Ἡ ἐπίκλησις τοῦ ὀνόματος τοῦ Ιησοῦ Χριστοῦ στὴν ἀποτύφλωσι καὶ τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ. Κυριακή ΙΔ' Λουκά. Π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Ἡ ἐπίκλησις τοῦ ὀνόματος τοῦ Ιησοῦ Χριστοῦ στὴν ἀποτύφλωσι καὶ τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ

Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ (23.1.2005)

Π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος
«Ἰησοῦ Υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με», φώναξε ὁ τυφλὸς τῆς Ἰεριχοῦς.
  Ὁ κόσμος ποὺ συνόδευε καὶ ἀκολουθοῦσε τὸν Χριστόν, τοῦ εἶπαν νὰ σωπάσει, νὰ μὴ φωνάζει. Ἀλλὰ αὐτὸς ἐκραύγαζε ἀκόμα πιὸ πολὺ καὶ ἀκόμα πιὸ δυνατὰ «Ἰησοῦ Υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με». Καὶ ὁ φιλάνθρωπος Κύριος ποὺ ἀγαπᾶ καὶ ἀρέσκεται πολὺ στὸ νὰ ἀκούει τὸ ὄνομά Του, καὶ μάλιστα ὅταν Τὸν ἐπικαλοῦνται μὲ ὅλη τους, μὲ ὅλη τους τὴν καρδιά, στάθηκε καὶ εἶπε νὰ φέρουν μπροστά Του αὐτὸν ποὺ τὸν φώναζε ὡς «Υἱὸν Δαβίδ».

Ἕνα κορυφαῖον αἴτημα. Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ. Ὁμιλία & κείμενο. (†) Ἀρχ. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

Ἕνα κορυφαῖον αἴτημα

Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ. [Λουκᾶ 18. 35-43]

ἐκφωνήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 23-1-1994 [Β 291]

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία μακαριστοῦ (†) γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Ἐκπληκτικό, ὄντως, ἀγαπητοί μου, τὸ θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ τυφλοῦ τῆς Ἰεριχοῦς. Καὶ ἡ ἔκπληξις προέρχεται τόσο ἀπὸ τὸν Κύριον, ὅσο καὶ ἀπὸ τὸν τυφλόν. Καὶ οἱ δύο πλευρὲς ἐκπλήσσουν. Παρατηροῦμε τὸν Κύριον, μὲ πόσην εὐκολία δίδει αὐτὸ ποὺ τοῦ ζητεῖται.
Λέγει ἕνας ἑρμηνευτής: «Ὅρὰ τὴν ἐξουσίαν». «Δές», λέγει, «τὴν ἐξουσίαν». «’’Ἀνάβλεψον’’. Τὶς γὰρ τῶν προφητῶν οὕτως ἐθεράπευσεν, ἐν τοσαύτῃ, φημί, ἐξουσίᾳ;». Τί εἶπε; «Ἀνάβλεψον». Δηλαδὴ «Νὰ δεῖς». «Ποιός», λέγει, «ἀπὸ τοὺς προφήτας ποτὲ ἐθεράπευσε μὲ τόσην ἐξουσίαν;».
Ἀλλὰ καὶ ὁ τυφλὸς ὑπῆρξε ἐκπληκτικός. Μὲ τὰ μάτια του, δὲν εἶδε κανένα θαῦμα τοῦ Χριστοῦ. Μόνο ἄκουσε.

Κήρυγμα τοῦ Μητροπολίτου Κυθήρων Σεραφείμ στήν Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ

Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ​ (1/12/2024)

Μητροπολίτου Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ



Μητρόπολη Κυθήρων

Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας γιὰ τὴν θεραπεία τοῦ τυφλοῦ τῆς Ἱεριχοῦς. Κυριακὴ ΙΔ΄ Λουκᾶ

Κυριακὴ ΙΔ΄ Λουκᾶ. (Λουκᾶ 18. 35-43)

Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας

«Ἰησοῦ υἱὲ Δαυΐδ, ἐλέησόν με (:Ἰησοῦ, υἱέ τοῦ Δαβίδ, ἐλέησέ με)»[Λουκᾶ 18.38]

Προσῆλθε, λοιπόν, αὐτὸς ὁ τυφλὸς μὲ τὴν πεποίθηση ὅτι προσερχόταν στὸν Θεὸ ποὺ εἶναι σὲ ὅλα ἰσχυρὸς· καὶ ἀποκαλεῖ τὸν Ἰησοῦ «υἱὸν Δαυΐδ»,

Ἡ ὁμολογία τοῦ Τυφλοῦ. Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ. π. Θεόδωρος Ζήσης

Ἡ ὁμολογία τοῦ Τυφλοῦ

Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ

π. Θεόδωρος Ζήσης

Πηγή ἀρχείου Ἱ.Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος γιὰ τὴ θεραπεία των τυφλῶν τῆς Ἰεριχοῦς. Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ

Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ [Λουκᾶ 18.35-43]

ἀπὸ τὸ «Ὑπόμνημα εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον», ὁμιλία ΞΣΤ΄

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

«Καὶ ἐκπορευομένων αὐτῶν ἀπὸ Ἱεριχὼ ἠκολούθησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς. καὶ ἰδοὺ δύο τυφλοὶ καθήμενοι παρὰ τὴν ὁδόν, ἀκούσαντες ὅτι Ἰησοῦς παράγει, ἔκραξαν λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, υἱὸς Δαυΐδ. ὁ δὲ ὄχλος ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα σιωπήσωσιν·

Ἑρμηνεία Ἀποστολικῆς περικοπῆς ΙΔ΄ Λουκᾶ. Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Ἑρμηνεία Ἀποστολικῆς περικοπῆς ΙΔ΄ Λουκᾶ. (Ἐφεσ.2.4-10)

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

«Ὁ δὲ Θεὸς πλούσιος ὢν ἐν ἐλέει, διὰ τὴν πολλὴν ἀγάπην αὐτοῦ ἣν ἠγάπησεν ἡμᾶς,  καὶ ὄντας ἡμᾶς νεκροὺς τοῖς παραπτώμασι συνεζωοποίησε τῷ Χριστῷ : Ὁ Θεὸς ὅμως ποὺ εἶναι πλούσιος σὲ ἔλεος, ἐξ αἰτίας τῆς πολλῆς ἀγάπης Του, μὲ τὴν ὁποία μᾶς ἀγάπησε, καὶ ἐνῷ ἀκόμη ἤμασταν πνευματικὰ νεκροὶ ἐξ αἰτίας τῶν παραβάσεών μας, μᾶς ζωοποίησε πνευματικὰ μαζὶ μὲ τὸν Χριστό)»[Εφ.2,4-5].

Πότε περνάει ὁ Χριστός; Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ. (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Πότε περνάει ὁ Χριστός; 

Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ. (Λουκ. 18,35-43)

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ. Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας

Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ιη΄35-43)

   Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας

Περὶ τοῦ τυφλοῦ, κεφάλαιον ιη΄

Ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς ΙΔ΄ Λουκᾶ. Ἀπόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα

Ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς ΙΔ΄ Λουκᾶ

Κατὰ Λουκᾶν, κεφάλαιο ΙΗ΄, ἐδάφια 18-35

35 ᾿Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἐγγίζειν αὐτὸν εἰς Ἰεριχὼ τύφλός τις ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν προσαιτῶν· 36 ἀκούσας δὲ ὄχλου διαπορευομένου ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα. 37 Ἀπήγγειλαν δὲ αὐτῷ ὅτι ᾿Ιησοῦς ὁ Ναζωραῖος παρέρχεται. 38 καὶ ἐβόησε λέγων· ᾿Ιησοῦ υἱὲ Δαύΐδ, ἐλέησόν με· 39 καὶ οἱ προάγοντες ἐπετίμων αὐτῷ ἵνα σιωπήσῃ· αὐτὸς δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν· υἱὲ Δαύΐδ, ἐλέησόν με. 40 Σταθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀχθῆναι πρὸς αὐτόν. ἐγγίσαντος δὲ αὐτοῦ ἐπηρώτησεν αὐτὸν 41 λέγων· τί σοὶ θέλεις ποίήσω; ὁ δὲ εἶπε· Κύριε, ἵνα ἀναβλέψω. 42 Καὶ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ἀνάβλεψον· ἡ πίστις σοῦ σέσωκέ σέ. 43 Καὶ παραχρῆμα ἀνέβλεψε, καὶ ἠκολούθει αὐτῷ δὸξάζων τὸν Θὲόν· καὶ πᾶς ὁ λὰὸς ἰδὼν ἔδωκεν αἶνον τῷ Θεῷ.

Ἡ Ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς ΙΔ΄ Λουκᾶ. Ἀπόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα

Ἡ Ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς ΙΔ΄ Λουκᾶ

Πρὸς Ἐφεσίους, κεφάλαιο Β΄, ἐδάφια 4-10

4 Ὁ δὲ Θὲὸς πλούσιος ὢν ἐν ἐλέει, διὰ τὴν πολλὴν ἀγάπην αὐτοῦ ἣν ἠγάπησεν ἡμᾶς, 5 καὶ ὄντας ἡμᾶς νεκροὺς τοῖς παραπτώμασι συνεζωοποίησε τῷ Χριστῷ· χάριτι ἔστε σεσωσμένοι· 6 καὶ συνήγειρε καὶ συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, 7 ἵνα ἐνδείξηται ἐν τοῖς αἰῶσι τοῖς ἐπερχομένοις τὸν ὑπερβάλλοντα πλοῦτον τῆς χάριτος αὐτοῦ ἐν χρηστότητι ἐφ' ἡμᾶς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ.

Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ. Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ. Πρεσβ. Ἀθανασίου Μηνᾶ

Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ

Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ
Ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ στή γῆ εἶναι ἀπό μόνη της, συνεχῆς εὐεργεσία γιά τούς ἀνθρώπους. Ἐν τούτοις, μεταφράζεται σέ αἰώνιο Παράδεισο, ὅταν ὁ Ἰησοῦς πλησιάσει καί κοιτάξει μέ τό γλυκό Του βλέμμα τόν κάθε πονεμένο.
«Τί θέλεις νά σοῦ κάμω»; ρωτᾶ μέ θεϊκή ἀρχοντιά, ἐκεῖνον πού Τόν ἀναζητᾶ μέ λαχτάρα, πόνο καί ἐλπίδα· «Κύριε, ἵνα ἀναβλέψω». Ἰησοῦ, Ναζωραῖε, Μεσσία· ζητάω τό φῶς πού στεροῦμαι, ὥστε νά ἀτενίσω τό ἅγιον πρόσωπό Σου,

Ἡ ἐπίγνωση τῆς ἀδυναμίας. Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ. π. Δημητρίου Μπόκου

Ἡ ἐπίγνωση τῆς ἀδυναμίας
Κυριακή ΙΔ΄ Λουκᾶ

π. Δημητρίου Μπόκου

Καθ’ ὁδὸν πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα γιὰ τὸ τελευταῖο Πάσχα του ὁ Χριστός, προσεγγίζοντας στὴν Ἱεριχώ, συνάντησε ἕνα ζητιάνο τυφλό, ὁ ὁποῖος τὸν ἱκέτευσε μὲ μεγάλες κραυγὲς νὰ τὸν ἐλεήσει.
Ὁ Χριστὸς εἶπε νὰ τὸν φέρουν μπροστά του καὶ τὸν ρώτησε: Τί θέλεις νὰ σοῦ κάνω; Καὶ ὁ τυφλὸς ἀπάντησε: «Κύριε, ἵνα ἀναβλέψω». Θέλω τὸ φῶς μου (Κυριακὴ ΙΔ΄ Λουκᾶ).