Οι αμαρτωλοί το αυτό ποιούσι

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

Οι χριστιανοί έχουμε τη γνώμη ότι είμαστε διαφορετικοί από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Διαχωρίζουμε τον κόσμο σε πιστούς και σε αμαρτωλούς και κατατάσσουμε τον εαυτό μας στους πρώτους, με αποτέλεσμα

Σκέψεις στον Απόστολο της Κυριακής - ΙΖ´ Επιστολή

Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη

“Ταύτας οὖν ἔχοντες τάς ἐπαγγελίας, ἀδελφοί, καθαρίσωμεν ἑαυτούς ἀπό παντός μολυσμοῦ σαρκός καί πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ”
Τό μικρό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα τῆς σημερινῆς Κυριακῆς ἀπό τήν Β´ πρός Κορινθίους ἐπιστολή τοῦ ἀποστόλου Παύλου συμπυκνώνει σέ λίγες μόνο

Σκέψεις στο Ευαγγέλιο της Κυριακής - Β´ Λουκά

Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη

«Είπεν ο Κύριος∙ Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως…Πλην αγαπάτε τους εχθρούς υμών».
α. Τμήμα της επί του Όρους ομιλίας του Κυρίου Ιησού (Ματθ. 5-7) αποτελεί

Επανάγαγε εις το βάθος

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

Οι άνθρωποι είμαστε συνήθως προσκολλημένοι στον εαυτό μας, στο πρόγραμμά μας, σ’ αυτά που βλέπουμε. Δεν θέλουμε να ρισκάρουμε, να κάνουμε ένα βήμα παραπέρα στη ζωή μας. Μόνο σε ό,τι αφορά τις απολαύσεις μας,

Κερδίζω όλο τον κόσμο

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

Παλαιότερα οι άνθρωποι και ιδιαίτερα οι νέοι ήθελαν να κερδίσουν όλο τον κόσμο. Ξεκινούσαν από μία κριτική των μεγαλυτέρων, του τρόπου οργάνωσης της ζωής και της κοινωνίας και κατέθεταν τα δικά τους όνειρα. Οι περισσότεροι εμπνέονταν από ιδεολογίες, από τον πολιτισμό και τον τρόπο ζωής που αυτός

Ύψωσις Τιμίου Σταυρού - π. Βαρνάβας (I.N.Λαοδηγήτριας Θεσσαλονίκης) (video-ήχος)

Δημητριάδος Ιγνάτιος: «Να αντλήσουμε δύναμη από τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου μας»

Η Παγκόσμιος Ύψωσις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού διατρανώνει ανά τους αιώνες τη χαρά των Χριστιανών λόγω της ευρέσεώς Του, πρώτον από την Αγία Ελένη στα Ιεροσόλυμα τον τέταρτο μ.Χ. αι., κι έπειτα λόγω της επαναποκτήσεώς Του από τους διαρπάξαντες Αυτόν Πέρσες, με τους αγώνες του αυτοκράτορα Ηρακλείου

«...Δια τούτο ήλθον εις την ώραν ταύτην»

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

Ο Χριστός έγινε άνθρωπος για να ανέβει στο Σταυρό. Το είπε ο Ίδιος τις παραμονές του πάθους Του. Προσευχόμενος στον Πατέρα Του λέει: «Πάτερ, σώσόν με εκ της ώρας ταύτης . αλλά δια τούτο ήλθον εις την ώραν ταύτην» (Ιωάν. 12, 27).

Προ του Σταυρού - π. Βαρνάβας (I.N.Λαοδηγήτριας Θεσσαλονίκης) (video-ήχος)

Σκέψεις στο Ευαγγέλιο της Κυριακής προ της Υψώσεως

Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη

«Ου γαρ απέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού εις τον κόσμον ίνα κρίνη τον κόσμον, αλλ’ ίνα σωθή ο κόσμος δι’ αυτού».
α. Είναι εκπληκτική η συμπύκνωση του λόγου του αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή στο ανάγνωσμα. Μέσα σε πέντε στίχους (κεφ. 3, 13- 17) καταγράφει το ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός (Θεός και άνθρωπος), ποιο
είναι το έργο Του στον κόσμο και πώς θα πραγματοποιηθεί, σε συσχετισμό με την Παλαιά

Νέες υπάρξεις (Προ της Υψώσεως)

Χριστάκης Ευσταθίου, Θεολόγος.

«Ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον…»
Η σύνδεση της παρουσίας του Θεού στη ζωή του κόσμου με την πληρότητα της αγάπης, αναδεικνύει και την αυθεντικότητα της σχέσης που σφυρηλατείται στο χώρο της Εκκλησίας. Στους ορίζοντες αυτούς, το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής πριν από την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, αποκαλύπτει το απύθμενο βάθος αλλά και το δυσθεώρητο ύψος της θεϊκής αγάπης: «εν τούτω εφανερώθη η αγάπη του Θεού εν υμίν, ότι τον Υιόν αυτού

Η σωτηρία είναι το ξεδίψασμα της ψυχής για νόημα που εκτείνεται στην αιωνιότητα

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

Οι άνθρωποι έχουμε μάθει να κρίνουμε ο ένας τον άλλο. Βλέπουμε ότι οι σκέψεις, οι συμπεριφορές, ο τρόπος πορείας του συνανθρώπου μας δεν είναι σύμφωνος πάντοτε με τον αντίστοιχο δικό μας τρόπο ή από τις προσδοκίες που έχουμε από αυτόν, με αποτέλεσμα να είναι αυθόρμητη η κριτική την οποία κάνουμε στον άλλο. Και δεν είναι κριτική αγάπης, συμβουλευτικής, κριτική αναζήτησης της αλήθειας για τα κίνητρα της όποιας επιλογής

ΙΒ´ Ματθαίου - π. Βαρνάβας (I.N.Λαοδηγήτριας Θεσσαλονίκης) (video-ήχος)

"Περί ων ουκ έστι νυν λέγειν κατά μέρος"

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

Το εκκλησιαστικό έτος κλείνει στις 31 Αυγούστου κάθε χρόνο με την εορτή της καταθέσεως της Τιμίας ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου στο ναό των Χαλκοπρατείων στην Κωνσταντινούπολη. Είναι γνωστή στην Εκκλησία

Σκέψεις στο Ευαγγέλιο της Κυριακής - ΙΒ´ Ματθαίου

Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη

«ακούσας δε ο νεανίσκος τον λόγον απήλθε λυπούμενος∙ ην γαρ έχων κτήματα πολλά».
α. Μία πολύ αξιοσυμπάθητη περίπτωση ανθρώπου καταγράφει το σημερινό ευαγγέλιο. Έναν νεαρό, ο οποίος πλησιάζει τον Κύριο, προκειμένου Αυτός ως διδάσκαλος

Σκέψεις στον Απόστολο της Κυριακής - Εορτής καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου

Πρωτ. Γεωργίου Δορμπαράκη

῾Εἶχε μέν οὖν καί ἡ πρώτη σκηνή δικαιώματα λατρείας τό τε ῞Αγιον κοσμικόν᾽ (῾Εβρ. 9, 1)
α. ῾Η ἑορτή τῆς καταθέσεως τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου καταυγάζει τή σημερινή Κυριακή ΙΒ´ Ματθαίου καί κατακλείει τόν κατεξοχήν Θεομητορικό μήνα Αὔγουστο. Τό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα γι᾽ αὐτό ἀποτελεῖ ἀπόσπασμα ἀπό τήν πρός ῾Εβραίους ἐπιστολή τοῦ ἀποστόλου Παύλου πού ἀναφέρεται στή Σκηνή τοῦ Μαρτυρίου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἀλλά παραπέμπει στή Θεοτόκο μέ βάση

ΙΑ´ Ματθαίου - π. Βαρνάβας (I.N.Λαοδηγήτριας Θεσσαλονίκης) (video-ήχος)

Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου (Ματθ. ιη΄ 23-35) - Περί σκληροκαρδίας

Αγ. Λουκά του ιατρού, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως Κριμαίας

Ποιος άνθρωπος δεν θα θυμώσει και δεν θα διαμαρτυρηθεί ακούγοντας την παραβολή του κάκου δούλου στον όποιο ο κύριος του συγχώρεσε ένα μεγάλο χρέος ενώ αυτός δεν ήθελε να συγχωρέσει στον πλησίον του ένα μικρό;

Ταράζεται ή καρδιά μας όταν βλέπουμε τις χειρότερες εκδηλώσεις των παθών και της αμαρτωλότητας

"Λοιδορούμενοι ευλογούμεν, διωκόμενοι ανεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλούμεν"

Του Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

Μια στάση ζωής καθόλου εύκολη περιγράφει ο Απόστολος Παύλος στην Α’ προς Κορινθίους επιστολή του, αναφερόμενος στο πώς αντιμετωπίζουν οι απόστολοι την εχθρική συμπεριφορά όχι μόνο των μη χριστιανών

Η υπακοή της Υπεραγίας της Θεοτόκου

Του Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

Τιμούμε για μία ακόμη φορά την εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, νιώθοντας το ξεχωριστό να είναι Πάσχα μέσα στο καλοκαίρι. Γιατί η Παναγία μάς δείχνει ότι είναι εφικτός ο δρόμος της θέωσης, της σωτηρίας, ακόμη κι αν περνά μέσα από τον θάνατο, την λύπη του απαρφανισμού, την έξοδο από την ζωή, την οποία για μία και μόνο φορά ζούμε οι άνθρωποι και δεν θέλουμε να στερηθούμε. Πιστεύουμε όχι απλώς στην κοίμηση της Παναγίας ως ιστορικό γεγονός, αλλά και στην μετάστασή της στους ουρανούς, στην άνοδο δηλαδή του νεκρού σώματός της και στην επανένωση εν ουρανώ με το πνεύμα