Όταν στις πλατείες ζεσταινόταν το «αυγό του φιδιού»

Πάνε δύο περίπου χρόνια απ' το ξέσπασμα των «αγανακτισμένων» και τις καθημερινές απογευματινές τους συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος, που άρχισαν να ξεθωριάζουν στις αρχές του καλοκαιριού του 2011, αφού αποδείχθηκε στην πράξη ότι δεν «φτάνει να γεμίσουμε τις πλατείες» για να ανατραπεί η αντιλαϊκή επίθεση. Επρόκειτο για μαζικά συλλαλητήρια που τα συγκροτούσαν ετερόκλητες πολιτικά και κοινωνικά δυνάμεις με σήμα κατατεθέν τους τον «αυθόρμητο» και «απολίτικο» χαρακτήρα τους. Κινητοποιήσεις που σύσσωμες αστικές και οπορτουνιστικές πολιτικές δυνάμεις περιέβαλαν με στοργή, ευθέως ανάλογη του ταξικού τους μίσους για το εργατικό λαϊκό κίνημα. Η προβολή που επιφύλαξαν στους «αγανακτισμένους» τα αστικά ΜΜΕ υπήρξε κραυγαλέα, σε σχέση με την αποσιώπηση ή τη συκοφάντηση των κινητοποιήσεων του ταξικού εργατικού λαϊκού κινήματος.

Στην πλατεία Συντάγματος στήθηκε ένα γερό παιχνίδι με έπαθλο συνειδήσεις που αναζητούσαν στα τυφλά διέξοδο, που άγονταν από μικροαστική ανυπομονησία, ανθρώπων πραγματικά οργισμένων, όχι όμως αποφασισμένων για την ανάγκη να μετουσιώσουν την οργή τους σε ταξική πάλη. Οι συνειδήσεις αυτές χειραγωγήθηκαν και τελικά ενσωματώθηκαν από δυνάμεις που παρενέβαιναν σχεδιασμένα για να καναλιζάρουν την αγανάκτηση και να εκτονωθεί ανώδυνα για το σύστημα. Κερδισμένη μεταξύ άλλων βγήκε η Χρυσή Αυγή.

Μέρος της πλατείας αποτέλεσε σωστό εκκολαπτήριο των φασιστικών της απόψεων με αλαλαγμούς όπως «Να καεί, να καεί το μπ... η Βουλή», οι «300 στο Γουδή», «Κλέφτες, κλέφτες» κλπ., που αναπαράγονταν στο πανελλήνιο απ' τα ΜΜΕ. Εκεί συναντούσε κανείς, να ξεσηκώνουν με τέτοια συνθήματα το πλήθος, ανθρώπους σκοτεινών μηχανισμών και θυλάκων, γνωστούς εθνικιστές, μέλη ειδικών ομάδων φιλάθλων, που τα Σαββατοκύριακα απαντώνται στα γήπεδα και τις άλλες μέρες μπράβοι σε νυκτερινά κέντρα.

Δεν ήταν όμως μόνο αυτοί. Έλεγε τότε ο Δ. Παπαδημούλης (ρ/σ ΑΝΤ1): «Τα μεγάλα προβλήματα των πολιτών είναι: Γιατί δεν πληρώνουν οι πλούσιοι; Γιατί δεν πιάνεται η φοροδιαφυγή; Γιατί δεν πάει κανένας φυλακή; (...) Όλα αυτά που θέτουν επί τάπητος οι αγανακτισμένοι πολίτες».

Το «πάνω μέρος» της πλατείας, που τσουβάλιαζε αυθαίρετα, οξύνοντας τα πιο αντιδραστικά, εθνικιστικά αντανακλαστικά ανώριμων πολιτικά συνειδήσεων, δε θα υπήρχε χωρίς το «κάτω μέρος» της πλατείας στο οποίο κυριαρχούσαν οι δυνάμεις του οπορτουνισμού. Κάτω από ένα «αντιμνημονιακό περίβλημα» χωρούσε κάθε καρυδιάς καρύδι. Όχι μόνο συσκότιζαν τα ταξικά

«Εχει φάει τα ψωμιά του»...

Πρόσφατα στον αστικό Τύπο εμφανίστηκαν δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία: «...Αρκετές μεγάλες εταιρείες ένδυσης στην Ευρώπη και στην Αμερική έχουν ανακοινώσει την πρόθεσή τους να επιστρέψουν μέρος της παραγωγής στην έδρα τους, δηλαδή να κατασκευάζουν ένα μέρος των προϊόντων στη χώρα τους. Τα ειδησεογραφικά πρακτορεία αναπαράγουν έρευνες, σύμφωνα με τις οποίες ένα 48% των αμερικανικών εταιρειών ένδυσης, με τζίρο άνω των 10 εκατ. δολαρίων, έχουν ανακοινώσει την πρόθεσή τους να μεταφέρουν την παραγωγή στη χώρα τους, όπως οι "Abercrombie", "Levi's", "Brooks Brothers". Αντίστοιχα, στην Ευρώπη, το 15% της παραγωγής του εξωτερικού επέστρεψε στην Ισπανία και την Πορτογαλία, σύμφωνα με στοιχεία της Ισπανικής Ομοσπονδίας Ενδυμάτων (Fedecom). Αυτή η τάση προκύπτει κύρια από το γεγονός ότι η αύξηση μισθών, η ανατίμηση του νομίσματος στην Κίνα, τα έξοδα μεταφοράς κ.ά. δεν την καθιστούν πλέον τόσο δημοφιλή για επενδύσεις».
Ανάλογα δημοσιεύματα εμφανίζονται ακόμη από το Γενάρη του 2013. Δημοσίευμα της «Ουάσιγκτον Ποστ» έγραφε: «Μόλις πρόσφατα, η "Apple" ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε επένδυση 100 εκατ. δολ. ώστε να "επιστρέψει" μέρος της παραγωγής των Mac από την Κίνα σε αμερικανικό έδαφος. Το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του χαμηλού κόστους απασχόλησης στην Κίνα έχει περιοριστεί δραστικά. Το 2000, η μέση ωριαία αμοιβή του βιομηχανικού εργάτη στην Κίνα ανήρχετο στα 0,52 δολάρια ΗΠΑ. Ωστόσο, έως το 2015, η εν λόγω αμοιβή θα έχει φτάσει στα 6 δολ., ιδιαίτερα δε στις βιομηχανίες που 

Με αφορμή την «Κατσέλης»

rizospastis.gr

Λίγες μέρες αφότου ο όμιλος Δαυίδ έβαλε λουκέτο στην εταιρεία «Nutriart» («Κατσέλης», «Αλλατίνη», «Πλάζα»), ως βασική αιτία της συγκεκριμένης ενέργειας προβλήθηκε σε μερίδα των αστικών ΜΜΕ η αργοπορία έγκρισης δανειοδότησης της εταιρείας από τράπεζες για να προχωρήσει πρόγραμμα αναδιάρθρωσής της. Στην ίδια ρότα, κατά την επίσκεψή του στους εργαζόμενους, ο Αλ. Τσίπρας αφού κατακεραύνωσε τον μεγαλοεπιχειρηματία ότι αφήνει 500 οικογένειες στο δρόμο «με τη δικαιολογία ότι δεν μπορεί να κάνει έναν διακανονισμό με τις τράπεζες, προκειμένου να συνεχίσει μια ιστορική επιχείρηση», κατέληξε να δηλώνει: «Η εταιρεία πρέπει να επαναλειτουργήσει. Είναι υποχρέωση των τραπεζών που έχουν χρηματοδοτηθεί αδρά από τον ελληνικό λαό με δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίησή τους. Μέρος, έστω μικρό, αυτών των χρημάτων που παίρνουν για να σταθούν να το δώσουν στην πραγματική οικονομία. Είναι υποχρέωσή τους παραγωγικές επιχειρήσεις εντάσεως εργασίας να τις κρατήσουν ανοιχτές». Και κάλεσε την εργοδοσία «να ενδιαφερθεί» και αυτή αλλά και «οι τράπεζες να δώσουν κάτι για να διατηρηθεί μια στοιχειώδης συνοχή στην παραγωγική διαδικασία και στην πραγματική οικονομία». Ενώ σε άλλο σημείο της ομιλίας του είπε: «Να είναι βέβαιοι, γιατί μας παρακολουθούν τώρα και η διοίκηση του εργοστασίου σας, αλλά και οι πραγματικοί κυβερνήτες αυτού του τόπου που είναι τραπεζίτες, ότι δεν θα τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί (...) Τα χρήματα για να διατηρηθεί η συστημική τράπεζα Eurobank,

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η δημοκρατία

Γρηγοριάδης Κώστας

«Ως εδώ η καταστροφή! Ως εδώ η συρρίκνωση της δημοκρατίας! Σε τούτο εδώ τον τόπο τίποτα δεν μας χαρίστηκε. Ολα τα κατέκτησε ο λαός μας με αγώνες και αίμα. Σε τούτη εδώ την πλατεία, τον Δεκέμβρη του '44, ο λαός μας αντιστάθηκε στον κατακτητή και διεκδίκησε τη λευτεριά. Σε τούτη εδώ την πλατεία τον Ιούλη του '65 ο λαός μας αντιστάθηκε στο Παλάτι και διεκδίκησε τη δημοκρατία. Τον Ιούλη του '74 διεκδίκησε τη Μεταπολίτευση. Τον Οκτώβριο του '81 πανηγύρισε την αλλαγή»... Το απόσπασμα από την ομιλία του Αλ. Τσίπρα στο Σύνταγμα, την περασμένη Δευτέρα.Ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει ως πρόταγμα για το λαό το ζήτημα της «δημοκρατίας». Δεν το σήκωσε τώρα ξαφνικά με την υπόθεση της κυβερνητικής Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου για την κατάργηση οργανισμών του Δημοσίου, με άμεση εφαρμογή στην ΕΡΤ. Είχε από πριν ως κεντρικό του σύνθημα την υπεράσπιση της δημοκρατίας απέναντι στην κυβέρνηση και ιδιαίτερα στη ΝΔ, την οποία άλλοτε χαρακτηρίζει «ακροδεξιά», άλλοτε καταγγέλλει ότι οδηγεί στην «εκτροπή», ότι «παρανομεί».
Πασχίζει να πείσει εργατικές, λαϊκές δυνάμεις ότι η αιτία της αντεργατικής - αντιλαϊκής πολιτικής δεν είναι η ανάγκη του κεφαλαίου να ξεπεράσει την καπιταλιστική οικονομική κρίση σε όφελός του, σε

Το ΚΚΕ, το διαδίκτυο και οι παραδοχές των μυστικών υπηρεσιών

Του
Νίκου Ρεμπάμπη, μέλους του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ
Πριν λίγες μέρες διέρρευσε σε αμερικανικές εφημερίδες και επιβεβαιώθηκε από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, ότι η NSA (η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ υπάγεται στο υπουργείο Αμυνας, είναι μία από τις 17 μυστικές υπηρεσίες που «επίσημα» δραστηριοποιούνται στις ΗΠΑ) παρακολουθεί εκατομμύρια τηλεφωνικές κλήσεις και στο πλαίσιο του προγράμματος παρακολούθησης «Prism» μπορεί μέσω των server 9 διαδικτυακών κολοσσών (όπως οι «Google», «Facebook», «Microsoft», «Yahoo», «Apple»...) να έχει πρόσβαση στα e-mail, τις διαδικτυακές συνομιλίες κάθε είδους, να έχουν ουσιαστικά «εικόνα» από όλη τη διαδικτυακή κίνηση ενός χρήστη. Δηλαδή οι μυστικές υπηρεσίες ομολόγησαν ότι μπορούν να παρακολουθούν όλους τους χρήστες του διαδικτύου. Η είδηση χρεώνεται σε διαρροή από σύμβουλο της NSA, τον Εντουαρντ Σνόουντεν, του οποίου η τύχη σήμερα αγνοείται. Μάλιστα η αρχή της παρακολούθησης χρεώνεται στην κυβέρνηση Μπους και πλέον συνεχίζει με την έγκριση της κυβέρνησης Ομπάμα (της κυβέρνησης που εκδηλώνει θαυμασμό ο ΣΥΡΙΖΑ).
Δεν είναι λίγες οι φορές που τα τελευταία χρόνια γίνονται τέτοιες παραδοχές όπως η παραπάνω, αλλά η τελευταία είναι η πλέον καραμπινάτη και από τα πλέον επίσημα χείλη. Ανεξάρτητα του για ποιον λόγο γίνονται αυτές οι διαρροές, τι σκοπούς μπορούν να εξυπηρετούν και στους ανταγωνισμούς μεταξύ των μονοπωλίων που ελέγχουν το διαδίκτυο ή και ανταγωνισμών μεταξύ καπιταλιστικών κρατών (ήδη υπάρχουν σε σχέση με το γεγονός αντιδράσεις από την ΕΕ και τη Γερμανία), αυτές οι ειδήσεις πρέπει να είναι «καμπανάκι» για τους εκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου. Με αφορμή αυτήν την είδηση έχει αξία να θυμίσουμε σήμερα τη στάση του ΚΚΕ απέναντι στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα απέναντι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και την αντίδραση ορισμένων πριν

Οι ναζί στοχοποιούν το λαό

Δίπλα στα αστικά κόμματα που διαγκωνίζονται ποιο θα πρωτοπαρουσιάσει πρόταση νόμου με «αντιρατσιστικό» περιεχόμενο, η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή έσπευσε να καταθέσει τη δική της, «για πάταξη του ρατσισμού κατά των Ελλήνων». Τι εννοούν; Στην πρόταση νόμου κινδυνολογούν ότι «το φαινόμενο της παράνομης (λαθραίας) μετανάστευσης, έχει αναδειχθεί σε μείζον πρόβλημα (...) Εχει μάλιστα αποκτήσει έναν ξεκάθαρο χαρακτήρα ασύμμετρης απειλής». Προκρίνουν βαριές ποινές κάθειρξης για όλους τους μετανάστες, όχι μόνο τους «λαθρομετανάστες», αλλά και για όποιον «μεταγενέστερα απέκτησε με οποιονδήποτε τρόπο καθεστώς νόμιμης παραμονής». Με την κατάθεση της συγκεκριμένης πρότασης νόμου, προωθούν άγριο κυνήγι όλων των μεταναστών. Ταυτόχρονα στοχοποιούν ολόκληρο τον ελληνικό λαό, προτείνοντας φυλάκιση και πρόστιμα για όποιον αντιτάσσεται σε ό,τι θεωρούν «ιστορία» οι εν Ελλάδι νεοναζί και οι όποιοι πατρόνες τους.

Τσιράκια των ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΗΠΑ, άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, κάνουν γαργάρα τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που γεννούν προσφυγιά. Αποσιωπούν ότι μεγάλο κεφάλαιο και πολιτικοί του εκπρόσωποι ενίοτε καλούν ανοιχτά μετανάστες ακριβώς όποτε χρειάζονται τέτοιο φτηνό, δίχως δικαιώματα εργατικό δυναμικό να στηρίξει την παραπέρα κερδοφορία τους. Βγάζουν λάδι τους μεγαλοεπιχειρηματίες οι χρυσαυγίτες και στοχοποιούν τους μετανάστες ως υπεύθυνους της 

Μπορεί η αστική νομοθεσία να σταματήσει το ναζισμό;

Ο ναζισμός και ο φασισμός εχθρεύονται από τη φύση τους το εργατικό κίνημα. Βασικός στόχος τους είναι το χτύπημα των μαζικών οργανώσεων της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Γι' αυτό προσπαθούν να παρεμβαίνουν με δυνάμεις τους σε αυτά

Eurokinissi

Ορισμένοι υποστηρικτές του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου και ιδιαίτερα προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ και τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν το εξής:

«Το συμπέρασμα είναι ότι μια αυστηρή ποινική αντιμετώπιση της παράνομης δράσης της Χρυσής Αυγής θα προκαλέσει την ανάσχεση των κρουσμάτων ρατσιστικής βίας. Η ηγεσία της θα κλαψουρίζει σαν θύμα διώξεων, αλλά ταυτόχρονα θα αποσύρει τα Τάγματα Εφόδου από την προκλητική δράση, κάτι που συνέβη εν μέρει ήδη από την εξαγγελία του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου. Είναι κάτι που είδαμε και το φθινόπωρο του 2005, όταν η κυβέρνηση απαγόρευσε το πανευρωπαϊκό "Φεστιβάλ Μίσους" που ετοίμαζε η οργάνωση, με αποτέλεσμα να παραδοθεί ο φυγόδικος και κατηγορούμενος για τρεις απόπειρες δολοφονίας υπαρχηγός της, ενώ και η οργάνωση "ανέστειλε τη δράση της". Το ίδιο θα γίνει και σήμερα. Τα μεσαία στελέχη θα λουφάξουν, εφόσον δεν πρόκειται στην πλειοψηφία τους για "πιστούς" κάποιας ιδέας, όπως βαυκαλίζονται μεταξύ τους, αλλά για τζάμπα μάγκες που δρουν κατά κανόνα πίσω από την ασφάλεια της νύχτας, της ανωνυμίας και της άτυπης προστασίας των διωκτικών αρχών.
Το μεγάλο μέρος των οπαδών θα κληθούν να επιλέξουν μεταξύ της νομιμότητας και της παρανομίας, γνωρίζοντας ότι αυτή η επιλογή δεν θα είναι τόσο ανέξοδη όσο υπήρξε η ψήφος τους προς το ναζιστικό μόρφωμα».(«Εφημερίδα των συντακτών», 18-19 Μάη 2013).

Ο ναζισμός και ο φασισμός είναι ιδεολογικο-πολιτικά ρεύματα, αστικά, αντιδραστικά που έχουν όμως κοινωνική βάση και ιδιαίτερη επίδραση σε κατεστραμμένα μικροαστικά στρώματα, ανέργους και ορισμένα τμήματα εργαζομένων στον καπιταλισμό.

Τροφοδοτείται από τον εθνικισμό, τον αντικομμουνισμό, την εμφυλιοπολεμική προπαγάνδα, την

Ξελασπώνει το σύστημα

Είναι γεγονός ότι η τελευταία συνεδρίαση της ΚΠΕ του ΣΥΡΙΖΑ για το επικείμενο συνέδριό του τροφοδότησε τα ρεπορτάζ του αστικού Τύπου με ένα κεντρικό ζήτημα. Τις διαφωνίες στο εσωτερικό του για τη μετατροπή του σε ενιαίο κόμμα χωρίς τις διάφορες συνιστώσες, δηλαδή τις οργανωμένες διαφορετικές πολιτικές ομάδες, οι οποίες και συγκρότησαν το εγχείρημα, ή την ύπαρξή του με τις συνιστώσες. Το αστικό πολιτικό σύστημα, σημαντικά τμήματα του κεφαλαίου, όπως φαίνεται και από τα ρεπορτάζ του αστικού Τύπου, «σπρώχνουν» τον ΣΥΡΙΖΑ στην κατεύθυνση της μορφής κόμματος χωρίς συνιστώσες, έχοντας επενδύσει στο ρόλο του ως οργανικού τμήματος του αστικού πολιτικού συστήματος σε μια περίοδο που πασχίζει να διαχειριστεί την κρίση σε όφελος του κεφαλαίου και του χρειάζονται όλοι οι μοχλοί του, δηλαδή όλα τα κόμματα που έχουν τέτοια στρατηγική, ανεξάρτητα από τη σημερινή θέση καθενός στο πολιτικό σύστημα. Αλλωστε, η δρομολόγηση της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος είναι γεγονός, αλλά η τελική του μορφή δεν έχει ολοκληρωθεί και οι διεργασίες εντείνονται. Για παράδειγμα, διάφορα τμήματα που αποσπάστηκαν από το ΠΑΣΟΚ βρίσκονται σε κινητικότητα (π.χ. Λοβέρδος, Φλωρίδης κ.λπ.), το ίδιο και τα διάφορα τμήματα που αποσπάστηκαν από τη ΝΔ, π.χ. τριγμοί στους Ανεξάρτητους Ελληνες, γράφονται διάφορα για

Για το «σχέδιο Β'» του Αλαβάνου

«

Σχέδιο δέκα σημείων» παρουσίασε την Πέμπτη ο Αλ. Αλαβάνος, ανακοινώνοντας τον πολιτικό φορέα με τον τίτλο «Σχέδιο Β'». Βασικός πυλώνας του προγράμματος που παρουσίασε είναι η έξοδος από το ευρώ και η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Λένε μεταξύ άλλων:

-- «Το θέμα της παραμονής ή της εξόδου από την Ευρωζώνη είναι το σταυροδρόμι πάνω στο οποίο βρίσκεται σήμερα η χώρα μας. Στην ιστορία των υφεσιακών κρίσεων, καμία χώρα δεν έχει μπορέσει να ανακάμψει με σκληρό νόμισμα, όπως το ευρώ. Η έκδοση εθνικού νομίσματος είναι μια μεγάλη τομή. Αμφισβητεί το μέχρι τώρα κεντρικό στρατηγικό στήριγμα της άρχουσας τάξης στην Ελλάδα, τη συμμετοχή στην ευρωπαϊκή καπιταλιστική ολοκλήρωση». Το κόμμα Αλαβάνου, όπως και όλα τα άλλα κόμματα της διαχείρισης, θέλει ανάκαμψη της οικονομίας από την κρίση και εκτιμά ότι αυτή δεν μπορεί να γίνει με σκληρό νόμισμα. Αρα, λέει ότι το ευρώ είναι τροχοπέδη για την ντόπια αστική τάξη να ανακάμψει από την κρίση και από τη σκοπιά αυτή προτείνει την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, το οποίο, μέσα από την υποτίμηση, επιφέρει ραγδαία καταστροφή κεφαλαίου και δίνει ώθηση να ξεκινήσει ο νέος κύκλος της (αναιμικής ούτως ή άλλως) ανάπτυξης. Ο λαός βέβαια θα συνεχίσει να υφίσταται όλες τις συνέπειες που προκάλεσε η κρίση, αφού ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, ακόμα και με εθνικό νόμισμα, δεν μπορεί να γίνει με μισθούς, δικαιώματα, συντάξεις και κοινωνικές παροχές στο ύψος των πραγματικών λαϊκών αναγκών. Ακόμα και μετά την υιοθέτηση του εθνικού νομίσματος, η οικονομία θα συνεχίσει να είναι καπιταλιστική,

ΣΥΡΙΖΑ Πέντε σημεία ήταν και πέρασαν...

Παπαγεωργίου Βασίλης

Τα «μίνιμουμ» προγράμματα είναι εξαιρετικά δημοφιλή στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, αν πρόκειται να διαμορφώσουν τις απαραίτητες συμμαχίες και συνεργασίες, χειραγωγώντας και το λαό, για την υλοποίηση του «μάξιμουμ» δικού του προγράμματος, που δεν είναι άλλο απ' τη διαχείριση της οικονομίας και της εξουσίας των μονοπωλίων, με διακηρυγμένο στόχο την ενίσχυση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητάς τους.

Την τελευταία πενταετία κατέθετε από μία τουλάχιστον πρόταση κατ' έτος για συμμαχία απ' τα πάνω, π.χ., Ενότητα της αριστεράς, τρίτος πόλος, αντιδεξιό μέτωπο (χάριν του οποίου το ΠΑΣΟΚ είχε βαφτιστεί δύναμη της «δημοκρατικής αντιπολίτευσης»), αντικυβερνητικό μέτωπο, συνάντηση της ριζοσπαστικής αριστεράς και δυνάμεων απ' το σοσιαλιστικό χώρο, πλατιά προοδευτική αντιμνημονιακή συστράτευση, συνάντηση δυνάμεων της αριστεράς, του ΠΑΣΟΚ και της λαϊκής δεξιάς για ένα νέο συνασπισμό εξουσίας και τελευταία, λίγο πριν τις εκλογές του 2012, η κυβέρνηση της αριστεράς.
Κάθε σχετική πρόταση συνοδευόταν άλλοτε από πέντε, άλλοτε από δέκα άξονες για συμφωνία και συνεργασία, με κοινό παρονομαστή πάντα τη διαχείριση του καπιταλισμού. Για παράδειγμα, τον Οκτώβρη του 2011 η ΚΠΕ του ΣΥΝ κωδικοποίησε τους προγραμματικούς στόχους του «νέου συνασπισμού εξουσίας» που ήθελε να διαμορφώσει. Επρόκειτο για προτάσεις που στο σύνολό τους καλλιεργούσαν αυταπάτες για αλλαγές προς όφελος του λαού με αλλαγή κυβέρνησης και όχι με αλλαγή τάξης στην εξουσία, όπως: «Αμεση ανατροπή και κατάργηση του μνημονίου, του

Για την «επίθεση του ΚΚΕ στον αστικό Τύπο»

«Η σφοδρότητα με την οποία επιτίθενται η ηγεσία και ο Ριζοσπάστης στα "αστικά" μέσα ενημέρωσης δεν είναι κάτι που πρέπει να ξενίζει... είναι ένας μηχανισμός άμυνας του κόμματος, περιφρούρησης της συνοχής του και ιδεολογικής προστασίας των μελών του, από τη δράση των αντιπάλων του», (Τάσος Παππάς, «Εφημερίδα των Συντακτών», 4/4/13, σελ. 7).
Το να διαφωνεί κανείς με την πολιτική του ΚΚΕ είναι δικαίωμά του. Δικαίωμά του είναι και να πολεμά τις Θέσεις του ΚΚΕ με επιχειρήματα ουσίας. Ομως άλλο αυτό και άλλο η επίθεση που παραποιεί και διαστρεβλώνει τις Θέσεις και την πρακτική του ΚΚΕ.
Το ΚΚΕ δεν επιτίθεται στον αστικό Τύπο λόγω άμυνας, αλλά γιατί έχει κάθε δικαίωμα να απαντά, να υπερασπίζει τον εαυτό του από τη δημοσιογραφία του τύπου «Πυρά σε όσους ασκούν κριτική», «Στην πυρά της Αλέκας», «κεφάλια παίρνει η Αλέκα» κλπ. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την αντικειμενική δημοσιογραφία;
«Ποιος θα ήταν ο ενδεδειγμένος τρόπος κάλυψης της προσυνεδριακής διαδικασίας; Η απλή παράθεση των επίσημων ανακοινώσεων; Η απλή παράθεση των Θέσεων της ΚΕ χωρίς περαιτέρω αναφορές;» Ανησυχεί ο κ. Παππάς για την ενημέρωση; Αν είναι έτσι, ας πει τι από το περιεχόμενο των Θέσεων δημοσίευσε η εφημερίδα του, έστω κριτικά, για να ενημερωθούν οι αναγνώστες;
Πώς γίνεται ο αστικός Τύπος να είναι πάντα με το μέρος των διαφωνούντων και να τους θέτει υπό την προστασία του, να τους υπερασπίζει;
Το ότι δημοσιεύονται άρθρα στο «Ριζοσπάστη» με διαφορετικές απόψεις και θέσεις, δείχνει ότι το ΚΚΕ κάνει δημοκρατικότατο διάλογο. Αλλά γιατί η πλειοψηφία δεν έχουμε δικαίωμα να

Οταν η επιθυμία βαφτίζεται πραγματικότητα

Το χαβά τους τα αστικά ΜΜΕ. Ενόψει του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ εξαπολύουν ανοιχτή επίθεση στο ΚΚΕ με ομοβροντία άρθρων για «εμφύλιο», για «κύμα διαγραφών», για «δελφίνους», για «κόντρες και αντεγκλήσεις». Φυσικά, ούτε λόγος για παρουσίαση των Θέσεων της ΚΕ για το Συνέδριο, ρεπορτάζ από τις δεκάδες εκδηλώσεις που διοργανώνουν οι Οργανώσεις του ΚΚΕ ή πρόσκληση σε εκπρόσωπο του ΚΚΕ για να παρουσιάσει τις Θέσεις του Κόμματος. Ο «πόνος» για το ΚΚΕ δεν τους έπιασε επειδή τάχα θέλουν να ενημερώσουν το λαό, αλλά γιατί θέλουν να χτυπήσουν το ΚΚΕ και δε διστάζουν να παίζουν την ίδια κασέτα κάθε μέρα, είτε ερμηνεύοντας κατά το δοκούν τις ομιλίες των στελεχών του ΚΚΕ σε κομματικές εκδηλώσεις, είτε - όπως ο διαβόητος Φώτης Παπούλιας της «Εφημερίδας των Συντακτών» - καταφεύγοντας σε γελοιότητες βγαλμένες από το κεφάλι τους.

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς στις χτεσινές υπηρεσίες τους προς τα αφεντικά τους; «Μάλλον θα κερδίσει η Αλέκα στο ΚΚΕ, αλλά θα χυθεί αίμα» («aixmi.gr» - Τάσος Παππάς), «Ενα ήταν το κόμμα» («Τα Νέα»), «Κλιμακώνεται η σύγκρουση στο ΚΚΕ» («Αυγή»), «Στα χαρακώματα πάλι το ΚΚΕ» («Δημοκρατία»), «Μάχη χαρακωμάτων» («Εφημερίδα των Συντακτών»), «Ετοιμάζουν εκκαθαρίσεις στον Περισσό» («paraskhnio.gr»), «Ετοιμάζουν διαγραφές στο ΚΚΕ» («tvxs.gr»), «Εσωκομματική χούντα από την ηγετική ομάδα του ΚΚΕ»» («spirospero.gr» - ιστοσελίδα του Σπ. Καρατζαφέρη), «Οι δέκα μέρες που θα συγκλονίσουν το ΚΚΕ - Ερχεται διάσπαση» («ethnikismos.gr» - Portal της Χρυσής Αυγής)...

***

Το πνεύμα όλων των άρθρων είναι κοινό: Αξιοποιούν απόψεις που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο του Προσυνεδριακού Διαλόγου για να διαμορφώσουν πολεμικό κλίμα (τη στιγμή που έχουν ολοκληρωθεί οι προσυνεδριακές διαδικασίες και οι Θέσεις της ΚΕ έχουν υπερψηφιστεί με συντριπτική

Με αφορμή τις εξελίξεις στην Κύπρο

rizospastis.gr

Οι ανταγωνισμοί και οι συμβιβασμοί που εκδηλώνονται στο ζήτημα της διαχείρισης της κρίσης στην Κύπρο, προσφέρονται για συμπεράσματα και δικαιώνουν τις θέσεις του ΚΚΕ. Απαντούν σε βασικά ερωτήματα που απασχολούν την ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση και στην Ελλάδα, για το αν υπάρχει φιλολαϊκός δρόμος εξόδου από την κρίση με στρατηγική διαχείρισης του καπιταλισμού, σε συνεννόηση με την ΕΕ - Ευρωζώνη και μέσα από τις δομές τους. Ορισμένα παραδείγματα:

1. Είναι ίδιο το «όχι» του λαού στα μέτρα του Γιούρογκρουπ, με το «όχι» που είπε η πλειοψηφία των κυπριακών κομμάτων στη Βουλή; Η απάντηση είναι πως όχι. Ο λαός έχει κάθε λόγο να αντιδρά στο πετσόκομμα των καταθέσεών του, σαν μέτρο για να σωθούν οι τράπεζες. Δεν είναι ίδιο όμως το σκεπτικό και των κομμάτων, που ξέρουν ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είναι όρος αναγκαίος για τη διάσωση της κυπριακής καπιταλιστικής οικονομίας, η οποία στηρίζεται κατά κύριο λόγο στις εισροές ξένων κεφαλαίων, εξαιτίας των χαμηλών φόρων και των υψηλών επιτοκίων που προσφέρει το χρηματοπιστωτικό της σύστημα. Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος (η 

 

Για τη θεωρία των «άκρων»

zacharispanos.wordpress

«Η άκρα Αριστερά συναντά την αναρχία, με το λαϊκισμό να αποτελεί το συνδετικό τους κρίκο. Ομως, δυστυχώς, ο λαϊκισμός, όταν συνδυάζεται με την απόγνωση και τη δημαγωγία, μπορεί να γίνει ακόμα περισσότερο επικίνδυνος. Το είδαμε στα επεισόδια βίας σε πολλές χώρες, αλλά και σε φαινόμενα μισαλλοδοξίας. Και η άκρα Δεξιά, επίσης, συστηματικά καλλιεργεί τη μισαλλοδοξία και δηλητηριάζει τις κοινωνίες. Το χειρότερο είναι ότι και τα δύο άκρα τροφοδοτούν το ένα το άλλο και διαλύουν τις κοινωνίες». Αυτά είπε προχτές ο πρωθυπουργός και δεν είναι πρώτη φορά που προπαγανδίζει την αντιδραστική και επικίνδυνη θεωρία των «άκρων». Αλλωστε, η αστική προπαγάνδα, τα τελευταία χρόνια, αναπαράγει αυτή τη θεωρία, με στόχο την αντιμετώπιση του εργατικού, γενικότερα του λαϊκού κινήματος. Την προβάλλουν με μεγάλη οξύτητα την περίοδο που οργανώνονται και εξελίσσονται μεγάλες εργατικές, λαϊκές κινητοποιήσεις, ταξικές αναμετρήσεις κόντρα στην πολιτική που πασχίζει να βγάλει από την οικονομική κρίση το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, τσακίζοντας δικαιώματα και κατακτήσεις της εργατικής τάξης και των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων και εξαθλιώνοντας τη ζωή τους. Οι αστοί και τα κόμματά τους έχουν γνώση ότι αυτή η πολιτική, αλλά και η έξαρση της αντεργατικής δράσης των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων,

Το κεφάλαιο ετοιμάζεται για το φαγοπότι των ΕΣΠΑ

Παπαγεωργίου Βασίλης

ΤΗ ΒΔΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ, την κυβερνητική προπαγάνδα μονοπώλησε σχεδόν η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ για τον προϋπολογισμό της περιόδου 2014 - 2020 και τα κονδύλια που απέσπασε η κυβέρνηση για λογαριασμό της ντόπιας και ξένης πλουτοκρατίας. Τα ποσά αυτά, όπως ανακοινώθηκε μετά το τέλος της Συνόδου, ήταν ύψους 18,5 δισ. ευρώ (μαζί με τις αγροτικές επιδοτήσεις) και μέχρι το Υπουργικό Συμβούλιο της Παρασκευής, με θέμα το ΕΣΠΑ, αυγάτισαν στα 44 δισ. ευρώ!Πώς έγινε αυτό; Η κυβέρνηση, για λόγους εντυπώσεων και για δέλεαρ στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, συμπεριέλαβε στα παραπάνω ποσά του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού για την Ελλάδα κάτι «υπόλοιπα» από το τρέχον πρόγραμμα και την κρατική συμμετοχή για την περίοδο 2014 - 2020, αφού η αποδέσμευση χρημάτων από το ΕΣΠΑ προϋποθέτει τη συμβολή του κράτους με κονδύλια μέχρι ενός ποσοστού επί του συνολικού κόστους του έργου.