Χωρίς τον Χριστό, δεν θέλω Παράδεισο.
Φ. Ντοστογιέφσκι.
e-library
Τόσες χιλιάδες
χρόνια στη Γη κι ακόμα δεν μάθαμε
να περπατάμε σ’
αυτήν αβαρείς
όπως η σκιά μας
πάνω στους αμμόλοφους.
Να ’μασταν σαν
τις ρίζες από τα καλάμια που τους συγκρατούν
κι όχι τα βάναυσα βήματα που τους γκρεμίζουν.
Ρηχή, χρυσή μου
θάλασσα, μικρά έφιππα κύματα είναι τα δώρα σου
που καταφτάνουν στην ακτή με το ιεροτελεστικό ποδοβολητό τους.
Ώσπου να γυρίσω
είχαν υποχωρήσει τα νερά.
Θά ’χανε ήδη
πλημμυρίσει άλλες ακτές
καθώς τίποτα δεν
χάνεται οριστικά
σ’ αυτόν τον κόσμο ζώντων και κεκοιμημένων.
σ’ όλους αυτούς που ξέρουν
Αν όπως λένε ο
χρόνος επουλώνει τις πληγές
τότε γιατί εγώ
πονώ σαν να ’φυγες εχτές
κι έχω πάντα το
ίδιο φρέσκια στ’ ακροδάχτυλα
την αίσθηση απ’ το δέρμα του κορμιού σου;
Χρόνια προσπαθούσες
να βάψεις τα μαλλιά σου
πλατινέ κι όλο αποτύγχανε.
Τί κι αν απέτυχες να κάνεις
μια επιλογή τα γηρατειά
αφού κατάφερες να υποδεχθείς
ωσάν εκούσιο τον θάνατό σου.
10.5.2025.
Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας
είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου, Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου.
Δύο χρόνια από την κρίσιμη επέμβαση
θυμήθηκα τον γιατρό ένδακρυ να λέει:
«Δυστυχώς μάς νίκησε η ασθένεια».
Τότε ήμουν ακόμα ανυποψίαστος
πως ο θάνατος απασφαλίζει οριστικά αόρατες
παρουσίες,
που συνήθως αγνοούμε εμείς οι ζωντανοί.
Κοιμάμαι με το
μαξιλάρι σου αγκαλιά
έτσι που από
κάποια στιγμή και μετά
το χέρι μου δεν μπορεί
να διακρίνει πια
αν αγκαλιάζει
εσένα ή το μαξιλάρι σου.
Συχνά ακούω τους
σφυγμούς αριστερά
αλλά μού είναι αδύνατο
να πω με σιγουριά
αν είναι η
καρδιά μου ή το μαξιλάρι σου.
Δύσκολο να βγω
κι απ’ τα σκεπάσματα
γιατί δεν θέλω
να χωριστώ το μαξιλάρι σου.
Ξαναβάζω τότε τα
μαξιλάρια μας κολλητά
που περιμένουν να
ξανακοιμηθούμε αγκαλιά.
Στο μεταξύ, στο
μαξιλάρι σου φιλώ προσεκτικά
εσένα, τον
Χριστό, την Παναγιά.
10.4.2025.
Ο
Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως
Βελγίου.
«Η ψυχή μου όμως
-πίστευέ το- μόλις πεθάνω,
θα κρεμαστεί για
πάντα πάνω στη δική σου ψυχή.
Μαζί της θα
προσκυνήσω με παρρησία στο βήμα
του Χριστού. Και
θα καμαρώνω για τα παθήματά σου.
Θα είμαι
στολισμένη με τις πληγές σου και θα έχω
μερίδιο στα πολύτιμα βραβεία και στη χαρά σου.»*
Μην αδημονείς
που τίποτα τ’
απρόβλεπτο
δεν έχει η ζωή
σου
γιατί έρχεται
ώρα
που τίποτα δεν
θα ’ναι
πλέον κανονικό.
7.3.25.
Ο
Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως
Βελγίου.
Πες μου κάτι όμορφο απόψε
ν’ αντέξω το σκοτάδι ώς το πρωί
κι αν θες τη νύχτα αυτή στα δύο κόψε
να την περάσουμε πιο εύκολα μαζί.
Αν συνηθίσω στην ιδέα πως δεν έχεις φύγει
ίσως μπορέσω να συνεχίσω τη ζωή μου κανονικά.
Πότε στη στέγη, πότε στο διπλανό καμπαναριό -
όπου κοιτάω είσαι εκεί και με κοιτάς
μόνο που δεν μπορώ πια να σε δω όπως παλιά.
Πώς να ζητήσω να ’ρθεις πάλι πίσω
όταν γνωρίζω πόσο είσαι καλά.
Γιατί πρέπει, λοιπόν, να φύγουν οριστικά όσοι αγαπάμε
για να τους αγαπήσουμε, επιτέλους, ολοκληρωτικά;
25.1.25.
Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.
Όταν ο ορίζοντας μοιάζει προσώρας κλειστός
μια επιλογή είναι να κάνεις άλματα πίσω
αν και η ανακατάληψη του παρελθόντος
είναι ακόμα πιο επώδυνη διαδικασία
κι από την κυοφορία του μέλλοντος.
Μεγάλωσα πολύ κοντά στη θάλασσα
έτσι κάθε φορά που ένιωθα λίγο μοναξιά
εύκολα εύρισκα κάπου να μιλήσω.
Μου λείπει η θάλασσα τώρα που εσύ πήγες
πιο πέρα κι από τη γραμμή του ορίζοντα
εκεί όπου κανείς πια δεν γερνά
κι εγώ έχω μείνει πίσω να γερνάω μόνος.
5.1.25.
Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.
[Εικαστικό σχόλιο: Δημοσθένης Κοκκινίδης]
Λυπάμαι τα σπίτια που ’ναι μόνα τη νύχτα
σαν αυτήν την έρημη μονοκατοικία
που βρήκα απόψε στο νούμερο δεκατρία.
Όταν περνώ κάποια στιγμή
απ’ όπου πήγαμε μαζί
πονώ λιγάκι.
Κι όταν τα βλέπω στολισμένα
για να πηγαίναμε ξανά μαζί
πονώ λιγάκι.
Όταν χορεύουν οι σκιές
όπου μονάχος περπατώ
πονώ λιγάκι.
Να ’μουν κι εγώ μία σκιά
να μπω μαζί σου στον χορό
και έτσι πια να μην πονώ
ούτε πολύ ούτε λιγάκι.
4.12.24.
Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.
Είδα το πρόσωπό σου στο Φεγγάρι
κι είναι κι απ’ το Φεγγάρι πιο λαμπερό.
Έσκυψες να με δεις καθώς σε κοιτούσα
και μόλις πρόλαβα να σου πω πόσο σ’ αγαπώ.
Άνοιξα το παράθυρο να μπεις στο σπίτι γιατί έξω βρέχει.
Βρέχει σε στέγες και αυλές, βρέχει στους κήπους, βρέχει στο μνήμα σου.
![]() |
| 8.9.1991 |
Ξύπνησα πριν προλάβω να φέρω τα ψώνια σπίτι
με το παλιό σιδερένιο καροτσάκι της Λαϊκής
ανήμερα στην πρώτη επέτειο του γάμου μας
εσύ ψηλά στον Ουρανό κι εγώ κάτω στη Γη.
Είναι κι αυτό μια ευλογία· προλάβαμε και τώρα
η ζωή μας γίνεται η ύλη των ονείρων μας.
8.9.2024.
Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.