Δώδεκα χρόνια από την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας
Ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού δικτύου αλληλεγγύης με την Ουκρανία και κατά του πολέμου
ΠΗΓΗ: European network in solidarity with Ukraine and against war
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Τάσος Αναστασιάδης
Για πρώτη φορά στην Ευρώπη μετά τη ναζιστική Γερμανία, ένα ξένο έδαφος προσαρτήθηκε ανοιχτά. Μια νομιμοποίηση της πράξης αυτής θα άνοιγε το δρόμο για την αναγνώριση των παράνομων ισραηλινών προσαρτήσεων και για ένα ολόκληρο κύμα νέων πολέμων.
Το διεθνές δίκαιο και οι διεθνείς συνθήκες πετάχτηκαν στα σκουπίδια
- Η προσάρτηση της Κριμαίας παραβίασε κάθε κανόνα του ΟΗΕ: ο Χάρτης απαγορεύει την επίθεση σε γειτονική χώρα και επιβάλλει τον σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας.
- Παραβιάστηκαν οι Συμφωνίες του Ελσίνκι του 1975, οι οποίες εγγυόντουσαν το απαραβίαστο των συνόρων και τη μη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών.
- Παραβιάστηκε το Μνημόνιο της Βουδαπέστης του 1994, με το οποίο η Ρωσία είχε εγγυηθεί την ασφάλεια της Ουκρανίας σε αντάλλαγμα για την παραίτησή της από τα πυρηνικά όπλα.
- Οι διμερείς συνθήκες φιλίας, καλής γειτονίας και αναγνώρισης συνόρων από το 1997 και το 2003 παραβιάστηκαν επίσης κατάφωρα από τη Ρωσία.
Η πρώτη προσάρτηση στην Ευρώπη από τη δεκαετία του 1940
- Η Κριμαία αποτέλεσε την πρώτη ανοιχτή προσάρτηση στην Ευρώπη μετ´ τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
- Ο εκδικητικός ισχυρισμός της Ρωσίας για «επανένωση ιστορικών εδαφών» μοιάζει να έχει αντιγραφεί κατευθείαν από το εγχειρίδιο της ναζιστικής Γερμανίας.
- Ακριβώς όπως η Γερμανία το 1938 κατέλαβε βίαια τη Σουδητία, έτσι και η Ρωσία χρησιμοποίησε τη συντριπτική στρατιωτική της υπεροχή για να αναγκάσει έναν πιο αδύναμο γείτονα να παραδώσει έδαφος χωρίς μάχη.
- Και ακριβώς όπως στα τέλη της δεκαετίας του 1930, ο κόσμος για άλλη μια φορά προσποιήθηκε και πάλι ότι “δεν συμβαίνει τίποτα”, ακολουθώντας μια πολιτική «κατευνασμού του επιτιθέμενου».
Αποικισμός με εποίκους στην Κριμαία
- Η Κριμαία απέκτησε ρωσική εθνοτική πλειοψηφία μέσω του αποικισμού με εποίκους στο παρελθόν, ειδικά μετά την απέλαση των Τατάρων της Κριμαίας το 1944.
- Μετά το 2014, η στρατηγική αποικισμού εντατικοποιήθηκε: μεταξύ 200.000 και 1 εκατομμυρίου αποίκων μεταφέρθηκαν στην Κριμαία.
- Οι γλώσσες και οι πολιτισμοί των Ουκρανών και των Τατάρων της Κριμαίας εξαλείφονται συστηματικά από τις αρχές κατοχής.
- Οι πιο δραστήριες προσωπικότητες των Ουκρανών και των Τατάρων της Κριμαίας αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χερσόνησο ή αντιμετώπισαν καταστολή.
Η Κριμαία ως κουτί της Πανδώρας
- Η ανοχή της προσάρτησης της Κριμαίας παγκοσμίως έδωσε στη Ρωσία το πράσινο φως για την πρώτη μεταπολεμικά εισβολή “πλήρους κλίμακας” με στόχο την κατάκτηση και την προσάρτηση το 2022.
- Αποτέλεσμα είναι ότι τέσσερις ακόμη ουκρανικές περιφέρειες προσαρτήθηκαν παράνομα: Ντονέτσκ, Λουγκάνσκ, Ζαπορίζια και Χερσόνα.
- Αλλά και άλλες διεκδικήσεις έχουν ως στόχο τις περιοχές Μικολάιβ, Οδησσό, Ντνίπρο και Χάρκοβο.
- Οι Ρώσοι υπερεθνικιστές ονειρεύονται να προσαρτήσουν εθνοτικά συγγενικές περιοχές της Μολδαβίας, της Εσθονίας, της Λετονίας, του βόρειου Καζακστάν, και ακόμη και να επιβάλουν ένα Anschluss στη Λευκορωσία.
Ισραήλ — το πιο κοντινό παράδειγμα πολιτικής προσαρτήσεων
- Ο κόσμος γνώρισε πολλές συγκρούσεις, αλλά οι προσαρτήσεις μετά το 1945 είναι εξαιρετικά σπάνιες.
- Μία από τις λίγες γνωστές εξαιρέσεις είναι το Ισραήλ, με την προσάρτηση των Υψωμάτων του Γκολάν και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ.
- Η ατιμωρησία της Ρωσίας ενθαρρύνει το Ισραήλ να προχωρήσει σε προσάρτηση της Δυτικής Όχθης, της Λωρίδας της Γάζας, την επέκταση των προσαρτήσεων στη Συρία και να διεκδικήσει και νέα εδάφη στο Λίβανο.
- Εάν η Ρωσία κερδίσει διεθνή αναγνώριση για τις προσαρτήσεις της, θα γίνει το «πρότυπο» και για άλλους και θα βυθίσει τον κόσμο σε μια νέα εποχή κατακτήσεων και χάους.
18/3/2026
