ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ «ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΚΑΛΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ»

 

 Οι Εκδόσεις Έαρ σας προσκαλούν σε εκδήλωση-ανοιχτή συζήτηση με αφορμή την κυκλοφορία του νέου βιβλίου «ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ με απόδοση στην Νεοελληνική» του μακαριστού Κωνσταντίνου Γανωτή με θέμα «Το μυστικό κάλλος της Παρθένου» την Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2025 στις 7 μ.μ. στο πνευματικό κέντρο της Γ.Ε.Χ.Α. Αμπελοκήπων, Μεγ. Σπηλαίου 4.

Θα μιλήσουν:

●     Αρχιμανδρίτης π. Απόστολος Τσολάκης – Θεολόγος, Φιλόλογος, Συγγραφέας

●     Ιωάννης Παπαδόπουλος – Φιλόλογος

●     Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Γανωτής – Εκπαιδευτικός

 

Συντονίζει ο Κωνσταντίνος Πρέντος – Δάσκαλος, Δρ Θεολογίας, Δ/ντής 6ου Δημ. Σχ. Κηφισιάς

Την εκδήλωση θα πλαισιώσει ο βυζαντινός χορός της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα λειτουργεί έκθεση χριστιανικού

βιβλίου.

Οι άγιοι έχουν εκμηδενίσει τον φόβο - Κώστας Γανωτής

Πότε τελειώνουν οι φόβοι; 

Ο Κώστας Γανωτής εξηγεί πως οι άγιοι δεν φοβούνται, γιατί έχουν εκμηδενίσει τον εαυτό τους παραιτημένοι από κάθε αυτοαναγνώριση. 

Ο Άγιος Σιλουανός έλεγε: 

"Κράτα την ψυχή στον άδη και μη απελπίζου" 

Οι άγιοι αδειάζουν τον εαυτό τους 

από οποιαδήποτε αξία και κτήση. 

Έτσι δεν έχει κανείς να τους πάρει τίποτα. 

Μια ελευθερία που είναι γλυκύτατη ηδονή. 

Αυτός που δεν έχει τίποτα, 

δέχεται την επίσκεψη του Χριστού.

Φοβάμαι γιατί έχω, γιατί είμαι. 

Ο φόβος του ενόχου 

που έκανε ζημιά στο περιβόλι του Θεού. 

Αίσθημα καταδίκης από την αμαρτία. 

Γίνεται έντρομος. 

Η αμαρτία γίνεται αισθητή ως φόβος. 

Λέει ο Ντοστογέφσκι 

ότι όλα διαλύονται με την αγάπη. 

Αγάπη είναι ο Θεός 

και με αυτή ακουμπάμε πάνω Του. 

"Δεν φοβάμαι. Είμαι ελεύθερος" 

 Η μετάνοια μηδενίζει τον χρόνο. 

Η μετάνοια επαυξάνει 

από την Αγάπη του Χριστού. 

Είναι ο μανικός εραστής. 

Ο πλούσιος βάζει διπλές κλειδαριές. 

Τι βάσανα έχουν ! 

Πότε τελειώσει ο φόβος ; 

Όταν αγαπήσουμε και μετανοήσουμε. 

Τότε γινόμαστε ιδιοκτήτες του κόσμου 

και δεν υπάρχει τίποτε να μας φοβήσει...

"Το Άγιο Πνεύμα ανατρέπει τα λογικά δεδομένα... | Με τον αείμνηστο Δάσκαλο, Κώστα Γανωτή και τη Σοφία Χατζή

Γιατί οι άνθρωποι δεν ευχαριστιόμαστε με τίποτα; Δεν χαιρόμαστε με όσα προτείνει ο κόσμος; Όλες οι λογικές να ευτυχήσουμε, πετιούνται στο περιθώριο από το Άγιο Πνεύμα...

✔ Η Διακαινίσιμος Εβδομάδα | άκου τον κυρ Κώστα Γανωτή† να συνομιλά με τη Σοφία Χατζή

   |αναδημοσίευση από την Διακαινήσιμο του 2021...

✔ Προς τα ζευγάρια που σκέφτονται (ή ετοιμάζονται) να χωρίσουν... | †Κώστας Γανωτής

 

____

Όταν πηγαίνω σε κάποιο γάμο και καμαρώνω το ζευγάρι στις χαρές του και τους ραίνω κι εγώ με τις ευχές μου, νιώθω παράλληλα κι ένα σφίξιμο στην καρδιά με τις σκέψεις ότι πενήντα στις εκατό είναι οι πιθανότητες να μη χωρίσουν αυτά τα τρισευτυχισμένα τώρα παιδιά. 

Κι απ’ αυτό το 30% οι μισές περιπτώσεις θα μείνουν να αγαπιώνται αληθινά και τρυφερά μέχρι τις παρυφές των εκατό χρονών.

Ανάθεμα στις στατιστικές θα πείτε και το λέω και εγώ αλλά έλα που επαληθεύονται!

Και σκέφτομαι ότι οι στατιστικές βρίσκουν εφαρμογή στα άλογα ζώα, στα φυτά και γενικά στα άψυχα. 

Άρα για να επαληθεύονται και στα έμψυχα και συνειδητά όντα στους ανθρώπους, αυτό δείχνει ότι οι άνθρωποι υποβιβάζονται εκούσια στην ασυνείδητη φύση.

Και τον πόνο της αποτυχίας, το κρυφό κλάμα της ψυχής το ανομολόγητο κάνει τα πρόσωπα των διαζευγμένων να μιλούν και να δείχνουν, άθρωπο ρημαγμένο, που θέλει τόνους δικαιολογητικά και τόνους ψυχαγωγίας για να σκεπάσει τις άγριες φωνές της καρδιάς τους. 

Η κατάθλιψη ακολουθεί απαραίτητα.

Έτσι τα ζευγάρια μας είτε και πριν από το γάμο είτε μετά το γάμο έχουν ανάγκη από μια κατήχηση από άνθρωπο, που να τους εμπνέει εμπιστοσύνη, για να ξέρουν τι κάνουν και τι δεν πρέπει να κάνουν. 

Κύριε, διδαξόν με τι με δει ποιείν και λέγειν. 

Τι να γίνει όμως που έχει κινηθεί μια τόσο έντονη εκστρατεία κατασυκοφάντησης της Εκκλησίας που την κάνει απλησίαστη σε πολλούς νέους. 

Ο πονηρός μεγαλοποιεί ορισμένα κακά παραδείγματα και σμικρύνει και αλλοιώνει φαινόμενα αγιότητας, ωστέ να χειραγωγεί τους νέους στην κόλαση της μοναξιάς. 

Και τότε παίρνονται οι ολέθριες αποφάσεις, γιατί ο νους και η καρδια του ανθρώπου είναι ανοιχτές στη δραστηριότητα του διαβόλου.

Η παραπλάνηση των ανθρώπων, αρχίζει από την ιδέα ότι υπάρχει απρόσωπο καλό και κακό, ότι η κακή συμπεριφορά αρχίζει από τη στιγμή της εκδήλωσής της και ότι οι άνθρωποι είναι καλοί και κακοί, επειδή έτσι το αποφάσισαν κάποια στιγμή. 

Ότι όλα τα πράγματα λειτουργούν αυθαίρετα και συχνά με ανεξέλεγκτες εχθρικές διαθέσεις. 

Αν οι άνθρωποι κατηχηθούν σοβαρά, θα βλέπουν μόνο το διάβολο υποκινητή παντός κακού και τον Θεό να χρησιμοποιεί τα πάντα και το κακό ακόμη για την πραγματική ωφέλειά μας.

Τα ζευγάρια που βλέπουν έτσι τα πράγματα θα βλέπουν τα ελαττώματα του άλλου ο καθένας ως τις επιρροές του διαβόλου τους άρα ως ασθένειες, ως τραύματα και να τα αντιμετωπίζουν με συμπόνια.

Ύστερα πρέπει να ζούνε τα ζευγάρια μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, για να πραγματοποιήσουν τον υψηλό της θέωσης, τότε δεν θα περνάει υπόνοια διαζυγίου. 

Τα περισσότερα ζευγάρια σήμερα αν ακούσουν ότι ο σκοπός του γάμου τους είναι η θέωση τους, ποιός ξέρει τι θα νομίζουν ότι ακούνε...

Άλλος πειρασμός μεγάλος για τα ζευγάρια είναι η συσχέτιση της ηδονής με την αμαρτία. 

Ιδιαίτερα άντρες που πέφτουν πριν από το γάμο, ύστερα μέσα στο γάμο δεν μπορούν να ευχαριστηθούν με τον σεμνό και ευλογημένο έρωτα, γιατί έχουν πέσει στη λατρεία της αμαρτίας πέρα απ’ τη λατρεία της ηδονής.

Με όλη αυτή τη ροπή προς την αμαρτία δεν μπορεί να γίνει λόγος για πνευματική ζωή του ζευγαριού, για μια αιώνια ένωση μεταξύ τους και με τον Χριστό και τότε το διαζύγιο γίνεται λεπτομέρεια της μεγάλης αποτυχίας τους. 

Φανταστείτε την πώρωση του γονιού που ανακοινώνει, που ανακοινώνει στα παιδιά τους ότι χωρίζει από τον ή την σύζυγό του. 

Τα παιδιά κεραυνοβολημένα να ρωτούν: 

– Κι εμάς που μας αφήνετε; για να πάρουν την απάντηση 

– Ε, δεν θα΄στε και τα μόνα. 

Και ν’ αποσύρει το βλέμμα του ο γονιός από τα μάτια των παιδιών, τα δακρυσμένα ψυχρός σαν γυαλί!

Για όλα αυτά, που αποτελούν μια κόλαση, οφείλουμε να προσευχόμαστε να δίνει ο Θεός φώτιση στις καρδιές των ζευγαριών. 

Αμήν.

__________

δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα

Ορθόδοξη Αλήθεια, 16.11.2022

Ας προτάξουμε μέσα απ΄όλες τις δοκιμασίες μας το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ...

 

Το πασχαλινό δώρο, του Κωνσταντίνου Γανωτή... |Ένα πολύτιμο βιβλίο για όποιον ψάχνει έναν λόγο παρηγοριάς, ελπίδας και χαράς, ώστε να προετοιμαστεί αληθινά για να γιορτάσει το Πάσχα...

 

...αποτελεί μια συλλογή κειμένων με σκέψεις, μνήμες και ιστορίες από το τετράδιο ενός παππού.

 

Ο αγαπημένος παραμυθητικός δάσκαλος μέσα από τα δυνατά κείμενα και τα αλληγορικά παραμύθια του μας μιλά με θάρρος και τρυφερότητα για τον θάνατο ιδωμένο μέσα από το πρίσμα της Ανάστασης.

 

Ένα πολύτιμο βιβλίο για όποιον ψάχνει έναν λόγο παρηγοριάς, ελπίδας και χαράς, ώστε να προετοιμαστεί αληθινά για να γιορτάσει το Πάσχα.

 

Για παραγγελίες: https://bit.ly/3IPMRmG

 

Εκδόσεις Άθως

Κεντρική διάθεση Εκδόσεις Σταμούλη

Αβέρωφ 2, 104 33, Αθήνα

www.stamoulis.gr

Τηλ: 210 52 38 305

"Η λύπη και η κατάθλιψη ανακουφίζονται με την Θεία Ευχαριστία..." |Κώστας Γανωτής†

* "Άθεη Ηθική" | Συμβιβαζόμαστε σε μια ψεύτικη ευσέβεια... | Κώστας Γανωτής | Σοφία Χατζή

Ο άνθρωπος επινοεί την ηθική για να κρύψει την έλλειψη Λατρείας ...

Άθεη ηθική.

Συμβιβαζόμαστε με τον εαυτό μας και το περιβάλλον σε μια ψεύτικη ευσέβεια ___ ~ Οι λογισμοί δεν είναι δικοί μας.

Έρχονται από έξω και για αυτό να μην αισθανόμαστε την ενοχή όταν τους έχουμε. Οι ενοχές είναι πειρασμοί και έρχονται να μας πουν ότι δεν έχουμε σωτηρία, είμαστε κατάδικοι. Ραδιοπαραμυθία 03.11.2021- Καθημερινή εκπομπή στο ραδιόφωνο της Πειραϊκής Εκκλησίας, 91.2 FM Επιμέλεια - παραγωγή: Σοφία Χατζή δείτε περισσότερες εκπομπές στο Youtube, στο playlist: ΡΑΔΙΟΠΑΡΑΜΥΘΙΑ Σοφία Χατζή https://youtube.com/playlist?list=PLVOw7e45N8AfBDlBujCCViMyx36BQGksz podcast: https://www.spreaker.com/show/radioparamythia-by-sophia-chatzi φωτογραφία εξωφύλλου: Friendship | Χρήστος Παλαμήδης δημιουργία βίντεο: kkaratz@gmail.com

🎥 Κωνσταντίνος Γανωτής. Ο σοφός δάσκαλός μας, ο καλός παππούς, ο Άνθρωπος...

 

π. Γεώργιος Γανωτής,

 Δημήτρης Μαυρόπουλος,

Σοφία Χατζή,

Παναγιώτα Κοίλιαρη.

 

|Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Καλλιθέα, 

20 Iανουαρίου 2024.

 

εδώ... https://antifono.gr/konstantinos-ganotis/

"Ήθελα να σας κάνω και λίγο το δάσκαλο...Θα ήθελα να σας συμβουλέψω να μη νομίζετε ότι μας κυβερνούν οι πολιτικοί μας, ούτε να πιστεύετε ότι μας βλάφτουν οι εχθροί μας. Είμαστε η κληρονομιά (η προίκα) της Κυρίας Θεοτόκου. Και ποιος άλλος μπορεί να μας κυβερνήσει ή να μας βλάψει εκτός από εμάς τους ίδιους;" | +Κωνσταντίνος Γανωτής

"Αγαπημένοι μου μακρινοί φίλοι, που γεμίσατε το χώρο στο διαδίκτυο κάτω απ΄ τα δικά μου γραπτά, ένα μεγάλο ευχαριστώ έχω να απαντήσω σε όλους σας, αν και δεν είμαι εγώ ο σωστός αποδέκτης των φιλικών σα μηνυμάτων αλλά η ωραία ιδέα που σχηματίσατε για εμένα και φοβάμαι ότι κι εγώ φταίω, ο Θεός να με συγχωρέσει.

Με τα μηνύματά σας είδα κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα που υπάρχουν μέσα στο νέφος αυτών, που αναζητώ στην προσευχή μου! 

Να σας απαντήσει ο Θεός εύχομαι και είμαι βέβαιος ότι θα σας απαντήσει, αν τα μηνύματά σας κατευθύνονται αδιάκοπα στον ιστότοπο της μεγάλης Αγάπης του.

Όσοι από εσάς, αγαπημένοι μου, έχετε πνευματικούς είστε μακάριοι και να τους επισκέπτεστε συχνότερα. 

Εγώ δεν βλέπω και δεν ακούω καλά και δεν μπορώ να διαβάσω καλά και έγκαιρα τα μηνύματά σας. 

Θα κάνω εκτενέστερη την προσευχή μου για όλους σας.

Ήθελα να σας κάνω και λίγο το δάσκαλο, αγαπητοί μου, καθώς μου αναφέρατε πολλάκις επίκαιρα ζητήματα. 

Θα ήθελα να σας συμβουλέψω να μη νομίζετε ότι μας κυβερνούν οι πολιτικοί μας, ούτε να πιστεύετε ότι μας βλάφτουν οι εχθροί μας. 

Είμαστε η κληρονομιά (η προίκα) της Κυρίας Θεοτόκου. 

Και ποιος άλλος μπορεί να μας κυβερνήσει ή να μας βλάψει εκτός από εμάς τους ίδιους; 

Ποιός θα μπορούσε να μας στερήσει την ελευθερία της προσευχής;

Κοιτάξτε σας παρακαλώ τα στατιστικά του δημογραφικού θέματος της Ελλάδας και θα ιδείτε ότι σε κάποια χρόνια δεν θα γεννιέται κανένα Ελληνόπουλο. 

Προσπαθήστε να πιστέψετε ότι κάθε μέρα στην Ελλάδα τερματίζονται επίτηδες εγκυμοσύνες και εξοντώνονται πάνω από χίλια ( ναι, χίλια ) βρεφάκια από τους ίδιους τους γονείς τους. 

Ποιός Σουλτάνος, ποιός Χίτλερ έκανε τέτοια σφαγή στην πατρίδα μας ;

Κι έπειτα όλα τα διαζύγια, όλοι οι πληγωμένοι γάμοι με τα πληγωμένα παιδιά, όλες οι επιφανειακές και κούφιες σχέσεις.

Τί παραδείγματα αγάπης δίνουμε εμείς οι δάσκαλοι, εμείς οι γονείς;

Ένας λαός, που απομακρύνει τα παιδιά του, δεν μπορεί να αγαπήσει με τέτοια ένταση και διάθεση αυτοθυσίας, ώστε να υπερασπιστεί ούτε έδαφος, ούτε πατρίδα, ούτε ονόματα, ούτε τίποτα. 

Γι’ αυτό όσοι στεναχωριόμαστε για τα πολιτικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά και άλλα τέτοια θέματα, δεν κοιτάμε την αιτία όλων αυτών των προβλημάτων.

Στο βωμό της κοσμικής επιτυχίας λησμονήσαμε την πίστη μας, λησμονήσαμε την ιστορία μας και συνεχίζουμε να λησμονούμε τα παιδιά μας και τα κάναμε ανίκανα να εμπιστευτούνε την αγάπη.

Ο Θεός έχει φυτέψει τους σπόρους ορθόδοξης πίστης και εθνικής συνείδησης. 

Στο χέρι μας είναι να τους καλλιεργήσουμε. 

Κι αυτό το χωραφάκι με τον υπέρλαμπρο ήλιο του, τα γαλανά νερά ολόγυρά του, τις εκκλησιές, τους αγίους και τους πιστούς του πάντα θα ανθίζει και θα σκορπά τη μυρωδιά του.

Και το θαύμα δεν πρέπει να το περιμένουμε αλλά να το πραγματώνουμε με προσευχή, εγκράτεια και πράξεις-παραδείγματα αγάπης καθημερινά, που η θέρμη τους θα αναζωπυρώνει κι άλλες τρεμάμενες φλογίτσες κι άλλες καρδιές, που αγωνιούν για ζεστασιά ψυχής και πίστης.

Πιστέψτε με, παρακαλώ ότι σας αγαπώ όλους και όλες.

Συγχωρέσετέ με, που σας έκανα να με τιμάτε περισσότερο από ότι αξίζω. 

Να εύχεστε για μένα και τη σύζυγό μου καλήν απολογία. Χαίρετε."

          ~ Κωνσταντίνος Γανωτής

|εμείς από την εκ των "συν αυτώ", Δέσποινα Γιαννακοβίτου

* Σημ:

Οι φωτογραφίες από την παρουσία του κ.Γανωτή στο αμφιθέατρο του Γυμνασίου της "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ" την Δευτέρα 6 / 2 / 2019...

|Αν θέλεις να δεις τι μας είχε πει εκείνο το βράδυ στο σχολείο μας, ρίξε μια ματιά εδώ...

"Γέμισε η αγκαλιά της Παναγιάς σφαγμένα παιδάκια. Και η Παναγιά τους λέει κάτι ωραία παραμύθια..."

"Έτσι πρέπει να αγαπούν οι άντρες τις γυναίκες τους..." |Αφιερωματική εκδήλωση για τον Κωνσταντίνο Γανωτή

|Πριν ξεκινήσεις να δεις και ν΄ακούσεις από την αρχή

το αποψινό αφιέρωμα για τον υπέροχο Γανωτή...

Πήγαινε κατευθείαν 3΄ πριν το τέλος και άκουσε την κυρά Ειρήνη του...

...να λέει κλαίγοντας σε όλους μας εκείνο το εκπληκτικό,

που χαράχτηκε βαθιά στις καρδιές όλων όσων παρακολούθησαν

την εκδήλωση μνήμης, είτε ζωντανά, είτε μέσω του διαδικτύου:

"Έτσι πρέπει να αγαπούν οι άντρες τις γυναίκες τους..."

~ με ευγνωμοσύνη απέραντη, ο "αμφ." & οι συν αυτώ...

ΟΜΙΛΗΤΕΣ: Γερόντισσα Φιλοθέη, Ηγουμένη Ι. Μονής Παναγίας των Βρυούλων Δημήτρης Μαυρόπουλος, θεολόγος - συγγραφέας ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΙ: Γιώργος Μπάρλας, Θεολόγος - ραδιοφωνικός παραγωγός ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ»

\

|η φωτογραφία από εδώ...

+ Έξι μήνες από την αναχώρησή σου...Σε έχουμε συνέχεια στη σκέψη μας, αγαπημένε μας...

 

Γυρνούσες από τα ψώνια

και πάντα έφερνες στη γιαγιά

ένα κλωναράκι αγιόκλημα στην Αθήνα ή γιασεμί,

στην Αίγινα τα καλοκαίρια στη Σουβάλα...

Λίγο σχίνο από το μονοπάτι για τον Άγιο Νεκτάριο,

και όλα τα στόλιζε η γιαγιά σε ποτηράκια στην κουζίνα.

Έξι μήνες από την αναχώρησή σου...

Σε έχουμε συνέχεια στη σκέψη μας,

αγαπημένε μας παππού.

Μας λείπεις...

 + Κωνσταντίνος Γανωτής

"Λέω να γράψω κάτι για τον μπαμπά μας..." |Μαρία Γανωτή

Λέω να γράψω κάτι για τον μπαμπά μας.

Ο μπαμπάς μας ήταν ένας κανονικός άνθρωπος, 

με πάνω και κάτω,

 με υπερβολές, με εμμονές, με ακρότητες.

Ήταν όμως και μοναδικός άνθρωπος, 

με πολλή αγάπη για όλους. 

Για τη γυναίκα του, τα παιδιά του, 

τα αδέλφια του, τα αδέλφια της γυναίκας του, 

τα ξαδέλφια, τα ανήψια, 

τα βαφτιστήρια, τους νονούς, 

τους συναδέλφους, τους γείτονες,  

τους φτωχούς, τους μετανάστες, 

τους φυλακισμένους, τους αρρώστους, 

τους πρόσφυγες,  

ένας άνθρωπος που αγαπούσε τους άλλους ανθρώπους ως εαυτόν. 

Όλους.

Όσο μπορούσε μας μετέδωσε αυτή την αγάπη για τους άλλους, 

αν και εμείς είμαστε πιο συνηθισμένοι άνθρωποι, 

με περισσότερο εγωισμό. 

Ο αδελφός μας ο Σταύρος 

λίγες μέρες πριν αναχωρήσει 

απάντησε στην ερώτηση 

"Τι σου αρέσει πιο πολύ;",

 "Μου αρέσουν οι άνθρωποι", είπε. 

Μετά βίας μιλούσε…

Δεν είναι ίσως ακριβώς ίδια η έννοια του «αγαπώ»

 και του «μου αρέσει». 

Εμείς τα βιολογικά του παιδιά 

είμαστε πιο πολύ της δεύτερης έννοιας, αλλά οκ. 

Κάτι είναι και αυτό .

Ο μπαμπάς μας αγαπούσε τη Φύση 

και του άρεσε επίσης, 

γιατί την έφτιαξε ωραία ο Θεός. 

Ανέβαινε σε βουνά και περπατούσε σε ποτάμια 

εν είδει προσευχής,  

και κουβαλούσε κι εμάς μαζί του. 

Κυριολεκτικά κουβαλούσε, 

γιατί πάντα ένας ή δύο από τους μικρότερους 

ήταν στους ώμους του. 

Εγώ απώλεσα πολύ νωρίς αυτό το προνόμιο. 

Ήταν βέβαια παραδοσιακός στη σχέση του με τα ζώα,  

δεν τα ήθελε μέσα στο σπίτι 

(αιτία φοβερών καυγάδων). 

Στο τέλος σταμάτησε να αντιδρά 

διότι όλοι είχαμε  έναν τουλάχιστον σκύλο 

ή μια γάτα πάνω στους καναπέδες και τα κρεββάτια, 

αλλά ήταν σαφές ότι έκανε υπομονή 

(για να αγιάσει). 

Την ίδια υπομονή έκανε από ένα σημείο και μετά  

με τα παντελόνια των κοριτσιών  

και τα έξωμα μπλουζάκια. 

Εκπαιδεύτηκε από τις εγγονές  

και έγινε πολύ ανεκτικός με τα χρόνια, 

ήταν πολύ ευφυής 

και κατάλαβε ότι πρέπει να ακούει την κοινωνία που αλλάζει 

για να μπορεί να της δείξει την αγάπη του. 

Εγώ αυτό το μαλάκωμα δεν το πρόλαβα, 

είχα φύγει νωρίς από το σπίτι 

πάνω στην αψάδα και των δυο μας. 

Ήταν κι αυτά τα κομμουνιστικά τα δικά μας 

που έπαιζαν ρόλο στην μεγάλη κόντρα της εφηβείας, 

 όμως αυτός μας έμαθε να αντιστεκόμαστε στην εξουσία, 

από όταν ήμασταν παιδάκια στην Κύμη. 

Αρνήθηκε να υμνήσει τη δικτατορία 

και το πλήρωσε με ταλαιπωρίες και δυσμενείς μεταθέσεις. 

Εμείς το τραβήξαμε το αντιεξουσιαστικό λίγο παραπάνω, 

με αγάπη πάντα για τους ανθρώπους 

και μια απέχθεια για τις ιδεολογίες

- κι αυτά  δικά  του.

Από τη Χαλκίδα, που μέναμε τότε, 

μας κατέβασε στις 17  Νοέμβρη του 1974 στην Αθήνα, 

στην πρώτη πορεία για το Πολυτεχνείο. 

Αλλά ποτέ δεν έπαψε ο κομμουνισμός γι΄αυτόν  

να είναι εχθρός, 

μιας και δεν είχε Θεό. 

Ο μπαμπάς ήταν αμετανόητα 

κεντρώος δημοκράτης και αντικομμουνιστής. 

Ο ίδιος δεν ήξερε μουσική. 

Όμως λάτρευε τον Μπετόβεν. 

Περιφρονούσε τους Γάλλους μουσικούς 

και τα βαλσάκια και ό,τι δεν ήταν ρωμαλέο.

 Μπετόβεν, Μπαχ, Χαίντελ, Μότσαρτ, Σοπέν, 

άντε και Τσαϊκόφσκι και Βιβάλντι 

ήταν στα προτεινόμενα 

και επιτρεπόμενα της παιδικής μας ηλικίας. 

Όπως και οι Ρώσοι, Γερμανοί και Κεντροευρωπαίοι λογοτέχνες 

(Μπαλζάκ , Ζολά και άλλα γλαφυρά δεν τα μασάγαμε). 

Ντοστογιέφσκι ναι, Τολστόι όχι. 

Και πάντα Παπαδιαμάντης.

Του άρεσε ο Θεοδωράκης 

γιατί ήταν λαϊκός και ρωμαλέος και πατριώτης, 

αν και κομμουνιστής, και μεγαλώσαμε με τα τραγούδια του. 

Χατζηδάκις εκτός 

(δεν ήταν αρκετά ρωμαλέος, αχ μπαμπά μας)

Ο μπαμπάς ήταν του σοσιαλιστικού ρεαλισμού κατά κάποιον τρόπο. 

Τέχνη ήταν ό,τι προήγαγε τον άνθρωπο 

στον Θεό και στον Παράδεισο. 

Μου πήρε πολλά χρόνια να διευρύνω τους ορίζοντές μου 

ως προς αυτά και πάλι όχι πλήρως. 

Τώρα βλέπω πόσοι μαθητές του γράφουν 

ότι ήτα ο καλύτερος δάσκαλος 

και δεν θα τον ξεχάσουν ποτέ,

 μαθητές από τα χρόνια της Κύπρου ακόμη 

και της Κύμης 

μέχρι και τελευταία στον Κολωνό. 

Τους έδινε κείμενα που δεν τα είχαν τα βιβλία, 

τους έβαζε  να σκεφτούν, 

αλλά κυρίως τους αγαπούσε και το ένοιωθαν. 

Και ήταν φοβερός φιλόλογος. 

Διάβαζε Όμηρο και Λατινικά σαν εφημερίδα, 

ήξερε μέτρο, 

ό,τι ερώτηση και να του κάναμε για ετυμολογία ή συντακτικό 

είχε άμεσα την απάντηση. 

Τα φιλολογικά του βιβλία, 

Οδύσσεια, Ιλιάδα, Λειτουργικά Κείμενα 

είναι εξαιρετικά.

Στήριξε πάρα πολλούς. 

Συγγενείς και μη. 

Στο σπίτι μας πάντα υπήρχαν φιλοξενούμενοι. 

Στην Κύμη είδα για πρώτη φορά μαύρους ανθρώπους, 

ήταν κάποιοι φοιτητές που τους προγύμναζε στα φιλολογικά, 

δεν χόρταινα να τους κοιτάω. 

Ήταν εθελοντής πάντα,  

είτε στο γηροκομείο, 

είτε στο νοσοκομείο, 

είτε στο ορφανοτροφείο. 

Όταν ήλθαμε στην Αθήνα κάθε Κυριακή πήγαινε στο Άσυλο Ανιάτων 

και έβγαζε βόλτα τον Σπύρο, 

έναν εγκαταλελειμμένο παραπληγικό άνθρωπο 

που δεν πήγαινε να τον δει κανείς. 

Ο μπαμπάς σιχαινόταν το τσιγάρο, 

όμως στον Σπύρο το κρατούσε στο στόμα του 

για να μπορέσει να καπνίσει… 

Ο Σπύρος με το καροτσάκι του ήταν παρών 

σε οικογενειακούς γάμους και βαφτίσεις. 

Στο σπίτι της οδού Γαστούνης 

φιλοξενούσαμε Ιρανούς και Αλβανούς 

στο πρώτο κύμα της μετανάστευσης. 

Σεβόταν την πίστη των μη χριστιανών. 

Κάποτε φιλοξένησα εγώ έναν Ιρανό φοιτητή 

και ήταν η μοναδική φορά που δεν έκανε τον σταυρό του στο τραπέζι 

για να μην τον προσβάλει, θεωρώντας ότι ήταν μουσουλμάνος. 

Δεν υπολόγισε ότι ήταν αριστερός 

διωγμένος από τον Χομεϊνί.

Δεν θα είχα πάρει το πτυχίο μου αν δεν είχε επιμείνει. 

Ερχόταν στο σπίτι μου στα Εξάρχεια 

και με διάβαζε στον Θουκυδίδη και στον Καίσαρα,

 με κουκουβάγιες να πετούν πάνω από το κεφάλι μας. 

Ήταν δάσκαλος για πάρα πολύ κόσμο. 

Για Απεραθίτες πολλούς, 

συγγενείς από τη μαμά αλλά όχι μόνο. 

Ολο και συναντώ κάποιον 

που ο μπαμπάς του έκανε μάθημα για να περάσει στο Πανεπιστήμιο. 

Πολλά καλοκαίρια της παιδικής μας ηλικίας 

δούλευε στα φροντιστήρια της Κάνιγγος. 

Πώς να ζήσεις εφτά παιδιά;

Τώρα οι τρομεροί μας καυγάδες 

του ΄70 και του ΄80 

φαίνονται μακρινοί. 

Και μένει παρούσα 

η αγάπη 

και η ταπεινότητα 

και η συμπόνοια 

και η πολύ μεγάλη, 

τεράστια οικογένεια του μπαμπά μας, 

που περιλαμβάνει όλον τον κόσμο.

Μπαμπά μας σε ευγνωμονώ, 

που δεν ήσουν μόνο δικός μας.

Μαρία Γανωτή 

[Στη φωτογραφία, 

μια 25η Μαρτίου στην Κύμη, μέσα δεκαετίας 60].

~ "συν αυτώ" ΥΓ:

Μαρία, μας διέλυσες, να το ξέρεις.

Ακούγοντάς σε σε εκείνα τα υπέροχα λόγια 

που είπες τη μέρα της κηδείας 

και διαβάζοντάς σε σήμερα,

νιώσαμε μια επιθυμία:

Πειράζει να είμαστε πλέον 

και όλοι εμείς αδέρφια σας;

Με τον ίδιο μπαμπά όλοι μας;

Χωράμε να μπούμε και μεις στη φωτογραφία της 25ης;

Από πίσω σας.

Να μην ενοχλούμε ...

Τι λες;

"Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας" |+ Κώστας Γανωτής

«Οικογένεια...» με την Ι. Σκαρλάτου... 

~ Σήμερα το πρωί στις 12. Στο εκκλησάκι σου. Θα είμαστε όλοι εκεί...

 

19~3~2023.

Έφυγε ο αγαπημένος μας δάσκαλος, Κωνσταντίνος Σ. Γανωτής.

Πέταξε κοντά στον Σταύρο του, σήμερα της Σταυροπροσκυνήσεως!

Να έχουμε όλοι την ευχή του και στις καρδιές μας τα λόγια του και τα διδάγματά του!

Αγαπημένε μας παππού, ελευθερώθηκες μέσα στην Άνοιξη, σιωπηλά και ταπεινά...

Σε ευχαριστούμε για όλα αυτά που μας έδωσες και όλα αυτά που μας άφησες!

Στην αγκαλιά του Κυρίου αναπαύσου και πρέσβευε υπέρ πάντων ημών!

Αμήν.

~ Θα είμαστε όλοι εκεί. Μαζί με την αγαπημένη σου, τα παιδιά σου, τα εγγόνια σου και τα τρισέγγονά σου...

|Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει σήμερα Τετάρτη στις 12:00, στον Ιερό Ναὸ του Αγίου Ανδρέα (Κάτω Πατήσια, οδός Λευκωσίας 40).

Παρακαλούμε για τη διακριτική παρουσία όλων...