Ιερεμίας αρχιμανδρίτης Αγιοπαντελεημονίτης (1915 - 2016)

       Ο Αρχιμανδρίτης Ιερεμίας κατά κόσμο Ιάκωβος Αλιόχην του Φιλίππου και της Τατιάνας γεννήθηκε την 9/22 Οκτωβρίου 1915 στο Ροστόβ της Ρωσίας. Ο Ιάκωβος είχε τρεις μεγαλύτερους αδελφούς, τους Ιβάν, Βασίλη και Τύχωνα.

Το 1928 ή 1929 η οικογένεια εξορίστηκε στη Σιβηρία, όπου η μητέρα σε σύντομο χρονικό διάστημα αρρώστησε από τις κακουχίες και πέθανε. Ο πατέρας του με τα τρία αδέρφια του επεχείρησαν να αποδράσουν. Τον πατέρα του δεν τον ξαναείδε ποτέ. Ο ίδιος παρέμεινε έγκλειστος σε στρατόπεδο, απ’ όπου κάποιος δεσμοφύλακας τον βοήθησε να δραπετεύσει.

Επιστρέφοντας το 1935 στην πατρίδα του έψαξε να βρει τα αδέλφια του. Ο Ιβάν ήταν στη φυλακή, εκτίοντας ποινή αντί για τον πατέρα του, ενώ οι Βασίλης και Τύχων εργάζονταν στην Μαριούπολη. Ο ίδιος, ο Ιάκωβος εργάστηκε σε μεταλλουργικό εργοστάσιο και κατόπιν σαν χειριστής γερανών. Παρά την άρνησή του να ενταχθεί στο κομουνιστικό κόμμα και τις απειλές για νέα εξορία, αυτό δεν πραγματοποιήθηκε λόγω της επιμέλειας και της υπευθυνότητας που έδειχνε στην εργασία του.

Στις 8 Οκτωβρίου 1941 η Μαριούπολη καταλαμβάνεται από τους Γερμανούς και ανάμεσα στους κατοίκους της που στάλθηκαν για καταναγκαστικά έργα στη Γερμανία ήταν και ο 26χρονος Ιάκωβος. Θα επαναπατρισθεί το 1945 και μέχρι το 1956 θα εργασθεί σαν εργάτης σε αρτοποιείο.

Το 1956 παρακολουθεί το Θεολογικό σεμινάριο στη Οδησσό και εισέρχεται σαν δόκιμος μοναχός στη Ιερά Μονή Κοίμησης της Θεοτόκου της Οδησσού. Στις 25 Ιανουαρίου 1957 χειροτονείται ιεροδιάκονος με το όνομα Ιερεμίας και στις 27 Ιανουαρίου 1958 χειροτονείται ιερομόναχος.

Το 1960 έκανε αίτηση εισόδου στο Άγιο Όρος για να ενταχθεί στην αδελφότητα της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος. Η αίτηση έγινε αποδεκτή από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Δημήτριο μετά από 14 χρόνια.

Το 1975 έγινε η εις Αρχιμανδρίτη χειροθεσία του.

Τον Δεκέμβριο του 1978 εκλέγεται Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος, εκλογή την οποία επιβεβαιώνει στις 5 Ιουνίου 1979 το Οικουμενικό Πατριαρχείο και στις 9 Ιουνίου του ιδίου έτους γίνεται επίσημα η ενθρόνισή του.

Ο Γέροντας Ιερεμίας εργάστηκε για την αναστήλωση, οικοδομική και πνευματική, του μοναστηριού του, το οποίο όταν αυτός ανέλαβε ήταν σε περίοδο παρακμής.

Ο Γέροντας Ιερεμίας κοιμήθηκε στις 2 το μεσημέρι της 4ης Αυγούστου 2016 με πλήρη συνείδηση, διαυγές και λαμπερό μυαλό σ’ έναν ειρηνικό και ήσυχο θάνατο, έχοντας λάβει την Θεία Κοινωνία δεκαπέντε λεπτά πριν. Σύμφωνα με τους αδελφούς και τους γιατρούς που ήταν δίπλα του, δεν βίωσε την λεγόμενη «αγωνία» του θανάτου.

Η κηδεία του έγινε την επομένη, Παρασκευή 5 Αυγούστου, παρουσία του Πρωτεπιστάτη του Αγίου Όρους Γέροντα Βαρνάβα, Ηγουμένων, αντιπροσώπων των Αγιορειτικών Μονών και Κελλιών και πλήθους Μοναχών και λαϊκών.

Η ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος αναφέρει:  Состоялось погребение Игумена Афонского Свято-Пантелеимонова монастыря схиархимандрита Иеремии (Алехина)

Είπε, πρόσφατα, ο υπεραιωνόβιος Γέροντας Ιερεμίας Αγιοπαντελεημονίτης

Ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Αγίου Παντελεήμονα πρόσφατα απάντησε σε κάποιες ερωτήσεις σχετικά με την τραγική κατάσταση στην Ουκρανία και για το πως μπορεί να επανέλθει η ειρήνη στην χώρα.

«Να ζεις σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, να προσεύχεσαι και να βοηθάς τους ανθρώπους, να μην τους ξεχωρίζεις σε ''δικούς μας'' και ''δικούς σας''».

Αυτή ήταν η απάντηση του 100χρονου ηγουμένου της ρωσικής (ουκρανικής) αγιορείτικης Μονής του Αγίου Παντελεήμονα, αρχιμ. Ιερεμία σε ερώτηση του αρχιεπισκόπου Ζαπορόζιε και Μελιτουπόλεως κ. Λουκά.

Οι Ουκρανοί προσκυνητές ρωτούν πολλές φορές: Τι συμβαίνει; Πότε θα έχουμε ειρήνη;

Η απάντηση είναι απλή: Η τυπική σχέση με την εκκλησία, οι κατηγορίες και οι συκοφαντίες ενάντια στην εκκλησία, οι αποσχιστικές τάσεις, η λατρεία των ανέσεων, των χρημάτων και των διασκεδάσεων είναι η αιτία της αναστάτωσης στην χώρα που επέτρεψε ο Θεός.

Συχνά οι άνθρωποι περιμένουν από εμάς προφητείες, η προφητεία μας όμως δίδεται προς μετάνοια και επιστροφή στο δρόμο του Θεού και όχι για να οργανώσουμε την προσωπική μας πνευματική ζωή ή για να μην ανησυχούμε. Οι άνθρωποι θέλουν να ωφεληθούν από τους λόγους των αγιορειτών πατέρων, για να συμβεί όμως αυτό πρέπει να έχουν νου καθαρό και να μπορούν να ερμηνεύσουν τα γεγονότα εν Πνεύματι Αγίω. Αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη μίας πνευματικής απλότητας, αγάπης και προσευχής, τα οποία φέρνουν μία διάκριση και όχι να ''βυθίζεσαι''στην πληθώρα των ειδήσεων του Τύπου. 

Για να ειρηνεύσουμε όσο πιο γρήγορα είναι ουσιώδες να ζούμε με ευλάβεια και με επιείκια προς τους άλλους και να ακολουθούμε τις εντολές του Χριστού. Πρέπει να προσέχουμε την πνευματική μας ζωή και να ακολουθούμε το θέλημα του Θεού. Αυτό όμως είναι αδύνατο χωρίς ειλικρινή μετάνοια, χωρίς συνεχή συμμετοχή στις ακολουθίες, χωρίς την μετάληψη του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, χωρίς προσευχή, χωρίς αγάπη για την Εκκλησία, χωρίς σεβασμό για τον πλησίον μας. Δεν θα έπρεπε να χωρίζονται σε ''εμείς'' και ''εσείς'', σε ''πατριώτες'' και ''σχισματικούς'', σε αυτούς που μιλούν ρωσικά και σε αυτούς που μιλούν ουκρανικά, επειδή είμαστε όλοι ενωμένοι με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού.

Ανοίξτε το Ευαγγέλιο και θα δείτε τα πάντα υπό το φως του Λόγου του Θεού. Σας φαίνεται πως ο Θεός μας ξέχασε, Εκείνος όμως μας αγαπάει και θέλει την σωτηρία μας. Δεν μπορεί όμως να μας σώσει χωρίς την θέλησή μας και την ενεργή συμμετοχή μας.

Αμαρτάνοντας και μένοντας αδιόρθωτοι, εναντιωνόμαστε στην σωτηρία μας. Αυτός είναι ο λόγος που ο Θεός ''εφαρμόζει'' θεραπείες πικρές και επώδυνες» είπε ο αρχιμανδρίτης Ιερεμίας.

http://proskynitis.blogspot.gr

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Λειτούργησε στο ρωσικό μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα κατόπιν επιθυμίας του Ηγουμένου Ιερεμία (13 Οκτωβρίου 2013)

Άγιο Όρος, των Νίκου Μαγγίνα και Αντώνη Τριανταφύλλου

Τη Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή του Αγίου Παντελεήμονος επισκέφθηκε για πρώτη φορά ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Τον Προκαθήμενο της Ορθοδοξίας και Επίσκοπο του Αγίου Όρους υποδέχθηκε ο Καθηγούμενος της Μονής Αρχιμ. Ιερεμίας, ο Ηγούμενος της Μονής Ξενοφώντος Αλέξιος, Πατέρες από τις δυο Αγιορείτικες Μονές, ο πολιτικός διοικητής Αρίστος Κασμίρογλου και πλήθος προσκυνητών.

Οι Πατέρες της Μονής Αγίου Παντελεήμονος για να τιμήσουν την ιστορική επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη είχαν δαφνοστολίσει ολόκληρη την αυλή της Μονής ενώ σπαρμένος με δάφνες ήταν και ο δρόμος που οδηγούσε στην εκκλησία όπου ο Οικουμενικός Πατριάρχης τέλεσε τη Θεία Λειτουργία.

Με τον Οικουμενικό Πατριάρχη συλλειτούργησαν οι Μητροπολίτες Ιταλίας Γεννάδιος, Τρανουπόλεως Γερμανός, ο Μέγας Ιεροκήρυκας του Οικουμενικού Θρόνου π. Βησσαρίων οι Ηγούμενοι της Μονής Ξενοφώντος Αλέξιος και Παντελεήμονος Ιερεμίας και άλλοι κληρικοί.

Στο επίσημο πρόγραμμα περιλαμβάνονταν προσκυνηματική επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος. Ο Καθηγούμενος Ιερεμίας, όμως εξέφρασε την επιθυμία να τελέσει τη Θεία Λειτουργία, γεγονός που πραγματοποιήθηκε από τον Πατριάρχη.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης προσέφερε στον Καθηγούμενο της Μονής Αγίου Παντελεήμονος Ιερεμία τον επιστήθιο Πατριαρχικό σταυρό. 

Ο Πούτιν βράβευσε τον αιωνόβιο Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος Αρχιμ. Ιερεμία (Ιούλιος 2015)

φωτ. αρχείου

Βραβεία Πούτιν σε πρωτεργάτες στη συνεργασία με τη Ρωσία και την εξάπλωση του ρωσικού πολιτισμού

Ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν βράβευσε ρώσους και ξένους πολίτες, ιερείς, δημοσιογράφους και αγωνιστές «για τη μεγάλη συμβολή στην ενίσχυση της φιλίας και της συνεργασίας με τη Ρωσία, την ανάπτυξη των εμπορικών και οικονομικών σχέσεων, τη διατήρηση και την εκλαΐκευση της ρωσικής γλώσσας και πολιτισμού στο εξωτερικό».

Με Προεδρικό διάταγμα, το οποίο δημοσιεύτηκε στην επίσημη ιστοσελίδα νομικών πληροφοριών της κυβέρνησης, το Παράσημο του Αλεξάντερ Νέφσκι απονεμήθηκε στον 99χρονο ρώσο πολίτη Ιάκοφ Αλιόχιν, γνωστόν ως αρχιμανδρίτη Ιερεμία, ηγούμενο της Ρωσικής Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος Αγίου Όρους. Είναι ηγούμενος πάνω από 35 χρόνια, ο πιο μακροχρόνιος ηγούμενος στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Το παράσημο της Φιλίας απονεμήθηκε στον πρόεδρο της Ένωσης Βετερανών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και Αγωνιστών ενάντια στο ναζισμό Άβραμ-Μιχαήλ Γρινζάινταπό το Ισραήλ, στον Αντιπρόεδρο της ρωσικής ενεργειακής Rosneft Ντιντιέ Κασιμίρο, πολίτη του Βελγίου, στον Ρώσο Μιχαήλ Μακιένκο, ή ιερομόναχο Μακάριο, εξομολογητή της Ρωσικής Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος στην Ελλάδα.

Επίσης, το Μετάλλιο Πούσκιν απονεμήθηκε σε καθηγητές, δημοσιογράφους, καλλιτέχνες από τη Λιθουανία, τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Γερμανία, το Ουζμπεκιστάν, τη Βραζιλία, το Καζακστάν, την Ουκρανία, ΗΠΑ. Συνολικά βραβεύτηκαν 21 άνθρωποι. 

http://gr.rbth.com

Πασχάλιες Ευχές 2016 από τον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος (Ρωσικό), Αρχιμ. Ιερεμία

Пасхальное поздравление игумена Русского на Афоне Свято-Пантелеимонова монастыря схиархимандрита Иеремии (Алехина)

Христос Воскресе!

Дорогие отцы, братия и сестры!

В течение всего Великого поста мы усердно, в покаянии и молитве готовились к встрече праздника праздников и торжества из торжеств – Светлого Христова Воскресения. И вот этот день настал! Это Великий День Любви и Милосердия Божия о Его творении.

«Пасха – избавление скорби! Пасха – Христос Избавитель! Пасха – двери райския нам отверзающая!»

Так мы поём в эти светлые дни. И душа каждого христианина переполняется пасхальной радостью, миром и любовью.

Чтобы не происходило, какие бы скорби, искушения или испытания нас не постигали бы, мы должны помнить, что «Бог есть Любовь, и пребывающий в любви пребывает в Боге, и Бог в нем» (1 Иоан. 4:16). И наоборот, если кто теряет этот бесценный дар Любви, ожесточается, враждует, тот теряет Бога, Его благодать и присутствие в своем сердце. «Заповедь новую даю вам, да любите друг друга; как я возлюбил вaс, так и вы да любите друг друга; по тому узнают все, что вы Мои ученики, если будете иметь любовь между собою» (Иоан. 13,35).

Будем же помнить об этом, особенно в нынешние времена всеобщего ожесточения и отступления людей от Бога, Его Заповедей и Любви.

Господь наш Иисус Христос в Своей искупительной жертве, в добровольных крестных страданиях за наши грехи и в Своем Святом Воскресении явил и заповедал нам этот бесценный дар. И потому именно в этот день сердца христиан особенно ощутимо переполняются чувством любви, радости и мира.

Поздравляя всех с величайшим событием в истории человечества – Светлым Воскресением Христовым, желаю, чтобы эти пасхальные благодатные чувства любви, радости и мира отныне никогда не покидали вас, сопровождая во всех житейских заботах и трудах. И чтобы, по слову прп. Серафима Саровского, «дух мирен» всегда пребывал в ваших сердцах. Ибо Христос Воскресе!

Воистину Воскресе!

С любовью во Христе,

† архимандрит Иеремия

Святая Гора, Русский на Афоне Свято-Пантелеимонов монастырь,

Пасха Христова

http://afonit.info

(Μετάφραση από Google)

Χριστός Ανέστη!

Αγαπητοί πατέρες, αδελφοί και αδελφές!

Καθ 'όλη τη Σαρακοστή, που επιμελώς, στην μετάνοια και την προσευχή την προετοιμασία για τη συνάντηση των εορτασμών διακοπών των εορτασμών - Κυριακή του Πάσχα. Και τώρα η μέρα έχει έρθει! Ότι η Μεγάλη Ημέρα της Αγάπης και του Ελέους του Θεού για τη δημιουργία Του.

" Πάσχα - να απαλλαγούμε από θλίψη! Πάσχα - Χριστός ο Λυτρωτής! Πάσχα - άνοιξε έχων τις πύλες του παραδείσου για να μας "!

Γι 'αυτό και τραγουδούν σε αυτές τις φωτεινές ημέρες. Και η ψυχή του κάθε Χριστιανού Πάσχα γεμίζει με χαρά, την ειρήνη και την αγάπη.

Για να μην συμβεί αυτό, δεν έχει σημασία τι θλίψη, πειρασμούς ή δοκιμές δεν θα κατανοήσουμε, πρέπει να θυμόμαστε ότι «ο Θεός αγάπη εστί, και αυτός που μένει στην αγάπη μένει μέσα Θεό, και ο Θεός εν αυτώ» (1 Ιω. 4:16). Αντίθετα, αν κάποιος χάνει αυτό το πολύτιμο δώρο της Αγάπης, πικραμένος, εχθρικού, χάνει τον Θεό, χάρη και παρουσία στην καρδιά σας Του. «Μια νέα εντολή σας δίνω, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον? Αγάπησα τα vas, ότι αγαπάτε ο ένας τον άλλον? από αυτό θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας στον άλλο »(Ιω. 13,35).

Ας μην ξεχνάμε ότι, ειδικά σε αυτούς τους καιρούς της γενικής πικρία και υποχωρήσεις από τους ανθρώπους του Θεού, τις εντολές και την αγάπη Του.

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός στον εξιλαστήριο θυσία Του στον εθελοντικό βάσανα στο Σταυρό για τις αμαρτίες μας και Ανάσταση Του, και hath μας πρόσταξε αυτό το ανεκτίμητο δώρο. Και επειδή εκείνη την ημέρα οι καρδιές των χριστιανών ιδιαίτερα αισθητή συγκλονισμένοι με τα συναισθήματα της αγάπης, της χαράς και της ειρήνης.

Συγχαίροντας όλα με το μεγαλύτερο γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία - το Φως της Αναστάσεως, εύχομαι αυτό το Πάσχα ευγενικό συναισθήματα της αγάπης, της χαράς και της ειρήνης τώρα ποτέ δεν άφησε, συνοδεύεται σε όλες τις κοσμικές φροντίδες και κόπους. Και έτσι, με τα λόγια του Σεβ. Σεραφείμ του Σάρωφ, «το πνεύμα της ειρήνης" ήταν πάντα στις καρδιές σας. Για Χριστός Ανέστη!

Πράγματι Ανέστη!

Με αγάπη στον Χριστό,

† Αρχιμανδρίτης Ιερεμίας

Άγιον Όρος, Μονή Αγίου Όρους Ρωσική Αγίου Παντελεήμονα

Σχετικά:

8809 - Φωτογραφίες από την Εξόδιο Ακολουθία και ταφή του Γέροντα Ιερεμία, Ηγουμένου της Αγιορειτικής Ρωσικής Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος

8815 - Το Ύστατο Χαίρε στον Ηγούμενο Ιερεμία από την ιστοσελίδα του Μοναστηριού του

7283 - Σήμερα συμπληρώνει 100 χρόνια ζωής ο Ηγούμενος της Αγιορειτικής Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος, Αρχιμ. Ιερεμίας

7367 - Ευχές του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος Αρχιμ. Αλεξίου στον 100ετή Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος Αρχιμ. Ιερεμία

7299 - Φωτογραφίες από τον λαμπρό εορτασμό των 100ων γενεθλίων του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος, Αρχιμ. Ιερεμία

8517 - Ο υπεραιωνόβιος Αρχιμανδρίτης Ιερεμίας συμπληρώνει σήμερα 37 χρόνια Ηγουμενίας στην Αγιορειτική Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμνονος!

5214 - Την Ι. Σκήτη Βογορόδιτσα και το Παλαιομονάστηρο επισκέφθηκε ο 99ετής Ηγούμενος της Ι. Μονής Αγίου Παντελεήμονος

8603 - Την Ιερά Σκήτη Βογορόδιτσα και το Παλαιομονάστηρο επισκέφθηκε ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος

3464 - H Πανήγυρη του Αγίου Παντελεήμονα στο Ρωσικό Μοναστήρι

7843 - Σήμερα τα ονομαστήρια του 101χρονου Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος, Αρχιμανδρίτη Ιερεμία

561 - Ο 97χρονος Ηγούμενος του Ρωσικού Μοναστηριού (φωτογραφία)

Σωφρόνιος ιερομόναχος Αγιοπαντελεημονίτης (1896 - 1993)

Γεννήθηκε στη Μόσχα, ο κατά κόσμον Σέργιος Συμεών Σαχάρωφ, το 1896. Την πρώτη εμπειρία, όπως λέγει ο ίδιος, θεωρίας του ακτίστου φωτός είχε στα παιδικά του χρόνια. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Μόσχας. Οι αναζητήσεις του κάποτε τον οδήγησαν στον μή χριστιανικό μυστικισμό. ΟΙ καλλιτεχνικές φιλοδοξίες του τον πήγαν στην Ιταλία, τη Γερμανία και τη Γαλλία. Η τέχνη όμως δεν τον γέμιζε ούτε τον φώτιζε. Η επιστροφή του στην αγάπη του Χριστού τον έκανε να έχει μία νέα συγκλονιστική εμπειρία του ακτίστου φωτός το Πάσχα του 1924 στο Παρίσι. Στην πορεία του επέδρασε η γνωριμία του με τον π. Σέργιο Μπουλγκάκωφ († 1944). «Στο Παρίσι», όπως λέει, «τα είχα όλα, αλλά δεν ειχε αληθινή χαρά». Πηγε στο Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου κάτι να μάθει και να βρει. Κατόπιν έλεγε: «Στο Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου, όλοι μιλούσαν για Θεό, αλλά Θεό δεν είδα, ενώ όταν πήγα στο Άγιον Όρος, κανείς δεν μιλούσε για τον Θεό και όλα έδειχναν τον Θεό».

Το 1925 εισέρχεται στη μονή Αγίου Παντελεήμονος – Ρωσικού του Αγίου Όρους. Εκάρη μοναχός το 1926. Πονούσε βαθιά που αδυνατούσε να ζήσει σύμφωνα με τους ευαγγελικούς κανόνες. Σταθμό στη ζωή του αποτέλεσε η γνωριμία του με τον όσιο Σιλουανό τον Αθωνίτη († 1938). Ο Γέροντας Σωφρόνιος διά του οσίου Σιλουανού δεν πίστεψε απλά στον Χριστό, αλλά τον γνώρισε εν Αγίω Πνεύματι. Η διδασκαλία του οσίου, στην οποία μαθήτεψε πρόθυμα ο Γέροντας, συμπυκνώνεται στις φράσεις: προσευχή υπέρ όλου του κόσμου, κατά Χριστόν ταπείνωση, και αγάπη προς τους εχθρούς. Εδώ είναι και η βάση της θεολογίας του Γέροντος Σωφρονίου. Μετά την κοίμηση του οσίου Σιλουανού, του οποίου ο Γέροντας υπήρξε άριστος βιογράφος, αναχώρησε για την αθωνική έρημο, στα φρικτά Καρούλια. Από τη δύση μέχρι την ανατολή του ήλιου με τα χέρια υψωμένα επαναλάμβανε το «Πάτερ ημών». Κάθε του λέξη γινόταν βρώση πνευματική και κτήμα της καρδιάς του, της λεπτουργημένης από την ευγένεια, που μπορεί να έχει μόνο ένας καλά προσευχόμενος άνθρωπος.

Έμεινε στο ησυχαστήριο της Αγίας Τριάδος της μονής Αγίου Παύλου από τον Οκτώβριο του 1943 έως τον Μάρτιο του 1947. Διετέλεσε Πνευματικός των μονών Αγίου Παύλου, Γρηγορίου, Σίμωνος Πέτρας, Ξενοφώντος, σκητών και Κελλιών. Το 1930 είχε χειροτονηθεί διάκονος από τον άγιο μητροπολίτη Αχρίδος Νικόλαο Βελιμίροβιτς († 1956). Το 1941 χειροτονήθηκε πρεσβότερος από τον μητροπολίτη Μιλητουπόλεως Ιερόθεο († 1956). Παραμένει επί δεκάμηνο περίπου στη Βατοπεδινή σκήτη του Αγίου Ανδρέου Καρύων και από εκεί λαμβάνει ανεπίστροφη άδεια για το Παρίσι το 1947. Έτσι αποχαιρετά το αγαπητό του Άγιον Όρος μετά 22 έτη αγώνων και υπερφυών αποκαλύψεων. Το επόμενο έτος δημοσιεύει τις μυρίπνοες γραφές του για τον όσιο Σιλουανό. Κάνει έτσι πιο γνωστό το Άγιον Όρος στη Δύση. Το 1959 ίδρυσε τη μονή του Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ της Αγγλίας.

Εκεί τον γνωρίσαμε το 1985. Ήταν ένας αρχοντικός, σεβάσμιος, καλοκάγαθος Γέροντας. Ένας πρίγκιπας του πνεύματος, ένας βαθύς, εμπειρικός, μεγάλος θεολόγος. Η προσευχή του και τα δάκρυά του, το φως και η χάρη λούζουν και ποτίζουν τα φιλοκαλικά κείμενά του. Μένει σ’ εμάς τους αδαείς αλησμόνητη η χάρη του, η ευλογία του, η σοφία του. Εκεί εκοιμήθη και ετάφη στις 11.7.1993.

Όπως λέγει ο μαθητής του π. Ζαχαρίας: «Ως πνευματικό φαινόμενο, ο Γέροντας αποτελεί σημείο του Θεού για τη γενεά του. Έζησε την τραγωδία, τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τις αναζητήσεις του πολυτάραχου εικοστού αιώνα, και με τη ζωή, την προσευχή και το λόγο του έδωσε απαντήσεις στα φλέγοντα ερωτήματα των συγχρόνων του». Ο ανιψιός του π. Νικόλαος γράφει: «Η θεολογική πορεία του Γ. Σωφρονίου καθόρισε και την πρωτοτυπία της θεολογικής του μεθόδου, η οποία χαρακτηρίζεται από τον ζωντανό διάλογο ανάμεσα σε διαφόρους κόσμους: τη θρησκευτική φιλοσοφία της εποχής του, την πατερική παράδοση και το απόσταγμα της προσωπικής μυστικής εμπειρίας του». Ο μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος καταθέτει: «Η ζωή του Γέροντος Σωφρονίου ήταν ένα θαύμα του Θεού στη γη, μια απόδειξη της υπάρξεως Του. Και η κοίμησή του ήταν ένδοξη, αντάξια μιας φωτεινής ζωής».

Ο μακαριστός Γέροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης († 2006), ο οποίος δεν ήταν εύκολος σε παχιά λόγια, έλεγε: «Αν υπάρχει σήμερα ένας μεγάλος ησυχαστής ο οποίος έζησε στο βάθος τον ορθόδοξο ησυχασμό και, το κυριότερο, μπορεί να τον διατυπώσει γραπτώς, συγκρίνοντάς τον με άλλες παραδόσεις, αυτός είναι ο Γέροντας Σωφρόνιος». Κάποιοι τον αμφισβητούν, έχουν φυσικά το δικαίωμα, αλλά δεν μπορούν να επιμένουν πολύ. Ας ξαναδιαβάσουν τα έργα του πιο προσεκτικά, με μεγαλύτερη ταπείνωση και λιγότερη προκατάληψη και θα βεβαιωθούν ότι πρόκειται για προέκταση της Φιλοκαλίας…

Τα λόγια του μακαριστού Γέροντος της ιεράς μονής του Τιμίου Προδρόμου της Αγγλίας Σωφρονίου επιβεβαιώνουν τη διαχρονικότητα του οικουμενικού πνεύματος της Εκκλησίας: «… όχι μόνον οι Χριστιανοί, αλλά ακόμη κι αυτοί που δεν πιστεύουν, καλούνται επίμονα να διευρύνουν νοερά και να υπερπηδήσουν τα στενά πλαίσια των εθνικιστικών τάσεων ή πολιτιστικών παραδόσεων και να στοχάζονται επί πανανθρώπινων διαστάσεων». Θυμάμαι τα τελευταία του λόγια προς την ασθενική ταπεινότητά μου: «Είτε γίνετε καλά είτε όχι, του Κυρίου εσμέν…».

Η αγία ευχή του ας μας συνοδεύει πάντοτε.

Βιβλιογραφία

Σωφρονίου αρχιμ., Ο Γέρων Σιλουανός, Θεσσαλονίκη 1972. Ζάχαρου Ζαχαρία αρχιμ., Αναφορά στη θεολογία του Γέροντος Σωφρονίου, Έσσεξ Αγγλίας 2000. Νικολάου Σαχάρωφ π., Αγαπώ άρα υπάρχω, Η θεολογική παρακαταθήκη του Γέροντα Σωφρονίου, Αθήνα 2007. Ιεροθέου Ναυπάκτου μητροπ., «Οίδα άνθρωπον εν Χριστώ», Βίος και πολιτεία του Γέροντος Σωφρονίου του ησυχαστού και θεολόγου, Πελασγία Βοιωτίας 2007.

Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα Γεροντικό εναρέτων αγιορειτών του εικοστού αιώνος Τόμος Γ΄ – 1984-2000, Εκδόσεις Μυγδονία, Α΄ Έκδοσις, Σεπτέμβριος 2011.

http://www.pemptousia.gr

Αμφιλόχιος μητροπολίτης Πηλουσίου Αγιοπαντελεημονίτης (1820 - 1902)

Υπήρξε Πάτμιος, μαθητής της Πατμιάδος, συνασκητής του κατά σάρκα αδελφού του, εναρέτου ιερομονάχου Νικοδήμου Κάππου (†1895) και του Αγιορείτου Κολλυβά ασκητού Απολλώ (†1859). 

Νέος μετέβη στη Ρωσία για εργασία. Εκεί γνωρίσθηκε με κάποιους πατέρες της μονής Αγίου Παντελεήμονος-Ρωσικού και ήλθε στο Άγιον Όρος.

Στη μονή αυτή εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Διετέλεσε και γραμματεύς της μονής. 

Από εκεί κλήθηκε και έγινε ηγούμενος, για λίγο, της μονής Κουτλουμουσίου και, στη συνέχεια, αδελφός της μονής Ξενοφώντος. 

Κατόπιν προσκλήσεως του συμπατρι­ώτη του πατριάρχη Αλεξανδρείας Ιακώβου (1861-1865), χειροτονήθηκε μητροπολίτης Πηλουσίου για την αρετή του. Διετέλεσε και τοποτηρητής του πατριαρχικού θρόνου.

Η αρετή του αυτή μάλιστα φάνηκε κατά την επιδημία της χολέρας. Πολλοί κληρικοί από φόβο εγκατέλειψαν το άρρωστο ποίμνιό τους. Ο Αμφιλόχιος όμως παρέμεινε εδραίος στο ιερό του καθήκον περιθάλποντας τους ασθενείς. Άφησε όμως την ανάδειξή του στη γη Αιγύπτου και τους ελκυστικούς θησαυρούς της. Αναχώρησε για την ησυχία του νησιού του.

Το 1871 πηγαίνει στην αγαπητή του Πάτμο. Επί τριάντα χρόνια ασκητεύει, μοχθεί, κοπιάζει για τον καθαρμό της ψυχής του. Συνάμα κτίζει ναούς, καλλιγραφεί χειρόγραφα, αντιγράφει πατερικά κείμενα, μελετά και προσεύχεται. Από τις πολλές μετάνοιες είχαν κάνει ρόζους τα γόνατά του. Σ’ εποχή ανομβρίας γονατιστός προσευχόταν πριν τη λι­τανεία και από τα πολλά του δάκρυα το χώμα έγινε λάσπη. Δεν άργησε να έλθει μία δυνατή βροχή. Προαισθανόμενος την τελευτή του μετέλαβε των αχράντων Μυστηρίων. Ανεπαύθη στις 5.12.1902, μνήμη τού οσίου Σάββα, του μεγάλου ασκητού, και παραμονή του άγιου Νικολάου, του μεγάλου ιεράρχου, ο σεπτός και μακάριος αυτός ασκητής επίσκοπος. Το μοναχολόγιο της ιεράς μονής Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Πάτμου λιτά αναφέρει: «1902 Δεκεμβρίου 5. Ανεπαύθη εν Κυρίω ο εν Χριστώ ημών αδελφός άγιος πρώην Πηλουσίου Αμφιλόχιος Κάππος ετών ογδοήκοντα δύο με φυσικόν θάνατον. Ου το πνεύμα αυτού κατατάξοι ο Κύριος εν τοις κόλποις των δικαίων».

Πήγες – Βιβλιογραφία

Ηλία Μαστρογιαννοπούλου αρχιμ., Άγιες μορφές στην Πάτμο, Αθήναι 1966, σσ. 55- 56. Χρυσοστόμου Γ. Φλωρεντή διακόνου, Βραβείον της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Πάτμου, Αθήναι 1980, σ. 124. Ανθούσης μοναχής, Ερημίται της Πά­τμου και ερημητήρια, Αθήναι 1988, σσ. 91-102.

Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα Γεροντικό εναρέτων αγιορειτών του εικοστού αιώνος Τόμος Α΄1901-1955 , σελ.43-44 , Εκδόσεις Μυγδονία, Α΄ Έκδοσις, Σεπτέμβριος 2011

http://www.pemptousia.gr

Νήφων ιερομόναχος Αγιοπαντελεημονίτης (1842 - 1905)

Γεννήθηκε το 1842 στην Καλούγκα της Ρωσίας. Το κοσμικό του όνομα ήταν Νικόλαος Четвериков. 

Στο Άγιο Όρος ήλθε το 1870, στην Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος, όπου εκάρη μοναχός το 1873. Το πρώτο διακόνημά του ήταν βοηθός ωρολογοποιού. 

Στις 15 Αυγούστου του 1880 χειροτονήθηκε διάκονος και στις 23 Νοεμβρίου του ιδίου έτους ιερέας. 

Το 1896 εψηφίσθη διάδοχος του ηγουμένου Ανδρέα, θέση την οποία υπηρέτησε μετά τον θάνατο του Αρχιμ Ανδρέα, από την 3η Νοεμβρίου 1903, μέχρι του θανάτου του. 

Εκοιμήθη την 6η Νοεμβρίου 1905 μετά από σύντομη ασθένεια.

Схиархимандрит Нифонт (Четвериков) – игумен Русского на Афоне Свято-Пантелеимонова монастыря