Από πού ν’ αρχίσουμε;

(ΑΝΟΙΧΤΟ ΓΡΑΜΜΑ στους ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

και τους ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ)

Σε λίγες μέρες, στις 16 του Μάη, διεξάγονται οι Φοιτητικές και Σπουδαστικές Εκλογές. Μέσα σε μια κατάσταση απαξίωσης των Συλλόγων και των διαδικασιών τους. Χωρίς να αναδεικνύονται τα πραγματικά ζητήματα- ερωτήματα που έχει μπροστά της η φοιτητική πλειοψηφία.

Το ότι δηλαδή εδώ και τρία χρόνια εκτυλίσσεται μια άνευ προηγουμένου επίθεση σε ότι έχουν καταχτήσει οι εργαζόμενες μάζες και η νεολαία στη χώρα μας. Το ότι ιμπεριαλισμός και κεφάλαιο οικοδομούν μέρα με τη μέρα μια πραγματική βαρβαρότητα, όπου ο εργαζόμενος- δούλος θα είναι το συμπλήρωμα τη απελπισμένης στρατιάς των ανέργων και όλοι μαζί θα αποτελούν την ΚΑΥΣΙΜΗ ΥΛΗ για την ανάταση της ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑΣ του ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ αλλά και για τα ΦΙΛΟΠΟΛΕΜΑ ΣΧΕΔΙΑ των ιμπεριαλιστών στη γύρω περιοχή. Γιατί αυτά είναι που γεύεται και θα γευτεί και η νεολαία σε όλη τους την έκταση και το βάθος. Και το κίνημά της νεολαίας; Γιατί εξανεμίστηκαν τόσο γρήγορα τα αγωνιστικά καύσιμα του Σεπτέμβρη; Πως γίνεται η νεολαία να μην έχει παρέμβει στους μεγάλους απεργιακούς αγώνες, στις πλατείες και στους δρόμους ούτε μια φορά σαν οργανωμένο φοιτητικό κίνημα; Γιατί τα αμφιθέατρα των Γενικών Συνελεύσεων είναι άδεια; Και τελικά πως γίνεται όλα αυτά να έχουν τώρα ξεχαστεί;

Και τελικά μεταξύ ποιων έχουμε να διαλέξουμε; Είτε της αναχώρησης από το κίνημα με το πρόσχημα μια λαϊκή εξουσία που θα έρθει ως Δευτέρα Παρουσία, αλλά που εντωμεταξύ ζητά «εκλογές εδώ και τώρα» και καλεί το λαό να διορθώσει (!) τη ψήφο του(ΚΚΕ); Είτε το να ξοδεύεται οργή, ελπίδα, αγωνιστικότητα στα χρηματιστήρια των «εύκολων» και «άμεσων» δήθεν λύσεων που πλασάρονται από τον ΣΥΡΙΖΑ (αριστερή κυβέρνηση), και τη διολίσθηση προς αυτή τη λογική της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που άλλωστε μιλάει εδώ και καιρό για κριτική στήριξη «αριστεροαντιφατικών» κυβερνήσεων; Λογικές που προβάλλει η αριστερά μας και που λίγο έως πολύ διατείνονται πως αυτά που δεν μπόρεσε να ανατρέψει ο λαός μας με την πάλη του, θα τα κάνει αυτή, αναλαμβάνοντας κυβερνητικές καρέκλες και γραφεία ή αυξάνοντας τα ποσοστά της. Που μας καλεί να ευνουχίσουμε τη εμπειρία που συσσώρευσαν οι αγώνες του λαού μας και που ανέδειξαν την πιο απλή αλλά και δύσκολη αλήθεια: πως η υποδούλωση της χώρας και του λαού μας ΔΕΝ αποτελούν αντικείμενο ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ αλλά αντικείμενο ΠΑΛΗΣ και ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ με το ΚΑΘΕΣΤΩΣ της ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ!

Άραγε το να βάζουμε το κεφάλι μας στην άμμο σαν στρουθοκάμηλοι, είναι καλός οιωνός για το μετά; Αρνούμενοι τα πραγματικά χαρακτηριστικά ενός συστήματος που αντιδραστικοποιείται ολοταχώς (άγρια καταστολή, κατάργηση ασύλου, πρόταση Καμίνη για απαγόρευση διαδηλώσεων, στρατόπεδα συγκέντρωσης για μετανάστες και δεν έχει τελειωμό) και θα κάνει τα πάντα προκειμένου να μπορέσει να κλιμακώσει τη βάρβαρή επίθεση του. Αρνούμενοι τους αρνητικούς συσχετισμούς δύναμης που πρέπει να ανατραπούν. Ή μήπως η επιτυχία που κατέγραψε ο λαός μας στις εκλογές, παρά τις αντιφάσεις που είχε και αυτή, με το να αποδοκιμάσει την πολιτική του συστήματος, ΦTANEI για να την ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ ή έστω να τη ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ; 

Δηλαδή σήμερα έχουμε δια μαγείας βρεθεί με μαζικά και ταξικά σωματεία, με επιτροπές σε κάθε γειτονιά; Έχουμε δια μαγείας σήμερα βρεθεί με Φοιτητικούς και Σπουδαστικούς Συλλόγους ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ και ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ που αγκαλιάζονται από την φοιτητική πλειοψηφία, και αποτελούν τα εργαλεία της πάλης της;

Είτε το θέλουμε είτε όχι, αυτή η συμβιβασμένη με το σύστημα πολιτική κατεύθυνση του συνόλου σχεδόν της αριστεράς, είναι που δίνει την δυνατότητα στις αναρχοαυτόνομες ομάδες να γυαλίζουν τον αναχωρητισμό τους από το κίνημα, την πιο βαθιά ανεμπιστοσύνη τους στη νεολαία «που δεν καταλαβαίνει» (από δω οι «ήρωες» από κει το «πλήθος»), την «συμβολή» τους στην διάλυση των οργάνων και των διαδικασιών του φοιτητικού κινήματος, με ριζοσπαστικό λούστρο, καλώντας σε αποχή και αποστράτευση. Καλώντας ουσιαστικά τη νεολαία να μείνει ανοργάνωτη απέναντι στην βάρβαρη επίθεση. Που μπροστά στην ΑΣΧΗΜΗ κατάσταση των συλλόγων διαλέγει την «εύκολη» λύση της ΑΠΟΔΟΜΗΣΗΣ και όχι την πάλη για την ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ τους, την στιγμή μάλιστα που οι Σύλλογοι έχουν τεθεί στο στόχαστρο του συστήματος. Αυτός ο αναχωρητισμός μάλιστα συμπληρώνεται με μια στάση φιλανθρωπικής ΜΚΟ, που μοιράζει φωτοτυπίες (ΑΠΘ), που αναγορεύει τον εαυτό της σε μεσάζοντα για τη λύση των ζωτικών προβλημάτων της φοιτητικής νεολαίας. Για να εμπεδώσει και αυτή με τη σειρά της στο κόσμο του αγώνα την λογική της ανάθεσης που τόσο κατά τα άλλα καταριέται.

Άραγε λοιπόν, τι είναι ουτοπικό και γραφικό;

Το να συμβάλλουμε στην ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ της ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ του ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ – ΛΑΙΚΟΥ και ΝΕΟΛΑΙΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, από σήμερα, οικοδομώντας ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, για σπουδές, δουλειά με δικαιώματα, ελευθερίες, ανεξαρτησία, και με στόχο ο λαός να γίνει αφέντης στον τόπο του;

Ή να κηρύξουμε «ΣΤΑΣΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ» μέχρι να γίνει η «αριστερή κυβέρνηση» και μας τα λύσει όλα, ή άντε το πολύ να ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ το κίνημα για να τη στηρίξει; 


Αναπαράγοντας έτσι τις αυταπάτες της Χιλής του Αλιέντε, ή της Ελλάδας του 1989. Και καλά για το 1989, που η υπαρκτή μας αριστερά έδωσε γη και ύδωρ στη ΝΔ (αλλά και στο ΠΑΣΟΚ), λειτούργησε σαν γέφυρα για το ξεδίπλωμα της επίθεσης από την κυβέρνηση του Μητσοτάκη. Αλλά το ότι μετά την εκλογή του εκλεχτού της Χιλιάνικης αριστεράς, Αλιέντε, ο λαός βρέθηκε αφοπλισμένος μπροστά στο φασιστικό πραξικόπημα του Πινοσέτ, τινάζοντας στον αέρα τις αυταπάτες για μια ειρηνική μετάλλαξη του εξαρτημένου καπιταλισμού της Χιλής, το θυμάται κανείς; Ή πιστεύει κανείς πως ένα σύστημα που δεν ανέχεται κάποιους εκατοντάδες χιλιάδες στο Σύνταγμα να διαδηλώνουν μπορεί να βάλει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης τα «έχει» του;


 Μ’ άλλα λόγια εμείς αρνούμαστε πως ο λαός και η νεολαία είτε πρέπει να απογοητευτεί από ένα ενδεχόμενο μιας αριστερής κωλοτούμπας και προσαρμογής είτε οφείλει να επικυρώσει ένα πολιτικό τυχοδιωκτισμό που μπορεί να τον φέρει απροετοίμαστο με την απάντηση που θα δώσει το σύστημα με όλα του τα «όπλα».

Ας πετάξουμε από πάνω μας, από τη συνείδησή μας, την κοινοβουλευτική λογική, την λογική της ανάθεσης, ας αναμετρηθούμε με τον πραγματικό κόσμο! Με αυτόν που έχει κινητήρια δύναμη την ταξική πάλη! Και ας αποφασίσουμε τι θα αναδείξουμε, ποια κατεύθυνση θα στηρίξουμε, από ποια μεριά θα είμαστε… Όχι μόνο στις Φοιτητικές Εκλογές, όχι κυρίως σ’ αυτές αλλά και σ’ αυτές…

14/05/2012

Ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Ενισχύουμε την Πρωτοβουλία για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία

Η νεολαία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια άνευ προηγουμένου επίθεση απογύμνωσή της από κάθε δικαίωμα και κατάκτηση που οι προηγούμενες γενιές κατοχύρωσαν μέσα από σκληρούς αγώνες.

• Όταν ένας στους δυο νέους βρίσκεται άνεργος και έξω από το ταμείο ανεργίας.. Όταν ο μισθός των νέων εργαζόμενων πέφτει στα 420 ευρώ επίσημα ενώ στην πραγματικότητα χιλιάδες νέοι εργάζονται ή υποαπασχολούνται με πολύ λιγότερα ή μένουν απλήρωτοι για μήνες. Όταν η ασφάλιση, η υγεία, η παιδεία καταλήγουν να είναι εμπορεύματα απλησίαστα για την πλειοψηφία των νέων τότε γίνεται κατανοητό ότι όχι απλά μας κλέβουν το μέλλον αλλά το εκτελούν μπροστά στην αδηφαγία του κεφαλαίου και του ιμπεριαλιστικού τους ανταγωνισμού με στόχο τη μετατροπή των νέων γενιών σε σύγχρονους σκλάβους απόλυτα διαθέσιμους στην ανάπτυξη της κερδοφορία τους.
• Το νέο σχολείο που προωθείται θα εξαναγκάσει μεγάλη μάζα μαθητών από λαϊκά στρώματα να εγκαταλείψουν ακόμη και τη στοιχειώδη εκπαίδευση.
• Ο νέος νόμος πλαίσιο που ψήφισαν και προσπαθούν να εφαρμόσουν στα ΑΕΙ /ΤΕΙ δημιουργεί μια μάζα εκπαιδευμένης νεολαίας που δεν θα μπορεί να έχει επαγγελματικά δικαιώματα και θα εναλλάσσεται ανάμεσα στη ανεργία και στην ευκαιριακή απασχόληση. Ακόμη περισσότερο αποσυγκροτημένη και εντατικοποιημένη σε ρυθμούς λυκείου, συμπιεσμένη ανάμεσα στη διαγραφή και την υπόκλιση στις επιδιώξεις τους ή στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων της.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις παρεμβαίνοντας μέσα στις φοιτητικές μάζες παλεύουν να αναστρέψουν την κινηματική ύφεση που φαίνεται παροδικά να απλώνεται στα αμφιθέατρα και να δημιουργήσουν όρους για ένα φοιτητικό κίνημα αντίστοιχο των απαιτήσεων που η επίθεση του συστήματος επιχειρεί. Έχουν βαθιά πίστη ότι ο όποιος φοιτητικός αγώνας για να έχει επιτυχία πρέπει να συνδεθεί με τις λαϊκές αντιστάσεις που ξεσπούν κατά κύματα όπως έδειξε όλο το προηγούμενο διάστημα. Κατανοούν ότι για να αντιμετωπιστεί η επίθεση αυτή χρειάζεται μέτωπο κινηματικό με την συμμετοχή κοινωνικών αλλά και πολιτικών συλλογικοτήτων που παλεύουν όχι για μια "διέξοδο" μέσα από φτιασίδωμα του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος αλλά έξω και ενάντια σε αυτό ώστε να οικοδομηθεί ένας άλλος δρόμος. Αυτός του λαϊκού ξεσηκωμού που θα ανατρέψει τους  δήμιους των ονείρων του, του μέλλοντός της.

Εκτιμούν ότι η προσπάθεια για την συγκρότηση μιας κινηματικής συνεργασίας που αντιπαρατίθεται στον ιμπεριαλισμό- κεφάλαιο, που αποσαφηνίζει τους πραγματικούς υπαίτιους της επίθεσης που σήμερα βιώνει ο λαός και η νεολαία, που αναδεικνύει τον αντιιμπεριαλιστικό και αντικαπιταλιστικό αγώνα ως τον μόνο δρόμο που έχουν να διατρέξουν οι λαϊκές μάζες ώστε να οικοδομηθεί μέτωπο αντίστασης και ανατροπής χωρίς αυταπάτες για εκλογικές διεξόδους και κυβερνητικές λύσεις με αριστερά πρόσημα που θα επανεγκλωβίσουν τις μάζες σε λογικές ανάθεσης και αποχώρησης από τον κινηματικό στίβο, βοηθά τον αγώνα  των φοιτητών, των νέων εργαζόμενων.

Χαιρετίζουν τη συγκρότηση της Πρωτοβουλίας για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία που το πολιτικό πλαίσιο στόχων και εκτιμήσεών της βρίσκει σύμφωνες τις δυνάμεις των ΑΚ και θέλει να συμβάλει στο δυνάμωμα και προώθηση αυτής της πρωτοβουλίας στο χώρο των ΑΕΙ /ΤΕΙ ώστε να δυναμώσει το αντιιμπεριαλιστικό-αντικαπιταλιστικό κίνημα στη χώρα.

Καλούν τον κόσμο που στηρίζει τις ΑΚ να πλαισιώσουν τόσο την εκδήλωση της Πρωτοβουλίας στην Αθήνα στις 2/4 όσο και κάθε κινηματική δράση που θα αναλάβει.

Θέλουν η Πρωτοβουλία αυτή να παραμείνει ανοικτή σε όποιον επιθυμεί να ενταχθεί και θα επιδιώξει την έκφρασή της στο πλαίσιο των σχολών ώστε να συνδέσει τους φοιτητικούς αγώνες με τους ευρύτερους λαϊκούς.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ!*

Και ξαφνικά το αρραγές μαύρο μέτωπο των αστικών κομμάτων, του πολιτικού προσωπικού που υπακούει στις εντολές των ιμπεριαλιστών, οι εντολοδόχοι του ντόπιου κεφάλαιο που λειτουργεί για άλλη μια φορά ως «κουκουλοφόρος» απέναντι στο λαό της χώρας, αρχίζει να παρουσιάζει ρήγματα. Η συγκυβέρνηση των μνημονίων και των τραπεζιτών αρχίζει να ξεφτάει μπροστά στο διογκούμενο κύμα λαϊκής αντίθεσης στη νέα δανειακή σύμβαση που υποδουλώνει τις σημερινές και ερχόμενες γενιές στην εξαθλίωση και στον εξανδραποδισμό.

Αυτό είναι πρώτα πρώτα αποτέλεσμα των συσσωρευμένων λαϊκών αντιστάσεων που δύο χρόνια τώρα ξεσπούν σε κλίμακες πρωτοφανέρωτες και που αν και δεν έχουν καταφέρει να ανατρέψουν και να ανακόψουν αυτές τις πολιτικές έχουν δημιουργήσει ωστόσο ένα μεγάλο απόθεμα όρων και αγωνιστικών εμπειριών.

Για να έχει όμως αποτέλεσμα ο σημερινός ξεσηκωμός και για να τα καταφέρει εκεί που δεν τα κατάφεραν οι προηγούμενοι είναι αναγκαίο να ξεκαθαριστούν μερικά απλά – όσο και σύνθετα στην εφαρμογή τους- πράγματα:

1.Το ποτάμι της λαϊκής αντίστασης και της οργής δεν μπορεί να περιμένει απλά να ενεργοποιηθούν οι υπαρκτές αντιθέσεις του συστήματος. Πράγματι η «ανέλπιστη» π.χ. παραίτηση της Ξενογιαννακοπούλου, πιθανόν να δείχνει ότι οι αντιθέσεις των ξένων κέντρων εξουσίας και των ντόπιων διασυνδέσεων τους έχουν ενεργοποιηθεί εξαιτίας του λυσσαλέου ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και τροφοδοτούνται από την τεράστια λαϊκή δυσαρέσκεια, όμως αυτό δεν αρκεί.
2.Είναι απαραίτητο να εμφανιστεί στο προσκήνιο αυτόνομα ο λαϊκός παράγοντας, να πλημμυρίσουν οι δρόμοι, οι πλατείες και οι γειτονιές.
3.Ο λαϊκός ξεσηκωμός είναι απαραίτητο να εκφραστεί στο πεδίο όπου το σύστημα δεν έχει τον έλεγχο. Και να το πούμε καθαρά, αυτό το πεδίο δεν είναι οι εκλογές είτε για να «αλλάξει ο ταξικός συσχετισμός», είτε για να αναλάβει μια «κυβέρνηση με αριστερό πρόγραμμα» είτε για να εκφραστεί με «κάποιο ποσοστό» η δυνατότητα ενός «άλλου προγράμματος για την αντιμετώπιση του χρέους».
4. Ο λαϊκός ξεσηκωμός έχει το δικό του πεδίο: Τους χώρους δουλειάς, τις λαϊκές συνοικίες, τα σχολεία και τις σχολές. Έχει τους δικούς του άμεσους στόχους – όπως να μην περάσει η νέα δανειακή σύμβαση - που δεν είναι καθόλου «ταπεινοί» και «λίγοι» όπως κάποιοι νομίζουν.
5. Ο λαϊκός ξεσηκωμός δεν τοποθετείται πάνω στα εκβιαστικά διλήμματα που θέτουν οι ιμπεριαλιστές, η αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό. Το σύνθημα που «όλους μας ενώνει» δεν είναι να βγει η Ελλάδα από την ευρωζώνη αλλά η ανάγκη να μπει φραγμός στην επίθεση ως απαραίτητος όρος για να μπορεί να θέσει το λαϊκό κίνημα το «έξω από την ΕΕ» που δονούσε μέχρι πρόσφατα τις διαδηλώσεις.
6. Ο λαϊκός ξεσηκωμός πρέπει να μπορεί να ξεπερνά την αστική νομιμότητα, να επιλέγει τις μορφές και τα μέσα πάλης που θεωρεί αναγκαία και ταυτόχρονα να προετοιμάζεται για την πιθανότητα η αστική τάξη με την υποστήριξη του ιμπεριαλισμού να επιλέξει μορφές διακυβέρνησης που καταλύουν την όποια αστική νομιμότητα και τις λαϊκές ελευθερίες. Σε κάθε περίπτωση το «παιχνίδι» με τα όρια που μας παρέχει η αστική νομιμότητα με «παραδειγματικές» ενέργειες… και ποικίλα κόλπα ταχύρυθμης ανάπτυξης του κινήματος, προκειμένου να μας καταγράψουν τα ΜΜΕ, ανήκει στο παρελθόν. Απλά έχουμε περάσει σε άλλη φάση…
7.Τέλος,, ο λαϊκός ξεσηκωμός δεν μπορεί να καλλιεργεί το έδαφος για λύσεις και αιτήματα «συλλογικής διαχείρισης» της φτώχειας και της εξαθλίωσης στο όνομα της αλληλεγγύης και της απάντησης στην κρίση.
Η Αριστερά, τουλάχιστον ο κόσμος, της πέρα από τις ηγεσίες, πρέπει επιτέλους να απαντήσει και να τοποθετηθεί μπροστά στο πραγματικό ζήτημα: την δημιουργίας και οργάνωσης πραγματικού κινήματος ανατροπής!

Η επείγουσα ανάγκη να εκφραστούν όλοι αυτοί οι όροι στο «κολασμένο» διήμερο των λαϊκών κινητοποιήσεων περνά μέσα από την οικοδόμηση ενός μετώπου αντίστασης και κοινής δράσης για να ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΝΕΑ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ.

Σ` αυτό το πραγματικό πεδίο θα αναδειχτούν, θα συναντηθούν και θα «εκπαιδευτούν», όλες εκείνες οι δυνάμεις και οι λαϊκές μορφές αυτοοργάνωσης - αντίστασης και πραγματικής λαϊκής - ταξικής αλληλεγγύης που μπορούν στην πορεία να θέσουν και ζητήματα συνολικότερης κοινωνικής ανατροπής, προγράμματα αποδέσμευσης από την ιμπεριαλιστική κηδεμονία και εξάρτηση.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΝΕΑ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΚΑΙ Ο ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Ο ΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΜΜ

ΟΥΤΕ ΕΚΛΟΓΕΣ ΟΥΤΕ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ! ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΛΑΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ τους ΝΙΚΗΣΕΙΣ!

ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ!

Φλεβάρης 2012

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ –ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

*Kείμενο που μοίρασαν οι ΑΚ -ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΟΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 12/02

"ΚΟΥΡΕΜΑ" ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ: ΜΑΖΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ "ΣΩΤΗΡΕΣ" ΜΑΣ!

Κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ "σώζουν την πατρίδα"

Το υποτιθέμενο "κούρεμα" του χρέους που επέβαλε η ΕΕ και αποδέχθηκε η δουλική ελληνική κυβέρνηση, δε δίνει καμία διέοξοδο, δε σημαίνει καλύτερες μέρες για το λαό και τη νεολαία. Δε σημαίνει ούτε καν μείωση του "δημόσιου χρέους", καθώς θα υποχρεωθούμε σε νέα δάνεια.  Σημαίνει αποδοχή της εξάρτησης της χώρας, και μετατροπή της σε αποικία, με διαρκή επιτήρηση-επιτροπία. Σημαίνει σκληρότερα μέτρα, ξεπούλημα του πλούτου και των εργαζομένων της χώρας στο ξένο κεφάλαιο. Σημαίνει ότι θα πρέπει να λέμε και "ευχαριστώ", σε αυτούς που ρημάζουν τις ζωές μας γιατί τάχα "σώσανε την πατρίδα". "Πατρίδα" γι' αυτούς είναι οι τσέπες των εκμεταλλευτών, που κάθε μήνα πρέπει να φουσκώνουν όλο και περισσότερο.

Το μόνο που σώζει η κυβέρνηση είναι τα στομάχια μιας χούφτας κεφαλαιοκρατών!

Το μόνο που σώζουν η ΕΕ και το ΔΝΤ είναι τα στομάχια του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου!

Καμία αυταπάτη γι' αυτό που έρχεται - οργάνωση για την ανατροπη της επίθεσης

Καμία εμπιστοσύνη στις δηλώσεις Βενιζέλου ότι "δε θα παρθούν νέα μέτρα" ή ότι τα "χειρότερα πέρασαν". Αυτό που έρχεται είναι νέα μέτρα, νέοι φόροι, νέα επίθεση στα δικαιώματα του λαού. Ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, εργασιακές σχέσεις σκλαβιάς στον εργοδότη, παραβίαση των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Μετατροπή των κοινωνικών αγαθών (υγεία, παιδεία, ρεύμα, νερό, συγκοινωνίες) σε προνόμια των λίγων. Εξαθλίωση του λαού.

Καμία αυταπάτη ότι μπορεί να μας χαρίσει το μέλλον ο ατομικός δρόμος. Σε ένα πανεπιστήμιο όπου θα πληρώνουμε τα πάντα, τη στιγμή που οι οικογένειες μας στενάζουν. Σε μία καθημερινότητα εντατικοποίσης, μαζικών κοψιμάτων και διαγραφών. Για ένα "πτυχίο" κουρελόχαρτο, διαβατήριο για τη γενιά των 500 (και κάτω) ευρώ. Σε ένα περιβάλλον καταστολής όπου χτυπάει το δικάιωμα του καθένα να αγωνίζεται.

Ρεαλισμός δεν είναι η υποταγή και η μοιρολατρία, αλλά η οργάνωση, σε κάθε σύλλογο με στόχο την ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας σε ΣΠΟΥΔΕΣ, ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ.

Ο αγώνας για την ανατροπή των Μνημονίων και του νόμου-πλαίσιο είναι η μοναδική ρεαλιστική και υπεύθυνη πρόταση για το λαό και τη νεολαία.

Ο δρόμος έχει ήδη χαραχθεί - να τον βαδίσουμε!

Ο δρόμος του ξεσηκωμού έχει ήδη χαραχθεί από τα κινήματα λαού και νεολαίας. Οι συνεχείς απεργιακές κινητοποιήσεις, οι τεράστιες γενικές απεργίες που κατεβάζουν εκατοντάδες χιλιάδες λαού στο δρόμο, οι πλατείες, η Κερατεά, οι φοιτητικές και μαθητικές καταλήψεις, δείχνουν το δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε.

Με γνώση ότι ο δρόμος αυτός είναι ακόμα στην αρχή, είναι δύσκολος και μακρύς. Πιο οργανωμένα, πιο αποφασιστικά, με υπομονή και επιμονή. Κόντρα στην τρομοκρατία, στη συκοφάντηση από τους παπαγάλους των ΜΜΕ, στις διώξεις και την καταστολή. Χωρίς εκλογικές αυταπάτες, χωρίς να αναζητούμε εύκολες και άμεσες απαντήσεις "εδώ και τώρα", χωρίς αυταπάτες ότι ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός μπορεί να διορθωθεί, να επιστρέψει στο "κοινωνικό κράτος". Κόντρα σε λογικές "ζορό", "σωτήρων" του κινήματος, "φωτισμένων πρωτοποριών", όποιο μανδύα και αν φοράνε.

Οι λαϊκές διαδηλώσεις που μετέτρεψαν την 28η Οκτωβρίου σε ΟΧΙ απέναντι στην πολιτική της εξάρτησης και της υποδούλωσης, είναι προμύνημα του γενικευμένου λαϊκού ξεσηκωμού, και δίκαια τρόμαξαν το αστικό κατεστημένο!

Να μην περιμένουμε το αυθόρμητο ξέσπασμα της λαϊκή οργής, να οργανωθούμε μέσα στις σχολές στο πλευρό της λαϊκής Αντίστασης. Να οργανωθούμε για την ανατροπή της εκπαίδευσης του Μνημονίου, της παιδεία των λίγων κι εκλεκτών.

ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ, ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΣΠΟΥΔΕΣ-ΔΟΥΛΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

~ 18 Μάη 2011: Φοιτητικές και Σπουδαστικές Εκλογές ~ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΧΩΡΑ ΣΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΤΟΥΣ

Συνάδελφοι

Τις συνέπειες μετά την υπογραφή του Μνημονίου από την κυβέρνηση με τους αμερικάνους και ευρωπαίους ιμπεριαλιστές τη βιώνουμε στο πετσί μας. Βιώνουμε την πιο βάρβαρη επίθεση σε εργασιακά, σπουδαστικά και δημοκρατικά δικαιώματα δεκαετιών. Η ανεργία και η υποαπασχόληση καλπάζουν πλήττοντας ιδιαίτερα το πιο νεανικό και φρέσκο κομμάτι της κοινωνίας, τη νεολαία. Οι μισθοί και οι συντάξεις πετσοκόβονται, αυξάνεται συνεχώς η φορολογία και η τιμή αγαθών πρώτης ανάγκης (μεταφορές, τρόφιμα, ρεύμα, νερό). Σχολεία και νοσοκομεία συγχωνεύονται και καταργούνται το ένα πίσω από το άλλο και τα μέχρι πρότινος κοινωνικά δικαιώματα (παιδεία, υγεία ασφάλιση) μετατρέπονται σε προνόμια όσων μπορούν να πληρώσουν.

Παράλληλα, το σύστημα καταφεύγει σε άγρια κρατική βία και καταστολή. Οι ελευθερίες και τα στοιχειώδη πολιτικά δικαιώματα βρίσκονται υπό διωγμό. Διαδηλώσεις, απεργίες, ακόμα και η απλή προπαγάνδιση της αντίστασης αιωρούνται στα όρια της νομιμότητας.

Ταυτόχρονα ο εργασιακός μεσαίωνας είναι πραγματικότητα. Με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, των εργασιακών σχέσεων και την απελευθέρωση των απολύσεων οι εργαζόμενοι μετατρέπονται σε σύγχρονους σκλάβους των αφεντικών τους, χωρίς σταθερό ωράριο, χωρίς συνδικαλιστικές ελευθερίες, με την απόλυση να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πλάι πλάι με ΝΔ και ΛΑΟΣ (δηλαδή όλα τα ξενόδουλα και υποτακτικά κόμματα) ξεπουλούν τον ελληνικό λαό και τη χώρα στα ξένα αρπακτικά της ΕΕ και του ΔΝΤ (ΔΕΗ-ΟΤΕ-ΕΥΑΘ-ΟΣΕ, λιμάνια, εκτάσεις γης, κλπ).

Θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε προτεκτοράτο των ευρωπαίων και αμερικάνων ιμπεριαλιστών, που θα αποτελεί πεδίο άκρατης κερδοφορίας και εκμετάλλευσης για αυτούς, έτσι ώστε να ξεπεράσουν την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Η επίθεση όμως δεν έχει τελειωμό. Είτε με τα απανωτά μνημόνια, είτε με την αναδιάρθρωση του χρέους και την πτώχευση, οι συνθήκες ζωής μας χειροτερεύουν διαρκώς, οι ελευθερίες και τα δικαιώματά μας πετσοκόβονται. Όλο και πιο έντονα πλανιέται η απειλή της χρεοκοπίας, που σημαίνει ότι νέα μέτρα έπονται. Θέλουν να μας βαφτίσουν συνυπεύθυνους της όλης κατάστασης. Θέλουν να πείσουν το λαό ότι χρωστάει και πρέπει να πληρώσει. Ποιός χρωστάει σε ποιόν;

Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΔΕ ΧΩΡΑ - ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2011

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΤΑ ΑΕΙ-ΤΕΙ: Το μόνο χρέος που έχουμε είναι να ξεσηκωθούμε!

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΤΑ ΑΕΙ-ΤΕΙ: Το μόνο χρέος που έχουμε είναι να ξεσηκωθούμε!

Ερχεται θύελλα από Σεπτέμβρη και στα πανεπιστήμια

Η επίθεση θα αγγίξει ακόμη περισσότερο την τριτοβάθμια εκπαίδευση από το Σεπτέμβρη που έρχεται . Οπως ανακοινώσε η υπουργός Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου στη σύνοδο των πρυτάνεων στην Πιερία, είναι στις προθέσεις της να ανοίξει διάλογο από την αρχή του νέου έτους για το νέο πανεπιστήμιο, το οποίο θα ακολουθήσει το νέο σχολείο, και να τον ολοκληρώσει σε λίγους μήνες. Μέσα σε όλον αυτόν τον πανικό των αντιλαϊκών εξελίξεων, τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ δεν θα μπορούσαν να μείνουν αλώβητα. Τα καινούργια μέτρα που συζητάει η κυβέρνηση για την εκπαίδευση δείχνουν τις προθέσεις ξένου και ντόπιου κεφαλαίου να μην αφήσουν ούτε ένα δικαίωμα στα χεριά του λαού και της νεολαίας.

Μια από τις κύριες πλευρές του νέου νόμου πλαίσιο θα είναι η αλλαγή στο εξεταστικό. Πλέον ανατρέπεται η έννοια του τμήματος όπως την ξέραμε, αλλά και της δυνατότητάς του να παρέχει πτυχία. Πλέον οι φοιτητές θα εισάγονται στις σχολές και έπειτα από τη διεξαγωγή του 1ου έτους θα κατανέμονται στα προγράμματα σπουδών ανάλογα με τις επιδόσεις τους. Επιπλέον εφαρμόζεται και το ευρωπαϊκό σύστημα ECTS, τα λεγόμενα κρέντιτς, όπου παράλληλα με τη δυνατότητα του φοιτητή να αλλάζει πρόγραμμα σπουδών καταργεί πλέον και με τη βούλα το πτυχίο και τα κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα και ανοίγει το δρόμο του κυνηγιού των πιστωτικών μονάδων και του εξατομικευμένου δρόμου προς τον ατομικό φάκελο προσόντων. Βοηθητικό ρόλο στη διάλυση των πτυχίων θα παίξει και η εισαγωγή του εθνικού πλαισίου προσόντων (NQF).

Πλέον η περαιτέρω εφαρμογή της αξιολόγησης θα παίξει σημαντικό ρόλο στις συγχωνεύσεις ιδρυμάτων ή ακόμα και στο κλείσιμό τους. Ολα αυτά σε συνδυασμό με τη χρηματοδότηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ η οποία θα γίνεται μέσω συμφωνιών του κράτους με τα εκάστοτε ιδρύματα ανοίγουν πλέον ολοφάνερα το δρόμο των ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων και της άσκησης πίεσης για εφαρμογή διδάκτρων.

Τέλος, η αλλαγή στις εξεταστικές περιόδους -βλέπε ίσως και κατάργηση της εξεταστικής Σεπτεμβρίου- αλλά και η ενδεχόμενη κατάργηση του δωρεάν συγγράμματος και η αντικατάστασή του από το λεγόμενο ψηφιακό, είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα για το εφιαλτικό νέο πανεπιστήμιο που ετοιμάζουν. Ενα πανεπιστήμιο πιο άγριο και ταξικό από το προηγούμενο, με αυστηρό έλεγχο στη ροή σπουδών (βλέπε νέο τρόπο εισαγωγής) και τη ροή προς τον ατομικό φάκελο προσόντων που θα έχει μέσα το σύνολο των πιστωτικών μονάδων που μάζεψε ο φοιτητής στα 8 χρόνια φοίτησης (μην ξεχνάμε, οι πρώτες διαγραφές θα ξεκινήσουν σε δυο χρόνια) με βάση τον προηγούμενο νόμο πλαίσιο του 2006-7.

Αυτή τη στιγμή, με βάση τις προτάσεις Διαμαντοπούλου που έχουν δρομολογηθεί αλλά και τις προτάσεις Γρυσπολάκη και τη σύνοδο των πρυτάνεων, το μέλλον της σπουδάζουσας νεολαίας μοιάζει με ταινία τρόμου, με το φοιτητή σε ρόλο πρωταγωνιστή που θα μαζεύει πιστωτικές μονάδες και διαπιστευτήρια για να καταλήξει χωρίς πτυχίο, χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα, χωρίς συλλογική σύμβαση εργασίας, σταθερό μισθό, δουλειά και σύνταξη, αλλά με ελαστική εργασία, απελευθέρωση απολύσεων, επανεκπαίδευση και επανακατάρτιση για να προσαρμόζεται στις ορέξεις του κεφαλαίου, με εργασιακή ανασφάλεια και αδυναμία απάντησης σε όλα αυτά μέσα από συλλογικούς αγώνες.

Το ενιαίο της επίθεσης σε όλο το φάσμα είναι πλέον φανερό. Αυτό που  απαιτείται είναι η πλήρης συστράτευση του λαού και της νεολαίας για την αναχαίτιση της επίθεσης. Οι δυνάμεις του φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος θα αναγκαστούν ξανά να τοποθετηθούν πάνω στο δίπτυχο αντίσταση ή συνδιαχείριση και εκεί ελπίζουμε αυτή τη φορά να μην αποτύχουν όπως την προηγούμενη.  

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις καλούν τη νεολαία να μπει φραγμός στην επίθεση, να δημιουργήσει ένα πλατύ κίνημα αντίστασης για την ανατροπή της επίθεσης.

ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥΜΠΑΣ

Είμαστε κάτοικοι της Τούμπας. Άνθρωποι καθημερινοί, εργαζόμενοι, που συναντιόμαστε στο δρόμο, στο λεωφορείο, στη λαϊκή αγορά, στην ταβέρνα.

Μας γνωρίσατε στη δίμηνη προσπάθεια μας να ενημερώσουμε, να παρέμβουμε, να παλέψουμε. Να ακουστεί δυνατά: ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ: ΠΑΡΤΕ ΤΩΡΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΙΣΩ

Σας καλούμε όλους

στη 2η  Λ Α Ϊ Κ Η  Σ Υ Ν Ε Λ Ε Υ Σ Η

(Απολογισμός της ως τώρα δράσης μας και συζήτηση για τις στρατηγικές αντίστασης, αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης)

την Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010 και ώρα 7:30 το απόγευμα

στο ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ του ΔΗΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ στην Τούμπα

( απέναντι από το γήπεδο του ΠΑΟΚ )

ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ

Να κάνουμε πράξη την αλληλεγγύη και την αντίσταση.

Κίνημα νεολαίας στο πλευρό της λαϊκής αντίστασης

Η σπουδάζουσα του ΚΚΕ(μ-λ) συζητάει μπροστά στην 7η Συνδιάσκεψη.

Με πρωτοβουλία της σπουδάζουσας του ΚΚΕ(μ-λ), θα διοργανωθούν δύο ανοικτές συζητήσεις για την Αριστερά, που είναι το κύριο θέμα της 7ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ) και τελειώνει στις 12-13-14 Μάρτη στην Αθήνα.

Η πρώτη (Παρασκευή 26 Φλεβάρη στις 18:00) θα ασχοληθεί με το ζήτημα του διεθνούς κινήματος.
Θα επιχειρήσει να ανοίξει το ζήτημα του διεθνούς επαναστατικού κινήματος, των προχωρημάτων και των αδυναμιών του. Μέσα από αναφορές στις ζώνες των θυελλών, στο Νεπάλ, την Ινδία και άλλες περιπτώσεις θα παρακινήσει μια κουβέντα για το παρελθόν το μέλλον και τη σημασία αυτών των κινημάτων, που αμφισβητούν το μονόδρομο του καπιταλισμού και το ανέφικτο της επανάστασης και του σοσιαλισμού.
Επίσης θα καταπιαστεί με τη Νέα Ευρωπαϊκή Αριστερά, όπως εκφράζεται στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Πορτογαλία. Εγχειρήματα που γνώρισαν αποθεωτικές κριτικές, δεν αποτελούν όμως παρά το ξαναζέσταμα της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας.

Η δεύτερη συζήτηση (Παρασκευή 5 Μάρτη στις 18:00) θα αφορά το ζήτημα της κρίσης του κεφαλαίου και τον πολιτική της επίθεσης στο λαό, το Μέτωπο Αντίστασης και την ανεπάρκεια της υφιστάμενης αριστεράς.

ΜΑΖΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της εκπαιδευτικής αντιμεταρρύθμισης

10 χρόνια μετά την διακήρυξη της Μπολόνια και η προσπάθεια διαμόρφωσης μιας ολοένα και πιο ταξικής Τρίτης βαθμίδας συνεχίζεται. Η οικονομική κρίση και ο ολοένα αυξανόμενος ανταγωνισμός ΗΠΑ- ΕΕ παροξύνει τις τάσεις προχωρήματος της επίθεσης στην Τρίτη βαθμίδα. Άλλωστε το προχώρημα της επίθεσης και η εφαρμογή του ΄΄ πνεύματος της Μπολόνια ΄΄ είναι αυτό που απασχολεί την υπουργό και το πρυτανικό και καθηγητικό σώμα σε όλες τις τελευταίες τους συναντήσεις.

Προσπαθούνε επίμονα να ξεπεράσουν όλους τους σκοπέλους και να βρούνε μια συμβιβαστική φόρμουλα ώστε να προχωρήσει η κατηγοριοποίηση – αξιολόγηση των ιδρυμάτων, να παρακάμψουνε το άρθρο 16 και να επιτρέψουνε την παράλληλη λειτουργία μιας ιδιωτικής Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και πιέζουνε ώστε να εφαρμοστούν τα σημεία του νέου νόμου πλαισίου 3549/2007 που δεν έχουνε ακόμα εφαρμοστεί στο σύνολο των ιδρυμάτων.

Διαμαντοπούλου και πρυτάνεις συμφώνησαν στην τελευταία σύνοδο των πρυτάνεων να προχωρήσει το σπάσιμο των σπουδών σε 2 κύκλους, να εφαρμοστούν στο σύνολο των σχολών Εσωτερικοί Κανονισμοί Λειτουργίας, να δημιουργηθούν αλυσίδες μαθημάτων και προαπαιτούμενα μαθήματα και να εφαρμοστεί στην πράξη η διάταξη για τους αιώνιους φοιτητές, όπως καθορίζει ο νόμος 3549/2007.

Παράλληλα αναζητείται συμβιβαστική φόρμουλα ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουνε ιδιωτικά τριτοβάθμια ιδρύματα ώστε να υπάρχει αντιστοιχία με την Ευρωπαϊκή οδηγία 36/05. Το νέο προσχέδιο νόμου που ετοιμάζει το υπουργείο για την θέσπιση Εθνικού Πλαισίου Επαγγελματικών Προσόντων (ΕΠΕΠ) αντίστοιχο του ευρωπαϊκού αντιστοιχεί την ελληνική εκπαίδευση με το ΄΄ευρωπαϊκό πνεύμα΄΄ (καταργούνται τα πτυχία και αντιστοιχούνται σε προσόντα επιπέδου από 1-8) και ΄΄δένει΄΄ όλους τους έως τώρα νόμους και ρυθμίσεις σε μια ενιαία αντίληψη και λογική για την Τρίτη Βαθμίδα.

Έχει γίνει πλέον σαφές πως το αντικείμενο των αλλαγών στην Τρίτη βαθμίδα είναι το χτύπημα του δικαιώματος του λαού και της νεολαίας στις σπουδές, στη δουλειά και στις ελευθερίες.

Το σπάσιμο σε κύκλους σπουδών, οι εσωτερικοί κανονισμοί λειτουργίας, οι αλυσίδες και τα προαπαιτούμενα σε συνδυασμό με ήδη κατοχυρωμένες αντιλήψεις και πρακτικές του καθηγητικού σώματος (μαζικά κοψίματα, απουσιολόγιο, πολλαπλασιασμός εργαστηρίων και θεμάτων) διαμορφώνει ασφυκτικούς ρυθμούς σπουδών, όπου μόνο λίγοι μπορούν να αντεπεξέλθουν. Δεν είναι τυχαία η ραγδαία αύξηση της παραπαιδείας (φροντιστήρια, ιδιαίτερα μαθήματα) τα τελευταία χρόνια στην Τρίτη Βαθμίδα.

Η θέσπιση πιστωτικών μονάδων στο ΄΄πνεύμα της Μπολόνια΄΄, η κατάργηση του πτυχίου και η αντικατάστασή του με προσοντολόγιο χτυπούνε ευθέως το δικαίωμα του λαού και της νεολαίας στην μόνιμη και σταθερή δουλειά. Το κεφάλαιο προωθεί την απασχολησιμότητα - ανεργία- επανακατάρτιση ξανά ανεργία ή απασχολησιμότητα και προσπαθεί να αντιστοιχήσει την εκπαίδευση στην πολιτική της ανεργίας και της ημιαπασχόλησης. Θέλει να βάλει την ταφόπλακα στο δικαίωμα στη δουλειά και σε όλα τα άλλα δικαιώματα με τα οποία αυτό συνδέεται (ασφάλιση, σύνταξη, πρόνοια) και να μας γυρίσει σε εποχές ενός νέου εργασιακού μεσαίωνα.

Παράλληλα προχωρά με γοργούς ρυθμούς στην πλήρη κατεδάφιση των λαϊκών ελευθεριών. Επιχείρηση που περνά μέσα από την προσπάθεια κατάργησης- απονομιμοποίησης του ασύλου στην λαϊκή συνείδηση. Η καταπάτηση του τον Δεκέμβρη από τις δυνάμεις των ΜΑΤ (στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων με αφορμή τον 1 χρόνο από την δολοφονία Γρηγορόπουλου) ανέδειξε με πολύ σαφή τρόπο τις προθέσεις του συστήματος και της κυβέρνησης του. Η συζήτηση που έχει ανοίξει για την αλλαγή των καταστατικών των συλλόγων και που υποστηρίζεται από τις κυρίαρχες παρατάξεις ΔΑΠ και ΠΑΣΠ στα πανεπιστήμια θέλει να βάλει ταφόπλακα στο φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα όπως μέχρι τώρα το ξέραμε.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις έχουνε καθαρό πως αυτή η επίθεση δεν έχει τελειωμό. Τρώγοντας άλλωστε ανοίγει και η όρεξη. Η εισαγωγή ΔΙΔΑΚΤΡΩΝ στα πανεπιστήμια, όπως φυσικά σε όλα τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά ιδρύματα και η λειτουργία της Τρίτης βαθμίδας με πλήρη ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια είναι στους όχι πολύ μακρινούς στόχους του υπουργείου. Έτσι ελπίζει να διαμορφώσει ένα πλήρες ταξικό πανεπιστήμιο, για λίγους και εκλεκτούς, πλήρως στοιχισμένο στις νέες ανάγκες του κεφαλαίου στην παραγωγή, όπως τις καθορίζει η ανατροπή του ταξικού – πολιτικού συσχετισμού σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαών.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις έχουνε καθαρό πως αυτή η πολιτική δεν μπορεί να ορθολογικοποιηθεί με προτάσεις στα όργανα συνδιοίκησης και στους θεσμούς που ο ρόλος τους είναι να εφαρμόσουνε αυτήν την πολιτική. Ακόμα παραπέρα, έχουνε καθαρό πως η υπεράσπιση π.χ. του ασύλου δεν είναι υπόθεση των πρυτάνεων (άλλωστε σύσσωμοι συμφώνησαν στην κατάργησή του), αλλά των ίδιων των φοιτητικών και σπουδαστικών μαζών.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις έχουνε καθαρό πως αυτή η πολιτική δεν θα φρενάρει και δεν θα ανατραπεί εάν δεν την φρενάρουν και δεν την ανατρέψουν με τους αγώνες τους, αυτοί τους οποίους θίγει, ο ίδιος ο λαός και η νεολαία. Η νεολαία και ο λαός απέδειξε όλα τα τελευταία χρόνια με τα ξεσπάσματα του πως θέλει και μπορεί να φρενάρει και να ανατρέψει πλευρές της αντιλαϊκής πολιτικής.

Αποδείχτηκε επίσης πως χρειάζεται πιο αποφασιστική οργάνωση της πάλης, πιο ουσιαστική αποσαφήνιση των μετώπων πάλης της νεολαίας. Η συμβολή όλων των αγωνιστών που κατανοούνε αυτήν την αναγκαιότητα στην διαμόρφωση του ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ του λαού και της νεολαίας είναι απαραίτητη μέσα στους χώρους της εκπαίδευσης.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις καλούν κάθε νεολαίο να συμμετέχει στις μαζικές διαδικασίες του συλλόγου του, στις Γενικές συνελεύσεις και να συνδιαμορφώσει μαζί με όλους τους φοιτητές προτάσεις αντίστασης και αγώνα απέναντι σε αυτήν την πολιτική.

• ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ
• ΕΝΙΑΙΟ ΠΤΥΧΙΟ ΩΣ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ
• ΚΑΤΩ Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ 3549/2007
• ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΣ- ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΔΗΓΙΑ 36/05
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ- ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ – ΑΝΤΙΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ – ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ

ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΕΙ- ΤΕΙ

18-01-2010