Σε λειτουργία «Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας»

Με αφορμή την μη παρουσίαση του Χριστόδουλου Ξηρού στο Αστυνομικό Τμήμα Νέας Καλλικράτειας Χαλκιδικής, μετά από άδειά που είχε πάρει απ’ τις φυλακές του Κορυδαλλού, κι ύστερα από σύσκεψη στο Μαξίμου, του Σαμαρά με τους Υπουργούς Δικαιοσύνης, Αθανασίου, και Δημόσιας Τάξης, Δένδια, στις 7/1, αποφασίστηκε η λειτουργία σε 100 ημέρες «Φυλακής Υψίστης Ασφαλείας» όπου θα μεταφερθούν όσοι έχουν καταδικαστεί για «σοβαρά εγκλήματα και για τρομοκρατία». Ταυτόχρονα, ο Αθανασίου πρόκειται να καταθέσει τροπολογία στη βουλή, σύμφωνα με την οποία όσοι έχουν καταδικαστεί για «συμμετοχή σε τρομοκρατικές οργανώσεις» δε θα μπορούν να παίρνουν άδειες εξόδου. Όλο το νομοθετικό πλαίσιο χορήγησης αδειών τίθεται σε επανεξέταση. Το σχέδιο βέβαια δημιουργίας τέτοιων φυλακών δεν είναι καινούριο. Ήδη απ’ το Μάρτη του 2013, μετά από σύσκεψη που είχαν τότε, ο Σαμαράς με τον τότε υπουργό δικαιοσύνης Ρουπακιώτη και το Δένδια είχαν συμφωνήσει να προχωρήσει η λειτουργία τέτοιων φυλακών, στις οποίες η εξωτερική φρουρά θα φέρει βαρύ οπλισμό, η παρουσία των αστυνομικών δυνάμεων με περιπολίες γύρω απ’ τις φυλακές θα είναι εντατική, όπως και οι έλεγχοι των κελιών των κρατουμένων απ’ τις μονάδες των ΕΚΑΜ, ενώ θα υπάρχουν μεταλλικά σχοινιά σε όλους τους εξωτερικούς χώρους των φυλακών. Θα ήταν αφέλεια να πιστέψει κανείς πως τα νέα… «Αλκατράζ» κι η ένταση της απομόνωσης, της «ιδρυματοποίησης» και της περιθωριοποίησης των κρατούμενων που επιφέρουν, δημιουργούνται για να εξαλειφθεί το έγκλημα. Απ’ τους διαχειριστές μάλιστα ενός συστήματος που το γεννά καθημερινά. Τόσο αυτό που τιμωρείται, όσο και το ατιμώρητο και κυρίαρχο. Ούτε βέβαια η στόχευσή τους είναι η «πάταξη της τρομοκρατίας», απ’ αυτούς μάλιστα που ασκούν την κρατική τρομοκρατία ενάντια στο λαό, απέναντι σ’ αυτούς που επιλέγουν δρόμους υποτιθέμενης «πάλης», έξω, πέρα -και πολλές φορές ενάντια – απ’ τον «καθισμένο», κατ’ αυτούς, λαό. ‘Η, ακόμα χειρότερα, που εμπλέκονται σε αντιθέσεις και κόντρες μεταξύ ντόπιων ή μεταξύ και ξένων κυρίαρχων παραγόντων. Η στόχευση πρέπει να αναζητηθεί στην παραβίαση στοιχειωδών δικαιωμάτων των κρατουμένων αλλά και στη χρήση τέτοιων δημιουργημάτων ως φόβητρων, για τους… μη έγκλειστους. Όπως και τα διάφορα «Γκουαντάναμο». Σε μια περίοδο μάλιστα όπου ως «τρομοκρατία», ως «έγκλημα», ως «άκρο» ορίζουν τους ίδιους τους αγώνες του λαού που συγκρούονται με την κυρίαρχη πολιτική. Τόσο στη χώρα μας, όσο και παγκόσμια…

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Με απαγορεύσεις διαδηλώσεων και χαφιεδισμό πολιτικών χώρων θωρακίζουν την αντιλαϊκή τους πολιτική

Το 2014 μπήκε χωρίς «διαλείμματα» στην πολιτική της φασιστικοποίησης που ακολουθεί η πολιτική διαχείριση του συστήματος, η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, οι μηχανισμοί κι οι εκφραστές της. Έτσι, ως έκφραση υποταγής προς τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά της Ε.Ε. αλλά και επίδειξης τρομοκρατικής πυγμής προς το λαό, η κυβέρνηση επέβαλε τη φασιστική απαγόρευση των συγκεντρώσεων και των διαδηλώσεων σε μια πολύ μεγάλη περιοχή της Αθήνας (κι όχι μόνο του κέντρου), ενόψει της φιέστας για την ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε. απ’ την Ελλάδα. Με ανακοίνωση της Γ.Α.Δ.Α. απ’ τις 6 τα ξημερώματα της Τετάρτης 8/1, μέχρι τα μεσάνυκτα, λόγω της άφιξης των εκπροσώπων της Ε.Ε., Βαν Ρομπάι και Μπαρόζο, και της φιέστας, απαγορεύθηκε «κάθε δημόσια, υπαίθρια συνάθροιση και πορεία», μαζί με «έκτακτα κυκλοφοριακά μέτρα», τα οποία στην πραγματικότητα στόχευαν να κάνουν απροσπέλαστο το κέντρο της Αθήνας σ’ όποιον επιθυμούσε να διαδηλώσει. Τα μέτρα μάλιστα ξεπέρασαν σε έκταση και διάρκεια αντίστοιχα προηγούμενα, κατά τις επισκέψεις των εκπροσώπων των ιμπεριαλιστών, Μέρκελ και Σόιμπλε. Η απαγόρευση συνοδεύτηκε φυσικά κι από την ισχυρή παρουσία και «δράση» των πραιτοριανών των ΜΑΤ και των μηχανοκίνητων μονάδων της αστυνομίας. Το απόγευμα, τα ΜΑΤ παραβιάζοντας το Άσυλο στα Προπύλαια απώθησαν το συγκεντρωμένο κόσμο εκεί και προχώρησαν σε επιθέσεις, ξυλοδαρμούς και ρίψη χημικών, ενώ συνέλαβαν τον καθηγητή Παύλο Αντωνόπουλο, μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, ο οποίος οδηγήθηκε με χειροπέδες στο αυτόφωρο, με κατηγορίες «συμμετοχής σε απαγορευμένη συγκέντρωση και αντίστασης κατά της αρχής». Την απαγόρευση κατήγγειλε, σε συγκέντρωσή που καλούσε στην Ομόνοια, και η Λαϊκή Αντίσταση – Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία. Αυτό που φοβούνται η ντόπια άρχουσα τάξη κι η πολιτική της διαχείριση, είναι το λαό στο δρόμο. Στον αγώνα και στη διεκδίκηση. Στη συλλογική δράση. Στην πολιτικοποίηση στη βάση των δικών του αναγκών και συμφερόντων. Φοβούνται τις κοινωνικές εκρήξεις αλλά πολύ περισσότερο τον μαζικό λαϊκό αγώνα αντίστασης και σύγκρουσης με την κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Γι’ αυτό, ολοένα πιο συχνά και πιο έντονα καταφεύγουν στο χτύπημα του δικαιώματος στη διαδήλωση, όπως και στην απεργία και σ’ άλλες μορφές αγώνα.
Αλλά και πολιτικοί χώροι και συλλογικότητες φτάνουν να βρίσκονται ανοικτά στο στόχαστρο των εκφραστών της πολιτικής του συστήματος κι ορισμένες φορές μάλιστα με χυδαίο και προβοκατόρικο τρόπο. Έτσι, σ’ ένα πρόσφατο ασφαλίτικο δημοσίευμά του (31/12/2013), ο ιστότοπος vimaonline αναφέρεται σε ευρεία γκάμα συλλογικοτήτων που δραστηριοποιούνται στα Νότια Προάστια (από στέκια και καταλήψεις χώρων μέχρι «επιτροπές ενάντια στα χαράτσια» κι «επιτροπές ενάντια στο μνημόνιο» ή και «συλλογικότητες πολιτών που βοηθούν ευπαθείς ομάδες», απ’ τις οποίες «αλιεύουν» μέλη, ομάδες της «άκρας αριστεράς» και της «αναρχίας» ) παρουσιάζοντάς τες ως… «δεξαμενές τρομοκρατών»(!). Δε λείπουν μάλιστα κι αναφορές στη «ριζοσπαστικοποίηση» που γεννά η κρίση και η οποία τείνει να είναι… έκνομη, στη μεταφορά των… «Εξαρχείων» και στην περιφέρεια, στα συχνά – πυκνά «συνθήματα που καλούν σε επανάσταση και εξέγερση», καθώς και η κινδυνολογία για «τρομοκρατικές επιθέσεις» - που χρησιμοποιεί και τις όποιες ανεγκέφαλες ενέργειες - εκφράζοντας και τις… «αγωνίες» της Γ.Α.Δ.Α. Τα παραπάνω δεν αποτελούν εκφράσεις απλά ενός αντιδραστικού «θερμοκέφαλου» ιστότοπου, όταν μια ολόκληρη καθεστωτική προπαγάνδα, ολοένα και λιγότερο «δειλή», αλλά και νομοθετήματα προσπαθούν να «συνδέσουν» την Αριστερά, τις μορφές αγώνα (διαδηλώσεις, απεργίες, καταλήψεις, κινητοποιήσεις σε δρόμους κ.ο.κ.), τα αγωνιζόμενα κομμάτια του λαού και της νεολαίας, τους μετανάστες κι άλλους πολιτικούς χώρους (απ’ την αναρχία διαφόρων εκδοχών μέχρι τις παρυφές του ΣΥΡΙΖΑ), με την «ανομία», την «τρομοκρατία», την «εγκληματικότητα», τα «άκρα». Κάποια στιγμή βέβαια και τους φορείς του… «εγκληματικού κομμουνισμού», όταν θα διακρίνουν ανάπτυξη, συγκρότηση και κίνδυνο από εκεί.
Ο αποδέκτης όλων αυτών των στοχεύσεων, από τις απαγορεύσεις και την ωμή καταστολή μέχρι την χαφιεδίστικη «αναφορά», είναι ο ίδιος ο λαός, η νεολαία, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, στο βαθμό που «ανακαλύπτουν» το δρόμο του αγώνα, της αντίστασης, της διεκδίκησης. Στον ίδιο αυτό δρόμο, βρίσκεται και η απάντηση στη διαδικασία της φασιστικοποίησης.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Μήνυμα τρομοκράτησης απέναντι στη νεολαία και στο λαό

Δεκάδες διμοιρίες ΜΑΤ επί ποδός, ασφαλίτες με πολιτικά και «νεολαιίστικη αμφίεση» που πραγματοποιούσαν σωματικούς ελέγχους σε διερχόμενους, κλειστοί σταθμοί Μετρό αλλά ανοικτή καταστολή το μεσημέρι στο χώρο των Προπυλαίων, με ρίψεις χημικών και χειροβομβίδων κρότου–λάμψης, παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου, αποκλεισμό απ΄ τα ΜΑΤ, επί μία ώρα, στα σκαλιά του κτιρίου των Προπυλαίων εκατοντάδων 14χρονων και 15χρονων μαθητών, που βρίσκονταν εκεί ενόψει μιας συναυλίας, και ατομική σωματική έρευνα για τα παιδιά αυτά προκειμένου ν’ αποχωρήσουν απ΄ τον αποκλεισμένο χώρο…
Ενοχοποίηση του καθενός που βρισκόταν στην περιοχή ως «ύποπτου», προσαγωγές (όπου εκτός από δεκάδες μαθητές προσήχθησαν και δύο… φωτορεπόρτερ κι ένας… πανεπιστημιακός), άγριοι ξυλοδαρμοί έως βασανισμοί, χυδαίες βρισιές των αστυνομικών των ΜΑΤ κι εξευτελισμοί απέναντι σε μαθητές σε δημόσιο χώρο ή στη ΓΑΔΑ, με ιδιαίτερη μάλιστα ένταση, σύμφωνα με τις καταγγελίες που βγήκαν στη δημοσιότητα….
Αυτή ήταν η απάντηση της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και των μηχανισμών καταστολής της στη διαδήλωση που πραγματοποίησαν χιλιάδες μαθητές στο κέντρο της Αθήνας το πρωί της Παρασκευής 5/12, για τα 5 χρόνια απ΄ τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου απ΄ τους πραιτοριανούς Κορκονέα και Σαραλιώτη. Ούτε μικρές κοπέλες δεν γλίτωσαν από εξευτελιστικούς σωματικούς ελέγχους της αστυνομίας. Αλλά και κατά την απογευματινή πορεία, με συμμετοχή εργαζόμενων και λαού, τα ΜΑΤ κινούνταν ασφυκτικά και παράλληλα με τη διαδήλωση σ΄ ολόκληρο το μήκος της, ενώ τις βραδινές ώρες επιδόθηκαν σε κυνηγητό και προσαγωγές στην περιοχή των Εξαρχείων.
Ολόκληρο το παραπάνω σκηνικό, το οποίο ξετυλίχθηκε χωρίς ιδιαίτερη αφορμή -όπως και η κατάσταση που είχε επικρατήσει στο αποκλεισμένο και αστυνομοκρατούμενο κέντρο μετά την πορεία του φετινού Πολυτεχνείου- δεν αποτελεί παρά έκφραση ενός πολύ συγκεκριμένου πολιτικού μηνύματος που επιδίωξε να στείλει η κυβέρνηση των μνημονίων και της αντιλαϊκής επίθεσης στη νεολαία αλλά και ευρύτερα στο λαό. Το μήνυμα της λεγόμενης «μηδενικής ανοχής». Το μήνυμα του τρόπου με τον οποίο θα αντιμετωπίσει την αντίθεση της νεολαίας και του λαού απέναντι στη μαύρη πραγματικότητα την οποία βιώνουν, όταν βγουν στο δρόμο.
Η κυβέρνηση και το σύστημα το οποίο διαχειρίζεται γνωρίζουν πολύ καλά ότι η πραγματικότητα αυτή, της φτώχειας και της εξαθλίωσης για τις λαϊκές μάζες, της ολοένα κι αυξανόμενης ανεργίας, της διαλυμένης για το λαό και σκληρά ταξικής παιδείας -σ΄ όλες της τις βαθμίδες- της διάλυσης των υπηρεσιών περίθαλψης και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, της ωμής καρατόμησης δημοκρατικών δικαιωμάτων κι ελευθεριών για να επιβληθεί στο λαό η πολιτική αυτή, της φασιστικοποίησης, του μελανού μέλλοντος που επιφυλάσσουν στη νεολαία, των πολιτιστικών σκουπιδιών που της προσφέρουν, δεν μπορεί παρά να εγκυμονούν κινδύνους για το σύστημα και την πολιτική του, τόσο από μαζικές και σοβαρές λαϊκές αντιστάσεις όσο ακόμα κι από ξεσπάσματα. Στέλνει λοιπόν μηνύματα τρομοκράτησης, «ανελαστικότητας», πως «δεν αστειεύεται» και δεν πρόκειται να «χαριστεί» ούτε στη νεολαία ούτε και στον ίδιο το λαό. Με όποια έκφραση και σ΄ όποια έκταση εκδηλωθεί αυτό.
Στην πορεία της συγκρότησής τους, το νεολαιίστικο και το λαϊκό κίνημα πρέπει να λάβουν υπόψη την παράμετρο αυτή, τη στάση και τις επιδιώξεις του συστήματος και των διαχειριστών του και να οργανώσουν ανάλογα, με σοβαρό και αποφασιστικό τρόπο, την πάλη και την αντίστασή τους. Και με την αίσθηση πως μπορεί να προκύψουν σοβαρές αναμετρήσεις με το σύστημα και την πολιτική του, στις οποίες δεν χωράνε ούτε η υποτίμηση των μηχανισμών καταστολής ούτε αντιλήψεις «παιχνιδιού» μ’ αυτές.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Βίαιη προσαγωγή τούρκων και κούρδων πολιτικών προσφύγων για ανάκρισή τους από πράκτορες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού

Στο πλαίσιο του πολύμηνου πογκρόμ που έχει εξαπολύσει η ελληνική κυβέρνηση και τα ιμπεριαλιστικά της αφεντικά ενάντια στους τούρκους και κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες που ζουν στη χώρα μας έκαναν την απροκάλυπτη κι επιθετική τους εμφάνιση και οι μυστικές υπηρεσίες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη χώρα.
Έτσι, στις 9/12, οι αγωνιστές Erdoğan Çakır, για τον οποίο πρόσφατα ο Άρειος Πάγος αποφάσισε την έκδοσή του στη Γαλλία, και Ahmet Düzgün Yüksel που κινδυνεύει να εκδοθεί στη Γερμανία, μετά από απόφαση του Εφετείου, δέχθηκαν κλήση (sic) να ανακριθούν από πράκτορες του FBI, στα δικαστήρια της Ευελπίδων. Η άρνησή τους να δεχθούν την ανάκριση είχε σαν αποτέλεσμα τη βίαιη μεταφορά τους εκεί. Οι αγωνιστές αυτοί δεν έδειξαν καμία διάθεση «συνεργασίας» με τους πράκτορες του ιμπεριαλισμού, οι οποίοι μάλιστα «έταξαν» στον Ahmet Düzgün Yüksel ακύρωση της έκδοσής του με αντάλλαγμα τη συνεργασία, και αρνήθηκαν ν΄ απαντήσουν στις ερωτήσεις που τους τέθηκαν.
Οι πράκτορες του FBI σχεδίασαν επίσης την ανάκριση και των άλλων αγωνιστών πολιτικών προσφύγων που κρατούνται στις φυλακές του Κορυδαλλού (Hasan Biber, Mehmet Yayla, Sinan Oktay Özen), στις 12/12. Την τρομοκρατική επιχείρηση κατήγγειλε η Επιτροπή Αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν. «Χοντραίνει» λοιπόν η επιχείρηση σε βάρος των αγωνιστών πολιτικών προσφύγων, που ήδη μετράει συλλήψεις μετά από εντάλματα της Ιντερπόλ, εκδόσεις στην Τουρκία, ακόμα και με απαγωγή, όπως του Bulut Yayla, ΜΑΤ και καταστολή με επιθέσεις στα γραφεία της Επιτροπής Αλληλεγγύης, τρομοκρατία και δικαστικές αποφάσεις, αλλά και απεργία πείνας, κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις υπεράσπισης των αγωνιστών καθώς και κάποιες μικρές επιτυχίες αναστολής εκδόσεων, απ΄ την άλλη πλευρά.
Η ιμπεριαλιστική ανάμειξη στην επιχείρηση που διεξάγει η ελληνική κυβέρνηση σε συνεργασία και με το αντιδραστικό τουρκικό καθεστώς γίνεται πιο φανερή και πιο έντονη. Η απαίτηση από μεριάς του δικού μας λαού πρέπει να είναι σταθερά ενάντια στο πογκρόμ αυτό, για να μην εκδοθούν και ν΄ αφεθούν ελεύθεροι οι κρατούμενοι αγωνιστές, ενάντια στις επιδιώξεις της κυβέρνησης και των ιμπεριαλιστών. Κάτω τα χέρια απ΄ τους τούρκους και κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Κατατέθηκε στη Βουλή το λεγόμενο «αντιρατσιστικό νομοσχέδιο»

Κατατέθηκε στις 20/11 στη Βουλή απ΄ τον υπουργό Δικαιοσύνης Αθανασίου το λεγόμενο «νομοσχέδιο για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας» και εύλογα γεννιούνται μια σειρά ερωτήματα. Πώς, δηλαδή, η επίσημη διαχείριση ενός συστήματος που γεννά και τροφοδοτεί το ρατσισμό –ειδικά σε περιόδους όξυνσης της οικονομικής κρίσης– με στόχο να διασπάσει την εργατική τάξη σε «Έλληνες» και «ξένους», αλλά και να αποκρύψει στα μάτια των εργαζόμενων, των άνεργων και του λαού τους πραγματικούς υπαίτιους για τα δεινά τους -τα ντόπια και ξένα ιμπεριαλιστικά αφεντικά, δηλαδή- παρουσιάζεται ως «διώκτης» των φορέων αυτού του φαινομένου;
Πώς την ίδια στιγμή το επίσημο κράτος και οι μηχανισμοί του αποτελούν φορέα βίας και καταστολής απέναντι στους μετανάστες, με πλήθος τέτοιων κρουσμάτων των πραιτοριανών του στους δρόμους και πλατείες ή μέσα σε αστυνομικά τμήματα; Πώς την ίδια στιγμή στήνονται πανάθλια στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα ονομαζόμενα «Κέντρα Υποδοχής μεταναστών»; Πώς έχουν μείνει ατιμώρητα τόσα εγκλήματα και δολοφονίες του παρακράτους και των «άγνωστων» νεοναζί δραστών; Πώς ζουν και βασιλεύουν οι Νέες Μανωλάδες; Θα μπορούσαμε να σταματήσουμε εδώ, για να φανεί μόνο ένα δείγμα της υποκρισίας της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κι όλων των εκφραστών του σάπιου αυτού συστήματος όσον αφορά τη λεγόμενη καταπολέμηση του ρατσισμού, του φυλετικού μίσους, της ρατσιστικής βίας κ.ο.κ. Ο ρατσισμός και το φυλετικό μίσος δεν αντιμετωπίζονται απ΄ αυτούς που τα γεννούν. Κι ούτε με νομοσχέδια και νόμους, αλλά με τη συγκρότηση μαζικού λαϊκού κινήματος ενάντια στο σύστημα και την πολιτική του.
Ωστόσο το ερώτημα γιατί κατατίθεται ένα τέτοιο νομοσχέδιο, και ειδικά σ΄ αυτή τη φάση, παραμένει. Κι η απάντηση δεν είναι «άσχετη» με την προσπάθεια εξομοίωσης των λεγόμενων «άκρων». Όπου πίσω απ΄ αυτή τη θεωρία ο πραγματικός στόχος είναι… το ένα «άκρο», ο δυνάμει «εγκληματίας» αγωνιζόμενος λαός, δηλαδή. Ή με την εξομοίωση «ναζισμού–κομμουνισμού», που περίτεχνα κρύβεται πίσω απ΄ την αναφορά στα εγκλήματα «γενοκτονιών και πολέμων». Όπου απ΄ τη μία υποκριτικά «καταδικάζονται» το «Ολοκαύτωμα» και οι ναζιστικές θηριωδίες του παρελθόντος απ΄ τους υποστηρικτές ενός συστήματος το οποίο δεν θα διστάσει να απειλήσει με νέες ανάλογες θηριωδίες και γενοκτονίες τους λαούς. Αλλά με έντονη, απ΄ την άλλη, τη σχετική αντικομμουνιστική και αντισταλινική συκοφαντική εκστρατεία και «πτωματολογία» δεκαετιών ή τα αντικομμουνιστικά μνημόνια της Ε.Ε. και τις αποφάσεις του Ευρωκοινοβουλίου για τα «εγκλήματα του κομμουνισμού και των ολοκληρωτικών καθεστώτων». Την ίδια στιγμή μάλιστα που οι δολοφόνοι ιμπεριαλιστές και τα τσιράκια τους επιδίδονται καθημερινά σε μαζικά εγκλήματα σε βάρος των λαών. Στο Ιράκ, την Παλαιστίνη, τη Συρία, το Κουρδιστάν, το Αφγανιστάν και αλλού, ή στήνουν «Γκουαντάναμο» και «Αμπου Γκράιμπ». Δευτερευόντως το νομοσχέδιο μπορεί να ενταχθεί στην προσπάθεια «κουρέματος» του φασιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής απ΄ την επίσημη πολιτική διαχείριση, μ’ όλες τις διακυμάνσεις που γνωρίζει μια επιχείρηση που έχει ως αφετηρία τις ανάγκες της διαχείρισης του συστήματος κι όχι λόγω κάποιου όψιμου «αντιφασισμού».
Οι ποινές που προβλέπει το νομοσχέδιο για όποιους συμμετέχουν στις αξιόποινες πράξεις που προβλέπει κυμαίνονται ανάμεσα σε φυλάκιση 6 μηνών έως 5 χρόνων και σε πρόστιμα 15.000 μέχρι 30.000 ευρώ ή και μέχρι 50.000 ευρώ, εάν πρόκειται για «δημόσιο λειτουργό». Η ποινικοποίηση που προβλέπει το υποκριτικό νομοσχέδιο φτάνει σε σημείο να διώκει αυτεπάγγελτα ακόμα και τον «εγκωμιασμό» όσων «επιδοκιμάζουν ή αρνούνται τη σοβαρότητα των γενοκτονιών και των εγκλημάτων».
Καμιά αυταπάτη δεν πρέπει να υπάρξει, από κανέναν προοδευτικό άνθρωπο, ότι τέτοιες εξελίξεις έχουν έστω κάποια «θετικά» στοιχεία, σε «δημοκρατική κατεύθυνση» κ.ο.κ. Αντίθετα, με αίσθηση πλήρους… ανεμπιστοσύνης προς το σύστημα και τους εκφραστές του, πρέπει να αναζητούνται οι πραγματικοί λόγοι που βρίσκονται πίσω απ΄ τα υποκριτικά λόγια που έχουν ως στόχο το λαό, τους αγώνες, τις αντιστάσεις, αλλά και την προοπτική τους, τις αριστερές επαναστατικές ιδέες και τη διέξοδο της ανατροπής για το λαό.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Τραγική η κατάσταση στο Κέντρο Προσφύγων Λαυρίου

220 ενήλικες, 65 παιδιά και 15 βρέφη, που ζουν στο Κέντρο Προσφύγων του Λαυρίου, διαθέτουν για τη διατροφή τους μόνο μακαρόνια, στερούνται φαρμάκων, ζεστού νερού, και ειδών προσωπικής υγιεινής. Οι εργαζόμενοι στο κέντρο βρίσκονται απλήρωτοι για 10 μήνες, ενώ οι προμηθευτές έχουν διακόψει την πίστωση, καθώς δεν έχουν πληρωθεί για το 2013. Δεν πρόκειται περί «ανθρωπιστικής κρίσης». Αλλά για πολιτική επιλογή των κρατούντων, σε συνθήκες κρίσης του συστήματος της εκμετάλλευσης. Ας θυμηθούμε και την εισβολή των ΜΑΤ στο Κέντρο όπου ζουν Κούρδοι πρόσφυγες που αιτούνται πολιτικού ασύλου, τον περασμένο Αύγουστο μετά το περιστατικό με το πλοιάριο στη Χίο, και το πογκρόμ ενάντια στους πολιτικούς πρόσφυγες, το οποίο συνεχίζεται. Πέρα απ΄ την αλληλεγγύη που έχει επιδείξει ο λαός του Λαυρίου, πρέπει ν΄ αναπτυχθεί κίνημα τόσο αλληλεγγύης, όσο και διεκδίκησης, απαιτώντας απ΄ την κυβέρνηση την άμεση επίλυση του προβλήματος διαβίωσής τους, τη χορήγηση πολιτικού ασύλου και την πληρωμή των δεδουλευμένων των εργαζόμενων.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Αντιδραστικές τροπολογίες σε υποκριτικά νομοσχέδια…

Ψηφίστηκε στις 22/10, «επί της αρχής», από Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ., το νομοσχέδιο για την «ηλεκτρονική επιτήρηση καταδίκων και υποδίκων». Το νομοσχέδιο αυτό, έρχεται υποτίθεται να απαντήσει στο πρόβλημα της αποσυμφόρησης των φυλακών, με τη δυνατότητα που δίνει σε ορισμένους απ΄ τους κρατούμενους να εκτίουν την ποινή τους σε «κατ’ οίκον περιορισμό», φορώντας ένα σύστημα γεωεντοπισμού (το λεγόμενο ηλεκτρονικό «βραχιόλι»). Η αντιδραστική παρέμβαση ωστόσο, γίνεται κυρίως μέσω των τροπολογιών που εισάγονται στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, στο όνομα – πάντα – της αποτελεσματικότερης «καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος». Σε μια κοινωνία που γεννά καθημερινά το έγκλημα («νόμιμο» ή παράνομο) και σε μια πολιτική περίοδο, όπου ως «εγκληματικές» χαρακτηρίζονται απ΄ την κυβέρνηση και τους εκπροσώπους του συστήματος, και εκφράσεις του λαϊκού αγώνα. Έτσι, σύμφωνα με εισαγγελική διάταξη, θα εκδίδονται και θα δημοσιοποιούνται, με ταχύρρυθμες διαδικασίες, προσωπικά δεδομένα - ονοματεπώνυμα και φωτογραφίες - όσων εμπλέκονται σε «εγκληματικές οργανώσεις, υποθέσεις τρομοκρατίας ή σε κακουργηματικά εγκλήματα, κατά της γενετήσιας ελευθερίας και σε εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής». Γνωρίζουμε βέβαια πως στην έννοια που δίνουν οι πολιτικοί διαχειριστές του συστήματος, στον όρο «τρομοκρατία», εμπεριέχεται κι ο… αγωνιζόμενος λαός, όπως γνωρίζουμε και την ποινικοποίηση και της πολιτικής δράσης. Μια άλλη τροπολογία, αφορά την «παραβίαση κυρώσεων ή περιοριστικών μέτρων που έχουν επιβληθεί σε βάρος κρατών ή οντοτήτων ή οργανισμών ή φυσικών ή νομικών προσώπων, με αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. ή με κανονισμούς της Ε.Ε.». Η παραβίαση αυτή τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 6 μηνών. Άρα, αποφάσεις οργάνων της Ε.Ε. ή του Ο.Η.Ε., είτε σε βάρος λαών χωρών (απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό για παράδειγμα, ή το λαό της Συρίας), είτε με χαρακτήρα πολιτικής καταδίκης (η… εξομοίωση κομμουνισμού – φασισμού, για παράδειγμα) πρέπει να γίνουν αποδεκτές, και κάθε κίνηση «μη αποδοχής», ποινικοποιείται! Για να «ξεκαθαρίσει» μάλιστα παραπέρα το πνεύμα της τροπολογίας, ο Βορίδης, απαντώντας στο ΚΚΕ, δήλωσε «Λέει κάποιος «εγώ θεωρώ ότι ένας νόμος είναι κακός, θεωρώ ότι νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Σε ηθικό επίπεδο το καταλαβαίνω τι λέει. Σε νομικό επίπεδο όμως λέει κάτι εντελώς ακατάληπτο και το οποίο δεν μπορούμε να συμμεριστούμε. Εδώ μπορεί βεβαίως να αμφισβητηθεί και η απόφαση του Σ.Α. του ΟΗΕ, μπορεί να αμφισβητηθεί και η διοικητική πράξη και η αστυνομική διάταξη και η απόφαση ενός δικαστηρίου. Όταν όμως τελειώσει η συζήτηση, έχουμε πια δίκαιο. Μπορώ να παραβιάσω το δίκαιο;». Πίσω από νόμους κι αποφάσεις που υποτίθεται πως «τακτοποιούν» και «εκσυγχρονίζουν» το σωφρονιστικό – τρομάρα του – σύστημα, εισάγονται κι αποκαλύπτονται πλευρές της φασιστικοποίησης.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Καλοκαιρινή επιχείρηση καταστολής με στόχο τους τούρκους και κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες

Το μεσημέρι της Τρίτης 30/7, με πρόσχημα τη σύλληψη δύο Ελλήνων και δύο Τούρκων, με οπλισμό, που επέβαιναν σ΄ ένα φουσκωτό σκάφος στα χωρικά ύδατα της Χίου, δυνάμεις της «Αντιτρομοκρατικής», συνοδεία ΜΑΤ, εισέβαλαν στα γραφεία του «Κέντρου αγωνιστικής και πολιτιστικής αλληλεγγύης» των τούρκων και κούρδων πολιτικών προσφύγων, στην Αθήνα, το οποίο αποτελεί ένα πολιτικό-πολιτιστικό στέκι που λειτουργεί, φανερά και νόμιμα, για 30 χρόνια. Στο χώρο αυτό στεγάζονται τα γραφεία του περιοδικού «Ο Αγώνας στην Τουρκία και το Κουρδιστάν» και η «Επιτροπή Αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους στην Τουρκία και στο Κουρδιστάν».
Οι αστυνομικές δυνάμεις λεηλάτησαν κυριολεκτικά το χώρο των γραφείων, κατέσχεσαν υλικό και αρχεία εφημερίδων και εντύπων και συνέλαβαν τρεις αγωνιστές που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στα γραφεία κι άλλους δύο, στο δρόμο, οι οποίοι κρατήθηκαν χωρίς κατηγορίες και βασανίστηκαν. Μάλιστα έσπασαν τη σπονδυλική στήλη του Erdoğan Çakır, ο οποίος μαζί με τον Ahmet Düzgün Yüksel κρατήθηκε, με το αιτιολογικό ότι αναζητούνται απ' την Ιντερπόλ, και κινδυνεύουν με έκδοση στη Γαλλία και τη Γερμανία. Κι ενώ διμοιρίες των ΜΑΤ απέκλεισαν την περιοχή γύρω απ΄ τα γραφεία, μη επιτρέποντας την πρόσβαση σ΄ αυτά, η αστυνομία τα κρατούσε υπό κατάληψη για 45 μέρες. Για να τα παραδώσει τελικά, έχοντας αλλάξει κλειδαριά και χωρίς να δοθεί και κανένα έγγραφο με το κατασχεμένο υλικό.
Στο πλαίσιο της ίδιας επιχείρησης άλλοι 14 πολιτικοί πρόσφυγες προσήχθησαν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Κόρινθο, ενώ στις 2/8, «Αντιτρομοκρατική» και ΜΑΤ εισέβαλαν και στο Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων στο Λαύριο, προς «αναζήτηση όπλων», και παρέμειναν εκεί για δυόμισι ώρες, ερευνώντας τα κτίρια και τα προσωπικά αντικείμενα των προσφύγων – ανάμεσα στους οποίους βρίσκονταν και μικρά παιδιά- προχωρώντας μάλιστα και σε σωματικούς ελέγχους. Φαίνεται πως η επιχείρηση που διεξάγει η κυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑ.ΣΟ.Κ., υπό τη συνδρομή των ιμπεριαλιστικών αφεντικών και των μηχανισμών τους και σε συνεργασία με το αντιδραστικό καθεστώς της Τουρκίας, με στόχο τους πολιτικούς πρόσφυγες απ΄ την Τουρκία και το Κουρδιστάν, μια επιχείρηση που έχει ξεκινήσει εδώ και μήνες και που χαρακτηρίζεται από συλλήψεις, ξυλοδαρμούς, τρομοκράτηση, απειλή έκδοσης ή και έκδοση αγωνιστών (όπως του Μπουλούντ Γιαϊλά), όχι απλά συνεχίζεται αλλά κι εντείνεται κι αναβαθμίζεται. Είναι καθήκον του μαζικού λαϊκού κινήματος στην Ελλάδα να αναπτύξει δράση υπεράσπισης των τούρκων και κούρδων πολιτικών προσφύγων, που αποτελούν αποδέκτες της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής με το λαό μας και που βρίσκονται στο ίδιο χαράκωμα μ΄ αυτόν, ενάντια στη φασιστικοποίηση, στην εκμετάλλευση, στις αντιλαϊκές κυβερνήσεις και τον ιμπεριαλισμό.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η δίκη του Σάββα Μιχαήλ και του Κωνσταντίνου Μουτζούρη, μια φρονηματική πολιτική δίωξη-πρόκληση

Στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας σύρθηκαν σε δίκη και αθωώθηκαν, στις 3 και 4/9, ο γραμματέας του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος Σάββας Μιχαήλ κι ο πρώην Πρύτανης του Πολυτεχνείου Κωνσταντίνος Μουτζούρης. Η δίωξη έγινε ύστερα από μήνυση, το 2009, μελών και στελεχών της Χρυσής Αυγής (όπως του βουλευτή Παναγιώταρου, των υποψήφιων Σκορδέλη, Δημοπούλου κι άλλων), καθώς και άλλων αντιδραστικών μορφωμάτων (όπως είναι η λεγόμενη «Επιτροπή Ελλήνων Πολιτών»), η οποία αφορούσε αρχικά και πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κι άλλων συλλογικοτήτων, συνδικάτων και αντιρατσιστικών οργανώσεων.
Με απόφαση του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών, βάσει της μήνυσης, παραπέμφθηκαν τελικά ο Σάββας Μιχαήλ, με κατηγορίες για «συκοφαντική δυσφήμιση», «διέγερση σε βιαιοπραγίες και αμοιβαία διχόνοια» και «διατάραξη κοινής ειρήνης», κι ο Κ. Μουτζούρης –ο οποίος μάλιστα δε χαρακτηρίζεται από αριστερή πολιτική ταυτότητα– ότι επέτρεψε τη χρήση οπτικών ινών του Πολυτεχνείου για τη λειτουργία του ιστότοπου «Indymedia». Κι ενώ ο Σάββας Μιχαήλ δεχόταν επί μήνες απειλές και χυδαίες ύβρεις με αντισημιτικά χαρακτηριστικά από ναζιστικές ιστοσελίδες, λόγω της εβραϊκής του καταγωγής, το κατηγορητήριο ποινικοποιούσε τη δημοσίευση προκήρυξης στην εφημερίδα του Ε.Ε.Κ. «Νέα Προοπτική», που καλούσε σε αντιφασιστικό συλλαλητήριο, κρίνοντας ότι το κείμενο της προκήρυξης «κατευθυνόταν στην προτροπή της βουλήσεως ετέρων σε ορισμένη παράνομη συμπεριφορά με τη διέγερση του συναισθήματος και την αποστροφή μιας ομάδας πολιτών εναντίον μιας άλλης…». Το σύνθημα «ο λαός δεν ξεχνά, τους φασίστες τους κρεμά», στο οποίο κατέληγε η προκήρυξη, ένα σύνθημα που φωνάζονταν από ένα ευρύ δημοκρατικό φάσμα διαδηλωτών στις μεγάλες μεταπολιτευτικές διαδηλώσεις (δες και σχετική αναφορά σε δημοσίευμα του «Ιού», της «Εφημερίδας των Συντακτών», 2/9/13), ποινικοποιήθηκε επίσης, καθώς και η ευμενής αναφορά στην –πρόσφατη τότε– εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008. Στο ειδώλιο ο αντιφασισμός, λοιπόν, με την κατηγορούσα πλευρά να εκφράζει τους οπαδούς του ναζισμού, του πιο εγκληματικού φαινομένου της σύγχρονης ιστορίας ενάντια στους λαούς.
Το γεγονός πως ο Σάββας Μιχαήλ κι ο Κωνσταντίνος Μουτζούρης,αθωώθηκαν πανηγυρικά, αποτέλεσμα του μαζικού κινήματος αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε προς το πρόσωπό τους –το οποίο πήρε και διεθνή διάσταση– καθώς και του σαθρού κατηγορητηρίου (ούτε η «κοινή ειρήνη» διαταράχθηκε, στο συλλαλητήριο που καλούνταν, ούτε «επεισόδια έγιναν», τραυματισμοί μεταναστών από νεοναζιστές, όμως, έγιναν) δεν αναιρεί το ότι είχαμε να κάνουμε με μια δίωξη καθαρά πολιτικού και φρονηματικού χαρακτήρα, όπου ιδέες, απόψεις, πολιτικά δημοσιεύματα, διακίνηση των ιδεών, πρόσκληση σε κινητοποιήσεις ποινικοποιούνται και τίθενται στο στόχαστρο οι φορείς τους. Με ταυτόχρονη «απενοχοποίηση» της Χρυσής Αυγής και των νεο-ναζιστικών εφεδρειών του συστήματος. Οι διώξεις αυτές εκπορεύονται απ΄ την επίσημη πολιτική διαχείριση του συστήματος, απ΄ την κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑ.ΣΟ.Κ. κι αποτελούν πλευρά της πολιτικής της φασιστικοποίησης που έχει εξαπολύσει απέναντι στο λαό, στοχοποιώντας ιδιαίτερα την ίδια την Αριστερά και κάθε λογική και πρακτική αντίστασης στην επίθεση που διεξάγει καθημερινά και σ' όλους τους τομείς της ζωής του λαού. Πλευρά της οποίας την επικινδυνότητα κατανοεί ο καθένας, γι' αυτό κι αποκτά ιδιαίτερη σημασία η μαζική και σθεναρή αντιμετώπιση τέτοιου τύπου εξελίξεων.
Η οργάνωσή μας, το ΚΚΕ(μ-λ), συμπαραστάθηκε στους διωκόμενους τόσο με ανακοίνωση που δημοσίευσε όσο και έμπρακτα, στο δικαστήριο, καταγγέλλοντας τη φασιστικοποίηση και τις πολιτικές διώξεις και απαιτώντας την αθώωσή τους.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Σε τροχιά αντιδραστικής αναδιάρθρωσης η ΕΛ.ΑΣ.

«Αναβάθμιση των υπηρεσιών ασφαλείας» για την καταπολέμηση «του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας», δημιουργία νέων υπηρεσιών φακελώματος του λαού και καταδίωξης των μεταναστών και αναδιάρθρωση – προσαρμογή των υπαρχουσών δομών της αστυνομίας προβλέπει νομοσχέδιο που προωθεί άμεσα ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, Δένδιας. Το νομοσχέδιο έχει δοθεί στις ενώσεις των αστυνομικών, στο ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ (πριν αποχωρήσει απ' την κυβέρνηση), ενώ θα αναρτηθεί στο διαδίκτυο για «δημόσια διαβούλευση».
Η αναδιάρθρωση των κατασταλτικών μηχανισμών του συστήματος βρισκόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα στις επιδιώξεις της εκάστοτε πολιτικής διαχείρισής του με στόχο την προσαρμογή των μηχανισμών αυτών στις σημερινές ανάγκες του, στη νέα φάση επίθεσης ενάντια στο λαό, στην πολιτική της φασιστικοποίησης. Μάλιστα οι στόχοι αυτοί απαιτούν και τη… «συνδρομή» και συμμετοχή των ίδιων των ιμπεριαλιστικών αφεντικών. Κατά την επίσκεψή του στη Νέα Υόρκη, τον περασμένο Απρίλη, και μετά από συνάντησή του με στελέχη του F.B.I. και της αστυνομίας της Νέας Υόρκης (N.Y.P.D.), ο Δένδιας δήλωνε: «Είμαστε σε μια φάση ριζικής αναδιάρθρωσης της Ελληνικής Αστυνομίας και των υπηρεσιών εφαρμογής του νόμου. Είχα λοιπόν την ευκαιρία εδώ στη Νέα Υόρκη να έχω μια πολύ βαθιά ενημέρωση για τον τρόπο που αντιμετωπίστηκαν εδώ θέματα δημόσιας τάξης και θέματα τρομοκρατίας, όπως επίσης και θέματα ανάμειξης των ομοσπονδιακών υπηρεσιών, του FBI, στην αντιμετώπιση θεμάτων δημόσιας τάξης και τρομοκρατίας. Θέλω να πω ότι πολλά απ' αυτά που είδα είναι εντυπωσιακά και επίσης πάρα πολλά είναι πολύ χρήσιμα για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε εμείς στην Ελλάδα».
Σύμφωνα με την αναδιάρθρωση αυτή, δημιουργείται «Κεντρική Υπηρεσία Δίωξης Οργανωμένου Εγκλήματος και Αντιμετώπισης της Τρομοκρατίας», η οποία αναφέρεται από δημοσιεύματα και ως «υπερ-υπηρεσία», που θα εδρεύει στο αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. και θα διαθέτει υποδιεύθυνση στη Θεσσαλονίκη. Την ονομάζουν «ελληνικό F.B.I.» και θα συντονίζει την αντιτρομοκρατική, την οικονομική αστυνομία κι άλλες υπηρεσίες. Ανάμεσα στους στόχους της αναφέρεται και η «αντιμετώπιση ειδικών εγκλημάτων βίας και ιδίως τρομοκρατικών και εξτρεμιστικών εγκληματικών ενεργειών, οι οποίες στρέφονται κατά της ασφάλειας του κράτους και του δημοκρατικού πολιτεύματος». Δημιουργείται σε μια περίοδο όπου η ίδια η λαϊκή πάλη και οι μορφές αγώνα του λαού (απεργίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις δημοσίων κτιρίων, δρόμων κ.ο.κ.) χαρακτηρίζονται από «παράνομες» έως «τρομοκρατικές». Με δεδομένη την ύπαρξη των λεγόμενων «τρομονόμων» και «κουκουλονόμων», των απαγορεύσεων των διαδηλώσεων και των απεργιών, την ποινικοποίηση της λογικής και της πρακτικής της αντίστασης, τις προσπάθειες «σύνδεσής τους» με το «οργανωμένο έγκλημα» και την «τρομοκρατία». Και με τη λεγόμενη «θεωρία των άκρων» (όπου το ένα «άκρο», εκτός απ΄ την Αριστερά, είναι ο ίδιος ο λαός, όταν βρίσκεται σε κίνηση και διεκδίκηση) να εξυπηρετεί τα παραπάνω.
Δημιουργείται αυτόνομη «Διεύθυνση Πληροφοριών», για το ρόλο του χαφιέ, που θα συγκεντρώνει στοιχεία και πληροφορίες μέσω περιφερειακών υπηρεσιών, αναβαθμίζοντας κι εμπλουτίζοντας «βάσεις δεδομένων» σύμφωνα με τα πρότυπα της «Σκότλαντ Γιαρντ» και του F.B.I. Πάντα υπό το πρόσχημα της καταπολέμησης «της εγκληματικότητας και της τρομοκρατίας». Για το γενετικό και βιομετρικό φακέλωμα δημιουργείται αναβαθμισμένη «Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών», που θα εμπεριέχει τα εργαστήρια της ΕΛ.ΑΣ. και θα τηρεί βάση δεδομένων (τράπεζα) στοιχείων DNA και δακτυλικών αποτυπωμάτων, ενώ προβλέπονται και η «διασυνοριακή της συνεργασία» (sic) και οι ανταλλαγές των πληροφοριών φακελώματος προφανώς με τις υπηρεσίες των ιμπεριαλιστών και άλλων κρατών. Βεβαίως συγκροτείται και «Κλάδος Αλλοδαπών και Μετανάστευσης», με στόχο την αναβάθμιση των διώξεων και της καταστολής που ασκείται απέναντι στους μετανάστες. Οι απελάσεις, οι φυλακίσεις και η ρατσιστική βία θα έχουν την τιμητική τους στα πεπραγμένα της υπηρεσίας αυτής, ενώ νέα «στρατόπεδα συγκέντρωσης» δημιουργούνται. Ταυτόχρονα θα επιδιωχθεί η όλη δομή της ΕΛ.ΑΣ. να γίνει πιο ευέλικτη, οι διάφορες υπηρεσίες να συντονίζονται και να συνεργάζονται καλύτερα μεταξύ τους (διακλαδική συνεργασία), απαλλαγμένες από «στεγανά» και γραφειοκρατικά βαρίδια, ενώ προβλέπεται και η σύναψη «μνημονίων συνεργασίας» μεταξύ της αστυνομίας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με ιδιαίτερο βάρος στο κέντρο της Αθήνας. Αυτό μπορεί ν’ αντισταθμίσει και τις απολύσεις των δημοτικών αστυνομικών. Η δύναμη των Ε.Κ.Α.Μ. αυξάνεται από τα 200 στα 300 άτομα, ενώ δημιουργούνται 200 νέες θέσεις επιστημονικού προσωπικού.
Η εξέλιξη αυτή, που γίνεται στ’ όνομα της «ασφάλειας του πολίτη», δεν έχει στόχο την εγκληματικότητα, την οποία ούτε μπορεί ούτε θέλει ν’ αντιμετωπίσει, όπως δεν την έχει αντιμετωπίσει ούτε στην ίδια τη μητρόπολη του ιμπεριαλισμού, τις Η.Π.Α., ο εκεί μηχανισμός. Μια εγκληματικότητα την οποία, εξάλλου, γεννά καθημερινά το ίδιο το… εγκληματικό σύστημα. Έχει όμως στόχο τον ίδιο το λαό, όλους όσους τολμήσουν ν' αγωνιστούν και ν΄ αντισταθούν, τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τους μετανάστες, μπροστά μάλιστα στο ενδεχόμενο νέων μαζικών αγώνων, αλλά και ξεσπασμάτων και κοινωνικών εκρήξεων που θα γεννήσει η συνέχιση και σκλήρυνση της αντιλαϊκής πολιτικής.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Απαγωγή, βασανισμός και παράδοση στην Τουρκία του πολιτικού πρόσφυγα Μπουλούτ Γιαϊλά Συγκέντρωση, Τρίτη 10 Ιουνίου, 6:30 μ.μ., Προπύλαια

Την ίδια στιγμή που στην Τουρκία έχει ξεσπάσει μια λαϊκή εξέγερση, η ελληνική κυβέρνηση κι οι κατασταλτικοί μηχανισμοί της, με τη συνδρομή, προφανώς, και των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας και των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών, παραδίδουν στο καθεστώς της Τουρκίας, τον αγωνιστή πολιτικό πρόσφυγα Μπουλούτ Γιαϊλά. Η μαφιόζικου τύπου απαγωγή του έγινε το βράδυ της Πέμπτης 30/5 στην οδό Σόλωνος στην Αθήνα, όταν ένα αυτοκίνητο, με τον αριθμό ΖΚΙ 8462 τον οποίο πρόλαβαν να σημειώσουν αυτόπτες μάρτυρες, σταμάτησε δίπλα του, πέντε άνδρες κατέβηκαν απ΄ αυτό και τον επιβίβασαν βίαια στο αμάξι, μετά από ξυλοδαρμό του. Το αμάξι –που άνηκε στην αστυνομία, η οποία σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. «αγνοούσε» (sic) την παρουσία του στη χώρα- κατευθύνθηκε προς τα σύνορα, ενώ εναλλάσσονταν οι ομάδες των ατόμων που τον συνόδευαν, μιλώντας, μάλιστα, είτε ελληνικά είτε τουρκικά είτε αγγλικά. Δε δίστασαν να του φορέσουν μια μαύρη σακούλα στο κεφάλι και να τον βασανίσουν, παραδίδοντάς τον, τελικά, στα κρατητήρια της Αδριανούπολης. Στην Κωνσταντινούπολη πλέον, ο Μπουλούτ Γιαϊλά κατήγγειλε την απαγωγή του μιλώντας στο δικηγόρο του και περιγράφοντας αυτά που έζησε.
Αναφερόμενο στην απαγωγή –την οποία ονομάζει «φυγάδευση»- το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Cihan χαρακτηρίζει τον Μπουλούτ Γιαϊλα, ο οποίος είναι μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς Κρατούμενους από την Τουρκία και το Κουρδιστάν, αγωνιστής κι επαναστάτης, ως «ζωντανή βόμβα» και μέλος ακραίου κόμματος (DHKP-C). Ο Μπουλούτ, βέβαια, είχε συλληφθεί στην Τουρκία 10 φορές κι είχε υποστεί βασανιστήρια για τη συμμετοχή του στο φοιτητικό κίνημα, μέχρι να βρεθεί στη χώρα μας και να καταθέσει αίτηση χορήγησης πολιτικού ασύλου, το οποίο αρνήθηκαν να δώσουν οι ελληνικές αρχές.
Η τρομοκρατική αυτή επιχείρηση αποτελεί συνέχεια και παρόξυνση του πογκρόμ που έχει εξαπολυθεί απ΄ την ελληνική κυβέρνηση και τους μηχανισμούς των ιμπεριαλιστών -όπως της Ιντερπόλ, η οποία εκδίδει «αιφνιδιαστικά» εντάλματα σύλληψής τους λίγο πριν από διαδικασίες ανανέωσης ταυτότητας ή ασύλου- ενάντια στους Τούρκους και Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες στη χώρα μας. Ενός πογκρόμ που χαρακτηρίστηκε από τη σύλληψη, προφυλάκιση, κακοποίηση και απειλή έκδοσης κι άλλων αγωνιστών. Κι ενώ οι Φαντίκ Αντιμαν, Ζεκί Γκορμπούζ και Μπουλέντ Κομέρτ και Χουσείν Τζακίλ δε θα εκδοθούν στην Τουρκία, κάτι που αποτελεί επιτυχία του κινήματος αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε, η αγωνίστρια Γκιονούλ Γιλμάζ (Εμινέ), εξακολουθεί ν’ απειλείται με έκδοση.
Είναι φανερό πως οι άρχουσες τάξεις και οι κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Τουρκία συνεργάζονται –με τη… συνδρομή και των ιμπεριαλιστικών αφεντικών τους– ενάντια στους Τούρκους και Κούρδους λαϊκούς αγωνιστές.
Το ΚΚΕ(μ-λ) συμμετείχε στις συσκέψεις που κάλεσε η Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Τούρκους και Κούρδους Πολιτικούς Κρατούμενους, όπου συμμετείχαν κι άλλες οργανώσεις, και στη συνέντευξη τύπου στις 1/6, εκφράζοντας την υποστήριξη και την αλληλεγγύη του προς αυτούς, καταγγέλλοντας τόσο την απαγωγή, όσο και τη συνολικότερη πολιτική στόχευση, ενώ εξέδωσε και ανακοίνωση τύπου.
Σε διαδήλωση καταγγελίας της τρομοκρατικής απαγωγής του Μπουλούτ Γιαϊλά καλούν η «Επιτροπή Αλληλεγγύης Πολιτικούς Κρατούμενους από την Τουρκία και το Κουρδιστάν», κόμματα και οργανώσεις της αριστεράς, συνδικάτα, κοινότητες προσφύγων και μεταναστών, για την Τρίτη 11/5, στις 6:30 μ.μ., στα Προπύλαια.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

"Αντι"-τρομοκρατικές μονάδες της Ε.Ε.

Νέα εκτεταμένη «αντί-τρομοκρατική» άσκηση πραγματοποίησαν οι ιμπεριαλιστές της Ε.Ε.

Η «μεγαλύτερη αντιτρομοκρατική άσκηση προσομοίωσης που έχει λάβει χώρα στην Ευρώπη και διεξάγεται από τις ειδικές μονάδες επέμβασης των διαφόρων κρατών – μελών», σύμφωνα με τα λεγόμενα, του «συντονιστή της Αντιτρομοκρατικής Δράσης της Ε.Ε.», Gilles de Kerchove, πραγματοποιήθηκε το διήμερο 17-18 του Απρίλη. Η άσκηση αυτή, με την ονομασία «Κοινή Πρόκληση», οργανώθηκε απ΄ το λεγόμενο δίκτυο «ATLAS», το οποίο χρηματοδοτείται απ΄ την Κομισιόν και συγκεντρώνει «ειδικές, μεταφερόμενες, αστυνομικές μονάδες» των κρατών – μελών, της Ε.Ε., και είχε ως τόπο διεξαγωγής της 9 κράτη – μέλη (Αυστρία, Σουηδία, Ισπανία, Ιταλία, Ιρλανδία, Λετονία, Βέλγιο, Σλοβακία, Ρουμανία). Κατά την άσκηση αυτή, οι δυνάμεις καταστολής αντιμετώπισαν εικονικές «τρομοκρατικές επιθέσεις» σε μονάδες παραγωγής ενέργειας, σχολεία και μέσα μαζικής μεταφοράς.
Προφανώς κι οι κατασταλτικοί μηχανισμοί των ιμπεριαλιστών και των άλλων υποτελών αστικών κρατών δεν έχουν καμία πρόθεση και στόχο να… «προστατεύσουν» τους λαούς των χωρών τους, από διάφορες αντιλαϊκές έως και προβοκατόρικες επιθέσεις, που έχουν θύματα από τον ίδιο το λαό, και που οι ίδιοι οι μηχανισμοί του συστήματος προκαλούν ή και «στήνουν» (διεθνή και ντόπια δημοσιεύματα «μνημονεύουν» διάφορες επιθέσεις, από την πρόσφατη επίθεση στη Βοστώνη των Η.Π.Α., μέχρι αυτή του νέο-ναζί Μπρέιβικ, στη Νορβηγία, το 2011, αλλά και της «Αλ Κάιντα). Η στόχευση τόσο των ασκήσεων αυτών, όσο και των ίδιων των μηχανισμών καταστολής, είναι ο ίδιος ο «εχθρός – λαός», και ειδικά όταν αυτός βρεθεί σε τροχιά αντίστασης, σε αγώνες που εγκυμονούν κινδύνους για την κυρίαρχη πολιτική του συστήματος, των ιμπεριαλιστών και των αστικών τάξεων, και συγκρούεται μ’ αυτή.
«Κατάσταση κρίσης» η οποία «δικαιολογεί» τη συνεργασία (sic) μεταξύ των «ειδικών μονάδων επέμβασης» των κρατών – μελών της Ε.Ε., ορίζεται «κάθε κατάσταση κατά την οποία οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους - μέλους έχουν βάσιμους λόγους να πιστεύουν ότι υφίσταται ποινικό αδίκημα που συνιστά σοβαρή άμεση υλική απειλή κατά προσώπων, ιδιοκτησίας, υποδομών ή οργανισμών του εν λόγω κράτους - μέλους» (απόφαση 2008/615/ΔΕΥ του Συμβουλίου της Ευρώπης, συμπληρωματική προς την συνθήκη του Προυμ, η οποία ρυθμίζει και τις μορφές αστυνομικής συνδρομής μεταξύ κρατών – μελών, σε περίπτωση μαζικών συγκεντρώσεων και ανάλογων σημαντικών γεγονότων). Μπορούμε να καταλάβουμε, πως η έννοια της «κρίσιμης κατάστασης», της «τρομοκρατικής πράξης» ή και του «σοβαρού ποινικού αδικήματος», συμπεριλαμβάνει μορφές πάλης των λαών (διαδηλώσεις, απεργίες, συγκεντρώσεις, καταλήψεις δημόσιων κτιρίων, αποκλεισμούς δρόμων κι άλλες) τις οποίες θα «ανακαλύπτουν» και στις οποίες θα καταφεύγουν, όσο εντείνεται κι αναβαθμίζεται η άγρια επίθεση στους όρους της ζωής τους. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι ιμπεριαλιστές ιθύνοντες, γι’ αυτό προετοιμάζονται και «θωρακίζονται». Έτσι, όπως αναφέρεται και σε σχετικό δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη» (27/4), στις άμεσες δράσεις του, το δίκτυο «ATLAS», προτείνει την «υποχρέωση της Ένωσης να κινητοποιεί όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για την πρόληψη τρομοκρατικών απειλών στην ΕΕ και για την προστασία των δημοκρατικών θεσμών, και του άμαχου πληθυσμού, από ενδεχόμενη τρομοκρατική επίθεση», ή τη «θέσπιση εργαλείων από την πλευρά της Ένωσης για την αντιμετώπιση ορισμένων νέων μειζόνων προκλήσεων στον τομέα της ασφάλειας, όπως είναι εκείνες στον τομέα της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού και της ασφάλειας του εφοδιασμού με άλλα κρίσιμα προϊόντα, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις αποκλεισμού υποκινούμενου από πολιτικά κίνητρα». Τα παραπάνω θα μπορούσαν να «μεταφραστούν»: Ειδικά εκπαιδευμένες κατασταλτικές δυνάμεις των ιμπεριαλιστών των Ε.Ε. θα έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση, να εισβάλλουν σ’ εκείνα τα κράτη – μέλη, όπου κρίνεται πως κινδυνεύει το αστικό ή ιμπεριαλιστικό πολιτικό σύστημα, των ψευδεπίγραφων «δημοκρατικών θεσμών». Αλλά και σ’ όλες εκείνες τις περιπτώσεις, όπου πραγματοποιείται αποκλεισμός -με πολιτικά (sic) κίνητρα (ως αποτέλεσμα μεγάλων εργατικών ή λαϊκών αγώνων κι απεργιών, για παράδειγμα)- του εφοδιασμού με κρίσιμα προϊόντα… Πιο ξεκάθαροι, δε θα μπορούσαν να είναι!

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Ιδρυτική συνέλευση της Κίνησης για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας

Με συμμετοχή περισσότερων από 100 ανθρώπων, πραγματοποιήθηκε στις 20 Μάρτη, στην αίθουσα της Ε.Σ.Η.Ε.Α., η ιδρυτική συνέλευση της Κίνησης για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας (Κ.Ε.Δ.Δ.Ε.). Μετά την παρουσίαση του «Σχεδίου Διακήρυξης», το οποίο είχε συζητηθεί, αναδιαμορφωθεί και καταληχθεί ως προσχέδιο, από την Επιτροπή Πρωτοβουλίας, καθώς και των «Αρχών Λειτουργίας» της Κίνησης, που θα βασίζονται στην «ισότιμη συμμετοχή των μελών» και στη «μετωπική δράση», ακολούθησαν 5-λεπτες τοποθετήσεις – παρεμβάσεις από τους συμμετέχοντες. Τοποθετήθηκαν άτομα που ανήκουν σε πολιτικές οργανώσεις, συλλογικότητες ή συνδικαλιστικά σχήματα, ανένταχτοι αγωνιστές, δικηγόροι, δημοσιογράφοι, φοιτητές, εκπρόσωπος από την Επιτροπή Στρατευμένων, καθώς κι από την Επιτροπή Αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν.
Στην παρέμβαση, από την πλευρά της Οργάνωσής μας, αφού περιγράφηκε σε γενικές γραμμές η πολιτική της φασιστικοποίησης που ακολουθεί το σύστημα ενάντια στο λαό, τέθηκαν η αναγκαιότητα ύπαρξης κίνησης υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού και οι άξονες στους οποίους πρέπει να εστιάσει (υπεράσπιση του δικαιώματος στη διαδήλωση, στην απεργία, στις μορφές αγώνα που θα επιλέγει ο λαός για να αντισταθεί στην επίθεση, η υπεράσπιση της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών, των πολιτικών χώρων και στεκιών, του πανεπιστημιακού ασύλου, η εναντίωση σε συλλήψεις και διώξεις αγωνιστών, στην κρατική τρομοκρατία, στο φακέλωμα, καθώς και απέναντι στο φασιστικό φαινόμενο και το ρατσισμό, που επιδιώκει τη διάσπαση του λαού και των εργαζόμενων και τη συγκάλυψη των πραγματικών υπεύθυνων για την κατάσταση του λαού). Τονίστηκε πως η Κίνηση πρέπει να έχει κινηματικά χαρακτηριστικά και στίγμα, να μην αποτελέσει απλά «επιτροπή καταγγελίας», «μελέτης» ή «νομικών», να παίρνει πρωτοβουλίες για κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις - αρνητικό σημείο της μέχρι τώρα Επιτροπής ήταν η αδυναμία ανάληψης πρωτοβουλίας για διοργάνωση άμεσης διαδήλωσης καταγγελίας του οργίου κρατικής τρομοκρατίας, σε βάρος του λαού της Χαλκιδικής – και προτάθηκε η διοργάνωση μεγάλης διαδήλωσης στην Αθήνα για τα δημοκρατικά δικαιώματα. Τονίστηκε, επίσης, η ανάγκη να έχει ανοικτό χαρακτήρα και ν’ απλωθεί σε εργαζόμενους, ανέργους, μαθητές και νεολαία, καθώς και σε μετανάστες.
Η συνέλευση ολοκληρώθηκε με τη συγκρότηση Συντονιστικής Επιτροπής, ενώ αποφασίστηκε η διοργάνωση εκδήλωσης, για τα εργατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, η ανάληψη δράσεων για την ημέρα της 21ης Απρίλη, καθώς και η επιδίωξη διοργάνωσης διαδήλωσης για τα δημοκρατικά δικαιώματα, σε κοινή δράση και με άλλες κινήσεις και συλλογικότητες.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Εκτός δικαιώματος ιθαγένειας χιλιάδες μετανάστες και παιδιά

Τρεισήμισι χιλιάδες μετανάστες, που ζουν στη χώρα μας και κατέχουν την ελληνική ιθαγένεια, 10.000 ακόμα που έχουν αιτηθεί την απόκτησή της και καλύπτουν τις προδιαγραφές απόκτησης με το ισχύον νομικό πλαίσιο, και 200.000 παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη χώρα μας, χάνουν ή δεν δικαιούνται, πλέον, την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας. Έτσι διαμορφώνεται η κατάσταση για τους μετανάστες αυτούς, ύστερα απ’ την ακύρωση πλευρών του ισχύοντος νόμου «Ραγκούση» (ν.3838/10), που κρίθηκαν «αντισυνταγματικές» απ΄ το Συμβούλιο της Επικρατείας στις 5/2. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, ακυρώνονται όλες οι πράξεις απονομής ιθαγένειας που έγιναν απ΄ το 2010 μέχρι σήμερα. Όσον αφορά τα 200.000 παιδιά – απ΄ τα οποία μόλις τα 6.072 έχουν πάρει την ιθαγένεια–, θα πρέπει μόλις ενηλικιωθούν να έχουν βρει δουλειά μέσα σ΄ ένα χρόνο, αλλιώς θα απελαθούν. Παιδιά, λοιπόν, που γεννήθηκαν στη χώρα μας, που μεγάλωσαν εδώ και δεν έχουν γνωρίσει άλλον τόπο, που έμαθαν τη γλώσσα και φοιτούν σε ελληνικά σχολεία «αποβάλλονται» απ’ τα δικαιώματα και την κοινωνική ζωή που απορρέουν απ’ την ίδια την υλική τους κατάσταση, με πρόσχημα την εθνική και φυλετική τους καταγωγή. Τα αντιδραστικά ιδεολογήματα του αίματος και της φυλής μπορούν να επιστρατευτούν ξανά, για να εξυπηρετήσουν τις σημερινές ανάγκες του συστήματος της εκμετάλλευσης, σε φάση κρίσης, για περιθωριοποίηση ή και για απαλλαγή και απ΄ τους λεγόμενους «νόμιμους» μετανάστες καθώς και των παιδιών τους, που τόσα χρόνια τους εκμεταλλεύονταν και τους ξεζούμιζαν αποκομίζοντας μέγιστα κέρδη. Μετά την απόφαση του Σ.τ.Ε., αναφέρεται πως θ’ ακυρωθούν τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών του 2010 στα εκλογικά τμήματα όπου συμμετείχαν μετανάστες, αφού χάνουν αναδρομικά την υπηκοότητα, και οι εκλογές θα επαναληφθούν.
Σύμφωνα με το μέχρι πρότινος, ήδη αντιδραστικό, πλαίσιο του «νόμου Ραγκούση», όπου η ιθαγένεια έχει αποδοθεί σε μικρό ποσοστό μεταναστών –και σε ακόμα μικρότερο ποσοστό παιδιών (3%)-, για να πολιτογραφηθεί κάποιος ενήλικος μετανάστης ως Έλληνας απαιτούνταν να μην είχε καταδικαστεί για σοβαρό αδίκημα για μια 10ετία πριν την υποβολή της αίτησης, να μην τελούσε υπό απέλαση, να διέμενε νόμιμα στη χώρα για 7 χρόνια πριν την υποβολή της αίτησης και να κατείχε «τίτλους νόμιμης διαμονής».
Τώρα, και μετά από πρόταση του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών Αθανασίου, διαμορφώνεται ένα αντιδραστικότερο «νομικό πλαίσιο», το οποίο θα επεξεργαστεί η τρικομματική συγκυβέρνηση. Το νέο αυτό πλαίσιο πρόκειται να κάνει ακόμα δυσκολότερη την απόκτηση της ιθαγένειας, απαιτώντας 10ετή διαμονή στη χώρα, αποποίηση της αλλοδαπής ιθαγένειας μετά την απόκτηση της ελληνικής, τίθενται σκληρότερα κριτήρια και για τους ομογενείς απ΄ την πρώην Σοβιετική Ένωση, προστίθενται γραφειοκρατικά σκαλώματα, ενώ καταργείται η συμμετοχή «ομογενών και νόμιμων μεταναστών» στην εκλογική διαδικασία ανάδειξης των οργάνων τοπικής αυτοδιοίκησης. Όσον αφορά τα παιδιά, θα κριθεί «εξατομικευμένα» εάν θα πάρουν την ελληνική ιθαγένεια, μόλις ενηλικιωθούν, εφόσον το ζητήσουν… Θα έχουμε, λοιπόν, ένα «δικαίωμα στην ιθαγένεια» πολύ δύσκολα εφικτό και για λίγους. Ενώ, σύμφωνα με τις εξαγγελίες του Σαμαρά, «θα χορηγείται η ελληνική ιθαγένεια σε όσους αποφασίσουν να… επενδύσουν στη χώρα» (sic).
Με την αντιδραστική αυτή τροπή, που χαιρέτισε και η «Χρυσή Αυγή», η επίθεση ενάντια στους μετανάστες εντείνεται και απέναντι στους λεγόμενους «νόμιμους», εκτός απ΄ τους λεγόμενους «παράνομους» οι οποίοι δεν κατέχουν τα νομιμοποιητικά έγγραφα. Ενισχύεται η ανασφάλεια και η περιθωριοποίησή τους, η διάσπασή τους, η μετατροπή τους σε ευάλωτους και χωρίς στοιχειώδη δικαιώματα ανθρώπους, με μόνιμο το φόβο της απόλυσης και της απέλασης, «έρμαια» των αφεντικών και των επιδιώξεων της πολιτικής εξουσίας. Αυτό επιδιώκει το αδυνάτισμα των αντιστάσεων συνολικά της εργατικής τάξης και των εργαζομένων, οι οποίοι έχουν ενιαία υλικά, ταξικά συμφέροντα απέναντι στην άρχουσα τάξη και την επίθεσή της. Η επίθεση αυτή αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της συνολικότερης επίθεσης απέναντι στον ίδιο τον ελληνικό λαό, στους εργαζόμενους, στους ανέργους και στη νεολαία, απ΄ τους οποίους η άρχουσα τάξη και η κυβέρνησή της αφαιρεί καθημερινά δικαιώματα και κατακτήσεις. Η απάντηση σε τέτοιες εξελίξεις βρίσκεται μόνο στην ανάπτυξη συλλογικών, μαζικών αγώνων αντίστασης Ελλήνων και μεταναστών και στην οργάνωσή τους, απέναντι στους κοινούς τους εχθρούς. Και στη διεκδίκηση δικαιωμάτων που σχετίζονται με τους όρους της ζωής τους, ανάμεσα στα οποία και το δικαίωμα απόκτησης ιθαγένειας για τους μετανάστες και τα παιδιά τους.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

«Ομάδα Κ»: Σώμα της Χρυσής Αυγής μέσα στη δημοτική αστυνομία

Την ύπαρξη «θύλακα» της Χρυσής Αυγής μέσα στη δημοτική αστυνομία της Αθήνας, που φέρει την κωδική ονομασία «Ομάδα Κ», κατήγγειλαν συνδικαλιστές των Ο.Τ.Α. καθώς και δημοτικοί σύμβουλοι. Έτσι, με ανακοίνωσή του στις 8/2, το Συνδικάτο Ο.Τ.Α. Αθήνας (συμμετέχει στο ΠΑΜΕ) κατήγγειλε τραμπούκικη επίθεση σε δημοτικό αστυνομικό από 15 άτομα της ομάδας αυτής την ώρα που πραγματοποιούνταν γενική συνέλευση του κλάδου. Σύμφωνα με την καταγγελία, η ομάδα έχει τη στήριξη της δημοτικής αρχής και «ειδικεύεται» στην «πάταξη του παραεμπορίου» και σε κοινές επιχειρήσεις και περιπολίες με την ΕΛ.ΑΣ. Παράλληλα, καταγγελίες για την ύπαρξη της οργανωμένης αυτής φασιστικής ομάδας έχουν κάνει και δημοτικοί σύμβουλοι της «Ανοικτής Πόλης» (ΣΥΡΙΖΑ) και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Η οργανωμένη αυτή ομάδα φέρεται να έχει μέχρι και 150 μέλη που εντάχθηκαν ως «εθελοντές» στη δημοτική αστυνομία, κυρίως στο 1ο Δημοτικό Τμήμα, και επιδίδονται σε ξυλοδαρμούς και τραμπουκισμούς σε βάρος μεταναστών μικροπωλητών στο Θησείο ή έξω απ΄ την ΑΣΟΕΕ. Νωπό είναι ακόμα το αίμα του σενεγαλέζου μικροπωλητή Μπαμπακάρ Ντιάε, που έπεσε στις γραμμές του ΗΣΑΠ στο Θησείο την 1η του Φλεβάρη για να σωθεί απ’ την καταδίωξη κάποιων δημοτικών αστυνομικών…
Βέβαια, ο εκπρόσωπος του σωματείου των δημοτικών αστυνομικών δηλώνει… άγνοια για την ύπαρξη τέτοιας ομάδας, ενώ σε ανακοίνωση του σωματείου τους χαρακτηρίζονται «γελοίες και ψευδείς» οι καταγγελίες για την τραμπούκικη επίθεση στη γενική συνέλευση. Ανάλογη στάση κάλυψης επιδεικνύει και η δημοτική αρχή, με τον αντιδήμαρχο Αναγνωστόπουλο να δηλώνει επίσης άγνοια και τον… συνήγορο του πολίτη Καμίνη να σιωπά επί του θέματος, παράλληλα με τις αόριστες αναφορές για τα «ανθρώπινα δικαιώματα».
Δεν μας παραξενεύει η σύμπνοια κι η συνεργασία της «αντισυστημικής» Χρυσής Αυγής με την αστυνομία και τη δημοτική εξουσία. Μια συνεργασία και μια δράση που εντάσσεται στην πολιτική της φασιστικοποίησης που ασκεί το σύστημα και η κυβέρνησή του απέναντι στο λαό, μ’ ένα μεγάλο εύρος έκφρασης, απ’ το κεντρικό πολιτικό πεδίο και μέχρι την ίδια την καθημερινότητα.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΜΑΤωσαν την κινητοποίηση των νέων ΣΥΡΙΖΑ

Με όργιο καταστολής απάντησε η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ στη συμβολική κατάληψη που πραγματοποίησε η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ στις 14/2 στο ακαδημαϊκό γραφείο του γενικού γραμματέα του υπουργείου οικονομικών, Γ. Μέργου. Η κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε ως απάντηση στις δηλώσεις του Μέργου, ότι ο κατώτατος μισθός παραμένει σε ψηλά επίπεδα.
Τα ΜΑΤ έκαναν επίδειξη ωμής βίας σε δεκάδες νεολαίους του ΣΥΡΙΖΑ και σε δύο βουλευτές του, την ώρα που αποχωρούσαν, με χημικά και ξυλοδαρμούς.
Αυτό αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα της πολιτικής που ακολουθείται, στην προσπάθεια να συνεχιστεί η επίθεση σε βάρος του λαού. Ταυτόχρονα, είναι μήνυμα για “πειθάρχηση” απέναντι στη νεολαία, η οποία θα δεχτεί, ολόπλευρα και με τους χειρότερους όρους, τον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που της ετοιμάζουν.
Οι επιστρατεύσεις των εργαζομένων του μετρό και των ναυτεργατών, η επίθεση που δέχτηκαν οι αγρότες στις κινητοποιήσεις τους, ο ξυλοδαρμός και οι συλλήψεις συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, η περικύκλωση της διαμαρτυρίας των Α.Μ.Ε.Α., οι προσαγωγές νεολαίων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πριν από την τελευταία απεργία και το σπάσιμο των καταλήψεων είναι μερικά από τα δεκάδες παραδείγματα κρατικής βίας και καταστολής των τελευταίων ημερών!
Αποδεικνύεται ξεκάθαρα, ότι το μόνο όπλο στα χέρια της κυβέρνησης, για να περνά την πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης προς όφελος του ντόπιου κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, είναι η φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής.
Η πτώση του προσωπείου της αστικής “δημοκρατίας” αποτελεί λογικό επόμενο σε μία περίοδο που το σύστημα έχει βαλθεί να ξεθεμελιώσει κατακτήσεις αιώνων και που ως απάντηση σε αυτή την επίθεση είναι η ανάπτυξη εστιών αντίστασης. Πόσο μάλλον όταν το κομμουνιστικό κίνημα βρίσκεται σε περίοδο καμπής, ως συνέπεια της ήττας και του ρεφορμισμού, και το λαϊκό κίνημα αναζητά νέους τρόπους αντίστασης και οργάνωσης της πάλης του.
Όσο ακίνδυνες και να είναι για την κυριαρχία του κεφαλαίου οι “ελευθεριακές νησίδες” των καταλήψεων, ή οι ακτιβίστικες κινήσεις των νέων του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και του ΠΑΜΕ, είναι ολοφάνερο, ότι το κράτος δεν είναι διατεθειμένο να χαριστεί πουθενά και τις καταστέλλει.
Το σίγουρο είναι, ότι αντίστοιχης κλίμακας απάντηση θα δοθεί σε οργανωμένους και μαζικούς λαϊκούς αγώνες, οπότε το κίνημα θα πρέπει να είναι προετοιμασμένο και αποφασισμένο να συνεχίσει την πάλη του.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Η αθώωση των αστυνομικών που ξυλοκόπησαν άγρια, τον Αυγουστίνο Δημητρίου, ενδεικτική της διαδικασίας φασιστικοποίησης

Πριν από 6 και πλέον χρόνια, στις 17 Νοέμβρη του 2006, ο 23χρονος, τότε, Κύπριος σπουδαστής του Τμήματος Οικονομικών των Ι.Ε.Κ., Αυγουστίνος Δημητρίου, ξυλοκοπείται άγρια από… οκτώ αστυνομικούς, στην περιοχή της Πλατείας Συντριβανίου, στη Θεσσαλονίκη, όπου έκανε μια βόλτα. Το πολλοστό αυτό περιστατικό, άγριας αστυνομικής βίας, ενάντια σε πολίτη -ειδικά νεολαίο- ξεκίνησε όταν, σ΄ ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ύστερα απ’ τη λήξη της πορείας, για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, και πολλή ώρα, ύστερα από κάποια περιορισμένα επεισόδια, σε διαφορετικό σημείο (Πλατεία Χημείου), ένας αστυνομικός με πολιτικά πλησίασε το Δημητρίου, κι άρχισε να τον χτυπά, μαζί με δύο άλλους, που εμφανίστηκαν στη συνέχεια, και κάλυπταν τα πρόσωπα τους, με μάσκες. Μη γνωρίζοντας ότι ήταν αστυνομικοί, άρχισε να ζητά βοήθεια, απ’ τους ένστολους αστυνομικούς που εμφανίστηκαν, στη συνέχεια, οι οποίοι… του πέρασαν χειροπέδες και συνέχισαν την κακοποίησή του. Παρόν βρίσκονταν κι ο διευθυντής Κρατικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, Παππάς, αλλά βρέθηκαν και ως μάρτυρες κάποιοι καθηγητές του Α.Π.Θ. που ζητούσαν εξηγήσεις, κι απωθήθηκαν απ΄ τους ένστολους. Στη συνέχεια, ο Αυγουστίνος μεταφέρθηκε αιμόφυρτος στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση, όπου τον κράτησαν μέχρι τα χαράματα, και του φόρτωσαν κατασκευασμένες κατηγορίες («διατάραξη κοινής ειρήνης», «αντίσταση», «φθορά ξένης ιδιοκτησίας», «επικίνδυνη σωματική βλάβη»), για να διακομισθεί το πρωί, στο Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς».
Παρά το γεγονός ότι ο άγριος ξυλοδαρμός του καταγράφηκε σε ερασιτεχνικό βίντεο και κυκλοφόρησε στα Μ.Μ.Ε., η κυβερνητική κάλυψη ήταν άμεση. Ο τότε υπουργός  Δημόσιας Τάξης, Βύρων Πολύδωρας, δήλωνε για την εφαρμογή των μέτρων της αστυνομίας, ενόψει της επετείου του Πολυτεχνείου: «Είδα επαγγελματισμό, μεθοδικότητα, σχέδιο και εφαρμογή του, ψυχραιμία και αυτοματισμό στη δράση που είχαν ως επακόλουθο την επιτυχία». Ενώ, «περιορισμένης έκτασης και τοπικού ενδιαφέροντος» χαρακτήρισε την επόμενη ημέρα τα «επεισόδια» (προφανώς και τον ξυλοδαρμό), ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ., Δημοσχάκης. Το γελοίο επίσης, ψέμα της Γ.Α.Δ.Θ., σε σχετική ανακοίνωσή της, δύο ημέρες μετά, πως τα τραύματα που έφερε ο αιμόφυρτος Αυγουστίνος, οφείλονταν σε πτώση του, σε σταθμευμένο μοτοποδήλατο και μετά σε μια… ζαρντινιέρα, φανέρωνε, και την προσπάθεια «κουκουλώματος» και υποβάθμισης του γεγονότος. Κι ενώ οι οκτώ αστυνομικοί καταδικάζονταν πρωτόδικα το Δεκέμβρη του 2008, σε ποινές «θωπείας», από 15 έως 39 μήνες φυλάκιση, με αναστολή, ο Αυγουστίνος, ο οποίος απ’ το σοκ που υπέστη, απ΄ τη βία που του ασκήθηκε, κατέφυγε σε ψυχολογική υποστήριξη κι εγκατέλειψε τη Θεσσαλονίκη, την Ελλάδα και τις σπουδές του, αθωώνονταν τον περασμένο Οκτώβρη, για όλες τις κατηγορίες, που του είχαν αποδοθεί. Για να φτάσουμε -στη σημερινή φάση, η οποία, απαιτεί την αναβάθμιση της κρατικής βίας και τρομοκρατίας- στην απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης (16/1), που… ανατρέπει την πρωτόδικη απόφαση, και αθωώνει τους έξι, απ΄ τους οκτώ αστυνομικούς, και καταδικάζει τους άλλους δύο, σε ποινές 2,5 χρόνων, με τριετή αναστολή…
Η αθώωση των αστυνομικών που ξυλοκόπησαν τον Αυγουστίνο Δημητρίου, έχει σαφές πολιτικό νόημα, μέσα στη διαδικασία φασιστικοποίησης, που έχει ανοίξει. Πέρα απ΄ το γενικότερο μήνυμα τρομοκράτησης που στέλνεται, προς το λαό, ότι οι δυνάμεις καταστολής του συστήματος έχουν και με τη «βούλα» της αστικής δικαιοσύνης το «ελεύθερο» ν’ ασκούν την αντιλαϊκή τους βία σε όποιον αυτοί κρίνουν (αθώο ή «ένοχο»), δίνεται το «πράσινο φως» στους πραιτοριανούς του συστήματος ν’ αντιμετωπίζουν με ωμή βία και τρομοκρατία ανθρώπους του λαού, χωρίς κόστος, χωρίς τον κίνδυνο να… «καούν», και παραμένοντας ατιμώρητοι (ούτε έστω και για τα προσχήματα). Άλλωστε, όπως αναφέρει κι ο Άδωνης Γεωργιάδης σ’ ένα ειλικρινέστατο, από μεριάς του συστήματος που υπηρετεί, σχόλιό του, «η αστυνομική βία, είναι και η μόνη νόμιμη»! Η δράση αυτή των μηχανισμών καταστολής απαιτείται απ’ την πολιτική της φασιστικοποίησης την ίδια στιγμή που μετανάστες δολοφονούνται στο δρόμο, στέκια ενοχοποιούνται με λογικές «ιδιώνυμου», δυνάμεις των ΜΑΤ βρίσκονται σε μικρές ή μεγάλες διαδηλώσεις, σε απεργιακές κινητοποιήσεις εργαζομένων ή απέναντι σε νεολαίους, φοιτητές ή αγωνιζόμενους κατοίκους.  Γιατί το σύστημα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης χρειάζεται ολοένα και περισσότερο τους μηχανισμούς αυτούς και τις «μεθόδους τους», μέσα σε συνθήκες οξυμένης κρίσης και άγριας, κλιμακούμενης επίθεσης απέναντι στο λαό.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΕΞΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ! Η ΜΑΖΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΠΑΛΗ, Ο ΜΟΝΟΣ ΦΡΑΓΜΟΣ ΣΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

Τα γεγονότα με την εισβολή των κρατικών δυνάμεων καταστολής σε τρία στέκια-πολιτικούς χώρους ομάδων που αναφέρονται σε αναρχικές/αντιεξουσιαστικές/αυτόνομες (α/α/α) συλλογικότητες και δυνάμεις είναι, βέβαια, γνωστά. Δεν έχουν, ωστόσο, περιγραφεί και αξιολογηθεί στις πραγματικές τους διαστάσεις ούτε τα γεγονότα αυτά καθαυτά ούτε -ακόμα περισσότερο- οι αντιδράσεις που παράχθηκαν. Τα ζητήματα που θέτουν τα γεγονότα αυτά είναι πολύ σοβαρά για να τα «αφήσουμε» στις αντιλήψεις και τις πρακτικές του α/α/α χώρου.
Ας θυμίσουμε, λοιπόν, κάποια πράγματα: 20/12 γίνεται η κρατική επιχείρηση-εισβολή στη Βίλα Αμαλίας χωρίς καμιά αντίδραση από όσους βρίσκονταν μέσα. Οκτώ άνθρωποι συλλαμβάνονται. Λίγες μέρες μετά (9/1) η πρωινή «ανακατάληψή» της τελειώνει το μεσημέρι με νέα αστυνομική επιχείρηση και τη σύλληψη 92 ανθρώπων. Την ίδια μέρα (9/1) γίνεται αντίστοιχη αστυνομική επιχείρηση στην κατάληψη Σκαραμαγκά, όπου συλλαμβάνονται άλλοι επτά, ενώ η κατάληψη των γραφείων της ΔΗΜΑΡ την ίδια μέρα (που προφανώς από κάποιους θεωρήθηκε ως η αρμόζουσα απάντηση στο πρόβλημα) τελειώνει σε λίγες ώρες με 40 προσαγωγές. Στις 15/1 γίνεται νέα αστυνομική εισβολή στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη. Προσάγονται 16 άτομα, αλλά -αφού οι αρχές «έκριναν» ότι δεν υπήρχαν «ευρήματα» στο κτίριο- αφέθηκαν ελεύθεροι και οι 16 και η «κατάληψη» από την ίδια μέρα επαναλειτούργησε. (Ανακοινώσεις του χώρου που περιγράφουν αναλυτικά την αστυνομική εισβολή, το πώς οι δυνάμεις καταστολής διέλυσαν στην κυριολεξία πόρτες και παράθυρα του κτιρίου, κατάσχεσαν μια σειρά αντικείμενα που βρήκαν στο κτίριο κ.ο.κ., καταλήγουν στη θέση ότι πρόκειται για «ήττα του κράτους»!!!) Μεταξύ της 9/1 και της 15/1 έχει μεσολαβήσει μαζική πορεία του α/α/α χώρου στις 12/1 που στα σχετικά μπλογκ επιχειρείται να αναδειχθεί ως πιστοποίηση της δυναμικής και της προοπτικής του χώρου αυτού.
Πρώτο και βασικό συμπέρασμα από όλα αυτά είναι η έξαρση της φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής που προωθεί το σύστημα και η κυβέρνησή του με την πολύπλευρη αρωγή του συνόλου των πολιτικών και άλλων αστικών παραγόντων και με την αξιοποίηση της φασιστικής ΧΑ στο ρόλο του προπομπού αυτής της κατεύθυνσης. Φασιστικοποίηση που φθάνει για πρώτη φορά σε τέτοια κλίμακα (4 εισβολές σε 25 ημέρες) να αμφισβητεί-ακυρώνει το πολιτικό δικαίωμα ύπαρξης, συγκρότησης και λειτουργίας μιας συλλογικότητας και -σε κάθε περίπτωση- να το θέτει υπό την αίρεση των κριτηρίων του κράτους. Η συχνότητα των εισβολών (που θέλει να έχει και συνέχεια), το φόντο της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης, η αγριότητα του ιμπεριαλισμού και του συστήματος στην περιοχή και στη χώρα, κάνουν τα γεγονότα αυτά να υπερβαίνουν κατά πολύ την ανάλογη περίπτωση της εισβολής των ΜΑΤ και της παράδοσης με τα «χέρια ψηλά» των 170 στα γραφεία της «Ρήξης», στην οδό Θεμιστοκλέους, το 1985.
Από αυτήν την άποψη, τα γεγονότα ενδιαφέρουν και αφορούν κάθε αγωνιστή, εργαζόμενο, νεολαίο. Πρόκειται για κρατικές εισβολές σε πολιτικούς χώρους-στέκια συλλογικοτήτων, όπως στην πραγματικότητα είναι οι λεγόμενες καταλήψεις και αυτό δεν αλλάζει επειδή συνυπάρχουν στα στέκια αυτά διάφορες τάσεις του α/α/α χώρου. Ούτε, πολύ περισσότερο, αλλάζει επειδή κάποιοι δηλώνουν πως πρόκειται για «κοινωνικά στέκια», για «αντιεμπορευματικούς χώρους» και όποια άλλη (αυτ)απάτη τους οδηγεί να σκαρφιστούν η βαθιά ρεφορμιστική θεώρηση τους για το καπιταλιστικό σύστημα. Σε αυτήν ακριβώς τη βάση καταδικάσαμε την εισβολή που είναι βάρβαρη παραβίαση στοιχειώδους πολιτικού δικαιώματος το οποίο διεκδικούμε να ισχύει στην αστική δημοκρατία, ανεξάρτητα από το ποιες απόψεις ασκούσαν το δικαίωμα αυτό και ποιες διαφορές μας χωρίζουν από αυτές. Σε αυτή τη βάση καταδικάσαμε το όργιο των συλλήψεων, αντιπαρατεθήκαμε στην τρομολαγνεία και ζητήσαμε την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων.
Σε αυτήν, επίσης, τη βάση θεωρούμε ότι απαιτείται η πιο πλατιά συσπείρωση δυνάμεων για την αγωνιστική, κινηματική υπεράσπιση των δημοκρατικών και πολιτικών δικαιωμάτων των μαζών που απροκάλυπτα έχουν μπει στο στόχαστρο του συστήματος. Στο ζήτημα αυτό δεν ανταποκρίνονται ούτε οι υποκλίσεις του ΚΚΕ στην αστική νομιμότητα -που τα όριά της ολοένα στενεύουν- ούτε βέβαια οι οπορτουνισμοί του ΣΥΡΙΖΑ που, στην «καλύτερη» περίπτωση, επιχειρεί να ψαρέψει στα θολά νερά της σύγχυσης και της υποταγής. Το ζήτημα αυτό αφορά το λαό και το λαϊκό κίνημα που είναι ο κεντρικός στόχος του συστήματος. Και βέβαια, σαν τέτοιο δεν μπορεί να ανοίξει και να τεθεί με πορείες που αρκούνται στο να «αναδείχνουν την ιδεολογία και συνθηματολογία» των α/α/α ομάδων και που περιορίζονται σε μια μικροκομματικού τύπου προβολή της δήθεν καθαρότητας και δήθεν πρωτοπορίας του α/α/α χώρου.

Ποιο είναι το «σχέδιο»;
Αν, λοιπόν, για εμάς η βασική πλευρά είναι η καταδίκη αυτής της πολιτικής του συστήματος και η απόλυτη εναντίωσή μας σε αυτές τις εισβολές, αυτό καθόλου δεν σημαίνει πως παραιτούμαστε από τη διατύπωση της πολιτικής μας αντίθεσης και κριτικής απέναντι στις δυνάμεις που δέχτηκαν τις επιθέσεις. Ακριβώς γιατί δεν έχουμε την άποψη πως ο λαός «δεν καταλαβαίνει» και «βρίσκεται στα κλουβιά του». Αλλά, αντίθετα, έχουμε την άποψη ότι το πρόβλημα του συστήματος και ο κεντρικός του στόχος είναι ο λαός και το κίνημά του. Η άποψη αυτή (μας) θέτει το καθήκον να αναζητήσουμε όρους πολιτικούς και κινηματικούς για την απάντηση στη φασιστικοποίηση και, άρα, όχι μόνο να μην παραιτηθούμε αλλά να εντείνουμε την κριτική μας σε αδιέξοδες λογικές και πρακτικές. Πολύ περισσότερο που τα γεγονότα αυτά και κυρίως ο τρόπος με τον οποίο στάθηκαν σε αυτά οι ομάδες των α/α/α, πιστοποιούν αδιέξοδα και ελαφρότητες και ίσως υπαινίσσονται νέους τυχοδιωκτισμούς.
Ένα πρώτο ζήτημα είναι η κατάρρευση του μύθου των «κοινωνικών στεκιών»-«καταλήψεων» με τον οποίο είχαν ντύσει τις πολιτικές τους έδρες οι ομάδες αυτές εδώ και τόσα χρόνια. Μύθος που μπορεί να ταίριαζε με τις αντι-οργανωτικές αφηγήσεις και το ανάλογο προφίλ με το οποίο... οργανώνουν κόσμο οι ομάδες αυτές, ακόμα και να «βόλευε» για πρακτικούς οικονομικούς λόγους, αλλά που οπωσδήποτε τις έκανε πιο ευάλωτες στο κράτος που 4 φορές σε 25 ημέρες ήρθε να δείξει ότι θα έχουν τις «καταλήψεις» τους με την προϋπόθεση της δικής του συμφωνίας. Με αυτό δεν εννοούμε, βέβαια, ότι οι πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς και τα γραφεία τους είναι απρόσβλητα από το κράτος, αλλά οπωσδήποτε στην περίπτωση αυτών των ομάδων το ένδυμα της «κατάληψης» που αρνείται τις ευθύνες του πολιτικού χώρου, παρείχε μεγαλύτερη ευχέρεια στις κρατικές κατασταλτικές τρομοκρατικές επιδιώξεις.
Το χειρότερο είναι ότι οι αυταπάτες αυτές για «ελευθεριακές νησίδες» που το σύστημα θα επιτρέπει να υπάρχουν εντός του, επιβεβαιώθηκαν κατά τη διάρκεια των εισβολών και παρέμειναν -απ’ ό,τι φαίνεται- ισχυρότερες και μετά τα γεγονότα! Αυτό τουλάχιστον δείχνουν η «ανακατάληψη» και με τους όρους που έγινε στη Βίλα Αμαλίας που κατέληξε στη σύλληψη των 92, η επιλογή της κατάληψης των γραφείων της ΔΗΜΑΡ (είχαν, άραγε, εκτίμηση για «αδύναμο κυβερνητικό κρίκο» που θα έσπαγε και θα παράσερνε όλη την κυβέρνηση;) με τους 40 προσαχθέντες, η εκτίμηση για «ήττα του κράτους» μετά από όλα αυτά και τη σαρωτική έφοδο των κατασταλτικών δυνάμεων στη Λέλας Καραγιάννη! Ποια είναι, αλήθεια, η ποιοτική διαφορά όσον αφορά αυτούς καθαυτούς τους α/α/α μεταξύ των τωρινών γεγονότων και της ήττας που είχαν υποστεί με τη σύλληψη των 500 στο Πολυτεχνείο το 1995; Μήπως ότι τότε είχαν συλληφθεί με σκυφτό το κεφάλι, ενώ τώρα φώναζαν συνθήματα; Ή μήπως ότι τώρα το κράτος μπήκε στους δικούς τους χώρους ξανά και ξανά και τους έλεγξε με κάθε τρόπο που αυτό θα ήθελε, ενώ ταυτόχρονα τους έδωσε σήμα πως αυτό θα το κάνει όσο και όποτε θέλει;
Δεν γνωρίζουμε βέβαια με ποιες εκτιμήσεις καλλιεργούν το αίσθημα της επιτυχίας μετά από όλα αυτά. Ούτε πώς δικαιολογούν το φιάσκο της ανακατάληψης της Βίλας Αμαλίας. Ούτε πώς καταφέρνουν (αυτοί οι ορκισμένοι εχθροί της οργάνωσης και της «καταπίεσης» που αυτή σημαίνει για το «εξεγερτικό θυμικό» των «πρωτοπόρων») να πραγματοποιούν μαζική πορεία μετά από γεγονότα τέτοιας έντασης και να μην πέφτει στην άσφαλτο ούτε ένα μπουκάλι με νερό! Αντίθετα, μέσω του Indymedia δίνουν συγχαρητήρια στην περιφρούρηση της πορείας!!!
Πρόκειται για, ας πούμε, «πολιτική στροφή» εντός των ορίων που καθορίζουν οι ιδεολογικές προδιαγραφές του χώρου. Που μπορεί να πατάει στην κάμψη των αγώνων και του κινήματος και να θεωρεί πως είναι ευκαιρία, με την ανάλογη «καλή συμπεριφορά» που απαιτούν οι περιστάσεις, να αξιοποιήσουν την κάμψη και την αίσθηση του κινηματικού αδιεξόδου που υπάρχει σε τμήματα της νεολαίας για να ενισχύσουν το δυναμικό τους. Ίσως ακόμα και να φαντασιώνονται πως μπορεί να «χρησιμοποιήσουν» και το ΣΥΡΙΖΑ -ή έστω τμήματά του- «εκθέτοντάς» τον μπροστά στις ευθύνες του. Η δημόσια μεταξύ τους αντιπαράθεση για το αν και πόσο ήταν θετική η στάση του ΣΥΡΙΖΑ στα γεγονότα είναι αποκαλυπτική των ευρύτερων αυταπατών τους, αλλά και του κριτηρίου που έχουν διαμορφώσει για τη σημερινή κατάσταση. Το μόνο βέβαιο είναι πως με όλα αυτά τα τερτίπια δεν στοχεύουν να διατάξουν τις δυνάμεις τους μέσα στο λαό και να παλέψουν μαζί με το λαό και τη νεολαία. Γιατί εμείς αυτός θεωρούμε ότι είναι ο μόνος δρόμος για «να σπάσει ο τσαμπουκάς» του κράτους, για να αναιρεθούν και να αποκρουστούν τα μαύρα σχέδια του συστήματος.
Και αυτόν το δρόμο θέλει να υπηρετήσει το ΚΚΕ(μ-λ) με την ανάδειξη του ζητήματος της αντίστασης στη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής και της υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών, τόσο μέσα από την Πρωτοβουλία για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία όσο και μέσα από ευρύτερες κινήσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Ωστόσο, αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό από όλες αυτές τις πολιτικές δυνάμεις είναι ότι η ανάγκη ανάδειξης του ζητήματος και ανάληψης πλατιών κινηματικών πρωτοβουλιών είναι άμεση και επιτακτική.
Αντίθετα, ο α/α/α χώρος -με βάση τη γενικότερη συγκρότησή του και όλα όσα επέδειξε ως στάση και άποψη αυτές τις δύσκολες μέρες- βεβαιώνει πως δεν έχει καθόλου μια τέτοια σκέψη και κατεύθυνση. Εξάλλου, αν την είχε, θα την είχε εκφράσει, έστω με το δικό του τρόπο, σε όλα αυτά τα γεγονότα που πίεζαν αντικειμενικά να ανακαλύψει κανείς τη δύναμη του λαού και της μαζικής πάλης, στη βάση μιας πολιτικής λογικής απέναντι στο σύστημα. Γι’ αυτό μπορεί εύκολα να συμπεράνει κανείς πως η σημερινή «στροφή» δεν είναι παρά προετοιμασία νέων αδιέξοδων-τυχοδιωκτικών επιλογών.

Συνειρμοί και παραλληλισμοί

-Στις 11 Νοέμβρη του 1979 στην αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία που είχε καλέσει το ΚΚΕ(μ-λ) στη Θεσσαλονίκη ενάντια στην πρώτη εκδήλωση των χουντικών για την αποφυλάκιση των αρχηγών τους, μετά από συγκρούσεις με τα ΜΑΤ που προφύλαγαν τους χουντικούς-φασίστες από τους διαδηλωτές, περικυκλώθηκαν τα γραφεία του ΚΚΕ(μ-λ) στην Εγνατία και επιχειρήθηκε εισβολή σε αυτά. Η εισβολή αποκρούστηκε αποφασιστικά από την περιφρούρηση και δεν καταλήφθηκαν τα γραφεία από την αστυνομία. Οι σύντροφοι που συλλήφθηκαν έξω από τα γραφεία, αθωώθηκαν μετά από την ανάπτυξη ενός μεγάλου κινήματος αλληλεγγύης.

-Δεκέμβρης 1984. Η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιτρέπει στο Γάλλο αρχιφασίστα Λεπέν να επισκεφτεί την Ελλάδα. Παρά την άρνηση απάντησης από την τότε επίσημη «Αριστερά», ο τότε εξωκοινοβουλευτικός χώρος οργανώνει μια ολόκληρη κινητοποίηση αντίδρασης στη φασιστική πρόκληση, η οποία κορυφώνεται με μαζική διαδήλωση χιλιάδων ανθρώπων.
Μια από αυτές τις διαδηλώσεις δέχεται την άγρια επίθεση της ΠΑΣΟΚικής αστυνομίας και των ΜΑΤ ενώ αμέσως μετά ξεκινάει ένα άγριο κυνηγητό και πογκρόμ συλλήψεων. Πολλά μπλοκ καταφεύγουν στα Εξάρχεια κατά την υποχώρηση. Πολλοί διαδηλωτές καταφεύγουν στα γραφεία της «Ρήξης» (ομάδα του γνωστού Καραμπελιά) στην οδό Θεμιστοκλέους, ενώ ένα άλλο κομμάτι στα τότε γραφεία του ΚΚΕ(μ-λ) στη Σολωμού.
Η αστυνομία απειλεί με εισβολή, καταρχήν στα γραφεία της Ρήξης και μετά από «διαπραγματεύσεις» δυστυχώς πάνω από 150 διαδηλωτές -με επικεφαλής στελέχη της «Ρήξης»- παραδίδονται στην Αστυνομία, γεγονός που προκάλεσε αίσθηση στο πανελλήνιο και αποτέλεσε την απαρχή της διάλυσης ενός ολόκληρου χώρου.
Στη συνέχεια, διμοιρίες των ΜΑΤ επιχειρούν να σπάσουν την πόρτα των γραφείων του ΚΚΕ(μ-λ) με κραυγές και απειλές. Οι συγκεντρωμένοι στα γραφεία διαδηλωτές αρνούνται την παράδοση και θεωρούν την πιθανή εισβολή ως «αιτία πολέμου».
Με βάση την αποφασιστική αυτή στάση, ο τότε επικεφαλής της αστυνομίας Γεωργακάκης (υφιστάμενος του γνωστού Αρκουδέα) αποσύρει τις δυνάμεις των ΜΑΤ, με αποτέλεσμα να αποσοβηθεί μια τέτοια εισβολή που θα είχε πολλές αρνητικές συνέπειες όχι μόνο για το ίδιο το ΚΚΕ(μ-λ) αλλά και για το κίνημα ολόκληρο.

Πέμπτη 17 Γενάρη 2013

Αντρέας Βογιατζόγλου

Νίκος Παπαβασιλείου

-στελέχη του ΚΚΕ(μ-λ)-

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

Αμυγδαλέζα: Βασανισμοί ανήλικων κρατούμενων μεταναστών….

Την Πρωτοχρονιά, ο 11χρονος Πακιστανός Τζουνέντ Σουμπεχάν, κρατούμενος, μαζί με άλλους ανήλικους μετανάστες, λόγω έλλειψης «νομιμοποιητικών εγγράφων», στο στρατόπεδο ανηλίκων της Αμυγδαλέζας, μεταφέρεται στο ΚΑΤ -και την επομένη, στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού»- ύστερα από κλοτσιά που δέχθηκε στο στομάχι από αστυνομικό επειδή ζήτησε… να πάει στην τουαλέτα. Το γεγονός αποτέλεσε τη θρυαλλίδα ώστε κι άλλοι 15 ανήλικοι να ξεκινήσουν απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενοι τόσο για την κακομεταχείριση που υφίστανται όσο και γιατί, επί δύο ημέρες, τους είχαν αφήσει χωρίς τροφή. Τα παραπάνω κατήγγειλαν η Κ.Ε.Ε.Ρ.Φ.Α., η Πακιστανική Κοινότητα και το «Τμήμα Σωμάτων Ασφαλείας» του ΣΥΡΙΖΑ. Η κυβερνητική απροθυμία να εξετάσει τις καταγγελίες ήταν χαρακτηριστική. Στις 3/1, με μια απλή ανακοίνωσή της, η Γ.Α.Δ.Α. τα… διέψευσε όλα, ισχυριζόμενη πως ο μικρός -ο οποίος αναφέρθηκε πως ήταν…14χρονος, λες κι έτσι θα' ταν πιο «αποδεκτή» η χρήση βίας σε βάρος του- διακομίστηκε στο νοσοκομείο λόγω «στομαχικών διαταραχών», και πως δεν υπήρξε καμία «διακοπή στη σίτιση»… Έτσι, όχι μόνο επιχειρήθηκε η υποβάθμιση και το «κουκούλωμα», αλλά εκφράστηκε στη συνέχεια κι η επίσημη κυβερνητική κάλυψη μέσω Δένδια.
    Δεκάδες γυναίκες και ανήλικα παιδιά κρατούνται στο κάτεργο της Αμυγδαλέζας, στα κτίρια της Αστυνομικής Ακαδημίας στους Θρακομακεδόνες, το οποίο εγκαινιάστηκε τον Απρίλη του 2012 υπό τις τυμπανοκρουσίες του Χρυσοχοϊδη, με προοπτική την… απέλαση. Μοναδικό τους… «έγκλημα» το ότι τους λείπουν τα «νομιμοποιητικά έγγραφα», ερχόμενοι στη χώρα μας προς αναζήτηση καλύτερης τύχης. Από χώρες που έχουν δεχθεί τις πιο τραγικές συνέπειες της πολιτικής του ιμπεριαλισμού (φτώχεια, εξαθλίωση, πόλεμοι, δικτατορίες…).
 Φορείς και οργανώσεις έχουν καταγγείλει τις άθλιες συνθήκες κράτησης που επικρατούν εκεί. Όπου, μέσα σε κάθε κελί 10 τετραγωνικών μέτρων, με κτιστά κρεβάτια, βρίσκονται στοιβαγμένα ακόμα και 15 άτομα, χωρίς ζεστό νερό και θέρμανση, χωρίς ιατρικό έλεγχο και περίθαλψη. Όπου προαυλίζονται 1-2 φορές την εβδομάδα –κι όχι τα παιδιά- σε καγκελόφραχτο χώρο 15 τετραγωνικών μέτρων. Όπου είναι ευάλωτοι σε κάθε είδους φυσική και ψυχολογική βία και βιασμούς.
Όταν τα λεγόμενα «κέντρα κράτησης μεταναστών» χαρακτηρίζονται από μια τέτοια πρωτοφανή αθλιότητα… 
Όταν και το συνολικό κλίμα χαρακτηρίζεται από ένταση της άσκησης βίας, απ’ τα όργανα καταστολής, τόσο απέναντι σε μετανάστες όσο κι απέναντι σε νεολαίους, σε διαδηλωτές, σε απεργούς και… σε πολίτες.
Φαντάζουν, άραγε, «παράταιρες» οι καταγγελίες αυτές για ξυλοδαρμούς και κακοποιήσεις, με θύματα ακόμα κι ανήλικους;

                    …και νέες ρατσιστικές (και όχι μόνο!) επιθέσεις
     Τα Χριστούγεννα συνελήφθησαν δύο νεαροί Έλληνες οι οποίοι «επέδραμαν» με Ι.Χ. στα νότια προάστια της Αθήνας, εντόπιζαν «αλλοδαπούς» και τους χτυπούσαν με πτυσσόμενα κλομπ. Τρεις μετανάστες απ' το Μπαγκλαντές χτυπήθηκαν, οι δύο μεταφέρθηκαν σοβαρά τραυματισμένοι στον «Ευαγγελισμό», ενώ απ' τον έναν έκλεψαν και 250 ευρώ…
    Στις 21/12, σ' ένα λεωφορείο της γραμμής 820, στη Νίκαια, ένα άτομο το οποίο φορούσε μπλούζα με την επιγραφή της Χρυσής Αυγής απείλησε μετανάστη απ’ το Πακιστάν, ζητώντας του να κατέβει στην επόμενη στάση. Μετά τις διαμαρτυρίες των επιβατών και του οδηγού, ο θρασύδειλος πρόλαβε να χτυπήσει το μετανάστη. Στην επόμενη στάση (Περιβολάκι), το λεωφορείο σταμάτησε και αστυνομικοί της ομάδας «ΔΙΑΣ» συνέλαβαν σιδηροδέσμιους και τον θύτη και το θύμα…
    Στις 28/12, στο Αίγιο, δύο ανήλικοι Έλληνες δέχονται επίθεση από μέλη της Χρυσής Αυγής με γροθιές και «σπρέι πιπεριού», μπροστά σε μία κεντρική καφετέρια. Μετά το πολλοστό αυτό περιστατικό επίθεσης απ’ τους νεοναζί, πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε για διαμαρτυρία έξω απ' τα γραφεία της Χρυσής Αυγής. Για να δεχθεί… «βροχή από πέτρες» απ' αυτούς που βρίσκονταν μέσα στα γραφεία κι απειλές από τραμπούκους που έφεραν πάνω τους κλομπ, ασπίδες, ακόμα και μαχαίρια…
Στις 27/12, πέντε μέλη της Χρυσής Αυγής, με συμμετοχή και του βουλευτή τους Ε. Μπούκουρα, επιτέθηκαν με πτυσσόμενα κλομπ σε μέλη του συνδέσμου της Α.Ε.Κ. «Original 21», στην Κόρινθο, που μοίραζαν τρόφιμα και ρούχα σε «οικογένειες Ελλήνων και μεταναστών καθώς και για κρατούμενους που τα είχαν ανάγκη», όπως ανέφεραν.
Αυτή είναι η περιβόητη «αντι-συστημική» δράση της Χρυσής Αυγής και άλλων παραπροϊόντων της κρίσης, που τροφοδοτούνται απ' την επίσημη πολιτική της φασιστικοποίησης.

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣΜΑ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΑΪΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Να αγωνιστούμε ενάντια στο κράτος «έκτακτης ανάγκης»

 

Η τρικομματική κυβέρνηση και η τρόικα έχουν εξαπολύσει μια βάρβαρη επίθεση ισοπέδωσης και λεηλασίας στα εισοδήματα, στους μισθούς, στις εργασιακές σχέσεις, στις συμβάσεις εργασίας, στην υγεία, στην παιδεία, κ.α. Την ίδια στιγμή χιλιάδες εργαζόμενοι ρίχνονται κάθε μήνα στον καιάδα της ανεργίας, η φτώχια και η εξαθλίωση κατατρώνε καθημερινά την ελληνική κοινωνία, οι νέες γενιές οδηγούνται στη μετανάστευση.
Η τρικομματική κυβέρνηση και η τρόικα γνωρίζουν ότι αυτή η βαρβαρότητα θα βρει και ήδη βρίσκει αντίθετη όλη την ελληνική κοινωνία, τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Γι’ αυτό μέρα με την μέρα οικοδομεί ένα κράτος «έκτακτης ανάγκης» και προχωρά την αυταρχική θωράκιση του κρατικού μηχανισμού, με την άγρια καταστολή των κινητοποιήσεων και των διαδηλώσεων, με την καταπάτηση των πολιτικών, δημοκρατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών.
Στις 15/11 οι εργαζόμενοι στους δήμους διαμαρτύρονται στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ενάντια στις μαζικές απολύσεις των συναδέλφων τους. Μερικές μέρες μετά η ασφάλεια συλλαμβάνει 2 δημοτικούς υπαλλήλους και 1 δάσκαλο, οι οποίοι παρόλο που αθωώνονται πανηγυρικά στη δίκη τους στις 28/11 ο εισαγγελέας ασκεί έφεση στην αθωωτική απόφαση.
Στις 17/11 η αστυνομία καταπατεί το πανεπιστημιακό άσυλο, ξυλοκοπεί άγρια τους φοιτητές που βρίσκονται μέσα στο πανεπιστήμιο και περιφρουρούν τη κατάληψη της πρυτανείας από εργολαβικούς εργαζόμενους και συλλαμβάνει 16 αγωνιστές. Στις 30/11 τα ΜΑΤ ξανά παραβιάζουν το πανεπιστημιακό άσυλο για να σπάσουν την απεργία των εργολαβικών εργαζομένων και συλλαμβάνουν 11 εργαζόμενους. Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι απλήρωτοι εδώ και 5 μήνες και τώρα απολυμένοι, αγωνίζονταν για την επαναπρόσληψή τους και για την υπεράσπιση των μισθών τους. Στις 3/12 οι 11 εργαζόμενοι καταδικάζονται, με πρωτοφανή τρόπο, σε 8μηνη φυλάκιση με 3ετή αναστολή.
Στις 4/12 2 συναγωνιστές δάσκαλοι καλούνται να περάσουν ΕΔΕ, μόνο και μόνο γιατί με βάση τον νέο δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα είχαν περάσει από δίκη από την οποία αθωώθηκαν πανηγυρικά, για τις μαζικές και παλλαϊκές διαμαρτυρίες στην περσινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.
Στις 6/12 τα ΜΑΤ συλλαμβάνουν αναίτια 4 μαθητές και 1 φοιτητή στην μαθητική διαδήλωση για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και τους στέλνουν στα δικαστήρια.
Αυτά τα περιστατικά αποτελούν την συνέχεια μιας σειράς απρόκλητων και βίαιων καταπατήσεων δικαιωμάτων και ελευθεριών (βασανιστήρια στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών, ΕΔΕ για μία εργαζόμενη του πανεπιστημίου Ιωαννίνων που διαμαρτυρόταν για τις απολύσεις των συναδέλφων της, διώξεις αγωνιστών κατά των διοδίων στην Λάρισα και αλλού κ.α.). Δεν πρόκειται για υπερβάλλοντα ζήλο της αστυνομίας και των εισαγγελέων, δεν πρόκειται για μία απλή αντιδημοκρατική εκτροπή αλλά για μια συνειδητή και σχεδιασμένη προσπάθεια της τρικομματικής κυβέρνησης και της τρόικας να εγκαθιδρύσουν ένα κράτος «έκτακτης ανάγκης» και να συντρίψουν κάθε διαμαρτυρία και αγώνα των εργαζομένων, της νεολαίας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων ώστε να ρίξουν την κρίση στις πλάτες τους.
Καλούμε κάθε εργαζόμενο, νέο, κάθε μαθητή και φοιτητή, κάθε πολίτη, όλους όσους αγωνίζονται ενάντια στα μνημόνια, να παλέψουμε όλοι μαζί για να συντρίψουμε αυτό το κράτος «έκτακτης ανάγκης», να μην φοβηθούμε τη τρομοκρατία και τη προσπάθεια να ποινικοποιηθούν οι αγώνες μας, αλλά να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυναμικά για να καταργήσουμε στην πράξη τα μνημόνια και τα μέτρα τους, για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας, την ίδια μας τη ζωή.

Καλούμε: σε συγκέντρωση - διαδήλωση το Σάββατο 15 Δεκέμβρη
στις 11πμ στο Άγαλμα Βενιζέλου.

Σε μαζική συγκέντρωση έξω από τα δικαστήρια για την δίκη των
16 συλληφθέντων φοιτητών την Τετάρτη 19 Δεκέμβρη στις 11πμ.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ΔΙΚΤΥΟ – ΚΚΕ (μ-λ) – ΟΚΔΕ – ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ

OΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ »