Λόγος στήν συνάντηση τοῦ Κυρίου μέ τήν Σαμαρείτιδα. Ἅγ. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Π. Σάββας 2012-05-13 Λόγος στήν συνάντηση τοῦ Κυρίου μέ τήν Σαμαρείτιδα  Ἅγ. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 13-05-2012 (Σύναξη στό Ἀρχονταρίκι).

  

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

hristospanagia3.blogspot.gr  

Πῶς θὰ παρηγορηθοῦμε στὶς θλίψεις. Κυριακὴ Σαμαρείτιδος. (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Πῶς θὰ παρηγορηθοῦμε στὶς θλίψεις

Κυριακὴ Σαμαρείτιδος

«Διασπαρέντες οἱ ἀπόστολοι ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ…» (Πράξ. 11,19)

(†) ἐπίσκοποςΑὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ὁλοι, ἀγαπητοί μου,  σ᾽  αὐτὴ τὴ ζωὴ ζητοῦν ἕνα  πρᾶγμα· τὴν εὐτυχία. Ἐν τούτοις ἡ εὐτυχία εἶνε πουλὶ ἄπιαστο. Τὸ  κυνηγοῦν, μὰ δὲν πιάνεται.
Ἂς πᾶμε  νὰ ρωτήσουμε κάθε ἄνθρωπο, εἶνε εὐτυχής; Μπαίνω σὲ μιὰ καλύβα κι ἀκούω· «Πεινῶ…». Μπαίνω στὰ μεγάλα σπίτια μὲ τὶς ἀνέσεις, κι ἀκούω ἕναν ἄρρωστο νὰ μοῦ λέῃ· «Πουλῶ τὸ παλάτι, δός μου  τὴν ὑγειά μου. Προτιμῶ νὰ κατοικῶ σὲ τσαντίρι, παρὰ  νὰ πάσχω ἀπ᾿  αὐτὴ τὴν ἀρρώστια…». Φεύγω ἀπὸ ᾿κεῖ, συναντῶ στὸ δρόμο ἕναν καὶ  μοῦ  λέει· «Στενοχωριέμαι· σπίτι δὲν ἔφτειαξα, οἰκογένεια  δὲν ἔχω, ὁλομόναχος εἶμαι,  σύντροφο ζητάω, δυστυχισμένος εἶμαι…». Συναντῶ παρακάτω κάποιον ἄλλο ποὺ εἶνε παντρεμένος, καὶ τὸν ρωτῶ· Εἶσαι εὐτυχισμένος; Μοῦ λέει· «Καταραμένη ἡ μέρα ποὺ  παντρεύτηκα. Κόλασι  ἔχω μέσα  στὸ σπίτι…». Συναντῶ κάποιο ἀντρόγυνο ποὺ  δὲν ἔχει παιδιὰ  κι ἀναστενάζει. Συναντῶ ἕναν ἄλλο ποὺ ἔχει παιδιά,  ἀλλὰ κλαίει γιατὶ τὰ παιδιά  του κάθε μέρα τὸν ποτίζουν φαρμάκι…

Της Σαμαρείτιδος. Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Της Σαμαρείτιδος

Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!

  Κάθισε να αναπαυθεί πλησίον της πηγής του Ιακώβ, και εκεί, μη υπολογίζοντας την προσωπική Του κούραση, ο Κύριος ανοίγει διάλογο με μία γυναίκα Σαμαρείτιδα.  Διότι, προκειμένου να σωθεί έστω και μία ψυχή, καμία ευκαιρία δεν πρέπει να χάνεται.
Ο Χριστός ύστερα από μιά μακρά και ταλαίπωρη οδοιπορία έφθασε στην πόλη της Σαμάρειας που ονομάζετο Συχάρ.

            Ο βοσκός, όταν χάσει έστω και ένα πρόβατο, αφήνει τα ενενήκοντα εννέα και βγαίνει προς αναζήτηση του ενός.  Δεν αδιαφορεί, δεν το αφήνει στην τύχη του, δεν το εγκαταλείπει στην ερημιά, όπου κινδυνεύει κάθε στιγμή να κατασπαραχθεί από τα άγρια θηρία.  Βγαίνει στις πεδιάδες, ανεβαίνει ψηλές κορυφές, κατεβαίνει χαράδρες και γκρεμούς, αναζητώντας το χαμένο πρόβατο. 
Ο καλός ποιμένας αναζητά το ένα που χάθηκε, που γι’ αυτόν έχει μεγαλύτερη αξία από τα υπόλοιπα ενενήντα εννέα.  Και, όταν το βρεί, το βάζει επάνω στους ώμους του γεμάτος από χαρά, ενθουσιασμό και ικανοποίηση.  Και ο Κύριος μας διαβεβαιώνει: Σας διαβεβαιώνω, ότι τόση μεγάλη χαρά γίνεται στον ουρανό, όταν ένας αμαρτωλός μετανοεί, παρά για ενενήκοντα εννέα δικαίους, που δεν έχουν ανάγκη μετάνοιας (Λουκ. 15: 4-7).

Εἴμαστε πράγματι χριστιανοί; Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Εἴμαστε  πράγματι  χριστιανοί;

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής της Σαμαρείτιδος

(Πράξ. Αποστ. ΙΑ΄ 19-30)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης            

Πόσο αλήθεια συγκλονίζεται ο πιστός όταν μελετά το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων! Ομολογουμένως, ενθουσιάζεται κανείς όταν βλέπει τον ζήλο και την αφοσίωση της νεοσύστατης Εκκλησίας και συνάμα λαμβάνει από τον Ευαγγελιστή Λουκά, ακριβείς πληροφορίες για πολύ σημαντικά θέματα που έχουν να κάνουν με την ζωή των πιστών.
Στο σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα βλέπουμε την γεωγραφική επέκταση του Σώματος του Χριστού, αλλά και την προσωπικότητα του Αποστόλου Βαρνάβα.
Τον άνθρωπο ο οποίος χαρακτηρίζεται από την θεόπνευστη Γραφή ως «ανήρ αγαθός και πλήρης Πνεύματος Αγίου και πίστεως». Και το αποδεικνύει αυτό ο Βαρνάβας με την όλη του στάση. Στάση που δείχνει ταπείνωση και πνευματική καλλιέργεια, αφού δεν επέτρεπε να φωλιάσει μέσα στην καρδιά του το λεπτό και πειρασμικό αίσθημα της «πνευματικής αυτάρκειας», όπως έχουν πολλοί εγωϊστές. Και ουσιαστικά, ο Βαρνάβας είναι αυτός ο οποίος «κατ' άνθρωπον» φέρει στο προσκήνιο της αποστολικής διακονίας και του Ευαγγελισμού των εθνών, τον Παύλο, αφού τον καλεί να πάει στην Αντιόχεια για το μεγάλο έργο της σποράς του λόγου του Θεού.
Αυτό όμως που κάνει εντύπωση στην εξιστόρηση του Αποστολικού αναγνώσματος στη συνέχεια, είναι ότι στην Μεγάλη αυτή πολιτεία, στην Αντιόχεια, εκεί οι «μαθητές», τα μέλη δηλαδή της Εκκλησίας του Χριστού, για πρώτη φορά ονομάστηκαν Χριστιανοί.
Το όνομα δόθηκε στους πιστούς ως προσωνύμιο, δηλ. ως «παρατσούκλι» από τους εθνικούς ειδωλολάτρες που δεν πίστευαν στον Χριστό. Και φυσικά το απέδωσαν, όχι για να τους τιμήσουν. Αποκάλεσαν τους πιστούς μαθητές του Κυρίου «χριστιανούς», για να τους εμπαίξουν, να τους ειρωνευθούν και να τους κατηγορήσουν.

Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος

Ὁμιλίες (3) π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου στήν Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος

 

Ὁμιλία Δημητρίου Παναγόπουλου στήν Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος

 

Η ζωή και το έργον της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος και οι δικές μας βαθύτερες υποχρεώσεις. π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

 

Ὁμιλία Ἀρχ. Ἀρσενίου Κατερέλου στήν Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος

 

Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος. Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

 

Δώδεκα παρὰ ἕν λεπτόν! Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος. (†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

 

Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς. Κατά Ιωάννην Εὐαγγέλιο. Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδoς

Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδoς
Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακής, ἡ ἀπόδοσή του  στήν νεοελληνική
Κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο Κεφ. 4, χωρίο 5 ἕως χωρίο 42
Ὁ ᾿Ιησοῦς Χριστὸς καὶ ἡ Σαμαρεῖτις

Δ´\ 5 Τῷ καιρῷ ἐκείνω, ἔρχεται ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχάρ, πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν ᾿Ιακὼβ ᾿Ιωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· 6 ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ ᾿Ιακώβ. ὁ οὖν ᾿Ιησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ· ὥρα ἦν ὡσεὶ ἕκτη.
7 ἔρχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ. λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· δός μοι πιεῖν. 8 οἱ γὰρ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπεληλύθεισαν εἰς τὴν πόλιν ἵνα τροφὰς ἀγοράσωσι. 9 λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρεῖτις· πῶς σὺ ᾿Ιουδαῖος ὢν παρ' ἐμοῦ πιεῖν αἰτεῖς, οὔσης γυναικὸς Σαμαρείτιδος; οὐ γὰρ συγχρῶνται ᾿Ιουδαῖοι Σαμαρείταις.
10 ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ, καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι, δός μοι πιεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτόν, καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν. 11 λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Κύριε, οὔτε ἄντλημα ἔχεις, καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶ βαθύ· πόθεν οὖν ἔχεις τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν;
12 μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν ᾿Ιακώβ, ὃς ἔδωκεν ἡμῖν τὸ φρέαρ, καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιε καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ; 13 ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν·
14 ὃς δι' ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ, γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον.

Ἡ ἑορτή τῆς Κυριακῆς τῆς Σαμαρείτιδος (2012) εἰς τό φρέαρ τοῦ Ἰακώβ

Τήν Κυριακήν, 30ήν Ἀπριλίου /13ην Μαΐου 2012, ἑωρτάσθη ἡ εἰς τό Πεντηκοστάριον τῆς Ἐκκλησίας διαλαμβανομένη ἑορτή τῆς Κυριακῆς τῆς Σαμαρείτιδος εἰς τό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ εἰς Σαμάρειαν.
Εἰς τό Φρέαρ τοῦτο μνημονευόμενον ὡς Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ εἰς τόν Εὐαγγελιστήν Ἰωάννην (Ἰω. 4,6) καί εὑρισκόμενον εἰς τήν κοιλάδα ἀναμέσον τῶν ὀρέων Γεβάλ καί Γαριζίν συνήντησεν ἡ γυνή, ἡ ἐλθοῦσα ἐκ τῆς Σαμαρείας, ἵνα ἀντλήσῃ ὕδωρ( Ἰω. 4,7) τόν Κύριον, ὁ Ὁποῖος συνωμίλησε μετ’αὐτῆς και ἀπεκάλυψεν εἰς αὐτήν τά τοῦ βίου αὐτῆς (Ἰω. 4,18) καί εἵλκυσεν αὐτήν πρός Αὐτόν, προσφέρων αὐτῇ τό ὕδωρ τό ἁλλόμενον εἰς ζωήν αἰώνιον ( Ἰω. 4,14), τήν ἀποκάλυψιν δηλαδή ἀπεριφράστως ὅτι Αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός (Ἰω. 4, 26).

Ὁ διάδοχός του Ἁγίου Φιλουμένου π. Ἰουστίνος στό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ μιλᾶ γιά τήν συνάντηση τοῦ Χριστοῦ μέ τή Σαμαρείτιδα

Ὁμιλίες (3) π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου στήν Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος

1. Ὁ χαρακτήρ τοῦ Διαλόγου
Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου στήν Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος (Ἰωάν. 4, 1-42)
Πραγματοποιήθηκε στίς 24-05-1981. (Διάρκεια 25')

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)


2. Ἡ ἀποκάλυψις τοῦ Μεσσίου
Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου στήν Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος (Ἰωάν. 4, 25 –26, 42 β)
Πραγματοποιήθηκε στίς 16-05-1982. (Διάρκεια 26')

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)


3. Τό ὄνομα Χριστιανός
Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου εἰς τόν Ἀπόστολον* τῆς Κυριακῆς τῆς Σαμαρείτιδος (Πράξ. 11, 19-30)
Πραγματοποιήθηκε στίς 20-05-1984. (Διάρκεια 26')

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)

Τά ἠχητικά ἀρχεῖα εἶναι ἀπό τό arnion.gr
Διαβάστε περισσότερα πατώντας Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος
(*) Διαβάστε τόν Ἀπόστολον πατώντας ἐδῶ

Ὁμιλία Δημητρίου Παναγόπουλου στήν Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος

Ὁμιλία Δημητρίου Παναγόπουλου στήν Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος
Ἀρχείο mp3 - Μέγεθος ἀρχείου 24,2 ΜΒ - Διάρκεια 00:53:02


Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)

Ἀρχείο  Ἀναβάσεων
Διαβάστε περισσότερα πατώντας Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος

Η ζωή και το έργον της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος και οι δικές μας βαθύτερες υποχρεώσεις. π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Η ζωή και το έργον της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος και οι δικές μας βαθύτερες υποχρεώσεις

Κυριακή της Σαμαρείτιδος 2002

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Μην ούτος εστίν ο Χριστός;
Ύστερα από το κήρυγμα της περασμένης Κυριακής, πρέπει να έρθουμε και στη θεία παρηγοριά της φιλανθρωπίας του Αγίου Θεού. Ποιο να είναι άραγε αδελφοί μου το ζητούμενον, για ολόκληρη την ανθρωπότητα, για όλα τα έθνη, φυλές και γλώσσες;
Ποιο να είναι το ζητούμενο για πιστούς και για απίστους και ειδικά για μας τους Νεοέλληνες Ορθοδόξους Χριστιανούς;

- Μήπως η ευδαιμονία του ανθρώπου μέσα από την κατανάλωση των υλικών αγαθών και την τρυφή των σαρκικών απολαύσεων; Όχι.
- Μήπως η θεραπεία όλων των ασθενειών; Και της δυστυχίας των ανθρώπων; Όχι.

Ὁμιλία Ἀρχ. Ἀρσενίου Κατερέλου στήν Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος

Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος.
Ὁμιλία Ἀρχιμανδρίτου Ἀρσενίου Κατερέλου  καθηγουμένου τῆς Ι. Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος.
Πραγματοποιήθηκε κατά τήν Θεία Λειτουργία στόν Μητροπολιτικό Ναό Λαμίας
(Πνεύμα ὁ Θεός -Λόγος π. Ἰουστίνου Πόποβιτς - Το Π.Σ.Ε -Ἡ θεωρία τῶν Κλάδων)




Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς) Ἀρχείο  Ἀναβάσεων
Διαβάστε περισσότερα πατώντας Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος

Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος. Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος. Ἰωάν. δ΄, 5-42

Ὁμιλία εἰς τὴν Σαμαρείτιδα

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Δώδεκα παρὰ ἕν λεπτόν! Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος. (†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Δώδεκα παρὰ ἕν λεπτόν! ....
«Πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν διὰ τὸν λόγον τῆς γυναικός»
Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος. Ἰωάν. δ΄ 5-42

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Κοντὰ στὸ πηγάδι τοῦ Ἰακώβ, στὴ Σαμάρεια, εὑρέθηκε μίαν ἡμέραν, ἀγαπητὲ ἀναγνῶστα, ὁ Κύριος. Ὡραία σύμπτωσις!  Ἡ πηγὴ τοῦ «ζῶντος ὕδατος» πλάϊ στὴν πηγὴ τοῦ ὑλικοῦ νεροῦ, ποὺ πάλιν τὰ θεϊκὰ χέρια εἶχαν παλαιὰ δημιουργήσει.  Διψοῦσε. Ἀλλὰ δὲν εἴχεν ἄντλημα.
Ἔρχεται μία γυναίκα. Εἶναι Σαμαρεῖτις.
Τὸ παρελθόν της δὲν εἶναι καθαρόν. Ὁ Κύριος τὸ γνωρίζει. Τῆς ζητεῖ νερό. Πιάνει μαζύ της συζήτησι. Καὶ ἐκεῖ Τοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ διατυπώσῃ ὕψιστες ἀλήθειες, ποὺ ἀπεκάλυψαν καὶ διεφώτισαν μυστικὰ τῶν οὐρανῶν καὶ ἔλυσαν μυστήρια, τὰ ὁποῖα μόνον ὁ Θεὸς ἦτο δυνατὸν νὰ ἑρμηνεύσῃ.
Ἡ Σαμαρεῖτις ἔμεινε κατάπληκτη ἀπὸ τὸν ἄγνωστον αὐτὸν συνομιλητήν της. Δὲν ἦτο μόνον διδάσκαλος. Ἦτο καὶ προφήτης.
Καὶ παντογνώστης. Ὁ Μεσσίας!  Ἐπίστευσεν ἀδίστακτα. Ἔτρεξεν εἰς τὴν πόλιν καὶ ἀνήγγειλε τὸ γεγονός. Ἐκάλεσε τοὺς πατριώτας της νὰ γνωρίσουν ἀπὸ κοντὰ τὸν προφήτη. Καὶ ἀπὸ τότε ἤλλαξε τελείως ζωήν.
Ἡ ψυχὴ της ἐφωτίσθη ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν. Καὶ ἀπεφάσισε νὰ ἀφιερωθῇ εἰς τὸ ἔργον τῆς ἱεραποστολῆς.

Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος. Ἁγίου Ρωμανοῦ τοῦ Μελωδοῦ. Κοντάκιον εἰς τήν Σαμαρείτιδα

Ἁγίου Ρωμανοῦ τοῦ Μελωδοῦ 

Κοντάκιον εἰς τήν Σαμαρείτιδα

ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ

Προοίμιον

Ἐπί τό φρέαρ ὡς ἦλθεν ὁ κύριος,

ἡ Σαμαρείτις ἠρώτα τόν εὔσπλαχνον

«Παράσχου μοί τό ὕδωρ τῆς πίστεως,

καί λήψομαι τῆς κολυμβήθρας τά νάματα,

ἀγαλλίασιν καί ἀπολύτρωσιν.»

Οἶκοι

α΄       Τό τάλαντον τό δοθέν σοί, ψυχή μου, μή ἀποκρύψης,

ἰνά μή τῆς ραθυμίας ὑπενέγκης τήν αἰσχύνην

ἐν ἡμέρα, ἡ κρινεῖ ὁ θεός τήν οἰκουμένην

ἐρχόμενος γάρ τότε τό κρίμα παραχρῆμα ἀπαιτήσει σέ

οὔχ ὅσον ἐκομίσω, ἀλλ’ ὅσον ἐπορίσω ψηφίσας

μεθοδεύσει σέ

σύν τόκω γάρ τό δάνειον παρ’ ἑκάστου λαμβάνει

ψυχή μου, μή ἀμέλει, ψυχή μου, ἐμπορεύου, ψυχή μου,

δός καί λάβε,

Ἰν’ ὅταν ἔλθη ὁ βασιλεύς σου, ἀντί τῆς πραγματείας

σοί παράσχη

ἀγαλλίασιν καί ἀπολύτρωσιν.

Η στάμνα της Σαμαρείτιδος. (†) Αρχ. Χριστοδούλου Φάσσου

Η στάμνα της Σαμαρείτιδος

Αρχ. Χριστοδούλου Φάσσου

Αυτή η ευαγγελική περικοπή, αδελφοί μου, που δια­βάσαμε, η συνομιλία του Κυρίου μας με τη Σαμαρείτιδα, είναι μία από τις ωραιότερες αλλά και διδακτικότερες σελίδες της ευαγγελικής διηγήσεως. Ο Κύριός μας αποκαλύπτει στη συνομιλία Του με τη γυναίκα αυτή αλή­θειες δογματικές, θεολογικές και λατρευτικές, τις οποίες για πρώτη φορά ακούμε και διαβάζουμε μέσα στο Ευαγγέλιο.

Οταν διάβαζα προ ολίγων ημερών για να προετοιμα­στώ για τη Θ. Λειτουργία, στάθηκα σε μία φράση, η οποία με προβλημάτισε. Η φράση αυτή είναι στο τέλος της συνομιλίας του Κυρίου με τη Σαμαρείτιδα. Οπως θυμάστε, ο Κύριος ήρθε κουρασμένος και κάθισε στο πηγάδι. Οι μαθητές έφυγαν για να αγοράσουν τρόφιμα. 
Ο Ιωάννης φαίνεται ότι έμεινε μαζί Του΄ γι' αυτό και περιγράφει τόσο λεπτομερώς αυτή την υπέροχη συζήτηση μεταξύ του Κυρίου και της Σαμαρείτιδος.

Τό Τ ι μ η μ έ ν ο Ὄ ν ο μ α. Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον τῆς Κυριακής τῆς Σαμαρείτιδος. (†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Τό Τιμημένο Ὄνομα

Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον* τῆς Κυριακῆς τῆς Σαμαρείτιδος

«… χρηματίσαι τέ πρῶτον ἐν Ἀντιοχεία τούς μαθητᾶς χριστιανούς»

(†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Εἶναι ἱστορική, ἀγαπητέ ἀναγνώστα, ἡ σημερινή Ἀποστολική περικοπή. Μᾶς δίδει μίαν ὑψίστης σημασίας πληροφορίαν.
Ἀναφέρει ὅτι, ἐπειδή οἱ πιστεύοντες εἰς τόν Χριστόν Ἰουδαῖοι καί πρό παντός οἱ εἰδωλολάτραι ἤσαν πολυάριθμοι εἰς τήν Ἀντιόχειαν, διά νά τούς διακρίνουν οἱ Ἐθνικοί ἀπό τούς Ἰουδαίους, ἀπεφάσισαν νά τούς ὀνομάσουν Χριστιανούς, ἀπό τό ὄνομα τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Χριστοῦ.
Ἔτσι σιγά σιγά διεδόθη παντοῦ αὐτή ἡ ὀνομασία καί μέ τόν καιρόν ἐπεβλήθη εἰς ὅλα τά μέρη.
Καί οἱ ὀπαδοί τοῦ Κυρίου μέ χαράν καί ὑπερηφάνειαν ἐδέχθησαν τόν τίτλον αὐτόν, μέ τόν ὁποῖον διεκήρυσσαν ὅτι ἀνήκουν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τόν Χριστόν, καί ὅτι πᾶν ὅ,τι ἔχουν τό ὀφείλουν εἰς Αὐτόν, ὅτι ἀναγνωρίζουν τόν Χριστόν ὡς τόν Μεσσίαν καί ὅτι θά ἀκολουθοῦν πιστά τά ἴχνη Του καί τό ἅγιον παράδειγμά Του.
Τό τιμημένον ὄνομα τοῦ Χριστιανοῦ τό ἔχομεν καί ἠμεῖς, ἀγαπητέ μου. Ἐσκέφθημεν ὅμως τί ὑποχρεώσεις, τί εὐθύνες, τί ἔννοιαν κρύβει αὐτό τό oνομα;
Σήμερα, βέβαια, δέν ὑπάρχουν γύρω μας εἰδωλολάτραι στή θρησκεία, ἀπό τούς ὁποίους πρέπει νά ξεχωρίσουν οἱ Χριστιανοί.
Ὑπάρχουν ὅμως εἰδωλολάτραι στή ζωή, πού φέρουν, ἀτυχῶς, τό χριστιανικό σῆμα. Καί εἶναι αὐτοί βαπτισμένοι καί μυρωμένοι. Στίς ἡμέρες μας δυστυχῶς ἐξεθώριασε τό χριστιανικό ὄνομα. Λερώθηκε. Προδόθηκε.

Αγίου Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά Ομιλία επί του Ευαγγελίου του Χριστού περί της Σαμαρείτιδος

Ομιλία επί του Ευαγγελίου του Χριστού περί της Σαμαρείτιδος

Αγίου Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά

Όλη αυτή την περίοδο που διανύουμε τώρα, επεκτεινόμενη σε πενήντα μέρες, εορτάζομε την από τους νεκρούς ανάσταση του Κυρίου και Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, δεικνύοντας με αυτή την παράταση την υπεροχή της απέναντι στις άλλες εορτές.
Πραγματικά όλοι όσοι αναστήθηκαν από τους νεκρούς, αναστήθηκαν από άλλους και, αφού πέθαναν πάλι, επέστρεψαν στη γη. Ο δε Χριστός, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς, δεν κυριεύεται πλέον καθόλου από το θάνατο, γιατί δεν επέστρεψε πάλι στη γη, αλλά ανέβηκε στον ουρανό, καθιστώντας το φύραμά μας, που είχε λάβει ομόθρονο με το Πατέρα, ως ομόθεο.
Είναι ο μόνος που έγινε αρχή της μελλοντικής αναστάσεως όλων και πρωτότοκος από τους νεκρούς και πατέρας του μέλλοντος αιώνος.
Και όπως όλοι, αμαρτωλοί και δίκαιοι, πεθαίνουν στον Αδάμ, έτσι στοn Χριστό θα ζωοποιηθούν όλοι, αμαρτωλοί και δίκαιοι, αλλά ο καθένας στην τάξη του. Όταν καταργήσει κάθε αρχή και εξουσία και δύναμη, και θέσει όλους τους εχθρούς του κάτω από τα πόδια του, τελευταίος εχθρός που θα καταργηθεί είναι ο θάνατος, κατά την κοινή ανάσταση.
Ο Κύριος, κηρύττοντας το ευαγγέλιο της βασιλείας πριν από το πάθος, δεικνύει στους μαθητές ότι η εκλογή των αξίων της πίστεως δεν θα γίνει μόνο ανάμεσα στους Ιουδαίους, αλλά και ανάμεσα στους Εθνικούς, στην σημερινή περικοπή του ευαγγελίου.

Κυριακή της Σαμαρείτιδας. Χριστάκης Ευσταθίου Θεολόγος

Κυριακή της Σαμαρείτιδας

(Ιωαν. δ΄ 5-42)       (Παξ. ια΄ 19-30)

Προσκύνηση της αλήθειας

 Χριστάκης Ευσταθίου Θεολόγος

«Πνεῦμα ὁ Θεός, καί τούς προσκυνοῦντας αὐτόν ἐν πνεύματι καί ἀληθεία δεῖ προσκυνεῖν»
Η ανακάλυψη του βαθύτερου νοήματος της ζωής περνά μέσα από την αλήθεια της Εκκλησίας, όπως μάς την αποκαλύπτει ο ίδιος ο Κύριος. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς βάζει ακριβώς μπροστά από αυτή τη μεγάλη πρόκληση. Να ανοίξουμε τον εαυτό μας, να τον καταστήσουμε διάφανο, για να δεχθεί τη μεγάλη αλήθεια της ζωής, η οποία είναι εκείνη που σώζει και ανεβάζει τον άνθρωπο στις πιο ψηλές πνευματικές κορυφογραμμές.

Χρονικά και εορτολογικά βρισκόμαστε στο μέσο περίπου της πορείας μας προς την Πεντηκοστή. Είναι ίσως η πιο κατάλληλη στιγμή για να γίνουμε κοινωνοί της αποκάλυψης που ο ίδιος ο Κύριος κάνει στη συνάντηση του με τη Σαμαρείτιδα. Ότι δηλαδή ο ίδιος είναι το «ύδωρ το ζων», το «αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον». Μια αλήθεια, η οποία επιβάλλεται να αγγίξει υπαρκτικά τον άνθρωπο και να τον απογειώσει,  να τον ανυψώσει πνευματικά.

Χριστοειδής ανύψωση

Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς. Κατά Ιωάννην Εὐαγγέλιο. Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδoς

Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδoς
Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακής, ἡ ἀπόδοσή του  στήν νεοελληνική.
Κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο Κεφ. 4, χωρίο 5 ἕως χωρίο 42
Ὁ ᾿Ιησοῦς Χριστὸς καὶ ἡ Σαμαρεῖτις

Δ´\ 5 Τῷ καιρῷ ἐκείνω, ἔρχεται ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχάρ, πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν ᾿Ιακὼβ ᾿Ιωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· 6 ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ ᾿Ιακώβ. ὁ οὖν ᾿Ιησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ· ὥρα ἦν ὡσεὶ ἕκτη.
7 ἔρχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ. λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· δός μοι πιεῖν. 8 οἱ γὰρ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπεληλύθεισαν εἰς τὴν πόλιν ἵνα τροφὰς ἀγοράσωσι. 9 λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρεῖτις· πῶς σὺ ᾿Ιουδαῖος ὢν παρ' ἐμοῦ πιεῖν αἰτεῖς, οὔσης γυναικὸς Σαμαρείτιδος; οὐ γὰρ συγχρῶνται ᾿Ιουδαῖοι Σαμαρείταις.
10 ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ, καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι, δός μοι πιεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτόν, καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν. 11 λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Κύριε, οὔτε ἄντλημα ἔχεις, καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶ βαθύ· πόθεν οὖν ἔχεις τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν;
12 μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν ᾿Ιακώβ, ὃς ἔδωκεν ἡμῖν τὸ φρέαρ, καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιε καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ; 13 ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν·
14 ὃς δι' ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ, γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον.