Christamas Photos

2 χριστουγεννιάτικες φωτογραφίες παντελώς ανεπεξέργαστες

2 Φωτογραφίες

Σχεδιάζοντας το μέλλον σε λευκό χαρτί…

παιχνίδια με το φως

Πράγα

Δύο «τουριστικές» φωτογραφίες από το πρόσφατο ταξίδι μου στη Πράγα. Χωρίς σχολιασμό χωρίς παρατηρήσεις... (σκέφτομαι σύντομα να φτιάξω ένα μικρό net album με τις 20-30 καλύτερες φωτογραφίες από Γερμανία και Πράγα...)

Αντίθεση & Παρελθόν

Ψάχνοντας στα αχανή bytes κάποιου από τους σκληρούς μου δίσκους, έπεσα πάνω στη συγκεκριμένη φωτογραφία η οποία απεικονίζει το Ηράκλειο αλλά δεν μπορώ να καταλάβω σε πιο σημείο είχα βρεθεί και πού στεκόμουν όταν την τράβηξα. Κατά τη γνώμη μου παρουσιάζει την αντίθεση μεταξύ του χάους της πόλης (της άναρχης δόμησης) και της «καθαρότητας» των ουράνιων «σωμάτων»

Κάποτε οι άνθρωποι για να αντλήσουν νερό από τα πηγάδια χρησιμοποιούσαν ανεμόμυλους οι οποίοι κουνούσαν το έμβολο μιας μεγάλης αντλίας. Πλέον όλα έχουν αντικατασταθεί από ηλεκτρικά μοτέρ… Στη φωτογραφία ένας χαλασμένος πλέον ανεμόμυλος…

Chania Black & White

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε πήγα για μια γρήγορη βόλτα στα Χανιά με την ευκαιρία να δω πώς πάει και το καινούριο αυτοκίνητο στον ανοιχτό δρόμο. Με δεδομένο ότι το ταξιδάκι ήταν απροβλημάτιστο και το αυτοκίνητο πολύ άνετο στο δρόμο, επιδόθηκα στο δύσκολο άθλημα της κατάποσης φραπέδων και επιτέλους αποφάσισα να κάνω και μια μικρή βόλτα μαζί με τη φωτογραφική μου μηχανή. Αυτή τη φορά επέλεξα το ασπρόμαυρο και το πλήρες αυτόματο πρόγραμμα στη μηχανή. (εκτός από το flash). Παρακάτω δυο από τις φωτογραφίες που τράβηξα :

Πάνω στα τείχη (κούν καπί), στο χείλος του γκρεμού η θέα είναι απλά εκπληκτική αφού δημιουργούν έναν αδιόρατο δρόμο μέσα στα καταγάλανα νερά. Το πουλί στη φωτογραφία ήταν τυχαίο το οποίο προφανώς αποφάσισε να περάσει καθώς εγώ κόντευα να γκρεμοτσακιστώ.

Φαινομενικά αυτή τη φωτογραφία δεν δείχνει κάτι το συγκλονιστικό. Απλά δίχτυα θα μου πείτε, αλλά αν προσέξετε καλύτερα θα δείτε μια χτυπητή αντίθεση στη φωτογραφία όπου δύο διαφορετικές κοινωνικές τάξεις συγκρούονται.

Berlin Berlin

2 Φωτογραφίες που τράβηξα κάπως στο «φλου» στη Γερμανία. Η μια απεικονίζει ένα παρακμιακό μπαρ στη ταράτσα ενός κτιρίου που τελεί υπό κατάληψη και η δεύτερη μια εξωτερική φωτογραφία του περίφημου πύργου της τηλεόρασης (κάτι αντίστοιχο με τον δικό μας πύργο του ΟΤΕ).

-

Ρεβεγιοσυναυλία

Υποσχέθηκα πριν από μερικές ημέρες στη καλή μου ότι θα πάμε στη κεντρική πλατεία του Ηρακλείου στο οποίο θα άναβαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο της πόλης. Ξέρετε…, από αυτά τα τεράστια δέντρα με τα χιλιάδες λαμπιόνια που καταναλώνουν τόσο ρεύμα όσο 2 οικοδομικά τετράγωνα και το πληρώνουμε με τον επόμενο λογαριασμό που έρχεται στο σπίτι συστημένος. Δεν είναι καταπληκτικό ότι οι περισσότεροι λογαριασμοί έρχονται αμέσως μετά τις γιορτές ; Δηλαδή ακριβώς τη στιγμή που είμαστε άφραγκοι για χίλιους δύο λόγους όπως χριστουγεννιάτικα δώρα, χριστουγεννιάτικος τζόγος, χριστουγεννιάτικα ταξίδια, χριστουγεννιάτικα μπουζούκια κ.τ.λ. Ε χριστουγεννιάτικοι λογαριασμοί…

Πίσω στο θέμα μας λοιπόν. Στη κεντρική πλατεία και θέλοντας ο Δήμος να δικαιολογήσει το λογαριασμό του ρεύματος από το χριστουγεννιάτικο δέντρο διοργάνωσε στον ίδιο χώρο και μια συναυλία με τον Νίκο Κουρκούλη και τη Κέλλυ Κελεκίδου οι οποίοι ανάμεσα σε καπνούς και πυροτεχνήματα (αυτά τα έχω σε video) έδωσαν μια γιορτινή νότα στους χιλιάδες ανθρώπους που είχαν κατακλύσει τη πλατεία.

Η πρώτη φωτογραφία απεικονίζει προφανώς τη Κέλλυ Κελεκίδου. Μη σας φαίνετε απλή η φωτογραφία αφού δε ξέρετε «τι τράβηξα μέχρι να την τραβήξω». Τόσο «λιώσιμο» και τόσο ζούληγμα είχα να νιώσω πολλά χρόνια. Όχι κυρία μου , αυτό δεν είναι σκαλοπάτι , είναι το πόδι μου! Καλή μου κυρία πείτε στο μικρό σας ότι η τσάντα της φωτογραφικής δεν είναι χερούλι για αναρρίχηση. Προσπάθησα όσο μπορούσα να πλησιάσω στη σκηνή για να τραβήξω μια δύο καλές φωτογραφίες αλλά αυτό ήταν αδύνατο αφού ο κόσμος ήταν τόσος πολύς που για κάθε βήμα χρειαζόμουν τουλάχιστον 5 λεπτά με βαθιές ανάσες και ασκήσεις ηρεμίας. Αμ το άλλο, η γιαγιά νίντζα που τρύπωνε διαρκώς μπροστά μου και με έσπρωχνε με δύναμη δεξιά και αριστερά ; (της χρωστάω καμία 10αριά κουνημένες φωτογραφίες)

Η δεύτερη φωτογραφία απεικονίζει το Νίκο Κουρκούλη (προφανές ε;) την οποία όμως τράβηξα από ασφαλές αυτή τη φορά σημείο στο οποίο δεν βρίσκονταν ούτε γιαγιάδες νίντζα ούτε 15άχρονα που χοροπηδούσαν υστερικά! Το μόνο που έκανα ήταν να βρω ένα σχετικά καθαρό από ψιλούς ανθρώπους σημείο και στάθηκα στις μύτες των ποδιών μου. Τράβηξα 3 καρέ. Τα δύο κουνημένα και το τρίτο αυτό που βλέπετε.

Για την ιστορία και οι δύο φωτογραφίες είναι με τηλεφακό στα 300mm , διάφραγμα 4.5 , κλείστρο 1/125 (η πρώτη φωτογραφία με 1/80) και 1000 asa. (και οι δύο φωτογραφίες είναι ανεπεξέργαστες)

Βασίλης Καζούλης

Πάντα τριγύριζε στο μυαλό μου να παρουσιάσω κάποια στιγμή μερικές από τις φωτογραφίες που έχω τραβήξει (και συνεχίζω να τραβάω). Σε γενικές γραμμές είμαι αντίθετος με την «έντονη» επεξεργασία μιας φωτογραφίας στο photoshop (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν το κάνω πότε πότε). Πιστεύω ότι μια καλή φωτογραφία από έναν γνώστη της φωτογραφίας αξίζει πολύ περισσότερο όταν είναι πολύ καλή και ανεπεξέργαστη. Παρακάτω δύο φωτογραφίες μου τραβηγμένες στο χέρι με την Olympus E-500 άφλασο και με τηλεφακό στη θέση 150 (δηλαδή 300mm). Και οι δύο φωτογραφίες είναι τραβηγμένες με διαφορετικές ρυθμίσεις στη φωτογραφική μηχανή και δεν έγινε η παραμικρή επεξεργασία τους (εκτός από το να τις μικρύνω) στο photoshop.

Η πρώτη τραβηγμένη στην ασπρόμαυρη επιλογή με τα εξής χαρακτηριστικά : εστιακή απόσταση 80mm , 1600 asa , διάφραγμα 3.5 και κλείστρο 1/60. Θυμίζει έντονα κάτι από άλλες εποχές. Ίσως μπουζούκια (παρόλο που έχουν κιθάρες) της δεκαετίας του 70 και του 80.

Η δεύτερη τραβηγμένη στα 300mm , 1600 asa , διάφραγμα 4.5 και κλείστρο 1/60. Μια κοντινή φωτογραφία του Βασίλη Καζούλη που κατά τη γνώμη μου αποπνέει σεβασμό και ίσως… προκαλεί συγκίνηση.