ΩΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ Η ΔΙΚΗ ΜΕ ΜΗΝΥΤΗ ΤΟΝ κ. ΣΗΜΑΤΗ

 ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ 

                    α.α.  90 /2012                                                     Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

ΠΑΜΨΗΦΕΙ ΑΘΩΟΣ!

            Στο Τριμελές Εφετείο Πατρών ολοκληρώθηκε σήμερα η ακροαματική διαδικασία, στην οποία κατηγορούμενος ήταν Σεβ. Ποιμενάρχης μας κ. Αμβρόσιος και μηνυτής ο Θεολόγος κ. Παναγιώτης Σημάτης, Καθηγητής  Γυμνασίου εδώ στο Αίγιο. Το Δικαστήριο εξέδωσε την Απόφασή του, σύμφωνα με την οποία ο Μητροπολίτης εκρίθη παμψηφεί αθώος!

              Η εκδίκαση άρχισε την 1η Οκτωβρίου, οπότε η πλευρά του κ. Σημάτη εζήτησε την αναβολή της Δίκης, με την αιτιολογία, ότι ο ειδικός περί τα θεολογικά ζητήματα Δικηγόρος της Πολιτικής Αγωγής κ. Νάκος δεν είχε προ-φθάσει να έλθει  από το Βόλο! Έτσι η Δίκη αναβλήθηκε για τις 8 Οκτωβρίου.

             Στις 8 Οκτωβρίου άρχισε η εκδίκαση της υποθέσεως. Κατά την πρώτη ημέρα  επί τρίωρο περίπου κατέθετεν ο Μηνυτής κ. Σημάτης, ακολούθησε ως Μάρτυς Κατηγορίας η κα Σημάτη και τέλος κατέθεσεν ο Μάρτυς Κατηγορίας ο Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ Παν. Χριστινάκης. Στίς 3.30΄μ.μ. η δίκη διεκόπη λόγω παρελεύσεως της ώρας.

             Η ακροαματική διαδικασία συνεχίσθηκε την 17ην Οκτωβρίου, οπότε η πλευρά του Μηνυτού κ. Σημάτη εζήτησε και πάλι την αναβολή  της δίκης, επειδή ο Δικηγόρος του κ. Νάκος ήτο τραυματισμένος συνεπεία τροχαίου ατυχήματος. Εδόθη λοιπόν μία προθεσμία δύο ωρών, ώστε ο κ. Σημάτης να προσκομίσει  και τελικά η δίκη   άρχισε περί την 11.30΄πμ. ώραν. Κατά τη διάρκεια της δίκης εξετάσθησαν οι υπόλοιποι έξ (6) Μάρτυρες Κατηγορίας εκ μέρους της Πολιτικής Αγωγής. Και πάλιν όμως περί τήν 3ην μ.μ. ώραν, ένεκα παρελεύσεως του ωραρίου, η δίκη διεκόπη διά την 29ην Οκτωβρίου.

          Σήμερα λοιπόν συνεχίσθηκε και ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία. Στην αρχή εξετάσθηκε ο μοναδικός Μάρτυς υπερασπίσεως Πρωτοπρεσβύτερος π. Χρήστος Τσάκαλος. Ακολούθως ἀπολογήθηκε ο Μητροπολίτης μας. Η Απολογἰα του προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση ένεκα της σαφήνειας, την οποία είχε.

            Έπειτα ακολούθησε η Αγόρευση της κας Εισαγγελέως και των εκατέρωθεν Δικηγόρων, το δε Δικαστήριο αποσύρθηκε, για τη διάσκεψη. Περί την 2αν μ.μ., επαναληφθείσης της Δίκης, η Πρόεδρος Κυρία Κουτσομύτη, ανακοίνωσε την Απόφαση. Ο Κατηγορούμενος κηρύσσεται ΑΘΩΟΣ, είπε. Η Απόφαση ελήφθη παμψηφεί.

          Έτσι λοιπόν έληξεν αισίως μια ταλαιπωρία όχι μόνον ψυχική, αλλά και σωματική του Μητροπολίτου μας, ο οποίος άγει σήμερα το 75ον έτος της ηλικίας του και ήταν υποχρεωμένος να κάθεται σχεδόν ακίνητος από τις 9.00 π.μ. έως τις 3.00΄μ.μ. στο όχι και τόσο αναπαυτικό σανίδι, αυτό που κοινώς λέγεται «εδώλιο του κατηγορουμένου»!

ΣΧΟΛΙΟ:           

         Ιδιαίτερη εντύπωση προξένησε η προκλητική στάση του Δικηγόρου Πολιτικής Αγωγής κ. Φωτίου Λεπίδα. Ένα από τα στοιχεία της στρεψοδικίας του ήταν και το γεγονός, ότι προκλητικώτατα αμφισβήτησε την γνησιότητα της από 4.02.2005 προσωπικής επιστολής 35 εκ Πολωνίας Ρωμαιοκαθολικών οικονομικών μεταναστών, που ζούν σήμερα στην Αιγιάλεια, οι οποίοι εζήτουν την παραχώρηση ενός χώρου «κατάλληλου για προσευχή», μια φορά τον μήνα, ώστε να μη ταξιδεύουν στην Πάτρα για την επιτέλεση των θρησκευτικών τους καθηκόντων. Ο κ. Λεπίδας αμφισβήτησε την γνησιότητα της επιστολής, επειδή δεν είχε πρωτοκολληθή  στο Βιβλίο Πρωτοκόλλου της Ιεράς Μητροπόλεως. Η εκ μέρους του Ποιμενάρχου μας παρασχεθείσα διευκρίνηση, ότι το έγγραφο αυτό αποτελεί μια προσωπική επιστολή στον Μητροπολίτη και δεν μπορεί να θεωρηθή υπηρεσιακό έγγραφο, δεν έπεισε τον κ. Συνήγορο. Μετά το πέρας της δίκης ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, απευθυνόμενος προς τον κ. Λεπίδα του είπε επί λέξει τα εξής: «Θα σας καλέσω ένα  απόγευμα στο Γραφείο μου για ένα καφέ. Εκεί θα σας δείξω το έγγραφο των Πολωνών. Εάν μου αποδείξετε, ότι το έγγραφο αυτό είναι πλαστό, όπως είπατε κατά την ακροαματική διαδικασία, τότε θα σας δώσω το δικαίωμα να με φτύσετε κατά πρόσωπο! Εάν όμως σας αποδείξω, ότι το έγγραφο αυτό είναι γνήσιο, τότε θα σας φτύσω εγώ κατά πρόσωπο.  Χαίρετε!».

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

ΚΑΡΔΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΤΕΓΝΩΣΕΙ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ!

"Τοις μισούσι και αδικούσιν ημάς συγχώρησον, Κύριε"

Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ κ ΠΑΝ. ΣΗΜΑΤΗΣ.......
ΚΑΙ "ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ" ΕΞΗΛΘΕ  ΚΑΙ ΤΙΜΗΤΗΣ ΜΑΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ !

_________Με δήλωσή του ο "ζηλωτής" Θεολόγος καθηγητής σε Γυμνάσιο του Αιγίου κ. Παν. Σημάτης, την οποία μας έχει κοινοποιήσει δια μέσου του Δικαστικού Κλητήρος, εδήλωσε, ότι "αποτειχίζεται", εξέρχεται δηλ. καί αποκόπτεται από την πνευματική μάνδρα της Επισκοπής μας, διαστέλλει εαυτόν  καί διακόπτει την "κοινωνίαν" μετά του Επισκόπου του. Τοιουτοτρόπως προτιμά να είναι ένα "αδέσποτο"  πρόβατο της λογικής ποίμνης του Χριστού! Δικαίωμά του να διαθέσει τον εαυτό του όπως αυτός θέλει.

_________Αφού λοιπόν έρριξε "μαύρη πέτρα" πίσω του, θάπρεπε να μας αφήσει ησύχους στην υποτιθεμένη "τύφλα μας"! Παρά ταύτα εξακολουθεί να ασχολείται μαζί μας, να μας  κρίνει και να μας κατακρίνει, να μας διαβάλλει και να μας πετροβολάει με διάφορα δημοσιεύματά του εδώ και εκεί στον θρησκευτικό και τον κοσμικό τύπο. Έτσι τό μικρόβιο της μισανθρωπίας, ντυμένο με το απατηλό επικάλυμμα του ζηλωτού της Ορθοδόξου πίστεως, ταλαιπωρεί τήν ψυχή του! Καρδιές, που έχουν στεγνώσει από αγάπη, αυτομαστιγώνονται και ταλαιπωρούνται από τό μίσος, που φωλιάζει στην ψυχή τους. Χάνονται μέσα στους λαβυρίνθους της ιδεοληψίας των!
________Τελευταίο δείγμα της μή επαινετής αυτής συμπεριφοράς του  αποτελεί ένα ολοσέλιδο δημοσίευμα, που είδε το φώς της δημοσιότητος στην τοπική εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ της Αιγιάλειας", της Κυριακής 5ης Ιουνίου ε.ε. μέ τόν τίτλο: "Απάντηση στον Μητροπολίτη κ. Αμβρόσιο".
_________Για τελευταία φορά απαντήσαμε στον κ. Σημάτη με επιστολή μας, η οποία απεστάλη στην εφημερίδα αμέσως την επομένη ημέρα. Σας την παραθέτω αυτούσια για να ενημερωθήτε. Αυτή είναι και η τελευταία ενασχόλησίς μου με τον κατά τά άλλα συμπαθή κ. Παναγιώτη Σημάτη, στον οποίο εύχομαι καλή μετάνοια και πρός τον οποίον συνιστώ τήν προσευχήν: "Δώρησαί μοι, Κύριε, του οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου".
_________Σαν επιστέγασμα της επικοινωνίας μας θα ήθελα να του επιστήσω την προσοχή στόν όρο "υπέρβαση"!  Στην Εκκλησία μαθαίνουμε νά υπερβαίνουμε,. δηλ. να ξεπερνάμε τα πάθη μας, τα λάθη μας, τις συνήθειές μας, τίς αντιπάθειες, τά μίση!!!! Αυτή η υπέρβαση μας οδηγεί στην ανακαίνιση της ψυχής μας, στην ανανέωση του είναι μας, στην αγιότητα, στη θέωση! "Ει τις εν Χριστώ καινή Κτίσις" θα μας εἰπει ο Απόστολος Παύλος (Β΄Κορ. κεφ, 5, στ. 17), δηλ. "όποιος ανήκει στο Χριστό  είναι μια καινούργια δημιουργία". Στην υπέρβαση δεν μπορούμε να φθάσουμε, εάν προηγουμένως δέν συγχωρήσουμε και δεν συγχωρεθούμε με τους άλλους,  τους οποίους είτε εμείς επικράναμε, είτε αυτοί μας επίκραναν. Υπέρβαση γίνεται μόνο διά της αγάπης, η οποία "πάντα στέγει, πάντα υπομένει"! Η υπέρβαση κατορθούται, όταν η Χάρις του Θεού επισκιάσει την ψυχή μας. Υπάρχει μια αλάνθαστη μέθοδος διά της οποίας μπορούμε να φθάσουμε στα κράσπεδα της υπερβάσεως. Μας την υποδεικνύει ο Σωτήρ του κόσμου, ο Κύριός μας, στο κατά Ματθαῖον Ευαγγέλιον, κεφ. 18, στ. 10-20. Ιδιαίτερα στο στ. 15 διαβάζουμε: "Εάν δε αμαρτήση εις σε ο αδελφός σου, ύπαγε και έλεγξον αυτόν μεταξύ σου και αυτού μόνου·  εάν σου ακούση, εκέρδησας τον αδελφόν σου".  Επί πλέον στο ερώτημα του Πέτρου: "Κύριε, ποσάκις αμαρτήσει εις εμέ ο αδελφός μου καί αφήσω αυτώ; έως επτάκις;"  ο Φιλάνθρωπος Κύριος απήντησεν: " ου λέγω σοι έως επτάκις, αλλ΄ έως εβδομηκοντάκις επτά" (στ. 21-22). Θα παρακαλούσα από τη θέση αυτή, έτσι δημοσίως, τον κ. Σημάτη, που εξακολουθεί να μου είναι συμπαθής, να ηρεμήσει λίγο την ψυχή του και να στοχασθή πάνω στο θέμα της "υπερβάσεως". Θα λυτρωθή από τις ιδεοληψίες του, θα καταλαγιάσουν τα πάθη της ψυχής του, θα ξανανθίσει στην καρδιά του η αγάπη του Χριστού μας! Στην σημερινή αγία ημέρα, στην εορτή του Αγίου Πνεύματος, το εύχομαι ολόψυχα! Και γι αυτόν υπάρχει χώρος μέσα στην πατρική επισκοπική μου καρδιά! Ας το δοκιμάσει! Αλλοιώς οι γέφυρες της μεταξύ μας επικοινωνίας θα παραμένουν κομμένες.     

Αίγιον, 13 Ιουνίου 2011, Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος.
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

************

Πρός
τήν Εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ τῆς Αιγιαλείας"

Κλεομένους Οικονόμου, 32

251 00  ΑΙΓΙΟΝ

Αγαπητέ μοι κ. Διευθυντά,

Δεν με εξέπληξεν η αρθογραφία του Θεολόγου κ. Παν. Σημάτη με τίτλον «Απάντηση στον Μητροπολίτη κ. Αμβρόσιο». ήτις εδημοσιεύθη εις το φ. της Κυριακής 5ης Ιουνίου ε.ε. Και τούτο διότι ο προαναφερθείς θεράπων της ελληνικής Παιδείας με την εν γένει συμπεριφοράν του έχει κατατάξει τον εαυτόν του εις την κατηγορίαν των «αναρχικών» του εκκλησιαστικού χώρου! Άλλωστε με την ενέργειάν του, την οποίαν ωνόμασε «αποτείχιση», εξήλθε των τειχών της εκκλησιαστικής μας Κοινότητος! Ας μας αφήση λοιπόν ησύχους, ώστε να πορευώμεθα την πορείαν μας. Κριτής του Επισκόπου είναι ο Αρχιποίμην Ιησούς Χριστός. Το δικαίωμα αυτό δεν το έχει ο κ. Σημάτης. Ας ασχοληθή λοιπόν με την οικογένειάν του και ας παύση να μας παρενοχλή! Διάλογος μεταξύ κουφών δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθή.

Παρά ταύτα δια τελευταίαν φοράν απαντώ εις το περιεχόμενον του καταγγελτικού άρθρου του.

1. Με κατηγορεί, ότι είμαι αιρετικός η ότι αιρετίζω.

Απαντώ συνοπτικώς: «Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα» κλπ κατά το Σύμβολον της Πίστεως», «προσκυνώ Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, Τριάδα Ομοούσιον και αχώριστον», στέργω δε και αοδέχομαι όσα οι θεοφόροι Άγιοι Πατέρες εδογμάτισαν και όσα αι Οικουμενικαί Σύνοδοι απεφάσισαν! Αγωνίζομαι και εκδαπανώμαι καθημερινώς δια την αγίαν Ορθοδοξίαν μας, της οποίας φύλαξ και υπερασπιστής δεν είναι εξ ορισμού μόνον ο κ. Σημάτης.

2. Με κατηγορεί επίσης, ότι τυγχάνω «οικουμενιστής» και «φιλοπαπικός».

Απαντώ λοιπόν, ότι ούτε οικουμενιστής τυγχάνω, ούτε και φιλοπαπικός. Η υπερ-τριακονταετής ταπεινή διακονία μου εις την εκκλησιαστικήν ταύτην έπαλξιν, ήτις αποκαλείται «Ιερά Μητρόπολις Καλαβρύτων και Αιγιαλείας» το καταδεικνύει και το επιβεβαιώνει! Εάν ο κ. Σημάτης βλέπει φαντάσματα, δεν ευθύνεται ο υποσημειούμενος! Κατά κανόνα οι οιοιδήποτε «αναρχικοί», όπου και αν ευρίσκωνται, ζουν εκτός τόπου και χρόνου! Αποτελούν παραφωνίαν εις το κοινωνικόν σώμα.

3. Με κατηγορεί επίσης, ότι χρησιμοποιώ την διγλωσσίαν, ότι άλλοτε εκφέρω την αιρετίζουσαν άποψιν και «άλλοτε –για το ίδιο θέμα- εκφέρω την....ορθόδοξη εκδοχή(!)».

Απαντώ: «Και οι λίθοι κεκράξονται», ότι διακρίνομαι τόσον δια την ευθύτητα του χαρακτήρος μου, όσον και δια την ευθύτητα του λόγου μου. Δεν τυγχάνω αλάθητος, οσάκις όμως ανακαλύπτω λάθη μου, έχω το θάρρος να αναλαμβάνω την ευθύνην των πράξεών μου και ενίοτε να ζητώ δημοσίως συγγνώμην. Τελευταία περίπτωσις είναι εκείνη της επιλογής Βοηθού Επισκόπου.

4. Με κατηγορεί δια την αλλαγήν πορείας εις τας σχέσεις μου με τους εν Χριστώ Αδελφούς μου Σεβ. Μητροπολίτας Ζακύνθου κ. Χρυσόστομον και Βρεσθένης κ. Θεόκλητον και την επικοινωνίαν μου μετ’ αυτών.

Απαντώ: Εις τα θέματα της συνειδήσεώς μου ο κ. Σημάτης δεν έχει δικαίωμα επεμβάσεως! Εάν δεν έχεις την αρετήν να χαίρεσαι, οσάκις επέρχεται μία προσέγγισις η συμφιλίωσις μεταξύ δύο προσώπων, τα οποία πρότερον είχον διαφοράς και διενέξεις, τότε δεν είσαι χριστιανός! Η αγάπη προς τον αδελφόν μας είναι η «καινή εντολή» του Χριστού μας προς την ανθρωπότητα, μία αγάπη η οποία μπορεί να αγκαλιάζη ακόμη και τους εχθρούς μας. Ειδικώτερον:

α) Με τον Σεβ. Ζακύνθου κ. Χρυσόστομον είχομεν διαφορές επί θεμάτων εκκλησιαστικής φύσεως, ενίοτε δε και αναιτίως εισέπραττον την αντίθεσίν του προς τον μακαριστόν Αρχιεπίσκοπον Χριστόδουλον. Ήλθεν λοιπόν η ώρα να δώσωμεν αμοιβαίας εξηγήσεις, να ζητήσωμεν αμοιβαίως συγγνώμην, να συγχωρήσωμεν ο εις τον έτερον και να ανταλλάξωμεν ασπασμόν αγάπης, εφαρμόζοντες το «αγαπήσωμεν αλλήλους, ίνα εν ομονοία ομολογήσωμεν».... Οι κυριαρχούμενοι υπό μισαλλοδοξίας άνθρωποι, δυστυχώς, δεν κατανοούν την υπέρβασιν των ανθρωπίνων αδυναμιών. Παραπέμπω τον κ. Σημάτην εις την διήγησιν του Αποστόλου Παύλου προς τους Γαλάτας (κεφ. Β 11-21). Εκεί ο άγιος Απόστολος Παύλος περιγράφει την εντονωτάτην διαφωνίαν του (δια το θέμα της περιτομής των Ιουδαίων) με τον κορυφαίον των αγίων Αποστόλων Πέτρον, τον οποίον μάλιστα δημοσίως αποκαλεί «αξιοκατάκριτον»! «Ότε δε ήλθεν Πέτρος εις Αντιόχειαν, κατά πρόσωπον αυτώ αντέστην, ότι κατεγνωσμένος ην». Δημοσίως λοιπόν ο Παύλος απηύθυνε την κατηγορίαν εις τον Πέτρον: «...είπα στον Πέτρο μπροστά σ’ όλους «εάν εσύ που είσαι Ιουδαίος ζεις σαν εθνικός κι’ όχι σαν πιστός στο Νόμο Ιουδαίος, τότε γιατί εξαναγκάζεις τους εθνικούς να ζουν σαν Ιουδαίοι;» Συμβαίνει λοιπόν εις την ζωήν της Εκκλησίας ενίοτε και οι Επίσκοποι να έχουν διαφορετικήν αντίληψιν και γνώμην επί τινος ζητήματος, να διαφωνούν, να υψώνουν τους τόνους, να μάχωνται αλλήλους κλπ. Αυτό είναι ανθρώπινον! Καθώς διετυπώθη ήδη, το φαινόμενον αυτό απαντάται και εις τους αγίους Αποστόλους! Αλλά δια της Χάριτος του Θεού οι άνθρωποι του Θεού συνηθίζουν να υπερβαίνουν τα λάθη της ζωής των και τα πάθη της ψυχής των! «Και γνόντες την χάριν την δοθείσαν μοι, Ίάκωβος και Κηφάς και Ιωάννης, οι δοκούντες στύλοι είναι, δεξιάς έδωκαν εμοί και Βαρνάβα κοινωνίας»! (Γαλ. Κεφ. Β στ. 9-10). Και τώρα η ερμηνεία του στίχου: «Και όταν κατάλαβαν πως μου δόθηκε η χάρη του Θεού, ο Ιάκωβος και ο Κηφάς και ο Ιωάννης, που θεωρούνται στυλοβάτες, έσφιξαν το χέρι το δικό μου και του Βαρνάβα σ’ ένδειξη αναγνώρισης......». Αυτά λοιπόν τα στοιχειώδη και απλά της χριστιανικής διδαχής και της εκκλησιαστικής ιστορίας βιώματα ο διδάσκαλος της Θεολογίας κ. Παν. Σημάτης, δυστυχώς, δεν μπορεί να τα κατανοήση. Η καρδία του έχει υποστή αρτηριοσκλήρυνσιν! Παραμένει εγκλωβισμένος μέσα εις τα δαιδαλώδη μονοπάτια της ιδεοληψίας του! Αδυνατεί να κατανοήση, ότι και ο υποσημειούμενος έδωσα το δεξί μου χέρι τόσον προς τον Σεβ. Ζακύνθου κ. Χρυσόστομον, όσον και προς τον Σεβ. Βρεσθένης κ. Θεόκλητον, μετά των οποίων κατά το παρελθόν είχομεν διαφοράς ουχί επί προσωπικών ζητημάτων, αλλ’ επί θεμάτων εκκλησιαστικής τάξεως η Διοικήσεως. «Ευφρανθήναι δε και χαρήναι έδει» (Λουκ. Κεφ. 15, στ. 32), αγαπητέ κ. Σημάτη, διά την συμφιλίωσιν!

β) Τα αυτά θα είχον να σημειώσω και δια την περίπτωσιν του Σεβ. Μητροπολίτου Βρεσθένης κ. Θεοκλήτου. Είναι ο Ιεράρχης, ο οποίος, εκουσίως ενεργών, εγένετο ολοκαύτωμα, προκειμένου να περισώση τον θρόνον του ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος κατά την τραγικήν εκείνην περίοδον, ήτις απεκλήθη «εκκλησιαστικόν τσουνάμι»! Ήτο η εποχή, ότε η συκοφαντία, οι ψίθυροι και η κακοήθεια κατά του ιερού Κλήρου ευρίσκοντο εις το απώγειόν των! Ο μακαριστός Χριστόδουλος δεν ηδυνήθη να συγκρατήση εαυτόν! Παρασυρόμενος, και ίνα αρέση εις τα ΜΜΕ, δεν προέβη εις αντίκρουσιν των εν πολλοίς ανυποστάτων καταγγελιών, αλλ άφῆκε την Εκκλησίαν ανυπεράσπιστον! Θύμα των ψιθύρων τότε υπήρξε και ο Σεβ. Μητροπολίτης Καρδίτσης κ. Θεόκλητος!

Ας γνωρίζει λοιπόν ο κ. Σημάτης, ότι ο Σεβ. κ. Θεόκλητος, παρά τό γεγονός ότι οι κατηγορίες εναντίον του «δι’ ανάρμοστον συμπεριφοράν» προήρχοντο από ανώτατον Κληρικόν, διατελούντα υπό το επιτίμιον της ακοινωνησίας (και συνεπώς «ένοχος ένοχον ου ποιεί), προέβαλε προς την Διαρκή Ιεράν Σύνοδον την απαίτησιν, όπως τηρηθή η κανονική διαδικασία διεξαγωγής ανακρίσεων! Τας ανακρίσεις ανέλαβεν ο Σεβ. Μητροπολίτης Ξάνθης κ. Παντελεήμων. Της κατηγορίας λοιπόν μηδαμώς αποδειχθείσης, δι ἀποφάσεως της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, ο φάκελλος ἐτέθη εἰς το Αρχείον. Ούτω πως ο υπό το κράτος της εντάσεως των ημερών εκείνων παραιτηθείς Μητροπολίτης κ. Θεόκλητος απεδόθη λευκός εις την Εκκλησίαν! Ας το είπωμεν δια μίαν εισέτι φοράν: παραιτούμενος ο Σεβ. κ. Θεόκλητος, διέσωσε τον κλονιζόμενον αρχιεπισκοπικόν Θρόνον και έδωσε τέλος εις την κατά της Εκκλησίας μετωπικήν επίθεσιν των Μ.Μ.Ε. Και ταύτα μεν όσον αφορά την κατηγορίαν-συκοφαντίαν «δι’ ανάρμοστον συμπεριφοράν».

Ως προς το έτερον ζήτημα, της αναμείξεως δηλ. του Σεβ. κ. Θεοκλήτου εις το επικληθέν «παραδικαστικόν κύκλωμα», ουδεμίαν ούτος είχεν ανάμειξιν, απόδειξις δε τούτου είναι ότι ουδέποτε ουδεμία κατ’ αυτού εκινήθη ανακριτική η και προανακριτική διαδικασία υπό της ελληνικής Δικαιοσύνης, ουδεμία εισαγγελική κατ’αυτού παραγγελία απηγγέλθη, ουδέποτε και υφ’ ουδεμιάς δικαστικής Αρχής ηνωχλήθη! Παρά ταύτα τα ΜΜΕ διέδιδον την χαλκευθείσαν «κατηγορίαν», ήτις όμως, ως απεδείχθη, ήτο μία κατάπτυστη συκοφαντία!

Κατά την περίοδον εκείνην θύμα της εντόνου φημολογίας και της γενομένης παραπληροφορήσεως υπήρξα και εγώ, ο υποσημειούμενος! Το «σφάλλειν ανθρώπινον»! Με την συμπεριφοράν μου σήμερα διαγράφεται αυτομάτως πάσα αντίθετος ενέργεια του χθες εκ μέρους μου.

Έχω δηλώσει επανειλημμένως, ότι δεν μάχομαι και δεν αντιμάχομαι «πεσμένα καλάμια»! Εις την προκειμένην περίπτωσιν έλαχεν ο κλήρος εις εμέ να πράξω κάτι περισσότερον: δηλ. να προστατεύσω έναν αδικηθέντα εν Χριστώ Αδελφόν μου, τον οποίον και εγώ αθελήτως είχον αδικήσει κατά την περίοδον της δοκιμασίας του. «Mea culpa»!

Ας έλθωμεν τώρα εις την τρέχουσαν επικαιρότητα. Ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Θεόκλητος ολίγον προ του Πάσχα με ηρώτησεν ευγενικώς, εάν θα ηδύνατο να έλθη κοντά μας, («κάπου εις τα Καλάβρυτα» όπως είπεν επί λέξει), «δια να εορτάση την Μεγάλην Εβδομάδα και το Πάσχα». Χωρίς δευτέραν σκέψιν απήντησα αμέσως καταφατικώς! Όταν τελικώς ήλθεν εις το Αίγιον άνοιξα την αγκάλην μου και τον εδέχθην με περίσσειαν αγάπης. Είναι ευπρόσδεκτος και ομοτράπεζος! Τον τιμώ υπερβαλλόντως! Είναι ικανός και νεώτατος! Δεν ημπορεί και δεν πρέπει να παραμένη εις το περιθώριον της εκκλησιαστικής ζωής και μάλιστα εις περίοδον μεγάλης κρίσεως, όπως η παρούσα, όπου και η φιλτάτη ημών Πατρίς και η Μητέρα Εκκλησία διέρχονται περίοδον μεγάλης δοκιμασίας. Σήμερον υπάρχει ανάγκη γενικής επιστρατεύσεως! «Πας ο δυνάμενος φέρειν όπλα, επιστρατεύεται»! Άνοιξα λοιπόν την αγκάλην μου και με περίσσειαν αγάπης εδέχθην τον Σεβ. κ. Θεόκλητον. Αυτό ήτο το καθήκον μου!

Εκείνος ησθάνθη μεγάλην ανακούφισιν και χαράν! Τα τείχη έπεσαν! Οι καρδιές άνοιξαν! Το χθες υπερεκεράσθη, παρήλθεν! Η αγάπη ενίκησεν! Ο Χριστός μεγαλύνεται! Τόσον οι Κληρικοί μας όσον και οι πιστοί της Μητροπόλεώς μας εδέχθησαν τον Σεβασμιώτατον με σεβασμόν και αγάπην! Τον υποδέχονται και του αποδίδουν περισσήν τιμήν! Αυτή είναι η καθαρή αλήθεια, είτε αρέσει είτε όχι εις τον κ Σημάτην. «Τον ερχόμενον προς με, ου μη εκβάλω έξω»! (Ιωάνν, κεφ. 6 στ. 37) Απ’ εδώ και εμπρός το τι θα πράξω διά τον Σεβ. Μητροπολίτην Βρεσθένης κ. Θεόκλητον δεν θα το συζητήσω με τον «αποτειχισθέντα» κ. Σημάτην! Ας προσέξη περισσότερον τα της ψυχής του. Ούτε συνδιοικητής εις τα της Μητροπόλεως είναι, ούτε κριτής του Επισκόπου του. Τελικά «η κρίσις ανέλεος τω μη ποιήσαντι έλεος• κατακαυχάται έλεος κρίσεως» (Ιακ. κεφ. 2 στ. 13).

Αγαπητέ κ. Διευθυντά,

Ο κ. Παν. Σημάτης αποτελεί μίαν παραφωνίαν εις τον χώρον της εκκλησιαστικής μας αρμοδιότητος. Από της στιγμής κατά την οποίαν διέστειλε εαυτόν και διά της «αποτειχίσεως» οικειοθελώς εξήλθε της πνευματικής μας μάνδρας, έπαυσε πλέον να είναι μέλος της εκκλησιαστικής μας οικογενείας. Έλαβε διαζύγιον! Ας τραβήξη λοιπόν τον δρόμον του. Δια την Ιεράν Μητρόπολιν τυγχάνει ανύπαρκτον πρόσωπον! Τον έχομεν παραδώσει εις το έλεος του Θεού. Προσευχόμεθα δια την επανένταξίν του εις την οικογένειάν μας. Μέχρι τότε «ας κάθεται στα αυγά του», ας περιπλανάται μέσα εις τους λαβυρίνθους της ιδεοληψίας του και «ας τρώγεται με τα ρούχα του». «Ο εξ οικείου αμαρτήματος ζημιούμενος ου δοκεί ζημιούσθαι».

Ταύτα διά την αλήθειαν! Δια την αλήθειαν, λέγω, με εντιμότητα και με παρρησίαν!

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ και ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΣ:

2) Σεβ. Μητροπολίτην Ζακύνθου κ Χρυσόστομον

3) Σεβ. Μητροπολίτην Βρεσθένης κ. Θεόκλητον

ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Κ. ΣΗΜΑΤΗ ΣΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΤΙΜΙΟΥ

Από το blog του κ. Παν. Μιχαλόπουλου αλιεύσαμε και αναδημοσιεύουμε την απάντηση του κ. Σημάτη στην άρση του επιτιμίου. Ο κ. Σημάτης δεν καταδέχθηκε να μας αποστείλει την απάντησή του! Προτιμάει τα διάφορα μέσα του Διαδικτύου.

Ο κ. Μιχαλόπουλος, δημοσιεύοντας την επιστολή του κ. Σημάτη, έθεσε σαν τίτλο: Ο θεολόγος κ. Σημάτης απαντά στον "Χωροφύλακα" Μητροπολίτη. Δίπλα μάλιστα έβαλε και την φωτογραφία του ηθοποιού Luis de Finees!

Τα σχόλια δικά σας.

Δι εμέ το θέμα Σημάτη έκλεισε μιά για πάντα.

Ευχαριστώ και τους δυό

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

26 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2008, ΩΡΑ 11.00 π.μ.

--------------------------------------------------------------------------------------

ΑΡΣΗ του ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ μου από τον ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ μετά ΥΒΡΕΩΝ!
Χαίρομαι, που ο Μητροπολίτης (έστω και πιεζόμενος) ανακοίνωσε εγγράφως (22/18-1-08) την άρση του Αφορισμού, αφού μ' αυτό αποκαθίσταμαι ως ένα σημείο "κοινωνικά" στα μάτια των συμπολιτών και των μαθητών μου. Ως θεολόγος δε χαίρομαι, γιατί ο ίδιος απέσεισε "εκ της κεφαλής του", τουλάχιστον το βάρος ενός παράνομου αφορισμού και τον ευχαριστώ.
Λυπάμαι όμως βαθύτατα, γιατί δεν τελείωσε ακόμα αυτή η περιπέτεια. Όπως φαίνεται με τις παρακάτω ενέργειές του, ο Μητροπολίτης ουσιαστικά ακυρώνει την άρση του αφορισμού, εμμένοντας στην προσπάθεια εξόντωσής μου. Διότι:
1)Στις4σελίδεςτου Εγγράφου Άρσεως Αφορισμού προσπαθεί να αποδείξει ότι καλώς με τιμώρησε και εκτοξεύει ποικιλία ύβρεων εναντίον μου, ενώ δηλώνει: "δεν αισθάνομαι τύψεις δια την μέχρι σήμερον στάση μου απέναντι" στην "άφρονα πορεία σας". Και με κατατάσσει σε άλλο σημείο στην κατηγορία του αιρετικού (με την σημασία του πεπλανημένου) που έχει διαστραφεί.
2) Επιμένει στον τραυματισμό της Αλήθειας μη διορθώνων τις αιρετίζουσες απόψεις του.
3) Κατέγραψα και δημοσιοποιώ ένα περιστατικό: Με επισκέφτηκε την 15/1/08 στο 2° Γυμνάσιο ο κ. Λ. και (παρόντων των καθηγητών: Κ.Ι., Λ.Φ., Μ.Χ.). είπε: Με έστειλε ο Μητροπολίτης σε σένα, να μας βοηθήσεις να βρούμε Ναό! Έμεινα κατάκπληκτος. Κάτι τέτοιο δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ. Απάντησα: Δεν έχω ουδεμία αρμοδιότητα γι' αυτό. Δέχομαι την ανεξιθρησκεία και τη διδάσκω. Ποιος σας εμπόδισε να χτίσετε ή να νοικιάσετε ένα χώρο για ναό; Εμείς δεν στραφήκαμε εναντίον σας, αλλά στην αντιεκκλησιαστική προσπάθεια του Μητροπολίτη να δώσει δική μας Εκκλησία ή εκκλησ. χώρο σε ετερόδοξους. Την 18/1/08 με επισκέφτηκαν δύο με το ίδιο αίτημα. Την 21/1/08 ο ίδιος κ. Λ. έφερε έγγραφη Αίτηση και μια κατάσταση με 40 Υπογραφές "κατοίκων Αιγίου Αλβανικής ιθαγένειας", που έλεγε (άκου-σον, άκουσον): Παρακαλούμε κ. Σημάτη "να εγκρίνετε την προσπάθειά μας" για εξεύρεση χώρου "ώστε να μπορούμε κι εμείς να ασκούμε τις θρησκευτικές μας εκδηλώσεις"!!! Ποιες σκοπιμότητες κρύβονται πίσω απ' αυτή την κίνηση; (Η Αίτηση με τις υπογραφές κατατέθηκαν στη διεύθυνση της εφημερίδος).
Και 4) Ενώ πέρυσι ο Μητροπολίτης φιλοξένησε στο ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟ ένα κείμενο με "προτροπή" για χειροδικίες εναντίον μου, εφέτος στο μπλόγκ που δημιούργησε φιλοξενούνται δεκάδες ανώνυμα μηνύματα, άκρως υβριστικά για το πρόσωπό μου. Τα μηνύματά των επισκεπτών του στο μπλόγκ με υβρίζουν ως: «επικίνδυνο, ασεβή, χωρίς επαρκή θεολογική κατάρτιση, Ταλιμπάν, συκοφάντη, κακοήθη, ψυχοπαθή, αλαζόνα θεολογίσκο με εωσφορικό εγωισμό, δοκησίσοφο, λογοκλόπο, πως χρησιμοποιώ ποταπές μεθόδους, πως έχω λυσσαλέο μίσος»... Ακολουθούν προτροπές του τύπου: «Γονείς φυλάχτε τα παιδιά σας από θεολόγους σαν το Σημάτη», «ο σύλλογος γονέων και καθηγητών πρέπει να κινητοποιηθεί άμεσα και να παρέμβουν», «Ανώνυμος είπε... Έχω μαθητές που απομακρύνθηκαν από...τον Χριστό λόγω Σημάτη. Σιχάθηκαν...την θρησκεία μας. Ντροπή! Την ημέρα της Κρίσεως ο Σημάτης θα φέρει το βάρος αυτών των ψυχών. Λυπάμαι για το κατάντημά του!» κ.ά.
Δεν γνωρίζω τις νομικές διαστάσεις του θέματος. Εξετάζοντας όμως ηθικά και εκκλησιαστικά το θέμα, διερωτώμαι: επιβάλλει "η πατρική αγάπη ενός επισκόπου"; Να διευθύνει ένα μπλόγκ, που οι επισκέπτες του έχουν στήσει «λαϊκό δικαστήριο» εναντίον μου; Ποιός αλήθεια έχει την ηθική ευθύνη αυτού του μπλόγκ; Και ενώ θα μπορούσε να τα διαγράψει, όπως έκανε με κάποια μηνύματα, που φαίνεται θεώρησε ως απαράδεκτα, τα υβριστικά μηνύματα εναντίον μου που φιλοξενούνται στο εκκοσμικευμένο αυτό "εκκλησιαστικό" μπλόγκ, τα θεώρησε φαίνεται κατάλληλα. Πώς κατόπιν αυτοεπαινείται για την υπέρβαση αγάπης που επέδειξε, λύνοντάς μου τον αφορισμό!
Εύχομαι ο Σεβ/τος να καταλάβει τα λάθη του, να μακροημερεύει και (αν θέλει να τον εμπιστευόμαστε) να«ορθοτομεί» με αληθινή αγάπη «τον λόγον» της αληθείας.
Από τη θέση αυτή θέλω να ευχαριστήσω από καρδίας τους συμπολίτες που μου συμπαραστάθηκαν σ' όσα ασυνήθιστα πέρασα- όσους γνωστούς και άγνωστους βοήθησαν με παρεμβάσεις, ώστε να αναγκαστεί ο Σεβ/τος, έστω κάτω απ' αυτές τις συνθήκες στην Άρση του Αφορισμού. Να ευχαριστήσω τέλος, κάποιον προσευχόμενο Γέροντα, και πάνω από όλα το Θεό.
Αίγιο, 22/1/08
Σημάτης Παναγιώτης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ ΣΤΟΝ κ. ΣΗΜΑΤΗ ........., 21.01.2008

Παρακαλώ ανατρέξατε στο Σημείωμα, που έχει ημερομηνία αναρτήσεως 18.01.2008. Εκεί δημοσιεύεται το κείμενο της επιστολής μας μας προς τον Καθηγητή κ.Σημάτη.
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ, 21.01.2008, ΩΡΑ 00.30΄

ΜΕ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΗΣ Ι.Μ. ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ ΣΤΟΝ κ. ΣΗΜΑΤΗ, ΟΤΙ ΑΙΡΕΤΑΙ ΤΟ ΕΠΙΤΙΜΙΟ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ

Αριθμ. Πρωτ. 22 18η Ιανουαρίου 2008





Κύριον
Παναγιώτην Σημάτην
Καθηγητήν Θεολόγον
Οδ. Θουκυδίδου και Μεγ. Σπηλαίου
251 00 ΑΙΓΙΟΝ





Αγαπητέ μοι κ. Σημάτη,


Πάλιν και πολλάκις μέχρι σήμερα σας παρεκάλεσα να έλθετε εις το Επισκοπείον μας, προκειμένου να «διαλεχθώμεν» εν πνεύ-ματι αγάπης και αληθείας. Επιθυμία μου ήτο και παραμένει να πραγματοποιήσωμεν μίαν έντιμον συζήτησιν, ώστε να αποσαφηνι-σθουν ζητήματα, τα οποία σας έχουν απασχολήσει και τα οποία έχουν δημιουργήσει παραπικρασμόν μεταξύ μας. Η προσπάθειά μου απέβη άγονος, προσκρούσασα σταθερώς εις τον εκ μέρους σας διατυπούμενον σκόπελον: «Ο Μητροπολίτης να μου απαντήση δη-μοσίως εις τα κατά καιρούς δημοσιεύματά μου εναντίον του».
Εκ παραλλήλου προσεπάθησα να χρησιμοποιήσω τας «καλάς υπηρεσίας» ωρισμένων προσώπων, συνδεομένων φιλικώς μετά της υμετέρας αγάπης. προκειμένου να επιτευχθή μία συνάντησις υμών και ημών, ακόμη και εις την κατοικίαν σας, εάν αυτό θα σας διηυ-κόλυνε. Αλλά και πάλιν αι προσπάθειαι όλων απέβησαν άγονοι.
Ολίγον προ των Χριστουγέννων επανέλαβον και πάλιν την πρόσκλησιν, όπως προσέλθετε εις το Επισκοπείον, ώστε –προσεγ-γίζοντες προς την μεγάλην εορτήν- να αποκαταστήσωμεν οδόν ε-πικοινωνίας. Άτυχώς και πάλιν η στάσις σας υπήρξεν αρνητική.
Σας πληροφορώ εντίμως, ότι δεν αισθάνομαι τύψεις δια την μέ-χρι σήμερον στάσιν μου απέναντί σας, ως και δια την πορείαν μου επί του ανακύψαντος ζητήματος. Επιθυμία μου ήτο να σας επανα-φέρω εις την οδόν της λογικής, της συνέσεως και της ευπρεπείας. Άλλωστε η παράδοσις της Εκκλησίας παρέχει τοις Επισκόποις ε-ξουσίαν πνευματικήν, εναντίον της οποίας ουδεμία αμφισβήτησις χωρεί. «Λάβετε Πνεύμα Άγιον. Αν τινων αφήτε τας αμαρτίας, αφί-ενται αυτοίς, αν τινων κρατήτε, κεκράτηνται» είπεν ο Κύριος. Ά-παξ και εδέθητε υπό του Επισκόπου σας καμμία άλλη δύναμις, πλην της μετανοίας, δεν ημπορεί να σας απαλλάξη από του επιτι-μίου. Ο Επίσκοπος είναι «ο επιβλέπων και φρουρών» (Αριθμ. 4,16, Κριτών 9,28, Β Βασιλ. 11,15) Είναι ο «εις τύπον και τόπον Χριστού» υπάρχων και ενεργών» και «η ορατή κεφαλή της Εκκλησίας» (Κλη-μης Ρώμης, Ιγνάτιος Αντιοχείας κ.α.). Ήλπιζα ότι η αποστέρησις της θείας Ευχαριστίας θα οδήγει τα βήματά σας εις την οδόν της συνέσεως. Υμείς θεωρείτε τον εαυτόν σας υπέρμαχον της Ορθοδο-ξίας, τον δε Επίσκοπόν σας αρνητήν αυτής!
Εις την ζωήν μου πρότυπον και οδηγός μου τυγχάνει ο Άγιος Αμβρόσιος, του οποίου αναξίως φέρω το όνομα. Εις την ακολου-θίαν του Μικρού Εσπερινού ο Άγιος Αμβρόσιος υμνείται και δοξά-ζεται δια των εξής: «Ζήλω σεμνυνόμενος....Βασιλέα ήλεγξας ....και τούτον είργεις ευθαρσώς, εις ναόν θείον εισελθείν Άγιε, όνπερ και εξεπαίδευσας ...πατρικαίς νουθεσίαις σου» (3ον στι-χηρόν). Η ανύμνησις επαναλαμβάνεται σαφέστερον εις τον Μεγά-λον Εσπερινόν δια των εξής: «Τον ευσεβή Βασιλέα, ημαρτηκότα ποτέ, παρρησία ελέγξας, Αμβρόσιε παμμάκαρ, τούτον σαφώς, αφορισμώ καθυπέβαλες, και μετανοία παιδεύσας, θεοπρεπώς, συνηρίθμησας τη ποίμνη σου» (3ον στιχηρόν). Επιβάλων σοι εν επιτίμιον ενήργησα απροσωπολήπτως, αποβλέπων μόνον και μό-νον εις την σωτηρίαν της ψυχής σας. Ταύτα πάντα από της πλευ-ρας μου.

Ας επισκοπήσωμεν τώρα το ζήτημα από της ιδικής σας πλευράς. Παρατηρούμεν απ’αρχής μίαν εριστικήν διάθεσιν, μίαν προκατάληψιν και επίσης μίαν υπερπαραγωγήν γραπτών κειμέ-νων, θεολογικών πραγματειών και δημοσιευμάτων, διαμαρτυριών, αιτιάσεων κλπ., δι’ ων αμφισβητείτε την ακεραιότητα του ορθοδό-ξου φρονήματός μου, με υβρίζετε δε και με συκοφαντείτε. Τελευ-ταία πράξις εις την άφρονα ταύτην πορείαν σας είναι μία επιστολή σας, ήτις απεστάλη εις τους Σεβ. Ιεράρχας, ανηρτήθη εις το διαδί-κτυον (Βλ.«romfea.gr», «natapoume.pblogs.gr» κλπ.) και εδημοσιεύ-θη εις τον τοπικόν τύπον, η οποία όμως ουδέποτε έφθασεν εις εμέ ως πρωταρχικόν παραλήπτην, όπως η δεοντολογία επιβάλλει. Το άκρον άωτον αυτής της ασυνέτου πορείας καταδεικνύεται από ση-μερινόν δημοσίευμα τοπικής μας εφημερίδος με τίτλον: «Ο Σεβα-σμιώτατος με απειλεί επανειλημμένα!!!»
Μελετών επισταμένως το περιεχόμενον αυτής της ιδιότυπης «επιστολής» σας, εκυριεύθην υπό βαθυτάτης πικρίας και συγχρό-νως υπό μεγάλης απορίας. Πικρίας μεν, διότι εν αυτή περιέχονται αυθαίρετοι συλλογισμοί η συμπεράσματα, απορίας δε διότι κατέ-στη πλέον πεποίθησίς μου, ότι από της πλευράς σας υπάρχει τόση και τόσης εκτάσεως παρανόησις των πραγματικών περιστατικών, τόση σύγχυσις εις την σκέψιν σας και τόσον πάθος εις την καρδίαν σας, ώστε ουδείς διάλογος θα ήτο ποτέ δυνατόν να καρποφορήση, όσον καλόπιστος και εάν είναι. Ας αφήσωμεν λοιπόν εφ’ εξής κα-τά μέρος «μωράς ζητήσεις και γενεαλογίας και έρεις και μάχας», εφ’ όσον αύται κατέστησαν ήδη «ανωφελείς και μάταιοι» (Τιτ. γ’, 9)
Το έσχατον σημείον της εκ μέρους σας σημειωθείσης παρανοή-σεως περιέχεται εις το ακόλουθον απόσπασμα του φερομένου ως κειμένου σας: «Ελπίζω ο Σεβ/τος να τηρήσει την δημοσιογραφι-κή δεοντολογία και να αναρτήσει και τη δική μου απάντηση στην ιστοσελίδα της Ι. Μητροπόλεως». Αλλά πως, αγαπητέ μοι, να αναρτηθή ένα κείμενον, το οποίον ουδέποτε ελάβομεν επισή-μως εκ μέρους του συντάκτου του; Ποίος μας εγγυάται, ότι αυτό εί-ναι ιδικόν σας κείμενον;

Αγαπητέ μοι κ. Σημάτη,
Η οδός, την οποίαν έχετε επιλέξει δεν οδηγεί κάπου. Είναι η ο-δός μιας στείρας αρνήσεως, η οποία και σας καταξιώνει ενώπιον των οφθαλμών σας. Ευρισκόμεθα λοιπόν ενώπιον μιας πολώ-σεως. Υπάρχει πραγματικόν αδιέξοδον!
Τούτων ούτως εχόντων, κατόπιν ωρίμου σκέψεως και πολλής προσευχής, απεφάσισα να θέσωμεν Κριτήν μεταξύ υμών και ημών τον Κύριον, τον ετάζοντα νεφρούς και καρδίας. Οδηγός μου εν προκειμένω είναι οι λόγοι του Αποστόλου Παύλου προς τον μαθη-τήν του Τίτον: «Τον άνθρωπο, που ακολουθεί πλανημένες διδα-σκαλίες, συμβούλεψέ τον μια δυο φορές, κι αν δεν ακούσει ά-φησέ τον, με τη βεβαιότητα πως αυτός έχει πια διαστραφεί κι αμαρτάνει, καταδικάζοντας έτσι ο ίδιος τον εαυτό του» . Με πλήρη επίγνωσιν και με άφατον νηφαλιότητα σας παραδίδω εφ’εξής εις το έλεος και την ευσπλαγχνίαν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Έχω ήρεμον την συνείδησίν μου, ότι έπραξα κατά χρέος, άπερ έπραξα, προκειμένου να σας οδηγήσω εις την αλήθειαν, γε-γονός το οποίον και η Ιερά Σύνοδος ανεγνώρισεν ήδη δια του υπ’ αριθμ. Πρωτ. 2370 Διεκπ. 2325/22.10.2007 συνοδικού εγγράφου. Η Ιερά Σύνοδος, γράφει, «έκρινεν ότι η υμετέρα Σεβασμιότης ενήργη-σεν ορθώς...».
Κατόπιν τούτου το από της Μεγάλης Πέμπτης του έτους 2006 επιβληθέν εις υμάς επιτίμιον, της αποχής δηλονότι από του Μυ-στηρίου της Θείας Ευχαριστίας, (και ουχί του αφορισμού, όπως αυταρέσκως ισχυρίζεσθε), φιλανθρωπίαν χρώμενος, από της λή-ψεως του παρόντος αίρεται. Αίρεται μόνον και μόνον, επειδή μέ-χρι σήμερον τούτο όχι μόνον δεν επέφερε το προσδοκώμενα απο-τελέσματα, αλλά τουναντίον κατέστη εις υμάς ανώφελον και αλυ-σιτελές.
Είσαι του λοιπού ελεύθερος από του επιβληθέντος σοι επιτι-μίου. Σας εμπιστεύομαι και σας παραδίδω εις την πρόνοιαν του Κυρίου μας. Σας ευχαριστώ δι’ όσα κατ’ εμού άδικα, ψευδή, ανυπό-στατα, ενίοτε δε και υβριστικά, διετυπώσατε κατά καιρούς και σας συγχωρώ από καρδίας. Σας εύχομαι καλήν μετάνοιαν και καλόν Παράδεισον.
Παρακαλώ και σεις να με συγχωρήσετε δι’ όσα είπον η έγραψα περί υμών η καθ’ υμών και τα οποία σας προυκάλεσαν ζημίαν η θλί-ψιν. Ειρηνεύετε και υγιαίνετε!
Επί δε τούτοις διατελώ

Υμέτερος προς Κύριον ευχέτης

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ




-------------------------------------------------------------------------------------
ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΙΤΛΟ "Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΒΑΣΗ, ΜΑΛΙΣΤΑ ΔΕ Η ΠΑΤΡΙΚΗ"

Από σήμερα 19.01.2008 αίρεται το επιτίμιο της αποχής από τη θεία Κονωνία, πού είχε επιβληθή στο Θεολόγο καθηγητή του 3ου Γυμνασίου Αιγίου κ. Παναγ. Σημάτη. Στην ενέργεια αυτή οδηγηθήκαμε, αφού πεισθήκαμε πλέον, ότι η τακτική που ακολουθεί ο κ. Σημάτης οδηγεί σέ πόλωση. Δεν υπάρχει ελπίδα διεξόφου από το αδιέξοδο, παρά μόνον η αγάπη, η πατρική αγάπη ενός επισκόπου.

Ο κ. Σημάτης, επιδεικνύοντας ένα πρωτοφανές "χριστιανικό" πείσμα, αρνείται να προσέλθει σε ένα έντιμο και αξιοπρεπή διάλογο. Αντ΄αυτού δημοσιεύει συνεχώς κείμενα υποστηρικτικά των απόψεών του. Σάν κερασάκι στην τούρτα ήλθε χθεσινό δημοσίευμα τοπικής εφημερίδας μέ τίτλο:

"Ο Σεβασμιώτατος με απειλεί επανειλημμένα!!!"

Έτσι στίς πολλές ανακρίβειες, πού έχουν λεχθή ή 'έχουν γραφή, εκ μέρους του κ. Καθηγητού, προσετέθη ένας ακόμη κρίκος. Καί τώρα τί γίνεται; διερωτήθηκα. Καί η απάντηση ήλθε αυθόρμητα. Νά κάμη ο Επίσκοπος, αυτό πού όφειλε να κάμη ως πιστός ο Καθηγητής και Θεολόγος.

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2008, ΩΡΑ 15.50

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣ Κ. ΣΗΜΑΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΗ ΔΕΥΤΕΡΑ