ψάχνοντας στο σκοτάδι και ανάμεσα στα δάχτυλα..

"Είναι μερικοί... Εκεί, κοντά στα μεσάνυχτα, που ξύνουν το σκοτάδι με τα νύχια τους και βρίσκουνε κομμάτια φως." 

 (Αλκυόνη Παπαδάκη, Το τετράδιο της Αλκυόνης)

Αυτή την πραγματική διαπίστωση δεν θα μπορούσε να μην τη συνοδεύουν φωτογραφίες του  ηλιογράφου 

Και συνεχίζοντας με απλά λόγια αλήθειας της Αλκυόνης Παπαδάκη, υπενθυμίζεται:

"Το Θεό δεν τον αγναντεύεις από ψηλά.

Ούτε του κάνεις σινιάλο, υψώνοντας το λαιμό σαν κύκνος. 

Κάπου τον περιμένεις, στη γωνιά σου.

Στη τρύπα σου.

Σιγοτραγουδώντας...

Δεν είναι φωτιά να σε κάψει.

Δεν είναι αστροπελέκι.

Ένας σπόρος μικρούλης είναι, που τον κρατάς στα δάκτυλά σου.

Κι αν τον αγαπάς πολύ, μπορεί και ν' ανθίσει στη χούφτα σου!

Μου είχαν κάνει εντύπωση τα λόγια της, γιατί απ' όσο ήξερα, όλοι οι άνθρωποι αναζητούν το Θεό μέσα στη μεγαλοσύνη. Μέσα στο απέραντο . Μέσα στο άπειρο.
Κι αυτή... τον έψαχνε μέσα στα δάκτυλά της! "

Ευχαριστώ τον  ηλιογράφο  για όλες τις ξεχωριστές φωτογραφίες.

σκηνή καταστρώματος :)

                                                                                                                                                                    "Κοιμούμαι κι η καρδιά μου ξαγρυπνά·

                                                                                                                                                                                                κοιτάζει τ’ άστρα στον ουρανό και το δοιάκι

                                                                                                                                                                                                και πώς ανθοβολά το νερό στο τιμόνι.

Γ. Σεφέρης : Όνειρο

(από το ημερολόγιο Καταστρώματος Γ΄) 

 

 -  L I G H T S !

 

  

 

 

 

 

 

 

- C A M E R A !

 

 

 

 

- A C T I O N !

 

 

  

 

 

 

 

  

 

 

 - P I C K  UP !  (Stop the camera and sound.) 

 

 

-  P R I N T   I T 

 

λίγο πριν, λίγο μετά από τη δύση (& prelude to the night)

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 



  

 

 

 

 

 

 

  

 

 





“under construction” (b/w)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(για μεγέθυνση κλικ στις φωτογραφίες)

 

Σημ.  Επιβατικός σταθμός λιμένος Λαυρίου, αρχιτεκτονική μελέτη γραφείου Α.Ν. Τομπάζη.  Στατική μελέτη: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗΤΙΚΗ.   Η/Μ μελέτη: ELXIS ENGINEERING Σύμβουλοι Μηχανικοί Α.Ε. 
 Φωτογραφία ολοκηρωμένου κτιρίου από το διαδίκτυο : 

http://www.panoramio.com/photo_explorer#view=photo&position=5989&with_photo_id=80884296&order=date_desc&user=21091

"αποτύπωμα"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία."

 

                      ("Μαρία Νεφέλη", Οδ. Ελύτης)                                                                     

 

 

 



Είναι που αυτές οι μέρες…

 

 

 

  

Είναι που αυτές οι μέρες…  άρωμα πασχαλιάς, βιολέτας και γαρύφαλλου μπερδεύονται με το άρωμα του λιβανιού και του μελιού ενός αναμμένου κεριού που λιώνει, και γλυκές μνήμες παιδικές  -αγαπημένες ετοιμασίες σπιτικές, παιχνίδια κι ασχολίες-  αντανακλούνε χαρά στα μάτια.

 

  

Είναι που αυτές οι μέρες…  το ακάνθινο στεφάνι και το πορφυρούν ιμάτιον, η σταύρωση, η ζωή εν τάφω και η ανάσταση,  ίσως (απατηλά ή δίκαια) κάνουν να φαίνονται ευλογημένα τα μικρά ασήμαντα βήματά σου στη γη και τα άλλα τα μεγάλα στην πέρα της όχθη.

 

 

Είναι που αυτές οι μέρες… κάποιοι μπορούν και ρωτούν ακόμα με μάτια ορθάνοιχτα την καρδιά: «ποιον δρόμο θα διαλέξουμε;»  Μυστικές πόρτες ανοίγουν στον ουρανό, η άνοιξη πλημμυρίζει τη γη και νοιώθεις πόσο μοιάζει η ζωή με εκείνη ενός μικρού αγριολούλουδου στην ακρογιαλιά. 

 

 

  

 

Ίσως ίνα πληρωθή η γραφή του ποιητή: « Η υψηλότερη μορφή της άνοιξης που ξέρω: μια ελληνική Μεγάλη Εβδομάδα»  (Γ. Σεφέρης, Δοκιμές, Βʼ 94).

 

Όμως, είναι που αυτές και όλες οι μέρες, (πώς να το βγάλει να μην το σκέφτεται ο νους, να μην πονάει η ψυχή;) …  οι δοκιμασίες των Αθώων βοούν, και απέναντι  στέκουν Ιούδες,   Αρχιερείς,  Γραμματείς και Φαρισαίοι, Πόντιοι Πιλάτοι και οι μοιράζοντες τα ιμάτια.  Και πάντα γύρω περιμένει ένας κήπος της Γεσθημανή κι αδυσώπητα, ένα Πραιτώριο και ένας Γολγοθάς -κρανίου τόπος-. 

 Ελπίδα και ευχή, η ανάσταση και η δικαίωση του κάθε Αθώου. Είθε!

 

Φίλοι μου από καρδιάς, καλή Μεγάλη Εβδομάδα και Καλή Ανάσταση!