Διεργασιών το ανάγνωσμα

ΑΣΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Με αμείωτους ρυθμούς συνεχίζονται οι διεργασίες μεταξύ των κομμάτων της αστικής διαχείρισης, με στόχο τη δημιουργία κυβερνητικών σχημάτων με ικανότητα εγκλωβισμού λαϊκών μαζών.
Η χτεσινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιβεβαίωσε - για την ώρα τουλάχιστον - τα σενάρια περί αποχώρησης του Π. Τατσόπουλου, λόγω της κριτικής της «Αυγής» για τις κατά καιρούς διαφοροποιήσεις απ' την επίσημη γραμμή του κόμματος. Η παρέμβαση του Αλ. Τσίπρα ήταν «πυροσβεστική», καθώς ναι μεν συνέστησε στον βουλευτή να προσέχει τι λέει, ωστόσο διαχώρισε τη θέση του απ' όσα του καταλόγισε με άρθρα του ο επίσης βουλευτής και διευθυντής της «Αυγής», Β. Μουλόπουλος.

Στο μεταξύ, αναζωπυρώνονται οι φήμες περί βημάτων προσέγγισης του ΣΥΡΙΖΑ με τη βουλευτή των ΑΝΕΛ Ρ. Μακρή, ενώ άλλες πληροφορίες φέρουν τον Αλ. Τσίπρα να έχει συναντηθεί τουλάχιστον δύο φορές τον τελευταίο μήνα (και τον διευθυντή του πολιτικού του γραφείου, Ν. Παππά, άλλη μία) με τον Π. Καμμένο, ενόψει και των εκλογών για την τοπική διοίκηση.

Αντεγκλήσεων συνέχεια μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, επανήλθε χτες στην προσπάθειά του να εξωραΐσει το ρόλο των κυβερνητικών βουλευτών. Σε «non paper» ισχυρίζεται πως δρουν υπό το καθεστώς πιέσεων, σε ένα σκηνικό στημένο «με τη στήριξη ποικίλων εξωθεσμικών κέντρων από τον χώρο του Τύπου, της χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας και της διαπλοκής, προκειμένου ακόμα και σε σύγκρουση με τη συνείδησή 

«Εθνική ομοψυχία» για ποιον

902.gr

Στην προπαγάνδα για «εθνική ομοψυχία» ενέταξαν τα αστικά Μέσα την επέτειο των 73 χρόνων από την είσοδο της Ελλάδας στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η επιχειρηματολογία τους έχει μια κλιμάκωση. Προηγήθηκαν τα εύσημα στη συγκυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ για την ψήφιση της τροπολογίας που αφορά στην αναστολή της χρηματοδότησης των κομμάτων και μετά στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ για την «προγραμματική» τους συμφωνία.

Τώρα, με αφορμή το γιορτασμό της 28ης Οκτωβρίου, φέρνουν στα μέτρα τους την πραγματικότητα εκείνης της εποχής και τη σημερινή, για να πουν ότι «οι κορυφαίοι της χώρας» πρέπει να δώσουν τα χέρια και να συμφωνήσουν «να απευθύνουν ένα σθεναρό όχι στην ξένη κατοχή», επειδή «μια τέτοια συμμαχία θα έδινε ανάσες στη δόλια πατρίδα», όπως γράφτηκε το περασμένο Σάββατο σε εβδομαδιαία εφημερίδα.

Κάνοντας ένα βήμα πιο πέρα, η ίδια εφημερίδα έγραφε ότι «η χώρα χρειάζεται επειγόντως (...) εθνικό σχέδιο που θα καταρτίσουν Ελληνες για την Ελλάδα. Και βεβαίως στη συνέχεια απαιτείται ισχυρή πολιτική βούληση και ευρεία συναίνεση για την εφαρμογή του».

Σε ποιους απευθύνονται; Πρώτα πρώτα στο λαό. Στον οποίο λένε ότι για την κακοδαιμονία του και την παράταση της κρίσης ευθύνεται η «ασυνεννοησία» ανάμεσα στα κόμματα της διαχείρισης. Πολύ περισσότερο τώρα, που η αντιπαράθεση πάνω στο δίλημμα «μνημόνιο - αντιμνημόνιο» έχει ξεπεραστεί από τα πράγματα. Του λένε ακόμα ότι η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει τη συμφωνία 

Όταν στις πλατείες ζεσταινόταν το «αυγό του φιδιού»

Πάνε δύο περίπου χρόνια απ' το ξέσπασμα των «αγανακτισμένων» και τις καθημερινές απογευματινές τους συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος, που άρχισαν να ξεθωριάζουν στις αρχές του καλοκαιριού του 2011, αφού αποδείχθηκε στην πράξη ότι δεν «φτάνει να γεμίσουμε τις πλατείες» για να ανατραπεί η αντιλαϊκή επίθεση. Επρόκειτο για μαζικά συλλαλητήρια που τα συγκροτούσαν ετερόκλητες πολιτικά και κοινωνικά δυνάμεις με σήμα κατατεθέν τους τον «αυθόρμητο» και «απολίτικο» χαρακτήρα τους. Κινητοποιήσεις που σύσσωμες αστικές και οπορτουνιστικές πολιτικές δυνάμεις περιέβαλαν με στοργή, ευθέως ανάλογη του ταξικού τους μίσους για το εργατικό λαϊκό κίνημα. Η προβολή που επιφύλαξαν στους «αγανακτισμένους» τα αστικά ΜΜΕ υπήρξε κραυγαλέα, σε σχέση με την αποσιώπηση ή τη συκοφάντηση των κινητοποιήσεων του ταξικού εργατικού λαϊκού κινήματος.

Στην πλατεία Συντάγματος στήθηκε ένα γερό παιχνίδι με έπαθλο συνειδήσεις που αναζητούσαν στα τυφλά διέξοδο, που άγονταν από μικροαστική ανυπομονησία, ανθρώπων πραγματικά οργισμένων, όχι όμως αποφασισμένων για την ανάγκη να μετουσιώσουν την οργή τους σε ταξική πάλη. Οι συνειδήσεις αυτές χειραγωγήθηκαν και τελικά ενσωματώθηκαν από δυνάμεις που παρενέβαιναν σχεδιασμένα για να καναλιζάρουν την αγανάκτηση και να εκτονωθεί ανώδυνα για το σύστημα. Κερδισμένη μεταξύ άλλων βγήκε η Χρυσή Αυγή.

Μέρος της πλατείας αποτέλεσε σωστό εκκολαπτήριο των φασιστικών της απόψεων με αλαλαγμούς όπως «Να καεί, να καεί το μπ... η Βουλή», οι «300 στο Γουδή», «Κλέφτες, κλέφτες» κλπ., που αναπαράγονταν στο πανελλήνιο απ' τα ΜΜΕ. Εκεί συναντούσε κανείς, να ξεσηκώνουν με τέτοια συνθήματα το πλήθος, ανθρώπους σκοτεινών μηχανισμών και θυλάκων, γνωστούς εθνικιστές, μέλη ειδικών ομάδων φιλάθλων, που τα Σαββατοκύριακα απαντώνται στα γήπεδα και τις άλλες μέρες μπράβοι σε νυκτερινά κέντρα.

Δεν ήταν όμως μόνο αυτοί. Έλεγε τότε ο Δ. Παπαδημούλης (ρ/σ ΑΝΤ1): «Τα μεγάλα προβλήματα των πολιτών είναι: Γιατί δεν πληρώνουν οι πλούσιοι; Γιατί δεν πιάνεται η φοροδιαφυγή; Γιατί δεν πάει κανένας φυλακή; (...) Όλα αυτά που θέτουν επί τάπητος οι αγανακτισμένοι πολίτες».

Το «πάνω μέρος» της πλατείας, που τσουβάλιαζε αυθαίρετα, οξύνοντας τα πιο αντιδραστικά, εθνικιστικά αντανακλαστικά ανώριμων πολιτικά συνειδήσεων, δε θα υπήρχε χωρίς το «κάτω μέρος» της πλατείας στο οποίο κυριαρχούσαν οι δυνάμεις του οπορτουνισμού. Κάτω από ένα «αντιμνημονιακό περίβλημα» χωρούσε κάθε καρυδιάς καρύδι. Όχι μόνο συσκότιζαν τα ταξικά

Γιατί και πώς χρησιμοποιούν τη «Χρυσή Αυγή»

Η διασύνδεση και η στήριξη της «Χρυσής Αυγής» από κεφαλαιοκράτες ή ακόμα και δυνάμεις (πολιτικές ή/και οικονομικές) από το εξωτερικό είναι δεδομένες. Τα δουλεμπορικά της γραφεία που στέλνουν πάμφθηνους εργάτες στους καπιταλιστές αυτό δείχνουν. Σύμφωνα δε με δημοσιεύματα, μερίδα επιχειρηματιών πιστεύουν πως η «Χρυσή Αυγή περιόρισε κατά πολύ τον αριστερό ακτιβισμό, με ορατά αποτελέσματα στη λειτουργία των επιχειρήσεων του κέντρου της Αθήνας. "Αφού δεν υπάρχει αστυνομία, να μία...", έλεγε σε γεύμα στο Χίλτον γνωστός βιομήχανος τροφίμων». Ταυτόχρονα, μιλά, π.χ., για αναπροσανατολισμό της εξωτερικής πολιτικής προς τη Ρωσία. Βεβαίως, αυτά όχι μόνο δεν αντιβαίνουν στην κατάταξη αυτής της οργάνωσης στο χώρο του εθνικοσοσιαλισμού, αλλά συνάδουν με τα ιστορικά προηγούμενα. Η «Χρυσή Αυγή» έχει πολιτική πρόταση για την «εθνική ανάπτυξη», που στηρίζεται στην εκτίμηση ότι η Ελλάδα διαθέτει σημαντική γεωστρατηγική θέση και πλουτοπαραγωγικές πηγές (προβάλλονται τα ανεξερεύνητα κοιτάσματα νότια της Κρήτης και στο θαλάσσιο χώρο μέχρι την Κύπρο) που δεν αξιοποιούνται λόγω του ότι οι πολιτικές ηγεσίες που κυβερνούν είναι «υπηρέτες ξένων συμφερόντων».
Οι θέσεις που προβάλλει η «Χρυσή Αυγή» εδράζονται στην άνοδο του εθνικισμού που προωθήθηκε συστηματικά από τμήματα αστικών δυνάμεων τα οποία αντιτάχθηκαν στο μείγμα διαχείρισης της κρίσης με τη μορφή των μνημονίων, διαμορφώνοντας την αντίληψη της Ελλάδας που είναι υπό κατοχή, που έχασε την εθνική της ανεξαρτησία, που είναι προτεκτοράτο της τρόικας. Αντιλήψεις που καλλιέργησαν συστηματικά όλοι οι φορείς του «αντιμνημονιακού ρεύματος» σε όλες τις εκδοχές