Ακονίζει νύχια η ΕΕ

 

Σχέδια για την ενίσχυση των επιθετικών της δυνατοτήτων, προκειμένου την κρίσιμη στιγμή να μη βρεθεί σε μειονεκτική θέση έναντι των ανταγωνιστριών της καπιταλιστικών οικονομιών, καταστρώνει η ιμπεριαλιστική ΕΕ. Η παραπέρα ενίσχυση του οπλοστασίου της, είναι αναγκαία σε μια περίοδο βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, που τα μονοπώλια κονταροχτυπιούνται για να βάλουν στο χέρι πλουτοπαραγωγικές πηγές, δρόμους μεταφοράς ενέργειας και να πατήσουν πόδι σε περιοχές γεωστρατηγικής σημασίας. Στο πλαίσιο αυτό τον ερχόμενο Δεκέμβρη συγκαλείται το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με αντικείμενο συζήτησης την πολιτική άμυνας και ασφάλειας, κατ' όνομα, αφού πρόκειται για ιμπεριαλιστική επιθετική πολιτική, δηλαδή για ακόμη μεγαλύτερη ικανότητα διεξαγωγής ιμπεριαλιστικού πολέμου. Προχτές η Κομισιόν δημοσιοποίησε άξονες του σχεδίου δράσης που θα εισηγηθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ώστε να καταστεί η πολιτική στον τομέα αυτό «πιο ανταγωνιστική και αποτελεσματική».

Ο πρόεδρός της Ζ. Μ. Μπαρόζο δε μάσησε τα λόγια του ως προς τις απώτερες στοχεύσεις τους, λέγοντας ότι «η ΕΕ δεν μπορεί να έχει τη βαρύτητα που χρειάζεται στον κόσμο χωρίς κοινή αμυντική 

 

Το σχέδιο «Μεγάλη Μέση Ανατολή»Από το ένθετο του Κυριακάτικου Ριζοσπάστη 7/10/2012

Η καπιταλιστική κρίση, οι δυσκολίες στη διαχείρισή της στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ιδιαίτερα στην Ευρωζώνη, αλλά και στις ΗΠΑ, οι συνέπειές της ακόμη και στις καπιταλιστικές οικονομίες που εξακολουθούν να έχουν προς το παρόν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, δυναμώνουν τους ανταγωνισμούς, τις αντιθέσεις και την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα στη Νοτιοανατολική Ασία, την Κασπία και την Κεντρική Ασία, την Αφρική, τη Λατινική Αμερική.

Ιδιαίτερα, άκρως επικίνδυνες είναι οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στην ευρύτερη περιοχή, γεγονός που εκδηλώνεται με την υλοποίηση σχεδίου ιμπεριαλιστικής επέμβασης για την επέκταση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων μεγάλων οικονομικών ομίλων κρατών - μελών της ΕΕ και των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, στη Βόρεια Αφρική, στον Περσικό Κόλπο, για την απόκτηση γεωστρατηγικού πλεονεκτήματος στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία, την Κίνα, τη συμμαχία των BRICS , που απειλούν την αμερικανική παγκόσμια πρωτοκαθεδρία στην ιμπεριαλιστική «πυραμίδα».
Κρίκος σ' αυτές τις εξελίξεις είναι η κρίση στη Συρία που τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία την εμφάνισαν ως πρόβλημα «δημοκρατίας», αλλά έχει αποκαλυφθεί πλέον ότι εντάσσεται στην αλυσίδα ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, που ονομάστηκαν από τα αστικά επιτελεία και τους οπορτουνιστές «Αραβική Ανοιξη». Η κρίση στη Συρία έχει πολλές ομοιότητες με την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη. Ηδη έχει εκδηλωθεί η ιμπεριαλιστική επέμβαση στα εσωτερικά της Συρίας από ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤΟ, Ισραήλ, Τουρκία, Κατάρ, Σαουδική Αραβία. Οι ΗΠΑ, η ΕΕ, το Ισραήλ ενδιαφέρονται για την αποσταθεροποίηση και την αποδυνάμωση του συσχετισμού μέσα στο συριακό αστικό καθεστώς, γιατί η ηγεσία του είναι σύμμαχος δυνάμεων στην Παλαιστίνη, στο Λίβανο και αντιτίθεται στις ιμπεριαλιστικές θέσεις και σχεδιασμούς για την περιοχή, που προωθούν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ, το οποίο ακόμα κατέχει παλαιστινιακά και συριακά εδάφη.
Ποιο είναι το πρόβλημα των οξύτατων ανταγωνισμών που εκδηλώνονται στο «ζήτημα Συρία»; Το πραγματικό πρόβλημα είναι το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, οι δρόμοι μεταφοράς τους, το ποια μονοπώλια θα πάρουν τη μερίδα του λέοντος. Οι κίνδυνοι νέας εστίας ιμπεριαλιστικής πολεμικής ανάφλεξης είναι εμφανείς. Οι BRICS (Βραζιλία,