Εκείνο εκεί το «γραμμένο» παρελθόν

2 ολόκληρα posts όλο το 2011. Και εγώ αναρωτιέμαι πραγματικά το πώς άντεξα, αλλά είναι ο καιρός τέτοιος που δεν ξέρεις πραγματικά τι αξίζει να γράψεις. Δυστυχώς ή ευτυχώς όρεξη για βλακείες που μας κάνουν αραιά και που να χαμογελάμε δεν υπάρχει ιδιαίτερη και αυτό υποθέτω ότι οφείλετε στο γενικότερο κλίμα που καλλιεργείται συστηματικά σε τούτη τη χώρα (ναι… νομίζω πώς τυπικά τουλάχιστον η Ελλάδα είναι ακόμα χώρα) σχετικά με την οικονομική κρίση.

Πώς μπορείς άραγε να χαμογελάς όταν όλοι γύρω σου έχουν πάψει να το πράττουν εδώ και καιρό ; Εγώ προσπαθώ αλλά δεν είναι εύκολο και νομίζω οι περισσότεροι, αν όχι όλοι το αντιλαμβάνεστε.

Κάτι με πιάνει όμως τις ημέρες των Χριστουγέννων και θυμάμαι αυτό το blog και τις παλιές μου συνήθειες οι οποίες είχαν σχέση με το ραδιόφωνο, τη μουσική, την αρθογραφία και γενικότερα το γράψιμο. Με αφορμή μερικές στιγμές νοσταλγίας για το παρελθόν, για τα χρόνια που σίγουρα ήμασταν αφελέστεροι άρχισα να σκαλίζω τούτο το blog το οποίο αν και δεν περιλαμβάνει πραγματικά πολύ υλικό ανακάλυψα ότι είναι ένα πραγματικά καλό ημερολόγιο το οποίο μου έφερε στο μυαλό εκατοντάδες αναμνήσεις.

Άλλες καλές, άλλες κακές, όμως ανακάλυψα ότι μέσα από τα κείμενα που από το 2006 έως και σήμερα έχουν περάσει 5 χρόνια και σε πολλά από τα posts αποτυπώνονται πολύ έντονα τα συναισθήματα μου μια δεδομένη χρονική στιγμή. Άλλα είναι όμορφα, χαρούμενα και άλλα άσχημα, όλα όπως αποτελούν ένα κομμάτι του εγώ μου που σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να λείπει από εκεί (ας θυμηθώ να πάρω ένα Backup κάποια στιγμή).

Είναι όμορφο το συναίσθημα να διαβάζεις αυτά που έχεις γράψει μια στο τόσο και να πραγματοποιείς με αυτόν τον τρόπο ένα μοναδικό, καθαρά προσωπικό ταξίδι στο παρελθόν σου. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς να το μοιραστείς ούτε στο ελάχιστο με κάποιον τρίτο αλλά σίγουρα βοηθάει στο να γνωρίσεις τον εαυτό σου καλύτερα, να δεις τις αλλαγές με την πάροδο του χρόνου και ενδεχομένως να γίνει λίγο καλύτερος άνθρωπος. Έχει πραγματικά ενδιαφέρον, αξίζει το κόπο και θα με καταλάβετε όταν και εάν αποφασίσετε να διαβάσετε κάτι που έχετε γράψει πολλά χρόνια παλιότερα.

Μια φωτογραφία αξίζει 1000 λέξεις όμως ένα κείμενο αξίζει πολύ περισσότερο αφού δεν ξεθωριάζει.

Σας προτρέπω λοιπόν, αρχίστε να γράφετε τις σκέψεις, τα συναισθήματα σας, την οργή και την χαρά σας! Δεν χρειάζεται βεβαίως να το κάνετε δημόσια…

Υγ : Θα τα πούμε στις 31

Τα χάλια μας...

2 μήνες πέρασαν χωρίς κανένα post λες και ξαφνικά χάθηκα από προσώπου γης, αλλά όχι, είμαι ακόμα εδώ και προσπαθώ υπομένοντας τις ανοησίες του κάθε λογής κουτοπόνηρου που την έχει δει επιστήμονας.

Για την ιστορική πληρότητα του blog αναφέρω ότι σχετικά με το προηγούμενο post ότι πέρασα τη Γραμμική ΙΙ με τα κόπων και βασάνων, αφού αγανάκτησα να γράψω ένα 5 και να βγω από την αίθουσα με ένα αμυδρό χαμόγελο. Θέλετε και τα ποσοστά ; Έδωσαν 240 άτομα... πέρασαν 14... δηλαδή κάτω από το 6%.

Το έχω πει δεκάδες φορές και θα συνεχίσω να το λέω. Είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ σε μάθημα να περνά ΜΟΝΟ το 5% ή το 10 % ή το 20 % των φοιτητών. Προφανώς όταν βλέπουμε τέτοια ποσοστά επιτυχίας και με την κοινή λογική σκεπτόμενοι δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι το υπόλοιπο 95% ήταν αδιάβαστοι!

Φταίνε οι φοιτητές αλλά, άλλο τόσο φταίνε και οι καθηγητές. Είναι αδύνατον να είναι ΟΛΟΙ αδιάβαστοι. Σε άλλες χώρες του κόσμου εάν το ποσοστό ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ είναι πάνω από το 25-30% τότε καλούν τον καθηγητή να απολογηθεί... Στην Ελλάδα (μέχρι πρότινος Μπανανιά) θεωρούμε λογικό ένα ποσοστό ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ της τάξης του 30%.

Έχουν άραγε ποτέ σκεφτεί οι καθηγητές και οι διοικούντες τα πανεπιστήμια για το αν δίνουν κίνητρα στους φοιτητές τους να ασχοληθούν πραγματικά με το αντικείμενο που σπουδάζουν. Έχουν προσπαθήσει έστω και για μια φορά να προκαλέσουν το ενδιαφέρον των φοιτητών τους για το μάθημα ; Αν κρίνω από τη δική μου σχολή ελάχιστοι είναι οι καθηγητές που το κάνουν ή έστω που προβληματίζονται και το συζητούν ανοικτά. Είναι τόσο λίγοι μάλιστα που μπορώ να τους μετρήσω στα δάχτυλα του ενός χεριού μου και αν χρωστώ κάτι σε κάποιον, είναι σε αυτούς τους ανθρώπους που μου άνοιξαν τα μάτια...

Μπράβο

Το ότι θα έφτανα να πω μπράβο στην κυβέρνηση πραγματικά δεν το περίμενα...

Καλό είναι να θίγουμε τα κακώς κείμενα αλλά... να επιβραβεύουμε και τις σωστές κινήσεις. Οκ ξέρω ότι διανύουμε την χειρότερη περίοδο των σύγχρονων χρόνων ως προς την ακρίβεια (4.9% ο πληθωρισμός για τον Μάιο) αλλά σε μερικά πράγματα αξίζει να πεις ένα μπράβο σε κάποιους.

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι οι σεισμόπληκτοι θα λάβουν άμεσα 3000 ευρώ ενώ όσοι έχασαν την οικοσυσκευή τους θα λάβουν 10.000 ευρώ επιπλέον. Αρκετών οικογενειών τα σπίτια ή καταστράφηκαν ολοσχερώς (κατέρρευσαν) ή πρέπει να γκρεμιστούν άμεσα αφού έχουν υποστεί πολύ σημαντικές ζημιές.

Το κράτος δήλωσε ότι θα αναλάβει όλα τα έξοδα διαμονής των οικογενειών καθώς και την ανέγερση των νέων τους σπιτιών.

Για αυτόν και μόνο αυτόν τον λόγο ανάμεσα στις πολλές φωνές αρνητικής κρητικής ένα μπράβο στη κυβέρνηση.

Ελπίζω μονάχα τα χρήματα και τα σπίτια να χτιστούν μέσα σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα γιατί παρόμοιες υποσχέσεις έδωσαν (η Ν.Δ.) και για τους πυρόπληκτους και ακόμα μυρίζουν τα καμένα... Φυσικά το ίδιο έγινε και για τους σεισμόπληκτους του 99 (από το ΠΑΣΟΚ) που ακόμα στα κοντέινερ μένουν...

χμμ... μισό μπράβο μάλλον και επιφυλάσσομαι για το άλλο μισό !

Η επανάσταση του καναπέ ;

Χθες κατάφερα και κρατήθηκα, αρκέστηκα μόνο στο να πω “Καλό Μήνα”. Δεν έβαλα πρώτο θέμα της ημέρας την Αμαλία που 1 χρόνο πριν έχασε την ζωή της από την αναισθησία και την υποκρισία του φακελοδίαιτου Ιατροφαρμακευτικού συστήματος της χώρας μας και αυτό γιατί δεν μπορώ να καταλάβω αυτές τις “εικονικές” επαναστάσεις! Εμ... επανάσταση δεν γίνεται από τον καναπέ ή έστω μέσα από το internet. Το internet μπορεί να αποτελέσει μόνο το έναυσμα αλλά σίγουρα, όχι δεν αποτελεί μια επανάσταση κατά του συστήματος. ( Διαβάστε για την Αμαλία εδώ )

Ακόμα ένας άνθρωπος που έφυγε τέτοιες ημέρες πριν από έναν χρόνο, ο Σωτήρης Μουστάκας ο οποίος πάλευε με την “επάρατη” νόσο...

Αλήθεια πιστεύεται ότι δεν έχουν βρει σήμερα τρόπο να καταπολεμήσουν τον καρκίνο; Στην εποχή που το DNA κάνει για εμάς κωλοτούμπες και κυκλοφορούν “φάρμακα” που θα μας κάνουν υπερ-ανθρώπους ακόμα και στα super market ε δεν πιστεύω ότι δεν έχουν βρεί την θεραπεία για το 99% των καρκίνων!

Να σας θυμίσω ότι η Bayer είχε επί 15-20 χρόνια έτοιμη την Ασπιρίνη αλλά δεν την έβγαζε στην αγορά γιατί τα άλλα, τα εναλλακτικά φάρμακα που πούλαγε κόστιζαν πολύ περισσότερο... Χιλίαδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους “παλεύοντας” με τα συμβατικά φάρμακα που περίμενε να εξαντλήσει η εταιρία και σήμερα αγοράζεις την ασπιρίνη ακόμα και από ένα περίπτερο...

Βουλευτής της ΝΔ : Θα κόψουμε κώλους ! Τι θα κάνετε λέει ;;;

Για την ακρίβεια έχουν γραφτεί και έχουν υποθεί πάρα πολλά κατα καιρούς και φαίνεται πώς αυτές τις ημέρες είναι της μόδας το όλο θέμα, παρόλο που θα έπρεπε να είναι στη μόδα εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία. Ας το ξεκαθαρίσουμε. Είμαστε ίσως η πιο ακριβή χώρα της Ευρώπης. Είμαστε η χώρα με τους χαμηλότερους μισθούς. Είμαστε η χώρα με τα μεγαλύτερα επιτόκια. Είμαστε η χώρα που έχει τον πιο ακριβό καφέ παγκοσμίως, ακόμα και τον φραπέ που οι άλλοι τον κάνουν εισαγωγή από εμάς αλλά τον πουλάνε 1 ευρώ φτηνότερα. Είμαστε η χώρα που σπουδάζεις τα πάντα για να παραμείνεις ένας “σπουδαγμένος” άνεργος. Αγοράζουμε την Φέτα , την δική μας φέτα, την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΕΤΑ 4 ευρώ πιο ακριβά από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.

Είδα και στην εκπομπή του Ευαγγελάτου μια βουλευτή της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ να λέει ότι “θα κόψουνε κώλους”.

Τι θα κάνατε λέει ;;;;

Μισό για να καταλάβω... ποιανού τον κώλο θα κόψετε ; Τον δικό μας μήπως ; Τόσα χρόνια που ασχολείστε και εσείς και το Πασόκ με τους κώλους όλων των Ελλήνων δεν σας έφτασε; Θέλετε να μας τους κόψετε κιόλας;

Τι λύση την ξέρουμε και δεν μπορείτε να την δώσετε εσείς... 2 επιλογές μας έχουν απομείνει γιατί από θεωρεία χορτάσαμε.

Ή θα γίνει άμεσα μια μορφή “επανάστασης” έτσι ώστε να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό της χώρας μας (όχι Γιώργο δεν θα το αλλάξεις ούτε εσύ...) ή θα μεταναστεύσουμε σε κάποια άλλη Ευρωπαϊκή χώρα.

Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα - Επιβιώνοντας με 700 ευρώ...

Μόλις είδα την εκπομπή του Κούλογλου με θέμα πώς 5 άνθρωποι τα βγάζουν πέρα με μισθούς πείνας. Ένα έχω να πω... Απλά συγκλονιστική εκπομπή παρόλο που δεν είπε τίποτα καινούριο αλλά παρουσίασε την πραγματικότητα ακριβώς όπως είναι... Τώρα κατάλαβα γιατί η “ανεξάρτητη” ΕΡΤ προσπάθησε να κόψει την εκπομπή και επέλυσε τον Κούλογλου. Στην εκπομπή παρουσιάστηκαν 5 Έλληνες και πώς τα βγάζουν πέρα. Οι 4 σπούδασαν σε πολυτεχνεία, πανεπιστήμια και έχουν μεταπτυχιακά, διδακτορικά αλλά με δυσκολία τα βγάζουν πέρα. Ο πέμπτος της παρέας πήγε σε μια ιδιωτική σχολή και “σπούδασε” μάρκετινγκ και αφού είδε ότι στην Ελλάδα δεν τα βγάζει πέρα αποφάσισε να φύγει στο εξωτερικό. Φαντάζομαι ότι σκέφτηκε “Εδώ αυτοί με πτυχία πανεπιστημίων και μεταπτυχιακά παίρνουν 700 ευρώ, εγώ με πτυχίο της “πλάκας” τι θα παίρνω”. Ε λοιπόν ο μόνος που ζεί άνετα είναι αυτός που έφυγε για την Ολλανδία. Βασικός μισθός τον πρώτο του χρόνο στην εταιρία 1700 ευρώ και σήμερα παίρνει 1940 ευρώ !

Στην Ολλανδία πληρώνει 430 ευρώ ενοίκιο το μήνα και κρατηθείτε καλά γιατί είναι αλήθεια. Σε αυτά τα 430 ευρώ συμπεριλαμβάνονται όλα τα έξοδα του σπιτιού όπως φόροι, ρεύμα, νερό και φυσικό αέριο ! Ναι καλά ακούσατε, συμπεριλαμβάνονται στην τιμή του ενοικίου η οποία φυσικά δεν αλλάζει κάθε μέρα προς τα πάνω, όπως θα γινόταν για παράδειγμα στον δικό μας “παράδεισο”.

Απορώ πραγματικά... Αυτοί που μας κυβερνούν και είδαν την εκπομπή, γιατί είμαι σίγουρος ότι την είδαν αφού σίγουρα θα το πληρώσουν (και αυτό) στην κάλπη στις επόμενες εκλογές δεν αισθάνονται άσχημα ; Δεν νιώθουν την ανάγκη να κάνουν κάτι για όλους αυτούς που με δυσκολία τα βγάζουν πέρα αλλά και για όλους εμάς που ακολουθούμε ;

Κρατική Τηλεόραση και μπούρδες... Εμείς την πληρώνουμε θέλουμε δεν θέλουμε και το μόνο που της απέμεινε είναι μπαγιάτικα ντοκιμαντέρ του discovery και του National Geographic που μετρούν τουλάχιστον μια πενταετία ζωής και πολλές φορές δεν ανταποκρίνονται ούτε στο ελάχιστο στην πραγματικότητα...

Α.. ξέχασα δείχνει και την Eurovision...

Αυτά τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια...

Μαθήτρια που πάει σε ιδιωτικό σχολείο και δεν διαβάζει ούτε τα απαραίτητα φυσικά κάνει ιδιαίτερα μήπως και ανταποκριθεί έστω και στο ελάχιστο αλλά ούτε και εκεί διαβάζει. Έξαλλη η καθηγήτρια της λέει ότι έτσι όπως πάει θα μείνει στην ίδια τάξη και η κατά τα άλλα πανέξυπνη μαθήτρια απαντάει “Ναι σιγά μη με αφήσουν στην ίδια τάξη, να χάσουν τον πελάτη;”

Ίσος να ακούγεται αστείο αλλά είναι πραγματικότητα και είναι το ένα από τα κακά που θα έρθουν με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ναι μας είπε ο υπουργός ότι για να μπει κάποιος σε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο θα δίνει κανονικά πανελλήνιες εξετάσεις όμως δεν μας είπε το τι ισχύει τώρα στα ΑΕΙ της χώρας μας. Το ότι δηλαδή εφόσον κάποιον φοιτητής έχει περάσει σε κάποιο τμήμα ΑΕΙ (δεν έχει σημασία σε ποιο) και θέλει να πάει σε κάποιο άλλο τότε αρκεί να τον δεχτεί εκείνο το άλλο τμήμα. Τα τμήματα μπορούν να δεχτούν έναν φοιτητή αποκλειστικά και μόνο από το διοικητικό συμβούλιο τους ανεξαρτήτως εάν έχει συγκεντρώσει την βαθμολογία που χρειάζεται. Και μη μου πείτε πώς όχι γιατί εγώ μόνο γνωρίζω προσωπικά περίπου 10 περιπτώσεις όπου φοιτητές με 15 μπήκαν Ιατρική , Υπολογιστές , Πολυτεχνείο...

Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα υποβαθμίσουν τα δημόσια. Αυτό δεν είναι μια εκτίμηση αλλά μια πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι φοιτητές σε “ανεπτυγμένες” χώρες όπως είναι η Αγγλία , η Γαλλία , η Αμερική κ.τ.λ αλλά το πρόβλημα δεν σταματά εκεί. Ο γονιός θέλει προφανώς ότι καλύτερο για το παιδί του οπότε έχει δεν έχει θα κάνει τα πάντα για να βρει λεφτά και να πληρώσει τα δίδακτρα του ιδιωτικού πανεπιστημίου.

Αν τα έχει τα χρήματα ΟΚ, πάω πάσο αλλά επειδή οι στατιστικές στη χώρα μας άλλα λένε, λίγοι είναι αυτοί που θα μπορούν να δίνουν από 100.000 έως και 300.000 ευρώ για να σπουδάσει το παιδί τους σε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Εύκολα θα πει κάποιος ότι, εντάξει, εάν δεν έχει χρήματα τότε το παιδί θα πάει στο δημόσιο πανεπιστήμιο...

Η πραγματικότητα όμως διαφέρει και έχει δοκιμαστεί στο εξωτερικό με “επιτυχία”.

Τι γίνεται λοιπόν στο εξωτερικό ;

Για να πάει το παιδί στο Α ιδιωτικό πανεπιστήμιο παίρνει ένα “φοιτητικό δάνειο” που θα πρέπει να ξεπληρώνει μέχρι τα 40 του και βάλε... Αντί ο φοιτητής να χαρεί τη ζωή του κατά τα φοιτητικά του χρόνια αλλά και μετά να είναι έτοιμος να ανοίξει τα φτερά του θα έχει δίπλα του μια τράπεζα που θα τον κρατάει δεμένο για όλη του τη ζωή, απειλώντας τον ανά πάσα στιγμή ότι θα του πάρει ότι έχει και δεν έχει. Κόπιασε να αποκτήσει ένα πτυχίο που όμως και αυτό ανήκει σε μια τράπεζα.

Παρακαλώ μη μου πείτε ότι εάν δεν μπορεί, δεν θα πάρει δάνειο αφού το 80% των Ελλήνων χρωστούν σε τράπεζες είτε με καταναλωτικά ή στεγαστικά δάνεια είτε με πιστωτικές κάρτες είτε για αγορά αυτοκινήτου με δώσεις. Δέχομαι ότι κάποιοι χρωστούν στις τράπεζες και για αυτό φταίει το κούφιο το κεφάλι τους που ενώ δεν έχουν θέλουν να πηγαίνουν κάθε Σάββατο στα μπουζούκια αλλά πιστέψτε με είναι λίγοι σε σχέση με αυτούς που χρωστούν στις τράπεζες από ανάγκη.

Σε μερικές ημέρες έχουμε εκλογές στα πανεπιστήμια και σύμφωνα με τον νέο νόμο πλαίσιο όλοι οι φοιτητές έχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν. Ο νέος νόμος πλαίσιο επιτρέπει την δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστήμων (άσχετα στο ότι έρχεται σε σύγκρουση με το Σύνταγμα).

Τι θα κάνουμε λοιπόν ;

Θα πάμε ως φοιτητές να ψηφίσουμε και άρα δεχόμαστε τον νέο νόμο πλαίσιο και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια; Δεν θα πάμε και άρα θα εκλέξει αντιπροσώπους η μειοψηφία της ΔΑΠ ή μήπως θα πάμε και δεν θα επιτρέψουμε να πραγματοποιηθούν οι εκλογές ;

Σημειώστε ότι εάν οι εκλογές ακυρωθούν για δύο φορές συνεχόμενες τότε θα πρέπει να πραγματοποιηθούν με τον παλιό νόμο...

Έδιωξαν τον Κούλογλου από την ΕΡΤ εναλλακτικός τίτλος : Δημοκρατική Φίμωση

Σε αυτήν την δημοκρατική χώρα που ζούμε το μεγαλύτερο αγαθό που απολαμβάνουμε είναι ελευθερία του λόγου και γιαυτό ακριβώς η ΕΡΤ έδειξε την πόρτα της εξόδου στον γνωστό δημοσιογράφο και συγγραφέα Στέλιο Κούλογλου.

Ο Σ. Κούλογλου παρουσίαζε τις εκπομπές Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα και Θεματική βραδιά. Δύο εκπομπές από τις ποιοτικότερες της ελληνικής τηλεόρασης που όμως η ΕΡΤ ουδέποτε φρόντισε να τις προβάλει όπως τους άξιζαν.

Πιο συγκεκριμένα η εκπομπή Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα η οποία ξεκίνησε το 1996 βρίσκετε στον κατάλογο με τις καλύτερες εκπομπές της ελληνικής τηλεόρασης (έχει αποσπάσει 4 φορές την πρώτη θέση) και επιλέχθηκε για να αντιπροσωπεύσει την Ελλάδα σε Διεθνές φεστιβάλ ντοκιμαντέρ ενώ τον Σεπτέμβριο του 2000 και του 2001 της απονεμήθηκε το ευρωπαϊκό βραβείο Euro-Comenius.

Στην διοίκηση της ΕΡΤ δεν άρεσε (όπως είπαν) το περιεχόμενο των εκπομπών του κ. Κούλογλου αφού “τόλμησε” να παρουσιάσει εκπομπή για την γενιά των 700 ευρώ και την ακρίβεια. Τόλμησε να πει σε ένα ντοκιμαντέρ ότι οι σημερινοί νέοι δεν τα βγάζουν πέρα στη χώρα που φτιάξατε και ότι δεν κάνετε τίποτα απολύτως για να βελτιώσετε τη ζωή μας. Ο κύριος γενικός της ΕΡΤ, Δημήτρης Γόντικας και ο πρόεδρος Χρήστος Παναγόπολους τον είχαν προειδοποιήσει αφού προσπάθησαν να τον φιμώσουν απαγορεύοντας του να προβάλει αυτήν την εκπομπή.

Θεώρησαν βλέπετε οι κύριοι ότι είναι απαράδεκτο για Έλληνα δημοσιογράφο να προβάλει μια εκπομπή με θέμα τους νέους και τις δυσκολίες τους. Τους νέους και την φτώχεια που αντιμετωπίζουν καθημερινά. Τους νέους που με 2 πτυχία και άλλα τόσα μεταπτυχιακά μόλις και με τα βίας βγάζουν 700 ευρώ το μήνα.

Αν συμπαθούσα ένα κανάλι αυτό ήταν η ΕΡΤ και αυτό εξαιτίας των ποιοτικών προγραμμάτων της, αλλά όπως φαίνεται αυτά δεν έχουν θέση στη δημόσια τηλεόραση και άρα και εγώ δεν έχω θέση ως τηλεθεατής πλέον απέναντι στην κρατική τηλεόραση.

Τα θερμά μου συγχαρητήρια για την δημοκρατική απόφαση σας

Να το φουλάρω ; Τρελός είσαι...

Έβλεπα στις ειδήσεις τις ουρές χιλιομέτρων που έκαναν τα αυτοκίνητα σε όποιο πρατήριο ήταν ανοικτό για να βάλουν λίγη βενζίνη. Στη Γαλλία να πηγαίνουν μέχρι την γειτονική Ισπανία και φίλος μου να λέει αστειευόμενος “και πίπες παίρνω για λίγη βενζίνη”.

Το είχα γράψει και παλαιότερα η λύση δεν είναι το πετρέλαιο και τα παράγωγα του αλλά οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας και όταν λέω “εναλλακτικές” δεν εννοώ το υδρογόνο, αφού χρειάζεται πολύ περισσότερη ενέργεια για να παραχθεί αλλά ούτε και την βιο-φούσκα των βιοκαυσίμων που τόσα χρόνια ακούγαμε.

Είναι 2 πράγματα που τα έχουμε δωρεάν σε απεριόριστες ποσότητες κάθε μέρα και ειδικά στην Ελλάδα μας περισσεύουν κιόλας. Μιλάω φυσικά για τον ήλιο και τον άνεμο που απλόχερα μας καλούν για να μας δώσουν αλλά εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα και πατώντας το γκάζι λίγο παραπάνω αμολάμε αβέρτα στην ατμόσφαιρα τα ευρώ μας καθώς και ένα σωρό βλαβερά σωματίδια.

Διάβασα κάπου (νομίζω στο Scientific America) ότι εάν μπορούσαμε να συλλέξουμε όλη την ηλιακή ενέργεια που φτάνει στη γη, σε ένα τετραγωνικό μέτρο θα μπορούσαμε να τροφοδοτήσουμε για αρκετές ημέρες μια πόλη 300.000 κατοίκων! Επιπρόσθετα σύντομα θα βγουν στην αγορά ηλιακοί συλλέκτες με κόστος 1 / 4 από το σημερινό και 6πλάσια απόδοση. Επιπρόσθετα το πάχος τους θα είναι μόλις 3 χιλιοστά επιτρέποντας να τοποθετηθούν και στα πιο ευφάνταστα μέρη.

Για σκεφτείτε να πηγαίνετε για καφέ και όσο το αυτοκίνητο σας είναι παρκαρισμένο να φορτίζει τις μπαταρίες του από τα μίνι φωτοβολταϊκά στοιχεία στην οροφή του ;

Το έχω πει δεκάδες φορές στο παρελθόν και θα συνεχίσω να το λέω. Το μέλλον στις μετακινήσεις είναι οι μπαταρίες και η φόρτιση τους αποκλειστικά από τον ήλιο και τον αέρα.

Στράτευση στα 18 Η Τέχνη του Πολέμου...

Διάβασα στο Πρώτο Θέμα τη συνέντευξη του Μεϊμαράκη όπου μιλάει για την υποχρεωτική στράτευση στα 18 αλλά και για “την τέχνη του πολέμου”. Καταρχήν ποιος σας είπε ότι ο πόλεμος είναι “τέχνη”.

Δηλαδή αν ο πόλεμος είναι τέχνη οι στρατηγοί πρέπει να θεωρούνται καλλιτέχνες ; Ωδή στον Χίτλερ τότε...

Ο Πόλεμος δεν είναι τέχνη, εκτός και αν τέχνη είναι να βασανίζεις, να σκοτώνεις, να ψεύδεσαι και να μην έχεις τι να πεις στη μάνα που έχασε τα παιδιά της ή στο παιδί που δεν θα γνωρίσει ποτέ τους γονείς του ή ακόμα χειρότερα στο παιδί που δεν θα γνωρίσει την ίδια τη ζωή. “Γιατί είναι τέχνη...” όπως τραγουδάει και ο Λαυρέντης.

Φυσικά μείζονος σημασίας θέμα για την κυβέρνηση και την ηγεσία του Ελληνικού στρατού είναι το εξής απλό. “Υποχρεωτική στράτευση στα 18 χωρίς εξαιρέσεις”. Πριν από τις σπουδές παρακαλώ...

Πάρτε το αμούστακο παιδάκι στα 18 που το μυαλό του είναι ακόμα εύπλαστο και χωρίς ίχνος κριτικής σκέψης, απόρροια της ανεπαρκής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και παίξτε το παιχνίδι σας.

Θα ήταν πιο τίμιο να πείτε “Δε γουστάρουμε όσους έχουν σπουδάσει ή όσους είναι 25-28άριδες γιατί δεν μπορούμε να τους κουμαντάρουμε όπως εμείς θέλουμε” παρά να λέτε μπούρδες περί απερίσπαστων σπουδών και εργασίας μετέπειτα, αφού κακά τα ψέματα εργασία δύσκολα θα βρούμε στη χώρα που μας φτιάξατε...

Ευτυχώς που δεν είμαι τυφλός στο Δημοκρατικό Ηράκλειο...

Εχθές έκανα μια βόλτα στον κεντρικό πεζόδρομο του Δημοκρατικού Ηρακλείου (Ναι, είναι αλήθεια, το Ηράκλειο είναι Δημοκρατικό! Υπάρχει μάλιστα και μια μεγάλη πινακίδα στην είσοδο του που σας ενημερώνει για αυτό το γεγονός οπότε εάν ζητάτε πραγματική δημοκρατία ελάτε να ζήσετε το μύθο σας στο Δημοκρατικό Ηράκλειο!) και χάζευα αμέριμνος δεξιά και αριστερά...

Εδώ και μήνες παραπονιόμουν ότι έκαναν όλο το κέντρο του Ηρακλείου πεζόδρομο και δεν έχουν βάλει ούτε ένα δέντρο , ούτε μια ζαρντινιέρα βρε παιδάκι μου για να σπάει τη μονοτονία του μπετόν αρμέ και τσουπ ο Δημοκρατικός Δήμαρχος του Δημοκρατικού Ηρακλείου τοποθέτησε κάτι πανέμορφες γλάστρες κατά μήκος του Δημοκρατικού πεζόδρομου. Έτσι η μονοτονία επιτέλους σπάει και νομίζεις πώς είσαι στον πιο Δημοκρατικό παράδεισο.

Παρακάτω παρουσιάζεται μια από τις ιδιαιτέρου κάλους γλάστρες με την γνωστή κόκκινη άσπρη κορδέλα διακόσμησης που από ότι μαθαίνω φέτος είναι της μόδας. Ευτυχώς που δεν είμαι τυφλός και μπορώ να δω αυτήν την ομορφιά αλλά και να αποφύγω την πανέμορφη γλάστρα που επιδέξια είναι τοποθετημένη πάνω στους οδηγούς για τους τυφλούς.


Προχωρώντας λίγο πιο κάτω (πάντα στον Δημοκρατικό πεζόδρομο του Δημοκρατικού Ηρακλείου) συναντάω την διαφημιστική πινακίδα που με ενημερώνει ότι μπορώ να αγοράσω Δημοκρατικά εισιτήρια από γνωστή αεροπορική εταιρία. Ευτυχώς που για ακόμα μια φορά δεν είμαι τυφλός και δεν θα χάσω αυτή την φοβερή προσφορά.


Ευτυχώς που δεν είμαι τυφλός...

Το κράνος δεν είναι καπέλο...

5 χρόνια τώρα σε κάθε ραδιοφωνική εκπομπή αποχαιρετώ λέγοντας “Όσοι οδηγείτε να προσέχετε, να φοράτε ζώνη ασφαλείας και κράνος” αλλά μάταιος κόπος όταν βλέπω καθημερινά ηλίθια παιδάκια με super παπάκια να κάνουν ζούσες και κόντρες σε μια προσπάθεια να εντυπωσιάζουν τα κορίτσια της παρέας και να δώσουν ένα κύρος στον ανδρισμό τους... Άλλη μεγάλη κατηγορία είναι αυτή με τους τουλάχιστον, ανόητους που οδηγούν μοτοσυκλέτα, σκούτερ, μηχανή τέλος πάντων χωρίς να φορούν το κράνος τους. Αυτοί δεν κάνουν ζούσες και κόντρες αλλά πάνε στις δουλειές τους μην υπολογίζοντας όμως την κυρά Κατίνα με το θηριώδες 4x4 που βρίσκεται από πίσω τους και βάφετε καθώς οδηγεί.

Υπάρχουν και οι γκομενομαλάκες που οδηγούν δήθεν χαλαρά με 3 κιλά gel στο μαλλί , prada γυαλιά ηλίου (ακόμα και αν έχει συννεφιά), τα Berbery πουκαμισάκια και παντοφλέ παπούτσια. Συνήθως παρκάρουν επιδεκτικά μπροστά από την tredo καφετέρια με την ελπίδα ότι κάποια θα τους κοιτάξει. Επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν θα τους γλιτώσει από μια, ακόμα και μικρή, πτώση.

Επόμενη κατηγορία οι απλά Μαλάκες όπου οδηγούν μηχανή και έχουν μαζί τους κάποιον συνεπιβάτη ο οποίος δεν φορά κράνος. Εκείνοι φυσικά φορούν για να μην τους γράψει ο κακός ο αστυνόμος... Δεν έχουν σκεφτεί ούτε μια στιγμή ότι είναι υπεύθυνοι για την ζωή του συνεπιβάτη.

Επίσης Μαλάκες χαρακτηρίζονται όσοι οδηγούν και βάζουν το κράνος στο παιδί τους, χωρίς αυτοί να φορούν κράνος... Σκέφτηκαν ποτέ τι θα κάνει το παιδί χωρίς αυτούς ;

Και η κορυφαία κατηγορία είναι αυτοί που χαρακτηρίζονται κυνικά ως εγκληματίες βάζοντας τα μικρά (συνήθως) παιδιά τους πάνω στις μοτοσυκλέτες τους χωρίς κράνος. Πολλές φορές μάλιστα βάζουν ένα παιδί μπροστά και ένα πίσω...

Φυσικά υπάρχει και μια κατηγορία αυτών που πραγματικά προσέχουν και φορούν κράνος, μπότες , γάντια και μπουφάν. Σε αυτούς ένα μεγάλο μπράβο και μακάρι να γίνουν παράδειγμα προς τους υπόλοιπους.

Αν κάποιος από εσάς γέλασε αμήχανα με κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες, τότε καλύτερα να το ξανασκεφτεί την επόμενη φορά που θα πάει “μέχρι το περίπτερο για τσιγάρα”...

Το κράνος ΔΕΝ είναι καπέλο ούτε ένα αξεσουάρ με σκοπό να αποφύγουμε την κλήση του τροχονόμου, είναι το μοναδικό μέσο προστασίας που έχουμε σε μια μοτοσυκλέτα.

...αφιερωμένο...

...θα σας έλεγα κάποιο ψέμα...

Εάν σήμερα έγραφα κάτι, τότε θα σας έλεγα κάποιο ψέμα. Επειδή όμως δεν μου αρέσουν τα ψέματα δεν σας γράφω τίποτα. Το συγκεκριμένο κείμενο πρόκειται για οφθαλμαπάτη.

Αυτή η μέρα...

Μέρα για να γράψω... αλλά τι να γράψω μια ημέρα σαν την σημερινή ; Για την επανάσταση ή μήπως για την απελευθέρωση μας από τους Ιάπωνες ; Το έχει η μέρα ή μάλλον η νύχτα και κάθε χρόνο τέτοια μέρα (είπα νύχτα...) με πιάνει μια μελαγχολία. Είναι η μέρα που αρχίζω και νιώθω υποχρεωμένος σε ένα σωρό ανθρώπους. Αυτή τη φορά στο πρώτο λεπτό μου τηλεφώνησε η Ζωή και 40 λεπτά αργότερα η Ειρήνη. Το ξέρω, αύριο θα πρέπει να έχω φορτισμένο το κινητό μου αλλά έχασα τον φορτιστή... καθόλου δεν με πειράζει να σας πω την αλήθεια... Άντε και του χρόνου...

Η πιο επεισοδιακή Δευτέρα !

Μέρος πρώτο : Η ΤΑΒΕΡΝΑ

Φέτος για πρώτη χρονιά αποφασίσαμε να μην πάμε στην εξοχή την καθαρά Δευτέρα αλλά να πάμε σε μια ταβέρνα στο Μόχλος (κοντά τη Σητεία). Οι μισοί δεν είχαν πάει ποτέ ενώ οι άλλοι μισοί είχαμε να πάμε πολλά χρόνια. Κλείσαμε λοιπόν τραπέζι 3 ημέρες πιο πριν και φτάσαμε στην παραθαλάσσια Ταβέρνα στις 12.30 το μεσημέρι. Σε όλη τη Διαδρομή ο Ήλιος ψιλά μας χαμογελούσε και η ζέστη προμήνυε ότι θα περάσουμε ένα ωραίο μεσημέρι μέχρι που κάτσαμε στην Ταβέρνα... Ένα τεράστιο θερμόμετρο στον τοίχο μας ενημέρωνε ότι η θερμοκρασία ήταν 16 βαθμοί κελσίου... Αμ δε... Στο σημείο όπου κάτσαμε η θερμοκρασία ήταν πολύ χαμηλότερη οπότε σιγά σιγά τα πουκάμισα μετατράπηκαν σε μπλούζες, τα σακάκια σε Μπουφάν, τα καπέλα σε κασκόλ κ.ο.κ. 16 (και καλά) βαθμοί υπό σκιάν σε ένα σημείο που φύσαγε ασταμάτητα 5 μέτρα από την Θάλασσα.

Το κρύο όμως ήταν μόνο η αρχή...

30 Λεπτά αργότερα, στις 1 το μεσημέρι και ακόμα δεν έχουμε παραγγείλει. Σταματάμε λοιπόν μια σερβιτόρα και της λέμε.
“Να σας παραγγείλουμε;”.
Λες και ξαφνιάστηκε μας απάντησε ένα απροσδόκητο “Όοοοχι....”.
Τι όχι κυρία μου; Μισή ώρα είμαστε εδώ...

Ένα τέταρτο αργότερα έρχεται μια άλλη σερβιτόρα για να πάρει την παραγγελία μας η οποία δεν ήταν Ελληνίδα... Μια Σουπιά της λέγαμε Τυρί σαγανάκι καταλάβαινε. Χταπόδι στα Κάρβουνα της λέγαμε και μας ρωτούσε “Χταπόδι στο Grill ;” Ναι κυρία μου στο Grill... τα υψηλά σαλόνια μου μέσα...

Η ώρα έχει πάει 2 το μεσημέρι και πάνω στο τραπέζι μας υπάρχει ένα δείγμα λαγάνας και τα ούζα αφού φαγητό δεν έχει κάνει την εμφάνιση του και όπως καταλαβαίνετε προσπαθούμε να κρατήσουμε τα νεύρα μας. Ξαφνικά εμφανίζεται ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας, ένας κοντός μαυριδερός τύπος με μουστάκι λες και βγήκε από κόμιξ και με την βαριά κρητική προφορά του μας λέει :
“ Ήντα; Ακόμα δεν φάγατε;”
Όχι του απαντάμε.... Μας κοιτάει 2 δεπτερόλεπτα και λέει μες στη τρελή χαρά “Ε πληρώσετε να φύγετε !”

Στη συνέχεια αποφάσισε να ταΐσει τον Αλέξανδρο με τα αφροδισιακά μύδια τα οποία καθάριζε 1.5 μέτρο πιο πέρα από εμάς. Ε τι να κάνει και ο Αλέξανδρος, να μην προσβάλει τον παραδοσιακό κρητικό ταβερνιάρη έκανε φιλότιμες προσπάθειες να τα καταπιεί... Αφού κατάφερε να φάει 2-3 ο ταβερνιάρης κλασικά μες στην τρελή χαρά είπε
“Ε κοπέλια, από μπροστά να τον έχετε τώρα. Μην τον έβάλετε από πίσω σας γιάντα θ'αχετε μεγάλη χαρά”

Η ώρα έχει πάει 2.30 και φυσικά το φαγητό είναι άφαντο!!! Η Κατάσταση που επικρατεί στην ταβέρνα είναι χαοτική. Ο κόσμος πάει μόνος του στη κουζίνα για να πάρει σερβίτσια και πότο ενώ όσοι τυχεροί είχαν σερβιριστεί πήγαιναν ένας ένας στο ταμείο και διαμαρτύρονταν για τον φουσκωμένο λογαριασμό.

Ε... 3 παρά έρχονται τα πρώτα “εδέσματα”... 3 ακριβώς αποφασίζουμε να ζητήσουμε εκνευρισμένοι τον λογαριασμό αφού δεν μας είχαν φέρει ούτε τα μισά από αυτά που είχαμε παραγγείλει. 15 λεπτά αργότερα αποφασίζουν να μας κάνουν το λογαριασμό και διαπιστώνουμε ότι μας έχουν χρεώσει και αυτά που δεν μας έφεραν. 60 ευρώ ο λογαριασμός (κερασμένα από άλλους τα ποτά μας), 30 έπρεπε να πληρώσουμε κανονικά. Εγώ έτοιμος να κάνω φασαρία σε περίπτωση που μας πουν μα και μου... Τελικά πληρώσαμε 30 ευρώ και σηκωθήκαμε κακήν κακός να φύγουμε γιατί είχαμε μπροστά μας ταξίδι.

Μέρος δεύτερο : Η ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ

Αν και νηστικοί λέμε να κάνουμε μια στάση στον Άγιο Νικόλαο για να πιούμε ένα καφέ στη Λίμνη. Φτάνουμε μετά από περίπου 40 λεπτά και μπαίνουμε σε μια καφετερία με θέα τη λίμνη. Εκείνη τη στιγμή ήμασταν 7 άτομα και στην καφετέρια υπήρχαν 4 τραπέζια άδεια με 4 καρέκλες ανα τραπέζι. Τους λέμε να ενώσουμε 2 τραπεζάκια. “Όχι γιατί θα κλείσει ο χώρος”... Να βάλουμε τότε 3 καρέκλες σε αυτό εδώ το τραπεζάκι; “Μα σας είπαμε όχι γιατί θα κλείσει ο χώρος”.

Μα ποιος χώρος βρε ουρακοτάνγκε; Αφού είναι τέρμα γωνία το τραπεζάκι και δεν έχει να πας πουθενά από εκεί;

“Λίγη κατανόηση ρε παιδεία μας λέει, δεν βλέπετε ότι δεν γίνεται;”
Τσατίζεται ο Αντώνης και αρχίζει να βρίζει βγαίνοντας από την καφετέρια...

Ποτέ σας... λέμε και ξεκινάμε για μια δεύτερη καφετέρια. Μπαίνουμε μέσα και υπήρχε άπλετος χώρος παντού αλλά πουθενά τραπέζι για 7 άτομα. Πάμε λοιπόν σε κάτι τραπεζάκια που ήταν κολλημένα στον τοίχο και τραβάμε τις καρέκλες για να τα ενώσουμε έτσι ώστε να χωρέσουμε. Τσούυυπ εμφανίζεται η γκαρσόνα και μας λέει “Συγγνώμη... Δεν μπορείτε να ενώσετε τα τραπέζια!”

Γυρίζω την κοιτάω σε έξαλλη κατάσταση και της λέω : “Καλά... Πάμε να φύγουμε παιδιά” και φεύγουμε χωρίς δεύτερη κουβέντα από την καφετέρια με την γκαρσόνα να έχει μείνει με τον δίσκο στο χέρι.

Με τα πολλά καθίσαμε σε μια ταβέρνα δίπλα στη Λίμνη και ήπιαμε έναν ωραιότατο καφέ και τραπεζάκια ενώσαμε και πολύ ευγενικός ήταν ο ιδιοκτήτης.

Αυτό πραγματικά δεν μου έχει ξανασυμβεί. Μα είναι δυνατόν να φας πόρτα σε καφετέρια; Και που; Στον Άγιο Νικόλαο... σε μια πόλη με 10 χιλιάδες κατοίκους που εκείνη τη στιγμή είχε ακόμα λιγότερο κόσμο αφού οι περισσότεροι ήταν στην εξοχή! Ε κοιτάξτε εάν κάποιος δεν θέλει μια φορά να πάρει τα 40-50 ευρώ που θα του αφήσουμε τότε εμείς δεν θέλουμε να του τα δώσουμε δέκα!

Μέρος τρίτο : Η Επιστροφή

Ε νομίζω τα πολλά λόγια είναι φτώχεια... Μπλέξαμε στην κίνηση. Στην εθνική σε δρόμο που συνήθως πας άνετα με 110-120 πηγαίναμε με 2 χιλιόμετρα ανά ώρα... Στις 7.30 το βράδυ καταφέραμε να φτάσουμε πίσω στα σπίτια μας...

Ηθικό δίδαγμα : Του χρόνου πίσω στα χωράφια...

Banned!

Το δικαίωμα κάποιου να εκφράζεται ελεύθερα αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της Δημοκρατίας και όσο και αν κάποιοι πιστεύουν το αντίθετο αυτός είναι ένας από τους ορισμούς της. Επίσης δικαίωμα μας είναι το πώς θα κρίνουμε μια πληροφορία που θα διαβάσουμε ή που θα ακούσουμε κάπου. Το ότι κάποιος δημοσιογράφος ή κάποιος πολίτης είπε ή έγγραψε κάτι σε κάποιο μέσο μαζικής ενημέρωσης αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως και ότι διατηρεί το αλάθητο.

Όταν όμως προσπαθείς να φιμώσεις όσους προασπίζονται το δικαίωμα στην «ελευθερία της έκφρασης» αλλά και την ελευθερία στην διακίνηση πληροφοριών (όποια και αν είναι αυτή η πληροφορία) προσπαθώντας να εφαρμόσεις νόμους που μόνο χώρες όπως το Αφγανιστάν έχουν τότε ή απλά δεχόμαστε την «κακομοιριά» μας ή «επαναστατούμε». Σε κάθε περίπτωση η επιλογή είναι (ακόμα) δική μας.

Ο Κάστρο και η Κούβα, ο παράδεισος του Σεξοτουρισμού...

Το ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν γνωρίζουν ούτε μια σταλιά ιστορία το ήξερα, αλλά δεν περίμενα να βγει κάποιος από αυτούς και να αραδιάζει ένα κάρο ηλιθιότητες και να ειρωνεύεται με τρόπο παντελώς άτεχνο μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του 20ού αιώνα. Πόσο μάλλον όταν αυτός ο «ανιστόρητος» γράφει σε μια μέχρι πρότινος μεγάλη και σοβαρή εφημερίδα όπως το Πρώτο Θέμα. Αλλά αφού έφυγε ο λύκος τώρα τα πρόβατα κάνουν κολοντούμπες και μας δείχνουν το αληθινό τους πρόσωπο. Ο λόγος για τον κύριο Νίκο Φ. όπου στην σελίδα 9 του περιοδικού Big Fish (24 Φεβρουαρίου τεύχος 118) γράφει για τον Φιντέλ Κάστρο :

«Ο Φιντέλ Κάστρο άφησε το τιμόνι της Κούβας

Πιστεύαμε ότι θα μας θάψει όλους, όμως ο μακροβιότερος απολυταρχικός ηγέτης του κόσμου φαίνεται πως πήρε απόφαση ότι δεν μπορεί πια να εκφωνεί τετράωρους ασυνάρτητους λόγους σαν να ήταν παιδάκι. Τίποτα πια δεν θα είναι ίδιο στην κορακοζώητη επανάσταση που έκανε την Κούβα παράδεισο σεξοτουρισμού»

Το τραγουδάκι συνεχίζεται και στο blog του, όπου οι σαχλαμάρες δίνουν και παίρνουν και η Αμερικανική διαστρέβλωση της ιστορίας κάνει ξέφρενο πάρτι αφού φτάνει στο σημείο να παρομοιάσει τον Φιντέλ με τον Χίτλερ…

Γιατί κύριε Ν.Φ όταν ο Φιντέλ ανέλαβε τα ινία της Κούβας οι νεαρές Κουβανές είχαν δύο επιλογές, ή θα πέθαιναν ή θα γίνονταν οι πόρνες των Αμερικανών.

Πλέον στην Κούβα δεν υπάρχει πορνεία όπως την εννοείται αλλά εάν εσείς θεωρείται τον παράδεισο του σεξοτουρισμού την Κούβα τότε σας προκαλώ να κάνετε ένα ταξίδι μέχρι εκεί και είμαι σίγουρος ότι θα μείνετε ανικανοποίητος.

Γιατί όταν ανέλαβε ο Φιντέλ οι αγράμματοι ήταν το 57% του πληθυσμού ενώ σήμερα μόλις το 2%. (Αυτό να το ακούν οι δικοί μας…)

Γιατί πριν τον Φιντέλ ο κόσμος πέθαινε στο δρόμο και η υγεία ήταν για τους λίγους ενώ σήμερα είναι για όλους δωρεάν και μάλιστα άριστη από κάθε πλευρά.

Γιατί ο Φιντέλ ήταν αυτός που ανέλαβε μια μικρή Κούβα με 5.000.000 πληθυσμό και σήμερα έχει 11.000.000…

Γιατί παρά το εμπάργκο η Κούβα τα κατάφερε και τόλμησε να πάει κόντρα στους Αμερικανούς. Βλέπεται οι επιλογές ήταν δύο, ή αυτόνομοι και περήφανοι ή πιονάκια και προσαρτημένοι στους Αμερικανούς. Οι Κουβανοί διάλεξαν το πρώτο.

Δεν προσπαθώ να σας πείσω ότι ο Φιντέλ ήταν άγιος ή ότι δεν έκανε λάθη. Δεν τολμώ να πω ότι δεν φυλάκισε, δεν εξόρισε ή δεν εκτέλεσε αντιφρονούντες αφού απλά θα πω ψέμα όπως κάποιοι άλλοι κάνουν χωρίς κανέναν ενδοιασμό.

Πιστεύω ακράδαντα ότι ουδέποτε κάτσατε να ακούσετε έστω και μισό λεπτό κάποια από τις ομιλίες του Κάστρο για αυτό μιλάτε για «τετράωρους ασυνάρτητους λόγους». Ίσως να τον μπερδεύεται με τον «δικό μας», τον Γεώργιο Παπαδόπουλο…

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Κάστρο ήταν μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του 20ού αιώνα, ένας χαρισματικός ηγέτης που προσπάθησε να πραγματοποιήσει το όραμα του ακόμα και εάν δεν συμφωνεί με τα όσα έχει κάνει!

Και όχι δεν είμαι κουκουές και ούτε πίνω νερό στο όνομα του Φιντέλ αλλά σέβομαι την πραγματική ιστορία που καθημερινά προσπαθούν διάφοροι να την διαστρεβλώσουν και αναγνωρίζω τα καλά αλλά και τα αρνητικά της κάθε πολιτικής ή του κάθε «επαναστάτη».

Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό!

Έλαβα το link με email όπου με παρέπεμπαν σε ένα post από το blog greece-salonika.blogspot.com. Το κείμενο φέρετε να το έχει γράψει κάποιος Παναγιώτης Β. από το Βόλο. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον και για αυτό το δημοσιεύω αυτούσιο.


E-mail του κ.Παναγιώτη Β.,
από Βόλο.

"Θα ήθελα να απευθύνω,μέσω του εξαιρετικού ιστολογίου σας,μια ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό κ.Καραμανλή.Παρακαλώ να το δημοσιεύσετε.

Κ.Καραμανλή,βλέποντας τη σαπίλα και τη δυσοσμία την οποία αναδύει η κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου μας τον τελευταίο καιρό θα ήθελα να σας επισημάνω πως ο μοναδικός και αποκλειστικός υπεύθυνος της κατάστασης αυτής είστε ΕΣΕΙΣ και η αθέτηση μια εκ των βασικών προεκλογικών σας εξαγγελιών,αυτή της "μονιμοποίησης όλων των συμβασιούχων"..
Και εξηγούμαι:
Εάν είχατε υλοποιήσει αυτή σας τη δέσμευση..

*Η κ.Τσέκου δε θα "κοιμόταν" με τον κ. Ζαχόπουλο για να μονιμοποιηθεί και έτσι,
*η κ.Τσέκου δε θα βιντεοσκοπούσε και θα εκβίαζε τον πρώην Γ.Γ. τουΥπ.Πολιτισμού και έτσι,
*ο κ.Ζαχόπουλος δε θα προσπαθούσε να αυτοκτονήσει,οπότε
*η κ.Τσέκου δε θα ήταν τώρα φυλακή,επίσης
*ο κ.Αναστασιάδης δε θα αγόραζε το DVD για να το "κομίσει"σε σας,και έτσι,
*δε θα εμπλέκονταν τα ονόματα συνεργατών σας όπως Ανδριανός και Αγγέλου,και έτσι
*δε θα έβλεπαν ποτέ το DVD και στο Mega,άρα και ,
*ο συμπαθέστατος κ.Καμπουράκης δε θα προδίδονταν απ΄τη φιλία του "αδέκαστου Χίου"όπως και
*ο Θέμος απ΄την "φιλία"του Μάκη,
*το ίδιο και ο άλλος "φίλος" του Μάκη,Κουκοδήμος,επίσης
*τα εκατομμύρια θα συνέχιζαν να αλλάζουν χέρια σαν καραμέλες και
*η πολύ καλή εφημερίδα "Πρώτο Θέμα"θα συνέχιζε να υπάρχει ως είχε,επίσης *ο Κουκοδήμος θα ήταν ακόμη στη Ν.Δ.,και η καρέκλα του
*κ.Κλαδά θα εξακολουθούσε να μη τρίζει,παρά τα περριτά κιλά του,ενώ ο
*γνωστός εργατολόγος κ.Νικολουτσόπουλος δε θα υπέφερε απ΄τη φοβερή ασθένεια του"αφήστε με να πηδήξω απ΄το παράθυρο..."αυτοκτονικού ιδεασμού..και το κυριότερο,
*εμείς δε θα είχαμε αηδιάσει με όλα αυτά που βλέπουμε και ίσως οι δημοσιογράφοι είχαν καταφέρει να περισώσουν τα ελάχιστα στοιχεία αξιοπρέπειας που ίσως είχαν..


Βλέπετε λοιπόν Κ.ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ τις συνέπειες της ασυνεπούς πολιτικής σας.Ενώ αν είχατε μονιμοποιήσει του συμβασιούχους.."

Το οδικό δίκτυο & ο Άρης Σταθάκης

Τέτοιες μέρες πριν από ένα χρόνο είχα ένα τροχαίο ατύχημα (ευτυχώς μόνο υλικές ζημιές) στο οποίο το αυτοκίνητο μου κατέληξε πάνω σε ένα φανάρι το οποίο και καταστράφηκε κατά το ήμισυ. Ένα χρόνο μετά ο Δήμος ακόμα να φτιάξει το φανάρι και πάνω που ετοιμαζόμουν να πάω να του κάνω γενέθλια διαπιστώνω ότι προχθές κάποιος άλλος έπεσε πάνω του και το αποτελείωσε ! Άντε να δούμε τώρα αν οι υπεύθυνοι θα φιλοτιμηθούν να το φτιάξουν. Το κακό στην όλη υπόθεση είναι ότι γενικότερα εδώ στην Ελλάδα οι υπεύθυνοι σφυρίζουν αδιάφορα για το οτιδήποτε...

Πριν από μερικά χρόνια εκλέχτηκε Βουλευτής ο Άρης Σταθάκης ο οποίος έβαλε σαν στόχο του να βελτιώσει τη κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας σε σχέση με τον τομέα που ξέρει καλύτερα από κάθε άλλο εκεί ψηλά στην εξουσία. Τι κατάφερε ; ΤΙΠΟΤΑ ! Διαπίστωσε με τον χειρότερο τρόπο πώς λειτουργεί το κράτος και οι άπειρες επιτροπές που συστήνονται για τα μάτια του κόσμου και έχουν κάνει πλέον αυτοσκοπό το κέρδος και τα λαδώματα. Έτσι ο Άρης Σταθάκης προς τιμήν του παραιτήθηκε από τις θέσεις που κατείχε στις διάφορες επιτροπές! Σαν χθες τον θυμάμαι πριν από 10 και βάλε χρόνια το μεσημέρι στην τηλεόραση να φωνάζει για τις ζώνες ασφαλείας , τα κράνη και τις κακοτεχνίες του οδοστρώματος. Σήμερα δυστυχώς τίποτα δεν έχει αλλάξει σε αυτήν την κατα τα άλλα ευρωπαϊκή χώρα.

Είμαστε βλέπετε Ευρωπαίοι αλλά μόνο στο όνομα και στη Φορολογία γιατί δεν είμαστε Ευρωπαίοι ούτε στους Μισθούς , ούτε στην Υγεία , ούτε στο Δημόσιο και φυσικά ούτε και στο οδικό δίκτυο.

Όποτε γίνεται ένα τροχαίο φταίνε δύο πράγματα, ή το αλκοόλ ή η υπερβολική ταχύτητα. Με αυτήν την αιτιολογία οι “υπεύθυνοι” κλείνουν την υπόθεση και ούτε καν ασχολούνται με την λακκούβα-κρατήρα που υπήρχε στο σημείο του ατυχήματος.

Μου είναι αδιανόητο πώς ένας δρόμος ολοκαίνουριος με την πρώτη βροχή αποκτά τόσες λακκούβες όσες δεν έχει ούτε το τυρί. Είναι απαράδεκτο στο πρώτο φρενάρισμα μεγάλου φορτηγού να ξεκολλά ο δρόμος και κανείς να μην ενδιαφέρετε... ή μάλλον κάποιος ενδιαφέρετε όταν φτάνουν οι εκλογές...

Υγ : Καλό μήνα...
Υγ2 : Η φωτογραφία είναι από το site www.politis-chios.gr