Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ... ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ... ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 7 Ιουλίου 2008

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗ ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ II

Λευκάδα 1/7/2008
Νονέ καλή σου μέρα

Το προηγούμενο γράμμα για αλλού ξεκίνησε και αλλού κατέληξε. Άλλα ήθελα να σου γράψω, να σου περιγράψω το νησί ήθελα, και αλλού το πήγα. Επανορθώνω σήμερα και, ορκίζομαι, δεν θα παραστρατήσω.
Σου έγραφα λοιπόν για το πόσο έχει αλλάξει το νησί τα τελευταία χρόνια. Είχα μείνει στα κανόνια της γέφυρας και στην Αμμόγλωσσα.

Αμμόγλωσσα και Αι Γιάννης

Τούτη η γλώσσα άμμου, από γατόγλωσσα έχει καταντήσει μοσχαρόγλωσσα. Το κακό έχει παραγίνει. Κοντεύει να φτάσει στην απέραντη ακτή και να κλείσει τελείως τη θαλάσσια είσοδο του νησιού. Το πρόβλημα είναι ότι η συνεχής απόθεση άμμου στην περιοχή έχει σταματήσει την υδάτινη κυκλοφορία, με αποτέλεσμα ο δίαυλος να μην καθαρίζεται, γόνος να μην μπαίνει στα ιχθυοτροφεία και τα επιπλέοντα σκουπίδια από τη χωματερή μας, θυμάσαι σου έχω αναφέρει σχετικά, να στοιβάζονται εκεί. Θέαμα όχι και τόσο ιδανικό για μια τουριστική περιοχή.
Χιλιάδες κυβικά άμμου καταστρέφουν την περιοχή τη στιγμή που οι παραδίπλα παραλίες, και κυρίως η - τέως - θαυμάσια παραλία του Αϊ Γιάννη, έχουν καταντήσει προβλήτες!
Οι αρμόδιοι παραπέμπουν από τον Άννα στον Καϊάφα για το θέμα του καθαρισμού της.
Η αναποτελεσματικότητα των αρμοδίων έχει γίνει φαρσοκωμωδία την ώρα που στο νησί συντελείται μια περιβαλλοντική τραγωδία. Έχουμε μάθει να λειτουργούμε όχι προβλέποντας μα μπαλώνοντας. Φαντάζομαι πως θα τρέχουμε κάποια στιγμή και δεν θα φτάνουμε, θα θέλουμε και δεν θα μπορούμε και τότε …
Και τότε νονέ, θα καταφύγουμε στη γνωστή μας λύση. Ιδιωτική πρωτοβουλία, άρα εργολάβοι που θα κληθούν να μας σώσουν, άρα κατεβασμένα βρακιά κι ό,τι προκύψει! Αυτό μπορεί εν τέλει να θέλουν και κάποιοι από τους υπευθύνους. Δικαίωμά τους αλλά μόνο στη μικρή περιοχή τους, όχι στη δική μας!
Είναι της μόδας τελευταίως να εκχωρούμε για χρόνια κάποιες από τις περιουσίες μας στους ιδιώτες, στο όνομα της οικονομικής τους σύμπραξης αφενός, της ανικανότητάς μας να σχεδιάζουμε, να μελετούμε και να εντασσόμαστε σε Ευρωπαϊκά οικονομικά προγράμματα, αφετέρου. Για την περίφημη ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα) μιλώ, θα σου τηναναφέρω πολλές φορές στο μέλλον, είμαι σίγουρος.
Σου έγραφα ότι η παραλία του Αι Γιάννη έχει σχεδόν εξαλειφτεί από το χάρτη. Εδώ και κάποια χρόνια η άμμος υποχωρεί με ταχείς ρυθμούς και οι αρμόδιοι κοιτάζουν ράθυμοι και απαθείς την κατάσταση. Δεν είναι ασφαλώς στις προτεραιότητές τους. Αν βεβαίως τους ρωτήσεις, θα σου πουν ότι πονούν, ότι το ψάχνουν, ότι έχουν κάνει προμελέτες, ότι περιμένουν μελέτες, ότι είναι δύσκολο, ότι δεν υπάρχει χρηματοδότηση και χίλια δυο άλλα.
Δηλαδή νονέ, κλαίει η χήρα το μακαρίτη, στην αγκαλιά του αντικαταστάτη του!
Το λέω αυτό γιατί αν κοιτάξεις τις προμελέτες και τα σχέδια για την περιοχή, θα δεις πως προχωρούν λες και δεν υπάρχει παραλία, με διπλούς δρόμους και νησίδες, με θέσεις parking (εκεί που πριν λίγα χρόνια ήταν άμμος), με πλάτος δρόμου που, αν το σχέδιο υλοποιηθεί (ειδικά μετά τη στροφή), θα μπαζώσει σημερινή θάλασσα. Πάμε να φτιάξουμε προβλήτα από αυτά που καταλαβαίνω. Μετά θα μας πουν πως χρειαζόμαστε και ένα λιμανάκι για τις βαρκούλες, μετά μαρίνα για τα κότερα, έ! και μετά θα κλαίμε την παραλία που χάσαμε και θα της κάνουμε μνημόσυνα…
Να συνεχίσω με τις παραλίες όμως.

Κάθισμα (όπως αλλαλούμ)

Η παραλία στα Πευκούλια, είναι πριν τον Άγιο Νικήτα, παραμένει απροσπέλαστη από τους λουόμενους. Για να μην παρεξηγηθώ, απροσπέλαστη δεν είναι ακριβώς, όμως για να φτάσεις πρέπει να περάσεις από ιδιωτικό χώρο. Η απόφαση του δημοτικού Συμβουλίου, να δημιουργηθεί προσπέλαση, δεν βλέπω να υλοποιείται, για λόγους που μόνο οι αρμόδιοι ξέρουν…
Η παραλία «Κάθισμα», μια από τις ωραιότερες του τόπου, για ένα μεγάλο διάστημα είχε καταντήσει απροσπέλαστη, λόγω προβλημάτων που προέκυψαν με τον επαρχιακό δρόμο. Πονεμένη ιστορία που έχει να κάνει με επικαλύψεις αρμοδιοτήτων, με εργολάβους, με υπηρεσίες που δεν λειτουργούν, με έλλειψη σχεδιασμού και προγραμματισμού, με όλα εντέλει τα «στραβά και ανάποδά» μας. Πολύ καιρό οι κάτοικοι των γύρω οικισμών ταλαιπωρήθηκαν αφάνταστα, διαβαίνοντας ένα «κατσικόδρομο», και οι αρμόδιοι κατηγορούσαν ο ένας τον άλλο… Πάνω στη φούρια, βρέθηκε και ένας αρχαίος, Μηκυναικός λένε, τάφος πάνω στο δρόμο, μπλέξαμε με την αρχαιολογία και… άντε καθάρισε! Απεκατέστησαν το δρόμο μα εκεί κοντά στον τάφο είναι …μην αγγίζετε. Τρέχεις σε νέα άσφαλτο και ξαφνικά βρίσκεσαι σε χωματόδρομο, σαμάρια και λακκούβες. Σήμανση δεν υπάρχει, όχι μ΄νο εκεί μα σε ολάκερο το δρόμο, άρα είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα έχουμε θύματα, υλικά μόνο εύχομαι.
Θα μου πεις, και να πας στην παραλία τι θα καταλάβεις; Ένα χάος επικρατεί εκεί, ένα αλαλούμ, μια κατάσταση απαράδεκτη. Χαμός, λέγεται στα απλά ελληνικά. Εδώ υπάρχει και αναπτύσσεται το βασίλειο της παρανομίας και του «άρπα κόλλα». Η κερδοσκοπία βρήκε το βασίλειό της και ο δήμος δεν εισπράττει όσα έπρεπε να εισπράττει, γιατί έτσι την είδε να μη νοικιάζει τους χώρους της παραλίας, για να μην έρθει σε αντιπαραθέσεις με τα τοπικά μικροσυμφέροντα. Κατάλαβες τίποτα; Εγώ όχι!
Τα Σαββατοκύριακα εκδράμουν οι κάτοικοι των κοντινών μας μεγάλων πόλεων, κάνουν το μπάνιο τους, αφήνουν τα σκουπίδια τους στην άμμο και φεύγουν.
Δίπλα από το Κάθισμα και κάτω από το χωριό Καλαμίτσι, υπάρχει μια ωραιότατη παραλία, ευτυχώς αναξιοποίητη ακόμη. Έχουν προβλήματα με τον δρόμο που υποχωρεί, αλλιώς θα ήταν παρελθόν και αυτή σήμερα.

Πόρτο Κατσίκι και Εγκέλαδος

Μετά από το Καλαμίτσι υπάρχουν τρεις ωραιότατες παραλίες, καμάρι του νομού. Ο Γιαλός, οι Εγκρεμνοί και το Πόρτο Κατσίκι. Οι δύο πρώτες είναι δύσβατες και αυτό τις σώζει προσωρινά από την … ανάπτυξη – καταστροφή. Το Πόρτο Κατσίκι, μια από τις ωραιότερες παραλίες στην Ελλάδα, είχε κάποιες κατολισθήσεις με τον τελευταίο σεισμό και, δυστυχώς, οι λουόμενοι πηγαίνουν με δική τους ευθύνη και με τον κίνδυνο πάνω από τας κεφάλια τους. Κάποτε πρέπει, νονέ, οι αρμόδιοί μας να πάρουν κάποια μέτρα για τις κατολισθήσεις. Σεισμογενής περιοχή είμαστε, διάβολε, και δεν ξέρεις πότε θα σου κάνει βίζιτα ο Εγκέλαδος. Ευτυχώς δεν είχαμε θύματα στον τελευταίο σεισμό. Αρχίζω να πιστεύω ότι η Κυρά Φανερωμένη κάνει συνεχώς θαύματα στον τόπο (όχι μόνο με τους σεισμούς…).
Σε τούτη την, ευρύτερη των παραλιών, περιοχή έχουν βαλθεί κάποιοι, παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων, να φυτέψουν ανεμογεννήτριες! Πονεμένη ιστορία για την οποία θα σου γράψω άλλη φορά, τότε που θα σου περιγράψω και τη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού, γιατί έχω πολλά και… που να αρχίσω τέτοια ώρα!

Ως τότε σε φιλώ
Ο φιλιότσος σου
Μάρκος


Υ.Γ. 1. Να χαίρεσαι τον Μουκάμπε σου. Σέβομαι το λάδι που με άλειψες και δεν προχωρώ παρακάτω σε ότι αφορά στα πολιτικά σου πιστεύω. Στον καιρό…

Υ.Γ. 2. Η Ιερά σύνοδος, νονέ, δεν επέλεξε τον τοπικό υποψήφιο για τη θέση του μητροπολίτη. Καταλαβαίνεις, γίνεται ένας χαμός. Δεν προλάβαμε να μάθουμε το όνομα του καινούργιου, ντόπιος είναι και αυτός, από το νησάκι Κάλαμος, και άρχισαν οι βρώμες, τα μουρμουρητά και οι διαδόσεις!
Πριν την εκλογή ένας ιερωμένος «τα έριξε» χοντρά του τοπικού υποψήφιου. Φαντάζομαι ήταν σίγουρος για τη μη εκλογή του και πήρε ασφαλή θέση - παρακαταθήκη για το μέλλον. Μπορεί και να μην είναι έτσι. Ο χρόνος και ο τρόπος όμως με προβληματίζουν. Μετά την εκλογή, ο δήμαρχος «τα έχωσε» σε ολάκερη την Ιερά Σύνοδο. Καταλαβαίνεις αυτός ξέρει και οι μητροπολίτες μας κοιμούνται…Τι να πεις, πικράθηκε. Ήταν ταγμένος βλέπεις και δεν του βγήκε…
Για να δούμε τώρα, θα ασχοληθεί με το δήμο ή θα βρει πρόφαση την πίκρα του …
Δεν πάμε καλά νονέ, έχουμε ξεφύγει τελείως. Ευτυχώς που η σχέση μου με τα της εκκλησίας έχει να κάνει με γάμους, βαφτίσεις και… κηδείες, αλλιώς θα είχα «σαλτάρει» με όλα αυτά τα «πολύ Χριστιανικά»…
Να μην κάνουμε όμως το υστερόγραφο μεγαλύτερο από το γράμμα.
Γεια σου και πάλι.

Κυριακή 1 Ιουνίου 2008

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗ ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ I

Και ξαφνικά …μπαμ ! Γράμμα από τη Ζιμπάμπουε ! Ο νονός μου, που είχε επιστρέψει στην Κρήτη το 2002, ξαναγύρισε στη Ζιμπάμπουε, και άρχισε πάλι τα γράμματα! Με χαρά έλαβα ένα προχθές, με το οποίο κυρίως μου ζητά να του γράψω τα νεότερα της Λευκάδας, και βιάζομαι να του απαντήσω.

Λευκάδα 28/5/2008

Νονέ καλή σου μέρα

Αλήθεια δεν μπορώ να σε καταλάβω. Τόσα χρόνια στην ξενιτιά, από Νότια Ροδεσία σε Ροδεσία και τελικά σε Ζιμπάμπουε, τα έζησες όλα. Έκανες αμάν να γυρίσεις στα πάτρια εδάφη και τώρα ξανά πίσω; Παραλείπω να αναφέρω τους λόγους που επικαλείσαι στο γράμμα σου, ξέρεις τα γράμματά μας τα δημοσιεύω, γιατί αυτά που γράφεις είναι … ακατάλληλα για δημοσίευση.
Τι εννοείς π. χ λέγοντας, «χίλιες φορές καλύτερα στην Αφρική από αυτό εδώ το τρελλοκομείο» ή « ένα μπ…….. είναι περισσότερο οργανωμένο από το κράτος μας»;
Είμαι σίγουρος ότι υπερβάλεις! Εντάξει, έχουμε γραφειοκρατία, έχουμε επικαλύψεις αρμοδιοτήτων, η αυτοδιοίκηση μπουσουλά ακόμη μα, δεν θα μας βγάλεις και άχρηστους! Στο κάτω – κάτω εκεί που ζεις ο πληθωρισμός τρέχει σαν πύραυλος, η δημοκρατία δεν είναι στο φόρτε της και, από ότι μου έγραφες παλαιότερα, οι τοπικοί άρχοντες, σε αντίθεση με τον τόπο μας (?), είναι μικροί δικτατορίσκοι ! Σε σέβομαι και σε εκτιμώ μα μη μας τη λες κι από πάνω !
Στο θέμα μας τώρα.
Η Λευκάδα άλλαξε πολύ τα τελευταία χρόνια. Θα προσπαθήσω να σου την περιγράψω όσο γίνεται καλύτερα, όχι σε τούτο μόνο το γράμμα μα και στα επόμενα. Θυμάσαι, σου έχω περιγράφει και δεν επανέρχομαι, το τοπογραφικό μέρος. Για τις, όποιες μεταβολές θα σου γράψω.
Κατ’ αρχήν, βλέποντας από μακριά το νησί, καταλαβαίνεις ότι έχουν γίνει τεράστιες μεταβολές. Πρώτα και κύρια έχουν γίνει ένα η πόλη και τα χωριά Από το Φρύνι ίσαμε τη Νικιάνα.
Η έννοια του βουνού και του δάσους τείνουν να καταργηθούν. Παντού σπίτια, διαμερίσματα και ξενοδοχεία. Ανεβαίνεις ένα βουνό και κάπου εκεί που έπρεπε να βασιλεύουν τα ζώα, τα πουλιά και τα δέντρα, συναντάς δωμάτια με θέα και … πισίνα !
Ο κόσμος έχει τρελαθεί, νονέ ! Καταστρέφουν αιώνες καλλιεργειών, αιώνες βλάστησης, για να σπείρουν μπετόν και κεραμίδι. Θέλουν να ζήσουν από τον τουρισμό, έχοντας σαν όπλο την υπέροχη φύση του νησιού, και … καταστρέφουν το όπλο τους ! Αν αυτό δεν είναι παραλογισμός, τότε τι είναι;
Η είσοδος στο νησί δεν έχει αλλάξει. Παραμένει στα ίδια χάλια που είχε. Ο βούρκος παραμένει ένθεν κακείθεν του οδοστρώματος, ειδικότερα προς το μέρος του Κάστρου. Η προσπάθεια καθαρισμού του Κάστρου σταμάτησε λόγω ελλείψεως ρευστού και πολιτικής. Οι ελάχιστοι εργαζόμενοι εκεί, ζουν, προς δόξα των αρμοδίων, μέσα στην υγρασία, ανάμεσα σε φίδια, κατσαρίδες και ποντίκια.
Έχει αλλάξει κατά πολύ η θαλάσσια, από το βορρά, είσοδος του νησιού. Ένα σου γράφω μόνο. Το κομμάτι της άμμου που φράζει την είσοδο, Αμμόγλωσσα ονομάζεται, έχει καταντήσει από γλώσσα γατοκεφαλής σε γλώσσα μοσχαροκεφαλής ! Θα σου γράψω, άλλη φορά όμως, το πώς και το γιατί.
Η αλήθεια βεβαίως είναι ότι, για την χερσαία είσοδο του νησιού, είχαμε μια σοβαρότατη παρέμβαση, από την πλευρά της νομαρχίας. Τοποθέτησαν δυο κανόνια («τα κανόνια του Μπουρανελόνε», όπως τα λέω) δεξιά και αριστερά της γέφυρας, που ενώνει το νησί με την υπόλοιπη Ελλάδα. Τώρα, για τα φίδια που είναι στο κάστρο τα έβαλαν, για τα πουλιά που μας τρώνε τα ψάρια, για τα μικρόβια ή για κάτι άλλο, θα σε γελάσω. Ισως να έχουν σχέση με την ταμπέλα, στην απέναντι, προς το Κάστρο, πλευρά του δρόμου, που απαγορεύει την είσοδο ζώντων ζώων.
Πάντως είναι πανέμορφα. Ταιριάζουν με το περιβάλλον, δένουν με την ιστορία της γέφυρας, αντικατοπτρίζουν την αισθητική του ιθύνοντος νου και των αρμοδίων της νομαρχίας που έσπευσαν να αποδεχτούν τη … φαεινή ιδέα του.
Δεν λέω άλλα γιατί, ξένος εγώ, θα παρεξηγηθώ.
Ξέρεις εδώ ο τοπικισμός ζει και βασιλεύει! Λένε εμάς τους Κρητικούς τοπικιστές μα θαρρώ, βρήκαμε το δάσκαλό μας. Στην πόλη, να φανταστείς, λένε «ξένους» (για να μην πω «βλάχους») τους κατοίκους των χωριών της Λευκάδας. (Όσο πιο μακρινό χωριό, τόσο πιο ξένος)! Τώρα το πόσοι είναι οι γηγενείς Αγιομαυρίτες μη με ρωτήσεις δεν ξέρω. Ελάχιστοι φαντάζομαι. Θεωρώ βεβαίως ότι έχω το δικαίωμα να μιλώ γιατί, αν και ξενομερίτης, έχω γυναίκα Μπουρανέλα και από την Αγία Κάρα !

Α! με την ευκαιρία. Θα αποκτήσουμε νέο μητροπολίτη. Γηγενή, είμαι βέβαιος και… πληροφορημένος ! «Εκοιμήθη» ο προηγούμενος και πριν καλά καλά τελειώσει η κηδεία του, ξεσηκωθήκαμε όλοι, χωρίς να γνωρίζουμε άλλους διεκδικητές, να υποστηρίξουμε τον τοπικό υποψήφιο. Ιερή μάχη που θα πάρει διαστάσεις (κατά πως απειλούν κάποιοι) αν δεν ευοδωθεί.

Μπροστά πηγαίνει ο δήμαρχος
Μ’ υπογραφές στα χέρια
Και παραπίσω ο βουλευτής
Με τον νομάρχη αντάμα !

Αν αυτό δεν είναι ιερός τοπικισμός τότε τι είναι;
Δεν παραγνωρίζω την συμπάθεια, τη φιλία, την αναμφισβήτητη αξία του ανθρώπου. Ξέρω όμως ότι, πίσω από τέτοιες βεβιασμένες ενέργειες, κρύβονται πολιτικά κυρίως συμφέροντα,. Η εκκλησία έχει δύναμη και καλό είναι να πηγαίνουμε με το μέρος της. Οι εκλογές έρχονται και θα την χρειαστούμε. Ο ντόπιος υποψήφιος μας ξέρει, αυτός, αν τον βοηθήσουμε τώρα, θα μας βοηθήσει στο μέλλον. Με τον ξένο, τρέχα γύρευε τι μας περιμένει…
Διαγωνίζονται ποιος θα φανεί περισσότερο, ποιος θα ιδρώσει πιο πολύ και αγνοούν ότι επιτελούν το αμάρτημα της αδικίας. Κλείνοντας τα μάτια και τα αυτιά στις (όποιες) άλλες υποψηφιότητες, εν δυνάμει μπορεί να αποκλείουν ένα μελλοντικό άγιο, ένα πραγματικό ποιμένα, μια προσωπικότητα, άρα να αδικούν! Από την άλλη μήπως, λέω μήπως, η στροφή σε ένα πρόσωπο το καθιστά παντοδύναμο; Εμένα οι καθολικότητες πάντα με τρόμαζαν και πάντα θα με τρομάζουν και αυτό δεν έχει να κάνει με την αξία του υποψηφίου μητροπολίτη μας, την οποία δεν αμφισβητώ. Αμφισβητώ τη διαδικασία, τα όπλα που χρησιμοποιούνται, την αυθεντικότητα της πίστης κάποιων, τις ξαφνικές αγάπες, τις ειλικρινείς και καθαρές τάχα σκέψεις. Θυμώνω με τον «ιερό φανατισμό» κάποιων, με τα αναθέματα στους αντιδρώντες, με την υπερβολή, με την κολακεία, με τις επικλήσεις στο Θείο. Αν είχα ένα μηχάνημα που να μπορούσε να καταγράψει τις «πίσω» σκέψεις όλων αυτών των ανθρώπων, ξέρεις τι γέλιο θα κάναμε;
Αλήθεια, τώρα που το τοπικό τηλεοπτικό κανάλι πάει για κλείσιμο ( κάποιοι παρανόμως δεν το αφήνουν να εκπέμψει), γιατί δεν ξεσηκώνονται όλοι αυτοί προς χάριν της ενημέρωσης; Γιατί διεκδικούν μόνο το χαμόγελο της κάμερας, εν καιρώ εκλογών κυρίως και την παρουσία της στις εκδηλώσεις τους; Να τολμήσω να πω ότι τα δείγματα γραφής του καναλιού τείνουν προς την αντικειμενικότητα; Να τολμήσω να πω ότι τους καλύπτει όλους, ασχέτως χρώματος, άρα τα μελλοντικά οφέλη, μιας υπέρ του παρέμβασης, θα είναι αβέβαια;

Νονέ
Το παράκανα θαρρώ. Άλλα ξεκίνησα να σου γράψω, σε άλλα κατέληξα. Δεν θέλω να συνεχίσω γιατί θύμωσα και έχασα τον ειρμό μου. Σύντομα θα επανέλθω.

Ως τότε σε φιλώ

Ο φιλιότσος σου

Τρίτη 20 Μαΐου 2008

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΡΑΜΜΑ

Λευκάδα Νοέμβρης 2002

Νονέ καλή σου ημέρα
Σου γράφω ένα τελευταίο γράμμα για να σου μεταφέρω τα νέα της Λευκάδας.Eχω καιρό να σου γράψω το ξέρω μα δεν φταίω εγώ που τελικά άργησες να επιστρέψεις από τη Ζιμπάμπουε. Σαν ‘Έλληνας πολιτικός, άλλα λες και άλλα κάνεις. Είπες πως θα έρθεις το καλοκαίρι και κοντεύει χειμώνας…
Εν πάση περιπτώσει ας ξετυλίξουμε το κουβάρι των νέων από την αρχή. Είχαμε εκλογές εδώ όπως θα ξέρεις. Αυτό που σίγουρα δεν ξέρεις είναι ότι ήμουν υποψήφιος για δήμαρχος Λευκάδας. Ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία νονέ. Το να ζεις τις εκλογές από τη θέση του επικεφαλής ενός συνδυασμού είναι όμορφο και ψυχοφθόρο, ελπιδοφόρο και απογοητευτικό, κοινωνικό και περιχαρακωμένο, περιέχει εν τέλει αντικρουόμενα συναισθήματα και έχει πολλή μα πολλή κούραση. Η μάχη του ψηφοδελτίου, ειδικά αν είσαι στην κορυφή ενός μικρού συνδυασμού, είναι μάχη χαρακωμάτων. Ξέρεις από την αρχή πως «οι Μήδοι στο τέλος θα διαβούν» μα το πολεμάς το πράγμα ελπίζοντας στην εκπροσώπηση, (που δεν έρχεται για λίγο συνήθως) και σε μια σωστή και καλή παρέμβαση στην κοινωνία σου.
Το πάλεψα καλά νονέ, έτσι μου λένε γνωστοί και ουδέτεροι, δεν μπήκα στο δημοτικό συμβούλιο αμέσως μα ελπίζω πως θα τα καταφέρω έστω και μέσω της δικαστικής οδού. Οψόμεθα… Ο,τι και να γίνει ο αγώνας είναι που έχει σημασία. Λίγο το έχεις που μέσα σε λίγους μήνες μαθαίνεις τους «φίλους» σου και τα στηρίγματά σου; Λίγη έχεις την κοινή προσπάθεια και τις σχέσεις που συνεπάγεται στο διάβα του χρόνου; Είχαμε κατά τα άλλα μια ακόμη μάχη του δικομματισμού και λειτούργησε ξανά ο νόμος του εκκρεμούς. Ένας τεράστιος κόσμος, πάνω από το 15%, μετακινήθηκε ομαδικά καταψηφίζοντας τον έως τα τώρα δήμαρχο και υπερψηφίζοντας τον αντίπαλό του ο οποίος, φανερά τουλάχιστον, δεν χρειάστηκε να κάνει τον υπέρ πάντων αγώνα. Αυτή η ομαδική μετακίνηση παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά της. Δύσκολα μπορούν οι άλλοι (πέραν των δύο) συνδυασμοί να κρατηθούν σε επίπεδα εκπροσώπησης. Εδώ δεν μετρούν πια προγράμματα και ιδέες. Εδώ λειτουργεί το σύστημα καταψηφίζουμε τον ένα ψηφίζοντας τον άλλο. Κατάλαβες νονέ; Δεν βγήκε δήμαρχος ο κος Γληγόρης γιατί είχε καλύτερο πρόγραμμα από τον κο Σκληρό μα επειδή , κατά τους ψηφοφόρους, έπρεπε να φύγει ο κος Σκληρός. Δεν βγάλαμε δηλαδή δήμαρχο για μια καλύτερη τετραετία μα διώξαμε ένα δήμαρχο για την προηγούμενη τετραετία. Δεν μειώνω με αυτό την αξία του κου Γληγόρη, αλίμονο δεν θα έβγαινε ο οποιοσδήποτε αντίπαλος, καταγράφω απλά ένα ακραίο γεγονός που συμβαίνει συχνά στον τόπο μας. Τι θα γινόταν δηλαδή αν την πρώτη Κυριακή ο πρώτος έπαιρνε 4-5% λιγότερο. Δεν θα έβγαινε τη δεύτερη; Αστεία πράγματα.
Ο αυριανός δήμαρχος έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία ως έντιμος, εργατικός και «τζώρας» και έχει επίσης ένα σημαντικότατο προσόν. Κρατά στηθοσκόπιο ! Καταλαβαίνεις; Αν ένας άνθρωπος εμπιστεύεται τη ζωή του στο γιατρό είναι δυνατόν να μη του εμπιστευτεί ένα δήμο; Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως και ο καινούργιος νομάρχης είναι γιατρός και ,συνήθως, οι πρώτοι σε σταυρούς σύμβουλοι κρατούν στηθοσκόπιο. Θεμιτό είναι και λογικό. Το θέμα είναι αν επαρκεί και για το έργο της τετραετίας. Χλωμό το βλέπω μα ας μην προτρέχω.
Θα μου πεις: Γιατί ο κόσμος θέλησε να διώξει τον προηγούμενο δήμαρχο; Δεν ήταν επιτυχημένος;
Τέσσερις κατά τη γνώμη μου ήταν οι βασικοί λόγοι νονέ. Η αλαζονεία της εξουσίας, η αίσθηση του κεκτημένου, η αθέτηση των υποσχέσεων και τα «αυτονόητα».
Ο δήμαρχός μας κερδίζοντας, τότε, με 63% αγνόησε το γεγονός πως δεν κέρδισε μόνο μα πως κυρίως έχασε ο προηγούμενος και νόμισε πως έγινε «ηγεμόνας». Θεώρησε πως η καρέκλα του δημάρχου ήταν κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του και απέκτησε μονιμότητα. Αυτή η αίσθηση της μοναδικότητας κυκλοφορούσε στον αέρα μαζί του. Την οσφραινόσουν στις κουβέντες του και στον τρόπο που λειτουργούσε. Αισθανόσουν πως εδώ έχουμε να κάνουμε με ιδιοκτήτη και όχι με ένα ταπεινό δούλο του λαού. Αυτό στη χώρα του «αν ήμουν πρωθυπουργός» ισοδυναμεί με αυτοκτονία.
Βλέπεις η αίσθηση του ηγεμονισμού συνάδει με την αίσθηση της υπονόμευσης και αυτό προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις. Παρενέβαινε στα πάντα όσο ασήμαντα και να ήταν. Προσπαθούσε, άθελά του ίσως, να οικειοποιηθεί τη δουλειά του κάθε συνεργάτη του και αυτό άφηνε την αίσθηση πως δεν ήθελε να φανεί κανένας περισσότερο από τον ίδιο.
Θεώρησε πως δεν ήταν υποχρεωμένος να εκπληρώσει τις δεκάδες υποσχέσεις που είχε δώσει, πως μπορούσε άλλωστε, και στην ώρα του λαβείν δημιουργήθηκαν δεκάδες επεισόδια από τους ψηφοφόρους. Την ίδια ώρα όμως έδιδε την αίσθηση πως κάποιους τους εξυπηρετούσε επιλεκτικά και ολοφάνερα, χωρίς μέτρα προφύλαξης θα έλεγα, και αυτό πολλαπλασίαζε τις αντιδράσεις. Δικαίως ή αδίκως δεν ξέρω αν θα το μάθουμε ποτέ. Αυτό που έμεινε είναι η αίσθηση της αδικίας που ανεξίτηλη έφτασε μέχρι την ώρα της κάλπης και έκανε τη δουλειά της.
Ένα άλλο βασικό λάθος του κου Σκληρού –μα και των περισσοτέρων αιρετών- ήταν η επιδίωξη της επανεκλογής από την πρώτη ημέρα αναλήψεως της εξουσίας. Καταλαβαίνεις; Ο νεοεκλεγμένος που το πρώτο που σκέφτεται είναι η επανεκλογή του μοιραία θα κάνει συμβιβασμούς. Θα προσπαθήσει για έργα βιτρίνας θέλοντας να εντυπωσιάσει, θα λύνει εξισώσεις του τύπου τάδε έργο= τόσοι ψήφοι, δεν θα συγκρουστεί εκεί που πρέπει (σκουπίδια) και θα ξεχάσει τα αυτονόητα, πάει να πει τα απλά και καθημερινά που κάνουν καλύτερη τη ζωή μας. Αυτά όμως στοιχίζουν…
Το πρόβλημα είναι πως αν δεν είσαι προετοιμασμένος για την πτώση, και οι ηγεμόνες δεν είναι, αντιδράς τόσο άσχημα που εκτίθεσαι ακόμη περισσότερο. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα ενός πολιτικού είναι ο τρόπος που αποδέχεται τη ήττα. Δεν είναι μικρό παιδί να αντιδρά σαν να του έκλεψαν τις καραμέλες!!!
Τέλος πάντων ,νονέ, αρκετά με τον τέως δήμαρχό μας. Είναι φίλος μου όμως, και ας τον πολέμησα ανελέητα στην προεκλογική περίοδο, και θεωρώ πως θα μπορούσε πολλά να προσφέρει. Προσπάθησα πολλές φορές να τον προειδοποιήσω με τα κείμενά μου μα δεν καταλάβαινε καν γιατί του κάνω κριτική…Για μένα τα τέσσερα τελευταία χρόνια ήταν μια ακόμη ευκαιρία που μεγάλο τμήμα της χάθηκε. Δυστυχώς.
Αυτός που κατάλαβε, γιατί είναι αλεπού, και έφυγε νωρίς ήταν ο (τέως πια) νομάρχης. Λοιπόν αυτός ο άνθρωπος πάντα κατάφερνε να προσαρμόζει την εξουσία του στα προσωπικά του χωρίς να συναντά μεγάλες αντιδράσεις. Πάντα κατάφερνε να μη χάνει προσωπικά. Όταν έχανε, έχανε συνολικά το κόμμα του και έχω την αίσθηση πως βοηθούσε σε αυτό και ο ίδιος. Δεν εκτίθεται εύκολα σε αντίθεση με τον δήμαρχο.
Αρκετά όμως σε ζάλισα νονέ. Ας μη συνεχίσω γιατί θα γίνω περισσότερο πικρόχολος, ειδικά αν μπω στα δικά μου. Αυτά θα τα πούμε από κοντά.
Γεια σου και καλή επάνοδο στην πατρίδα. Αυτό έτσι ή αλλιώς είναι το τελευταίο γράμμα μου… Φιλιά.

Μάρκος Νικητάκης

Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2008

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗ ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ 8

Νονέ καλή σου ημέρα

Μη το ξεχάσω. Εκπληξηηηη!!! ‘Εχεις θερμούς χαιρετισμούς από τον Δήμαρχο της Λευκάδας!! Δεν ξέρω πως έμαθε την ύπαρξή σου και το περιεχόμενο του προηγούμενου γράμματός μου. Εγώ αν και φίλος μου δεν του έχω μιλήσει σχετικά, άρα κάποιοι άλλοι του μίλησαν. Μάλιστα τον παραπληροφόρησαν για το άτομό σου γιατί θεωρεί ότι είσαι ή αραβοινδιανοζουλού με κανιβαλικές τάσεις ή έποικος ειδωλολάτρης!! Συγχώρεσέ τον δεν ξέρει.
Εν πάση περιπτώσει σε μακαρίζει ό,τι και αν νομίζει ότι είσαι. Θεωρεί, και προς τιμήν του το λέει δημοσίως, πως ο τόπος που ζεις είναι καλύτερος από τον δικό μας και ότι οι εκεί άρχοντες είναι εντιμότεροι και ενδιαφέρονται περισσότερο, ιδιαίτερα για την παιδεία.
Του έχει μείνει βλέπεις το παράπονο ότι δεν τον παίρνουν από κουβέντα οι ομοιδεάτες του κυβερνώντες τη χώρα και αδιαφορούν στην επιθυμία του να γίνει Τ.Ε.Ι στη Λευκάδα.
Δεν ξέρω νονέ μα ετούτο το καινούργιο φρούτο, κάθε νομός και πανεπιστήμιο-κάθε πόλη και Τ.Ε.Ι, με προβληματίζει, αν δεν με βρίσκει αρνητικό. Για παιδεία μιλάμε όχι για σούπερ μάρκετ. Αυτό με τίποτα δεν σημαίνει ότι δικαιολογώ τους καθορίζοντες την τύχη της παιδείας στη χώρα για τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.
Για τα έργα και τις ημέρες του δημάρχου πολλά σου έγραψα αν θυμάσαι, κάποια μάλιστα αρκετά βαριά ακόμη και για έναν κακό σαν και μένα. Σε αυτά δεν αναφέρεται καθόλου. Δεν βαριέσαι έτσι ή αλλιώς δεν περίμενα κάποια αντίδραση εκ μέρους του.
Τα νέα μας τώρα: ΄Εγινε η περίφημη γέφυρα στην παραλία και οφείλω να ομολογήσω ότι δεν μου αρέσει καθόλου. Μου ενοχλούν την αισθητική και το σχήμα και το χρώμα της. Μου ενοχλεί αφάνταστα την αίσθηση της δικαιοσύνης η επιλογή της θέσης. Μα καλά τσίπα δεν υπάρχει; Τα πάντα λοιπόν στον βωμό των προσωπικών ή φιλικών συμφερόντων; Δήμος και υπηρεσίες στο πλευρό της φιλικής εξυπηρέτησης; Τι άλλο θα δώσουν πιά; Δώσανε ένα ολόκληρο δρόμο, μια γέφυρα, κάποιες παράνομες κατασκευές, ακούω για κάποιο υπό κατασκευήν καφενείο μέσα στη λιμνοθάλασσα (δεν αντιλαμβάνομαι άλλο λόγο πέρα από τον προφανή), ήθελα να ήξερα τι παίρνουν!!! Γιατί μη μου πεις κάτι πρέπει να παίρνουν ανταποδοτικά, εκτός και αν είναι εντελώς … θου κύριε !! Κι αν παίρνουν είναι διαπλεκόμενοι ή όχι; Φαύλος κύκλος…
Οι πολίτες του δήμου έχουν και αυτοί δικαιώματα στην παραλία ή κάνω λάθος;
Δυό παρατηρήσεις σκέφτομαι να τους κάνω νονέ.
Α) Ο προβολέας που βάλανε, για να δείχνει τάχα η γέφυρα, σε τυφλώνει τόσο από τον Πόντε που δεν βλέπεις μπροστά σου, όχι τη γέφυρα.
Β) Αυτός ο φοίνικας και το παρκάκι γύρω του είναι εντελώς αντιαισθητικά πράγματα. Αλλοιώνουν την ομοιομορφία του δάσους των καρεκλοτραπεζιών. Γιατί δεν τον κόβουν επιτέλους προκειμένου να αξιοποιηθεί και αυτό το μέρος; Είναι κρίμα να χάνονται τόσα έσοδα για τον τόπο…
Ο κύριος Νομάρχης, προιστάμενος του Λιμενικού Ταμείου και αυριανός υποψήφιος βουλευτής προετοιμάζει την προεκλογική του εκστρατεία καταγράφοντας με στημένη κάμερα τα λιμάνια πάνω σε σκάφος που για άλλα είναι ταγμένο. Αλήθεια όταν το συνεργείο πέρναγε από τη μαρίνα κατέγραψε μόνο τα λιμενικά έργα ή και το σωρό των σκουπιδιών που έχουν μπαζώσει δεκάδες στρέμματα θάλασσας; Οι επιβαίνοντες στο σκάφος έκλεισαν τα μάτια τους περνώντας για να μη βλέπουν, άρα μα μη πράττουν, ή έχουν ξεπεράσει τέτοιου είδους αναστολές; Όταν πέρναγαν από τις αλυκές Αλεξάνδρου είδαν ή όχι τα έργα για την αποχέτευση που γίνονται πάνω στον αιγιαλό;
Την ίδια ώρα προχωρά με σχεδόν αδιαφανή τρόπο η μελέτη για τον καθορισμό ζωνών οικιστικού ελέγχου του νομού Λευκάδας, με πολλά περίεργα και ασαφή, έως πονηρά και « διαπλεκόμενα», και με τέτοιες μεταβολές που πολλές μικρές ιδιοκτησίες καταστρέφονται και γίνονται βορά στους μεγαλογαιοκτήμονες τέως και μελλοντικούς. Υπάρχουν και περίεργες αντιλήψεις του μελετητή για την προστασία των ακτών. Κάποιες τις εξαιρεί τόσο προκλητικά που απορείς ποιος τελικά είναι ο λόγος (πέρα από τον προφανή).
Και μια και ανέφερα τα σκουπίδια. Σήμερα που σου γράφω πήγα στον σκουπιδότοπο για υπηρεσιακή δουλειά. Ε λοιπόν νονέ τέτοια καταστροφή του περιβάλλοντος, τέτοια μόλυνση δίπλα από τα σπίτια μας είναι το λιγότερο ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ. Απορώ πως δεν έχουμε κολλήσει χολέρα ή κάποια άλλη επιδημία. Σκέψου πως στο κέντρο της χωματερής βρισκόταν ένα ολόκληρο τουμπανιασμένο μοσχάρι…και κόκαλα -από τους χασάπηδες ή τους σαλαμιτζήδες - σκορπισμένα παντού. Οι γλάροι, χιλιάδες, έχουν κάνει παροικία και οι αρουραίοι έχουν στήσει το βασίλειό τους.
΄Εχω κάποιες φωτογραφίες που έβγαλα δυό χρόνια πριν. Θα βγάλω και νέες από την ίδια θέση και θα σου τις στείλω. Τότε μόνο θα καταλάβεις τι σημαίνει αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος, τι σημαίνει μπάζωμα της θάλασσας, τι σημαίνει οικολογική καταστροφή, τι σημαίνει κίνδυνος εν τέλει για την υγεία των κατοίκων του έρμου τούτου τόπου. Ελπίζω και εύχομαι να μη παρουσιαστεί κάποια επιδημία στον τόπο εξ αιτίας των σκουπιδιών. Γιατί τότε συμπολίτευση και αντιπολίτευση (αυτοί που θεωρούν ότι κάνουν αντιπολίτευση) δεν θα ξέρουν που να κρυφτούν. Γιατί τότε κάποιες υπηρεσίες που σήμερα κάνουν τουμπεκί ψιλοκομένο και γαργάρες θα τρέχουν και δεν θα φτάνουν. Γιατί τότε όλοι εμείς οι κοιμισμένοι θα ξυπνήσουμε (ευχή κάνω) και θα αρπάξουμε τα κνούτα… (Για αυτομαστίγωμα προφανώς)
Κατά τα άλλα το ΜΟΝΑΔΙΚΟ πρόβλημα του δημάρχου μας είναι το Τ.Ε.Ι !!! Αιδώς Αργείοι …
Τσαντίστηκα τώρα. Σταματώ εδώ.. Νύσταξα κιόλας και βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια…
΄Ελα καληνύχτα και τα ξαναλέμε…. Χρρρρρρρρρρρ

Μάρτης 2002

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗ ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ 7

Νονέ καλή σου ημέρα.

Είναι αλήθεια πως άργησα πολύ να σου γράψω μα … το φθινόπωρο ποτέ δεν με ενέπνευσε! Βάλε τώρα και τα γεγονότα που συνέβησαν, ξέρεις τα τρομοκρατικά χτυπήματα ένθεν κακείθεν, οι επιδρομές εναντίον αμάχων, οι βαρβαρότητες και τόσα άλλα, ε! νονέ σε ξέχασα τι να γίνει;
΄Όμως νά μαι πάλι κοντά σου κομίζοντας συνταραχτικά νέα από τον τόπο που μένω!
΄Εχουμε παρανοήσει εδώ νονέ! Η εξουσία στη Λευκάδα συμπεριφέρεται στον τόπο όπως οι Ταλιμπάν στις γυναίκες του Αφγανιστάν ή όπως οι τρομοκοσμοκράτορες στα μικρά και αδύναμα κράτη.
Ο Νομάρχης δίκην βεζύρη του τόπου αγνοεί κανόνες και συμπεριφορές, αγνοεί αντιδράσεις, υπηρεσίες και κατοίκους και αποφασίζει που και πως θα γίνει ένα έργο, αρκεί να γίνει και να μη χαθούν κάποια κονδύλια για τα οποία χρόνια τώρα όλοι αδρανούσαν! ΄Ετσι λοιπόν αποφάσισε παρά την αντίθετη γνώμη υπηρεσιών και κατοίκων να φτιάξει ( και το υλοποιεί ) το αντλιοστάσιο της αποχέτευσης κάποιων χωριών μέσα κυριολεκτικά στη θάλασσα και μάλιστα σε βιότοπο. Οι αρμόδιες υπηρεσίες είχαν σταματήσει το έργο μα πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις…αποφασίζομεν και συνεχίζομεν παρανομούντες…Παίζεται ένα κρυφτούλι περίεργο και ακατανόητο.
΄Όταν λοιπόν η προισταμένη αρχή τόσων υπηρεσιών παρεκκλίνει τι να σου κάνει και ο υπόλοιπος ο κόσμος…Τι να σου κάνουν και οι υπάλληλοι των υπηρεσιών στις οποίες προίσταται…
Ο Δήμαρχος δίκην πρίγκηπα της μικροπολιτικής και το Δημοτικό Συμβούλιο που ελέγχει αποφάσισαν να πάρουν πίσω τη θέση τους για τη δημιουργία χώρου υγειονομικής ταφής των απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) σε περιοχή του δήμου ( θέση κάθε άλλο παρά τεκμηριωμένη ), επειδή οι κάτοικοι (δικαίως νομίζω ) αντιδρούν και να διερευνήσουν την πιθανότητα να μεταφερθούν τα σκουπίδια μας σε άλλο νομό σε συνεργασία με τον εκεί δήμο (Το έργο αυτό το έχουμε δει και παλαιότερα. Πρόκειται για ριμέικ).
Άκουσε ανταλλαγή που προτείνουν! Εμείς πάμε τα σκουπίδια μας εκεί και αυτοί μας φέρνουν εδώ τα λύματά τους! Δίκαιη… ανταλλαγή όπως και να το κάνουμε, τους εκεί κατοίκους όμως τους ρώτησαν;
Δεν το έχω ξανακούσει και θα είναι πρωτοτυπία φαντάζομαι ένας νομός να πηγαίνει τα σκουπίδια του σε άλλον. Εκτός και αν υλοποιείται ήδη η πιθανολογούμενη κυβερνητική απόφαση για συνένωση των δύο νομών κάτι έτσι και αλλιώς απαράδεχτο! Εκτός και αν το θέμα αφαιρεί ψήφους και έτσι παραπέμπεται στις καλένδες! (Το 2002 είναι χρονιά εκλογών στην αυτοδιοίκηση).
Εν τω μεταξύ τα σκουπίδια μας εξακολουθούν να χώνουν τη θάλασσα σε δόξα της αδιαφορίας των αρμοδίων υπηρεσιών οι οποίες αν ήθελαν θα έκοβαν πολλά ποδάρια. Αν ήθελαν …
Κατά τα άλλα το ΜΟΝΑΔΙΚΟ πρόβλημα της Λευκάδας κατά τον δήμαρχό μας είναι η ίδρυση Τ. Ε. Ι ! Το ΜΟΝΑΔΙΚΟ !!! Λες και αν αύριο γίνει Τ.Ε.Ι τα πάντα θα λυθούν και οι κάτοικοι του νησιού θα βρουν την… ευτυχία !
Αναρωτιέμαι. ΄Εχει κατατεθεί τεκμηριωμένος φάκελος για το θέμα; Ξέρουν οι αρμόδιοι τι είδους Τ.Ε.Ι θέλουν; Αμφιβολίες …
Το Δημοτικό Συμβούλιο επίσης συζητά, αν δεν έχει ήδη αποφασίσει, τη μείωση της εισφοράς σε χρήμα για την Πράξη Εφαρμογής του Σχεδίου Πόλης θυσιάζοντας δεκάδες εκατομμυρίων στο βωμό της μικροπολιτικής και στο όνομα του ιερού πολέμου που λέγεται άγρα ψήφων.
Εν τω μεταξύ οι αρμόδιοι αρνούνται να δώσουν στο νοσοκομείο τον παράπλευρο χώρο που υπάρχει λυόμενο σχολείο προκειμένου να επεκταθεί και αποσυμφορηθεί με την αιτιολογία ότι θα κτίσουν νέο σχολείο! Κι όμως! Ο χώρος αυτός έχει χαρακτηρισθεί χώρος πρασίνου! Καταλαβαίνεις; Η … λογική σε όλο της το μεγαλείο!
Εν τω μεταξύ το νοσοκομείο μας δεν διαθέτει γιατρό για το νοσοκομειακό αυτοκίνητο με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να πεθάνουν οι ασθενείς κατά τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο αβοήθητοι!
Στη δυτική παραλία της πόλης άρχισαν να φτιάχνουν τα περίφημα γεφυράκια ( κάτι σαν της Άρτας σε μικρογραφία ) που θα συνδέουν το θαλάσσιο κανάλι με τον απέναντι σχεδιαζόμενο πεζόδρομο. Μου φαίνεται ότι θα βγει … πατάτα η δουλειά μα ας μη βιαζόμαστε. Μου φαίνεται ότι και στον μελλοντικό πεζόδρομο τραπεζάκια θα στήνουν τα μπαρ το καλοκαίρι μα … ας μη προτρέχω. Χωριό που φαίνεται θα μου πεις… Οψόμεθα!
Η Μαρίνα σταμάτησε σχεδόν τις εργασίες της. Αφού απορροφήθηκε το περίφημο πακέτο και μπήκαμε στη διαδικασία της ίδιας συμμετοχής γιατί να βιαζόμαστε; Από λαγοί χελώνες και … έχει ο καιρός. Οι δεκάρικοι λόγοι στα εγκαίνια μας έμειναν και τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Α! Και κάτι δρόμοι δίπλα στη θάλασσα για δίκωπο με πηδαλιούχο!
Στην ανατολική παραλία οι βάσεις από τις καλοκαιρινές ομπρέλες των καταστημάτων μένουν στη θέση τους , παλούκια στη μέση του πεζοδρομίου, εμποδίζοντας την κίνηση των πεζών και προσβάλοντας την αισθητική μας.
Τυχερέ νονέ που ζεις στη Ζιμπάμπουε! Τυχερέ !
Τι άλλο να σου γράψω; Σταματώ εδώ και τα ξαναλέμε. Ως τότε να είσαι καλά και να περνάς ευτυχισμένα.
Σε χαιρετώ
Ο φιλιότσος σου

Μάρκος Νικητάκης


Υ.Γ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ
( Για μας είναι ένα έτος αποχωρισμού. Μετά από 2700 χρόνια η δραχμή θα αποτελέσει ανάμνηση! Λυπάμαι πολύ και … μου τη δίνει ρε γαμώ το …)