Μεγάλο Ἀπόδειπνο καί δάκρυα μετανοίας
Πρεσβυτέρου Βασιλείου Κοκολάκη
Tήν περίοδο τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς
ἡ Ἐκκλησία μας μεταξύ ἄλλων ἀκολουθιῶν ἔχει
καθιερώσει καί τό Μεγάλο Ἀπόδειπνο κάθε ἀπόγευμα περίπου στίς 5 με
6μ.μ.
Στήν πρώτη εὐχή τοῦ Μεγάλου
Ἀποδείπνου λέει «Καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τάς σάρκας
ἡμῶν, καί νέκρωσον τά μέλη ἡμῶν τά ἐπί τῆς
γῆς, ἵνα καί ἐν τῇ καθ’ὕπνον ἡσυχίᾳ
ἐμφαιδρυνώμεθα τῇ θεωρίᾳ τῶν κριμάτων σου».
Μέ τήν
εὐχή αὐτή παρακαλοῦμε τόν Θεό καί τοῦ λέμε :« Κατάργησε
καί μηδένισε τό σαρκικό μας φρόνημα, ὥστε καί κατά τή διάρκεια τῆς
νύχτας νά μήν περάσει αὐτός ὁ χρόνος ὡς μηδενικός, νά μήν
εἶναι χρόνος ἄχρηστος στή ζωή μας , νά μήν εἶναι

