Πευκομανίτες ή πιπερένιες σε χυλό μπύρας

Τις Κουμαρένιες μανίτες τις γνωρίζετε ήδη, είναι τα γνωστά σε όλη την Ευρώπη Lactarius Deliciosus .
Τον Οκτώβρη που μας πέρασε βρέθηκα στη Σάμο, ο καιρός βροχερός με λιακάδες, ιδανικός για μανιτάρια. Πράγματι η λαική αγορά στο Bαθύ γέμισε με τα λευκά μανιτάρια που βλέπετε. Οι ντόπιοι τα λένε πευκομανίτες ή πιπερένιες. Δεν είχα δοκιμάσει ποτέ και τις θεωρούσα δεύτερης κατηγορίας -σε σχέση με τις κουμαρένιες πάντα- που θεωρούνται πολύ γκουρμέ.

Αγόρασα, σκληρές και πολύ λερωμένες από τις σαπισμένες πευκοβελόνες κάτω από τις οποίες και φυτρώνουν. Μετά από ένα πολύ κοπιαστικό πλύσιμο με σφουγγαράκι αποφάσισα να τις δοκιμάσω με χυλό μπύρας, όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες. Έγιναν φ α ν τ α σ τ ι κ έ ς ! ! ! απρόσμενα νόστιμες, ελαφρά πικάντικες και απρόσμενα τραγανές ! Τόσο πολύ μου άρεσαν που θύμωσα στο τέλος για την άγνοιά μου τόσα χρόνια να μην τις έχω δοκιμάσει.

Έψαξα στο διαδίκτυο αλλά δεν μπόρεσα να βρω το παραμικρό για το όνομα αυτού του μανιταριού. Ο μόνος που το έχει φωτογραφίσει και το αναφέρει σε ανάρτηση του είναι ο συμπατριώτης 'Αγρυπνος .
Αν κάποιος γνωρίζει κάτι, ας αφήσει σχόλιο.

Από τον συμπατριώτη και συνμπλόγκερ Μπάλο μαθαίνουμε τα παρακάτω:
Καλημέρα Νικόλα!! Μου κέντρισες το ενδιαφέρον με τις επιστημονικές σου αναζητήσεις και το έψαξα λίγο παραπάνω.
Οι πιπερένιες συναντώνται και στο γειτονικό μας νησί της Λέσβου με τις παρακάτω ποικιλίες και ονομασίες :
Πιπερίτες (Περπερίτες)-περιοχή Μανταμάδου= Russula delica
, Russula chloroides
Πιπερίτες περιοχή Μυτιλήνης=Lactarius piperatus

Έχω την εντύπωση πως οι δικές μας είναι Russula delica

Ευχαριστούμε πάρα πολύ Γιώργο!

Κρυφές όμορφες στοές της Σαλονίκης

Μια παροιμία λέει πως ο Εβραίος, όταν ξεμείνει από λεφτά, τα παλιά του τεφτέρια ψάχνει... Έτσι κι εγώ πού να βρεθεί χρόνος για βόλτες και φωτογραφίες με δυο μωρά στο σπίτι;

ψάχνω λοιπόν τα τεφτέρια της μνήμης και του υπολογιστή και βρίσκω... εικόνες αγαπημένες κι ας πονάνε...

Παλιές στοές στη Σαλονίκη...

Κοσμήματα αρχιτεκτονικής πρακτικής, με σκαλοπάτια τριμμένα από το χρόνο και τη ζωή...

Παρατημένα στο χρόνο και την καταστροφή...

Με εθνική υπερηφάνεια και ταμπελίτσα "κλειστόν" δυστυχώς φαλιρήσαμε....σε όλα!

με συρματοπλέγματα, για να προστατέψουμε τη μιζέρια μας μήπως και μας την κλέψουν...




Ευτυχώς μας φυλάει ο μούργος...

Αφιέρωμα στη Καβάλα

H Καβάλα είναι πρωτεύουσα του ομώνυμου Νομού και γεωγραφικά βρίσκεται στην Βόρειο Ανατολική Ελλάδα. Η πόλη της Καβάλας είναι χτισμένη στους πρόποδες του όρους «Σύμβολο» και είναι η δεύτερη μεγάλη πόλη και λιμένας της Μακεδονίας καθώς επίσης και ένα από τα στρατηγικότερα λιμάνια της Βορείου Ελλάδας. Απέχει 680 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 165 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Ο πραγματικός πληθυσμός του τ.δ. Καβάλας είναι 60.802 κάτοικοι ενώ ο συνολικός πληθυσμός του δήμου Καβάλας είναι 63.293 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

Για περισσότερα κάντε κλικ στην Βικιπαίδεια

Αμβούργο στο νερό!!!

Καλοκαιράκι στη Γερμανία και μεις στο σπίτι να κάνουμε απλά μαθήματα θηριοδαμαστών! Τα θηριάκια μας μεγαλώνουν, σε λίγες μέρες κλείνουν το πρώτο μήνα της ζωής τους και μείς διαπιστώνουμε καθημερινά πως ο άνθρωπος ζει και χωρίς ύπνο!!! Δεν το βάζουμε κάτω όμως και να σας παρουσιάζουμε σήμερα φωτογραφίες αρχείου βέβαια από την βόλτα μας στο Αμβούργο πέρσυ τον Ιούνιο....

Με κόκκινο είναι χαραγμένη η διαδρομή που ακολούθησε το καραβάκι μας μέσα στο κέντρο της πόλης!!

Η αφετηρία μας με τα πανάκριβα ξενοδοχεία.

Το δημαρχείο της Πόλης όπως φαίνεται από το ποτάμι.


Ο κλασικός πίδακας που φροντίζει να εμπλουτίζεται με οξυγόνο το νερό τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.


Γέφυρες παντού, μια άλλη Βενετία του Βορρά.

...και μιά άλλη ποιότητα ζωής...

κωπηλασία...



κανό...


απλά θαλάσσιο ποδήλατο με την παρέα σου...

ή ιστιοπλοΐα...



για έμπειρους....

ή μαθητευόμενους....

Ό,τι και να πούμε το Αμβούργο είναι μια πόλη ΜΕΣΑ στη φύση και προσφέρει απλόχερα τις φυσικές απολαύσεις που ο καιρός του βορρά επιτρέπει...

Φέυγοντας κάποια στιγμή από τη Γερμανία μια απορία θα μου μείνει :

Αν λέω αν..γινόταν ποτέ ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας....Ποιοί θα άλλαζαν; και πώς;;;; Θα γινόμασταν εμείς πιο τακτικοί με σεβασμό στο περιβάλλον;;;; ή θα γίνονταν οι Γερμανοί ρέμπελοι και Ωχ -αδερφιστές σαν εμάς;;;;

΄Αφυτος ή Άθυτος Χαλκιδικής, φτιαγμένη από πέτρα και ήλιο.

Η Άθυτος ή Άφυτος είναι ένας οικισμός της Χαλκιδικής που κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια. Απέχει 91 χλμ. από τή Θεσσαλονίκη και 48 χλμ. από τον Πολύγυρο. Τον 8ο π.Χ. αιώνα, στον προϊστορικό οικισμό εγκαταστάθηκαν άποικοι από την Ερέτρια. Τα άφθονα νερά και η φυσικά οχυρή θέση είναι μάλλον οι κύριοι λόγοι της συνεχούς κατοίκησης της περιοχής. Το 14ο αιώνα, το χωριό αναφέρεται σε Αγιορείτικα έγγραφα. Το 17ο αιώνα, σύμφωνα με τα ευρήματα βρισκόταν σε οικονομική άνθηση. Σήμερα είναι από τους πιο ενδιαφέροντες αρχιτεκτονικά οικισμούς της Χαλκιδικής. Η χρησιμοποίηση του πωρόλιθου από ντόπιους τεχνίτες έδωσε μερικά χαρακτηριστικά δείγματα νεοελληνικής αρχιτεκτονικής.
Αν βρεθείτε στο χωριό, αξίζει τον κόπο να περπατήσετε στα σοκάκια του και να θαυμάσετε αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες σε παλιά σπίτια. Μερικά αρχοντικά, όπως του Κατσάνη, του ζωγράφου Παραλή, του μουσικού Μάντακα (στην Μονδουνού) αντιπροσωπεύουν με τον πιο πειστικό τρόπο αυτή την αρχιτεκτονική. Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε τον ναό του Αγ. Δημητρίου, που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Κτίστηκε με ντόπιο πωρόλιθο το 1858. Επιπλέον, είναι ο μόνος ναός της Χαλκιδικής του τύπου βασιλική μετά τρούλου. Χαρακτηριστικά είναι και τα λαϊκά ανάγλυφα πάνω από τα παράθυρα και στο κωδωνοστάσιο.