Ανοικτή επιστολή προς τα κόμματα και τις οργανώσεις του Φόρουμ του Σάο Πάολο
https://internationalviewpoint.org/
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: elaiberta.gr
Σχετικά με την σύνοδο του Φόρουμ στην Μπραζίλια, από τις 29 Ιουνίου έως τις 2 Ιουλίου 2023
Εμείς, οι υπογράφοντες και υπογράφουσες αυτή την επιστολή, που συμμετείχαμε στον αγώνα κατά της δικτατορίας Σομόζα και της θαυμαστής επανάστασης, που ξύπνησε τόσες ελπίδες στον κόσμο- ταυτισμένοι με τα δημοκρατικά ιδανικά και την κοινωνική δικαιοσύνη που επιτεύχθηκε από τη δημοκρατική αριστερά, τους θεσμούς και τις προοδευτικές δυνάμεις, απευθυνόμαστε στα κόμματα και τις οργανώσεις του Φόρουμ του Σάο Πάολο για να καταγγείλουμε το καθεστώς τρομοκρατίας στη Νικαράγουα, το οποίο καθημερινά παραβιάζει όλες τις ατομικές ελευθερίες, εκμηδενίζει τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη και υποβάλλει το λαό σε χειρότερη καταπίεση από αυτή που επέβαλε η προηγούμενη δικτατορία.
Ο Ντανιέλ Ορτέγκα και ό,τι έχει απομείνει από το Μέτωπο των Σαντινίστας παρουσιάζονται ως αριστεροί και αντιιμπεριαλιστές, αλλά, αντίθετα από αυτόν τον διακηρυγμένο λόγο, πριν από πολλά χρόνια ξεκίνησαν μια διαδικασία εγκατάλειψης των αρχών τους, μέσω της διαφθοράς, των συμμαχιών με τις χειρότερες δεξιές δυνάμεις της χώρας, της ενίσχυσης ενός νεοφιλελεύθερου μοντέλου που αυξάνει τις ήδη τεράστιες ανισότητες και τη δυστυχία του πληθυσμού και της συγκέντρωσης της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας στην οικογένειά του και τους στενούς του συνεργάτες.
Τον Απρίλιο του 2018, αφού διμοιρίες των ΜΑΤ επιτέθηκαν σε ηλικιωμένους που διαμαρτύρονταν κατά των μεταρρυθμίσεων του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, ομάδες φοιτητών βγήκαν στους δρόμους και στις πανεπιστημιουπόλεις, όπου καταστάλθηκαν με σφαίρες από την αστυνομία, η οποία μέσα σε τρεις ημέρες σκότωσε 56 άτομα, εγκλήματα που επαληθεύτηκαν από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έφτασαν στη χώρα τον Μάιο, οι πρώτοι που ήρθαν στη χώρα από τότε που ο Ντανιέλ Ορτέγκα επέστρεψε στην εξουσία το 2007.
Οι διαδηλωτές κινητοποιήθηκαν μαζικά, απαιτώντας δημοκρατία, δικαιοσύνη, μεταρρυθμίσεις στις εκλογές και την αποχώρηση από την εξουσία του Ντανιέλ Ορτέγκα και της συζύγου του αντιπροέδρου Ροζάριο Μουρίγιο. Έστησαν οδοφράγματα και μπλόκα, τα οποία κατεδαφίστηκαν εβδομάδες αργότερα από την αστυνομία και τις παραστρατιωτικές δυνάμεις στη λεγόμενη "Επιχείρηση Εκκαθάρισης". Η Διεθνής Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (IACHR) κατέγραψε ότι σε αυτές τις επιχειρήσεις, ο αριθμός των νεκρών έφτασε τους 355, υπήρξαν 2.000 τραυματίες, 770 κρατούμενοι που αντιμετώπισαν δικαστικές διώξεις χωρίς εγγυήσεις και περισσότεροι από 200.000 πρόσφυγες.
Η αφήγηση της κυβέρνησης ότι το όλο θέμα ήταν ένα "αποτυχημένο πραξικόπημα που χρηματοδοτήθηκε από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό" αντικρούεται με ισχυρές εκθέσεις διεθνών οργανισμών, οι οποίες τεκμηρίωσαν και κατήγγειλαν τις αναρίθμητες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και επισήμαναν τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξαν οι αρχές της Νικαράγουας, εκθέσεις που επικυρώθηκαν πρόσφατα από την Ομάδα Εμπειρογνωμόνων που διόρισε το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. [1]
Έκτοτε, η Νικαράγουα ζει σε μια de facto κατάσταση πολιορκίας, χωρίς ελευθερία κινητοποίησης, συνάθροισης, οργάνωσης, έκφρασης, πληροφόρησης , συλλόγων. Όλα τα πολιτικά κόμματα της αντιπολίτευσης, τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης, περισσότερες από 4.300 οργανώσεις πολιτών που υπερασπίζονται διάφορα δικαιώματα (φεμινιστικές, περιβαλλοντικές, συνδικαλιστικές, σεξουαλικής διαφορετικότητας, παιδικές, κοινοτικές και κέντρα φροντίδας ηλικιωμένων και αναπήρων) έχουν κλείσει.
Έγινε εισβολή σε πολυάριθμα κέντρα, τα οποία μετατράπηκαν σε κυβερνητικά γραφεία και κατασχέθηκαν τα περιουσιακά τους στοιχεία, συμπεριλαμβανομένου του κτιρίου της La Prensa, μιας εφημερίδας 96 ετών που αντιστάθηκε στην προηγούμενη δικτατορία. Έφτασαν στο ακραίο σημείο να κλείσουν την Ακαδημία Γλώσσας της Νικαράγουας, την Ακαδημία Επιστημών της Νικαράγουας και ακόμη και τον Ερυθρό Σταυρό της Νικαράγουας.
Το 2019, μέσω ενός νόμου περί αμνηστίας (ο οποίος άφησε ατιμώρητα πολλά εγκλήματα που διέπραξε το κράτος), απελευθερώθηκαν πολλοί πολιτικοί κρατούμενοι. Αυτό δημιούργησε την προσδοκία ότι, το 2021, έτος εκλογών, ότι θα τηρηθούν οι συμφωνίες του διαλόγου του 2019, ότι θα δημιουργηθεί ανεξάρτητο εκλογικό συμβούλιο και ότι θα διεξαχθούν εκλογές με εγγυήσεις.
Τον Ιούνιο του 2021, το καθεστώς διέταξε τη σύλληψη όλων των υποψηφίων της αντιπολίτευσης και δεκάδων πολιτικών και κοινωνικών ηγετών, σχολιαστών και δημοσιογράφων. Για να διαιωνίσει τον εαυτό του στην εξουσία, ο Ορτέγκα χρησιμοποίησε την τακτική της Somocista (της δικτατορίας του Σομόζα), εξοντώνοντας την αντιπολίτευση και πραγματοποιώντας μια φάρσα με όσους δέχτηκαν να παίξουν μαζί του. Έτσι, το 2021 αυτοανακηρύχθηκε εκλεγμένος για τρίτη συνεχή φορά, λαμβάνοντας το 75% των ψήφων και το 2022, απέδωσε στον εαυτό του το 100% των δημαρχιών. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των εμπειρογνωμόνων, η αποχή ξεπέρασε το 80%.
Το 2022, το αστυνομικό κράτος συνέχισε να ενισχύεται στη χώρα και οι περισσότεροι από 300 πολιτικοί κρατούμενοι παρέμειναν εκτεθειμένοι σε βασανιστήρια και παραβίαση των στοιχειωδών δικαιωμάτων τους: κρατούνταν σε απομόνωση, χωρίς τακτικές επισκέψεις, χωρίς να μπορούν να διαβάσουν, να γράψουν ή να ασχοληθούν με οποιαδήποτε είδους δραστηριότητα. Ακραίες συνθήκες απομόνωσης εφαρμόστηκαν στην ηρωίδα Ντόρα Μαρία Τέλλεζ και στη φεμινίστρια Ταμάρα Νταβίλα. Οι ιερείς και ο επίσκοπος Ρολάντο Άλβαρεζ φυλακίστηκαν επίσης. Ο στρατηγός εν αποστρατεία Ούγκο Τόρες, ήρωας του αγώνα των Σαντινίστας, πέθανε ως πολιτικός κρατούμενος.
Κανένας πολιτικός κρατούμενος δεν υπέκυψε στον εξαναγκασμό και τον εκβιασμό. Η εθνική και διεθνής πίεση για την ελευθερία όλων ήταν καθοριστική, έτσι ώστε στις 9 Φεβρουαρίου 2023, ο Ορτέγκα και η Μουρίγιο απελευθέρωσαν 222 άτομα και τους έστειλαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την ίδια μέρα, με αντισυνταγματικό και νεοφασιστικό τρόπο, τους αφαίρεσαν την ιθαγένειά τους. Την επόμενη μέρα, αφού αρνήθηκε να εξοριστεί, ο επίσκοπος Άλβαρεζ καταδικάστηκε σε 26 χρόνια και κλείστηκε σε ένα κελί για ιδιαίτερα επικίνδυνους κρατούμενους.
Έξι ημέρες αργότερα, άλλοι 94 Νικαραγουανοί στερήθηκαν την ιθαγένεια και τα πολιτικά τους δικαιώματα, κηρύχθηκαν προδότες της χώρας τους και φυγάδες της δικαιοσύνης και κατασχέθηκαν η περιουσία και οι συντάξεις τους, ανάμεσά τους συγγραφείς όπως ο Σέρχιο Ραμίρεζ και η Τζιοκόντα Μπέλι, δημοσιογράφοι όπως ο Κάρλος Φερνάντο Τσαμόρο, ο επίσκοπος Σίλβιο Μπαέζ, υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως η Βίλμα Νούνιεζ, πρώην στρατιώτες όπως ο Λουίς Καρριόν και η Μόνικα Μπαλτοντάνο και φεμινίστριες όπως η Σοφία Μοντενέγκρο.
Η καταστολή κατά της Καθολικής Εκκλησίας είναι παράλογη και αναδεικνύει τη βούληση για την εξάλειψή της από τη Νικαράγουα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την εξορία δεκάδων ιερέων, συμπεριλαμβανομένων 18 ιερέων στους οποίους αφαιρέθηκε η ιθαγένεια. Κατασχέθηκαν όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία και τα μέσα επικοινωνίας, καταργήθηκαν οι οργανώσεις κοινωνικής υποστήριξης, εκδιώχθηκαν τα θρησκευτικά τάγματα και καταλήφθηκαν τα ενοριακά σχολεία. Εκτός από την καταδίωξή τους, απαγόρευσαν τους εορτασμούς τους και μπλόκαραν τους τραπεζικούς λογαριασμούς όλων των Επισκοπών.
Πέντε χρόνια αργότερα, η ψεύτικη αφήγηση περί "απόπειρας πραξικοπήματος" που χρησιμοποίησαν ο Ορτέγκα και η Μουρίγιο έχει πλέον παρατραβήξει. Ο Ορτέγκα είναι ο χειρότερος από τους νεοφιλελεύθερους δικτάτορες. Με τις πολιτικές και τις επιθέσεις τους προσπαθούν να ισχυροποιηθούν στην εξουσία και να την κληρονομήσουν στα παιδιά τους, όπως έκαναν οι Σομόζα. Τίποτα δεν δικαιολογεί τη συνέχιση της καταστολής τους.
Γι' αυτό ζητάμε από τα κόμματα και τις οργανώσεις που απαρτίζουν το Φόρουμ του Σάο Πάολο να καταγγείλουν και να καταδικάσουν το καθεστώς τρομοκρατίας στη Νικαράγουα, το οποίο είναι ασύμβατο με τις αρχές μιας αριστεράς που ισχυρίζεται ότι αποτελεί εναλλακτική λύση στις αδικίες του κόσμου στον οποίο ζούμε. Δεν μπορείς να είσαι αντιιμπεριαλιστής εκμηδενίζοντας όλη την κοινωνία των πολιτών και καταστέλλοντας όλες τις ελευθερίες. Δεν μπορείς να είσαι αντιιμπεριαλιστής εκμηδενίζοντας όλη την κοινωνία των πολιτών και καταστέλλοντας όλες τις ελευθερίες.
Το μόνο που ζητάμε είναι να υψώσετε τη φωνή σας υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Νικαράγουα και για τους υπόλοιπους 70 πολιτικούς κρατούμενους και να το πράξουν και οι κυβερνώντες στους οργανισμούς όπου έχουν εκπροσώπους, όπως τα Ηνωμένα Έθνη, ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Ασφάλεια και την Ανάπτυξη (ECLAC).
Εμείς, οι υπογράφοντες και υπογράφουσες, είμαστε μέρος των πολιτικών κρατουμένων που πέρασαν σχεδόν δύο χρόνια στη φυλακή, είμαστε μέρος εκείνων που εξορίστηκαν, που μας στέρησαν την ιθαγένειά μας και που καταπιεστήκαμε από το καθεστώς Ορτέγκα επειδή καταγγείλαμε τις θηριωδίες του.
15 Ιουνίου 2023.
Από την εξορία υπογράφουμε:
Sergio Ramírez Mercado Πρώην Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας - Συγγραφέας - Ανιθαγενής
Gioconda Belli Ποιήτρια - Ανιθαγενής
Dora María Téllez Πρώην διοικητής ανταρτών. Ιστορικός - Πρώην φυλακισμένος και ανιθαγενής
Luis Carrión Cruz Πρώην διοικητής της επανάστασης. Οικονομολόγος - ανιθαγενής
Mónica Baltodano Πρώην διοικητής ανταρτών. Κοινωνικός επιστήμονας ανιθαγενής
Ernesto Medina Πρώην πρύτανης του UNAN León - ανιθαγενής
Carlos Fernando Chamorro Δημοσιογράφος. Διευθυντής του Confidencial - ανιθαγενής
Sofia Montenegro Δημοσιογράφος και φεμινίστρια - ανιθαγενής
Oscar René Vargas Συγγραφέας, κοινωνιολόγος και οικονομολόγος - Πρώην φυλακισμένος - ανιθαγενής
Julio C. López Campos Πρώην διευθυντής του RRII FSLN, πολιτικός επιστήμονας - ανιθαγενής
Azahalea Solís Συνταγματολόγος και φεμινίστρια δικηγόρος - ανιθαγενής
Irving Larios Πρώην κρατούμενος - οικονομολόγος - ανιθαγενής
Héctor Mairena Δικηγόρος - ανιθαγενής
Patricia Orozco Δημοσιογράφος και Φεμινίστρια - ανιθαγενής
Haydeé Castillo Κοινωνικός επιστήμονας- ανιθαγενής
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
[1] Δείτε την έκθεση στα ισπανικά: 2023 REPORT OF THE UNITED NATIONS GROUP OF EXPERTS ON HUMAN RIGHTS VIOLATIONS IN NICARAGUA. https://www.ohchr.org/sites/default/files/documents/hrbodies/hrcouncil/grhe-nicaragua/A_HRC_52_CRP5_Spanish.pdf
