Ἡ μαγεία. Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ. (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Ἡ μαγεία

Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ 

«Διαπονηθεὶς δὲ ὁ Παῦλος καὶ ἐπιστρέψας τῷ πνεύματι εἶπε· Παραγ-
γέλλω σοι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐξελθεῖν ἀπ᾿ αὐτῆς» (Πράξ. 16,18)

(†) ἐπίσκοποςΑὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ἂς προσπαθήσουμε, ἀδελφοί μου, νὰ πάρουμε κάποιο δίδαγμα ἀπ᾿ ὅσα ἀκούσαμε σήμερα, Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ.
Ἀνοίγω τὸν ἀπόστολο, ποὺ εἶνε ἕνας καθρέφτης τῆς ἐποχῆς μας. Τί βλέπουμε ἐκεῖ;
Μιὰ ἁμαρτία, ποὺ ἐξακολουθεῖ δυστυχῶς νὰ διαπράττεται καὶ σήμερα. Ποιά εἶνε ἡ ἁμαρτία αὐτή;

* * *

Τὰ χρόνια ἐκεῖνα, λέει, ἕνα φτωχὸ κορίτσι κατοικοῦσε σὲ μιὰ μεγάλη πόλι τῆς Μακεδονίας, τοὺς Φιλίππους.  Οἱ Φίλιπποι εἶχαν μέγαρα, δικαστήρια, θέατρα, στρατῶνες. Ἀλλὰ μιὰ νύχτα ἔγινε σεισμὸς καὶ καταστροφή. Τώρα ἂν πᾷς ἐκεῖ, θὰ βρῇς μόνο σπασμένα μάρμαρα καὶ ἀρχαιολόγους νὰ σκάβουν. Λίγα χιλιόμετρα ἔξω ἀπὸ τὴν Καβάλα, στὴν παλαιὰ Ἐγνατία ὁδό, βρίσκονται τὰ ἐρείπια.
Αὐτὰ θὰ πάθουμε καμμιὰ ὥρα κ᾿ ἐμεῖς, ἂν δὲν μετανοήσουμε. Κάθε φορὰ λ.χ. ποὺ χτυπᾷ ἡ καμπάνα, σαλπίζουν ἄγγελοι· μὰ στὴν ἐκκλησία ποιός ἔρχεται;
Ἕνας στοὺς ἑκατὸ ἐκκλησιάζεται. Θὰ τ᾿ ἀφήσῃ αὐτὸ ὁ Θεὸς ἀτιμώρητο; Αὐτὰ εἶνε γραμμένα· διαβάστε Ἀποκάλυψι καὶ θὰ τὰ δῆτε. Καὶ χτίζε σὺ τὰ σπίτια καὶ τὰ παλάτια σου· δὲν θὰ μείνῃ τίποτε, χωράφια θὰ γίνουν καὶ θὰ κατοικοῦν ἄγρια θηρία…

Του Τυφλού ΣΤ΄ Κυριακή του Πάσχα. Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Του Τυφλού ΣΤ΄Κυριακή του Πάσχα 

Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Χριστός Ανέστη!  Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!

Έξι μήνες πριν από την σταυρική του Θυσία, ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, στην γιορτή της Σκηνοπηγίας, πήγε στα Ιεροσόλυμα, μολονότι γνώριζε, ότι οι άρχοντες των Ιουδαίων ζητούσαν να τον θανατώσουν, και κήρυττε μέσα στο περίβολο του Ναού.  Βγαίνοντας, είδε ένα τυφλό να κάθετε σε μιά γωνιά και να ζητά ελεημοσύνη.  Οι Μαθητές ρώτησαν τον Διδάσκαλό τους, «Κύριε, ποιός αμάρτησε, αυτός ή οι γονείς του, ώστε να γεννηθεί τυφλός»;  Και Εκείνος, που γνωρίζει τις καρδιές  των ανθρώπων απάντησε με φιλάνθρωπα αισθήματα αγάπης και ευσπλαχνίας.  «Ούτε αυτός αμάρτησε, ούτε οι γονείς του.  Γεννήθηκε τυφλός για να φανερωθούν τα έργα του Θεού».

  Στο Ιουδαϊκό λαό βασίλευε η αντίληψη, ότι οι αμαρτίες των γονέων ταλαιπωρούν τις μεταγενέστερες γενεές των παιδιών τους.  Αυτή η αντίληψη προήλθε από την παρεξήγηση της εντολής του Θεού, ο Οποίος διέταξε τον Ισραήλ να μη κατασκευάσει είδωλα, μήτε να λατρεύσει άψυχα ξόανα.  Με άλλα λόγια προέτρεπε το λαό του Ισραήλ, να μη επανέλθη στην πολυθεϊα των ειδώλων. 

Τό δαιμόνιο του πύθωνος καί τά δαιμόνια τῆς αἰσχρῆς ἐκμετάλλευσης τῶν ἐργαζομένων. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

 Τό δαιμόνιο του πύθωνος καί τά δαιμόνια τῆς αἰσχρῆς ἐκμετάλλευσης τῶν ἐργαζωμένων

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής του Τυφλού

ΣΤ' από του Πάσχα

(Πράξ. Αποστ. ΙΣΤ΄ 16-34)

 Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης     

Ολόκληρο το θεόπνευστο βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων είναι, εκτός των άλλων και συναρπαστικό. Αλλά το σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα το παρακολουθούμε με κομμένη την ανάσα, ώστε να δούμε την έκβαση των γεγονότων.
Ο Απόστολος Παύλος με τους συνεργάτες του Σίλα, Τιμόθεο και Λουκά, βρίσκονται στους Φιλίππους. Ήδη οι πιστοί, με πρώτους απ' όλους τη Λυδία, αποτελούν τα πιστά μέλητης πρώτης Εκκλησίας στην Ευρώπη.
Αλλά ενώ φαινόταν πως όλα βάδιζαν τη σωστή τους πορεία, ένα γεγονός που άλλοι θα το θεωρούσαν θετικό για το έργο τους, ήλθε να ταράξει τα ύδατα και ν' αποδείξει ότι στα θέματα της πίστεως, δεν πρέπει να υπάρχει εφησυχασμός. Χρειάζεται πολλή προσοχή και χάρισμα διακρίσεως, διότι ο εχθρός διάβολος μπορεί να μετασχηματισθεί ακόμα και σε «άγγελο φωτός» (Β' Κορινθ. ΙΑ' 14). Αυτό ακριβώς συνέβη τώρα και στους Φιλίππους.
Μια δαιμονισμένη δούλη, με «πνεύμα πύθωνος», με μαντικό δηλαδή πνεύμα, από τις μαντείες της οποίας οι κύριοί της κέρδιζαν χρήματα πολλά, όταν είδε τους Αποστόλους, άρχισε να φωνάζει και να λέει : «αυτοί οι άνθρωποι είναι δούλοι του Θεού του υψίστου και μας δείχνουν τον δρόμο της σωτηρίας».

Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ

Τὸ «Κύριε, ἐλέησον» μὲ ὅλη τὴν καρδιὰ. Κυριακὴ ΙΔ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 18,35-43). (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

 

Ἡ θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ (Ἰωάν. θ/ 1 - 38). Ἀρχιμανδρίτου Μάρκου Μανώλη

 

Ὁμιλία Ἀρχ. Ἀρσενίου Κατερέλου στήν Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ

 

Οι σχέσεις των σωματικών μετά των πνευματικών αισθήσεων της ψυχής. Ομιλία π. Στέφανου Αναγνωστόπουλου στην Κυριακή του Τυφλού

 

Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ. Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας

 

Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς. Κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο . Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ

 Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ
Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακής, ἡ ἀπόδοσή του  στήν νεοελληνική.
Κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο Κεφ. 9, χωρίο 1 ἕως 38
 Ἡ θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ

Θ´.1 Τῷ καιρῷ ἐκείνω, παράγων ὁ ᾿Ιησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς. 2 καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ραββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ;  
3 ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς· οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ' ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ. 4 ἐμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν· ἔρχεται νὺξ ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι.
 5 ὅταν ἐν τῷ κόσμῳ ᾦ, φῶς εἰμι τοῦ κόσμου. 6 ταῦτα εἰπὼν ἔπτυσε χαμαὶ καὶ ἐποίησε πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισε τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ 7 καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, ὃ ἑρμηνεύεται ἀπεσταλμένος. ἀπῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθε βλέπων.
8 Οἱ οὖν γείτονες καὶ οἱ θεωροῦντες αὐτὸν τὸ πρότερον ὅτι τυφλὸς ἦν, ἔλεγον· οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ καθήμενος καὶ προσαιτῶν; 9 ἄλλοι ἔλεγον ὅτι οὗτός ἐστιν· ἄλλοι δὲ ὅτι ὅμοιος αὐτῷ ἐστιν. ἐκεῖνος ἔλεγεν ὅτι ἐγώ εἰμι. 10 ἔλεγον οὖν αὐτῷ· πῶς ἀνεῴχθησάν σου οἱ ὀφθαλμοί;
11 ἀπεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπεν· ἄνθρωπος λεγόμενος ᾿Ιησοῦς πηλὸν ἐποίησε καὶ ἐπέχρισέ μου τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ εἶπέ μοι· ὕπαγε εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωὰμ καὶ νίψαι· ἀπελθὼν δὲ καὶ νιψάμενος ἀνέβλεψα. 12 εἶπον οὖν αὐτῷ· ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος; λέγει· οὐκ οἶδα.

Τὸ «Κύριε, ἐλέησον» μὲ ὅλη τὴν καρδιὰ. Κυριακὴ ΙΔ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 18,35-43). (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Τὸ «Κύριε, ἐλέησον» μὲ ὅλη  τὴν  καρδιὰ

Κυριακὴ  ΙΔ΄ Λουκᾶ (Λουκ. 18,35-43)

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἡ ἁγία  μας Ἐκκλησία ὥρισε νὰ διαβάζεται ὡς εὐαγγέλιο μία ὡραία σύντομη περικοπὴ ἐκ τοῦ Κατὰ  Λουκᾶν Εὐαγγελίου, ποὺ  διηγεῖται ἕνα θαῦμα.
Ἀλλὰ ἕνα θαῦμα μόνο ἔκανε ὁ Χριστός; Ἔκανε πολλά, ἀναρίθμητα θαύματα.
Ἂν μπορῇς νὰ μετρήσῃς τὴν ἄμμο  τῆς θαλάσσης, τὶς σταγόνες τῶν ὠκεανῶν, τὰ ἄστρα  τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὶς ἀκτῖνες τοῦ ἥλιου, τότε θὰ μπορέσῃς νὰ μετρήσῃς καὶ τὰ θαύματα ποὺ ἔκανε, κάνει καὶ θὰ κάνῃ  μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.

Σωστὰ εἶπαν ὅτι, κι ἂν ὁ οὐρανὸς γίνῃ  χαρτὶ κ᾽ ἡ θάλασσα μελάνι, δὲν φτάνουν γιὰ νὰ γραφτοῦν τὰ θαύματα τοῦ Χριστοῦ μας. Γι᾽ αὐτὸ  τὸ Κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέ- λιο κλείνει μὲ τὰ λόγια· Λίγα εἶν᾽ ἐδῶ γραμμέ- να, ὑπάρχουν κι ἄλλα πολλά, ποὺ ἂν καθένα ἀπ᾽ αὐτὰ ἱστορηθῇ, ὁ κόσμος ὅλος νομίζω δὲν θὰ χωρέσῃ τὰ βιβλία ποὺ θὰ γραφτοῦν (βλ. Ἰω. 21,25).  Ἀλλ᾽ ἂς ἔλθουμε στὸ  σημερινὸ θαῦμα.

Τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ, ἀγαπητοί μου, στὴν πόλι Ἰεριχὼ κατοικοῦσε ἕνας ἄνθρωπος τυφλός. Δὲν μποροῦσε νὰ ἐργασθῇ καὶ κατήντησε ζητιάνος· στεκόταν σὲ δρόμους καὶ σταυροδρόμια, ἅπλωνε τὸ χέρι καὶ ζητοῦσε ἐλεημοσύνη. Αὐτὸ γινόταν χρόνια.

Ἡ θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ (Ἰωάν. θ/ 1 - 38). Ἀρχιμανδρίτου Μάρκου Μανώλη

Ἡ θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ (Ἰωάν. θ/ 1 - 38)

Ἀρχιμανδρίτου Μάρκου Μανώλη

«Καὶ παράγων εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς. καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ραββί, τὶς ἥμαρτεν, οὗτος ἤ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῆ;»

Βγαίνοντας ἀπὸ τὸ ἱερὸν ὁ Κύριος ἐπινοεῖ τρόπον, διὰ νὰ διασκεδάση τὸν θυμὸν τῶν Ἰουδαίων καὶ βαδίζει, διὰ νὰ θεραπεύση τὸν τυφλόν. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θέλει νὰ μαλακώση τὴν σκληρότητα καὶ τὴν ἀπείθειάν τους, ἂν καὶ δὲν ἐδέχοντο αὐτοὶ καμμίαν ἐπίδρασιν. Συνάμα τοὺς ἔδειχνε ὅτι δὲν εἶπε μάταια καὶ ὑπερήφανα τὸ «πρὶν Ἀβραάμ, γενέσθαι, ἐγὼ εἰμι».
 Διότι ἰδοὺ ποὺ κάμνει ἕνα θαῦμα, ποὺ κανεὶς δὲν τὸ ἔκανε πρωτύτερα. Μπορεῖ νὰ ἄνοιξε κάποιος τὰ μάτια ἑνὸς τυφλοῦ· ὄχι ὅμως τυφλοῦ γεννημένου.
Εἶναι λοιπὸν φανερὸν ὅτι σὰν Θεός, ποὺ ὑπῆρχε καὶ πρὶν ἀπὸ τὸν Ἀβραάμ, κάνει αὐτὸ τὸ θαῦμα, ποὺ δὲν εἶχε γίνει ἕως τότε. Ἐπίτηδες ἐπῆγε καὶ εἰς τὸν τυφλόν. Δὲν ἐπῆ γε ὁ τυφλὸς πρὸς ἐκεῖνον.
Ἔτσι λοιπὸν οἱ μαθηταί, ὅταν τὸν εἶδαν ποὺ παρετήρησε προσεκτικὰ τὸν τυφλόν, τὸν ἐρώτησαν «τὶς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῆ;»

Ἡ κατά Θεόν λοιδορία. Ὁμιλία Ἀρχ. Ἀρσενίου Κατερέλου στήν Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ

Ἡ κατά Θεόν λοιδορία

Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ
Ὁμιλία Ἀρχιμανδρίτου Ἀρσενίου Κατερέλου  καθηγουμένου τῆς Ι. Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος.

Πραγματοποιήθηκε κατά τήν Θεία Λειτουργία στήν Ἱ. Μονή




Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)

Ἀρχείο Ἀναβάσεων
Διαβάστε περισσότερα πατώντας Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ

Οι σχέσεις των σωματικών μετά των πνευματικών αισθήσεων της ψυχής. Ομιλία π. Στέφανου Αναγνωστόπουλου στην Κυριακή του Τυφλού

Οι σχέσεις των σωματικών μετά των πνευματικών αισθήσεων της ψυχής

Κυριακή του Τυφλού

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Το σημερινό Ευαγγελικό Ανάγνωσμα χριστιανοί μου είναι αφιερωμένο στο θαύμα της θεραπείας του εκ γενετής τυφλού.

Γύρω μας αρκετές φορές συναντάμε στη ζωή μας τυφλούς σωματικά, είτε αυτοί εγεννήθηκαν τυφλοί, είτε τυφλώθηκαν από ατυχήματα ή από διάφορες αρρώστιες. Έτσι όλοι αυτοί στερούνται το πολυτιμότατο αγαθό της οράσεως και του φωτός. Γι’ αυτό γλυκύ το φως και «αγαθόν τοις οφθαλμοίς του βλέπειν, συν τον ήλιον» βεβαιώνει η σοφία της Αγίας Γραφής μέσα από τον Εκκλησιαστή, που σημαίνει ότι το πιο γλυκό πράγμα της ζωής μας, το πιο ωραίο πράγμα για τα μάτια μας, είναι να μπορούν να βλέπουν και να απολαμβάνουν το φως της ημέρας και το φως του ηλίου, να μπορούν να απολαμβάνουν όλα τα αγαθά του Θεού.

Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ. Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας

Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ

 Ἰωάν. θ΄, 1-38 

Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας

ἑρμηνεία εἰς τὸ κατὰ Ἰωαν. Εὐαγγέλιον Κεφ. θ΄.

Τά κλειστὰ μάτια. Κυριακή τοῦ τυφλοῦ. (†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Τά κλειστὰ μάτια
«Ἕν οἶδα, ὅτι τυφλὸς ὥν ἄρτι βλέπω». 

 Κυριακή τοῦ τυφλοῦ (Ἰωάν. θ΄ 1-38)

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Μίαν δραματικὴν σκηνὴν μᾶς παρουσιάζει τὸ σημερινὸν Εὐαγγέλιον, ἀγαπητοί μου. Ἀφορμὴ ἡ θεραπεία ἑνὸς τυφλοῦ. Ἔχει ὁ δυστυχὴς γεννηθῆ μέσ’ τὸ σκοτάδι. Ἀκούει χωρὶς νὰ βλέπῃ.  Δὲν γνωρίζει πότε νυχτῶνει καὶ πότε ξημερώνει. Ἄλλοι τοῦ δίδουν φαγητόν. Ἄλλοι τὸν ὁδηγοῦν.

Μέσα σ’ αὐτὸ τὸ θλιβερὸ τραγούδι, μὲ τὴν ψυχὴν γεμάτην πόνον, κάθεται ὁ τυφλὸς τῆς Ἱερουσαλὴμ στὴ συνηθισμένη του γωνία καὶ μαζεύει καρτερικὰ τὸ νῆμα τῆς θλιμμένης ζωῆς του.
Μιὰ μέρα ἐπέρασεν ἀπ’ ἐκεῖ ὁ Κύριος. Ἐστάθηκε.
Ἔπτυσε χαμαὶ καὶ μὲ τὸν πηλὸν ἔχρισε τὰ μάτια τοῦ τυφλοῦ καὶ τὸν διέταξε: «πήγαινε εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ νὰ πλυθῇς...».
Ὁ τυφλὸς ὑπήκουσε. Ἐπῆγε. Ἔσκυψεν εἰς τὴν στέρναν, ἐπῆρε μὲ τὴν παλάμην του νερὸ καὶ τὸ ἔφερε εἰς τὸ λασπωμένο του πρόσωπο. Δυὸ ἀστραφτερὰ μάτια ἐφάνησαν. Τὸ παντοδύναμο πρόσταγμα τοῦ Χριστοῦ ἐχάρισε τὸ φῶς εἰς τὸν πικραμένον τυφλόν.

Τὸ θαῦμα ἔγινεν ἀμέσως γνωστόν. Ἡ Ἱερουσαλὴμ ἀναστατώνεται. Σχίσμα μεγάλο ἀνάμεσα στὸ λαό. Εἶναι ὁ ἴδιος ἤ δὲν εἶναι; Καὶ αὐτοὶ οἱ γονεῖς του φοβοῦνται νὰ ὁμολογήσουν μὲ παρρησίαν τὸ θαῦμα, ποὺ ἔγινε στὸ παιδί των.

Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς. Κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο . Κυριακή τοῦ Τυφλού

 Κυριακή τοῦ Τυφλού
Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακής, ἡ ἀπόδοσή του  στήν νεοελληνική.
Κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο Κεφ. 9, χωρίο 1 ἕως 38
 Ἡ θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ

Θ´.1 Τῷ καιρῷ ἐκείνω, παράγων ὁ ᾿Ιησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς. 2 καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ραββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ; 3 ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς· οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ' ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ. 4 ἐμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν· ἔρχεται νὺξ ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι.
 5 ὅταν ἐν τῷ κόσμῳ ᾦ, φῶς εἰμι τοῦ κόσμου. 6 ταῦτα εἰπὼν ἔπτυσε χαμαὶ καὶ ἐποίησε πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισε τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ 7 καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, ὃ ἑρμηνεύεται ἀπεσταλμένος. ἀπῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθε βλέπων.
8 Οἱ οὖν γείτονες καὶ οἱ θεωροῦντες αὐτὸν τὸ πρότερον ὅτι τυφλὸς ἦν, ἔλεγον· οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ καθήμενος καὶ προσαιτῶν; 9 ἄλλοι ἔλεγον ὅτι οὗτός ἐστιν· ἄλλοι δὲ ὅτι ὅμοιος αὐτῷ ἐστιν. ἐκεῖνος ἔλεγεν ὅτι ἐγώ εἰμι. 10 ἔλεγον οὖν αὐτῷ· πῶς ἀνεῴχθησάν σου οἱ ὀφθαλμοί;
11 ἀπεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπεν· ἄνθρωπος λεγόμενος ᾿Ιησοῦς πηλὸν ἐποίησε καὶ ἐπέχρισέ μου τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ εἶπέ μοι· ὕπαγε εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωὰμ καὶ νίψαι· ἀπελθὼν δὲ καὶ νιψάμενος ἀνέβλεψα. 12 εἶπον οὖν αὐτῷ· ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος; λέγει· οὐκ οἶδα.

Κυριακή του Τυφλού. Χριστάκης Ευσταθίου Θεολόγος

Κυριακή του Τυφλού

(Ιωαν. θ΄ 1-38) (Πραξ. Ιστ΄ 16-34)

Χριστάκης Ευσταθίου Θεολόγος

Το φως της ζωής
«Ἐνίψατο, καί ἦλθε βλέπων»

Γεννήθηκε η ταλαιπωρημένη εκείνη ύπαρξη χωρίς να απολαμβάνει το θείο δώρο της όρασης. Άκουε μόνο για τις ομορφιές της φύσεως και η δοκιμασία του ήταν μεγαλύτερη γιατί δεν μπορούσε να έχει και θέαση εικόνων και πραγμάτων. Δεν μπορούσε να κοιτάξει ούτε το διπλανό του και η ζωή του ήταν ανυπόφορη, βυθισμένη στην κυριολεξία στο σκοτάδι.

Ο άνθρωπος αυτός, βέβαια, βίωνε οδυνηρά τη στέρηση της σωματικής όρασης. Πολύ όμως πιο τραγική ήταν σίγουρα η θέση των Φαρισαίων, οι οποίοι ήταν βυθισμένοι στο πνευματικό σκοτάδι, στο εφιαλτικό έρεβος της υποκρισίας τους. Είχαν ερμητικά κλειστά τα μάτια της ψυχής τους. Στην περίπτωσή τους ίσχυε ο λόγος του Ευαγγελιστή Ιωάννη, ο οποίος διαπιστώνει: «Το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον, και ηγάπησαν μάλλον οι άνθρωποι το σκότος ή το φως».

Ομιλία π Αθανασίου Μυτιληναίου στην Κυριακή του Τυφλού

Ομιλία του π. Αθανασίου Μυτιληναίου κατά την Κυριακή των Τυφλού (Ιωάννη 9.1 -38)

Αρχείο mp3 - Διάρκεια 00:29:24 - Μέγεθος 13,4 MB





Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

Κυριακή του Τυφλού

Κυριακή του Τυφλού
Το Ευαγγέλιο της Κυριακής,
η απόδοσή του στην νεοελληνική.

***

Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο
Κεφ. 9, χωρίο 1 έως 38
Η θεραπεία τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ

Θ´.1 Τῷ καιρῷ ἐκείνω, παράγων ὁ ᾿Ιησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς. 2 καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ραββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ; 3 ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς· οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ' ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ. 4 ἐμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν· ἔρχεται νὺξ ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι. 5 ὅταν ἐν τῷ κόσμῳ ᾦ, φῶς εἰμι τοῦ κόσμου. 6 ταῦτα εἰπὼν ἔπτυσε χαμαὶ καὶ ἐποίησε πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισε τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ 7 καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, ὃ ἑρμηνεύεται ἀπεσταλμένος. ἀπῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθε βλέπων.

8 Οἱ οὖν γείτονες καὶ οἱ θεωροῦντες αὐτὸν τὸ πρότερον ὅτι τυφλὸς ἦν, ἔλεγον· οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ καθήμενος καὶ προσαιτῶν; 9 ἄλλοι ἔλεγον ὅτι οὗτός ἐστιν· ἄλλοι δὲ ὅτι ὅμοιος αὐτῷ ἐστιν. ἐκεῖνος ἔλεγεν ὅτι ἐγώ εἰμι. 10 ἔλεγον οὖν αὐτῷ· πῶς ἀνεῴχθησάν σου οἱ ὀφθαλμοί; 11 ἀπεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπεν· ἄνθρωπος λεγόμενος ᾿Ιησοῦς πηλὸν ἐποίησε καὶ ἐπέχρισέ μου τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ εἶπέ μοι· ὕπαγε εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωὰμ καὶ νίψαι· ἀπελθὼν δὲ καὶ νιψάμενος ἀνέβλεψα. 12 εἶπον οὖν αὐτῷ· ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος; λέγει· οὐκ οἶδα.

13 ῎Αγουσιν αὐτὸν πρὸς τοὺς Φαρισαίους, τόν ποτε τυφλόν. 14 ἦν δὲ σάββατον ὅτε τὸν πηλὸν ἐποίησεν ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ ἀνέῳξεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς. 15 πάλιν οὖν ἠρώτων αὐτὸν καὶ οἱ Φαρισαῖοι πῶς ἀνέβλεψεν. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· πηλὸν ἐπέθηκέ μου ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ ἐνιψάμην, καὶ βλέπω. 16 ἔλεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές· οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστι παρὰ τοῦ Θεοῦ, ὅτι τὸ σάββατον οὐ τηρεῖ. ἄλλοι ἔλεγον· πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν; καὶ σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς.