Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περίπατοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περίπατοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 27 Μαρτίου 2013

malcolmia, άνοιξη και μικρές σκέψεις

 
 
 
 
 

 

 
 

 
 
 
 
 
 



Το βλέπω κάθε χρόνο, όμως  έψαξα πολύ για να βρω το όνομα αυτού του, λιλιπούτειου αγριολούλουδου που ντύνει με ένα υπέροχο ανοιχτό μωβ χαλί την παραλία: "malcolmia graeca"  (ποικιλίες της malcolmia: flexuosa, littorea, maritima).
Κι αν πλησιάσει κανείς να το δει από κοντά, έχει τόσες λεπτομέρειες ομορφιάς, αλλά και τόση δύναμη: είναι από τα πρώτα αγριολούλουδα που ανθίζουν πολύ νωρίς, προαναγγέλλοντας την άνοιξη.  
 
Ευτυχώς η άνοιξη δεν ξεχνά να έρθει πάντα μετά τον χειμώνα. Ας ευχηθούμε το ίδιο και για έναν άλλο βαρύ χειμώνα που διανύουμε εμείς, τώρα και η Κύπρος, ελπίζοντας στα λόγια του ποιητή: «Τούτος ο τόπος είν' ένας μύθος από χρώμα και φως ένας μύθος κρυφός με τον κόσμο του ήλιου δεμένος. Καθ' αυγή ξεκινά ν'ανταμώσει ξανά το δικό του αθάνατο γένος.»  (Nίκος Γκάτσος)
 
Ασυναίσθητα, ψάχνοντας για το όνομα του αγριολούλουδου, ήρθε στο νου μία παληά ανάρτησή μου με έναν περίπατο στον ίδιο τόπο και ο Κώστας  με τις τόσες  γνώσεις του για τις μέλισσες και τα λουλούδια, που σίγουρα θα ήξερε να μου πει το όνομά τους.
Έτσι ήρθαν στο νου και πόσοι έχουν κλείσει το blog τους, ή έχουν σταματήσει να αναρτούν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, ή απλά έχουμε χαθεί, αλλά και πόσοι από μας που συνεχίζουμε, έχουμε αραιώσει τις γραφές μας…
Σαν σήμερα, είχα στείλει την πρώτη ισχνή αστεροαχτίδα να ταξιδέψει στους άγνωστους και μετά αγαπημένους κόσμους των αστεριών σας. Και το ταξίδι ήταν μαγικό. Ένα τεράστιο ευχαριστώ για όσα πολύτιμα μου χαρίσατε και ήταν πάρα μα πάρα πολλά.
Σήμερα, μέσα στις πρώτες μέρες της άνοιξης, μια αστεροαχτίδα μικρής σκέψης, ταξιδεύει σε όσα από τ΄αστέρια μου της γης, τ΄ουρανού, μεταξύ ουρανού και γης, με διάφορους τρόπους μου λείπουν και με την ευχή: "Να είναι καλά"! :)
 
 
 
 
Δυστυχώς το "Slide" έχει κλείσει εξαφανίζοντας μαζί και τις προηγούμενες επετειακές αφιερώσεις με εικόνες  σε slideshow, ένα "ταξίδι στ' αστέρια" όπως τα είχα ονομάσει:).  Έφτιαξα ένα βιντεάκι με αυτές, απλώς για να υπάρχει γιατί δεν εμφανίζονται πια στο blog. Αν θέλει κάποιος να το δει, θα είναι εδώ.

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

Όπως;






Γυμνά τα κλαδιά των δένδρων ικετεύουν τον ουρανό για την άνοιξη


Τα πεσμένα γύρω φύλλα- ιμάτια,  απόδειξη, 


ξόρκι και τάμα.








Χειμώνας, κι ενώ όλα φαίνονται σκοτεινά, το φως βρίσκει μονοπάτι





σ' ένα ξωκλήσι.




 Τρυπώνει μέσα από ένα παράθυρο ,



  μια μισάνοιχτη πόρτα,




και  βασιλεύει στη φλόγα ενός μικρού καντηλιού.  
(Όπως, η αγάπη)






update 13.2.2012

(..όπως και η ελπίδα)

Τρίτη 17 Μαΐου 2011

Ένας μικρός στόχος..

Στο τρένο. Κατεύθυνση προς Βορρά.





 
Διάφορες σκέψεις τρέχουν κι αυτές στις δικές τους σιδηροτροχιές και ενδιάμεσους σταθμούς,




στους δικούς τους χρόνους και συνθήκες καιρού





σαν διάφανοι καθρέφτες που στέκονται απέναντι, μπερδεύονται και καθρεφτίζονται η μία μέσα από την άλλη.



Ανάμεσα μια μικρή σκέψη περαστική, ένας απλός μικρός στόχος δίπλα στις υποχρεώσεις, κάτι που δεν έγινε κατορθωτό άλλες φορές.

 

Ο χρόνος που προσφερόταν, λίγη ώρα το πρωί Κι ο καιρός συννεφιασμένος με πιθανότητα βροχής




 Περπατώντας..














δίπλα σε ποδηλάτες,


  

 απέναντι από τους γερανούς του λιμανιού,

ανάμεσα από εικόνες..



εγκλωβισμένης αρχοντιάς και αρχαίας δόξας για αποκούμπι,



 
σύμβολα και βαρκούλες


 
το χαμόγελο ενός φεγγαριού στην ακροθαλασσιά ν’ ανοίγει τη καρδιά,






και τα το πέταγμα ενός γλάρου να ταξιδεύει το βλέμμα…




ανάμεσα από όλα αυτά…




…ο στόχος εμφανίσθηκε μπροστά!:)





Ομπρέλες δίπλα στη θάλασσα, ανεβαίνουν σαν διάφανες φυσαλίδες από την γη..


προσπαθώντας ν’ αγγίξουν ουρανό.





όπως σε όνειρο (ειδωμένο επιτέλους από κοντά.)


Τόσο μικρός στόχος
όμως μια μικρή χαρά,
τόσο απλά..




Κυριακή 1 Μαΐου 2011

πρωτομαγιά







αραιή συννεφούλα σήμερα,

όμως ένα μικρό μονοπάτι δίπλα στη θάλασσα πλημμύρησε από τα χτες χρώματα κι αγάπη άνοιξης













Καλό μήνα!

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Μαρτιάτικα

Χειμώνας λίγο ακόμα.. με πρωινά του ίχνη στο γκρίζο τ’ ουρανού


και στο κούρνιασμα ενός μοναχικού περιστεριού στη βροχή



Δίπλα, ένα μπουμπούκι φρέζιας, παίζει με τις σταγόνες της ίδιας βροχής που του χαρίστηκαν, βλέπει το γύρω του μέσα από αυτές τις γυάλινες μπαλίτσες, ή τις κάνει φακό και τις στολίζεται. Τρυφερό μικρούλι χαμογελάει στης ζωής το χρώμα και στο άρωμα που σε λίγο θα γεννηθεί.




Όμως θυμήθηκε ξανά και χιόνισε πεισματικά ο χειμώνας



Ευλογία κι ελπίδα, η σιγουριά πως μια άνοιξη τον ακολουθεί πάντα...


και σε λίγο που φωτίζει ο ουρανός,

η άνοιξη παίρνει τις πρώτες της ανάσες και παραμονεύει ..



Μόνο τα μελίσσια ξέρουν την γεύση της και μυστικά την αναπαράγουν ..





και τα μικρά αγριολούλουδα παραθέτουν τα πιο ισχυρά πειστήρια της ομορφιάς και της σοφίας της.