Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα περί Πέτρου Κομπίλα-Κόμμα Δικαίου Ιωαννίνων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα περί Πέτρου Κομπίλα-Κόμμα Δικαίου Ιωαννίνων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

17/2/10

Σερραϊκά Νέα



Το παρόν τεκμήριο αποτελεί μία ξεχωριστή έκφραση της λαϊκής αυτενέργειας. Πρόκειται για την εφημερίδα Δημοκρατική Εξουσία, μία "Οικουμενική Ποιητική Εφημερίδα", η οποία κυκλοφορεί στο νομό Σερρών από διμελή εκδοτική ομάδα [Απόστολος Μπόικος και Κατερίνα Κωτούλα]. Στο υπό παρουσίαση φύλλο δημοσιεύεται εκτενές πρόγραμμα πολιτικής και ηθικής αναμόρφωσης της χώρας, αρθρωμένο σε 15 "Νοήματα". Η φιλοσοφική αφετηρία του οικουμενικού-ποιητικού μανιφέστου γύρω από την ενότητα των όντων, σύντομα δίνει τη θέση της σε συγκεκριμένες προτάσεις και θέσεις για την προοπτική της λαϊκής αναμόρφωσης. Ο προσεκτικός αναγνώστης θα σταθεί ιδιαίτερα στα εδάφια 4, 5 και 6 του κειμένου, καθώς αναδεικνύουν την επιμονή της αντίθεσης κέντρου-περιφέρειας στον 21ο αιώνα. Στο πλαίσιο αυτό ξεχωρίζει η πρόταση για μεταφορά της "νέας πρωτεύουσας της Ελλάδας στους δήμους του σημερινού Ν. Σερρών"- λογική η οποία απαντάται και στο έργο του Π. Κομπίλα ιδρυτή του Κόμματος Δικαίου, ο οποίος σθεναρά είχε υποστηρίξει την ανάγκη μεταφοράς της πρωτεύουσας στους Χουλιαράδες Ιωαννίνων. Οι φιλομαθείς αναγνώστες ας ανατρέξουν στις δημοσιεύσεις περί του Π. Κομπίλα για να μπορούν να προχωρήσουν σε μία συγκριτική ανάγνωση των δύο κειμένων. Το όλο ζήτημα της μεταφοράς της πρωτεύουσας διαπλέκεται με συγκεκριμένες προτάσεις για τη διοικητική αναδιοργάνωση του νομού Σερρών, αναγκαία προϋπόθεση για την δραστηριοποίηση των λαϊκών συμβουλίων και της εξασφάλισης της οργανικής ενότητας των πόλεων της χώρας.

Ο Toni Rigatoni είχε την τύχη να αλιεύσει το φύλλο της Δημοκρατικής Εξουσίας τον Ιανουάριο του 2010 στο παγωμένο δημοτικό στάδιο Σερρών, ενώ παρακολουθούσε τον αγώνα για το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας Πανσερραϊκού- Θρασύβουλου με τελικό σκορ 2-2. Σημαντική υπήρξε η αρωγή φίλων του συνδέσμου φιλάθλων Che Guevara Serres Club, οι οποίοι υπέδειξαν την παρουσία του εκδότη της εφημερίδας στις κερκίδες του γηπέδου.

28/1/09

Διορατικές Πολιτικές Εκτιμήσεις


Η παρούσα αναδημοσίευση από το έργο του Πέτρου Κομπίλα, του ιδρυτή του Κόμματος Δικαίου, Σκέψεις και Στοχασμοί ενός Ανθρώπου (Ιωάννινα, 1993) φιλοδοξεί να συμβάλει στις ποικίλες διεργασίες για την εμφάνιση ενός νέου πολιτικού φορέα και ταυτόχρονα να αναδείξει τις διορατικές εκτιμήσεις του συγγραφέα. Οι αναγνώστες που δεν είναι ενήμεροι των δραστηριοτήτων του Πέτρου Κομπίλα, θα πρέπει να καταφύγουν σε παλαιότερες σχετικές αναρτήσεις προκειμένου να γνωρίσουν το έργο του. Στις σελίδες που παρουσιάζουμε ο Πέτρος Κομπίλας προχωρά σε αποτίμηση των παραδοσιακών πολιτικών σχηματισμών και προβαίνει σε δημόσια δέσμευση μη συνεργασίας ανεξαρτήτως του εκλογικού αποτελέσματος. Στη συνέχεια διατυπώνει μια ρηξικέλευθη πρόταση αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού, με άξονα την επικείμενη ρυθμιστική θέση του Κόμματος Δικαίου. Στη σκέψη του Πέτρου Κομπίλα ξεχωρίζει η κρυπτική διατύπωση «Κομπίλας ανεβαίνει, κουτάλια, πηρούνια και μαχαίρια» [σ. 54], αλλά και η ευθεία πρόταση συνεργασίας με μεμονωμένες προσωπικότητες του παλαιού πολιτικού κόσμου. Έχοντας ως αφετηρία ότι οι προτάσεις αυτές διατυπώθηκαν το 1993 αντιλαμβανόμαστε τη διορατικότητα του αρχηγού του Κόμματος Δικαίου, καθώς αναφέρεται στον Κ. Σημίτη και στον Κ. Στεφανόπουλο σε μια περίοδο που αμφότεροι βρισκόταν στο περιθώριο των εξελίξεων. Στη σχετική λίστα διακρίνεται η συμπαγής παρουσία εκπροσώπων της ανανεωτικής αριστεράς, τοπικοί πολιτευτές, ο Παναγιώτης Μυλωνάς που «ασχολείται στην ΕΡΤ με τη Δημοτική Μουσική» και η τότε ανένταχτη δημοσιογράφος Λιάνα Κανέλλη. Στη συνέχεια παρατίθενται διάφορες καταστατικές διατάξεις γύρω από τη συγκρότηση του Κόμματος Δικαίου, ορισμένες εκ των οποίων απαντούμε σήμερα σε ψευδεπίγραφες ριζοσπαστικές συσσωματώσεις, όπως το Κόμμα των Δημοκρατικών. Τέλος, δεν μπορούμε παρά να ξεχωρίσουμε την καινοτόμο οργανωτική αρχή που διατυπώνεται στη σ. 57, σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται η εγγραφή στο Κόμμα Δικαίου πολιτικών ή πολιτών που φέρουν συγκεκριμένα επίθετα.

Σε πρόσφατη επίκεψη μας στα Ιωάννινα εντοπίσαμε τον αεικίνητο Πέτρο Κομπίλα επί πεζοδρόμου πλησίον του κτηρίου της Νομαρχίας. Η κατήφεια στο βλέμμα του, απότοκος της βαθιάς απογοήτευσης για την στασιμότητα του πολιτικού γίγνεσθαι, λειτούργησε αποτρεπτικά για ενδεχόμενη συνομιλία. Σε κάθε περίπτωση, γνωστοποιούμε στους πολυπληθείς αναγνώστες και υποστηρικτές του ότι ο αρχηγός του Κόμματος Δικαίου παραμένει στις επάλξεις.

12/4/08

Περίπτερα, Ταξί και Λαχεία, Η άποψη του Πέτρου Κομπίλα

Ό Πέτρος Κομπίλας, ο αρχηγός του Κόμματος Δικαίου και συγγραφέας του θρυλικού Σκέψεις και Ιδέες ενός Ανθρώπου, έχει συγκεντρώσει το θαυμασμό των αναγνωστών μας- γεγονός που αποτυπώθηκε και στην επικράτησή του σε πρόσφατο δημοψήφισμα του trompagr. Σήμερα, για τρίτη φορά, δημοσιεύουμε σελίδες από το μνημειώδες έργο του, προκειμένου να ικανοποιήσουμε την πάνδημη απαίτηση για 'περισσότερο Κομπίλα'. Πιο συγκεκριμένα, επιλέξαμε ορισμένες σελίδες που οριοθετούν το ρόλο του λαχειοπώλη στην νέα κοινωνία του Κόμματος Δικαίου, ενώ παράλληλα περιγράφεται η αναμόρφωση των περιπτέρων και οι κανόνες λειτουργίας των ταξί. Οι σελίδες αυτές παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθότι ο Πέτρος Κομπίλας ασχολείται με τα ζητήματα του κλάδου του -λαχειοπώλης ων ο ίδιος. Επισημαίνουμε ειδικά την θέση ότι "στις πιάτσες Ταξί σε όλες ανεξαιρέτως θα γίνει εσωτερικό πεζοδρόμιο που το ύψος του δεν θα εμποδίζει το άνοιγμα της πόρτας του οδηγού"- ένα ενδεικτικό εδάφιο του λεπτομερούς τρόπου σκέψης του Πέτρου Κομπίλα. Για περισσότερες πληροφορίες για τις θέσεις του Κόμματος Δικαίου οι αναγνώστες μας μπορούν να ανατρέξουν στις δύο προηγούμενες σχετικές αναρτήσεις.

3/2/08

Πέτρος Κομπίλας- Η συνέχεια

Κατόπιν επιμόνων αιτήσεων και παρακλήσεων δημοσιεύουμε σήμερα ορισμένες ακόμα σελίδες από το έργο του Πέτρου Κομπίλα, Σκέψεις και Ιδέες ενός Ανθρώπου, Ιωάννινα, 1993. Επειδή πολλοί αναγνώστες μας προβληματίζονται με τα ζητήματα διαχείρισης του χρόνου τους, εστιάζουμε στις προτάσεις του συγγραφέα για το ακανθώδες αυτό θέμα, καθώς και την πρόταση του για το επιτελείο των εκλεκτών εγκεφάλων.
Οι μη γνωρίζοντες τα περί Πέτρου Κομπίλα και του ανορθωτικού του έργου μπορούν να διαβάσουν περισσότερα σε παλαιότερες δημοσιεύσεις.
Επίκειται η δημοσίευση αποσπασμάτων του ποιητή Γαλανού και της περιπετιώδους προεκλογικής εκστρατείας του Παναγιώτη Μπρη, του Βαλέσα της Ηλείας. Τα τεκμήρια αυτά βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη και αναμένεται η επανάκτησή τους από το ερευνητικό μας κέντρο, γεγονός που δικαιολογεί την καθυστέρηση που παρατηρείται στη δημοσίευσή τους.








20/1/08

Οι σελίδες αυτές ανήκουν στο έργο του Πέτρου Κομπίλα, Σκέψεις και Ιδέες ενός Ανθρώπου, αυτοέκδοση, Ιωάννινα, 1993. Λεπτομέρειες για το έργο και σύντομη περιγραφή αυτού θα βρείτε λίγο πιο κάτω στη σελίδα μας. Τα κείμενα που δημοσιεύονται εδώ αφορούν το πρόγραμμα οικιστικής ανάπτυξης του Κόμματος Δικαίου και παρατίθενται προκειμένου να φανεί η λεπτομερής και σφαιρική εξέταση των ζητημάτων της καθημερινής ζωής από τον Πέτρο Κομπίλα. Τέλος, αναδημοσιεύουμε την τελευταία σελίδα του βιβλίου, ενδεικτική της στενής σχέσης του συγγραφέα με τον λαό των Ιωαννίνων.




Ένα πολύ σπάνιο τεκμήριο για πρώτη φορά στο διαδίκτυο. Πρόκειται για το έργο του Πέτρου Κομπίλα Σκέψεις και Ιδέες ενός Ανθρώπου, το οποίο κυκλοφόρησε στα Ιωάννινα. Ο συγγραφέας, λαχειοπώλης και επικεφαλής του Κόμματος Δικαίου, καταθέτει αναλυτικά τις απόψεις του για την μεταμόρφωση του κράτους και τη δημιουργία ενός νεόυ συστήματος διοίκησης από 300 εγκεφάλους. Στο πλαίσιο αυτό, παραθέτει συγκεκριμένες λύσεις για σωρεία προβλημάτων, όπως η ο ρόλος του λαχειοπώλη στη νέα κοινωνία, η ελεγχόμενη στάθμευση, το μακεδονικό και η δημιουργία αυτοκινητοδρόμων δίχως στροφές. Κοινοποιούμε στους αναγνώστες της σελίδας μας ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το έργο. Το βιβλίο αυτό αποκτήθηκη ύστερα από προσωπική συζήτηση του Toni Rigatoni με τον Πέτρο Κομπίλα στα Ιωάννινα το 1999. Ακολουθεί απόσπασμα του διαλόγου: T.R.: θα ήθελα το βιβλίο σας- Π.Κ: να το πάρεις από τα γραφεία του κόμματος- T.R.:που βρίσκονται;- Π.Κ.: δεν έχουμε ακόμα. Τελικά ο συγγραφέας παρέδωσε στον ακάματο ερευνητή το προσωπικό του αντίτυπο, πιθανά και το μοναδικό που ευρισκόταν ακόμα σε κυκλοφορία.