Για μια ελεύθερη Παλαιστίνη
Κύριο άρθρο της συλλογικότητας Tempest
Στην τετράμηνη επέτειο της 7ης Οκτωβρίου, ο σημερινός αγώνας για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής στην παγκόσμια πολιτική, υποστηρίζει το κύριο άρθρο της συλλογικότητας Tempest. Πρώτα απ’ όλα ως αγώνας για να σταματήσει η γενοκτονία και η εθνοκάθαρση που διαπράττεται εναντίον του λαού της Γάζας. Δεύτερον, επειδή ο αγώνας ενάντια στο σιωνιστικό εποικιστικό-αποικιοκρατικό σχέδιο εμπλέκει αναγκαστικά τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και το ευρύτερο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Τρίτον, επειδή η διαδικασία ριζοσπαστικοποίησης για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο αναπτύσσεται άμεσα μέσα από αυτούς τους αγώνες. Σε αυτό το πλαίσιο, και μέσα σε αυτή τη ριζοσπαστικοποίηση, βρίσκονται οι σπόροι ενός ευρύτερου κινήματος που είναι απαραίτητο για να βρεθεί μια διέξοδος από τις κρίσεις της ύστερης νεοφιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης πραγμάτων.
«Δεν ελευθερώνουμε εμείς την Παλαιστίνη, η Παλαιστίνη ελευθερώνει εμάς».
Fatima Said[1]
Η παλαιστινιακή αντίσταση στον γενοκτονικό πόλεμο του Ισραήλ μας έφερε σε ένα σημείο καμπής στην παγκόσμια πολιτική. Το πιο κρίσιμο είναι ότι πρόκειται για την ηρωική πάλη ενός λαού που αντιμετωπίζει τον αφανισμό σε έναν αγώνα που θα καθορίσει το μέλλον των Παλαιστινίων βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Το πρώτο μας καθήκον είναι να παράσχουμε άνευ όρων αλληλεγγύη και δέσμευση για να αγωνιστούμε για τον άμεσο τερματισμό της βάναυσης βίας του σιωνιστικού κράτους.
Η 7η Οκτωβρίου ριζοσπαστικοποίησε και ενεργοποίησε μια ολόκληρη γενιά παγκοσμίως για να ενωθεί με τους Παλαιστίνιους στην αντίσταση ενάντια στο κράτος απαρτχάιντ και την υποστήριξη του αμερικανικού ιμπεριαλισμού προς αυτό. Ως εκ τούτου, είναι επίσης ένα σημείο καμπής για την επαναστατική Αριστερά. Μας δίνει την ευκαιρία να παρουσιάσουμε τις ιδέες μας για το πώς μπορούμε να οργανωθούμε καλύτερα και να κερδίσουμε την απελευθέρωση της Παλαιστίνης, καθώς συμμετέχουμε στη συλλογική προσπάθεια για την οικοδόμηση και την ενίσχυση του κινήματος.
Και καθώς τα επακόλουθα της 7ης Οκτωβρίου απειλούν να απομονώσουν την Ουάσιγκτον και τον βασικό σύμμαχό της στην περιοχή και να επιταχύνουν τη σχετική παρακμή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, έχει γίνει σαφές ότι τα γεγονότα των τελευταίων τεσσάρων μηνών είναι στενά συνδεδεμένα με τις κρίσεις της ύστερης νεοφιλελεύθερης παγκόσμιας τάξης και του συστήματος των ιμπεριαλιστικών κρατών. Αυτό αυξάνει το διακύβευμα για την Αριστερά.
Η σημασία του παλαιστινιακού αγώνα
Για δεκαετίες, ο αγώνας για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης έχει παίξει έναν μοναδικό και κρίσιμο ρόλο στις προσπάθειες για την οικοδόμηση ενός αντιιμπεριαλιστικού κινήματος διεθνώς. Αναμφισβήτητα, για την Αριστερά στις ΗΠΑ, ο παλαιστινιακός αγώνας είναι ανάλογος με το αντιρατσιστικό κίνημα και τον αγώνα για την απελευθέρωση των μαύρων, εφόσον και τα δύο αποτελούν κλειδί για την κατανόηση του αμερικανικού καπιταλισμού, της ηγεμονίας του και, επομένως, της ήττας του. Αυτό απορρέει από τη θέση του Ισραήλ ως μοναδικού άξονα στην αυτοκρατορική στρατηγική και τις φιλοδοξίες των ΗΠΑ, αρχής γενομένης τουλάχιστον από το 1967.
Ιδιαίτερα τις τελευταίες δύο δεκαετίες, εξαιτίας της ολοένα και πιο απροκάλυπτης βιαιότητας και του ρατσισμού του σιωνιστικού σχεδίου –ιδιαίτερα καθώς οι αποτυχίες της διαδικασίας του Όσλο[2] έχουν γίνει αναμφισβήτητες– το παλαιστινιακό κίνημα είχε τεράστιο αντίκτυπο στη ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου και στο άνοιγμά του σε αντιιμπεριαλιστικές πολιτικές. Αυτό το βλέπουμε αδιαμφισβήτητα στις ΗΠΑ, όπου οι δημοσκοπήσεις δείχνουν όχι μόνο ότι υπάρχει συντριπτική υποστήριξη για την κατάπαυση του πυρός, αλλά και ότι οι μισοί Αμερικανοί κάτω των 35 ετών θεώρησαν τις ενέργειες της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου «δικαιολογημένες εξαιτίας των προβλημάτων των Παλαιστινίων»[3]. Η αντίδραση της νεολαίας[4] (για να μην αναφέρουμε την αραβική κοινότητα) στον «Γενοκτόνο Τζο [Μπάιντεν]» έχει κλονίσει το Δημοκρατικό Κόμμα και τους εκλογικούς σχεδιασμούς του για το 2024.
Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, μια νέα αυτοκρατορική τάξη βρίσκεται υπό διαμόρφωση. Σε αυτόν τον αιώνα, το τέλος της περιόδου της σχεδόν αδιαμφισβήτητης παγκόσμιας κυριαρχίας των ΗΠΑ αναδείχθηκε από τις κατά συρροή, σε αργή εξέλιξη, ήττες των Ηνωμένων Πολιτειών στη νοτιοδυτική Ασία. Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και ο αγώνας με την Κίνα για την ηγεμονία στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού έχουν μέχρι στιγμής αποτελέσει τις πιο σαφείς, αν και ασύμμετρες, προκλήσεις για την αυτοκρατορική κυριαρχία των ΗΠΑ[5].
Η στρατηγική που ακολουθεί το αμερικανικό κράτος για τα συμφέροντα της καπιταλιστικής του τάξης ήταν να κατοχυρώσει τη «Μέση Ανατολή» ως το γεωπολιτικό κλειδί, μια ολοκληρωμένη οικονομική ζώνη υπό την ηγεμονία του[6]. Η προδοσία του Όσλο ήταν ένα κρίσιμο βήμα σε αυτή τη διαδικασία. Η ανάδυση αυτής της νέας αυτοκρατορικής τάξης, και ιδιαίτερα ο ρόλος του ανταγωνισμού με την Κίνα έχει υπογραμμίσει τη σημασία της περιοχής για το αμερικανικό κεφάλαιο. Η κλιμάκωση της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων με τα αραβικά κράτη μέσω των Συμφωνιών του Αβραάμ[7] το 2020 επιδιώκεται με συνέπεια από τις διοικήσεις Τραμπ/Μπάιντεν και καθοδηγείται από αυτόν τον αυτοκρατορικό ανταγωνισμό.
Όμως η ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας εμποδίζεται σταθερά από την παλαιστινιακή αντίσταση[8]. Πρόκειται για έναν από τους τελευταίους αντιαποικιακούς αγώνες σε έναν μετα-(ή νεο)αποικιακό κόσμο[9] και το ζήτημα της Παλαιστίνης εξακολουθεί να αποτελεί εμπόδιο στη στρατηγική των ΗΠΑ. Αυτή είναι μια βασική, υλική βάση για την κεντρικότητα του παλαιστινιακού αγώνα στη μάχη ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.
Η 7η Οκτωβρίου και η νέα αυτοκρατορική τάξη
Υπό αυτό το πρίσμα, ο γενοκτονικός πόλεμος του Ισραήλ στη Γάζα αποτελεί ένα οξύ σημείο καμπής. Καθώς ο πόλεμος έχει αρχίσει να εκρήγνυται σε περιφερειακό επίπεδο, τα επακόλουθα της 7ης Οκτωβρίου έχουν κλονίσει τις προσπάθειες «εξομάλυνσης» των ΗΠΑ και του Ισραήλ που διαρκούσαν δεκαετίες και έχουν διαβρώσει τη δυτική ηγεμονία.
Καθώς οι διάφορες περιφερειακές δυνάμεις ελίσσονται για άσκηση επιρροής, οι στρατιωτικές ενέργειες που υποστηρίζουν άμεσα την Παλαιστίνη –για παράδειγμα, οι συνοριακές αψιμαχίες μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ– ήταν περιορισμένες και ελάχιστες. Και ένα πρόσφατα καθισηχασμένο σαουδαραβικό καθεστώς φαίνεται να παραλύει από τις αντιφάσεις μεταξύ της υποταγής του στην αμερικανική τάξη και της βαθιά ριζωμένης υποστήριξης του παλαιστινιακού αγώνα από τον πληθυσμό του. Ακόμα και οι επιθέσεις της Άνσαρ Αλλάχ[10] (που συνήθως αναφέρονται ως «Χούθι») στη ναυτιλία της Ερυθράς Θάλασσας έχουν πιο σύνθετες ρίζες στην εσωτερική πολιτική της Υεμένης, στον πόλεμο με το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας (επί του παρόντος υπό εκεχειρία) και, σε κάποιο βαθμό –όσο κι αν αυτό μπορεί να εργαλειοποιείται από το Πεντάγωνο– στις ιρανικές φιλοδοξίες[11].
Συνολικά, η ταχεία σειρά γεωπολιτικών κλιμακώσεων αποτελεί ένα απειλητικό σύννεφο πάνω από τον αγώνα για μια νέα αυτοκρατορική τάξη. Αυτές κινούνται γρήγορα και κάθε εβδομάδα φέρνει περισσότερες αποδείξεις. Η αντίδραση των ΗΠΑ στην Υεμένη, με την αποτρόπαια ονομασία «Επιχείρηση Φρουρός της Ευημερίας», βρίσκεται σε περίοπτη θέση στις ειδήσεις. Αλλά οι δολοφονίες και οι βομβιστικές επιθέσεις στη Βηρυτό από το Ισραήλ, οι βομβιστικές επιθέσεις του Ντά’ες/ISIS στο Ιράν, η αυξανόμενη θρησκευτική βία στο Ιράκ, είναι άλλες εκδηλώσεις αυτής της κλιμάκωσης. Σε συνάφεια, τα πυραυλικά πλήγματα του Ιράν στο Ιράκ, το Πακιστάν και τη Συρία, οι επιθέσεις του Πακιστάν στο Ιράν, οι κλιμακούμενες στρατιωτικές επιθέσεις της Τουρκίας στο κουρδικό έθνος, οι πρόσφατες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην Ιορδανία, που φέρονται να προέρχονται από τη Συρία και σκότωσαν Αμερικανούς στρατιώτες, και το επακόλουθο κύμα αμερικανικών βομβαρδισμών στη Συρία, το Ιράκ και την Υεμένη, αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα για όλα τα έθνη-κράτη. Δεν πρέπει να μασάμε τα λόγια μας, τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ισραήλ βρίσκονται σε πόλεμο.
Οι διεθνείς θεσμοί, που υποτίθεται ότι έχουν σχεδιαστεί για να αποτρέπουν ή να μετριάζουν αυτές τις δυναμικές, έχουν αποδειχθεί είτε ανίκανοι είτε συνένοχοι, είτε και τα δύο. Το πιο σημαντικό ήταν η γυμνή υποκρισία της υποστήριξης των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη γενοκτονία στη Γάζα[12], η οποία αποκάλυψε το ψέμα μιας διεθνούς τάξης βασισμένης σε κανόνες – μιας «τάξης» που επιβλήθηκε όταν η Ουάσινγκτον ήταν σε θέση να εξασφαλίσει την κυριαρχία της επιβάλλοντας τους κανόνες.
Η εικόνα των ΗΠΑ να ασκούν βέτο στο ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών που ζητούσε άμεση ανθρωπιστική κατάπαυση του πυρός και να απομονώνονται και να εκτίθενται χάνοντας την ψηφοφορία[13] για το ίδιο ψήφισμα στη Γενική Συνέλευση του οργανισμού –χωρίς την υποστήριξη των τυπικών συμμάχων τους στην Ευρώπη– είναι μόνο δύο παραδείγματα. Και ενώ η αγωγή που ξεκίνησε η κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής στο Διεθνές Δικαστήριο («ΔΔ»), κατηγορώντας το Ισραήλ για γενοκτονία, αποκάλυψε την επί δεκαετίες γενοκτονική πολιτική του σιωνιστικού κράτους, απειλεί να αναδείξει περαιτέρω την επιλεκτική ανικανότητα των ίδιων αυτών διεθνών θεσμών. Το ΔΔ διαπίστωσε ότι τουλάχιστον ορισμένες από τις ενέργειες του σιωνιστικού κράτους «φαίνεται ότι μπορούν να εμπίπτουν στις διατάξεις της Σύμβασης [για τη Γενοκτονία]»[14]. Σε απάντηση, οι ΗΠΑ και οι συμμαχικές χώρες ανέστειλαν τη χρηματοδότηση προς την Υπηρεσία Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών [UNRWA][15], «την κύρια ανθρωπιστική υπηρεσία στη Γάζα, από την οποία εξαρτώνται πάνω από δύο εκατομμύρια άνθρωποι για την ίδια την επιβίωσή τους». Θα πρέπει να περιμένουμε ότι η ίδια δυναμική θα παίξει ρόλο στην προσφυγή, από τις κυβερνήσεις του Μεξικού και της Χιλής, στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για πιθανά εγκλήματα πολέμου στη Γάζα[16].
Αυτή η καμπή στην ισορροπία της αυτοκρατορικής ισχύος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη, με αμέτρητους τρόπους, με τις πολλαπλές κρίσεις της ύστερης νεοφιλελεύθερης εποχής και τις επιλογές που έκαναν οι άρχουσες τάξεις του κόσμου για να ανταποκριθούν στην οξεία οικονομική κρίση του 2007 και του 2008. Καθώς εξελίχθηκαν αυτές οι κρίσεις, η ρεφορμιστική Αριστερά διεθνώς υποσχέθηκε έναν δρόμο που αφενός απέτυχε με τους δικούς της όρους και αφετέρου ηττήθηκε στην πράξη[17]. Οι ήττες της διεθνούς Αριστεράς μπροστά στις αυξανόμενες κρίσεις των αρχών του 21ου αιώνα και η γενική αποτυχία να οικοδομήσουμε μόνιμα οργανωτικά οχήματα για να στηριχθούμε και να ανακάμψουμε από τις απώλειές μας συνδέονται άμεσα με την άνοδο της ακροδεξιάς διεθνώς. Αυτά τα ακροδεξιά κινήματα έχουν αναμφισβήτητο απόηχο από το παρελθόν. Όποιο όνομα και αν δοθεί σε αυτά τα ακροδεξιά κινήματα[18], ανταποκρίθηκαν στην κρίση με την πιο βασική εθνικιστική πολιτική. Διεκδικούν τον μανδύα της αντι-εξουσίας και παρουσιάζονται ως η πολιτική εναλλακτική λύση. Πρόκειται για ένα σχέδιο που βασίζεται σε αποδιοπομπαίους τράγους και σε μια παράλογη μανία να εκδικηθούν την απώλεια ή να αναγεννήσουν ένα μυθικό παρελθόν – μια ρατσιστική, ξενοφοβική, ετεροκανονική φαντασίωση.
Το Ισραήλ δεν αποτελεί εξαίρεση[19]. Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Γιοάβ Γκαλάντ δήλωσε: «Πολεμάμε ανθρώπινα ζώα και ενεργούμε αναλόγως»[20]. «Θα εξαλείψουμε οτιδήποτε»[21]. Μετά από δεκαετίες άρνησης και απόκρυψης της Νάκμπα (αραβικά για την «καταστροφή») –την εθνοκάθαρση και τα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ το 1948– η κυβέρνηση Νετανιάχου έχει υιοθετήσει την ολοκλήρωσή της[22]. Διακηρύσσουν: Υπάρχει «ένας στόχος: η Νάκμπα! Μια Νάκμπα που θα επισκιάσει τη Νάκμπα του [19]48. Νάκμπα στη Γάζα και Νάκμπα σε όποιον τολμήσει να συμμετάσχει»[23]. Και ενώ ο Ισραηλινός υπουργός Πολιτιστικής Κληρονομιάς προτείνει τη ρίψη ατομικών βομβών στη Γάζα[24], άλλοι υπουργοί ανοίγουν το δρόμο, διακηρύσσοντας προς τη γαλλική ακροδεξιά ότι «δεν υπάρχουν Παλαιστίνιοι»[25]. Δεν είναι τυχαίο ότι η Μαρίν Λεπέν και ο Εθνικός Συναγερμός της (ο διάδοχος του φασιστικού Εθνικού Μετώπου) διαδηλώνουν στο Παρίσι, «κατά του αντισημιτισμού». Και δεν είναι υπερβολή να αναγνωρίσουμε ότι ο Νετανιάχου και η σημερινή ισραηλινή κυβέρνηση ενσαρκώνουν την επαπειλούμενη λογική του σιωνισμού[26] και του έρποντος αυταρχισμού διεθνώς (Πούτιν, Τραμπ, Μίλεϊ, Όρμπαν, Μόντι, Μπολσονάρο κ.ά.).
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Αριστερά
Οι ΗΠΑ ανέλαβαν σαφείς δεσμεύσεις να «σταθούν για πάντα» στο πλευρό του σιωνιστικού κράτους[27] και η κυβέρνηση Μπάιντεν αποκάλυψε τις βασικές αξίες του imperium. Και σε αυτές τις δεσμεύσεις, υπάρχει συνέχεια, όχι ρήξη, με τα χρόνια του Τραμπ[28]. Σε αυτό το πλαίσιο, ο αγώνας για την Παλαιστίνη έχει προσφέρει στην Αριστερά μια ευκερία που δεν πρέπει να χάσουμε, αλλά η οποία αμφισβητείται έντονα.
Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν διαδηλώσει σε εκατοντάδες χώρες απέναντι στις μαζικές δολοφονίες και τις ανθρωπιστικές κρίσεις στην Παλαιστίνη, με την αυτονόητη κατανόηση ότι αυτό το σημείο καμπής είναι ένα ζήτημα για όλη την ανθρωπότητα. Και σε αυτό το κίνημα, τα ζητήματα της ισορροπίας της ιμπεριαλιστικής ισχύος, τα ζητήματα της εθνικής αυτοδιάθεσης, τα ζητήματα του πώς να ξαναχτίσουμε μια πραγματικά διεθνιστική Αριστερά ριζοσπαστικοποιούν μια ολόκληρη γενιά σε παγκόσμιο επίπεδο με τρόπους που δεν έχουν παρατηρηθεί από τις αντιαποικιακές επαναστάσεις και τον πόλεμο του Βιετνάμ του περασμένου αιώνα.
Ως απάντηση στο κίνημα αλληλεγγύης, η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος έδωσε περιεχόμενο στην υπόσχεσή της για στήριξη του Νετανιάχου και του Ισραήλ. Πρόκειται για μια συνεργασία για εθνοκάθαρση και μαζικές δολοφονίες. Η Ντέμπι Βάσερμαν Σουλτς, βουλευτής και πρώην επικεφαλής της Εθνικής Επιτροπής των Δημοκρατικών, έχει καταγγείλει τους αντιπάλους του Ισραήλ ότι «δεν έχουν ψυχή.»[29] Και από αυτή τη διακομματική πολιτική συναίνεση έχει προκύψει μια αυξανόμενη επίθεση που καθοδηγείται από τους κρατικούς θεσμούς και τα μέσα ενημέρωσης των ΗΠΑ. Πρόκειται για το είδος της πολιτικής καταστολής που έχουμε να δούμε από το αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου[30]. Η κυνική εξίσωση της αντίθεσης στον Σιωνισμό με τον αντισημιτισμό[31] και η υποστήριξη (κριτική ή μη) των Παλαιστινίων, και της Χαμάς ειδικότερα, ως υποστήριξη της «τρομοκρατίας», ήταν τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για να απειληθεί ουσιαστικά το κίνημα[32]. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, το Κογκρέσο παρεμβαίνει για να φιμώσει και να καταστείλει τα τοπικά συνδικάτα[33] στις προσπάθειές τους να σταθούν αλληλέγγυα στην Παλαιστίνη. Ο χαρακτηρισμός του «Μακαρθικού» είναι απόλυτα δικαιολογημένος.
Για παράδειγμα, ο βουλευτής Ρίτσι Τόρες στοχοποίησε τους NYC-DSA [New York City Democratic Socialists of America] δήθεν επειδή «αποκαλύπτονται ως αυτό που πραγματικά είναι – μια βαθιά σήψη αντισημιτισμού που πρέπει να καταδικαστεί καθολικά για τον πανηγυρισμό των θανατηφόρων τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον του Ισραήλ»[34]. Τόσο ο Τόρες όσο και η Βάσερμαν Σουλτς ψήφισαν αργότερα την πρόταση μομφής κατά της βουλευτού Ρασίντα Τλάιμπ «για την προώθηση ψευδών αφηγήσεων σχετικά με την 7η Οκτωβρίου 2023... και για την έκκληση για καταστροφή του κράτους του Ισραήλ»[35]. Σε απάντηση, οι εκκλήσεις για μια «λύση δύο κρατών» για να «σπάσει ο κύκλος της βίας» –όπως θα ήθελαν ο Μπέρνι Σάντερς[36] και πολλοί από τους φιλελεύθερους μετριοπαθείς σιωνιστές[37]– είναι χυδαία άτοπες.
Στην πραγματικότητα, μετά την ήττα των σοσιαλδημοκρατικών τους εκκλήσεων για «πολιτική επανάσταση»[38], ο Σάντερς και άλλοι πολιτικοί σαν κι αυτόν, έχουν περάσει σε φάση προεκλογικής εκστρατείας υπέρ του Μπάιντεν, ακόμη και όταν ο πρόεδρος συμβάλλει στη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Ακόμη και η Αλεξάντρια Οκέσιο-Κορτέζ, η οποία σε αντίθεση με τον Σάντερς έχει καλέσει σε κατάπαυση του πυρός, έχει μετριάσει κάθε κριτική στον Μπάιντεν σε μια στιγμή που η δημοτικότητά του έχει πέσει κατακόρυφα[39]. Δεν είναι αντιπολιτευτική πολιτική να στηρίζεις το πολιτικό πτώμα ενός χρεοκοπημένου status quo.
Ευκαιρίες για την Αριστερά
Ταυτόχρονα, οι επιθέσεις κατά των ακτιβιστών και της σοσιαλιστικής Αριστεράς αντανακλούν την ιδεολογική αδυναμία οποιασδήποτε άνευ όρων υπεράσπισης του Ισραήλ. Έτσι, ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας του Δημοκρατικού Κόμματος συνάντησε απροσδόκητη αντίσταση εκ των έσω. Αυτό περιλαμβάνει ένα αξιοσημείωτο βαθμό εσωτερικής έντασης με το προσωπικό του Κογκρέσου και του Λευκού Οίκου και την παραίτηση αρκετών διορισμένων από τον Μπάιντεν[40]. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι υπάρχει συντριπτική υποστήριξη για την κατάπαυση του πυρός μεταξύ των ψηφοφόρων των Δημοκρατικών[41].
Όταν οι ίδιοι αυτοί ψηφοφόροι θέτουν το απλό ερώτημα «Γιατί γίνεται αυτή η γενοκτονία;» και τα πολλά συνακόλουθα ερωτήματα που προκύπτουν, έρχονται αντιμέτωποι με βαθιές αντιφάσεις. Οι πιο προφανείς μεταξύ της προοδευτικής βιτρίνας της κυβέρνησης Μπάιντεν (ή τουλάχιστον του καθεστώτος του μικρότερου κακού, δηλαδή του Τραμπ και του Ρεπουμπλικανικού κόμματός του) και της πλήρους υποστήριξης και διάπραξης της γενοκτονίας[42]. Όσοι ριζοσπαστικοποιούνται μέσω αυτής της διαδικασίας έρχονται επίσης αντιμέτωποι με τον πολλαπλασιασμό των χειρότερων ρατσιστικών τροπών που χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν τη γενοκτονία[43]. Αυτές οι αντιφάσεις και το τεράστιο μέγεθος της καταστροφής υπόσχονται να κάνουν τη ριζοσπαστικοποίηση που ακολουθεί όχι μόνο βαθιά αλλά και ανθεκτική.
Οι ενέργειες της Χαμάς και των συμμαχικών δυνάμεων στις 7 Οκτωβρίου ήταν προϊόντα απελπισίας και της αργής ασφυκτικής πραγματικότητας του status quo δεκαετιών στη Γάζα[44], τη Δυτική Όχθη, το κράτος του Ισραήλ και την περιοχή. Ωστόσο, μια ελεύθερη Παλαιστίνη δεν μπορεί να κερδηθεί μόνο μέσω του ένοπλου αγώνα. Ενώ η ένοπλη αντίσταση είναι ένα συστατικό στοιχείο του ηρωικού αγώνα των Παλαιστινίων, και –όσο κι αν είμαστε αντίθετοι σε ορισμένες τακτικές– αυτό πρέπει να το υπερασπιστούμε. Οποιαδήποτε περιορισμένη στρατιωτική νίκη κατά της ισραηλινής Δύναμης Κατοχής θα ήταν ευπρόσδεκτη.
Ωστόσο, παράλληλα με τον παλαιστινιακό αγώνα, υπάρχουν δύο άλλα κλειδιά για το ξεκλείδωμα της απελευθέρωσης. Το πρώτο είναι μια επαναστατική διαδικασία στην περιοχή, τις δυνατότητες της οποίας είδαμε στα διαδοχικά κύματα της Αραβικής Άνοιξης και στο Σουδάν. Αυτό είναι απαραίτητο για να αμφισβητηθεί η συχνά αμφίσημη και συχνά προδοτική «υποστήριξη» της Παλαιστίνης μεταξύ των αραβικών καθεστώτων[45] λόγω των δικών τους μακροχρόνιων δεσμών με τον ιμπεριαλισμό. Δεύτερον, είναι η ενεργός, συνεπής υποστήριξή μας στα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα στις δυτικές μητροπόλεις. Στις ΗΠΑ η μεγαλύτερη ευθύνη μας είναι η οικοδόμηση αυτής της Αριστεράς, αυτού του κινήματος, στο σκληρό κέντρο του ιμπεριαλισμού.
Δεδομένης αυτής της ευθύνης, στην τετράμηνη επέτειο της 7ης Οκτωβρίου βασικά ερωτήματα έρχονται στο προσκήνιο: Είναι οι τρέχουσες τακτικές μας επαρκείς; Πόσο καιρό μπορεί να διατηρηθεί το σημερινό επίπεδο κινητοποίησης; Δεδομένων των απαντήσεων, πώς προετοιμάζουμε το έδαφος για ένα ενιαίο μέτωπο πέρα από το αίτημα για κατάπαυση του πυρός; Μπορεί το κίνημα να υπερβεί τις πολιτικές και δημογραφικές διαιρέσεις του με τρόπο που να ενισχύσει τις δυνατότητές μας; Μπορούμε να οικοδομήσουμε μακροπρόθεσμες επιθετικές εκστρατείες, όπως η στοχευμένη αποεπένδυση, το BDS, ή ευρύτερες προσπάθειες κατά του απαρτχάιντ; Αυτή η υποδομή πρέπει να οικοδομηθεί. Χρειαζόμαστε χώρους που εκπαιδεύουν πολιτικά και καταρτίζουν νέους αγωνιστές και στοχεύουν στην ενσωμάτωσή τους στο κίνημα. Αυτό είναι μια πρόκληση, καθώς δεν υπάρχουν (με κάποιες εξαιρέσεις[46]) αρκετά σημεία πρόσβασης για άτομα που μπορούν να συμμετέχουν στην οικοδόμηση οργανωτικών υποδομών με στόχο τη μακροπρόθεσμη ισχύ του κινήματος. Ενώ ο φρενήρης ρυθμός των διαδηλώσεων και ο γενικευμένος καταιγισμός συνομιλιών με μηνύματα διεκπεραιώνουν το καθημερινό έργο, η προετοιμασία για τον μακροπρόθεσμο αγώνα δεν μπορεί να περιμένει, ανεξάρτητα από τις προκλήσεις της εργασίας σε δύο χρονοδιαγράμματα.
Καθώς η ευρύτερη πολιτική δυναμική εξελίσσεται, θα εξελίσσονται και τα ερωτήματα που αντιμετωπίζει το κίνημα. Αν και δεν είναι ακόμη το πιο πιεστικό από αυτά τα ερωτήματα, όταν οι ηγετικές δυνάμεις του κινήματος στις ΗΠΑ προβάλλουν άκριτα τα παραδείγματα του Ιράν, της Συρίας, της Κίνας, της Ρωσίας κ.λπ., το ζήτημα του ποιοι είναι οι αξιόπιστοι σύμμαχοι στην περιοχή παραμονεύει στο παρασκήνιο[47]. Αυτό αναδεικνύει, με έναν ζωντανό τρόπο, τις συνεχείς συζητήσεις στο σοσιαλιστικό κίνημα γύρω από τον καμπισμό[48].
Όποια και αν είναι τα τελικά όρια μιας στρατιωτικής στρατηγικής, οι Παλαιστίνιοι έχουν δικαίωμα σε όπλα και στρατιωτική υποστήριξη από όπου μπορούν να τα πάρουν[49]. Αυτό περιλαμβάνει την απόκτηση όπλων από τον λεγόμενο «άξονα της αντίστασης». Ωστόσο, αυτό δεν μπορεί να είναι η τελευταία λέξη για την κατάσταση. Αυτό οφείλεται, εν μέρει, στην αλληλεγγύη βάσει των αρχών μας με τους λαϊκούς δημοκρατικούς αγώνες σε όλες αυτές τις χώρες της περιοχής. Αλλά επίσης, οφείλεται στο γεγονός ότι αυτός ο «άξονας» και οι ευρύτερες αραβικές άρχουσες τάξεις υπηρετούν τα συμφέροντα των δικών τους άρχουσων τάξεων και πολύ συχνά αξιολογούν την προσαρμογή στον ιμπεριαλισμό πάνω από την αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη.
Η ιρανική κυβέρνηση –η οποία κατέστειλε βίαια τη μαζική εξέγερση[50] που πυροδότησε η αστυνομική δολοφονία της Κούρδισσας Τζίνα Αμίν– φαίνεται ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στη συγκράτηση της αντίδρασης της Χεζμπολάχ με πυρά ρουκετών από το νότιο Λίβανο εναντίον του Ισραήλ. Ενώ οι συμμαχικές με το Ιράν πολιτοφυλακές της Ιρακινής Ισλαμικής Αντίστασης –που οι ίδιοι δολοφόνησαν και απήγαγαν επαναστάτες κατά τη διάρκεια της εξέγερσης στο Ιράκ τον Οκτώβριο του 2019[51]– έχουν πλέον υποχωρήσει από τις στρατιωτικές τους αντιπαραθέσεις με τις αμερικανικές δυνάμεις, υπό την πίεση του Ιράν[52]. Και η Συρία, κάτω από τον Μπασάρ αλ Άσαντ, εξυμνείται από ορισμένους στην Αριστερά ως υποστηρικτής της παλαιστινιακής υπόθεσης[53]. Ωστόσο, ο στυγνός χασάπης της Συριακής Επανάστασης σκότωσε και βασάνισε χιλιάδες Παλαιστίνιους σε αυτή τη διαδικασία[54]. Ακριβώς όπως ο πατέρας του, ο Χαφέζ αλ Άσαντ, ήταν συνένοχος στη δολοφονία των Παλαιστινίων προσφύγων και στις επιθέσεις εναντίον της πολιτικής ηγεσίας τους – δουλεύοντας για να υποστηρίξει δεξιές λιβανέζικες πολιτοφυλακές στις δεκαετίες του 1970 και του 1980[55], συχνά ευθυγραμμισμένες με την ισραηλινή πολιτική.
Τίποτα από όλα αυτά δεν σημαίνει ότι πρέπει απαραίτητα να αμφισβητηθούν ιδιαίτερες τακτικές επιλογές που έκαναν αυτά τα κράτη τους τελευταίους μήνες. Είναι όμως απαραίτητο να υπενθυμίσουμε τόσο την ιστορική αναξιοπιστία αυτών των καθεστώτων απέναντι στο παλαιστινιακό κίνημα όσο και τη βάναυση καταστολή τους απέναντι στις μορφές των δημοκρατικών κινημάτων που θα είναι απαραίτητες για να αναμετρηθούμε με τον ιμπεριαλισμό. Και ενώ αυτά τα στρατηγικά ζητήματα μπορεί να μην είναι ακόμη ώριμα στο πλαίσιο των κινημάτων μας στις ΗΠΑ, ωριμάζουν σταδιακά και αναπόφευκτα θα αναδυθούν ως ζωντανά ζητήματα.
Αρχές, στρατηγικές, τακτικές και καθήκοντα
Ως επαναστάτες σοσιαλιστές, ως μαρξιστές, η αφετηρία μας είναι η υποστήριξη των δημοκρατικών δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού που έχει υποστεί το ιμπεριαλιστικά υποστηριζόμενο σχέδιο της εποικιστικής αποικιοκρατίας. Ξεκινάμε από μια στάση αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό, καθώς αγωνίζεται να διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Με τη σειρά της, αυτή η αφετηρία έχει τις ρίζες της στην αντίθεσή μας στον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό. Οδηγούμαστε από μια θεμελιώδη κατανόηση ότι το μέλλον της ανθρωπότητας διακυβεύεται αν το συλλογικό μας μέλλον συνεχίσει να καθοδηγείται από τη λογική του ιμπεριαλισμού. Θέλουμε έναν κόσμο απαλλαγμένο από την άσκοπη βία, τον θάνατο και την καταστροφή, απαλλαγμένο από την εκμετάλλευση και την καταπίεση. Αυτές είναι οι πρώτες αρχές.
Έτσι, υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των Παλαιστινίων να αγωνίζονται με όποιον τρόπο επιλέξουν – με πλήρη σεβασμό στη δράση τους και στη γνώση και τη σοφία που προέρχεται από έναν καθημερινό υπαρξιακό αγώνα με έναν εχθρό επί δεκαετίες. Αναγνωρίζουμε ότι η σημερινή στιγμή είναι δυνατή μόνο χάρη στη σταθερή, αταλάντευτη παλαιστινιακή αντίσταση από το 1936 μέχρι σήμερα. Πρόκειται για ένα φάσμα αντίστασης που έχει πάρει πολλές μορφές: στην Παλαιστίνη, στους προσφυγικούς καταυλισμούς στις γειτονικές χώρες της περιοχής και στην ευρύτερη διασπορά σε όλο τον κόσμο. Αυτό σημαίνει ότι οι Παλαιστίνιοι όχι μόνο δεν ηττήθηκαν, αλλά κέρδισαν την αλληλεγγύη μεγάλου μέρους του παγκόσμιου πληθυσμού. Ένα από τα πιο ξεκάθαρα παραδείγματα διεθνισμού, είναι μια απόδειξη του σθεναρού αγώνα ενάντια σε μια από τις πιο ρατσιστικές, πιο στρατιωτικοποιημένες χώρες, η οποία με τη σειρά της υποστηρίζεται από το πιο ισχυρό κράτος στον κόσμο.
Οι ρίζες της σοσιαλιστικής προοπτικής βρίσκονται στην κοινή ανησυχία για το μέλλον της ανθρωπότητας. Κεντρικό στοιχείο αυτής της αλληλεγγύης είναι η ικανότητα να έχουμε μια ειλικρινή και συντονισμένη συζήτηση που προκύπτει οργανικά από τα ζωντανά στρατηγικά και τακτικά ζητήματα που αντιμετωπίζει η Αριστερά και τα κινήματά μας. Η μέθοδος της άνευ όρων αλλά όχι άκριτης υποστήριξης των εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων δεν είναι απλώς μια παλιά αριστερή έκφραση που μπορεί να απορριφθεί ελαφρά τη καρδία, αλλά είναι θεμελιώδης για μια μαρξιστική μεθοδολογία.
Για παράδειγμα, αμέσως μετά την 7η Οκτωβρίου, δεδομένης της παγκόσμιας έκπληξης για το εύρος της επίθεσης που έγινε υπό την ηγεσία της Χαμάς και της άμεσης γενοκτονικής απάντησης του Ισραήλ, προέκυψαν εύλογες συζητήσεις. Αυτές περιελάμβαναν συζητήσεις γύρω από τη στρατηγική αποτελεσματικότητα της επίθεσης, αυτή καθαυτή, και γύρω από τη στοχευμένη θανάτωση μη μαχητών, όπως και να κρίνουμε, μέσα από την ομίχλη του πολέμου, την έκταση στην οποία χρησιμοποιήθηκε η τακτική αυτή[56]. Σε κάθε περίπτωση, οι σοσιαλιστές δεν χρειάζεται να επιδοκιμάζουν τις τακτικές αντίστασης που επιλέγουν οι καταπιεσμένοι προτού καθορίσουμε σε ποια πλευρά βρισκόμαστε – ή προτού βεβαιώσουμε ότι η επιλογή είναι δική τους. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη μας το πλαίσιο: Οι παλαιστινιακές δυνάμεις έκαναν το απελπισμένο στρατηγικό στοίχημα της 7ης Οκτωβρίου μόνο μετά από δεκαετίες αργής εθνοκάθαρσης και πολιτικού στραγγαλισμού.
Στις ΗΠΑ, οι συζητήσεις αυτές διεξήχθησαν μέσα σε μια ατμόσφαιρα που συγκρίνεται καλύτερα με την αμέσως επόμενη μέρα της 11ης Σεπτεμβρίου. Τραβήχτηκαν οξείες πολιτικές γραμμές και απαιτήθηκαν τεστ επιβεβαίωσης για να συγκεντρωθεί η υποστήριξη του σιωνισμού και της αποικιοκρατικής βίας. Υπό αυτές τις συνθήκες, τα ερωτήματα για το πώς μπορούμε να μιλήσουμε καλύτερα σε διαφορετικά ακροατήρια, στις ΗΠΑ και διεθνώς, με σκοπό να αντέξουμε την ιδεολογική επίθεση και τις τακτικές του Μακαρθισμού, και με σκοπό την ενίσχυση του κινήματος ήταν (και είναι) απαραίτητο να απαντηθούν. Και οι απαντήσεις μας πρέπει να βασίζονται στην άνευ όρων υποστήριξή μας στην απελευθέρωση της Παλαιστίνης ως θεμελιώδη αρχή.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ικανότητα των οργανώσεών μας και των κινημάτων μας να περιηγηθούν σε αυτές τις συζητήσεις με υγιή τρόπο δεν είναι απλώς αναγκαία, αλλά ουσιαστική. Με μια σαφή κατανόηση αρχών και μια προοπτική γύρω από τα τρία κλειδιά της απελευθερωτικής διαδικασίας –την παλαιστινιακή αντίσταση, τις περιφερειακές δημοκρατικές εξεγέρσεις και επαναστάσεις ενάντια στις αναξιόπιστες σαν συμμάχους αραβικές κυβερνήσεις, τα ολοένα και ισχυρότερα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα στα αυτοκρατορικά κέντρα– θα πρέπει να καλοδεχόμαστε τις στρατηγικές και τακτικές συζητήσεις.
Ο επιτακτικός χαρακτήρας της στιγμής, η κραυγαλέα ανάγκη να σταματήσει μια γενοκτονία, οδήγησε σε ένα κίνημα. Αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε δημοκρατικούς και συμμαχικούς χώρους που να μπορούν να ενσωματώσουν τον τεράστιο αριθμό ανθρώπων που ξεχύνονται στους δρόμους σε εβδομαδιαία ή και καθημερινή βάση. Μέσα από αυτούς τους χώρους, πρέπει να απαντήσουμε συλλογικά στα ερωτήματα για το πώς θα χαράξουμε το δρόμο προς την κατάπαυση του πυρός και μέσω αυτού στο ζήτημα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και της βοήθειας προς το Ισραήλ. Και το να απαντήσουμε στο πώς μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες αυτής της στιγμής για να συγκροτήσουμε οργανώσεις που θα χτιστούν για τον μακροπρόθεσμο αγώνα είναι ζωτικής σημασίας.
Στον πυρήνα του, το κίνημα για την Παλαιστίνη αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε σημείο καμπής. Η πρόκλησή του για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό γίνεται αισθητή τόσο στη ριζοσπαστικοποίηση που έχει προκαλέσει όσο και στην ακραία γυμνή βία που έχουν εξαπολύσει οι υπερασπιστές του σιωνισμού. Η πολιτική διαύγεια και η πυρετώδης δραστηριότητα του σοσιαλιστικού κινήματος είναι απολύτως απαραίτητες αν θέλουμε να παίξουμε οποιοδήποτε ρόλο σε αυτόν τον ιστορικό αγώνα.
Ας γίνει η Ιντιφάντα παγκόσμια! Όπως φωνάζουν οι σύντροφοί μας στην Αίγυπτο[57], «Ας πέσουν όλοι οι πρόεδροι»! Από το ποτάμι ως τη θάλασσα, ελεύθερη Παλαιστίνη!
Μετάφραση: elaliberta.gr
Tempest, “Toward a free Palestine”, Tempest, 7 Φεβρουαρίου 2024, https://www.tempestmag.org/2024/02/toward-a-free-palestine/.
Σημειώσεις
[1] Fatima “We’re not freeing Palestine. Palestine is freeing us”, Χ, 18 Οκτωβρίου 2023, https://twitter.com/fatimazsaid/status/1714781625576235154.
[2] Toufic Haddad, “The state of the Palestinian struggle”, International Socialist Review, Τεύχος 112, Άνοιξη 2019, https://isreview.org/issue/112/state-palestinian-struggle/index.html.
[3] Philip Weiss, “Weekly Briefing: Half of Americans under 35 see Hamas attack as ‘justified by Palestinian grievances’”, Mondoweiss, 3 Δεκεμβρίου 2023, https://mondoweiss.net/2023/12/weekly-briefing-half-of-americans-under-35-see-hamas-attack-as-justified-by-palestinian-grievances/.
[4] Lauren Gambino, “Israel-Gaza war sets Biden at odds with youth of America”, The Guardian, 9 Δεκεμβρίου 2023, https://www.theguardian.com/us-news/2023/dec/09/israel-hamas-war-ceasefire-young-democrat-voter.
[5] Ashley Smith, “Biden’s National Security Strategy Is a Defense of US Domination, Not Democracy”, Truthout, 17 Οκτωβρίου 2022, https://truthout.org/articles/bidens-national-security-strategy-is-a-defense-of-us-domination-not-democracy/.
[6] brian bean, Sherry Wolf, and Shireen Akram-Boshar, “Palestine 101”, Tempest, 4 Δεκεμβρίου 2023, https://www.tempestmag.org/2023/12/palestine-101-2/ [Brian Bean, Sherry Wolf, Shireen Akram-Boshar, «Παλαιστίνη: μια εισαγωγή», e la libertà, 20 Δεκεμβρίου 2023, https://www.elaliberta.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE/%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CE%B2%CF%8C%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE/9339-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B7-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AE].
[7] Murtaza Hussain, “ Biden Doubled Down on the Abraham Accords – to ‘Devastating Consequences’”, The Intercept, 9 Οκτωβρίου 2023, https://theintercept.com/2023/10/09/israel-palestine-gaza-diplomacy/#:~:text=The%20administration%20has%20centered%20its,much%20resources%20and%20political%20capital.
[8] brian bean, “The Coordinates of Palestine Solidarity”, Rampant, 21 Νοεμβρίου 2023, https://rampantmag.com/2023/11/the-coordinates-of-palestine-solidarity/.
[9] Patrick Scott, “Western Sahara: A forgotten war”, International Viewpoint, 28 Ιανουαρίου 2021, https://internationalviewpoint.org/spip.php?article7015. Ilan Pappe, “Israel Is the Last Remaining, Active Settler-Colonialist Project”, In These Times, 5 Μαΐου 2016, https://inthesetimes.com/article/ilan-pappe-bernie-sanders-noam-chomsky-bds-israel-palestine.
[10] “US, UK strike eight Houthi targets over Red Sea shipping attacks”, Al Jazeera, 22 Ιανουαρίου 2024, https://www.aljazeera.com/news/2024/1/22/us-denies-yemens-houthis-claim-of-attack-on-us-military-cargo-ship#:~:text=The%20Houthis%20have%20said%20the,their%20support%20for%20the%20Palestinians..
[11] Helen Lackner, “Joe Biden’s Air Strikes on Yemen Are Reckless and Wrong”, Jacobin, 24 Ιανουαρίου 2024, https://jacobin.com/2024/01/us-uk-yemen-air-strikes-houthis-civil-war. Helen Lackner, “The Houthis in Yemen Gain the World’s Attention”, orientxxi, 10 Ιανουαρίου 2024, https://orientxxi.info/magazine/the-houthis-in-yemen-gain-the-world-s-attention,6988.
[12] Mohsen al Attar, “Public Statement: Scholars Warn of Potential Genocide in Gaza”, OpinioJuris, 13 Οκτωβρίουτ 2023, https://opiniojuris.org/2023/10/18/public-statement-scholars-warn-of-potential-genocide-in-gaza/.
[13] “UN General Assembly votes by large majority for immediate humanitarian ceasefire during emergency session”, United Nations, 12 Δεκεμβρίου 2023, https://news.un.org/en/story/2023/12/1144717.
[14] Isaac Chotiner, “The Importance of the I.C.J. Ruling on Israel”, The New Yorker, 27 Ιανουαρίου 2024, https://www.newyorker.com/news/q-and-a/the-importance-of-the-icj-ruling-on-israel#:~:text=On%20Friday%2C%20the%20International%20Court,aid%20to%20Gaza%20is%20increased.
[15] Julia Conley, “While Dismissing ICJ Genocide Finding, US Cuts UNRWA Funds Over Israeli Allegations”, Common Dreams, 27 Ιανουαρίου 2024, https://www.commondreams.org/news/unrwa-funding. Annabelle Timsit, Bryan Pietsch and Sammy Westfall, “Why countries are pulling funding from the U.N. agency for Palestinians”, The Washington Post, 29 Ιανουαρίου 2024, https://www.washingtonpost.com/world/2024/01/28/unrwa-funding-suspensions-hamas-gaza-israel/. Philippe Lazzarini, “UNRWA’s lifesaving aid may end due to funding suspension”, UNRWA, 27 Ιανουαρίου 2024, https://www.unrwa.org/newsroom/official-statements/unrwa%E2%80%99s-lifesaving-aid-may-end-due-funding-suspension.
[16] Kylie Madry, “Mexico, Chile refer Israel-Hamas conflict to ICC over potential crimes”, Reuters, 19 Ιανουαρίου 2024, https://www.reuters.com/world/mexico-chile-refer-israel-hamas-conflict-court-over-possible-crimes-2024-01-18/.
[17] Antonis Davanellos, “Reflections on our experience with Syriza”, International Socialist Review, τεύχος 100, Άνοιξη 2016, https://isreview.org/issue/100/reflections-our-experience-syriza/index.html. Natalia Tylim, “The blush is off the rose. DSA and the revolutionary Left”, Tempest, 6 Ιουλίου 2023, https://www.tempestmag.org/2023/07/the-blush-is-off-the-rose/ [Natalia Tylim, «Το τριαντάφυλλο δεν είναι πλέον κόκκινο. Οι DSA (ΗΠΑ) και η επαναστατική Αριστερά», e la libertà, 9 Ιουλίου 2023, https://www.elaliberta.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE/%CE%B2%CF%8C%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE/9030-%CF%84%CE%BF-%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AC%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%BB%CE%AD%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CE%BA%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%BF-%CE%BF%CE%B9-dsa-%CE%B7%CF%80%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC-natalia-tylim]. Aaron Amaral, “The dialectics of defeat – lessons from the United Kingdom”, Tempest, 12 Απριλίου 2023, https://www.tempestmag.org/2023/04/the-dialectics-of-defeat-lessons-from-the-united-kingdom/.
[18] Todd Gordon and Jeffery R. Webber, “The Authoritarian Disposition. Capitalism, Liberalism, Fascism”, Spectre, τόμος 4, τεύχος 2, φθινόπωρο 2023, https://spectrejournal.com/the-authoritarian-disposition/.
[19] Brett Wilkins, “Netanyahu Accused of ‘Genocidal Intentions’ in Gaza After 'Holy Mission' Speech”, Common Dreams, 30 Οκτωβρίου 2023, https://www.commondreams.org/news/netanyahu-genocide.
[20] Jessica Buxbaum, “‘Erase Gaza’: How genocidal rhetoric became normalised in Israel”, The New Arab, 30 Νοεμβρίου 2023, https://www.newarab.com/analysis/erase-gaza-how-genocidal-rhetoric-normalised-israel.
[21] Paul Cunningham, “Death toll rises, chaos reigns as invasion of Gaza inevitable”, RTE, 14 Οκτωβρίου 2023, https://www.rte.ie/news/analysis-and-comment/2023/1014/1410895-israel-gaza-analysis/#:~:text=Israel%20intends%20to%20prosecute%20its,We%20will%20eliminate%20everything.%22.
[22] Chantal Da Silva, “‘Nakba 2023’: Israel right-wing ministers’ comments add fuel to Palestinian fears”, NBC NEWS, 13 Νοεμβρίου 2023, https://www.nbcnews.com/news/world/gaza-nakba-israels-far-right-palestinian-fears-hamas-war-rcna123909.
[23] Joseph Krauss, “In Israel’s call for mass evacuation, Palestinians hear echoes of their original catastrophic exodus”, AP, 14 Οκτωβρίου 2023, https://apnews.com/article/israel-palestinians-gaza-evacuation-history-nakba-a1bec1ee3477573e80b39b4044a48111.
[24] Jessica Buxbaum, “‘Erase Gaza’: How genocidal rhetoric became normalised in Israel”, .ο.π.
[25] “Israeli minister says ‘no such thing’ as Palestinian people”, Reuters, 20 Μαρτίου 2023, https://www.reuters.com/world/middle-east/israeli-minister-says-no-such-thing-palestinian-people-2023-03-20/.
[26] Jonah ben Avraham, “Fascism, the far right, and the threat to democracy”, Tempest, 8 Μαΐου 2023, https://www.tempestmag.org/2023/05/fascism-the-far-right-and-the-threat-to-democracy/. Yorgos Mitralias, “When Einstein called ‘fascists’ those who rule Israel for the last 44 years…”, CADTM, 31 Οκτωβρίου 2023, https://www.cadtm.org/When-Einstein-called-fascists-those-who-rule-Israel-for-the-last-44-years. Sai Englert, “Settler colonialism, Zionism and Palestinian liberation”, rs21, 9 Νοεμβρίου 2023, https://www.rs21.org.uk/2023/11/09/settler-colonialism-zionism-and-palestinian-liberation/. Moshé Machover, “Zionism: Why We Oppose It”, Matzpen, 1 Αυγούστου 1978, https://matzpen.org/english/1978-08-01/zionism-why-we-oppose-it/.
[27] “Remarks by President Biden on the October 7th Terrorist Attacks and the Resilience of the State of Israel and its People \ Tel Aviv, Israel”, The White House, 18 Οκτωβρίου 2023, https://www.whitehouse.gov/briefing-room/speeches-remarks/2023/10/18/remarks-by-president-biden-on-the-october-7th-terrorist-attacks-and-the-resilience-of-the-state-of-israel-and-its-people-tel-aviv-israel/.
[28] Zack Beauchamp, “Trump, Gaza, and the ‘blank check’ approach to Israel”, Vox, 15 Μαΐου 2018, https://www.vox.com/world/2018/5/15/17355628/gaza-embassy-jerusalem-trump-policy.
[29] Jennifer Bowers Bahney, “Debbie Wasserman Schultz Tells Manu Raju Democrats ‘Don’t Have a Soul’ If They Fail To Support Her Pro-Israel Bill”, Mediaite, 8 Νοεμβρίου 2023, https://www.mediaite.com/politics/debbie-wasserman-schultz-tells-manu-raju-democrats-dont-have-a-soul-if-they-fail-to-support-her-pro-israel-bill/.
[30] Alex Kane, “A ‘McCarthyite Backlash’ Against Pro-Palestine Speech”, Jewish Currents, 20 Οκτωβρίου 2023, https://jewishcurrents.org/a-mccarthyite-backlash-against-pro-palestine-speech.
[31] Ali Harb, “‘Anti-Zionism is antisemitism,’ US House asserts in ‘dangerous’ resolution”, Al Jazeera, 6 Δεκεμβρίου 2023, https://www.aljazeera.com/news/2023/12/6/anti-zionism-is-antisemitism-us-house-asserts-in-dangerous-resolution.
[32] Lisa Kwon, “Bill Targeting Anti-Zionism Will Usher in New Era of McCarthyism, Critics Warn”, Truthout, 12 Δεκεμβρίου 2023, https://truthout.org/articles/bill-targeting-anti-zionism-will-usher-in-new-era-of-mccarthyism-critics-warn/.
[33] Committee on Education and the Workforce, U.S. House of Representatives, 29 Ιανουαρίου 2024: https://edworkforce.house.gov/uploadedfiles/1.29.24_letter_to_uaw_local_2325.pdf.
[34] “U.S. Rep. Ritchie Torres Issues Statement Condemning Times Square Rally Celebrating Perpetrators of Deadly Terrorist Attack against Israel”, Ritchie Torres, 8 Οκτωβρίου 2023, https://ritchietorres.house.gov/posts/u-s-rep-ritchie-torres-issues-statement-condemning-times-square-rally-celebrating-perpetrators-of-deadly-terrorist-attack-against-israel.
[35] Office of the Clerk, U.S. House of Representatives, 7 Νοεμβρίου 2023, https://clerk.house.gov/Votes/2023622.
[36] “NEWS: Sanders Statement on Israel, Palestine, and Growing Humanitarian Disaster”, U.S. Bernie Sanders Senator for Vermont, 16 Νοεμβρίου 2023, https://www.sanders.senate.gov/press-releases/news-sanders-statement-on-israel-palestine-and-growing-humanitarian-disaster/.
[37] Toufic Haddad and Ilan Pappé, “Interview: Israel’s crisis and the Palestinian resistance”, International Socialism, φθινόπωρο 2023, https://isj.org.uk/interview-israels-crisis/.
[38] Andy Sernatinger, “The DSA moment is over”, Tempest, 12 Σεπτεμβρίου 2023, https://www.tempestmag.org/2023/09/the-dsa-moment-is-over/. Briahna Joy Gray, “Biggest political disappointment of our generation”, Χ, 5 Νοεμβρίου 2023, https://twitter.com/briebriejoy/status/1721239610666168708.
[39] Lily Sánchez, “How AOC Went From Influencer to Influenced”, Current Affairs, 17 Ιουλίου 2023, https://www.currentaffairs.org/2023/07/how-aoc-went-from-influencer-to-influenced. “AOC commenting on criticism of Joe Biden for his unconditional support of Israel during the ongoing genocide”, Instagram, 29 Ιασνουαρίου 2024, https://www.instagram.com/amandaseales/reel/C2q0t37LQmv/.
[40] Ellen Knickmeyer, “Federal employees, Hill staffers protest US policy on Israel-Hamas war”, Federal Times, 19 Νοεμβρίου 2023, https://www.federaltimes.com/management/2023/11/19/federal-employees-hill-staffers-protest-us-policy-on-israel-hamas-war/. Jonathan Guyer, “‘Extraordinary’: Biden administration staffers’ growing dissent against Gaza policy”, The Guardian, 6 Ιανουαρίου 2024, https://www.theguardian.com/us-news/2024/jan/06/biden-administration-staff-gaza-policy-protest. Ellen Knickmeyer and Collin Binkley, “Second administration official resigns in protest of Biden’s support for Israeli war in Gaza”, AP, 4 Ιανουαρίου 2024, https://apnews.com/article/israel-gaza-war-biden-administration-protest-016e100792ece81b69dd6301de08cd3d.
[41] Kathy Frankovic, David Montgomery, “Americans support ceasefires in both Israel-Hamas and Russia-Ukraine wars”, YouGov, 30 Νοεμβρίου 2023, https://today.yougov.com/politics/articles/48002-americans-support-ceasefires-israel-hamas-russia-ukraine-wars.
[42] Gilbert Achcar, “The first US-Israeli joint war”, Le Monde diplomatique, 22 Ιανουαρίου 2024, https://mondediplo.com/outsidein/us-israel-joint-war.
[43] “Presumptively Antisemitic: Islamophobic Tropes in the Palestine–Israel Discourse”, Rutgers, https://csrr.rutgers.edu/issues/presumptively-antisemitic/.
[44] brian bean, “On sowing and reaping in Palestine. Perspectives on the ongoing genocide”, Tempest, 1 Νοεμβρίου 2023, https://www.tempestmag.org/2023/11/on-sowing-and-reaping-in-palestine/ [Brian Bean, «Η εποχή της σποράς και η εποχή του θερισμού στην Παλαιστίνη. Προοπτικές για τη συνεχιζόμενη γενοκτονία», e la libertà, 10 Νοεμβρίου 2023, https://www.elaliberta.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE/%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CE%B2%CF%8C%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE/9268-%CE%B7-%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%AC%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BF%CF%80%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%87%CE%B9%CE%B6%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1].
[45] Imad K Harb, “The Arab world has forsaken the Palestine cause”, Al Jazeera, 14 Μαΐου 2023, https://www.aljazeera.com/opinions/2023/5/14/the-arab-world-has-forsaken-the-palestine-cause. “Black September”, Socialist Worker, 31 Αυγούστου 2010, https://socialistworker.co.uk/features/black-september/.
[46] Helen Scott, “Vermonters’ solidarity with Palestine”, Tempest, 28 Ιανουαρίου 2024, https://www.tempestmag.org/2024/01/vermonters-solidarity-with-palestine/.
[47] Joseph Daher, “Palestinian liberation and the MENA revolutions”, Tempest, 5 Ιουλίου 2021, https://www.tempestmag.org/2021/07/palestinian-liberation-and-the-mena-revolutions/.
[48] Joey Ayoub, Dana El Kurd, Leila Al-Shami, Romeo Kokriatski, “A view of anti-imperialism from the periphery”, South/South Movement, 5 Ιουλίου 2023, https://www.southsouthmovement.org/dialogues/a-view-of-anti-imperialism-from-the-periphery/. Αναδημοσίευση: Posle / После, 17 Αυγούστου 2023, https://posle.media/language/en/a-view-of-anti-imperialism-from-the-periphery/. [Joey Ayoub, Dana El Kurd, Leila Al-Shami, Romeo Kokriatski, “Μια εικόνα του αντιιμπεριαλισμού από την περιφέρεια”, e la libertà, 28 Αυγούστου 2023, https://www.elaliberta.gr/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%B8%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CE%B8%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B1/9111-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B9%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B1].
[49] “From Ukraine to Palestine, occupation is a crime”, Tempest, 17 Ιανουαρίου 2024, https://www.tempestmag.org/2024/01/from-ukraine-to-palestine-occupation-is-a-crime/. Nate Moore, “No arms to Ukraine?”, Tempest, 9 Φεβρουαρίου 2023, https://www.tempestmag.org/2023/02/no-arms-to-ukraine/ [Nate Moore, «Να μην δοθούν όπλα στην Ουκρανία; Η ρωσική εισβολή και τα καθήκοντα των σοσιαλιστών των ΗΠΑ», e la libertà, 16 Φεβρουαρίου 2023, https://www.elaliberta.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7-%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1/8732-%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B7%CE%BD-%CE%B4%CE%BF%CE%B8%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CF%8C%CF%80%CE%BB%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BF%CF%85%CE%BA%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%B7-%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%83%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B7%CF%80%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-nate-moore].
[50] Tempest, “So that the ‘Woman, Life, Freedom’ movement does not die!”, Tempest, 15 Οκτωβρίου 2022, https://www.tempestmag.org/2022/10/so-that-the-woman-life-freedom-movement-does-not-die/. Shirin Kamangar, “Life That Resists Death. The People of Iran Rise Up”, Spectre, 1 Οκτωβρίου 2022, https://spectrejournal.com/life-that-resists-death/ [Shirin Kamangar, «Ζωή που αντιστέκεται στο θάνατο. Ο λαός του Ιράν ξεσηκώνεται», e la libertà, 3 Οκτωβρίου 2022, https://www.elaliberta.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE/%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CE%B2%CF%8C%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE/8478-%CE%B6%CF%89%CE%AE-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AD%CE%BA%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B8%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF-%CE%BF-%CE%BB%CE%B1%CF%8C%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B9%CF%81%CE%AC%CE%BD-%CE%BE%CE%B5%CF%83%CE%B7%CE%BA%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9].
[51] “Iraq: Four years after Tishreen protests, no justice for state and militia violence”, Amnesty International, 27 Σεπτεμβρίου 2023, https://www.amnesty.org/en/latest/news/2023/09/iraq-four-years-after-tishreen-protests-no-justice-for-state-and-militia-violence/. Taif Alkhudary, Hayder Al-Shakeri, “There can be no ‘going back to normal’ in Iraq”, Al Jazeera, 25 Νοεμβρίου 2020, https://www.aljazeera.com/opinions/2020/11/25/there-can-be-no-going-back-to-normal-in-iraq. Sami Adnan, “Iraq’s Tahrir: Finishing What We Started”, Rampant, 16 Απριλίου 2020, https://rampantmag.com/2020/04/iraqs-tahrir-finishing-what-we-started/.
[52] Timour Azhari, “Kataib Hezbollah: Why Iran ally in Iraq stood down after US attacks”, Reuters, 1 Φεβρουαρίου 2024, https://www.reuters.com/world/middle-east/how-an-iranian-ally-iraq-was-made-stand-down-2024-01-31/#:~:text=Fearing%20a%20large%2Dscale%20U.S.,end%20to%20attacks%2C%20sources%20said.
[53] “PFLP Delegation Meets Mekdad: Zionist Racist Entity Must be Held Accountable”, The Syrian Observer, 6 Δεκεμβρίου 2023, https://syrianobserver.com/news/86566/pflp-delegation-meets-mekdad-zionist-racist-entity-must-be-held-accountable.html.
[54] “Nearly 4,000 Palestinians 'killed' in Syria's brutal war”, The New Arab, 28 Μαρτίου 2018, https://www.newarab.com/news/nearly-4000-palestinians-killed-syrias-brutal-war. “Palestinians tortured to death by Assad regime”, Middle East Monitor (MEMO), 28 Ιουνίου 2021, https://www.middleeastmonitor.com/20210628-palestinians-tortured-to-death-by-assad-regime/. Haymarket Books, “Rising in Solidarity: Palestine and the Arab Revolution”, Youtube, https://www.youtube.com/watch?v=FYFWQjjm7ac&t=18s.
[55] Muhammad Daoud Al-Ali, “Tall al-Zaatar Camp: Chronicles of a Forgotten Massacre”, المركز العربي للأبحاث ودراسة السياسات / Arab Center for Research and Policy Studies, 3 Απριλίου 2023, https://www.dohainstitute.org/en/BooksAndJournals/Pages/tall-al-zaatar-camp-chronicles-of-a-forgotten-massacre.aspx. Rashid Khalidi, “The Asad Regime and the Palestinian Resistance”, Arab Studies Quarterly, τόμος 6, τεύχος 4, Φθινόπωρο 1984, σσ. 259-266, https://www.jstor.org/stable/pdf/41857732.pdf?refreqid=fastly-default%3Af250b6f75077e69121eb03c77a630523&ab_segments=&origin=&initiator=&acceptTC=1.
[56] “Misinformation about the Israel-Hamas war is flooding social media. Here are the facts”, AP, 30 Οκτωβρίου 2023, https://apnews.com/article/israel-hamas-gaza-misinformation-fact-check-e58f9ab8696309305c3ea2bfb269258e. “White House walks back Biden’s claim he saw children beheaded by Hamas”, Al Jazeera, 12 Οκτωβρίου 2023, https://www.aljazeera.com/news/2023/10/12/white-house-walks-back-bidens-claim-he-saw-children-beheaded-by-hamas. “Israel social security data reveals true picture of Oct 7 deaths”, france24, 15 Δεκεμβρίου 2023, https://www.france24.com/en/live-news/20231215-israel-social-security-data-reveals-true-picture-of-oct-7-deaths.
[57] Palestinian Youth Movement, “CAIRO: On the steps of the Sydnicate…”, Instagram,17 Ιανουαρίου 2024, https://www.instagram.com/reel/C2MCdO2gjzB/?igsh=MzRlODBiNWFlZA%3D%3D.
