φιλοσοφία Quotes

“Η απεραντοσύνη του σύμπαντος υπενθυμίζει την πεπερασμένη φύση της ύπαρξης και συγχρόνως τις απεριόριστες δυνατότητές της,”
― Αλέξης καρπούζος, Προσωκρατικοί: σκέψη και γλώσσα στους αρχαϊκούς χρόνους

“Η γλώσσα της σκέψης είναι η σχέση, ο διάλογος της ψυχής με τον Κόσμο.”
― Αλέξης καρπούζος, Εισαγωγή στην κατανοητική φιλοσοφία: Η περιπέτεια της ανθρώπινης χειραφέτησης

“Κόσμος και Σκέψη είναι ομογενή, συν-ανήκουν, βρίσκονται σε αντιστοιχία, συνιστούν Αυτό, το Εν-Όλον, το Παν-Τίποτα, που δεν είναι, αλλά ξετυλίγεται ως Χρόνος, ενιαία και πολυδιάστατα.”
― Αλέξης καρπούζος, Εισαγωγή στην κατανοητική φιλοσοφία: Η περιπέτεια της ανθρώπινης χειραφέτησης

“Η Ζωή και ο Θάνατος συν-υπάρχουν, συν-παράγονται και μεταμορφώνονται ενιαία και διαφοροποιημένα, σύμφωνα με την Τάξη του Χρόνου.”
― Αλέξης καρπούζος, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

“Πέραν από τα σύμβολα, τις περιγραφές, τις γλώσσες, εκδηλώνεται η συνείδηση της Κοσμικής Ενότητας.”
― Αλέξης καρπούζος, ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΖΕΝ

“Το κενό και η Ύπαρξη συν-υπάρχουν και αλληλοδιαμορφώνονται ασταμάτητα και πέρα από αυτή τη δυαδικότητα ακτινοβολεί η Συνείδηση της Αόρατης Κοσμικής Ενότητας.”
― Αλέξης καρπούζος, ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ - ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ

“Πέραν από τη μοναξιά και τη μαζικοποίηση, πέραν από τον καταναγκασμό της ιδιοκτησίας και της κατοχής και το παραλήρημα της κυριαρχίας, ας είμαστε ανοιχτοί και διαθέσιμοι στο αναπάντεχο, ας μένουμε προσηλωμένοι στο αδύνατο.”
― Αλέξης καρπούζος, Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

“Τελικά όλοι συμφωνούν ότι σε καμία επιδίωξή του δε μπορεί να επιτύχει όποιος είναι απασχολημένος με πολλά πράγματα ταυτόχρονα, ούτε στο χώρο της ρητορικής ούτε σε εκείνων των ελευθέριων τεχνών, και τούτο επειδή ο νους που διασπάται δεν προσλαμβάνει τίποτα εις βάθος.”
― Lucius Annaeus Seneca, On the Shortness of Life: Life Is Long if You Know How to Use It

“Ο κόσμος, όπου ο άνθρωπος ήταν το κέντρο του σύμπαντος, το εγώ, το κέντρο της συνείδησης, ο κόσμος στον οποίο η γη χωριζόταν από τον ουρανό και ο ορίζοντας της αγάπης περιοριζόταν στα μέλη της οικογένειας, αυτός ο κόσμος έχει παρέλθει. Η επιβίωση δεν απαιτεί τη βούληση του ελέγχου, της ιδιοποίησης, της κατοχής και της κατάκτησης, αλλά τη σοφία της γενναιόδωρης αποδοχής και της συνύπαρξης όλων των πλασμάτων και της κοσμικής δημιουργίας στο σύνολό της. Όλα τα πλάσματα, ορατά, αθέατα και αόρατα, συνδέονται άρρηκτα, είναι ίδιες και διαφορετικές μορφές της Κοσμικής Ολότητας και των χωροχρονικών μεταμορφώσεών της. Κάθε πλάσμα συνοψίζει τη γη και τον ουρανό, το θνητό και το αθάνατο, το ένχρονο και το άχρονο, το πεπερασμένο και το απεριόριστο.”
― Αλέξης καρπούζος, Εισαγωγή στην κατανοητική φιλοσοφία: Η περιπέτεια της ανθρώπινης χειραφέτησης

“Από ένα αρχαϊκό βάραθρο, από μια άβυσσο που αποκαλούμε μηδέν, αναδύεται αυτό που ξετυλίγεται ως κενός χωροχρόνος, πάντα συνδεδεμένος με το μηδέν στο οποίο επιστρέφει και το μεταμορφώνει.”
― Αλέξης καρπούζος, ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΖΕΝ

“Διερεύνηση του εαυτού σημαίνει να διαφωτίζεσαι από τα πάντα, τότε δημιουργείται η εμπειρία της Σύνδεσης.”
― Αλέξης καρπούζος, ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ - ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ

“Να έχεις συναίσθηση ότι είσαι φιλοξενούμενος στο κενό, άλλη όψη του πλήρους.”
― Αλέξης καρπούζος, Οι ρίζες του Γερμανικού πνεύματος

“Όλα τα όντα, αόρατα, αθέατα και ορατά είναι αλληλένδετα και αδιαχώριστα, αποτελούν ίδιες και διαφορετικές μορφές της ανοιχτής Ολότητας. Η δυνατότητα ύπαρξης και επιβίωσης διέρχεται μέσω μιας φιλικής και γενναιόδωρης σχέσης με τον άλλο άνθρωπο, με τα άλλα όντα, με τον πλανήτη στο σύνολό του, τα αστέρια και το όλον σύμπαν.”
― Αλέξης καρπούζος, Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

“Χρόνος, Αυτό το ελικοειδές μονοπάτι μέσω του οποίου διέρχεται η ολική δομή του κόσμου που επαναλαμβάνεται διαφοροποιημένα και γι΄αυτό απροσδιόριστα, δημιουργεί-καταστρέφοντας και καταστρέφει-δημιουργώντας. Αυτό, το αρχέγονο συμβάν της γέννησης και του αφανισμού, στο συγχρονικό-διαχρονικό-πανχρονικό του ξετύλιγμα ως Ένα-Πολλαπλό, ως Όλον-Τίποτα, το αθεμελίωτο και μη αναπαραστάσιμο Αόρατο, μετέχει σ΄όλα και όλα μετέχουν σ΄αυτό, δίχως αυτό να είναι ή να μην είναι, να υπάρχει ή να μην υπάρχει, ούτε αρχικώς, ούτε εντέλει.”
― Αλέξης καρπούζος, ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΖΕΝ

“Όταν κοιτάζουμε τον ουρανό τη νύχτα, νοιώθουμε τη συγγένεια με τα φώτα που καίνε στην κοσμική νύχτα, θυμόμαστε τις αρχέγονες ρίζες μας, συνδεόμαστε με την ίδια μας την ύπαρξη. Είμαστε παιδιά των άστρων, από τον διασκορπισμό της ενέργειας τους δημιουργούνται τα όντα και με το θάνατό τους θα διασκορπιστούν στα άστρα για να δημιουργήσουν νέες μορφές ζωής σε άλλους συμπαντικούς τόπους. Απαιτείται η ευαισθησία της διασυνδεδεμένης ζωής και η συνείδηση της κοσμικότητας για να ακούσουμε τον ήχο μιας παράξενης μουσικής, τη μελωδία, που χαρά της είναι η γέννηση καινούργιων γαλαξιών, τη μελωδία, που η θλίψη της είναι ο θάνατος των ήλιων. Η αποδέσμευση από τη μυθολογική διάκριση του χρόνου σε παρελθόν, παρόν και μέλλον, από την οποία παράγεται το εγώ-εαυτός και ο φόβος του θανάτου, μπορεί να συμβάλλει στην επανασύνδεση με τον άχρονο κόσμο που μάς συνιστά.”
― Αλέξης καρπούζος, ΑΝΑΓΕΝΝΣΗ - Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ

“Ο Κόσμος, ξεδιπλώνεται και αναδιπλώνεται και μέσα σε μια αδιάκοπη μεταμόρφωση, παραμένει δίχως αρχή και τέλος. Κόσμος, το Καλειδοσκοπικό Αόρατο, μέσω του οποίου εμφανίζονται αίτια και δεσμοί, μέρη και πολυσύνθετα και ακόμα το περίφημο όλον της μεταφυσικής, συνιστά την ενότητα του πλήρους και του κενού, του Παντός και του Τίποτα. Αυτή η Ενότητα, η μη ταυτολογική, διανοίγει και διανύει έναν τόπο μη τοπολογικό, που ανοίγεται και παραμένει χαίνων, καθώς έχει ερημωθεί από αυτό που αποσύρεται, τον χρόνο, τον μη χρονολογικό.”
― Αλέξης καρπούζος, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

“Υπάρχει μια βαθύτερη αλήθεια που οι περιορισμένες αντιλήψεις μας αγνοούν, ότι το Σύμπαν δεν είναι κάτι που υπάρχει έξω από εμάς. Είμαστε δημιουργικές εκφράσεις όλων όσων είναι και γίνονται. Είμαστε γεννημένοι από άτομα σφυρηλατημένα στην καρδιά μακρινών αστεριών, τα οποία ενεργοποιούνται τώρα από τα φωτόνια του τοπικού μας ήλιου. Διατηρούμαστε ζωντανοί από τα θρεπτικά συστατικά και τον αέρα του Κόσμου μας. Είμαστε η ζωή που εκδηλώνεται ως άνθρωποι, βουνά, ποτάμια και δέντρα. Βλέποντας αυτήν την βαθύτερη αλήθεια και βιώνοντας τη σύνδεσή μας με το Σύμπαν, διαποτιζόμαστε από την σοφία του Κόσμου.”
― Αλέξης καρπούζος, ΤΟ ΔΙΑΓΩΝΙΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

“Η Ποίηση της Αγάπης"

Βλέπουμε τον κόσμο με τα μάτια ενός μικρού παιδιού. Οραματιζόμαστε την ομορφιά του κόσμου με μια μοναδική μαγική αίσθηση.
Ξεσκεπάζουμε τα βαθύτερα μας αισθήματα και προσδοκίες αφοπλίζοντας τις πολιορκητικές αρνητικές δυνάμεις, που απλώνουν τα απειλητικά πλοκάμια τους.
Δίνουμε πνοή και μορφή στα όνειρα μας.
Αναζητούμε την Αγάπη μέσα από άγνωστους ανθρώπους και νέες εμπειρίες.
Η Αγάπη είναι ένα ζωηρό πνεύμα, μια μεγάλη ανάσα που αγγίζει, κάθε κομμάτι της ύπαρξης μας, κάθε κύτταρό μας… Η Αγάπη έχει πολλές μορφές , υπάρχει και χωράει παντού.
Κάθε πέταγμα ενός μικρού πουλιού, το φτερούγισμα της πανέμορφης πεταλούδας, οι πέτρες που βρέχονται από τα νερά ενός γαλαζοπράσινου ποταμού, τα κλαδιά των δένδρων που παιχνιδίζουν με το φύσημα του ανέμου, όλα αυτά είναι το πνεύμα της Αγάπης.
Όταν αγαπάς αληθινά, αγαπάς τα πάντα. Δεν σε ενοχλεί η φλυαρία της Φύσης, τα παράξενα των ανθρώπων.
Ακούς τους ήχους της καθημερινότητας με μεγαλύτερη συνέπεια.
Προσπερνάς τις μικροπρέπειες με συνέπεια και θάρρος.
Αναζητάς την αληθινότητα στα μικρά πράγματα.
Ζεις την κάθε στιγμή σαν να είναι μοναδική.

Αγάπη για την φύση.
Αγάπη για την ζωή .
Αγάπη για τον άνθρωπο.”
― Katerina Kostaki, Το ταξίδι της ζωής φέρνει ελπίδες

“Αἱ γυναῖκες εὐθὺς ἀπὸ τεσσαρεσκαίδεκα ἐτῶν ὑπὸ τῶν ἀνδρῶν κυρίαι καλοῦνται. τοιγαροῦν ὁρῶσαι, ὅτι ἄλλο μὲν οὐδὲν αὐταῖς πρόσεστι, μόνον δὲ συγκοιμῶνται τοῖς ἀνδράσι, ἄρχονται καλλωπίζεσθαι καὶ ἐν τούτῳ πάσας ἔχειν τὰς ἐλπίδας. προσέχειν οὖν ἄξιον, ἵνα αἴσθωνται, διότι ἐπ' οὐδενὶ ἄλλῳ τιμῶνται ἢ τῷ κόσμιαι φαίνεσθαι καὶ αἰδήμονες.”
― Επίκτητος, Enchiridion and Selections from the Discourses

“Αἱ γυναῖκες εὐθὺς ἀπὸ τεσσαρεσκαίδεκα ἐτῶν ὑπὸ τῶν ἀνδρῶν κυρίαι καλοῦνται. τοιγαροῦν ὁρῶσαι, ὅτι ἄλλο μὲν οὐδὲν αὐταῖς πρόσεστι, μόνον δὲ συγκοιμῶνται τοῖς ἀνδράσι, ἄρχονται καλλωπίζεσθαι καὶ ἐν τούτῳ πάσας ἔχειν τὰς ἐλπίδας. προσέχειν οὖν ἄξιον, ἵνα αἴσθωνται, διότι ἐπ' οὐδενὶ ἄλλῳ τιμῶνται ἢ τῷ κόσμιαι φαίνεσθαι καὶ αἰδήμονες.

Las mujeres de catorce años de edad son halagados con el título de «amantes» por los hombres. Por lo tanto, la percepción de que sean consideradas sólo como calificado para dar el placer de los hombres, comienzan a adornarse, y en ese colocar mal sus esperanzas. Debemos, por lo tanto, fijar nuestra atención en hacerlos sensibles que son valorados para la aparición de un comportamiento decente, modesto y discreto.”
― Επίκτητος Εγχειρίδιον

“Κάθε τι γίνεται να λυθεί με σωστό τρόπο. Αναγκαίο κακό είναι η πράξεις όσων ειναι ανίκανοι να εύρουν σωστή λύση.
Γλαυκωψ 2018”
― Glaufx Garland - Γλαύκωψ Στέφανος

“Even the negative plays the game of the positive.

Ως και το αρνητικό παίζει το παιχνίδι του θετικού.

Glaufx Γλαύκωψ 2018”
― Glaufx Garland - Γλαύκωψ Στέφανος

“«Φιλοδοξία ΔΕΝ είναι να συγκεντρώνεσαι στην προσευχή για ν’ ακουστεί Αληθινή, μέχρι να ’ρθεί το ψέμα να την αλλοιώσει… Φιλοδοξία είναι να ξεκινάς με την Ειρήνη και να
τελειώνεις με τον Σεβασμό.» Maria Pavlou”
― Μαρία Παύλου, Ψυχές. Το ρεζουμέ του καρνέ μας.

“Σοφός νιώθεις μόνο τη στιγμή που πράττεις σοφά. Μετά απλά γράφεις τι έπραξε το φως σου.”
― Μαρία Παύλου, Ψυχές. Το ρεζουμέ του καρνέ μας.

“Μοναξιά είναι να φεύγει ό,τι ονόμασες αγάπη απ’ τη ζωή σου, για χρόνια πολλά, χωρίς ούτε μια κρυφή επαφή.”
― Μαρία Παύλου, Ψυχές. Το ρεζουμέ του καρνέ μας.

“Τι εύκολο που είναι, τελικά· η εγκατάλειψη αυτών που μας δίνουν
ταυτότητα. Ανάμεσα στο σταυροδρόμι της Ανατολής και της Δύσης,
ξεχνάμε, αναλωνόμαστε και αλλοιωνόμαστε – χωρίς ντροπή ή
θύμησες, προχωράμε ανένδοτοι. Άλλοτε, όμως, αντάμα ενός
σκότους ατελείωτου, πιο κρύου κι απ’ τα Τάρταρα, «... βλέπουμε και
στοχαζόμαστε, κι απορούμε, και τρομάζουμε. Απελπιζόμαστε και
κλαίμε και περιγράφουμε». Μα αγνοούμε να αποδεχτούμε πως ο
Αχιλλέας δεν έγινε ήρωας εν μία νυκτί. Χρόνια ακόνιζε τις αδυναμίες
του, αρνούμενος να μάθει την ήττα – κι εμείς απλώς κλαιγόμαστε
για τις μαινόμενες μάχες που δεν δίνουμε. Χωρίς γνώση για το
χθες· χωρίς ελπίδα για το αύριο. Ως εκ τούτου, ξύπνα. Άρπαξε τα
όπλα σου –τον νου και την ψυχή σου– και δώσε τη δική σου μάχη.
Εκείνην που χρόνια τώρα αγνοείς να δεις, μικρέ μου Ονήσιλε.
«Μολών Λαβέ» να φωνάζεις στα δαιμόνιά σου.
«Νενικήκαμε» ψιθύρισε στην ψυχή σου.
«Αμήν» να πεις σε σένα.”
― Στέλιος Νικολάου