«Στις 25 ψηφίζουμε στις 26 Φευγουν.. στις 27 Πρωτη Φορά Αριστερά στις 28....στον ΣΕΒ!!!!!!!

 

 

ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ

Να ποντάρουν στον ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε ξανά από τους βιομήχανους

ΣΥΡΙΖΑ: «Στις 25 ψηφίζουμε»... στις 28 δίνουμε εξετάσεις στους βιομηχάνους

Eurokinissi

Μια δέσμη προτάσεων που σηματοδοτούν την πορεία εξόδου απ' την κρίση με μεγέθυνση της κερδοφορίας τους και τόνωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεών τους, παρουσίασε χτες ο Αλ. Τσίπρας στους βιομηχάνους, μιλώντας στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ. Τους διαβεβαίωσε για την ειλικρινή επιθυμία του ΣΥΡΙΖΑ να αναπτύξει μια λειτουργική σχέση μαζί τους, όπως και για τη δυνατότητά του να παγιδεύσει το λαό με «κοινωνικές συμφωνίες», στην οδυνηρή για τον ίδιο προσπάθεια ανάπτυξης της καπιταλιστικής οικονομίας.

«Γνωρίζουμε καλά ότι εμείς δεν θα παραλάβουμε απλά καμένη γη. Θα παραλάβουμε μια χώρα διχασμένη και διαλυμένη, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά. Θα την επανενώσουμε όλοι μαζί και θα την οδηγήσουμε στο ασφαλές και γόνιμο έδαφος της ανασυγκρότησης, της ανάπτυξης (...) Αυτή θα είναι η ιστορική αποστολή μιας κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Μιας κυβέρνησης, όμως, που φιλοδοξεί να είναι κυβέρνηση όλων των Ελλήνων», υποστήριξε αναπαράγοντας χρεοκοπημένες αταξικές προσεγγίσεις για να πείσει το λαό ότι έχει κοινά συμφέροντα με όσους του κλέβουν το μόχθο του και να καλέσει σε «πατριωτική συστράτευση της παραγωγικής Ελλάδας».
Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, χαϊδεύοντας τους βιομηχάνους, τους διαχώρισε απ' το «παρασιτικό μη

ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΕΕ

Έργο ξαναπαιγμένο

Το έργο το έχουμε ξαναδεί.

Εκβιαστικά διλήμματα, ψεύτικες ελπίδες, υποσχέσεις και αυταπάτες, για να μην εκφραστεί στην κάλπη ατόφια η καταδίκη απέναντι στην αντιλαϊκή κυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Για να πάρουν λευκή επιταγή οι αυταπάτες και οι ψεύτικες ελπίδες που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ και τελικά να μην καταδικαστεί ο πραγματικός ένοχος, η ίδια η ΕΕ, τα μονοπώλια και τα κόμματά τους.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι εύλογα. Είτε με τη «σταθερότητα» που επικαλείται η συγκυβέρνηση, είτε με την «ανατροπή» που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ:

Ποιος εφοπλιστής θα γυρίσει πίσω τις καταργημένες Συλλογικές Συμβάσεις;

Ποιος βιομήχανος θα σταματήσει να απολύει εργάτες με συγκροτημένα δικαιώματα, για να πάρει στη θέση τους μαθητευόμενους νέους τζάμπα εργάτες;

Ποιο μικρομάγαζο θα ξανανοίξει, γιατί θα 'χει πληρώσει τα χρέη του;

Ποια σύνταξη θα επανέλθει, αφού γκρεμίζουν το ασφαλιστικό σύστημα;

Ποιος εγγυάται, στ' αλήθεια ουσιαστική ανάκαμψη εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων;

Οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να κρίνουν με βάση τα δικά τους συμφέροντα. Με βάση αυτά θα πρέπει να πάνε στην κάλπη, να μην παρασυρθούν από τους καβγάδες ανάμεσα σε 

Οι στρατηγικές συμπλεύσεις δεν κρύβονται...

Τη στρατηγική σύμπλευση του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ, δυνάμεων της αστικής διαχείρισης, που, παρά τις επιμέρους διαφορές τους, μοιράζονται τη γραμμή ενσωμάτωσης στην ΕΕ και ενίσχυσης των καπιταλιστών, επιβεβαιώνει για μια ακόμα φορά ο Γ. Δραγασάκης με τη συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» (18-19-20 Απρίλη), επικρίνοντας την κυβέρνηση για το χρόνο και τον τρόπο που επιχείρησε την έξοδο στις αγορές. Αφού αναγορεύει την πρόσβαση στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων σε «σημαντική δυνατότητα», προσθέτει, δίνοντας και το στίγμα της αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση, «το πώς χρησιμοποιεί ένα κράτος τη δυνατότητα αυτή είναι πιο σημαντικό».
Λέει ο Δραγασάκης: «...Οι υπαρκτές δυνατότητες ρευστότητας που προσφέρει η παγκόσμια συγκυρία δεν αξιοποιούνται προς όφελος της κοινωνίας». Δεν εννοεί το λαό, άλλωστε γνωρίζει ότι το αστικό κράτος ποτέ δε δανείστηκε για να ικανοποιήσει λαϊκές ανάγκες και καμία αγορά δε θα το δάνειζε για το σκοπό αυτό. Τα δάνεια στήριζαν πάντα την καπιταλιστική ανάπτυξη και ως χρέη βάραιναν τις πλάτες του λαού.

***

Το τι εννοεί προκύπτει απ' την απάντησή του στην αμέσως επόμενη ερώτηση: «Στόχος της κυβέρνησης και ορισμένων εγχώριων και ξένων κερδοσκοπικών λόμπι που την περιβάλλουν είναι να δημιουργήσουν - αν μπορέσουν - μια, έστω και βραχύβια, χρηματοπιστωτική φούσκα και στη συνέχεια αυτό το γεγονός να το παρουσιάσουν παραπλανητικά - το κάνουν ήδη - ως "έξοδο από την κρίση" και αφετηρία ενός νέου αναπτυξιακού κύκλου επί κοινωνικών ερειπίων. Ολο αυτό το εγχείρημα δεν απαντάει ούτε στις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας...»
Ισχυρίζεται δηλαδή ότι η κυβέρνηση και ορισμένοι «κακοί» καπιταλιστές γύρω απ' αυτήν δημιουργούν μια εικονική πραγματικότητα εξόδου απ' την κρίση και εκκίνησης της ανάπτυξης αλλά

ΤΕΕ: Ασκήσεις «μεγάλου συνασπισμού» ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ;

902.gr

Μόλις λίγες μέρες νωρίτερα, η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στο ΤΕΕ τόνιζε εμφατικά σε ανακοίνωσή της την απόλυτη δέσμευσή της ότι τάχα «δε θα διεκδικήσουμε καμία θέση στη διοίκηση του ΤΕΕ σε σύμπραξη είτε με τη ΔΗΣΥΜ είτε με τη ΔΚΜ», στην ίδια γραμμή με τους σημερινούς αφορισμούς του ΣΥΡΙΖΑ για το ενδεχόμενο μιας συγκυβέρνησης με την ΝΔ.

Ωστόσο, στις σχετικές διαδικασίες που έγιναν στις 15 και 16 Μάρτη η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στο ΤΕΕ, η «Ριζοσπαστική» Πρωτοβουλία Μηχανικών μαζί με την Δημοκρατική Κίνηση Μηχανικών (ΔΚΜ) της Νέας Δημοκρατίας «κατέβασαν» κοινή υποψηφιότητα, την αντιπρύτανη του ΕΜΠ, Τόνια Μοροπούλου, προερχόμενη από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, για τη θέση του πρόεδρου της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ (κάτι σαν τη «βουλή» των μηχανικών), κόντρα στον έτερο υποψήφιο που υποστηριζόταν από την «ΕΛΙΑ» του ΤΕΕ και από διάφορες άλλες δυνάμεις, ο οποίος τελικά αναδείχθηκε πρόεδρος της Αντιπροσωπείας μετά από τρεις ψηφοφορίες.

Αυτή η τακτική συμμαχιών του ΣΥΡΙΖΑ στο ΤΕΕ δεν είναι καινούργια, κάτι που αποδεικνύει ότι δεν πρόκειται για συγκυριακούς χειρισμούς του ενός ή του άλλου συνδικαλιστή του στο χώρο, αλλά αντίθετα συνιστά χαρακτηριστικό γνώρισμα του οπορτουνιστικού χώρου. Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ διοίκησαν το ΤΕΕ από το 2003 μέχρι το 2009, τοποθετώντας τον Γ. Αλαβάνο στη θέση του προέδρου του ΤΕΕ.

Την πρώτη περίοδο, ο ΣΥΡΙΖΑ «συγκυβερνούσε» το Τεχνικό Επιμελητήριο σε συμμαχία με τις δυνάμεις της ΝΔ. Ο Γ. Αλαβάνος ήταν πρόεδρος του ΤΕΕ, ενώ αντιπρόεδρος και γενικός γραμματέας του κεντρικού οργάνου διοίκησης ήταν από το χώρο της ΝΔ, ενώ υποψήφια πρόεδρος από το χώρο

Ψηφοθηρία και υποκρισία από το ΣΥΡΙΖΑ Πρέβεζας

ΤΟ ΠΡΕΒΕΖΑΣ-ΛΕΥΚΑΔΑΣ

Στις 4 Μάρτη στα δικαστήρια Πρέβεζας εκδικάστηκε η αγωγή με την οποία οι σχολικοί φύλακες του Δήμου Πρέβεζας ζητούν να καταργηθεί η απόφαση με την οποία έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα. Τη μέρα εκείνη στα δικαστήρια παρευρέθηκαν εκπρόσωποι ταξικών σωματείων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ όπως ο υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης με τη Λαϊκή Συσπείρωση Κώστας Κωτσαντής, ο υποψήφιος Δήμαρχος με τη Λαϊκή Συσπείρωση Γιάννης Νόβας.

Στον αντίποδα εμφανίστηκε στα δικαστήρια και ολόκληρη κουστωδία από τον ΣΥΡΙΖΑ Πρέβεζας  με επικεφαλής τον υποψήφιο Δήμαρχο κ. Βασιλείου για να κερδοσκοπήσει με την αγωνία εργαζομένων που πετιούνται στο δρόμο και  αμέσως άρχισαν οι χαιρετούρες με τους σχολικούς φύλακες και τα «φιλικά χτυπήματα» στην πλάτη και τις υποσχέσεις στήριξης. Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία για τις προθέσεις τους  έβγαλαν και ανακοίνωση όπου έλεγαν «Η παράταξη βρίσκεται αλληλέγγυα δίπλα τους με την πίστη ότι θα δικαιωθεί ο αγώνας τους».

Στις  13 Μάρτη στη βουλή κατατέθηκε για ψήφιση στη βουλή  το νομοσχέδιο για τις διαθεσιμότητες στο δημόσιο. Στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο το ΚΚΕ κατέθεσε εμπρόθεσμη τροπολογία στη Βουλή, απαιτώντας να 

Το «κόκκινο ανεμούριο» της Συριζαίϊκης «Αριστερής Πλατφόρμας»

902.gr

Του Τάκη Βαρελά
Πώς να ανοίξεις διάλογο με έναν οπορτουνιστή, όταν έχει ήδη επιλέξει να είναι ένας εκ των εργαλείων της διαχείρισης και εκσυγχρονισμού του αστικού συστήματος σήμερα;
Τι σημασία έχει η αφετηρία ενός συνεπούς, χθες και σήμερα, οπορτουνιστή, όταν έχει εγκαταλείψει το στρατηγικό στόχο της λαϊκής εξουσίας και αναλώνεται σε κυβερνητικά πυροτεχνήματα, με αναφορά το παρελθόν του;
Τι μήνυμα στέλνει στους κομμουνιστές το «Βήμα» όταν γράφει, ότι «ήταν το αγαπημένο παιδί του Χαρίλαου», ο Λαφαζάνης;
Προς τι η πρεμούρα, για ντόπα στο Λαφαζάνη, ώστε να πάρει λίγη δροσιά από το μπόι και τον ίσκιο του Χαρίλαου;
Προς τι λοιπόν οι δάφνες από το παρελθόν, που το ανεμίζει το «Βήμα»;
Έχει τους λόγους του το «Βήμα».
Γνωρίζει καλά, πως, και με ποιες μεθόδους, θα εκλογικευτεί συστημικά ο ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ, για να παραμείνει πιστός στο ΣΥΡΙΖΑ.
Σε όλους πλέον, είναι γνωστό, αλλά και από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις φαίνεται πλέον ποιο καθαρά, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι κάτι σαν «σαμπουάν 2 σε 1», κόμμα σε μια συσκευασία, με δύο συνθετικά, που στην παρούσα περίπτωση αλληλοτροφοδοτούνται, συντηρώντας την κυβερνητική παραφιλολογία του ΣΥΡΙΖΑ, για κυβέρνηση της αριστεράς.
Είναι αξιοσημείωτο ότι στην τελευταία δημοσκόπησή της η GPO, εμφανίζει ότι σχεδόν το 50% των

ΚΚΕ Τ.Ο. Πρέβεζας-Λευκάδας -«Τρομο»-αποπροσανατολισμός

Συστηματικά αστικές πολιτικές δυνάμεις, αστοί αναλυτές και συγκροτήματα αστικών μέσων ενημέρωσης, βάζουν το λιθαράκι τους για να χτίσουν ένα τείχος αποπροσανατολισμού και ταυτόχρονα να τρομοκρατήσουν το λαό.

Σε επίπεδο πολιτικής αντιπαράθεσης τι είναι αυτό που κυριαρχεί; Η αποπροσανατολιστική κόντρα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνει: Το ποιος «υιοθετεί» τρομοκράτες και το ποιος «τούς άφησε ελεύθερους», αντιπαραθέσεις για το ποιος πιστεύει στο Θεό, οι αλληλοκατηγορίες για «ακραίους», «τρομοκράτες» και «χουντικούς» κ.λπ. Σαν κάποιοι να θέλουν να σπρώξουν κάτω απ' το χαλί όλες τις πτυχές που αναδεικνύουν το κοινό στρατηγικό πλαίσιο ανάμεσα στα δύο κόμματα που διεκδικούν την αστική διακυβέρνηση...

Αν δει κάποιος το περιεχόμενο της αντιπαράθεσης μέσα στους κόλπους του κεφαλαίου, όπως αυτή εκφράζεται από τις αντιπαραθέσεις στο ίδιο το εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και ανάμεσα στην ΕΕ και άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, θα

ΣΥΡΙΖΑ: Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα..

.902.gr

Πριν μερικά χρόνια μόνο σαν ανέκδοτο θα ηχούσε στη μεγάλη πλειοψηφία του λαού η πρόβλεψη της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Οι αλλοτινοί πολέμιοι παραμέρισαν διαφορές όταν τα συμφέροντα της αστικής τάξης, την οποία και οι δύο πολιτικά εκπροσωπούν, απαίτησαν να ασκήσουν από κοινού τη διαχείριση. Σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης η προσπάθεια διαμόρφωσης των όρων για έξοδο απ' αυτήν σε βάρος του λαού, υπέρ του κεφαλαίου, ένωσε το πολιτικό προσωπικό των αστών που ως τότε καυγάδιζε έντονα για το «πάπλωμα», καταφέρνοντας να

Για το ρόλο του ΚΕΑ

rizospastis.gr

από την στήλη ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ

Το λεγόμενο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) οργανώνει το 4ο συνέδριό του στις 13 - 15 Δεκέμβρη.
Τόσο στις προσυνεδριακές θέσεις όσο και σε άλλες τοποθετήσεις, το κόμμα αυτό επιχειρεί, με δουλεμένη τεχνική, να καλλιεργήσει τη λογική των ψεύτικων προσδοκιών και να παρουσιάσει ως νέα λύση για τους λαούς πεπαλαιωμένες οπορτουνιστικές - σοσιαλδημοκρατικές αυταπάτες που πατάνε στο έδαφος της καπιταλιστικής διαχείρισης.
Ακριβώς αυτό διανθίζει με μια ψευτο-συνθηματολογία που διαστρέφει τις επιστημονικές έννοιες του καπιταλισμού, του σοσιαλισμού, της ταξικής πάλης, δίνοντας αυθαίρετους ορισμούς που του επιτρέπουν να ελίσσεται για να ενδυναμώνει την αποτελεσματικότητα της ενσωμάτωσης των εργαζομένων στις επιδιώξεις του κεφαλαίου.
Επί της ουσίας κινείται μέσα στα όρια των δεσμεύσεων που έχει απέναντι στην ΕΕ, η οποία έχει χαράξει τα όρια της δράσης των λεγόμενων ευρωπαϊκών κομμάτων.

Τι μέθοδο ακολουθεί το ΚΕΑ;

Πρώτο, αναφέρεται στα προβλήματα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, που προκαλεί και οξύνει ο καπιταλισμός, φαίνεται να αποδέχεται αυτό το γεγονός, δηλώνει (ανέξοδα) ότι ο καπιταλισμός δεν εξανθρωπίζεται, αλλά έχει άλλα στο μυαλό του.
Δεν μιλάει για τον πραγματικό καπιταλισμό, το σύστημα στο οποίο η εξουσία είναι στα χέρια της αστικής τάξης, των μονοπωλίων, και τα μέσα παραγωγής είναι καπιταλιστική ιδιοκτησία, αλλά, παραπλανητικά, μιλάει για ένα δικό του εφεύρημα, για τον «χρηματιστικοποιημένο», ή τον «νεοφιλελεύθερο» καπιταλισμό. Γιατί το κάνει αυτό; Το κάνει για να κρύψει τη βασική του θέση, τη

Η αριστερή φράντζα της σοσιαλδημοκρατίας

Της Κικής Αλεξάνδρου

Πολύ βολικό για τον ΣΥΡΙΖΑ να διατηρεί τη διγλωσσία του για να μπορεί να παίζει αφ' ενός το ρόλο του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος που δίνει εξετάσεις στην πλουτοκρατία ότι έχει ρεαλιστικό (από τη σκοπιά της διατήρησης του συστήματος) πρόγραμμα διαχείρισης και αφ' ετέρου να προβάλλει μια «εσωτερική φωνή» που τάχα κινείται πιο αριστερά και «κρατάει τα μπόσικα» στους συσχετισμούς στον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να εξακολουθεί να παίζει το ρόλο του αναχώματος στη ριζοσπαστικοποίηση του λαού.

Έτσι, πλάι στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει και η θέση του Λαφαζάνη.

Φυσικά, θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η πρώτη, αυτή που διατυπώνεται από τον Α. Τσίπρα και τα υπόλοιπα στελέχη που τον συνοδεύουν στα ταξίδια στις ΗΠΑ ή στις συναντήσεις με επιχειρηματίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενος στον Π. Λαφαζάνη, δηλώνει ότι «σέβεται τις μειοψηφικές απόψεις». Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος ο Λαφαζάνης σπεύδει να διαβεβαιώσει ότι οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτές που εκφράζει ο Α. Τσίπρας (στο Τέξας, στο ΕΒΕΑ και αλλού), για να μη χαλάσει το προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ ως ικανού και έμπιστου κόμματος για να διαχειριστεί την κρίση εντός των τειχών.

Απλά, ο Π. Λαφαζάνης και η λεγόμενη «αριστερή πλατφόρμα» του ισχυρίζονται ότι έχουν διαφορετική γνώμη για να μπορούν να ψαρεύουν σε θολά νερά, ενταγμένοι και οι ίδιοι μέχρι το μεδούλι στα σχέδια αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού. Φυσικά, ακόμα και οι κορόνες της

Ριζοσπαστικό... Φένκ Σούι

Αχ...Καλοκαιράκι... έτσι, για σπάσιμο στον #@!$*!& χειμώνα...

my--creations

Δεσμεύσεις...

Το Συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου και οι ομιλίες που εκφώνησαν εκεί οι εκπρόσωποι των κομμάτων της αστικής διαχείρισης δίνουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία στο λαό να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα. Οι συγκυβερνώντες αρχηγοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ προσήλθαν διαβασμένοι στις εξετάσεις των επιχειρηματικών ομίλων, διαγωνιζόμενοι ενώπιόν τους για το ποιος διαθέτει το καταλληλότερο μείγμα διαχείρισης της εξόδου απ' την κρίση, ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της καπιταλιστικής οικονομίας.
Κάθε δεύτερη λέξη τους και μια δέσμευση για την προσήλωσή τους στο στόχο της καπιταλιστικής ανάπτυξης με δοσμένες τις σαρωτικές ανατροπές στη ζωή της εργατικής - λαϊκής οικογένειας και συναποδοχή όσων ακόμα απαιτηθούν για την επίτευξη του στόχου. Η ταύτισή τους σε στρατηγικά ζητήματα δεν είναι παρά αναμενόμενη από δυνάμεις που μοιράζονται το ίδιο στρατηγικό πλαίσιο, το οποίο ορίζεται από τα όρια της στρατηγικής του κεφαλαίου, της εξουσίας των μονοπωλίων, του μονόδρομου της ΕΕ και της συμμετοχής σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.
Μοιραία όσοι ασκούν ή διεκδικούν να ασκήσουν τη διαχείριση ενός συστήματος που σαπίζει και παραδέρνει στην κρίση του, σκουντουφλάνε ο ένας πάνω στον άλλο. Ετσι, για νέο οικονομικό και παραγωγικό μοντέλο, με αθρόες ενισχύσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους, με έμφαση στον «αγροτο-διατροφικό τομέα», στον «ελληνικό τουρισμό», στην «ενέργεια και τους φυσικούς πόρους», στην «ελληνική εξωστρέφεια» μίλησαν άπαντες όσοι στο βήμα του Συνεδρίου εκπροσώπησαν την κυβέρνηση ή την αξιωματική αντιπολίτευση.
Για το «στοίχημα των επενδύσεων και της ανάπτυξης», που θα εξασφαλιστεί από ένα «φυσιολογικό

Τα ψυχιατρεία, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο υπαρκτός ... καιροσκοπισμός!

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Στις 30.11.2013 έγινε στην Αθήνα η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Τμήματος Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ. Η απόφαση - που δόθηκε στη δημοσιότητα - «καταδικάζει τις καταστροφικές πολιτικές του υπουργείου Υγείας που προβλέπουν διάλυση των πολυϊατρείων του ΕΟΠΥΥ, κλείσιμο δημόσιων νοσοκομείων, βίαιο διαμελισμό των ειδικών ψυχιατρικών νοσοκομείων (σ.σ. η υπογράμμιση δική μας), απολύσεις και διαθεσιμότητα, υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών στο λαό και παράδοση δημόσιων δομών και υγειονομικής περίθαλψης σε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα».
Και «δηλώνει την κατηγορηματική της αντίθεση στις διαδικασίες fast track κλεισίματος των ψυχιατρικών νοσοκομείων (σ.σ. η υπογράμμιση δική μας) οι οποίες εκτός της πλήρους απορρύθμισης της ψυχιατρικής εφημερίας ιδιαίτερα στην Αττική που καλύπτει και άλλες περιοχές της χώρας, αγνοούν επιδεικτικά ότι στον ευαίσθητο χώρο της Ψυχικής Υγείας υπάρχουν όροι και προϋποθέσεις προκειμένου να υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές προς όφελος των ασθενών και των οικογενειών τους».

***

Στις 6 - 7 Οκτώβρη 2012 είχε γίνει και πάλι συνδιάσκεψη στην Αθήνα. Στην απόφαση εκείνης της συνδιάσκεψης για την Ψυχική Υγεία υπήρχε η εκτίμηση πως γίνεται «ασυντόνιστη συρρίκνωση των ψυχιατρικών νοσοκομείων, χωρίς τη δημιουργία ανάλογων εναλλακτικών δομών, έχει μετατρέψει τους ψυχιατρικούς τομείς των Γενικών Νοσοκομείων σε υπηρεσίες με ασυλικές νοοτροπίες και πρακτικές» και ζητούνταν: «Συνέχιση με κρατική χρηματοδότηση και προσπάθεια για τη μέγιστη δυνατή μέσω ευρωπαϊκού ταμείου όλων των σημερινών προγραμμάτων "βοήθειας στο σπίτι" καθώς και των προγραμμάτων αποασυλοποίησης των χρονίως ψυχικά πασχόντων με υπαγωγή στο δημόσιο των δομών τους και συνολική ανασυγκρότηση των δημόσιων ψυχιατρικών μονάδων που αναπτύσσονται στα Γενικά Νοσοκομεία και σταδιακό κλείσιμο όλων των ειδικών Ψυχιατρικών Νοσοκομείων» (σ.σ.: η υπογράμμιση δική μας).
Κι ήρθε το σύμφωνο Λυκουρέντζου - Αντορ στις 28.5.2013, που προβλέπει ρητά τη «θεσμοθέτηση της κατάργησης ως Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου των εναπομεινάντων Ψυχιατρικών Νοσοκομείων μέχρι τον Ιούνη του 2015»!

***

Δώδεκα χρόνια πριν είχε συγκροτηθεί η Εθνική Επιτροπή Ψυχικής Υγείας, στην οποία συμμετείχαν φορείς και εκπρόσωποι όλων των κομμάτων. Τελικά, η δραστηριότητα εκείνης της επιτροπής - που τελικά ατόνησε - ήταν κάποιες φιέστες.
Το ΚΚΕ εκπροσωπούσε ο, τότε, βουλευτής - και μακαρίτης πια - Παναγιώτης Κοσιώνης, ο οποίος παραιτήθηκε (30.3.2001) επισημαίνοντας πως δεν μπορεί να συμμετέχει στην επιτροπή που έχει ως στόχο την εκλαΐκευση μιας «πολιτικής με την οποία μας χωρίζουν τεράστιες διαφορές».
«Τα προβλήματα της Ψυχικής Υγείας, τόνιζε ο Π. Κοσιώνης, είναι τα δυσκολότερα και πιο ευαίσθητα κοινωνικά προβλήματα. Χρειάζεται συγκεκριμένη πολιτική (κρατική) και στην πρόληψη και στη θεραπεία και αποκατάσταση - επανένταξη. Και στη χώρα μας δε φαίνεται κάτι ανάλογο. Είναι μόνο φανερό ότι γίνεται προσπάθεια να περάσουμε από το στάδιο του άκρατου "εγκλεισμού" ψυχασθενών κάτω από συνθήκες απάνθρωπες, εξευτελιστικές, στο στάδιο της άκρατης "αποασυλοποίησης" με τη μορφή προγραμμάτων ΕΕ (με σύντομες ημερομηνίες λήξης) και ιδιωτικής πρωτοβουλίας και ελάττωση των αντίστοιχων κρατικών κονδυλίων, πιθανόν κατά το πρότυπο των ΗΠΑ, που μετά το τέλος των προγραμμάτων οι ασθενείς έμειναν στον "αέρα"».
Τότε η «Αυγή» (4 και 5 Απρίλη 2001) χαρακτήρισε την αποχώρηση του Π. Κοσιώνη απ' την Εθνική Επιτροπή Ψυχικής Υγείας ως βολή του ΚΚΕ κατά της αποασυλοποίησης, επειδή φοβάται μην εκλείψουν τα άσυλα, που είναι «οι στοιχειώδεις υλικές προϋποθέσεις για το νέο θρίαμβο του υπαρκτού σοσιαλισμού».

***

Στις 23.10.2001 η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε το κλείσιμο πέντε ψυχιατρείων μέχρι το τέλος του 2006, στο πλαίσιο της υλοποίησης του προγράμματος αποασυλοποίησης «Ψυχαργώς». Ο «Ριζοσπάστης» (24.10.2001) - με τίτλο «Κλείνουν πέντε ψυχιατρεία» - έγραψε: «Ουσιαστικά δηλαδή θα έχουμε ένα βίαιο κλείσιμο των ψυχιατρείων, το οποίο - καθώς δεν έχουν δημιουργηθεί οι απαραίτητες δομές - οδηγεί ουσιαστικά στη "Ρηγκανοποίηση" του συστήματος ψυχιατρικής περίθαλψης που μεταφράζεται στο πέταγμα στο δρόμο των ψυχικά ασθενών που θα νοσηλεύονται για ελάχιστο διάστημα στα συρρικνωμένα ψυχιατρεία, και για όσο διάστημα βρίσκονται σε έξαρση και μετά θα αφήνονται στο έλεος της τύχης τους».
Η «Αυγή» (25.10.2001) έγραψε ότι ο «Ρ» προτιμά τη «βάρβαρη πραγματικότητα των ψυχιατρείων και αγνοεί ότι η ψυχιατρική μεταρρύθμιση έρχεται επιτέλους στη χώρα μας με καθυστέρηση...». Και τώρα ολοφύρονται και καταγγέλλουν: Η «Αυγή» αποκαλύπτοντας, όπως αναφέρει, ότι «στον αέρα τα ψυχιατρεία με fast track κινητικότητα» (βλέπε δημοσιεύματα 23 και 24 Νοέμβρη 2013) και ο ΣΥΡΙΖΑ με την κατηγορηματική «αντίθεσή του στις διαδικασίες fast track κλεισίματος των ψυχιατρικών νοσοκομείων».
Δεν έχασαν τα ...λογικά τους. Ούτε έγιναν ...σταλινικοί. Αντίθετα. Εχουν απολύτως «σώας τας φρένας τους». Αλλά ως οπορτουνιστές, αλλάζουν θέσεις ανάλογα με τη συγκυρία και το ακροατήριο. Και «δεσμεύονται» για όσα μπορούν να τους διασφαλίσουν αν γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη. Για να διαχειριστούν το δράμα αυτών, για τους οποίους, δήθεν, κόπτονται...

Το αληθινό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ

Με συνεχείς προσπάθειες, απ' την επίσκεψη του Αλ. Τσίπρα στο Τέξας, μέχρι την πρόσφατη μάχη για την προστασία των κερδών της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας, επιχειρεί ο ΣΥΡΙΖΑ να περάσει με επιτυχία στις εξετάσεις της άρχουσας τάξης για την επιλογή κατάλληλων κυβερνητικών σχημάτων της επόμενης μέρας. Η αποστολή του δεν είναι εύκολη. Αφενός πρέπει να πείσει ότι ωρίμασε και μπορεί να αξιοποιηθεί πολιτικά ως νέος σοσιαλδημοκρατικός πυλώνας, μιας αστικής κυβέρνησης συνεργασίας. Αφετέρου ότι έχει την ικανότητα να εγκλωβίζει ως οπορτουνιστικό ρεύμα το κίνημα και να το στοιχίζει πίσω απ' τους στρατηγικούς στόχους της αστικής τάξης. Να αποδείξει ότι μπορεί να περιορίσει τις πιθανές απώλειες κοινωνικών συμμαχιών της άρχουσας τάξης, τις οποίες προκαλεί η εφαρμογή των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων. Να αποδείξει ότι μπορεί να συμβάλει στην πολιτική ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας στο πλαίσιο του νέου αστικού διπολισμού. Αυτός ο διπλός στόχος περικλείει αντιφάσεις.

Η προσπάθεια δεν είναι πρωτότυπη. Με το ίδιο «συγκριτικό πλεονέκτημα» της ικανότητας διάβρωσης, υποταγής και ενσωμάτωσης του κινήματος διεκδίκησε το ΠΑΣΟΚ έναντι της ΝΔ, τη δεκαετία του '80, το χρίσμα της αστικής τάξης στο πλαίσιο της κυβερνητικής εναλλαγής.
Την προσήλωση σ' αυτήν την αποστολή του ΣΥΡΙΖΑ συμπύκνωσε ο Γ. Δραγασάκης στην εισήγηση της πρόσφατης πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης Σαμαρά:
«Εμείς δεχόμαστε τη συνέχεια του ελληνικού κράτους, αλλά όχι τη συνέχεια της πολιτικής. Ολα τα κράτη αλλάζουν πολιτική. Η πολιτική Ομπάμα είναι διαφορετική απ' την πολιτική Μπους».
Χωρίς περιστροφές ανακοίνωσε την προσήλωση στη δικτατορία της αστικής τάξης και το αστικό πρόσημο της κυβερνητικής αλλαγής που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ικανός διαπραγματευτής της αστικής τάξης

Στη συγκεκριμένη πρόταση μομφής ο ΣΥΡΙΖΑ εξήγησε ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει κύρος

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το κίνημα

Μία απ' τις ερωτήσεις που δέχτηκε ο Αλ. Τσίπρας απ' την «Αυγή», στο πλαίσιο της συνέντευξης που της παραχώρησε, αφορούσε στο «παράπονο» μιας άνεργης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κράτησε τον κόσμο στους δρόμους το διάστημα που μεσολάβησε από τις εκλογές. Και απάντησε: «Ο κόσμος δεν είναι σπίτι του. Κινητοποιείται στο κίνημα της αλληλεγγύης, σε τοπικούς αγώνες όπως αυτός της Χαλκιδικής, στους αγώνες των εργαζομένων να υπερασπιστούν το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή. Προφανώς οι κινητοποιήσεις έχουν τα πάνω και τα κάτω τους. Ομως, το σχέδιο χειραγώγησης μέσα από την παραίτηση και την απάθεια δεν θα περάσει. Αυτή η αγωνία για ηχηρή απάντηση στην πολιτική των Μνημονίων θα μετασχηματιστεί πολύ γρήγορα πάλι σε ένα κύμα μαζικών κινητοποιήσεων (...) Ο κόσμος είναι εδώ και τις κρίσιμες στιγμές θα είναι ο καθοριστικός παράγοντας που θα γείρει την πλάστιγγα των πολιτικών εξελίξεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ από εδώ και πέρα θα συμβάλει με όλες του τις δυνάμεις στην εκδήλωση ενός ακόμα πιο μαζικού, πολύμορφου και ενωτικού κινήματος, με όλες του τις δυνάμεις. Στον αγώνα αυτόν καλούμε και τις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς».
Ο Αλ. Τσίπρας διαπιστώνει ότι ο κόσμος δεν είναι σπίτι του, αλλά οι κινητοποιήσεις έχουν τα πάνω τους και τα κάτω τους. Σε τι δεν απαντά ευθέως; Στο τι έκαναν και κάνουν οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στο εργατικό - λαϊκό κίνημα. Και σε συνδυασμό με αυτό προβάλλει τα λεγόμενα τοπικά κινήματα, λέγοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ από εδώ και πέρα θα συμβάλει με όλες του τις δυνάμεις στην εκδήλωση ενός ακόμα πιο μαζικού, πολύμορφου και ενωτικού κινήματος.

***

Τι έκαναν και κάνουν οι δυνάμεις του στο εργατικό κίνημα; Συνέβαλαν ώστε το εργατικό - συνδικαλιστικό κίνημα να εξελιχθεί σε ένα μηχανισμό φθοράς συνειδήσεων, συντεχνιασμού και εκφυλισμού, μαζί με τις άλλες δυνάμεις που συγκροτούσαν την πλειοψηφία των ηγεσιών ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών και σε αρκετά πρωτοβάθμια Σωματεία, κυρίως εργοστασιακά, επιχειρησιακά. Οι συνδικαλιστικές παρατάξεις των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ κινούνταν

Αντεγκλήσεις με κοινά επιχειρήματα και κοινή συνισταμένη τον αντικομμουνισμό και αντισοβιετισμό

Της Κικής Αλεξάνδρου
«δεν υπάρχει πιο σταλινικό μπλοκ από το σημερινό μνημονιακό - μιντιακό...».
«νεοσταλινικές ύαινες...».
«ο ζαχαριαδισμός και ο σταλινισμός ήταν πολύ σκληρές καταστάσεις...».
«τακτικές τύπου Ζαχαριάδη...».
Οι παραπάνω είναι ορισμένοι από τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιήθηκαν στις εκατέρωθεν αντεγκλήσεις που έχουν αυτές τις μέρες ΣΥΡΙΖΑ - «ΝΕΑ» και Μουλόπουλος - Τατσόπουλος. Η πρώτη φράση ανήκει στον Αλ. Τσίπρα, η δεύτερη στον αρθρογράφο των «ΝΕΩΝ», Ηλία Κανέλλη, η τρίτη στον Π. Σκουρλέτη και η τέταρτη στον Π. Τατσόπουλο. Σκοπίμως έχει αφαιρεθεί η συνέχεια της πρότασης. Δεν παίζει κανένα ρόλο.
Εκείνο που φαίνεται, παρά τις διαφορές, είναι η ενιαία γραμμή, επιχειρηματολογία, συνθηματολογία, συμβολισμός, που επιλέγουν και οι δυο, είτε υπηρετούν το σύστημα από την σκοπιά της δημοσιογραφίας, είτε από αυτή της πολιτικής. Είτε πρόκειται για παραδοσιακούς υποστηρικτές της πλουτοκρατίας, είτε για επίδοξους διαχειριστές των συμφερόντων της, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ.
Κοινή τους συνισταμένη είναι ο αντικομμουνισμός, η συκοφάντηση του σοσιαλισμού που οικοδομήθηκε τον 20ο αιώνα, του ηγέτη αυτής της οικοδόμησης. Άλλωστε, αυτή η κοινή συνισταμένη αποτελεί ομολογημένη ντιρεκτίβα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία όλοι οι προαναφερόμενοι παίχτες του σόου, υπηρετούν με όλη τους την ψυχή.
Δε μας εκπλήσσει. Η επίθεση στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, το χτύπημα κάθε

Αθλιότητες της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ και Συριζαίων

Από redflyplanet
To καλοκαίρι , με την ευκαιρία της πώλησης του 902 , ήταν συνεταιράκια. Ο ένας έκοβε ο άλλος έραβε. Ξεχείλιζαν από αντικομμουνισμό και οι δύο φυλλάδες. Δεν προλάβαινε να δημοσιεύσουν κάτι ΤΑ ΝΕΑ το άρπαζε η ΑΥΓΗ. Τους ένωνε ο κοινός σκοπός, το χτύπημα του ΚΚΕ.
Σήμερα για την προίκα της κεντροαριστεράς πιάστηκαν στα χέρια. Πάλι όμως βρήκαν ευκαιρία να  κάνουν το αντικομμουνιστικό τους καθήκον, τα ναυάγια της ταξικής πάλης και οι συνεργάτες των Γερμανών,  χρησιμοποιώντας στα άθλια παιχνίδια μοιράσματος της εξουσίας, το όνομα του Στάλιν και του Ζαχαριάδη.
Δεν περιμένουν δικαίωση από δαύτους οι καταξιωμένοι ηγέτες-ήρωες της εργατικής τάξης.
Η εργατική τάξη ,ειδικότερα δε οι εργαζόμενοι στις χώρες της ΕΣΣΔ, δεν έχουν ξεχάσει την τεράστια προσφορά του στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου των εργαζόμενων στη Σοβιετική Ένωση, για το άλμα του βιοτικού επιπέδου το λαού του, για την προσφορά του στο παγκόσμιο εργατικό κίνημα.
ΤΑ ΝΕΑ έχουν κάθε λόγο να μισούν αυτόν που συνέτριψε, εξαφάνισε  στρατιωτικά το φασισμό.

Τα το(α)ξικά ναυάγια έχουν κάθε λόγο να διαβάλουν τους δύο ηγέτες της εργατικής τάξης. Ξέρουν πόσο ψηλά έχει τοποθετήσει το ΚΚΕ τους Στάλιν, Ζαχαριάδη, ξέρουν τον απέραντο σεβασμό των κομμουνιστών και στους 2. Από την άλλη η δημοσίευση του 2ου τόμου της ιστορίας του ΚΚΕ και η αποκάλυψη του βρώμικου ρόλου των ιδεολογικών τους προγόνων, τους κάνουν να θέλουν πάση θυσία να σκεπάζουν τις βρωμιές τους  ρίχνοντας λάσπη σε πρόσωπα που έδωσαν τη ζωή τους ολόκληρη στην υπόθεση της οικοδόμησης του Σοσιαλισμού.

Ας έρθουμε τώρα στο παιχνιδάκι με την φωτογραφία του Στάλιν στα ΝΕΑ . Η φωτογραφία του Στάλιν να κρατά στο χέρι ένα κοριτσάκι με τη κόκκινη σημαία στο χέρι  που συμβολίζει την αιώνια νεότητα του κομμουνισμού, και η αντικατάσταση του από τον Τσίπρα ,συνιστά απίστευτη αθλιότητα. Η προσπάθεια να  λερώσουν , να εκχυδαϊσουν αυτό που λαοί σύντομα θα αναζητήσουν , μόνο ως εξορκισμό του "κακού που θα βρει την τάξη τους" μπορεί να εκληφθεί. Ότι απεύχονται όμως αργά η γρήγορα θα τους προκύψει.

Διεργασιών το ανάγνωσμα

ΑΣΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Με αμείωτους ρυθμούς συνεχίζονται οι διεργασίες μεταξύ των κομμάτων της αστικής διαχείρισης, με στόχο τη δημιουργία κυβερνητικών σχημάτων με ικανότητα εγκλωβισμού λαϊκών μαζών.
Η χτεσινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιβεβαίωσε - για την ώρα τουλάχιστον - τα σενάρια περί αποχώρησης του Π. Τατσόπουλου, λόγω της κριτικής της «Αυγής» για τις κατά καιρούς διαφοροποιήσεις απ' την επίσημη γραμμή του κόμματος. Η παρέμβαση του Αλ. Τσίπρα ήταν «πυροσβεστική», καθώς ναι μεν συνέστησε στον βουλευτή να προσέχει τι λέει, ωστόσο διαχώρισε τη θέση του απ' όσα του καταλόγισε με άρθρα του ο επίσης βουλευτής και διευθυντής της «Αυγής», Β. Μουλόπουλος.

Στο μεταξύ, αναζωπυρώνονται οι φήμες περί βημάτων προσέγγισης του ΣΥΡΙΖΑ με τη βουλευτή των ΑΝΕΛ Ρ. Μακρή, ενώ άλλες πληροφορίες φέρουν τον Αλ. Τσίπρα να έχει συναντηθεί τουλάχιστον δύο φορές τον τελευταίο μήνα (και τον διευθυντή του πολιτικού του γραφείου, Ν. Παππά, άλλη μία) με τον Π. Καμμένο, ενόψει και των εκλογών για την τοπική διοίκηση.

Αντεγκλήσεων συνέχεια μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, επανήλθε χτες στην προσπάθειά του να εξωραΐσει το ρόλο των κυβερνητικών βουλευτών. Σε «non paper» ισχυρίζεται πως δρουν υπό το καθεστώς πιέσεων, σε ένα σκηνικό στημένο «με τη στήριξη ποικίλων εξωθεσμικών κέντρων από τον χώρο του Τύπου, της χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας και της διαπλοκής, προκειμένου ακόμα και σε σύγκρουση με τη συνείδησή 

Αρχίζει σήμερα η συζήτηση για την πρόταση δυσπιστίας

902.gr

Ξεκινάει σήμερα στις 12.00 το μεσημέρι στη Βουλή η συζήτηση για την πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο την αναβίωση μιας αντιπαράθεσης δικομματικού χαρακτήρα.

Η συζήτηση θα ολοκληρωθεί στις 12.00 τα μεσάνυχτα της Κυριακής και θα ακολουθήσει  ψηφοφορία. Για να γίνει δεκτή η πρόταση δυσπιστίας, πρέπει να υπερψηφιστεί από την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή από 151 βουλευτές.

Επισήμως ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίστηκε ότι η πρόταση μομφής κατατέθηκε εξαιτίας της αστυνομικής επέμβασης στην ΕΡΤ. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια κίνηση εντυπωσιοθηρίας που είχε αποφασιστεί εδώ και καιρό και απλά χρειαζόταν μια αφορμή. Άλλωστε η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και για την ΕΡΤ ήταν άσφαιρη και κινήθηκε εντός των τειχών του συστήματος.

Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε λόγο για «μέγιστη θεσμική εκτροπή που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αποδεχτεί» και κάλεσε τους βουλευτές να άρουν την εμπιστοσύνη προς την κυβέρνηση «για να ανακοπεί η πορεία της καταστροφής του λαού και της συρρίκνωσης και απαξίωσης της δημοκρατίας». Με αυτό τον τρόπο απέκρυψε συνειδητά ότι ο αυταρχισμός και η καταστολή είναι συστατικό στοιχείο της αστικής δημοκρατίας και όχι ξένο σώμα.

Σήμερα το πρωί θα συνεδριάσει η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να εξετάσει την τακτική που θα ακολουθήσει στη συζήτηση.

Η στάση της κυβέρνησης

Η κυβέρνηση πήρε την «πάσα» από τον ΣΥΡΙΖΑ για να ενισχύσει το γαϊτανάκι του αποπροσανατολισμού και της παγίδευσης του λαού σε νέα διλήμματα.

«Εμείς απαντάμε στις "μομφές" και προχωράμε. Η δημοκρατία δεν φοβάται την αλήθεια και δεν