Είναι κάτι πρόσωπα

Που το βλέμμα ξεκουράζεται

Κάτι οάσεις

Που σε νανουρίζουν σα μωρό

Κάτι βλέμματα

Που σου ξεπλένουν τις κρυφές πληγές

από την καθημερινότητα

Προχωρούν δίπλα σου

Σ' ακουμπούν στο ώμο

Κι όλα αρχίζουν να σου μιλάνε ξανά

Όπως όταν ήσουν παιδί

Είναι κάτι ψυχές

Που και μόνο που ξέρεις πως ανασαίνουν

Είσαι σίγουρος, πάλι, για τον Κόσμο

Πέννυ Μηλιά

το σύστημα

Οι λειτουργοί είναι εκτός λειτουργίας.

Οι πολιτικοί μιλούν,αλλά δε λένε τίποτα.

Οι ψηφοφόροι ψηφίζουν,αλλά δεν εκλέγουν.

Τα μέσα πληροφόρησης απο-πληροφορούν.

Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα εκπαιδεύουν την αδαημοσύνη.

Οι δικαστές καταδικάζουν τα θύματα.

Οι στρατιωτικοί διεγάγουν πόλεμο κατά των συμπατριωτών τους.

Οι αστυνομικοί δεν πατάσσουν τα εγκλήματα,

ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΣΧΟΛΗΜΕΝΟΙ

ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥΣ.

Οι χρεωκοπίες κοινωνικοποιούνται,τα κέρδη ιδιωτικοποιούνται.

Πιο ελεύθερο είναι το χρήμα παρά οι άνθρωποι.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.

Εδουάρδο Γκαλεάνο