✨ "Φώτα ολόφωτα" |Διήγημα των Φώτων, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη...

Διαβάζει η ραδιοφωνική παραγωγός και συγγραφέας Σοφία Χατζή, την οποία ευχαριστούμε θερμά για την ευγενική παραχώρηση. 

 * Μουσική επιμέλεια: Βαγγέλης Σφακιανάκης 

 * Η εικόνα του εξωφύλλου είναι έργο του Γιώργου Κόρδη 

 * Επιμέλεια βίντεο: Νίκη Κατσιάπη & Κωνσταντίνος Καρατζογιάννης

* Χριστούγεννα με τον κυρ Αλέξανδρο

Η Σαπφώ Νοταρά διαβάζει 7 διηγήματα του Παπαδιαμάντη

3452 1 ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ Αφιέρωμα στον κορυφαίο έλληνα λογοτέχνη που πέθανε σαν σήμερα το 1911, τον οποίο ο Καβάφης είχε χαρακτηρίσει ως "κορυφή των κορυφών". Το αίνιγμα του έρωτα στον Παπαδιαμάντη αναλύεται μέσα από 5 διηγήματά του Το αίνιγμα του έρωτα στον Παπαδιαμάντη αναλύεται μέσα από 5 διηγήματά του Ο συγγραφέας που αποθησάυρισε "τον παράξενο τρόπο των Ελλήνων" Ο συγγραφέας που αποθησάυρισε "τον παράξενο τρόπο των Ελλήνων" Ο πιο σοβαρός άνθρωπος που έζησε σε αυτόν τον τόπο, είχε όλα τα χαρακτηριστικά του κομπλεξικού Ο πιο σοβαρός άνθρωπος που έζησε σε αυτόν τον τόπο, είχε όλα τα χαρακτηριστικά του κομπλεξικού Η Σαπφώ Νοταρά διαβάζει 7 διηγήματα του Παπαδιαμάντη Η Σαπφώ Νοταρά διαβάζει 7 διηγήματα του Παπαδιαμάντη Ακούστε την Κατίνα Παξινού να διαβάζει ολόκληρη τη «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη (266 λεπτά) Ακούστε την Κατίνα Παξινού να διαβάζει ολόκληρη τη «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη (266 λεπτά) Η ζωή του Παπαδιαμάντη μέσα από εικόνες. Από τον Σπύρο Στάβερη Η ζωή του Παπαδιαμάντη μέσα από εικόνες. Από τον Σπύρο Στάβερη Δεν έχετε βιβλία μαζί σας; Διαβάστε τα Άπαντα του Παπαδιαμάντη ψηφιοποιημένα δωρεάν εδώ! Δεν έχετε βιβλία μαζί σας; Διαβάστε τα Άπαντα του Παπαδιαμάντη ψηφιοποιημένα δωρεάν εδώ! Γιατί 'μετράει' και σήμερα ο Παπαδιαμάντης; Γιατί 'μετράει' και σήμερα ο Παπαδιαμάντης; Διαβάστε ολόκληρη τη "Φόνισσα" του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη Διαβάστε ολόκληρη τη "Φόνισσα" του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ Αναγνώσεις: Η ηθοποιός Αγλαΐα Παππά διαβάζει Ουίλιαμ Σαίξπηρ Αναγνώσεις Αναγνώσεις: Η ηθοποιός Αγλαΐα Παππά διαβάζει Ουίλιαμ Σαίξπηρ Ένα απόσπασμα από τον Ριχάρδο Β' 30.11.2018 Το θέατρο της Κυριακής: Βρυκόλακες του Ερρίκου Ίψεν με την Κατίνα Παξινού Αναγνώσεις Το θέατρο της Κυριακής: Βρυκόλακες του Ερρίκου Ίψεν με την Κατίνα Παξινού Σε σκηνοθεσία του Αλέξη Μινωτή 7.10.2018 Το θέατρο στο ίντερνετ: Άμλετ, του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, με τον Δημήτρη Χορν και την Έλλη Λαμπέτη Αναγνώσεις Το θέατρο στο ίντερνετ: Άμλετ, του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, με τον Δημήτρη Χορν και την Έλλη Λαμπέτη Ηχογραφημένο για το ραδιόφωνο το 1954 30.9.2018 Η ηθοποιός Έλλη Τρίγγου διαβάζει Ανδρέα Εμπειρίκο Αναγνώσεις Η ηθοποιός Έλλη Τρίγγου διαβάζει Ανδρέα Εμπειρίκο Ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Ο Μέγας Ανατολικός» 13.9.2018 Θέατρο της Κυριακής: Κωνσταντίνος Tζούμας, Μπιμπίλας, Βαλτινός στο έργο του Γκύντερ Γκράς "Οι Κακοί Μάγειροι" (1956) Αναγνώσεις Θέατρο της Κυριακής: Κωνσταντίνος Tζούμας, Μπιμπίλας, Βαλτινός στο έργο του Γκύντερ Γκράς "Οι Κακοί Μάγειροι" (1956) 8.9.2018 Ο Ερρίκος Σοφράς διαλέγει ένα ποίημα Αναγνώσεις Ο Ερρίκος Σοφράς διαλέγει ένα ποίημα Άγγελος Σικελιανός, «Άγραφον» (στ. 40-56), Λυρικός Βίος, τ. Ε', Ίκαρος, 1968 8.9.2018 O Δημήτρης Σκύλλας διαλέγει ένα ποίημα Αναγνώσεις O Δημήτρης Σκύλλας διαλέγει ένα ποίημα Το «Εμείς οι λίγοι» του Γιώργου Μακρή 6.9.2018 Αυτός που σε πρόδωσε Αναγνώσεις Αυτός που σε πρόδωσε 2.9.2018 Η Αυγούλα πού να ΄ναι; Αναγνώσεις Η Αυγούλα πού να ΄ναι; 2.9.2018 κάποτε με λέγανε Κώστα* Από τη Γλυκερία Μπασδέκη Αναγνώσεις κάποτε με λέγανε Κώστα* Από τη Γλυκερία Μπασδέκη ''Πάλι σαχλαμαρίτσες πας κι έρχεσαι 20.000 λεύγες υπό την θάλασσα. Κάτσε λιγάκι ντε να σου δείξουμε τα κόλπα στο βυθό'' ' 'Χαίρετε'' του είπα ''αλλά ξέρετε δεν είμαι ο Κώστας'' /Μαρία Μήτσορα 31.8.2018 Λάζα Λαζάρεβιτς, η δύναμη ενός σπουδαίου Σέρβου συγγραφέα Αναγνώσεις Λάζα Λαζάρεβιτς, η δύναμη ενός σπουδαίου Σέρβου συγγραφέα 29.8.2018 oh the Happy Days* Αναγνώσεις oh the Happy Days* Σκοτάδι Βαθύ [Που Θα Καλύψει Το Νεκρωμένο Φως] 26.8.2018 Γούντι Άλλεν: Οι Υποχονδρίες μου Αναγνώσεις Γούντι Άλλεν: Οι Υποχονδρίες μου Ένα απολαυστικό, βιωματικό άρθρο του μεγάλου κωμικού, το οποίο είχε δημοσιευτεί στους NY Times για τον κίνδυνο να πεθάνεις από σκασμένα χείλη ή ερωτικές πιπιλιές! 24.8.2018 J.G. Ballard: Πιστεύω στο τίποτα Αναγνώσεις J.G. Ballard: Πιστεύω στο τίποτα Ένα κείμενο του Δημήτρη Πολιτάκη από το Αρχείο μας, μια επιλογή από τσιτάτα του και το συγκλονιστικό του μανιφέστο What I Believe, σε ελληνική μετάφραση. 24.8.2018 Ντους με το λάστιχο Αναγνώσεις Ντους με το λάστιχο Οι μνήμες από τα ατέλειωτα καλοκαίρια της εφηβείας -όταν είχες την πολυτέλεια να βαριέσαι και να ξεχειλώνεις το χρόνο- παραμένουν οι πιο έντονες. Aπό τον Δημήτρη Πολιτάκη. 23.8.2018 ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ σχόλια ΣΥΝΔΕΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΤΕ 1 σχόλιο Ταξινόμηση: Προηγούμενα 1 Επόμενα avatar astraki 23.12.2017 | 14:35 Απόλαυση 25 Αναφορά Permalink Απάντηση στο σχόλιο Προηγούμενα 1 Επόμενα ΔΗΜΟΦΙΛΗ Μουσική Ο Kanye West πρέπει να ξαναρχίσει τα χάπια του (και να περιορίσει το Twitter) THE LIFO TEAM | 18 ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ Μουσική Τα 10 καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς με αλφαβητική σειρά ΦΩΝΤΑΣ ΤΡΟΥΣΑΣ | 8 ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ Αρχαιολογία & Ιστορία «Απ' όλους τους δυνάστες της Αθήνας οι Οθωμανοί ήταν οι πιο ήπιοι» M. HULOT | 6 ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ ΕΠΙΛΟΓΕΣ Η πιο ωραία (και μελαγχολική) χριστουγεννιάτικη ταινία του Τσάρλι Μπράουν, 1965 Η πιο ωραία (και μελαγχολική) χριστουγεννιάτικη ταινία του Τσάρλι Μπράουν, 1965 Χριστούγεννα σ' έναν καταυλισμό Ρομά στον Τύρναβο Το “Last Christmas” είναι μια αλληγορία για τον κρυφό καημό ενός γκέι Πηγή: www.lifo.gr

• Υπηρέτρα 
• Το σπιτάκι στο λιβάδι
• Φώτα ολόφωτα
• Ωχ βασανάκια
• Το καμίνι
• Το μοιρολόγι της φώκιας
• Έρωτας στα χιόνια

Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη (από το αρχείο της ΕΡΤ)
Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται:
Νότης Περγιάλης Γιάννης Αργύρης, Τάκης Βουλαλάς, Δημήτρης Τσούτσης, Κώστας Κοσμόπουλος, Νέλλη Μαρσέλλου, Θάνος Δαδινόπουλος, Τζόλυ Γαρμπή, Νάσος Κεδράκας, Κώστας Καφάσης, Θεόδωρος Μορίδης, Λάγια Παγκάλου

Μουσική επιμέλεια: Δόμνα Σαμίου
Σκηνοθεσία Λάμπρος Κωστόπουλος

Το Χριστόψωμο

Διαβάζει η Σοφία Χατζή

Η Σταχομαζώχτρα

Ένας άνθρωπος μαλακός και τσαλακωμένος
Πήγε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στα γραφεία της εφημερίδας «Ἀκρόπολις» για να παραδώσει ένα χριστουγεννιάτικο διήγημα. Ο Σταμάτης Σταματίου (Στὰμ Στὰμ) δεν τον αναγνώρισε και μάλιστα σχημάτισε την εντύπωση ότι ήταν κάποιος άπορος που πήγε να πάρει τις δέκα δραχμές για τα Χριστούγεννα, όπως όλοι οι φτωχοί της εποχής. Ο Παπαδιαμάντης τις πήρε, αλλά ήθελε να δώσει και το κείμενό του.
Η συνέχεια εδώ

☆ Πόσες φορές έχετε δει το Home alone και πόσες τον Σκρουτζ; |Μήπως ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε και κάτι άλλο; Να απολαύσουμε ας πούμε, κυρ Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη σε γιορτινά διηγήματα; (και όχι μόνο...)

|Ελάτε, καθίστε αναπαυτικά.

Σας τα΄χουμε όλα έτοιμα...|

Αυτές τις μέρες, των διακοπών οι περισσότεροι είχαμε και έχουμε ένα θεματάκι.

Το θέμα του ελεύθερου χρόνου.

Είναι τόσο τρελοί οι ρυθμοί της καθημερινότητας, που δύσκολα διαχειριζόμαστε τον ελεύθερο χρόνο που μας προκύπτει.

Τι κάναμε, ας πούμε, το απόγευμα των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς ή της δεύτερης ή της τρίτης μέρας;

Δουλειές του σπιτιού όχι, ακόμα κι αν δεν προλάβαμε να τις τελειώσουμε όλες μέχρι την παραμονή.

Βόλτες σε συγγενείς;

Έξοδο για να χαζέψουμε τη Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση της πόλης;

Άντε ένα καφέ στην πλατεία.

Ίσως κανένα σινεμά.

Και πάμε με φόρα στην οθόνη  του κινητού ...

Ή μήπως στην οθόνη της τηλεόρασης; 

Για να δούμε για 15η φορά το Home Alone με όλες τις αμερικανιές του,
να κουνήσουμε το κεφάλι με την τσιγκουνιά του Σκρουτζ,
να χαζέψουμε με τηλεπαιχνίδια σε γιορτινή βερσιόν με γκεστ τηλεοπτικούς αστέρες από δημοφιλείς σειρές ...

Δεν τα βαρεθήκαμε όλα αυτά; 

Σας έχουμε πρόταση!

Βγαλμένη κατευθείαν από την Παράδοση μας.

Με άρωμα από τη φάτνη.

Με γεύση ρωμέικη.

Φτιάξτε μια ζεστή σοκολάτα, ένα καφεδάκι, ένα τσαγάκι, ό,τι τέλος πάντων πεθυμάτε
και αράξτε στον καναπέ, στην πολυθρόνα.

Βάλτε ακουστικά αν τα πιτσιρίκια έχουν αντίθετη άποψη.

Και απολαύστε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη
σε γιορτινά διηγήματα
και όχι μόνο!

Με τη φωνή της αγαπημένης μας ραδιοφωνικής παραγωγού Σοφίας Χατζή,
που απλόχερα τα μοιράζεται με όλους εμάς.

Ακούστε:

Η Σταχομαζώχτρα

Ο Αμερικάνος

Ο σημαδιακός

Φώτα ολόφωτα

Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη

Το Χριστόψωμο

Ο ξεπεσμένος δερβίσης

Θέρος έρως

Τα δαιμόνια στο ρέμα

Η φωνή του δράκου

ή όλα μαζί εδώ!

Καλή μας ακρόαση!

|το είχαμε πρωτοανεβάσει τις επάρατες μέρες των Χριστουγέννων με τα lockdown...

"Περί της τελευτής του Αγίου γέροντος της Σκιάθου που εκοιμήθη εν Κυρίω σαν σήμερα τη 3/1/1911....

  |επιμέλεια ανάρτησης: ο εκ των "συν αυτώ", Φαίδων Χριστοδουλάκης 

Ένα απ' τα κομμάτια του παπαδιαμαντικού κόσμου που πάντα με συγκινεί βαθιά είναι το κατωτέρω:

«Καὶ ὁ μπαρμπα-Γιαννιὸς ἄσπρισεν ὅλος, κ᾽ ἐκοιμήθη ὑπὸ τὴν χιόνα, διὰ νὰ μὴ παρασταθῇ γυμνὸς καὶ τετραχηλισμένος, αὐτὸς καὶ ἡ ζωή του καὶ αἱ πράξεις του, ἐνώπιον τοῦ Κριτοῦ, τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερῶν, τοῦ Τρισαγίου»

«Ὁ Ἔρωτας στὰ χιόνια»

Άλέξανδρος Παπαδιαμάντης 4/3/1851, Σκιάθος - 3/1/1911, Σκιάθος

Και πάντα με εντυπωσιάζει η παρακάτω μαρτυρία περί της τελευτής του Αγίου γέροντος της Σκιάθου που εκοιμήθη εν Κυρίω σαν σήμερα τη 3/1/1911....

"Κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς κηδείας του Άλέξανδρου Παπαδιαμάντη χιόνιζε, καὶ τὸ φέρετρο, ποὺ μεταφερόταν ξεσκέπαστο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στὰ Μνημούρια, στρώθηκε μὲ χιόνι, σὰν σάβανο. 

Τὴ συνθήκη αὐτὴ εἶχε περιγράψει ὁ ἴδιος στὸ διήγημα «Ὁ Ἔρωτας στὰ χιόνια», ὅπου ὁ μπαρμπα–Γιαννιός, ὁ ἥρωας τοῦ διηγήματος, πεθαίνει σαβανομένος ἀπὸ τὸ χιόνι!"

  |Δημήτρης Μαυρόπουλος - Ἐκδόσεις ΔΟΜΟΣ

☆ Έχεις γνωρίσει άνθρωπο πραγματικά ταπεινό και συνάμα -μην τρομάξεις- και βαθιά ερωτικό...;

   ... Που να του δίνουν παραπάνω χρήματα για τη δουλειά που έκανε και να μην τα παίρνει;

Που να τον καλούν σε εκδήλωση για να τον τιμήσουν και κει στου δρομου τα μισά, να κάνει στροφή και να πηγαίνει στο ταβερνάκι να πιει το κρασάκι του με τους απλούς ανθρώπους;

Που όταν μυστικά μαθαίνει από πριν πως ετοιμάζεται να πάει στον Έρωτα της ζωής του, τον Χριστό του, καλεί τους φίλους του σε τραπέζι και δίνει στην σπιτονοικοκυρά του 2 μηνιάτικα, απαντώντας μάλιστα στα απορημένα "γιατί" της:

 - Για να μου ανάβεις κανένα κεράκι...;

                                    

|"αμΦ." ΥΓ:

1) Και μια προκλητική σκέψη μας, μαζί με όλα αυτά τα ωραία (σιγά που δεν θα σας την λέγαμε...):

Συγχωράτε μας, αλλά μήπως η αγιοκατάταξη ενός τέτοιου κολοσσιαία πνευματικού, αλλά και Ορθόδοξου συνάμα αναστήματος, δεν θα ήταν κάποια στιγμή επιβεβλημένη;

Λέμε μήπως...

2) Και πρόσεχε καλά!

Μην πεις στη διαδικασία να τον βάλεις στη ζυγαριά, με μας τους ταπεινόσχημους και, στην ουσία, ανέραστους ανθρώπους!

Γιατί θα πάθουμε όχι ήττα, αλλά πανωλεθρία...

Δες πως μας τον περιγράφει αυτόν τον σπάνιο άνθρωπο, τον κυρ Αλέξανδρο, τον Έλληνα Ντοστογιέφσκυ, ο παπα Σπύρος ο Βασιλάκος και θα σου λυθούν όλες οι απορίες, που σου δημιουργήσαμε ...

Αξίζει "με τα 1000", που λένε και οι πιτσιρικάδες μας...

|Δες το video, λέμε!

– Νά φέρουμε τόν γιατρό, Ἀλέξανδρε; – Ὄχι! τόν παπά νά φέρετε... |3 Ιανουαρίου 1911, οι τελευταίες του ώρες

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ 

Οι τελευταίες του ώρες... (1851-1911).

 

Ήταν 3 Ιανουαρίου 1911.

Ὁ ἐξάδελφος τοῦ Παπαδιαμάντη διηγηματογράφος Ἀλέξανδρος Μωραϊτίδης διηγεῖται τίς τελευταῖες του ὧρες:

«Ὑπέφερε πολύ. Εἶχε καί παλμούς…

Τήν παραμονή τοῦ ἁγίου Βασιλείου κατέβηκε στήν ἀγορά τοῦ νησιοῦ

καί ἀγόρασε λίγα μπαρμπούνια, ἀπό ἐκεῖνα τά περίφημα μπαρμπούνια πού βγάζουν τά νερά μας.

Τοῦ ἄρεσαν πολύ τά ψάρια.

‘Ὀψάρια, ἤτοι κατ’ ἐξοχήν ὄψα’! ἔλεγε ἐπεξηγῶν τό βυζαντινόν ὄνομα τοῦ ἰχθύος

(τό ὄψον = ἡ τροφή, τό προσφάγι)…

Τά πῆγε λοιπόν στό σπίτι, τά ἔδωσε σέ μία ἀπό τάς ἀδελφάς του

καί ἀπεσύρθη στό δωμάτιόν του.

Ἔξαφνα ἀκούστηκε δοῦπος.

Ἔτρεξαν καί βρῆκαν χάμου στό πάτωμα τόν καϋμένο τόν Ἀλέξανδρο.

Τόν μετέφεραν στό κρεββάτι του.

Τότε πιά ἐκατάλαβε ὅτι ἡ κατάστασίς του ἦτο ἄσχημη.

Εἶπε:

-‘Ἔ, θαρρῶ πώς εἶμαι γιά τό μεγάλο ταξίδι…

Φέρτε τον παπᾶ’.

Ἡ ἀδελφή του ἡ Κυρατσώ τόν ἐρώτησε:

– Νά φέρουμε τόν γιατρό, Ἀλέξανδρε;

– Ὄχι! τόν παπά νά φέρετε!

Σέ λίγο ἦλθε ὁ παπάς.

Ὁ Ἀλέξανδρος ἀνασηκώθηκε κι ἐκάθησε στό κρεββάτι.

-Παπά μου, τοῦ εἶπε, πεθαίνω!

Νά μέ ἐξομολογήσεις καί νά μέ μεταλάβεις…

 

(Μετά τήν ἐξομολόγηση) ὁ παπάς ἄνοιξε τό Εὐχολόγιό του 

νά διαβάσει μιά σύντομη εὐχή. 

Τότε ὁ Ἀλέξανδρος τόν παρεκάλεσε

-Ὄχι αὐτή! …

Τή μεγάλη εὐχή θέλω τοῦ ὁσίου Ἀνδρέου τῆς Κρήτης, 

πού εἶναι γιά ὅλα τά ἀνομήματα…

Καί ὁ παπάς τοῦ ἔκαμε τή χάρη.

Μέ σταυρωμένα τά χέρια ὁ μεγάλος μας συγγραφεύς,

μέ σκυφτό κεφάλι,

μέ ταπεινωμένη καρδιά,

ἀκροαζότανε τήν ἐκτενῆ εὐχή 

και ψιθυριστά τήν ἐπανελάμβανε…

Καί ὅταν ἔφυγε ἀπό τό σπιτάκι του ὁ ἱερεύς,

ὁ καϋμένος ὁ Ἀλέξανδρος ἐπλάγιασε πάλι στό κρεββάτι του, 

γιά νά μήν ξανασηκωθεῖ.

Δέν ἐγεύθη τά ἀγαπητά του μπαρμπούνια…

Τά χείλη του ἐσάλευαν σέ ψαλμούς…

Καί τήν 3ην Ἰανουαρίου 1911, 

ὅταν ἐκατάλαβε πώς ἔφθασε ἡ στιγμή 

νά παραδώσει τήν ὑστάτη πνοή του στά χέρια τοῦ Πλάστη, 

διέταξε τάς ἀδελφάς του νά ἀπομακρυνθοῦν.

Ἔπειτα ἐγύρισε πρός τό μέρος τοῦ τοίχου

καί ἐξέπνευσε,

ὑπομέλπων τό τροπάριον τῆς Ἐνάτης Ὥρας τῶν Θεοφανείων:

‘Τήν χεῖρά σου τήν ἁψαμένην τήν ἀκήρατον κορυφήν τοῦ δεσπότου…’.

Τήν κηδείαν του παρηκολούθησαν μέ συντριβήν ὅλοι οἱ κάτοικοι τοῦ νησιοῦ…».

 

                    Αιωνία η μνήμη του...

~ από την εκ των "συν αυτώ", Πολυξένη Ρέρρα

[δες εδώ τι απίθανες αναρτήσεις μας έχει χαρίσει όλα αυτά τα χρόνια η πολυαγαπημένη μας κ.Πολυξένη...]

–Μά τί εἶναι, ἐπί τέλους αὐτά, που πρέπει ἀπαραιτήτως να τα πάρουμε; –Τό διήγημα τῶν Χριστουγέννων, που μοῦ ἐζητήσατε. –Το διήγημα τῶν Χριστουγέννων... και ποιός εἶσθε σεῖς; –Ο Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης! –Ο ἴδιος;

 

Πήγε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στα γραφεία της εφημερίδας «Ἀκρόπολις» για να παραδώσει ένα χριστουγεννιάτικο διήγημα. 

Ο Σταμάτης Σταματίου (Στὰμ Στὰμ) δεν τον αναγνώρισε και μάλιστα σχημάτισε την εντύπωση ότι ήταν κάποιος άπορος που πήγε να πάρει τις δέκα δραχμές για τα Χριστούγεννα, όπως όλοι οι φτωχοί της εποχής. 

Ο Παπαδιαμάντης τις πήρε, αλλά ήθελε να δώσει και το κείμενό του. 

Ακολουθεί ο χαρακτηριστικός διάλογος στο πολυτονικό της καθαρεύουσας, όπως τον κατέγραψε Στ. Σταματίου:

 

«-Κι᾿ αὐτὰ τί νὰ τὰ κάμω; Δὲν τὰ θέλετε;

 

Καὶ μοῦ ἔδειχνε κάτι χαρτιά. 

Νόμισα πὼς ἦταν πιστοποιητικὰ ἀπορίας.

 

–Κράτησέ τα, τοῦ εἶπα, ἐμᾶς δὲν μᾶς χρειάζονται.

 

Ἐσείστηκε, λυγίστηκε ὀλίγο, ἔκανε, σκυφτὸς νὰ φύγῃ, ξαναγύρισε.

 

–Τότε ἀφοῦ δὲν σᾶς χρειάζονται αὐτά, ἐγὼ μὲ τί δικαίωμα θὰ πληρωθῶ;

 

–Δέν πειράζει, ἀρκούμεθα εἰς τὸν λόγον σας. Χριστούγεννα εἶναι τώρα.

 

–Ναί, ἀλλὰ ἂν δὲν πάρετε αὐτά, ἐγὼ δὲν μπορῶ νὰ πάρω χρήματα.

 

–Μά δὲν τὰ παίρνετε ἐσεῖς τὰ χρήματα, σᾶς τὰ δίνουμε ἐμεῖς!...

 

–Έ, τότε, πᾶρτε κι᾿ ἐσεῖς ἐτοῦτα ποὺ μοῦ τὰ ζητήσατε.

 

Καὶ τὰ ἄφησε σιγὰ καὶ μαλακὰ ἀπάνω στὸ τραπέζι.

 Ἐσκέφθηκα, μήπως τοῦ ζήτησε τίποτα πιστοποιητικὰ τὸ λογιστήριο.

 

–Μά τί εἶναι, ἐπὶ τέλους αὐτά, τοῦ λέω, ποὺ πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ τὰ πάρουμε;

 

–Τό διήγημα τῶν Χριστουγέννων, ποὺ μοῦ ἐζητήσατε.

 

–Τό διήγημα τῶν Χριστουγέννων... καὶ ποιὸς εἶσθε σεῖς;

 

–Ο Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης!

 

–Ο ἴδιος;

 

–Ο ἴδιος καὶ ὁλόκληρος!

 

Ἔπεσε τὸ ταβάνι καὶ μὲ πλάκωσε, ἡ πέννα ἔφυγε ἀπὸ τὰ χέρια μου, ὅλα ἐκεῖ μέσα, εἰκόνες, καρέκλες, βιβλία, ἐφημερίδες, σὰν νὰ στροβιλίσθηκαν γύρω μου καὶ ἔκανα ὥρα νὰ συνέλθω.

 

Ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης! 

Αὐτὸς ὁ πρίγκηψ τῶν Ἑλλήνων λογογράφων, ποὺ τὸν φανταζόμουνα ἀκτινοβολοῦντα, γελαστόν, ὡραῖον, καλοντυμένον, εὐτυχῆ, γεμάτον ἐγωϊσμόν, ἀέρα καὶ μεγαλοπρέπεια, αὐτός!... 

Αὐτὸς ὁ μαλακός, ὁ καλός, ὁ δειλός, ὁ φοβισμένος, καὶ τσαλακωμένος ἄνθρωπος, ποὺ στεκότανε μὲ συστολὴ μαθητοῦ ἐπιμελοῦς, ἐκεῖ ἐνώπιόν μου!...

 Αὐτός, ποὺ μᾶς ἔδωκε γλύκες πνευματικὲς καὶ συγκινήσεις ψυχικές, ποὺ ἀνιστόρησε κόσμους θαλασσινούς, κι᾿ ἐζωντάνεψε, ἐμπρός μας, ἀνθρώπους μακρυνοὺς κι᾿ ἀγνώστους, ποὺ τοὺς ἔκαμε δικούς μας, ἐντελῶς δικούς μας, σὰν νὰ περάσαμε μιὰ ζωὴ μαζί, αὐτὸς σὲ μιὰ τέτοια κατάστασι, ἐκεῖ ἐνώπιόν μου!... 

Τοῦ ἕσφιξα τὸ χέρι χωρὶς νὰ ἠμπορῶ οὔτε μιὰ λέξι νὰ προφέρω.

 Ἀπὸ τὴν ταραχή μου καὶ τὴ σαστιμάρα μου οὔτε τὸ φῶς δὲν ἄναψα. 

Αἰσθάνθηκα ἕνα τρεμουλιαστὸ χέρι νὰ σφίγγῃ τὸ δικό μου καὶ τὸν ἔχασα μέσα εἰς τὸ σκοτάδι...

 Ἔμεινε ὅμως πίσω μιὰ μοσχοβολιὰ κηριοῦ ποὺ λυώνει ἐμπρὸς στὶς ἅγιες εἰκόνες, κάτι ἀπὸ τοῦ καντηλιοῦ τὸ σβύσιμο, κάτι ἀπὸ θυμιατοῦ πέρασμα μακρυνό, μακρυνὸ πολύ...''

 

πηγή 

|Η εικόνα που πλαισιώνει το κείμενο 

είναι δημιουργία του Γ. Κόρδη.

|από την fb ανάρτηση της εκ των "συν αυτώ", 

Νίκης Κατσιάπη.

Πάσχα Ρωμέικο | Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης | αφήγηση Σοφία Χατζή

Νέο βιβλίο!

Εκδόσεις ΑΘΩΣ | 8 διηγήματα και ένθετο CD-mp3 Audiobook

Η καλαίσθητη έκδοση συνοδεύεται από ένα πλούσιο ηχητικό δίσκο που περιέχει την προφορική αφήγηση των διηγημάτων από τη Σοφία Χατζή που ασκείται να αποδώσει τον ρυθμό των γραπτών του Σκιαθίτη λογοτέχνη με τη συνοδεία της μουσικής που συνέθεσε ο Στέφανος Δορμπαράκης.

* * *

Πρόλογος: Κωνσταντῖνος  Γανωτὴς

Ὁ λαός μας ἐκμυστηρεύτηκε στὸν κυρ Ἀλέξανδρο Παπαδιαμάντη τὰ σώψυχά του, ὅπως τὸν  θεῖο ἔρωτα τῆς Χριστίνας τῆς δασκάλας πρὸς τὸν Χριστό, ποὺ ἔγινε ὁ πιὸ ταπεινωμένος ἀνάμεσα στοὺς ταπεινούς, γιὰ νὰ στολίσει μὲ τὰ λουλούδια τοῦ Ἐπιταφίου του τὸ τραῦμα τῆς ζωῆς της καὶ νὰ τῆς ψιθυρίσει πίσω ἀπὸ τὸ τραβηγμένο κουρτινάκι μὲ ἀναμμένο τὸ ἀλειτούργητο κερί της, νὰ τῆς ψιθυρίσει τὸν θεῖο Του ἔρωτα καὶ νὰ τῆς περάσει στὸ τυραγνισμένο της δάχτυλο τὸν ἀρραβῶνα τῆς βασιλείας Του...

Ὁ τόμος αὐτὸς εἶναι καρπὸς μίας αὐθόρμητης ἀνάγκης νὰ ξεκινήσουμε ἕνα προσκύνημα στὰ διηγήματα τοῦ Παπαδιαμάντη καὶ νὰ τὸν ἀφήσουμε νὰ μᾶς καθοδηγήσει. Τὸν χρειαζόμαστε. Τὸ βιβλίο τελειώνει μὲ τὴν προφορικὴ ἀφήγησή τους ἀπὸ τὴ Σοφία Χατζῆ ποὺ ἀσκεῖται ν’ ἀποδώσει τὸν ρυθμὸ τῶν γραπτῶν τοῦ Σκιαθίτη, ποὺ πραγματικὰ χτίζει τὸ ἑλληνικὸ διήγημα...

* * *

Ἡ Σοφία Χατζῆ γεννήθηκε στὸν Πειραιᾶ, τελείωσε τὴν Δραματικὴ σχολὴ τοῦ Πειραϊκοῦ συνδέσμου καὶ  ἐπὶ δύο χρόνια σκηνοθετοῦσε μικρὰ θεατρικὰ δρώμενα στοὺς μαθητὲς τῶν σχολείων στὸ Ὀρθόδοξο κλιμάκιο τῆς ἐξωτερικῆς ἱεραποστολῆς τοῦ Κολουέζι στὸ Κονγκό. Ἀπὸ τὸ 1990 μέχρι σήμερα εἶναι παραγωγὸς στὸ ραδιόφωνο τῆς Πειραϊκῆς Ἐκκλησίας, μὲ ἐκπομπὲς καὶ ἀφηγήσεις Παπαδιαμάντη, Βιζυηνοῦ, Κόντογλου καὶ ἄλλων. Ἔχει συγγράψει βιβλία στὶς ἐκδόσεις «Ἄθως Παιδικὰ» καὶ «Θύρα» καὶ ἀρθογραφεῖ στὴν ἔντυπη ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξη Ἀλήθεια».

* * *

Κείμενα: Aλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Πρόλογος: Kωνσταντίνος Γανωτής

Εξώφυλλο: Mαριτάσα Τσιμπλάκη

Εικαστική επιμέλεια: Γιώργος Ανανιάδης

 

* * *

Για παραγγελίες : https://bit.ly/3slpvwZ

Κεντρική διάθεση: Eκδόσεις Σταμούλη

Αβέρωφ 2, 104 33, Αθήνα,

Τηλ. 210 – 52 38 305,

info@stamoulis.gr

 

Λες και ήταν χθες, που πέταξε για την αιωνιότητα ο κυρ Αλέξανδρος...{4 Μαρτίου 1851 - 3 Ιανουαρίου 1911}

 

Τὸ διήγημα «Ἀγάπη στὸν κρεμνὸ» πρωτοδημοσιεύθηκε τὸ 1913, δύο χρόνια μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Παπαδιαμάντη. Τὸ ἀπόσπασμα τῆς διήγησης τοῦ Γιαννιοῦ μᾶς δείχνει ὅτι ὁ Παπαδιαμάντης εἶχε τὸ χάρισμα νὰ καταργεῖ τὰ ὅρια ἀνάμεσα στὸν πεζὸ καὶ ποιητικὸ λόγο – ὅλα τὰ γραπτά του νὰ εἶναι ποιήματα.

Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ἐπετείου τοῦ θανάτου του, 3 Ἰανουαρίου 1911, θυμίζω ὅτι κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς κηδείας του χιόνιζε, καὶ τὸ φέρετρο ποὺ μεταφερόταν ξεσκέπαστο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στὰ Μνημούρια, στρώθηκε μὲ χιόνι, σὰν σάβανο... 

Τὴ συνθήκη αὐτὴ εἶχε περιγράψει ὁ ἴδιος στὸ διήγημα «Ὁ Ἔρωτας στὰ χιόνια», ὅπου ὁ μπαρμπα–Γιαννιός, ὁ ἥρωας τοῦ διηγήματος, πεθαίνει σαβανομένος ἀπὸ τὸ χιόνι: 

«Καὶ ὁ μπαρμπα-Γιαννιὸς ἄσπρισεν ὅλος, κ᾽ ἐκοιμήθη ὑπὸ τὴν χιόνα, διὰ νὰ μὴ παρασταθῇ γυμνὸς καὶ τετραχηλισμένος, αὐτὸς καὶ ἡ ζωή του καὶ αἱ πράξεις του, ἐνώπιον τοῦ Κριτοῦ, τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερῶν, τοῦ Τρισαγίου»

Δημήτρης Μαυρόπουλος

Mε αφορμή την επέτειο του θανάτου του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη,
ο εκδότης του ΔΟΜΟΥ και των ΑΠΑΝΤΩΝ Δημήτρης Μαυρόπουλος διαβάζει απόσπασμα από το διήγημα "Αγάπη στον κρεμνό".

Ακούστε τον!

πηγή εικόνας: Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Πύργου * Και αν έχετε όρεξη για ακόμα περισσότερο κυρ Αλέξανδρο, πατήστε εδώ

ΚΥΡ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ, ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΜΙΛΑΣ (μέρος δεύτερο) - Νώντας Σκοπετέας

Ήτανε κάποτε μια Μάνα .

Κι είχε πολλά παιδιά καμωμένα , αμέτρητα .

Από μωρά τα μάζευε γύρω της και τους μιλούσε, και τους διάβαζε και τους διηγιόταν .

Με γάλα γλυκό και μέλι φρόντιζε την θρέψη τους .

Και εκείνα μεγάλωναν και έφευγαν και ξαναγύριζαν συνέχεια και ξανάφευγαν για τόπους μακρινούς .

Και χαιρότανε η Μάνα που ποτέ τους δεν την ξέχναγαν και που θυμόντουσαν πάντα όλα τα όμορφα λόγια και όλες τις άγιες λέξεις που από το στόμα της πρωτάκουσαν .

Γιατί ήταν δρόμοι μυστικοί εκείνα τα λόγια και μόνο όταν τα ψέλλιζαν μπορούσαν να επιστρέφουν κοντά της !

Και κύλησαν τα χρόνια τα αιώνια , μα η Μάνα ποτέ δεν γερνούσε!

Αγέραστη , αγέρωχη , ακλόνητη και απέθαντη συνέχιζε να βγάζει αρώματα απ΄ το στόμα της και να μοσχοβολάνε οι λέξεις τόσο που ποτέ να μην ξεθυμαίνει το άρωμά τους .

Μα την φθόνησε τόσο ο πανούργος δράκος ο δυσώδης !

Και άρχισε να ψιθυρίζει άλλα λόγια στ αυτιά των νιογέννητών της...

"Μάνα μας βρες την φωνή σου".

Απόσπασμα από το βιβλίο : "Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν" που εκδίδεται από τον Πρόμαχο Ορθοδοξίας .

Απόσπασμα και από εκπομπή με τίτλο !

"Κυρ Αλέξανδρε, μη σταματάς να μας μιλάς !"

( 2 μέρη )

Οπτικοποίηση από την αδελφή μας και συνεργάτιδα Στεφανία Στ.

Νώντας Σκοπετέας