Του Ανδρέα Κασάπη (ark)
Γυρνώντας το πρωί μετά από (άλλη) μία ανιαρή νύχτα στη διασκεδασούπολη.
Βρισκόμαστε με μια ανεκπλήρωτη αίσθηση ότι όλες οι πραγματικές συνιστώσες ήταν εκεί προκειμένου να προκύψει κάτι το διαφορετικό, αυτό όμως δεν συνέβη..
Κάτι διαφορετικό που θα μας έδινε πάτημα για συγκρίσεις. Δεν θα ευελπιστούσαμε σε μια διαφορετικότητα που θα λειτουργούσε “επιφημητικά” για τις πράξεις μας, αλλά μια διαφορετικότητα που θα λειτουργούσε αμετάκλητα για τις παραδοχές μας.
Αντί γι’ αυτό βρεθήκαμε να παριστάνουμε το αλλιώτικο, το εξωτικό που χρειαζόμαστε προκείμενου να στηρίξουμε το φαντασιακό μας πολιτισμικό προφίλ. Ένα σύστημα αναφορών χωρίς ουδεμία παραδοχή. Κούφια λόγια χωρίς ξεσπάσματα, χωρίς εκρήξεις και χιούμορ…