Μια εικόνα , χίλιες λέξεις....

ΕΠΕΙΓΟΝ : Πρέπει να επανορθώσουμε !!!

Εχθές ανήρτησα από υπερβάλλοντα ζήλο το παραπλεύρως  εικονιζόμενο . Η απάντηση για την εν λόγω ανάρτηση από φιλικό ιστότοπο ήταν ακαριαία και καθοριστική για την απόφασή μου να ανακαλέσω το αναρτηθέν . Οφείλω να σας ενημερώσω σχετικά και τα συμπεράσματα δικά σας ....



 







Η απάντηση της φιλικής ιστοσελίδας  www.nerokota.blobspot.com  :

Άντε να κερδίσεις εθνικές μάχες με τέτοια ντουγάνια!

Επειδή παίρνουμε συνεχώς e-mails τα οποία βεβαίως στέλνονται καλοπροαίρετα και με αγάπη και ευαισθησία προς το θέμα:

Έχουμε εξηγήσει κι άλλες φορές, το λόγο για τον οποίο δεν πρέπει να παίρνουμε μέρος σε τέτοιες ακαθόριστες ψηφοφορίες και μάλιστα σε sites Σκοπιανών συμφερόντων, τα οποία θέλουν να δημιουργήσουν θέμα. Δείτε δίπλα και μια γραμμή πάνω από το γνωστό topichttp://www.topix.com/forum/world/macedonia/TAAAAFN23PMGMJ147
Λέει: NEW ! MACEDONIA PHOTOS και έχει φωτογραφίες από τη Βαρδαρία.

Επίσης ο τίτλος του section είναι MACEDONIA-FORUM POLLS-NEWS ..κ.λ.π.

Έχουν ως δεδομένο λοιπόν το MACEDONIA για τη FYROM και μας καλούν να "αναμετρηθούμε", γνωρίζοντας ότι κάποια στιγμή κατά τα τέλη του 2010 ή το 2011, τα ποσοστά θα γίνουν 50/50 π.χ. οπότε θα πανηγυριζουν και θα λένε "ορίστε, αν και οι Έλληνες είναι δέκα φορές περισσότεροι, οι μισοί πιστεύουν ότι η Μακεδονία, δεν είναι Ελληνική".

Το Poll δεν είναι αγαθό και καλοπροαίρετο και δεν μπαίνουν σε ψηφοφορία θέματα αυτονόητα.
Μη νομιμοποιείτε με τη συμμετοχή σας, την αμφισβήτηση του αυτονόητου ! Αφήστε τους να βγάλουν ...99% ΝΟ. Σιγά τα ωα. Μια ψηφοφορία χωρίς κανόνες σε ένα σκοπιανόφιλο ανιστόρητο Αμερικανικό site θα καθορίσει αν η Μακεδονία είναι...Ελληνική;

Είναι καλύτερα να βγάλει 100% ΝΟ, από ότι 50%-50% ! Δεν το καταλαβαίνετε που το πάνε;

 

Αντί αυτής της ψηφοφορίας ψηφίζουμε   εδώ   (καντε κλικ) .

Με εκτίμηση 

Θεοτόκης

Ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτοί !

Το παρακάτω τραγούδι ανήκει στο Σουηδικό συγκρότημα SABATON.

Η δημιουργία του βίντεο έγινε από ένα Σέρβο.

Ο Orthodoxcrusader είναι απο την Σερβία
Μόνο ξένοι θα μπορούσαν να γράψουν κάτι τέτοιο... 

Αν το έκαναν Έλληνες , θα χαρακτηρίζονταν "εθνικιστές","φασίστες" και "γραφικοί". Στην περίπτωση αυτή όμως , το μόνο που δεν μπορούμε να πούμε είναι αυτό.

Προσωπικά μου άρεσε πολύ και ειδικά στο άκουσμα του ονόματος HELLAS , όσο και αν κάποιους τους ξενίσει.

Είναι epic metal

Αποκλεισμός της Βουλής των Ελλήνων την ερχόμενη Τρίτη !

Από: arta mou <artamou@gmail.com>

Ημερομηνία: 22 Σεπτεμβρίου 2011 9:37 μ.μ.

ΕΠΕΙΓΟΝ ΜΗΝΥΜΑ  ΓΙΑ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ  BLOGS

Η τελευταία ευκαιρία κάθε Έλληνα έχει ημερομηνία. Αποκλεισμός της Βουλής των Ελλήνων την ερχόμενη Τρίτη που θα ψηφιστεί ο φόρος για τα ακίνητα μέσω λογαριασμών της ΔΕΗ. Με αυτοκίνητα, μηχανές, πεζοί, όλοι οι Έλληνες στο Σύνταγμα. Δώστε τέλος στην προδοσία. Όλη η Ελλάδα ενωμένη.

Διαδώστε το μήνυμα, με κάθε μέσο η ελπίδα είναι στα χέρια κάθε ενός ξεχωριστά.

Eπιστολή ενός κάτω των 55 απόστρατου: ” Σας φτύνω…επώνυμα ”

Είμαι κάτω από 55 ετών Ανώτερος Αξιωματικός ε.α και φτύνω στα μούτρα σας . Εχω τιμηθεί με όλα τα μετάλια και τα παράσημα ,με εύφημο μνεία για τις υπηρεσίες μου , δεν ‘έχω τιμωρηθεί ποτέ μου και έχω υπηρετήσει σε όλο τον κόσμο .
Έχω υπηρετήσει 22 χρόνια στην ειδική μονάδα ΧΩΚ και ήμουνα παντού και πάντα και στην κρίση των Ιμίων ενεργοποίησα τους Πυραύλους ΧΩΚ .

Στα 39 μου έπαθα έμφραγμα και υπεβλήθηκα σε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς ..

Από τότε υπηρέτησα σε υπηρεσία γραφείου αποφάσισα να παραιτηθώ στα 50 μου με σκοπό να φροντίσω την υγεία μου ..
Επειδή σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία τα μοσχεύματα έχουν ορισμένο χρόνο ζωής δεν πρόκειται να φτάσω στην ηλικία των 55 ετών , φτύνω τώρα στα μούτρα σας γιατί δεν προλαβαίνω να φτύσω στους τάφους  σας.
Λυπάμαι μόνο που από τους Αξιωματικούς του Κέντρου Επιχειρήσεων είμαι ο μόνος στην Ζωή από τους( 3 )τρεις συμμαθητές μου στην ίδια υπηρεσία έχουν πεθάνει οι δύο σε ηλικία 40 χρονών και φέτος πέθανε και ο αντικαταστάτης μου σε ηλικία 35 ετών όλοι από ο έμφραγμα και όλοι από το υψηλό στρες

Λυπάμαι μόνο που δημιούργησα οικογένεια με τρία παιδιά και τα τρία επιστήμονες και άνεργα !!

Λυπάμαι που τόσα χρόνια ήμουν δίκαιος και τίμιος ,λυπάμαι που για τα χάλια της Πατρίδος μου που εσείς είστε οι μοναδικοί υπεύθυνοι και την πληρώνουμε μόνο εμείς . Λυπάμαι που με υποχρέωσαν να πληρώνω τα ταμεία σας και δεν μπορώ να εισπράξω τα χρήματα ούτε καν τις εισφορές μου (λόγω αδυναμία πληρωμής ΜΤΣ ΒΕΑ ) και δεν μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά μου .



Επειδή κάποιοι τα φάγανε και δεν τιμωρήθηκαν ΠΟΤΕ 

Λυπάμαι που τόσα χρόνια δεν σας πήγα στα δικαστήρια γιατί επί 30 χρόνια με υπολογισμένα 10 χρόνια υπηρεσίες και πέραν του ωραρίου ,νυχτερινά και αργίες δεν πήρα ούτε μια δραχμή .. υπερωρία ενώ οι πλασματικές υπερωρίες πάνε σύννεφο παντού Υ.Γ

Επειδή δεν ήμουνα ποτέ ζήτουλας θα ψάξω για μαύρη εργασία να βοηθήσω την οικογένεια μου για να μην φτάσω στο σημείο να σκοτώσω κάποιον πολιτικό ανεύθυνο .
Παραθέτω τα προσόντα μου αν κάποιος μπορεί να με χρειαστεί 

Γνωρίζω Αγγλικά ,γνωρίζω υπολογιστές γνωρίζω από ασυρμάτους ,γνωρίζω όλα όπλα ατομικά και ομαδικά ,μπορώ να σκοτώσω από 300μ απόσταση με μια σφαίρα , μπορώ να αναχαιτίσω ολόκληρο σμήνος αεροσκαφών και ελικοπτέρων ,μπορώ να ανατινάξω οποιοδήποτε κτίριο, μπορώ να κάνω υποκλοπές τηλεπικοινωνιών ,μπορώ να κάνω παρεμβολές, μπορώ να κάνω ότι δολιοφθορά μπορείτε να φανταστείτε .

Έχω ειδική εκπαίδευση στους υπολογιστές με ότι αυτό συνεπάγεται .

Μακρυγιάννης Χρήστος
Ανώτερος Αξιωματικός ε.α

Πηγή

Πού πήγε η Θράκη οέο.... ;;;

Η προπαγάνδα δεν σταματά ποτέ εις βάρος της Ελλάδας και οι καλοθελητές αυξάνονται ...

Μετά την προπαγάνδα με τη σημαία της Κρήτης , από εταιρεία κινητής τηλεφωνίας , τώρα παίρνει σειρά μεγάλη αλυσίδα super market !

Πού είναι η Θράκη και πού η Κέρκυρα ; Τα Δωδεκάνησα ; Η Κρήτη "κρύβεται" κάτω από "κάποιου" τα δάκτυλα...

Μήπως σας θυμίζει κάποιο σχέδιο αυτή η διαφήμιση ;

Θεοτόκης

Για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία !

Στο βαθμό που η ιστορία δεν γράφεται ούτε ξαναγράφεται με μια μονομερή τηλεοπτική συζήτηση από μερικούς όχι και τόσο επιφανείς ιστορικούς, οι αντιδράσεις για την τηλεοπτική σειρά «1821» είναι κατανοητές.

Είναι σαφής η προσπάθεια να αγνοηθεί η προσφορά της Εκκλησίας στον αγώνα. Αλλά η άπελπις αυτή προσπάθεια απλά προκαλεί θυμηδία.

Το μαρτύριο του  Εθνομάρτυρος Γρηγορίου του Ε΄

Έστω κι αν αγνοήσουμε τον Γρηγόριο τον Ε’, τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, τον Παπαφλέσσα, τον Αθανάσιο Διάκο και τόσους άλλους εθνομάρτυρες κληρικούς (τα ματωμένα ράσα του Σπύρου Μελά), δεν είναι ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Νικηταράς, και τόσοι άλλοι λαϊκοί αγωνιστές Εκκλησία;!

Ματαιοπονούν οι λοιπόν οι «διαφωτισμένοι», νεοφανείς, τηλεοπτικοί ιστορικοί. Αργά η γρήγορα ο καθένας τους θα κατανοήσει ότι «σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίζειν».

Το γεγονός ότι η επανάσταση του 1821 έγινε «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία» δεν κρύβεται. Και δεν κρύβεται γιατί, όπως σωστά δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξη του ο Αμερικής Δημήτριος, «οι Έλληνες δεν είμαστε σημερινοί σ' αυτό τον πλανήτη, έχουμε μια ιστορία», έχουμε και ιστορία και ιστορική συνείδηση.

Το γεγονός αυτό όμως δεν κρύβεται και για ένα άλλο λόγο. Γιατί μέρα με τη μέρα γιγαντώνεται μέσα μας η πεποίθηση ότι και στην σημερινή εποχή έχουμε ανάγκη ενός τέτοιου επαναστατικού φρονήματος, όχι απλά για να σώσουμε την οικονομία, η ακόμη την με αίμα ηρώων και μαρτύρων (και με τα ματωμένα ράσα) κερδισμένη εθνική ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα μας, αλλά κυρίως για να υπερασπίσουμε τα όσια και τα ιερά μας, την πίστη και τον πολιτισμό μας.

Κανένα μνημόνιο, καμία επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής, μείωση επιτοκίων, ελεγχόμενη πτώχευση, αναδιάρθρωση η όπως αλλιώς βαφτίσουν την σχεδιαζόμενη υποδούλωση μας, δεν μας σώζει.

Απλά γιατί το θέμα δεν είναι κυρίως οικονομικό. Είναι θέμα κυρίως θέμα ελευθερίας και ταυτότητας. Ποιοι είμαστε, ποιες είναι οι αξίες με τις οποίες ζούμε και για τις οποίες είμαστε έτοιμοι και να πεθάνουμε; Είναι πάντα οι ίδιες, «του Χριστού η πίστη η αγία και της πατρίδος η ελευθερία».

Μπήκαμε ήδη στην Σαρακοστή, στην περίοδο της πνευματικής αφύπνισης, των πνευματικών αγώνων. Με το καλό να βαδίσουμε με τον Κύριο της ζωής και του θανάτου τον Γολγοθά, να φτάσουμε στην Σταύρωση και να αξιωθούμε να ζήσουμε και την Ανάσταση της Πίστης και του Γένους μας.

Μεσολαβεί η διπλή γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της εθνικής μας παλιγγενεσίας. Ας την γιορτάσουμε, λαμπρά, όπως αξίζει σε αυτούς που αξιώθηκαν να συνεχίζουν τέτοια παράδοση, στο Γένος που έχει δώσει εκατομμύρια μάρτυρες και αγίους, στο Γένος στο οποίο ακόμη αποβλέπουν τουλάχιστον οι Ορθόδοξοι λαοί, αν όχι ο κόσμος όλος που ορθοφρονεί, να κρατήσει ψηλά την σημαία του «Εν Τούτω Νίκα», να διασώσει στην εποχή μας την αγιοπατερική και φιλοκαλική παράδοση της ερήμου, και με αυτήν το μήνυμα της σωτηρίας του κόσμου.

Οι πρόσφατες κινήσεις της Ιεραρχίας και ιδίως η εγκύκλιος «Προς τον Λαό» δείχνουν ότι θα βαδίσουμε και πάλι, όπως πάντα, ως Γένος άγιο, βασίλειο ιεράτευμα. Αμήν. Γένοιτο.

Για την  Romfea.gr - Σπύρος Μπαζίνας

Η αγωνία μιας ελληνίδας

Αφιερώνεται στους παράγοντες του SKY

από τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιο

ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ  ΣΑΣ ΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΑ ΛΟΓΙΑ

"Και επειδή τουλάχιστον σε μένα έχει μείνει μια στάλα ελληνική υπερηφάνεια,

αυτό δεν το σηκώνω".

Subject: Επιστολή μιας Ελληνίδας

Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

Επιστολή μιας Ελληνίδας σε όλους τους προδότες της χώρας.!

Είμαστε δέσμιοι ενός πολιτεύματος που μόνο κατ’ ευφημισμό ονομάζουμε δημοκρατία. Φοράμε οικειοθελώς τις αλυσίδες μας, ξεπουλάμε την ψήφο μας, παραμερίζουμε τα ιδανικά μας και γελάμε σαν ηλίθιοι σκεπτόμενοι πως όλα αυτά αξίζουν για μια θεσούλα στο Δημόσιο. Και μπορεί να επαναπαυόμαστε βασιζόμενοι στο ένδοξο παρελθόν μας, όμως τα κόκαλα των προγόνων μας θα τρίζουν βλέποντας την κατάντια μας. Αυτοί έδωσαν αγώνες για μια ελευθερία που εμείς δεν εκτιμησαμε ποτέ.

Πόσους Εφιάλτες μπορεί να αντέξει αυτή η χώρα; Τα έθνη που ξεχνούν την ιστορία τους είναι καταδικασμένα. Και φαίνεται πως οι Έλληνες ή ξεχνούν ή επιλέγουν να μην θυμούνται. Μήπως από την κληρονομιά των προγόνων μας κρατήσαμε μόνο την λατρεία της Μοίρας και απαρνηθήκαμε κάθετι ελληνικό; Ό,τι μας κράτησε ενωμένους 400 χρόνια κάτω από τον τουρκικό ζυγό (ιστορία, γλώσσα, θρησκεία, αξίες) το σβήσαμε μέσα σε λίγες δεκαετίες. Κάποτε μας θαύμαζαν και μας φθονούσαν που ήμασταν Έλληνες, τώρα μας οικτίρουν. Και επειδή τουλάχιστον σε μένα έχει μείνει μια στάλα ελληνική υπερηφάνεια, αυτό δεν το σηκώνω.

Θέμα έκθεσης: Ωχαδερφισμός. Έπρεπε να μάθω πως ο Έλληνας νοιάζεται μόνο για την βολή του, που μέχρι και όρο έχουμε εφεύρει για αυτό! Αυτό με δίδαξαν, εμένα κι όλα τα ελληνόπουλα των πανελλαδικών. Διότι η «έκφραση ιδεών» ήταν τελικά μέθοδος να υιοθετούμε κι όχι να εκφράζουμε άποψη. Έτσι ώστε να μας πείσουν πως ουδεμία σχέση έχουμε με το «παν μέτρον άριστον» ή το «γνώθι σ΄αυτόν». Τους ναούς πρέπει τελικά να τους έχτισαν άλλοι Έλληνες, η κοιτίδα του πολιτισμού έχει γίνει αποχωρητήριο. Και επειδή η «εφιαλτοκρατία» ζει και βασιλεύει, τα παιδιά μαθαίνουν πως «στη Σμύρνη υπήρξε συνωστισμός»! Διότι δεν αρκεί να ντρέπεσαι που είσαι Έλληνας, πρέπει επίσης να ξεχάσεις την έχθρα που χωρίζει τους δυο λαούς. Ευτυχώς φροντίζουν οι Τούρκοι να μας το θυμίζουν όταν εκτελούν έναν Σολωμό ή κάνουν «Ίμια» κάθε ελληνικό νησάκι. Και τι κάνουν οι Εφιάλτες σ’αυτές τις περιπτώσεις; Ευχαριστούν τους Αμερικανούς που απέτρεψαν την πολεμική σύρραξη λέγοντας μας «καθίστε στ’ αυγά σας» ή κάνουν κουμπαριές.

Κι αν πεις και τίποτα σε λένε ΑΚΡΑΙΟ. Διότι στην Ελλάδα το να είσαι εθνικιστής είναι κακό. Και που να μιλήσω δηλαδή για την Μεγάλη Ιδέα! Αριστεροί, εβραίοι κι άλλοι «φιλελεύθεροι» ζητούν την κατάργηση των παρελάσεων διότι εγείρουν εθνικιστικά αισθήματα. Ποιόν εθνικισμό, που οι μαθητές νομίζουν πως παρελαύνουν για το «όχι που είπε ο Κολοκοτρώνης στους Τούρκους» και πως ο Ν. Ζέρβας ήταν Γάλλος! Ποιός ξέρει, ίσως νομίζουν πως κι ο Αριστοτέλης ήταν Σλάβος. Ελληνική παιδεία σου λέει μετά! Αλλά αυτά επιβάλει το «σύστημα», η «νέα τάξη πραγμάτων». Ξέχνα την ιστορία, γλώσσα, θρησκεία, γίνε γρανάζι κι εσύ, ξεπατίκωσε νοοτροπίες που σου πλασάρουν στην τηλεόραση και αρκέσου στην ευτέλεια ενός μεταγλωττισμένου αμερικανικού ονείρου. Ή θα γίνεις μέρος ενός πολυπολιτισμικού αμαλγάματος χωρίς εθνική συνείδηση ή θα γίνεις ένας γραφικός. Πώς αλλιώς θα δεχόσουν την μετονομασία οδού της Θεσσαλονίκης σε οδό «Κεμάλ Ατατούρκ»; Πως αλλιώς θα διαδήλωνες για το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού των Σκοπιανών, τις χαμένες περιουσίες των Τσάμηδων, την κακομεταχείριση του μετανάστη ο οποίος αφού πήρε την δουλειά ενός Έλληνα «αναγκάστηκε» να κλέψει ή να σκοτώσει αντιδρώντας στο «ρατσισμό και την ξενοφοβία» μας; Πώς θα καλωσορίσεις όλους αυτούς τους Δούρειους Ίππους; Έτσι! Και σιγά σιγά τα σύνορα θα φτάσουν στην Παλιά Ελλάδα.

Αφού λοιπόν σε δίδαξαν να ντρέπεσαι που είσαι Έλληνας και όχι Ευρωπαίος, ευνούχισαν τον στρατό, αχρήστεψαν την παιδεία, κατακρεούργησαν την γλώσσα, διέβαλλαν την ιστορία, υποβάθμισαν την σπουδαιότητα του θεσμού της οικογένειας, αμαύρωσαν την θρησκεία, τι σου μένει να κρατηθείς; Μόνο που ξέχασαν πως την ελληνική ψυχή δεν μπορούν να την ξεριζώσουν! Μια σπίθα αρκεί και θα πάρουμε τα όπλα. Και μπορεί να είμαστε μικρός λαός αλλά αξίζει να γίνουμε μικρότερος! Πρέπει να πάρουμε μερικά κεφάλια! Και δεν τους ονομάζω εθνικούς προδότες διότι για μένα δεν είναι καν Έλληνες!

Όχι ρε! Αμερικανάκι δεν θα γίνω ποτέ!

Δεν ξεχνώ Κύπρο, Σμύρνη, Πόλη, Πόντο, Μακεδονία, Ήπειρο!

ΣοσιαλΗστές, δεξιοί του κώλ...., αναρχι(..κοί και κουμούνια!

Αυτό είναι το μανιφέστο μου και με αυτό θα πορευτώ στη ζωή! Ή ταν ή επί τας!

thermopilai

Πηγή: giannotis.blogspot.com, Ανάρτηση της 13.11.2010

*********

_____Αφιερώνω τα παραπάνω στους μικρόψυχους Έλληνες, που στρεβλώνουν την ιστορία μας και την εθνική εποποιΐα του 1821. Ντροπή στο Κανάλι του ΣΚΑΪ για το εθνικό έγκλημα που επιχειρούν. Ντροπή και σ΄αυτούς, όποιοι και αν είναι, όπου κι αν ανήκουν, οι οποίοι θέλουν να εμφανίσουν τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη σαν ΟΜΟΦΥΛΌΦΙΛΟ! Όχι, ωρέ μάγκες, οι "ανώμαλοι" δεν έχουν τα φόντα για να γίνουν ΉΡΩΕΣ! Αποτελούν έκτρωμα της φύσεως!

_____Εφιάλτες δυστυχώς πάντοτε υπήρχαν στην Ελλάδα! Να είναι καταραμένοι από το Θεό όσοι βλάπτουν την αγαπημένη μας Ελλάδα. Όσοι επιχειρούν να μετατρέψουν την Ελλάδα, από Χώρα της Ορθοδοξίας και του Πολιτισμού, σε Χώρα των απίστων και των ανωμάλων! Το "κουσούρι" δεν πρόκειται να νομιμοποιηθή! Θα είναι πάντοτε καταδικασμένο από το Θεό και από όλους τους ορθώς φρονούντες Έλληνες!  Η Ελλάδα μας δεν πρόκειται να γίνει Σόδομα και Γόμορρα!  Η Ελληνίδα, που έγραψε την παραπάνω επιστολή, το αποδεικνύει περίτρανα!

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Αίγιον, 21 Φεβρουαρίου 2011

Πηγή:  http://mkka.blogspot.com/2011/02/blog-post_21.html

Ο σφαγέας έγινε …Μέγας!

Όσοι σκέφτονται και ενεργούν ελληνικά δεν ξαφνιάστηκαν απλώς. Αγανάκτησαν. Και αναρωτήθηκαν: «Που πάμε;». Διότι από το διαδικτυακό τόπο infognomonpolitics.blogspot.com (5 και 25.2.2010), πληροφορηθήκαμε την παρουσίαση του βιβλίου «ΝutuΚ, o Μέγας Ρητορικός» από τις εκδόσεις Παπαζήση και το εργαστήριο Γεωπολιτισμικών Αναλύσεων του Ιονίου Πανεπιστημίου. Το βιβλίο είναι του Γκαζί Μουσταφά Κεμάλ και μεταφράστηκε από τα τουρκικά στα ελληνικά από το πιο πάνω εργαστήριο. O εκδότης και o επιμελητής του βιβλίου μας πληροφορούν ότι σκοπός του βιβλίου είναι να προσφέρει στο ελληνικό κοινό «μια πραγματικά επιστημονική γνώση της γείτονος χωρίς προκαταλήψεις».

Όμως αγανάκτηση και μεγάλο προβληματισμό δημιουργούν στην ελληνική ψυχή και ιδιαίτερα στο μαρτυρικό Ελληνισμό της Μικρασίας τα ακόλουθα:

1.  Στο εξώφυλλο του βιβλίου, και αυτού της ελληνικής εκδόσεως, υπάρχει το ουσιαστικό Γκαζί, δηλαδή Μέγας. Μέγας, λοιπόν, αυτός πού είναι υπεύθυνος για τη σφαγή και τη γενοκτονία ενός εκατομμυρίου και πεντακοσίων χιλιάδων (1.500.000) Ελλήνων του Πόντου, της Κωνσταντινουπόλεως, της Θράκης και της Μικρασίας.

2. Στη βιβλιοπαρουσίαση συμμετείχαν Τούρκοι διπλωμάτες και o Τούρκος πρέσβης. H παρουσία τους ήταν όχι απλώς επίσημη νομιμοποίηση και επιβεβαίωση, αλλά και επιβράβευση του φασιστικού και εγκληματικού κεμαλισμού.

3. Σ' αυτή την επίσημη και πανηγυρική νομιμοποίηση του φασιστικού κεμαλισμού ήταν παρόντες και Έλληνες επίσημοι: Η βουλευτής Αργολίδος Έλσα Παπαδημητρίου, ο υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Ν. Σηφουνάκης και ο δημοσιογράφος Σεραφείμ Φυντανίδης. Γιατί; Δεν γνωρίζουν τα επίσημα αυτά πρόσωπα, και όσοι άλλοι Έλληνες παραβρέθηκαν, τα έργα και τις ήμερες του Κεμάλ; Αγνοούν ότι η χώρα μας αποτελεί διαχρονικό θύμα του κεμαλικού φασισμού; Η στάση τους αποτελεί βαρύτατο ηθικό και πολιτικό ολίσθημα, πού προσβάλλει τον Ελληνικό λαό και αποτελεί ύβρη στα εκατομμύρια αθώα θύματα του Ελληνικού ολοκαυτώματος.

4. Όλα αυτά έγιναν με έξοδα του ελληνικού κράτους (η αίθουσα και οι ομιλητές)!... Τη στιγμή πού οι εκσυγχρονισμένοι ταγοί μας δήλωναν πώς δεν έχουμε χρήματα για την παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Αμερική και την παρέλαση των μηχανοκίνητων αρμάτων μάχης στην παρέλαση της ίδιας μεγάλης Εθνικής μας γιορτής στην Αθήνα!...

Και επί τέλους. Τέτοια εποχή διάλεξαν να μεταφράσουν και να εκδώσουν το βιβλίο του ... μεγάλου(!) Κεμάλ; Δεν βλέπουν ότι σήμερα το μαχαίρι των Τούρκων διαδόχων τους είναι καρφωμένο στην πλάτη του Κυπριακού ελληνισμού και 40.000 τούρκικου στρατού σταθμεύουν εδώ και 36 χρόνια στο νησί, παρά πάσα αρχή δικαίου;

Τώρα δεν απομένει παρά να στήσουν στον ... «μέγα» μια προτομή σ' ένα από τα νησιά του Αιγαίου, πού τόσο τα ορέγονται οι σουλτάνοι της σύγχρονης Τουρκίας, παρουσία και του ... κουμπάρου μας του Ερντογάν!... 

Από το περιοδικό «Η Δράσις μας», τεύχος 481, Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2010

Αναπαραγωγή : www.zoiforos.gr

Τα Ίμια δεν ανήκουν στην Ελλάδα...!!!

Τεράστιο πολιτικό και εθνικό θέμα δημιουργείται με τα όσα αναφέρει για την κρίση των Ιμίων το βιβλίο της Γ' Γυμνασίου «Νεώτερη και Σύγχρονη Ιστορία», όπου αναφέρεται ότι ... τα Ίμια δεν ανήκουν στην Ελλάδα, αλλά τα... διεκδικούμε μαζί με την Τουρκία! Συγκεκριμένα, στη σελ. 163 για την τουρκική πολεμική επιχείρηση κατάληψης της ελληνικής βραχονησίδας τον Γενάρη του 1996, γράφονται επί λέξει τα εξής:
 

«Την ίδια εποχή, με αφορμή τη διεκδίκηση της βραχονησίδας Ίμια, στα Δωδεκάνησα, ξέσπασε κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις που αποκλιμακώθηκε με αμοιβαίες υποχωρήσεις (1996)»!

Διεκδικούσαμε δηλαδή τα Ίμια, δεν ήταν κομμάτι της εθνικής μας κυριαρχίας, γράφουν οι συγγραφείς Ευαγγελία Λούβη και Δημήτρης Ξιφαράς. Αυτά που γράφτηκαν μόνο τυχαία δεν είναι, αλλά το ζήτημα αφορά προσωπικά την υπουργό Παιδείας Α.Διαμαντοπούλου και το υπουργείο Εξωτερικών.

Εκτός από τους συγγραφείς ευθύνονται άμεσα και οι κριτές αξιολόγησης, οι Αλ. Ρήγος, Όλ. Καραγεώργου και Μ. Βενιέρης.

Τι καλύτερο δώρο θα μπορούσε να περιμένει η Τουρκία; Έχει πλέον κι ένα σχολικό ελληνικό βιβλίο για να το επικαλείται στα διεθνή φόρουμ, ότι και η Ελλάδα παραδέχεται ότι δεν έχει την κυριαρχία της βραχονησίδας Ίμια, αλλά τη... διεκδικεί!

Απορίες προκαλεί πώς έδωσε το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο την έγκρισή του σ'αυτήν την πλαστογράφηση της αλήθειας, της ιστορικής πραγματικότητας.

Κι όπως σημειώνει σε άρθρο του ο καθηγητής-φιλόλογος κ. Χρίστος Δάλκος, που εντόπισε τη νέα εθνική διαστροφή, πέραν του ότι δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά στην αμερικανική παρέμβαση (που ομολογήθηκε από τον ίδιο τον τότε πρωθυπουργό Κ. Σημίτη μέσα στη Βουλή, μ' εκείνο το «ευχαριστώ τους Αμερικανούς»), ούτε στον σκοτωμό τριών Ελλήνων, ηρωικών αξιωματικών του Πολεμικού μας Ναυτικού, Χριστόδουλου Καραθανάση, Παναγιώτη Βλαχάκου και Έκτορα Γιαλοψού, που έπεσε το ελικόπτερό τους (υπάρχει πάντα η «υποψία» ότι καταρρίφθηκε από τους τούρκους κομάντος) στη θαλάσσια περιοχή των βραχονησίδων, υπάρχει αναφορά.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=13234&Itemid=83

Τα πέντε δώρα της Αθήνας στον Ερντογάν

«ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ, ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ, ΤΖΑΜΙ, ΜΕΙΩΣΗ ΕΞΟΠΛΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
 

Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

Με πέντε «δώρα», που έχουν ήδη δοθεί στην Αγκυρα, υποδέχεται η ελληνική κυβέρνηση την επόμενη εβδομάδα τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Τ. Ερντογάν στην Αθήνα.

Τα «ελληνικά δώρα», που έχουν ήδη δοθεί στην Αγκυρα, πολύ διακριτικά και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ίσως αποδειχθούν μακροπρόθεσμα, πολύ πιο σοβαρά από τις τρέχουσες «συμφωνίες κορυφής» που αναμένονται την επόμενη εβδομάδα στην Αθήνα.

Αναλυτικότερα:

1 Ο «Καλλικράτης» έφερε τα πάνω κάτω στον ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα, από άποψη πληθυσμιακών αναλογιών, χριστιανών και μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών του Νομού Ξάνθης. Οι αναδιατάξεις του δρουν υπέρ της διαμόρφωσης πλειοψηφικών μουσουλμανικών δήμων τα επόμενα χρόνια, λόγω των αναμενόμενων μεταδημοτεύσεων, αλλά και της σταθερής αύξησης του μουσουλμανικού στοιχείου έναντι της υπογεννητικότητας των χριστιανών δημοτών.

Από τους 4 δήμους του νομού, ο Δήμος Ξάνθης, με 66,4% χριστιανικό και 33,6% μουσουλμανικό πληθυσμό, δεν παρουσιάζει πρόβλημα.

Ο Δήμος Μύκης.Το πρόβλημα παρουσιάζεται στον Δήμο Μύκης, με 100% πληθυσμό Πομάκων, στον οποίο δραστηριοποιείται εντονότατα το τουρκικό προξενείο (σ.σ. έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν ότι το τουρκικό προξενείο διαθέτει μόνον για «μισθούς» το ποσόν των 15 εκατ. ευρώ).Αντιθέτως, ο Δήμος Τοπείρου παραμένει ως έχει (58% και 42% αντιστοίχως χριστιανοί και μουσουλμάνοι) και παραμένει υπό την επήρεια του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ κ. Ξυνίδη. Οι προηγούμενες προτάσεις να ενωθούν στον δήμο αυτό οι περιοχές των Αβδήρων και της Βιστονίδας (σ.σ. όπου η Ν.Δ. είναι «δυνατή») δεν ευδοκίμησαν. Ετσι δημιουργήθηκε ο Δήμος Δημοκρίτου, που συνενώνει τα Αβδηρα, τη Βιστονίδα, αλλά και το άκρως προβληματικό Σέλερο, του οποίου το 90,4% είναι μουσουλμάνοι. Ετσι, για λόγους κομματικούς, αλλά και εσωκομματικούς, ο Δήμος Δημοκρίτου είναι ένας δεύτερος άκρως προβληματικός δήμος με πολύ ευαίσθητη αναλογία πληθυσμού 59% χριστιανοί, 41% μουσουλμάνοι. Ετσι από εδώ και πέρα το τουρκικό προξενείο θα έχει «να παίζει» στην Ξάνθη, όχι με έναν, αλλά με δύο δήμους, εξαρτώντας στην ουσία από τις διαθέσεις του την εκλογή -και ποιων- των χριστιανών υποψηφίων σε τοπικές και όχι μόνον εκλογές.

Οπως είναι φυσικό, ο «Καλλικράτης» (ή Χατζηκαλλικράτης) στον τοπικό πληθυσμό έχει δημιουργήσει σοβαρές έριδες μέσα στο ΠΑΣΟΚ στην περιοχή αυτή, ανάμεσα στους «Σγουριδικούς» και τους «Ξυνιδικούς» του ΠΑΣΟΚ, με δυο λόγια ανάμεσα στο «παλιό» και το «νέο» ΠΑΣΟΚ.

2.Το τζαμί Το δεύτερο ελληνικό «δώρο» είναι η ξαφνική και στη «ζούλα», εν μέσω της «μάχης» με την οικονομική τρόικα, ανέγερση του τζαμιού στον Βοτανικό. Η ανέγερση του μουσουλανικού τζαμιού στην Αθήνα είναι αναμφισβήτητη υποχρέωση του ελληνικού κράτους απέναντι στους μουσουλμάνους κατοίκους της Ελλάδας, ως ευρωπαϊκής χώρας. Η επιλογή όμως της τελικής ανακοίνωσης ανέγερσής του, με κρατικά χρήματα εν μέσω αιματηρών περικοπών των δημοσίων δαπανών, λίγες μόνον ημέρες πριν από την έλευση του κ. Ερντογάν, δίνει όλες τις δυνατότητες στην Αγκυρα να εκμεταλλευθεί το γεγονός και φυσικά να πείσει ότι το τζαμί στην Αθήνα γίνεται πραγματικότητα χάρη μόνον στις πιέσεις και απαιτήσεις της Αγκυρας για όλους «τους Τούρκους αδελφούς της οικουμένης».

Το πρόβλημα γίνεται ακόμα μεγαλύτερο αν αναλογιστεί κανείς ότι στα υλοποιήσιμα τουρκικά σχέδια περιλαμβάνεται η δημιουργία θέσης «οικουμενικού μουφτή», με πρώτο «επιλαχόντα» τον ψευδομουφτή Μέτε, που θα «συνενώσει» τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς των Βαλκανίων.

3 Το τρίτο «δώρο» είναι η εκφρασμένη ελληνική πρόθεση να μειώσει μονομερώς και δραστικά τις δαπάνες εξοπλισμών, χωρίς ανάλογη κίνηση της Αγκυρας, η οποία έτσι και αλλιώς έχει ολοκληρώσει πριν από λίγο καιρό τις παραγγελίες της για τους επόμενους εξοπλισμούς της χώρας.

4.Το Συμβούλιο Η «αυθόρμητη» αποδοχή της Αθήνας στην πρόταση της Αγκυρας απ' τον περασμένο Δεκέμβριο, να δημιουργηθεί το «Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας» με τη στενή συνεργασία 10 υπουργείων από κάθε χώρα, βρίσκει την Ελλάδα με σοβαρό έλλειμμα οικονομικής δύναμης απέναντι στην Τουρκία του κ. Ερντογάν. Η Αγκυρα ενδιαφέρεται πρωτίστως να επιβεβαιώσει τη δύναμή της στην ευρύτερη περιοχή όχι μόνον ως ισχυρή οικονομική δύναμη, αλλά και ως χώρα που ελέγχει σχεδόν απόλυτα τις οδούς μεταφοράς, οδικές και θαλάσσιες, των ενεργειακών υλών προς την Ευρώπη.

5 Η σιωπηλή αλλά έμπρακτη «υποχώρηση» της Αθήνας στο Αιγαίο, από τον 25ο παράλληλο και ανατολικά, με τις μόνιμες τουρκικές υπερπτήσεις στα ελληνικά νησιά του Αν. Αιγαίου, τις μόνιμες σχεδόν 12μηνες δεσμεύσεις περιοχών στο Αιγαίο για τουρκικές ασκήσεις κατά παράβαση του Μνημονίου Παπούλια - Γιλμάζ, την ελαχιστοποίηση των ελληνικών αναχαιτίσεων, γίνεται προσπάθεια να «εξισορροπηθεί» από την «αύξηση» της διμερούς συνεργασίας στον τουριστικό τομέα και τα οφέλη για τα ελληνικά νησιά, τα οποία όμως κατ' ανάγκην θα «προσδεθούν» στην οικονομική τροχιά της Τουρκίας.

Ο Αποστολίδης

Τέλος, είναι άξια απορίας η επιλογή τού κατά τα άλλα καλού διπλωμάτη και πρώην διοικητή της ΕΥΠ Παύλου Αποστολίδη στη θέση του επικεφαλής της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας στις διερευνητικές επαφές και τούτο γιατί ο κ. Αποστολίδης φέρει και την ιδιότητα του μέλους του διοικητικού συμβουλίου της Alpha Bank, που έχει εκφράσει μόνιμο ενδιαφέρον για οικονομική συνεργασία στην Τουρκία. 

Tάδε έφη Ιωάννης Καποδίστριας

Εις την Δ/ Εθνοσυνέλευση...

«.Ελπίζω ότι όσοι εξ' υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ' εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας
εκδουλεύσεις των, αλλ' ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της.»


«Εφ' όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν»


Ιωάννης Καποδίστριας
Πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος

Υ.Γ.:...γι αυτό "έφυγε" τόσο άδοξα...

Ακύρωση των εκδηλώσεων για την επέτειο της 25ης Μαρτίου !!!

Τα χρήματα δεν θα εξοικονομηθούν, αφού θα διατεθούν για άλλες... συναφείς εκδηλώσεις!!  

Με μια πρωτοφανή ενέργεια το υπουργείο Εξωτερικών επιβάλλει τη ματαίωση των εορταστικών εκδηλώσεων που οργανώνονται στις ελληνικές πρεσβείες και προξενεία ανά τον κόσμο για λόγους… οικονομίας. Σύμφωνα με εγκύκλιο η οποία στάλθηκε σε όλες τις ελληνικές διπλωματικές Αρχές του εξωτερικού με θέμα «Εορτασμός Εθνικής Επετείου από Αρχές Εξωτερικής Υπηρεσίας υπό παρούσα δυσχερή οικονομική συγκυρία», δίδεται εντολή να μην παρατεθούν οι καθιερωμένες δεξιώσεις για την 25η Μαρτίου. Όπως αναφέρεται, μάλιστα, η ακύρωση των εορταστικών εκδηλώσεων της εθνικής επετείου «κρίνεται σκόπιμη προς εξοικονόμηση πόρων, αλλά και για λόγους… συμβολισμού».

Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών (η εγκύκλιος υπογράφεται από τον γ.γ. του υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβη Ι. Αλ. Ζέπο), έτσι δεν αφήνει περιθώρια ούτε και για πρωτοβουλίες χρηματοδότησης εκ των ενόντων ή από κατά τόπους ομογενείς της καθιερωμένης δεξίωσης για την εθνική επέτειο, καθώς επισημαίνεται το στοιχείο του… «συμβολισμού». Τα χρήματα δεν θα εξοικονομηθούν καν, καθώς όπως αναφέρεται στην εγκύκλιο θα διατεθούν για κάλυψη άλλων… συναφών εκδηλώσεων!!

Τα ποσά τα οποία θα εξοικονομηθούν φυσικά είναι ασήμαντα για τον προϋπολογισμό του υπουργείου Εξωτερικών, καθώς συνήθως πρόκειται για τυπικές δεξιώσεις που όμως έχουν ιδιαίτερη σημασία, όχι μόνο για τις περιοχές όπου ζουν ομογενείς, αλλά και σε άλλες χώρες όπου δίνεται η ευκαιρία για «ανεπίσημη» διπλωματία, ενώ ο εορτασμός της εθνικής εορτής σε μια πρεσβεία έχει έντονο συμβολικό χαρακτήρα για τη διεθνή παρουσία και το κύρος μιας χώρας. Εξάλλου μάλλον αρνητικό μήνυμα εκπέμπει για τη χώρα μας το γεγονός ότι φέτος μόνο οι πρεσβευτικές και προξενικές Αρχές της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο δεν θα εορτάσουν την εθνική επέτειο της χώρας τους…

Πηγή:  www.strategy-geopolitics4.blogspot.com

Βροντούν της Πίνδου οι κορφές

Βροντούν της Πίνδου οι κορφές

κι αντιλαλούν τα καταράχια,

πλαγιές βροντούν, σπηλιές και βράχια

κι ως τ' άστρα φτάνουν οι φωτιές.

* * *

Και των Ελλήνων τα παιδιά

σαν αετοί ορμούν στη μάχη,

κάθε κορφή κι αετοράχη

φωτίζει τώρα η Λευτεριά.

* * *

Μα με χαλύβδινη καρδιά

και το χαμόγελο στο στόμα

κρατούνε τ' άγιο τούτο χώμα

μια φούχτ' αμούστακα παιδιά.

…

Κι αστράφτει η λόγχη κι αντηχεί

μια τρομερή ιαχή "αέρα"

σαν τούτη τη μεγάλη μέρα

άλλη δε γνώρισε η ψυχή.

* * *

Αρκαδία, Ζάλογγοι, Ψαρρά

κι΄ Ομηρικών μαχών εικόνες,

φεύγουν, σκορπούν οι λεγεώνες...

Δάκρυα μας φέρνει η χαρά.

* * *

Και Θερμοπύλες ζουν Εκεί

και δόξες των Βουλγαροκτόνων

και ξαναλάμπει φως αιώνων

από μια σπίθα Ελληνική.

* * *

Λευκών αγγέλων στρατιές

κι΄ Παναγιά ήταν κοντά μας

και φύλαγε τα βήματα μας

απ' όλες τις κακοτοπιές

…

Τιμή σ' αυτούς που βροντερά

είπανε το "ΟΧΙ" κάποια μέρα!

Τιμή σε εκείνους που "αέρα"

με στήθη φώναζαν γερά. 

…

Μεσ' του πολέμου τη βοή,

μέσ' τους καπνούς, στην άγρια λαύρα

της λευτεριάς χαϊδεύει η αύρα

την κάθε πούσβηνε πνοή.

* * *

Απ' των Ελλήνων τα ιερά

και τ' άγια κόκκαλα βγαλμένη

σ' όλη τη Γη, στην οικουμένη

χαίρε, ω χαίρε λευτεριά. 

Στέφανος Μπολέτσης

ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΓΙΟΣ (1940)

Στης ιστορίας το διάσελο όρθιος ο γιος πολέμαγε

κι η μάνα κράταε τα βουνά, όρθιος να στέκει ο γιος της,

μπρούντζος, χιόνι και σύννεφο. Κι αχολόγαγε η Πίνδος

σαν να' χε ο Διόνυσος γιορτή. Τα φαράγγια κατέβαζαν

τραγούδια κι αναπήδαγαν τα έλατα και χορεύαν

οι πέτρες. Κι όλα φώναζαν: "Ίτε παίδες Ελλήνων ..."

Φωτεινές σπάθες οι ψυχές σταύρωναν στον ορίζοντα,

ποτάμια πισωδρόμιζαν, τάφοι μετακινιόνταν.

* * *

Κι οι μάνες τα κοφτά γκρεμνά σαν Παναγιές τ' ανέβαιναν

Με τη ευκή στον ώμο τους κατά το γιο παγαίναν

και τις αεροτραμπάλιζε ο άνεμος φορτωμένες

κι έλυνε τα τσεμπέρια τους κι έπαιρνε τα μαλλιά τους

κι έδερνε τα φουστάνια τους και τις σπαθοκοπούσε,

μ' αυτές αντροπατάγανε, ψηλά, πέτρα την πέτρα,

κι ανηφορίζαν στη γραμμή, όσο που μες στα σύννεφα

χάνονταν ορθομέτωπες η μια πίσω απ' την άλλη. 

Νικηφόρος Βρεττάκος

ΟΧΙ!

Μια νύχτα Οκτώβρη, μ' όνειρα γεμάτη κι ομορφάδα,

μια τέτοια νύχτα, που οι ψυχές μόνο χαρά ποθούν,

τρανός εχθρός εγύρεψε απ' τη μικρή Ελλάδα

η λευτεριά της κι η τιμή να του παραδοθούν...

* * *

Η δόλια Μάνα αρνήθηκε. Έσφιξε την καρδιά της,

ορθώθηκε περήφανη, γιγάντια, τρομερή,

μας μάζεψε τριγύρω της τα λιγοστά παιδιά της

και είπε: «Ζήστε λεύτεροι ή πέσετε νεκροί!».

* * *

Τα βόλια πέφτουνε βροχή, βροντάει το κανόνι,

μουγκρίζουνε οι μηχανές σε γη και σ' ουρανό,

φωτιά και σίδερο καυτό τις θέσεις μας οργώνει

και σε ποτάμια χύνεται το αίμα μας τ' αγνό.

* * *

Μα δε λυγάμε! Στέκουμε κι ανδρεία πολεμάμε!

Σμπαράλια τ' ατσαλένια τανκς καρφώνομε στη γη

και οι αμέτρητοι εχθροί, που οι λίγοι εμείς νικάμε,

ζητούν τη σωτηρία τους να βρούνε στη φυγή!...

* * *

Δεν είπαμε: «Μόλων λαβε», ετούτη τη φορά.

Μόνο μια λέξη είπαμε, μονάχα «Όχι!»

κι εμπρός στους φοβερούς στρατούς της γης και τα φτερά,

βάλαμε μόνο την ψυχή μας και τη λόγχη!

Κώστας Γκικόπουλος

Πηγή : www.zoiforos.gr

Η Ελλάδα κινδυνεύει!!!

του Βασίλη Μαρκεζίνη

Ο κ. Βασίλης Μαρκεζίνης κατέχει τον τίτλο του «σερ»,

είναι νομικός σύμβουλος της βασίλισσας της Αγγλίας

και μέλος σε επτά Ακαδημίες του εξωτερικού.

Καθώς πλησιάζει η πρώτη επέτειός του στην εξουσία, ο Αμερικανός πρόεδρος πρέπει εύλογα να νιώθει υπερήφανος για τον εαυτό του και τη φυλή του. Κατέκτησε πράγματι μια θέση ύψιστης περιωπής με την αξία του και την επιμονή του, και είναι γεγονός ότι απέχει παρασάγγας από τη θλιβερή κατάσταση του προκατόχου του. Παρ’ όλα αυτά, ως πολιτικός με σαφή επίγνωση των εξελίξεων και των γεγονότων, είναι μάλλον απίθανο να μην αισθάνεται ότι δεν έχει και τόσους λόγους πανηγυρισμού.

Ετσι όσον αφορά τα εσωτερικά θέματα, το μείζον πρόγραμμά του -ένα πρόγραμμα μεταρρύθμισης του αμερικανικού συστήματος υγείας- είναι μεν αναγκαίο, αλλά, επί του παρόντος, βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης. Η οικονομική ανάκαμψη της χώρας του είναι ακόμη αμφίβολη. Η ανάγκη για περαιτέρω οικονομικές ενέσεις τόνωσης των αμερικανικών βιομηχανιών παραμένει υπαρκτή. O τρόπος που χειρίστηκε το ζήτημα του επαίσχυντου Γκουαντάναμο δεν του απέφερε επαίνους (αν και, για το ευρύ κοινό, το ζήτημα αυτό έχει πλέον αρχίσει να περνά σε δεύτερη μοίρα).

Οσον αφορά τα εξωτερικά θέματα, η κατάσταση είναι πιο μελαγχολική, μια και σταδιακά η πολιτική του Ομπάμα προσελκύει πλέον τον χειρότερο όλων των χαρακτηρισμών -κρινόμενη ως προς την ουσία της, ασφαλώς, και όχι με βάση τη δημιουργία εντυπώσεων-, ως «συνέχεια της στρατηγικής Μπους/Τσένι».

Η δήλωση αυτή μοιάζει ίσως υπερβολικά σκληρή, αλλά, εάν εξετάσει κανείς τις συνιστώσες της, δεν είναι εντέλει τόσο αδικαιολόγητη.

Πιο συγκεκριμένα: ο πρόεδρος Ομπάμα ελάχιστη πρόοδο έχει σημειώσει όσον αφορά τις σχέσεις του με τη Ρωσία. Υπάρχουν μάλιστα ενδείξεις ότι η Ρωσία έχει ενοχληθεί σοβαρά από τη συστηματική τάση των Αμερικανών να υποτιμούν τη διεθνή σπουδαιότητά της.

Η Αμερική στα λόγια, εάν όχι και στις πράξεις (εφόσον ελάχιστα μπορεί όντως να κάνει), παραμένει επίσης προκλητική όσον αφορά τη Γεωργία και την Ουκρανία. Οι σχέσεις της με την Ευρώπη παραμένουν χλιαρές, ενώ ταυτόχρονα η σημερινή Γερμανία προσεταιρίζεται όλο και περισσότερο τη Ρωσία στο πλαίσιο ζητημάτων που δεν περιορίζονται πλέον στον ενεργειακό τομέα.

Κοιτάζοντας πιο πέρα βλέπουμε πως o πόλεμος στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν παραμένει εκκρεμής και αιματηρός όσο ποτέ άλλοτε, ενώ το οικονομικό κόστος του για τις ΗΠΑ (συνυπολογιζόμενης της διατήρησης στρατευμάτων στο Ιράκ) κατά το τρέχον έτος θα υπερβεί τα 730 δισ. δολάρια.

Η «συγκράτηση» του διαρκώς εντεινόμενου ισραηλινού επεκτατισμού εγείρει επίσης ανυπέρβλητες δυσκολίες, παρά τις επικοινωνιακές προσπάθειες να καλυφθεί η πραγματική κατάσταση. Τέλος, το φλέγον ζήτημα του Ιράν ενδέχεται σύντομα να εισέλθει σε μια νέα, πολύ πιο επικίνδυνη φάση. Εάν σε όλα αυτά προσθέσουμε και τα πολλαπλά προβλήματα που υποβόσκουν στις σχέσεις της Αμερικής με το Μεξικό, την ανεπίλυτη διένεξη με την Κορέα, καθώς και την εντεινόμενη οικονομική αντιπαλότητα με την Κίνα που εξελίσσεται σήμερα στη Βραζιλία, σαφέστατα διαπιστώνουμε όχι μόνον ότι η αμερικανική ηγεμονία δεν είναι ακμαία, αλλά ότι η όλη κατάσταση δύσκολα θα δικαιολογούσε το οποιοδήποτε αίσθημα χαράς ή ικανοποίησης.

Η υποβόσκουσα κρίση μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας

Μέσα σε ακριβώς αυτό το πλαίσιο, και όχι μεμονωμένα, οφείλουμε να εξετάσουμε και την κλιμακούμενη ένταση ανάμεσα στη χώρα μας και την Τουρκία. Το επισημαίνω αυτό για λογαριασμό του μέσου αναγνώστη, ο οποίος έχει συνηθίσει να λαμβάνει μόνο επαναλαμβανόμενες και καθησυχαστικές δηλώσεις από το υπουργείο Εξωτερικών μας.

Οι δηλώσεις αυτές περιστρέφονται γύρω από δύο κεντρικές ιδέες που αφορούν τις διμερείς σχέσεις, αλλά λίγο-πολύ αγνοούν την επίδραση του ευρύτερου γεωπολιτικού συστήματος στη διαμόρφωση των αμερικανικών προθέσεων για την Τουρκία και, εμμέσως, για την Ελλάδα ως τον τελευταίο τροχό αυτής της άμαξας.

Η πρώτη ιδέα/διαβεβαίωση είναι ότι αντιμετωπίζουμε τις καθημερινές τουρκικές προκλήσεις με ηρεμία και ψύχραιμη σκέψη, γνωρίζοντας ότι το διεθνές δίκαιο είναι με το μέρος μας. Σύμφωνα με τη δεύτερη ιδέα, η παρούσα επιθετική στάση της Τουρκίας αποτελεί «εποχικό φαινόμενο», διόλου πρωτόγνωρο, και άρα είναι απλώς ακόμη ένα από τα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε με ηρεμία σε σχέση με τη γείτονα χώρα.

Διαφωνώ και με τις δύο αυτές ιδέες, για τρεις διαφορετικούς λόγους.

Κατά πρώτο λόγο, η τουρκική εξωτερική πολιτική επηρεάζεται πλέον όλο και λιγότερο από τους παράγοντες που επικαλείται η ελληνική κυβέρνηση, και ειδικότερα από την προσπάθεια των κεμαλιστών στρατηγών να παραμείνουν υπολογίσιμος παράγοντας στη χώρα τους. Τo λέω αυτό διότι ο κ. Ερντογάν συνεχίζει επιτυχώς τις πολιτικές του κ. Γκιουλ και του Τ. Οζάλ, αποδυναμώνοντας όλο και περισσότερο τον παλιό αυτόν προμαχώνα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Δεν υποστηρίζω, στο συγκεκριμένο σημείο, ότι αυτή είναι υποχρεωτικά η λύση. Ούτε και ο κ. Πεπονής, νομίζω, υποστηρίζει κάτι τέτοιο. Τα ζητήματα αυτά, ας μην ξεχνάμε, είναι πολύ περίπλοκα και δεν είναι δυνατόν να επιλυθούν στο στενό πλαίσιο ενός άρθρου εφημερίδας. Αυτό πάντως που υποστηρίζω είναι ότι μπορούμε να διαμορφώσουμε ρεαλιστικά σχέδια με σκοπό να προστατεύσουμε τα συμφέροντα της χώρας μας, όπως πολύ χαρακτηριστικά έκανε το 1987 η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, αναγκάζοντας τελικά την Τουρκία να εγκαταλείψει την επιθετική της στάση.

Όσον αφορά τη σημερινή κρίση, δεν έχω διαβάσει μέχρι τώρα παρά μόνο κάποιες παρασκηνιακές πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες οι Αμερικανοί θέλουν να συναντηθούμε με τους Τούρκους και να λύσουμε όλα μας τα προβλήματα διαμιάς. Είναι προφανώς αδύνατον να αποβεί λυσιτελής μια τέτοια πρόταση. Κι επιπλέον, θα ήταν ντροπή για οποιονδήποτε Έλληνα πολιτικό να καθίσει σε ένα τέτοιο τραπέζι διαπραγματεύσεων!

Αυτή είναι η γνώμη ενός πατριώτη, αν και γνωρίζει και αυτός και όλοι οι αναγνώστες ότι οι Αμερικανοί δεν θα ησυχάσουν μέχρις ότου μας επιβάλουν την πρόθεσή τους.

Τέλος διαφωνώ με τις καθησυχαστικές, αλλά κοινότοπες δηλώσεις στις οποίες προβαίνει το υπουργείο Εξωτερικών μας ότι έχει την όλη κατάσταση υπό έλεγχο, διότι απλούστατα, όπως και οι περισσότεροι συμπατριώτες μου, δεν πιστεύω ότι αυτό αληθεύει.

Η επίδειξη ψυχραιμίας και αυτοκυριαρχίας, όταν δεν συνοδεύεται από επιχειρήματα, πράξεις, αποτελέσματα, υποδηλώνει αδυναμία, όχι δύναμη. Η κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας δείχνει ότι και οι Τούρκοι συμμερίζονται ακριβώς την ίδια άποψη γι’ αυτές τις δηλώσεις, μια και προφανώς τις αντιμετωπίζουν με πλήρη αδιαφορία.

Κατά τη γνώμη μου θα ήταν πολύ πιο υπεύθυνη στάση να βγει κανείς και να μιλήσει ανοιχτά στους πολίτες της χώρας, να τους πει για τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η χώρα και, αν είναι αρκετά θαρραλέος (πράγμα μάλλον απίθανο), να τους υπενθυμίσει ποιοι μπορεί να κρύβονται πίσω από αυτές τις ανούσιες διαβεβαιώσεις, προσπαθώντας να μας εξωθήσουν σε συζητήσεις που θα έθεταν σε κίνδυνο την εθνική μας κυριαρχία.

Πράγματι -για να επανέλθουμε στο επιχείρημα που απορρέει από το διεθνές δίκαιο και τη διεθνή πρακτική- δεν θεωρούνται άραγε ελληνικές εδώ και εβδομήντα χρόνια, και μάλιστα βάσει του διεθνούς νομικού καθεστώτος, οι βραχονησίδες που διεκδικεί σήμερα η Τουρκία; Οι πρόσφατες παραβιάσεις του εναέριου και του θαλάσσιου χώρου μας δεν μπορεί παρά να αποσκοπούν στην καθιέρωση μιας de facto κατάστασης, την οποία, εν ευθέτω χρόνω, η Τουρκία μπορεί να «ρίξει» στο τραπέζι των συζητήσεων ως «διαπραγματευτικό ατού». Λυπούμαι που το λέω, αλλά το θεωρώ απολύτως λογικό η Τουρκία να εκμεταλλευτεί αυτό το επιχείρημα σε νομικό επίπεδο. Κοντολογίς, το ξαναλέω: η Ελλάδα κινδυνεύει!

Η αδυναμία της Ελλάδας σε μια επικείμενη διαμάχη

Όταν κανείς διακρίνει προβλήματα στον ορίζοντα, οφείλει να προειδοποιεί τον λαό του. Και προσωπικά διακρίνω. Αυτό μάλιστα που αντιλαμβάνομαι ως πρωταρχικό πρόβλημα -και εξυπακούεται πως μπορεί κανείς να έχει διαφορετική γνώμη- είναι δισδιάστατο. Περιέργως, όμως, καμία από τις δύο «διαστάσεις» ή όψεις του δεν σχετίζεται με την Τουρκία. Τουναντίον, αμφότερες σχετίζονται με εμάς και τους φίλους μας. Και λέγοντας «φίλους μας» εννοώ την Αμερική και την Ευρώπη.

Οποιοσδήποτε έχει διαβάσει τις απόψεις που έχω διατυπώσει σε αρκετά άρθρα μου κατά τα δύο τελευταία χρόνια θα έχει ενδεχομένως προσέξει τη βαθιά μου θλίψη για τη στάση της Αμερικής απέναντί μας, αλλά και την εξίσου βαθιά ανησυχία μου για την ικανότητα των Ευρωπαίων συμμάχων μας να μας βοηθήσουν ουσιαστικά σε μια κρίσιμη στιγμή. Εξακολουθώ να φοβούμαι ότι, εάν ποτέ εμπλεκόμασταν σε μια ένοπλη σύγκρουση με την Τουρκία, το μέγιστο που θα μπορούσαν να μας εξασφαλίσουν αυτοί οι φίλοι είναι μια «συμφωνία» ανάλογη αυτής των Ιμίων. Κατά τη γνώμη μου, μία μάς αρκεί!

Η απάντησή μου για ένα τέτοιο ενδεχόμενο -η καλύτερη απάντηση που μπόρεσα να σκεφτώ, έστω και αν δεν έτυχε ευρύτερης επιδοκιμασίας- ήταν πως πρέπει να προσπαθήσουμε να βρούμε νέους φίλους. Οι σχετικές μου επισημάνσεις αγνοήθηκαν, ενώ, σε προσωπικό κύκλο, δέχτηκα και την κατηγορία πως γερνώντας είχα γίνει ρωσόφιλος.

Οι κατηγορίες, όμως, που δεν βασίζονται σε επιχειρήματα, αλλά σε προκαταλήψεις, με αφήνουν τελείως αδιάφορο. Αντιθέτως, με μεγάλο ενδιαφέρον βλέπω σήμερα ότι κάποιοι έγκυροι αρθρογράφοι -λ.χ. ο γενικός διευθυντής του ΕΛΙΑΜΕΠ- μετακινήθηκαν πρόσφατα (βλ. «Καθημερινή», 15 Αυγούστου 2009) προς μια εμφανώς διφορούμενη θέση, ισχυριζόμενοι, από τη μια πλευρά, ότι «η Αθήνα ούτε μπορεί να παίξει σημαντικά μεγαλύτερο ρόλο στο πλαίσιο των ρωσικών σχεδιασμών, ούτε και θα έπρεπε να το επιδιώξει» (δική μου η έμφαση), αλλά και κλείνοντας, από την άλλη πλευρά, το ίδιο άρθρο προβάλλοντας την άποψη που πρεσβεύω εδώ και αρκετό καιρό, υπέρ μιας καλοζυγισμένης μετατόπισης της χώρας μας προς την κατεύθυνση της Ρωσίας.

Η μερική αυτή προσέγγιση της πολιτικής που θεωρώ ενδεδειγμένη είναι, φαντάζομαι, καλύτερη από το τίποτε. Η κύρια ανησυχία μου όμως είναι ότι χάνουμε πολύτιμο χρόνο. Οι πρόσφατες ρωσοτουρκικές συμφωνίες για τον South Stream αποδεικνύουν ότι η Τουρκία κινείται ταχύτατα, ενώ εμείς ακόμη αμφιταλαντευόμαστε. Δυστυχώς.

Εξάλλου οφείλουμε πλέον να στρέψουμε την προσοχή μας και στα δικά μας σφάλματα, διότι είναι εξίσου υπαίτια για τη δυσχερή μας θέση με τους όποιους εξωτερικούς παράγοντες. Οπως έγραψε ο λαμπρός Γάλλος διανοητής Michel de Montaigne σε ένα από τα διασημότερα δοκίμιά του, «όταν η κρίση μας προβαίνει σε μια μομφή εναντίον κάποιου άλλου ανθρώπου [...] τούτο δεν πρέπει να μας απαλλάσσει από μια εσωτερική διερεύνηση».

Με άλλα λόγια, δεν πρέπει μόνο να κατηγορούμε φίλους και εχθρούς για τις ατυχίες μας, αλλά να αναρωτιόμαστε κατά πόσον σε αυτό το αποτέλεσμα έχει συμβάλει και η δική μας συμπεριφορά. Και θεωρώ πως, στην περίπτωσή μας, η συμπεριφορά μας έχει όντως συμβάλει στα προβλήματά μας, για τους ακόλουθους βασικούς λόγους.

Πρώτον, έχουμε αφήσει να περάσει απαρατήρητο ένα ολόκληρο καλοκαίρι τουρκικών προκλήσεων, εκμεταλλευόμενοι (και ενθαρρύνοντας;) την επικέντρωση του Τύπου στη γρίπη των χοίρων, στις θερινές διακοπές, στο σκάνδαλο της Siemens (το οποίο, καλώς ή κακώς, ενδέχεται κάποια στιγμή να αποσοβηθεί, ώστε... να μην προκληθούν περισσότεροι και εντονότεροι πονοκέφαλοι), αλλά όχι στις κρισιμότατες εξωτερικές απειλές, και ειδικά στο πρόσφατο αμερικανικό non-paper που θέλει να καθίσουμε μαζί με τους Τούρκους και να συζητήσουμε για εδάφη και ύδατα που ανήκουν σε εμάς, αλλά που εσχάτως αποφάσισαν να τα διεκδικήσουν και οι Τούρκοι. Γιατί; Ρωτώ ξανά: ΓΙΑΤΙ;

Δεύτερον, για ποιο λόγο οι περισσότερες ηγετικές μορφές της αντιπολίτευσης έχουν υιοθετήσει τόσο χαμηλό προφίλ απέναντι σε αυτά τα ζητήματα ύψιστης εθνικής σημασίας; Δεν είναι άραγε συνταγματικό τους καθήκον να επισημαίνουν τα τυχόν ελαττώματα στον χειρισμό των εθνικών ζητημάτων; Ή μήπως οι χαμηλοί τους τόνοι υποδηλώνουν ότι, σε γενικές γραμμές, συμφωνούν και οι ίδιοι με τον κυβερνητικό τρόπο χειρισμού της υποβόσκουσας κρίσης; Οταν όμως πρόκειται για τόσο κρίσιμα ζητήματα απαιτείται απόλυτη σαφήνεια, αν όχι (ιδεωδώς) κοινή αντίδραση.

Θα αποφύγουμε τον Χειμώνα της Δυσαρέσκειας;

Δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε τα εξωτερικά μας προβλήματα εάν πρώτα δεν κατανοήσουμε και δεν διορθώσουμε τις εσωτερικές μας αδυναμίες. Τα ερωτήματα που έθεσα προηγουμένως πρέπει να λάβουν πλήρεις απαντήσεις προτού μπορέσουμε να διαπιστώσουμε πόσο ετοιμοπόλεμοι είμαστε - και χρησιμοποιώ τον όρο υπό έννοια ηθική και διπλωματική, όχι στρατιωτική. Θεωρώ, λοιπόν, ότι δεν είμαστε καθόλου ετοιμοπόλεμοι, και ιδού γιατί ισχυρίζομαι κάτι τέτοιο:

Η κυβέρνησή μας είναι αδύναμη όχι μόνο επειδή εξαρτάται από μία ψήφο, αλλά επειδή είναι πολυάριθμοι οι «υποστηρικτές» της που ενδιαφέρονται απλώς για το επόμενο πόστο τους και δείχνουν, αν κρίνει κανείς από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων, να αφιερώνουν υπερβολικά πολύ χρόνο στις μάχες για τη διαδοχή. Μπορεί ασφαλώς αυτή να είναι η εσφαλμένη άποψη ενός «εξωτερικού» παρατηρητή. Οπως όμως και αν έχει το πράγμα, θεωρώ ότι αυτού του είδους η συμπεριφορά θυμίζει έντονα τη λογική που επικρατεί στις καταρρέουσες αυτοκρατορίες και στα βυθιζόμενα πλοία: καθένας για τον εαυτό του.

Είμαστε αδύναμοι επειδή έχουμε αδύναμη αντιπολίτευση. Το στοιχείο αυτό αποτελεί «πλεονέκτημα» για την παραπαίουσα κυβέρνηση, όχι όμως και για τη χώρα στο σύνολό της. Η αδυναμία της αντιπολίτευσης έγκειται στο γεγονός ότι, σε εξωτερικό επίπεδο, δίνει την εντύπωση -και ίσως κάνω λάθος- πως είναι πολύ πιο δεκτική προς τις αμερικανικές απόψεις από όσο θα επιθυμούσαν πολλοί Έλληνες.

Η χώρα μας είναι αδύναμη διότι, και αν ακόμη νικήσει η σημερινή αντιπολίτευση στις επόμενες εκλογές, οι δημοσκοπήσεις και οι εκλογικές στρατηγικές δείχνουν ότι, πιθανότατα, κανένα κόμμα δεν θα έχει απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή. Η πιθανότητα αυτή μπορεί να ευχαριστεί κάποιους μηχανορράφους του πολιτικού χώρου, που ελπίζουν ότι θα έχουν έτσι μια μοναδική ευκαιρία να σχηματίσουν τεχνητές συμμαχίες και άρα να ασκήσουν μεγαλύτερο έλεγχο στην πολιτική ζωή του τόπου. Η ιστορία, όμως, καθόλου δεν συμφωνεί με την ιδέα ότι το είδος του χάους που βιώνουμε σήμερα μπορεί να θεραπευτεί μέσω παρασκηνιακών κινήσεων και μηχανορραφιών, οι οποίες, τις πιο πολλές φορές, εξυπηρετούν μόνο προσωπικές φιλοδοξίες.

Καθώς και τα δύο κόμματα διαπληκτίζονται για τα σκάνδαλα ή/και την αποσταθεροποίηση ενός επιτυχούς και δημοφιλούς Προέδρου της Δημοκρατίας, η ανεργία θα συνεχίσει, κατά πάσα πιθανότητα, να αυξάνεται, το έλλειμμα του προϋπολογισμού θα μεγαλώσει, οι ακάλυπτες επιταγές θα δημιουργήσουν νέες δυσχέρειες, η εγκληματικότητα θα περιμένει πάντα μια βιώσιμη λύση, η λαθρομετανάστευση θα παραμείνει απειλητική - αν και, χάρη στη βοήθεια του Γάλλου επιτρόπου Ζακ Μπαρό (έπειτα από πρωτοβουλία, ας σημειωθεί, του Ελληνα υπουργού Εσωτερικών, και όχι Εξωτερικών), έχουν αρχίσει τουλάχιστον να λαμβάνονται κάποια μέτρα.

Εάν σε αυτό το εκρηκτικό μείγμα προσθέσουμε και την υποβόσκουσα κρίση στο εξωτερικό, αυξάνονται σημαντικά οι πιθανότητες να ζήσουμε φέτος τον δικό μας Χειμώνα της Δυσαρέσκειας. Και η προσωπική μου ανησυχία σχετίζεται με το γεγονός ότι, σε στιγμές ανάλογης κρίσης, χαμένοι βγαίνουν κατά κανόνα η χώρα και οι «άνθρωποι του λαού».

Γενικό συμπέρασμα

Κατά τη γνώμη μου, oι επόμενοι τέσσερις μήνες θα είναι από τους πιο κρίσιμους στην πρόσφατη Ελληνική Ιστορία. Ο βασικός κίνδυνος αφορά την επιθυμία της Αμερικής, του ΝΑΤΟ και της σουηδικής προεδρίας της ΕΕ να υποχρεώσουν την Ελλάδα να επιλύσει μέσω διαπραγματεύσεων τα προβλήματα, αφενός, της ονομασίας της ΠΓΔΜ και, αφετέρου, των εντεινόμενων αξιώσεων της Τουρκίας στο Αιγαίο προκειμένου να διευκολυνθεί η ένταξη αυτής της τελευταίας στην ΕΕ.

Αυτές οι πιέσεις από πλευράς «συμμάχων» είναι απαράδεκτες. Ακόμη πιο δυσοίωνη όμως είναι η διαφαινόμενη νοοτροπία πίσω από αυτές τις πιέσεις, σύμφωνα με την οποία πρέπει -κατά κάποιον τρόπο- να απομακρυνθούν από τα αξιώματά τους ο κ. Καραμανλής και ο κ. Παπούλιας, ώστε να ελαχιστοποιηθεί το ενδεχόμενο για ένα ακόμη απροσδόκητο «Βουκουρέστι» (και αναφέρομαι στον δεξιοτεχνικό χειρισμό του Ελληνα πρωθυπουργού, που την έφερε με τον πιο έξυπνο τρόπο στους Αμερικανούς).

Μια τόσο κυνική νοοτροπία μπορεί μόνο να απορρέει από την άποψη -άποψη αβάσιμη, θέλω να πιστεύω- ότι οι Ελληνες πολιτικοί και δημοσιογράφοι μπορεί να αποδειχτούν πιο ευπροσάρμοστοι σε αυτού του είδους τα σχέδια σε σχέση με τον πρωθυπουργό. Καθώς οσμίζομαι συνωμοσίες στην ατμόσφαιρα, θεωρώ καθήκον μου να προειδοποιήσω τους συμπατριώτες μου για τους ελλοχεύοντες κινδύνους.

  

Πηγή: εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ»