...αφιερωμένο...

Στο ωραιότερο σημείο...

Μόλις άκουσα το νέο cd της Άλκηστης Πρωτοψάλτη “Στο ωραιότερο σημείο” και τα αισθήματα μου μάλλον είναι ανάμικτα! Καταρχήν να πω ότι το τραγουδάκι “Πάμε Χαβάη” αν και αρκετά light μου αρέσει αφού είναι εύθυμο, χαρούμενο και κρύβει και ορισμένες κοινωνικές προεκτάσεις. Γενικά τα περισσότερα κομμάτια είναι light με σύγχρονο στοίχο που αντηχεί ευχάριστα!

Τη μεγαλύτερη εντύπωση όμως μου την έκανε το κομμάτι “Σ' έναν κόσμο που δεν κάνει κάτι για μας” το οποίο το άκουσα στην τύχη δεύτερο χωρίς καν να ξέρω το όνομα του και έτσι αφηρημένος όπως ήμουν άρχισα να τραγουδάω Μάϊκλ Τζάκσον αφού το κομμάτι είναι σχεδόν ίδιο με το They don't care about us !

Ο ίδιος ρυθμός, παρόμοια λόγια αλλά εντελώς διαφορετική εκτέλεση... ξανά πιο light από το πρωτότυπο.

Μήπως σας έδωσα την αίσθηση ότι ο δίσκος είναι light ? Ναι είναι αλλά αξίζει κατά τη γνώμη μου να τον αγοράσετε αλλά μην περιμένετε σε καμία περίπτωση “τις παλιές καλές εποχές της Πρωτοψάλτη”!

Ένα 8/10 απο εμένα... για το γούστο μου αυτή τη περίοδο...

by the way... ωραίο εξώφυλλο !

Για να μη ξεχνιόμαστε !

Δανεισμένο από post του φίλου Χρήστου

Είμαι Εντάξει !

Πως γίνεται ορισμένα τραγούδια να νομίζεις μια δεδομένη στιγμή ότι έχουν γραφτεί για εσένα και μόνο εσένα… Ίσως το μοναδικό τραγούδι που λέει τα πάντα για εμένα εάν εξαιρέσουμε τα μπλουζ… Από τα καφενεία, στα σινεμά και από εκεί στα Κόμιξ με τον Αστερίξ είναι η πρώτη φορά που νομίζω ότι τραγούδι «γράφτηκε για εμένα»!

Είμαι Εντάξει , ( Λαθρεπιβάτες ) / Μουσική/Στίχοι : Παντελής Θαλασσινός/Ηλίας Κατσούλης

Πηγαίνω ακόμα στα καφενεία
στα ταβερνάκια, στα σινεμά
ακούω μπλουζ με την ίδια μανία
κι ο διπλανός μου με βλαστημά

Έτσι όπως μ' ήξερες δεν έχω αλλάξει
τα φέρνω δύσκολα μα είμαι εντάξει
Έτσι όπως μ' ήξερες δεν έχω αλλάξει
τα φέρνω δύσκολα μα είμαι εντάξει

Ίδια κολόνια φοράω ακόμη
διαβάζω κόμικς να ξεχαστώ
ο Αστερίξ πολεμάει με τη Ρώμη
κι εγώ με σένα πριν κοιμηθώ

Έτσι όπως μ' ήξερες δεν έχω αλλάξει
τα φέρνω δύσκολα μα είμαι εντάξει

Πηγαίνω ακόμα στα καφενεία
πίνω ακόμα πικρό καφέ
βλέπω το μέλλον μου σαν μια ταινία
και είσαι πάντα το μόνο εφέ

Έτσι όπως μ' ήξερες δεν έχω αλλάξει...