Εσύ γιατί;...

Τώρα που κοντεύει να κλείσει ένας μήνας από τότε που ξεκινήσαμε την προσπάθειά μας, νομίζω είναι η κατάλληλη στιγμή για να πούμε δυό λόγια από καρδιάς...
Ξέρω πως η θεωρία απέχει κατά παρασάγγας από την πράξη και πολλές από σας που ξεκινήσατε με ενθουσιασμό, ίσως τα έχετε ήδη παρατήσει. Δεν πρέπει να αισθάνεστε άσχημα γι αυτό, απλά δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για σας να κάνετε αυτο το βήμα. Ξέρετε, για όλα τα πράγματα υπαρχει το κατάλληλο timing, η κατάλληλη ώρα - επί το ελληνικόν. Η απόφαση που παίρνουμε για ν'αλλάξουμε τη ζωή μας, αν δεν είναι αληθινή, δε θα πραγματοποιηθεί ποτέ. Αυτό όμως δε σημαίνει πως είμαστε ανίκανοι ή ανεπαρκείς. Σημαίνει απλά πως δεν ήταν η κατάλληλη ώρα για να συμβεί.
Όπως όταν θέλουμε να παραιτηθούμε από μια δουλειά που μας πνίγει, να φύγουμε από μια σχέση που μας σκοτώνει κι όλο το λέμε, το λέμε και δεν το κάνουμε...είναι το ίδιο πράγμα. Ξαφνικά ξυπνάμε ένα πρωί και νιώθουμε ότι δεν πάει άλλο και προχωράμε στην απόφασή μας χωρίς να το σκεφτούμε δεύτερη φορά και τίποτα δε μπορεί να μας σταματήσει πλέον. Έτσι και με τη δίαιτα. Αν το νιώσατε αυτό, όπως το ένιωσα εγώ, όχι απλά δε θα έχετε κουραστεί μέχρι τώρα, αλλά θα είστε και πολύ χαρούμενες! Γιατί πολύ απλά, δεν πήγαινε άλλο!
Ελάτε λοιπόν, με το χέρι στην καρδιά, να μου απαντήσετε σε αυτή την απλή ερώτηση:
Γιατί θέλεις ν'αδυνατίσεις; Εσύ, γιατί;
Εγώ δε θα σας πω, όχι ακόμα. Πρώτα θα σας ακούσω και μετά θα σας απαντήσω. Αν και η απάντησή μου βρίσκεται κάπου πιο πάνω, θα σας το πω και αναλυτικά.
Θα περιμένω να μου απαντήσετε όλες όσες συμμετέχετε σ'αυτή την παρέα που αδυνατίζει! Αν δεν απαντήσετε, σημαίνει ότι τα έχετε παρατήσει, ότι δεν περνάτε καν από δω και φυσικά κανένα πρόβλημα δεν υπάρχει γι αυτό, όχι σε μας τις υπόλοιπες τουλάχιστον! Σας μιλάω ειλικρινά, και μόνη μου να μ'αφήσετε και να φύγετε όλες, εγώ θα φτάσω μέχρι το τέλος! Αν δε μπει πρόσφατη φωτογραφία μου σ'αυτό το μπλογκ που να μοιάζει με αυτή που ήδη υπάρχει εδώ δεξιά (από το 2001), δεν σταματάω! Αλλά ούτε και μετά θα σταματήσω να προσέχω τη διατροφή μου και να ασκούμαι, γιατί δε θέλω να ξαναπάρω ποτέ τον δρόμο της επιστροφής προς την παχυσαρκία! Ας φτάσουμε εκεί με το καλό και μετά θα μιλήσουμε για το τι πρέπει να κάνουμε για να διατηρήσουμε το βάρος μας.
Περιμένω τις απαντήσεις σας λοιπόν και δεν το κάνω με τη μορφή γκάλοπ. Θα δείτε κι εσείς οι ίδιες ότι με το να αντιληφθείτε και να εκφράσετε γιατί το κάνετε, θα παγιωθεί ακόμα περισσότερο μέσα σας η απόφαση αυτή....

Όταν τρώμε έξω

Καλή και χρυσή η δίαιτα, όταν είμαστε σπίτι μας όμως. Όταν βγαίνουμε έξω για φαγητό, τι γίνεται; Για να είμαι ειλικρινής, σε περιόδους που έκανα δίαιτα απέφευγα να βγαίνω για φαγητό. Όταν μου το πρότειναν, αντιπρότεινα καφέ ή ποτό κι έτρωγα σπίτι μου πριν βγω. Υπάρχουν κάποες περιπτώσεις όμως που δεν μπορείς να το αποφύγεις και πρέπει να μάθουμε να προσαρμοζόμαστε σε αυτές.
Αν βγούμε σε ταβέρνα για φαγητό, είμαστε τυχεροί γιατί πάντα κάτι βρίσκεται εκεί να φάμε, κοντά στο διαιτολόγιό μας. Φροντίζουμε το μεσημέρι να έχουμε φάει το ελαφρύ γεύμα (σαλάτα ή γιαούρτι με φρούτα) για να έχουμε το βράδυ το περιθώρειο να "ξεφύγουμε" λιγάκι. Παραγγέλνουμε κοτόπουλο φιλέτο, χωρίς σως ή κρέμα φυσικά και ζητάμε να το συνοδέψουμε με λίγο ρύζι ή καλύτερα μόνο με σαλάτα και μια φέτα ψωμί (αντί για το ρύζι ή την πατάτα που θα τρώγαμε στο σπίτι μας). Εναλλακτικά μπορούμε να φάμε μια μπριζόλα ή κάτι άλλο ψητό (όπως ψαρονέφρι). Αν πάμε σε ιταλικό εστιατόριο, παραγγέλνουμε μια σαλάτα με κοτόπουλο και τυρί ή προσιούτο και ζητάμε να μας φέρουν να βάλουμε μόνοι μας λάδι ή σως για να βάλουμε λιγότερο. Αν δεν θέλετε σαλάτα, ένα ριζότο με λαχανικά ή μια σπαγγέτι ναπολιτέν είναι μια χαρά (χωρίς ψωμί φυσικά)
Αν η παρέα παραγγείλει σουβλάκια, μπορούμε να πάρουμε σκέτα καλαμάκια (4 δικαιούμαστε) κοτόπουλο ή χοιρινό και να φάμε μπόλικη σαλάτα μαζί με μια πίτα αλάδωτη. Διαφορετικά τρώμε μια πίτα τυλιχτή, αλάδωτη, με ό,τι γέμιση θέλουμε μέσα (εκτός από πατάτες) και το απολαμβάνουμε κιόλας!
Στο φαστ φουντ, υπάρχουν σαλάτες, όπως η σίζαρ, που είναι πολύ καλή λύση, αλλιώς επιλέγουμε ένα απλό σάντουιτς με μπιφτέκι κοτόπουλου ή νάγκετς κοτόπουλου με σαλάτα.
Προηγουμένως είπα ότι είμαστε τυχεροί αν φάμε έξω, γιατί έχουμε επιλογές. Αν μας καλέσουν σε τραπέζι είναι πιο δύσκολα τα πράγματα. Για να μην είμαστε αγενείς και κακοχαρακτηριστούμε, καλό είναι να μην ζητάμε από τη νοικοκυρά να κάνει κάτι ιδιαίτερο για μας, οπότε τρώμε από αυτά που έχει, αλλά σε μικρές ποσότητες. Καλύτερα να τ'αφήσουμε στο πιάτο μας και να δικαιολογηθούμε, αν ερωτηθούμε, ότι δεν πεινούσαμε πολύ.
Έτσι κι αλλιώς αυτές οι περιστάσεις δε συμβαίνουν κάθε μέρα, το ότι είμαστε σε πρόγραμμα διατροφής δε σημαίνει ότι θα γίνουμε αντικοινωνικοί και θα κλειστούμε σπίτι μας! Καλή θέληση και καλή διάθεση χρειάζεται και λύσεις θα βρίσκουμε πάντα!

Όσο πιο αργά, τόσο πιο καλά!

Κορίτσια μου, καταρχήν να σας πω ότι είμαι πολύ περήφανη για σας όλες! Τα έχετε καταφέρει θαυμάσια, ξέρετε πια τι πρέπει να κάνετε και το διασκεδάζετε κι ακόμα κι αν κάνετε καμιά παρασπονδία, δεν εγκαταλείπετε κι αυτό είναι το σημαντικότερο! Μπράβο και πάλι μπράβο!
Θα ήθελα σήμερα να μιλήσουμε για κάτι άλλο, που μπορεί κάποιες να το βλέπετε ως πρόβλημα κι όμως δεν είναι καθόλου. Αντιθέτως, θα ήταν πρόβλημα αν δε συνέβαινε...σας μπέρδεψα; Ακούστε προσεχτικά!
Τι μας πιάνει όλες όταν ξεκινάμε δίαιτα; Ανυπομονησία! Κάθε βδομάδα ανεβαίνουμε στη ζυγαριά κι όσο περσσότερο δούμε ότι χάσαμε, τόσο πιο πολύ χαιρόμαστε! Λάθος! Εφόσον κάνουμε το πρόγραμμά μας κανονικά δεν έχουμε κανένα λόγο ν'ανησυχούμε και ν'απαιτούμε να δούμε μεγάλη απώλεια. Αν συμβεί αυτό, τότε μπορεί να έχουμε πρόβλημα, σημαίνει ότι τρώμε λιγότερο απ'όσο θα έπρεπε και πρέπει να ξαναγυρίσουμε σε αυτά που ορίζει το πρόγραμμά μας. Aκόμα και το μισό κιλό τη βδομάδα θεωρείται ιδανική απώλεια. Το ένα κιλό κανονική απώλεια, από ένα κιλό και πάνω πρέπει ν'αρχίσουμε ν'ανησυχούμε και να τρώμε περισσότερο!
Γιατί δε θέλουμε τη γρήγορη απώλεια βάρους; Γιατί δεν είναι φυσιολογικό. Και οτιδήποτε μη φυσιολογικό, μπορεί να βλάψει την υγεία μας.
Πρώτον, λοιπόν, κινδυνεύουμε από αβιταμίνωση και αδυναμία. Αν εξασθενήσει ο οργανισμός μας, ατονεί το αμυντικό και ανοσιοποιητικό μας σύστημα κι είμαστε ευάλωτοι σε αρρώστιες κάθε είδους. Τα μαλλιά πέφτουν, τα νύχια σπάνε και η όψη μας θ'αρχίσει να δείχνει χλωμή και κομμένη. Άσε που το δέρμα δεν προλαβαίνει να βρει την ελαστικότητά του και γεμίζουμε χαλάρωση μέχρι και στ'αυτιά! Θέλουμε κάτι τέτοιο; Όχι βέβαια!
Δεύτερον, όσο πιο γρήγορα τα χάσουμε, τόσο πιο γρήγορα θα τα ξαναπάρουμε! Ο οργανισμός δεν προλαβαίνει να συνηθίσει στα νέα δεδομένα, παθαίνει ένα σοκ και μόλις αρχίσουμε να τρώμε λίγο παραπάνω, έστω και λίγο, δεν καίει τίποτα, τα αποθηκεύει όλα σε λίπος! Άρα τι θα κάνουμε τώρα; Μια τρύπα στο νερό; Καλύτερα να μέναμε όπως είμασταν να μην ταλαιπωρούμε και τον οργανισμό μας!
Τρίτο και σημαντικότερο, η γρήγορη απώλεια βάρους με το σύστημα της αυστηρής δίαιτας (ή αλλιώς "ξενηστικομάρα" που λέω εγώ!) έχει το εξής αποτέλεσμα: για λίγο χάνουμε γρήγορα και μετά ξαφνικά η ζυγαριά κολλάει! Βρε περνάει μια βδομάδα, περνάνε δύο κι η ζυγαριά ακίνητη! Δίαιτα εμείς κανονικά κι αποτέλεσμα μηδέν! Εκεί είναι που μας σπάνε τα νεύρα, τα παρατάμε, το ρίχνουμε στο φαγητό κι ερχόμαστε και παίρνουμε όσα χάσαμε κι ακόμα περισσότερα σε χρόνο dt!
Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί, όπως είπα και παραπάνω, ο μεταβολισμός μας παθαίνει σοκ. Aπό κει που τρώγαμε τον άμπακο ξαφνικά νηστεία μαύρη! Σου λέει "τι γίνεται εδώ; Αυτή η τρελή θα με εξοντώσει! Ας σταματήσω κι εγώ τις καύσεις, να κρατήσω θερμίδες για ώρα ανάγκης, εφόσον τ'αποθέματα κοντεύουν να εξαντληθούν!". Καταλάβατε λοιπόν; Αμύνεται ο μεταβολισμός, μπαίνει σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης τον αναγκάζει να επιβραδύνει τις καύσεις, μέχρι που σταματάει εντελώς να λειτουργεί.
Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε; Να τον ξεγελάμε! Να τον καλοπιάνουμε! Να μη μας πανικοβληθεί. Να μην μένουμε ώρες νηστικές και πεινάμε, να τσιμπάμε και το φρουτάκι μας και το ενδιάμεσο σνακ που προβλέπεται και να φουσκώνουμε το στομάχι μας με μπόλικη σαλάτα κι όλα αυτά τα έξυπνα. Γι αυτό εξάλλου και το συγκεκριμένο πρόγραμμα που σας δίνω εδώ, και που μου είχε δώσει μια εξαιρετική και νέα διαιτολόγος, τη μια βδομάδα έχει περισσότερο φαγητό, την άλλη λιγότερο και την επόμενη πάλι περισσότερο - θα το διαπιστώσετε αυτό. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, στηρίζεται ακριβώς σε αυτή τη θεωρία.
Γι όλους αυτούς τους λόγους, καταλήγουμε στο συμπέρασμα, ότι όσο πιο αργά τα χάσουμε, τόσο πιο καλά! Το αποτέλεσμα θα είναι μόνιμο, ο οργανισμός μας δε θα ταλαιπωρηθεί, δε θα "κόψουμε" στο πρόσωπο και δε θα χαλαρώσει το δέρμα μας (ειδικά όσες είμαστε πάνω από σαράντα). Και το σημαντικότερο: δε θα μας σπάσουν τα νεύρα βρε κορίτσια!...

Το άγχος στο αδυνάτισμα

Δε θα μιλήσουμε για το άγχος γενικότερα, αλλά το πώς αυτό επηρεάζει το σωματικό μας βάρος. Γνωρίζω αρκετούς ανθρώπους που το άγχος τους κόβει την όρεξη, τους κρατάει συνεχώς "στην τσίτα" και κατά συνέπεια τους κρατάει και αδύνατους.
Εγώ δυστυχώς ανήκω στην άλλη κατηγορία. Όταν είχα άγχος ή στεναχώρια ή βίωνα οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα, το έριχνα στο φαγητό. Γινόταν το διέξοδό μου, η παρηγοριά μου. Το κενό που ένιωθα στην ψυχή μου προσπαθούσα να το γεμίσω γεμίζοντας το στομάχι μου. Και τη συνέχεια την φαντάζεστε βέβαια. Αφού είχα πάρει κιλά, άρχιζα να αγχώνομαι και να στεναχωριέμαι και γι αυτόν τον λόγο κι έτσι είχα δυό στεναχώριες ν'αντιμετωπίσω!... Κάτι σας θυμίζει; Join the club!
Όπως αντιλαμβάνεστε, αυτή η αλυσίδα έπρεπε να σπάσει. Βρήκα άλλα διέξοδα για το στρες και τις στενάχωρες καταστάσεις και τώρα το μόνο που μου έμεινε είναι να ξεφορτωθώ και τα κιλά!
Ας πάμε τώρα στην περίπτωση που έχουμε αρχίσει το πρόγραμμα της δίαιτάς μας, όπως εμείς καλή ώρα κι αρχίζει να μας καταλαμβάνει άλλου είδους άγχος: Θα τα καταφέρω; Γιατί δε χάνω γρήγορα; Θα προλάβω μέχρι το καλοκαίρι; Αυτό το άγχος δεν το θέλουμε καθόλου, θα εμποδίσει την πρόοδό μας και το μόνο που θα μας κάνει είναι να θέλουμε να φάμε περισσότερο!
Τι κάνουμε λοιπόν; Χαλαρώνουμε. Ακολουθούμε το πρόγραμμά μας και δεν αφήνουμε τίποτα να μας στεναχωρεί. Τι κι αν μια φορά παρασυρθούμε και φάμε κάτι παραπάνω, ή κάτι απαγορευμένο; Δε σκάμε καθόλου. Έχουμε συνεχώς στο μυαλό μας τη σκέψη πως τώρα είμαστε πολύ καλύτερα από πριν. Πρώτα δεν κάναμε τίποτα για την εμφάνισή μας, τώρα κάνουμε, έχουμε πρόγραμμα, έχουμε στόχο. Δεν κάνουμε αγώνα δρόμου, δεν έχουμε προθεσμία λήξεως, αλλάζουμε τη διατροφή μας κι αλλάζουμε τη ζωή μας. Σιγά σιγά.
Σκεφτείτε πόσα χρόνια μας πήρε να βάλουμε τα παραπανίσια κιλά. Το δίκαιο θα ήταν να κάνουμε άλλα τόσα χρόνια να τα χάσουμε! Είμαστε πολύ τυχεροί όμως, γιατί θα τα χάσουμε πολύ πιο γρήγορα, σε μερικούς μόνο μήνες, οπότε γιατί να στεναχωριόμαστε;
Έπειτα, έρχεται εκείνη η μέρα, που ενώ έχουμε χάσει μερικά κιλά κι έχουμε χαρεί αρχικά, κοιταζόμαστε στον καθρέφτη και σκεφτόμαστε "χάλια είμαι, τι κατάφερα τόσο καιρό, αφού ακόμα χοντρή είμαι!". Και πάμε στην κουζίνα και τρώμε ό,τι δεν έχουμε φάει τόσο καιρό από τα νεύρα μας!...
Εδώ θέλει προσοχή. Κάθε φορά που θα σας πιάνουν τέτοιες κρίσεις, θα θυμάστε πως είσασταν ΠΡΙΝ χάσετε αυτά τα λίγα κιλά και δε θα θέλετε να ξαναγυρίσετε εκεί. Γι αυτό εφαρμόζουμε την απλή μέθοδο του να σκεφτόμαστε και να λέμε πόσα κιλά χάσαμε κι όχι πόσα πρέπει να χάσουμε ακόμα. Θετική σκέψη λοιπόν κι η μπόρα θα περάσει!
Το ίδιο να εφαρμόζετε κάθε φορά που κάτι θα σας αγχώνει ή θα σας στεναχωρεί. Το αφεντικό σας, ο άντρας σας, τα παιδιά σας, οποιοσδήποτε. Μην εκδικείστε τον εαυτό σας με το να του προσθέτετε βάρος, επειδή κάποιος άλλος σας σύγχυσε. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να νιώσετε ενοχές επειδή προδώσατε το στόχο σας και τον ίδιο σας τον εαυτό. Μην αφήσετε τίποτα να σας αποπροσανατολίσει, να σας εμποδίσει από το να πετύχετε το στόχο σας, να σας γκρεμίσει τ'όνειρό σας. Με λίγα λόγια φίλες και φίλοι μου, εμείς θ'αδυνατίσουμε, ο κόσμος να χαλάσει!
Υπάρχει κάτι άλλο που σας αγχώνει; Κάτι που να σας στεναχωρεί και να σας εμποδίζει να μπείτε σε πρόγραμμα; Πείτε το και θα βρούμε τη λύση. Αν δε θέλετε να το κάνετε επώνυμα, γράψτε το ανώνυμα σε σχόλιο ή στείλτε μου μέιλ στο mtzirita@hotmail.com. Και να θυμάστε: δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ που να μη μπορούμε να κάνουμε. Όλα στο μυαλό μας είναι...

Χρήσιμες γενικές συμβουλές στο αδυνάτισμα

Πολλοί από σας έγραψαν στα σχόλιά τους γενικές συμβουλές που προέρχονται από τη δική τους εμπειρία. Τις συγκεντρώνω, προσθέτω και τις δικές μου και σας τις παρουσιάζω! Ό,τι άλλο έχετε να προσθέσετε μου το στέλνετε με σχόλιο και το βάζω στη χρυσή λίστα!

1. Θέτουμε μικρούς ρεαλιστικούς στόχους, έχοντας στο βάθος του μυαλού μας τον τελικό μας στόχο.
2. Πίνουμε όσο περισσότερο νερό μπορούμε.
3. Φροντίζουμε να τρώμε το βραδυνό μας γεύμα τουλάχιστον δυό ώρες πριν την κατάκλιση
4. Σε μια κρίση πείνας τρώμε μέρος από το προγραμματισμένο επόμενο γεύμα μας ή το πολύ πολύ, ολόκληρο το γεύμα μας! Σε μένα τα "φάε ένα καρότο" ή "μια χούφτα ξηρούς καρπούς" δεν πιάνει, πεινάω χειρότερα μετά!
5. Είναι γεγονός πως όσο περισσότερες φορές την ημέρα τρώμε, τόσο περισσότερες καύσεις κάνουμε. Υπολογίστε λοιπόν αυτά που πρέπει να φάτε όλη την ημέρα και "σπάστε" τα γεύματα ανά δυό ώρες. Αν μπορείτε να το κάνετε αυτό έχετε σίγουρη την επιτυχία!
6. Τη νύχτα που κοιμόμαστε αφήνουμε το παράθυρο λίγο ανοιχτό, ώστε να έχει δροσιά κατά τη διάρκεια του ύπνου μας. Αυτό επιταχύνει τον μεταβολισμό (το καλοκαίρι βάλτε το αιρ κοντίσιον, αλλά μην παγώσετε κιόλας!)
7. Δεν πρέπει να κάνουμε εντατική γυμναστική, αν δεν έχουμε χάσει τα κιλά που θέλουμε. Δε χρειάζεται πρώτον και δεύτερον θα φουσκώσουν οι μύες μας και θ'απογοητευτούμε στο ζύγισμα! Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι περπάτημα ή ποδήλατο ή κολύμπι, χωρίς να το παρακάνουμε βέβαια!
8. Η ζυγαριά είναι απαραίτητη στην προσπάθειά μας! Ζυγιζόμαστε κάθε Δευτέρα πρωί (εφόσον αυτή είναι η μέρα που ξεκινάμε), νηστικοί κι αφού έχουμε πάει τουαλέτα και ξαναζυγιζόμαστε μετά από μια βδομάδα, χωρίς ποτέ να ζυγιζόμαστε ενδιάμεσα! Αν είμαστε αδιάθετες, δε ζυγιζόμαστε καθόλου εκείνη τη βδομάδα!
9. Αν κάποια μέρα κάνουμε μια παρασπονδία, δεν απογοητευόμαστε και δεν τα παρατάμε! Το πιθανότερο είναι πως δε θα επηρεάσει τον στόχο της εβδομάδας και σίγουρα δε θα επηρεάσει τον απώτερο στόχο μας - το πολύ πολύ να τον καθυστερήσει λιγάκι! Δείτε το στο σύνολο της βδομάδας κι αν μια μέρα φάτε παραπάνω, την επόμενη φάτε λιγότερο!
10. Δεν αγχωνόμαστε! Για τον λόγο αυτό δε βάζουμε ποτέ χρονοδιάγραμμα, δεν κυνηγάμε τον χρόνο, δε μας στεναχωρεί τίποτα! Κάνουμε το πρόγραμμά μας κι είμαστε χαρούμενοι, γιατί έχουμε ξεκινήσει, έχουμε κάνει το πρώτο βήμα κι από δω και πέρα όλα θα είναι καλύτερα, γιατί κάθε μέρα που θα περνάει, εμείς θα είμαστε καλύτεροι και πιο αδύνατοι!
11. Το φαγητό σαφώς είναι απόλαυση, αλλά όχι το παχυντικό φαγητό. Μόνο αυτό που θα μας κάνει να αδυνατίσουμε. Μόνο αυτό είναι απόλαυση για μας από δω και πέρα. Οτιδήποτε παχυντικό δε θα μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα, θα μας κάνει να νιώσουμε χειρότερα, γιατί θα μας απομακρύνει από τον στόχο μας.
12. Όταν κάποιος τρώει μπροστά μας κάτι που το "ζηλεύουμε", σκεφτόμαστε πολύ σύντομα ότι αυτός θα μας ζηλεύει, επειδή εμείς θα έχουμε αδυνατίσει κι αυτός θα έχει παχύνει! Απλούστατο!
13. Αν μας πιάσει τρομερό στερητικό σύνδρομο και δε μπορούμε ν'αντισταθούμε με τίποτα, μπορούμε να φάμε μια μπουκιά από αυτό που επιθυμούμε διακαώς. Έτσι, για να μας φύγει το μεράκι!
14. Τις περισσότερες φορές κι εφόσον έχουμε τηρήσει το πρόγραμμά μας κανονικά, όταν έχουμε το μυαλό μας στο φαγητό, είναι γιατί δεν έχουμε τίποτε άλλο στο μυαλό μας! Δηλαδή τρώμε από ανία, δεν πεινάμε πραγματικά. Η λύση εδώ είναι απλή. Βρίσκουμε κάτι άλλο να κάνουμε. Και τι καλύτερο για μας από το μπλόγκινγκ! Κάνουμε μια νέα ανάρτηση, απαντάμε στα σχόλια των αναγνωστών μας και αφήνουμε δικά μας σχόλια σε όλα τα φιλικά μπλογκς! Περνάει η ώρα μέχρι το επόμενο γεύμα χωρίς να το καταλάβουμε καν!
15. Δεν αποφασίζουμε να κόψουμε το τσιγάρο, μαζί με το φαγητό! Μια μια οι προσπάθειες, ένας ένας οι στόχοι παιδιά! Μην τρελαθούμε κιόλας!

Σας εύχομαι καλή πρωτομαγιά, εγώ θα πάω στο χωριό μου, στο Τολό κι έχω ήδη δώσει παραγγελία στη μαμά για το μενού! Το Σάββατο θα δημοσιεύσω το πρόγραμμα της επόμενης βδομάδας, για να κάνετε τα ψώνια σας, όσες είστε εδώ. Καλά να περνάτε, ναι, μπορούμε να περάσουμε πολύ καλά και χωρίς πολύ φαγητό! Ακόμα κι αν φάτε έξω, παντού μπορείτε να βρείτε κάτι που να ταιριάζει στο διαιτολόγιό σας! Και πιείτε κι ένα κρασάκι για το καλό του μήνα! Καλό μήνα σε όλες και όλους!

Από τη βεράντα μας στο Τολό για σας με την αγάπη μου!

Κλειδί Νο1: Ο στόχος!

Αγαπημένοι μου κι αγαπημένες μου, ο στόχος είναι το παν! Σε ό,τι κι αν προσπαθούμε να επιτύχουμε, αν δεν έχουμε στόχο, δεν πάμε πουθενά. Ας μιλήσουμε σήμερα για τον στόχο στην απώλεια βάρους. Θα δείτε ότι είναι μέγιστης σημασίας και αξίας.
Καταρχήν, θα πρέπει να θέσουμε όχι έναν, αλλά πολλούς μικρότερους στόχους, έτσι ώστε να έχουμε τη χαρά της επίτευξής τους σύντομα. Για παράδειγμα, εγώ έχω απώτερο στόχο να χάσω 10 κιλά. Δεν ξέρω πότε και πόσο θα μου πάρει και δε μ'ενδιαφέρει. Δε θα κάνω αγώνα ταχύτητας, δεν έχω προθεσμίες να προλάβω κι έτσι δεν αγχώνομαι (βασικό και το άγχος, θα ασχοληθούμε σε άλλη ανάρτηση).
Όμως, πριν φτάσω στον τελικό στόχο, που μπορεί να είναι πολύ μακριά, θέτω έναν μικρότερο: την πρώτη βδομάδα να έχω χάσει 1 κιλό. Πιθανόν να χάσω παραπάνω, ειδικά την πρώτη βδομάδα, αλλά ο στόχος είναι το 1 κιλό την εβδομάδα. Αν χάνω παραπάνω θα χαρώ περισσότερο, αν δεν χάσω το πρώτο κιλό την πρώτη βδομάδα, κάτι δεν έκανα καλά και θα το αλλάξω το πρόγραμμά μου. Έτσι ξεκινάω λοιπόν, βδομάδα τη βδομάδα με έναν πολύ ρεαλιστικό στόχο. Δεν βιάζομαι, ξέρω πως για να τα πάρω αυτά τα κιλά μου πήρε κάποια χρόνια - δεν έχω την απαίτηση να τα χάσω μέσα σ'ένα μήνα!
Όσον αφορά τώρα τον τελικό μου στόχο, εφαρμόζω κάτι πολύ απλό που με βοηθάει ψυχολογικά και ονομάζεται "όραμα". Οραματίζομαι τον εαυτό μου με 10 κιλά λιγότερα, με φαντάζομαι με ρούχα που τώρα δε μου κάνουν, ονειρεύομαι σκηνές συνάντησης με παλιούς γνωστούς που θα μου κάνουν κοπλιμέντα για την εμφάνισή μου, με λίγα λόγια τονώνω τον εαυτό μου και τον εμψυχώνω, γιατί όλα αυτά που φαντάζομαι μου δίνουν τόση χαρά που θέλω να φτάσω εκεί - στο στόχο μου, που είναι η πραγματοποίηση του οράματός μου.
Επίσης, κάτι άλλο πολύ σημαντικό είναι το ότι μοιράζομαι το στόχο μου με δικούς μου ανθρώπους. Στην προκειμένη περίπτωση, εσάς! Μη φοβάστε να μιλήσετε στους δικούς σας, στον σύντροφό σας και στους φίλους σας για τον στόχο σας. Πείτε τους ότι κάνετε ένα πρόγραμμα διατροφής κι ότι έχετε θέσει τον τάδε στόχο. Αυτό λειτουργεί διτά. Πρώτον θα σας συμπαρασταθούν και θα σας ενθαρρύνουν και δεύτερον θα σας δεσμεύσει υποσυνείδητα ως προς την επίτευξη του στόχου σας. Στις στιγμές που θα σας έρθει να τα παρατήσετε και ν'αρχίσετε να τρώτε με βουλιμία, θα νιώσετε ότι "εκτίθεστε" στους δικούς σας κι αυτό θα σας κάνει να το σκεφτείτε δυό φορές πριν υποκύψετε!
Να είστε πολύ ξεκάθαροι ως προς τον στόχο σας. Κάθε φορά που κάποιος με ρωτάει, "γιατί το τρως αυτό" ή "γιατί δεν τρως το γλυκό" ή οτιδήποτε σχετικό, απαντάω "γιατί έχω στόχο να χάσω ένα κιλό μέχρι το τέλος της βδομάδας". Δεν απαντάω ποτέ "κάνω δίαιτα", γιατί ο στόχος μου δεν είναι να κάνω δίαιτα, ούτε λέω "γιατί θέλω να χάσω κιλά", γιατί αυτό είναι πολύ αόριστο. Απαντάω πάντα με τον συγκεκριμένο μου, κοντινό στόχο, γιατί αυτόν έχω στο μυαλό μου. Έτσι, μπορώ πολύ εύκολα, την επόμενη φορά που θα μιλήσω με αυτό το άτομο, να του πω "τον πέτυχα τον στόχο που σου έλεγα"!
Με τους μικρούς ρεαλιστικούς στόχους, κρατάμε την ψυχολογία μας και την καλή μας διάθεση στα ύψη! Δε χρειάζεται τεράστια υπομονή, μόνο μια βδομαδούλα! Και μετά αποφασίζουμε αν θέλουμε να θέσουμε τον επόμενο στόχο - που με τη χαρά που θα έχουμε πάρει, σίγουρα θα τον θέσουμε. Σκεφτείτε θετικά λοιπόν και μη λέτε στον εαυτό σας ποτέ "πρέπει να χάσω άλλα 3, 5 ή 10 κιλά", παρά να λέτε "έχω χάσει ήδη 1, 2,3 κιλά"! Θα σας κάνει να νιώθετε πολύ όμορφα και θα σας δίνει το κουράγιο να συνεχίσετε!
Όταν ξεκίνησα το μπλογκ, δε φανταζόμουν την ανταπόκριση που θα είχε και σας ευχαριστώ όλους γι αυτό και ειδικά τα κορίτσια που κάνουν κοινή με μένα προσπάθεια κι έχουν κοινό μαζί μου στόχο. Να είστε σίγουρες πως θα το ευχαριστηθούμε σε όλη του την πορεία το εγχείρημά μας, θα το διασκεδάσουμε και θα νιώσουμε καλύτερα από ποτέ. Μου αποδείξατε πως ακόμα και το αδυνάτισμα είναι πολύ καλύτερο όταν έχεις παρέα! Σας νιώθω δίπλα μου συνέχεια και παραμένω σταθερή στο στόχο μου. Κι επειδή κάθε επίτευξη στόχου πρέπει να έχει κι ένα έπαθλο, κάπου εκεί προς το τέλος της διαδρομής σας περιμένει μιά έκπληξη...
Μείνετε μαζί μου!