Ἅγιος Σάββας ὁ Ἡγιασμένος. Λάμπρου Σκόντζου

Ἅγιος Σάββας ὁ Ἡγιασμένος

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Ἀνάμεσα στοὺς μεγάλους ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας σημαντικὴ θέση κατέχουν οἱ μεγάλες ἀσκητικὲς καὶ μοναχικὲς μορφές. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Σάββας ὁ Ἡγιασμένος.
Γεννήθηκε τὸ ἔτος 439 στὸ χωριὸ Μουταλάσκη της Καππαδοκίας. Οἱ γονεῖς του ὀνομάζονταν Ἰωάννης καὶ Σοφία, οἱ ὁποῖοι ἦταν πλούσιοι καὶ εὐσεβεῖς. Ὁ πατέρας ἦταν στρατιωτικὸς καὶ κατὰ συνέπεια ἦταν ἀναγκασμένος νὰ μεταναστεύει. Ὅταν ὁ Σάββας ἦταν μικρός, ἀναγκάστηκε νὰ μεταναστεύσει μὲ τὴ σύζυγό του στὴν Ἀλεξάνδρεια, ἀφήνοντας τὸ παιδί του στὴν ἀνατροφὴ σὲ κάποιον συγγενῆ του ὀνόματι Ἐρμία. Ἀλλὰ ἐνωρὶς τὸν ἐγκατέλειψε λόγῳ τῆς κακῆς συμπεριφορᾶς τῆς συζύγου του πρὸς αὐτόν.

Ὁσιομάρτυς Κοσμᾶς ὁ Πρῶτος ὁ Βατοπαιδινός. (†5 Δεκεμβρίου, 1280)

Ὁσιομάρτυς Κοσμᾶς ὁ Πρῶτος ὁ Βατοπαιδινός. (†5 Δεκεμβρίου, 1280)

Κατὰ τὴν γενόμενη ἐπίσκεψη τῶν Ἑνωτικῶν λατινοφρόνων ἐκτὸς τῶν Βατοπαιδινῶν μαρτύρησαν μοναχοὶ τῶν ἱερῶν μονῶν Ἰβήρων, Ζωγράφου καὶ Ξενοφῶντος.
Κατὰ μία παράδοση ὁ ἴδιος ὁ αὐτοκράτορας Μιχαὴλ Η΄ ὁ Παλαιολόγος ἡγεῖτο στρατιωτικῆς ὁμάδος. «Κατέλαβε τὴν τῶν Καραιῶν κελλιωτικὴν λαύραν, ἔνθα καὶ τὸ τοῦ Ὅρους πρωτεῖον ἵδρυται· ὁ δὲ πρωτεύων καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἀντέστησαν αὐτῷ γενναίως, τοῖς προλαβοῦσιν ὁμοίως ἐλέγχοντες· ὁ δὲ βασιλεὺς εἰς ὀργὴν κινηθεῖς, ἐκέλευσε πάντας αὐτοὺς μαχαίρας ἔργον γενέσθαι, καὶ οὕτως ἐτελειώθησαν οἱ ἅγιοι ὁμολογηταί την δὲ ἐκκλησίαν αὐτῶν πυρπολήσας, καὶ τὰ τῶν μοναχῶν σκηνώματα ληϊσάμενος ...».

5 Δεκεμβρίου Συναξαριστής

Σάββα Ἠγιασμένου, Ἀναστασίου, Γράτου Ὁσίου, Διογένους, Ἀβερκίου, Νόννου Ὁσίου, Νεκταρίου Ἀθωνίτη, Φιλοθέου Καρεώτη, Κοσμά Βατοπαιδινοῦ καὶ τῶν Ἁγίων Ὁσιομαρτύρων τοῦ Ἁγίου Ὅρους, Νιζερίου.

Ὁ Ἅγιος Σάββας 

Ἔζησε τὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορα Θεοδοσίου τοῦ Β’ τοῦ Μικροῦ. Καταγόταν ἀπὸ τὴν Καππαδοκία καὶ ἦταν γόνος ἐπιφανοῦς καὶ εὐσεβοῦς οἰκογενείας. Ἀπὸ πολὺ νωρὶς γνώρισε τὶς θεῖες βουλὲς καὶ ἀποφάσισε νὰ ἀφιερωθεῖ στὸ μοναστικὸ βίο.
 Εἶχε τόση πίστη ποὺ κάποτε μπῆκε σὲ ἕνα κλίβανο πυρὸς ἀπὸ τὸν ὁποῖο βγῆκε ἀβλαβὴς μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ.
Ὅταν ἦταν δεκαοχτὼ ἐτῶν ἔφυγε ἀπὸ τὸ μοναστήρι τῶν Φλαβιανῶν καὶ πῆγε στὰ Ἱεροσόλυμα. Ἀπὸ ἐκεῖ κατευθύνθηκε πρὸς τὴν ἔρημο τῆς Ἀνατολῆς γιὰ νὰ συναντήσει τὸν Μέγα Εὐθύμιο.