Η επιβίωση του έθνους πρέπει να αναζητηθεί στην ύπαιθρο

Σε συνέχεια της προηγούμενης μας ανάρτησης, σας συνιστούμε ένα ενδιαφέρον link με τίτλο : Η επιβίωση του έθνους πρέπει να αναζητηθεί στην ύπαιθρο.
Απλά πατήστε εδώ.

Τι απέγινε η γεωργία

Η επιβίωση του έθνους πρέπει να αναζητηθεί στην ύπαιθρο

Του Μιχάλη Μοδινού

 Είναι ενδιαφέρον ότι κανείς δεν ασχολείται πια με την ελληνική γεωργία. Εδώ που τα λέμε, ούτε στο πρόσφατο παρελθόν μιλούσαν και πολλοί επί της ουσίας. Οι απόηχοι της κρίσης του αγροτικού χώρου έφταναν στα αυτιά του κοινού όταν, στις εποχές των παχιών αγελάδων και αγροσυνδικαλιστών, καταλαμβάνονταν από τα τρακτέρ οι εθνικές οδοί, έκλειναν τα σύνορα της χώρας και η ιαχή «όλα τα κιλά όλα τα λεφτά» δονούσε τη χειμερινή ατμόσφαιρα. Οι διεκδικήσεις περιορίζονταν μονότονα στην εξασφάλιση των επιδοτήσεων και πολύ σπάνια άγγιζαν τα λεγόμενα διαρθρωτικά προβλήματα του τομέα, την εγκατάλειψη των ορεινών και ημιορεινών γαιών, την εξάντληση φυσικών πόρων όπως το νερό και το έδαφος, την υποβάθμιση του τοπίου, την έλλειψη ανταγωνιστικότητας των προϊόντων.

Τώρα ούτε καν αυτό. Γιατί άραγε; Ενας λόγος είναι ίσως ότι οι κατ' επάγγελμα γεωργοί κοντεύουν να μας τελειώσουν. Οι ιδιοκτήτες γεωργικής γης είναι πια ως επί το πλείστον κάτοικοι πόλεων, με άλλο κύριο επάγγελμα, που είτε εκμισθώνουν τις γαίες τους είτε προσλαμβάνουν μόνιμο και εποχικό προσωπικό για τη δουλειά στο χωράφι (κατά κανόνα αλλοδαπούς). Ενας άλλος λόγος είναι η μείωση της συμμετοχής της γεωργίας στο επίσημο ΑΕΠ της χώρας σε λιγότερο από 3%. Με την οικονομική συνεισφορά τόσο χαμηλή και την ανθρώπινη συμμετοχή να φθίνει ραγδαία, ο αγροτικός τομέας τείνει να μην απασχολεί τους πολλούς. 

Και όμως τα πράγματα δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Πρώτα απ' όλα, η γεωργική δραστηριότητα αφορά τα 4/10 του εθνικού εδάφους. Στις εκτάσεις αυτές έχουν επενδυθεί υψηλότατα ποσά ήδη από τον Μεσοπόλεμο - σε άρδευση, αποστράγγιση, πρόσβαση, αποθηκευτικούς χώρους, εξηλεκτρισμό και τις συναφείς υποδομές. Επειτα, η συμβολή του τομέα στον εθνικό πλούτο υποτιμάται συστηματικά καθώς μεγάλο μέρος της γεωργικής παραγωγής αυτοκαταναλώνεται ή ανταλλάσσεται ακόμη και στις μέρες μας παράγοντας υψηλότατες αξίες χρήσης αλλά όχι αγοραία αξία.

Σκεφθείτε πόσες ελληνικές οικογένειες καταναλώνουν το ίδιο τους το λάδι ή το κρασί, πόσες διαθέτουν λαχανόκηπο και οπωρώνα στο εξοχικό ή προμηθεύονται παντοειδή γεωργικά προϊόντα απευθείας από τον παραγωγό χωρίς αυτά να καταγράφονται στους εθνικούς λογαριασμούς. Με άλλα λόγια, η γεωργία είναι πολύ σημαντικότερη για την πραγματική οικονομία από ό,τι εμφανίζεται στους εθνικούς λογαριασμούς.

Υπάρχει όμως και μια άλλη, ιδιαίτερα βαρύνουσα παράμετρος στους καιρούς που ζούμε. Η διατροφή είναι ανελαστική και οι αγοραίες τιμές συχνά δεν αντανακλούν την οριακή τιμή της. Αυτό γίνεται εμφανές σε περιόδους κρίσης. Ενα ποτήρι νερό από τη βρύση του σπιτιού μου έχει πρακτικά μηδενικό κόστος (και αντιστοίχως αξία), αλλά το ίδιο ποτήρι λ.χ. στη Σαχάρα θα είχε άπειρη αξία που θα απεικόνιζε την απόσταση μεταξύ ζωής και θανάτου. Το ίδιο ισχύει για ένα πιάτο φαΐ, κάτι γνωστό από τους προπάτορες κατά τα χρόνια της Κατοχής όταν αντάλλασσαν οικογενειακά κειμήλια για ένα αυγό. Με άλλα λόγια, και δεδομένων των συνθηκών, θα πρέπει να ξαναδούμε τη γεωργία ως τομέα που μπορεί να εξασφαλίσει την επιβίωση.

Αυτό φυσικά δεν είναι εύκολο. Μια ολόκληρη γενιά γαλουχήθηκε με φληναφήματα περί κοινωνίας της γνώσης, έστρεψε την πλάτη στις χειρωνακτικές εργασίες, λησμόνησε βασικές γνώσεις και δεξιότητες, έμαθε να μισεί το αγροτικό παρελθόν της. Ονειρεύτηκε και εν πολλοίς έζησε ελεύθερη και πλούσια ζωή. Τώρα τα πράγματα άλλαξαν. Η γεωργία μπορεί και πρέπει να ελκύσει και πάλι το ενδιαφέρον των νέων κυρίως ανθρώπων και η Κοινή Αγροτική Πολιτική βοηθά προς αυτή την κατεύθυνση. Οι καλλιέργειες μπορεί να γίνουν καινοτόμες και παραγωγικές, το τοπίο να προστατευθεί, η μονοκαλλιέργεια να περιορισθεί, η βιοποικιλότητα να περισωθεί, οι δραστηριότητες της υπαίθρου να γίνουν πολυσθενείς συνδεόμενες με τον τουρισμό και τη μεταποίηση. Αν θέλετε, αυτός μοιάζει να είναι και ο μονόδρομος που θα βοηθήσει το έθνος να επιβιώσει, λιτότερα ίσως από το πρόσφατο παρελθόν, πάντως να επιβιώσει. Πολλώ μάλλον που παγκοσμίως υπάρχει μια τάση αύξησης της τιμής των αγροτικών προϊόντων λόγω τόσο του υπερπληθυσμού όσο και της κλιματικής αλλαγής.

Η γεωργία πρέπει λοιπόν να ξαναγίνει «μόδα», ενσωματώνοντας τώρα πια τόσο την άφθονη έρευνα που έχει επενδυθεί σε αυτήν όσο και το τεράστιο άνεργο δυναμικό (συχνά υψηλού μορφωτικού επιπέδου) που διαθέτει η χώρα. 

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'ΤΑ ΝΕΑ" της 25.08.2011. Ο Μιχάλης Μοδινός είναι περιβαλλοντολόγος και συγγραφέας. Οι απόψεις του συγγραφέα δεν ταυτίζονται απόλυτα με του blog της Αγριάδας, αλλά αποτελούν θέμα ευρύτερου προβληματισμού και συζήτησης.

Ψαρεύοντας την αλήθεια

“Ψαρεύοντας την αλήθεια”

..μια έκθεση φωτογραφίας και video της Greenpeace με τις μαρτυρίες των ανθρώπων που βιώνουν καθημερινά τα προβλήματα της θάλασσας

“Πριν από 50 χρόνια, βούταγες και τρελαινόσουν! Έλεγες που βρίσκομαι; Στον παράδεισο;”

“Τώρα οι γλάροι έχουν καταλήξει στις χωματερές…”
“Πιάσανε τις μανάδες, πιάσανε τα μικρά ψαράκια. Τι θα γίνει;”
“Η θάλασσα δεν είναι βιομηχανία…”
“Τα Χριστούγεννα θέλουμε να τρώμε γαύρο. Δε γίνεται!
“Παλιότερα το ψάρι ήταν το φαΐ του φτωχού και τώρα έχει καταντήσει να είναι πιο ακριβό από το κρέας”

Οι μαρτυρίες αυτές αποτυπώνουν το “ταξίδι του ψαριού” από την θάλασσα στο πιάτο μας αλλά και μια “πορεία” από την απειλή οι θάλασσές μας να ερημώσουν από τα υπάρχοντα αλιευτικά εργαλεία στην ελπίδα που μπορεί να έρθει από την προστασία της θάλασσας, την αλλαγή των τρόπων αλιείας, αλλά και την υπεύθυνη κατανάλωση.

Από τις 20 έως τις 24 Οκτωβρίου η Greenpeace σας προσκαλεί στην έκθεση φωτογραφίας με τίτλο “Ψαρεύοντας την αλήθεια” στο ίδρυμα Ευγενίδου (2ο Περιστήλιο). Η έκθεση παρουσιάζει τις μαρτυρίες σε φωτογραφία και video των ανθρώπων που βλέπουν κάθε μέρα τις ελληνικές θάλασσες να αδειάζουν από ζωή, αλλά και την πρόταση της Greenpeace για να μην λείψει ποτέ από το πιάτο μας και τις θάλασσές μας

Σας περιμένουμε.

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Ώρες Λειτουργίας:
20/10 17.00-21.00, 21-23/10  10.00 – 14.00 και 17.00 – 21.00 και 24/10 10.00-14.00

Ίδρυμα Ευγενίδου (2ο Περιστήλιο), Λ. Συγγρού 387 - 175 64 Παλ. Φάληρο

Ζητείται αγρότης από την Κορινθία που δέχεται να φιλοξενήσει κουκουβάγιες στο κτήμα του και θα αμειφθεί.

Από το ιστολόγιο ecokorinthia.gr "δανειζόμαστε" την πολύ σημαντική είδηση.

Γνωρίζω την Μαρία Γανωτή εδώ και 25 χρόνια, από την εποχή που περιέθαλπε τραυματισμένα πτηνά στο σπίτι της. Εκείνη την εποχή αυτή η δραστηριότητα άγγιζε τα όρια της γραφικότητας…
Ωστόσο έχει κυλήσει πολύ νερό από τότε στην ελληνική κοινωνία και η περίθαλψη άγριων ζώων έχει πια γίνει θεσμός. Η Μαρία όμως δεν έχει σταματήσει να περιθάλπει πτηνά και μάλιστα προχωρά ένα βήμα παραπέρα. Συνεννοείται με έναν αγρότη από την Πελοπόννησο (που ως φαίνεται δεν έχει ξεχάσει την γνώση του παππού του ότι τα αρπακτικά πτηνά τρέφονται με ποντίκια και άρα είναι φίλοι του αγρότη) και εγκαθιστούν αποθεραπευμένες κουκουβάγιες στο χωράφι του. Αναμένοντας τα αποτελέσματα με ενδιαφέρον, αναζητούμε μιμητές αγρότες και στην Κορινθία… H αμοιβή του θα είναι οικονομική (θα σταματήσει να αγοράζει ποντικοφάρμακα, και θα μειώσει την καταστροφή της παραγωγής του), περιβαλλοντική (θα προσφέρει καταφύγιο σε αποθεραπευμένα πτηνά) και ηθική (θα συμβάλλει στην συμφιλίωση του ανθρώπου με την φύση).

Δείτε την σχετική αναφορά της οργάνωσης ΑΝΙΜΑ

«Πέρυσι το δοκιμάσαμε, φέτος το κάναμε πιλοτικά, του χρόνου θα προσπαθήσουμε να γίνει πιο οργανωμένα, το πρόγραμμα καταπολέμησης τρωκτικών με τους φυσικούς διώκτες τους.
Χρειάστηκε ένας καλλιεργητής που αγαπά πραγματικά τη γη, ώστε να μη θέλει να τη δηλητηριάζει, ένα όμορφο αγρόκτημα στην Πελοπόννησο και τα μικρά νυκτόβια, που παρέλαβαν ορφανά την περασμένη Άνοιξη και το Καλοκαίρι η ΑΛΚΥΟΝΗ και η ΑΝΙΜΑ.

Δεκατέσσερις μικρές κουκουβάγιες (Αthenae noctua), πέντε τυτώ (Τyto alba) και ένας χουχουριστής (Strix aluco) έχουν αναλάβει να ελέγξουν τους πληθυσμούς των διαφόρων ειδών μικρών τρωκτικών που ταλαιπωρούν τις αγριαγκινάρες και τις ροδιές στο κτήμα του συνεργάτη μας, ο οποίες με τις οδηγίες μας έφτιαξε τους κατάλληλους χώρους φιλοξενίας των υπό επανένταξη νεοσσών. Μαθαίνουμε ότι τα πουλιά παραμένουν στην περιοχή, οπότε μένει να δούμε αν αυτό θα επηρεάσει θετικά τις καλλιέργειες, και είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε του χρόνου ακόμη πιο συστηματικά.
Oι φωτογραφίες είναι της Αγγελικής Αράβογλου»

ΠΗΓΗ http://www.wild-anima.gr/content/view/809/104/lang,el/
 Ευάγγελος Σπινθάκης

Παγκόσμιο έτος Βιοποικιλότητας..... στο Παρίσι φυσικά.

Το 2010 έχει ανακυρηχθεί ως Παγκόσμιο έτος για την Βιοποικιλότητα. Τουλάχιστον για τα ευρωπαικά δεδομένα, η Ελλάδα αποτελεί τον παράδεισο όσο αφορά την τεράστια βιοποικιλότητα της. Και μάλιστα με διαφορά από τις υπόλοιπες ευρωπαικές χώρες.
Έχετε ακούσει κάτι ; Γνωρίζετε εάν θα πραγματοποιηθούν σχετικές εκδηλώσεις ; Όχι για να σπαταληθούν χρήματα, απλά για να αναδειχθεί ο φυσικός μας πλούτος και για να τονισθεί η τεράστια σημασία της διατήρησης της βιοποικιλότητας μας. Δίχως υπερβολή, αποτελεί εθνικό θέμα ...

Πάρτε όμως μια ιδέα, τι εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Παρίσι στις 22 με 24 Μαίου, για να τιμηθεί η ..... Γαλλική βιοποικιλότητα. Τίτλος της εκδήλωσης Nature Capitale. Εμπνευστής του σχεδίου ο Gad Weil, ο οποίος πριν από 20 χρόνια είχε μετατρέψει τα Ηλύσια Πεδία σε απέραντο αραβοσιτώνα. Από αύριο τα Ηλύσια Πεδία θα μετατραπούν σε έναν απέραντο κήπο, με 150 είδη από δένδρα και φυτά, δείγμα της γαλλικής βιοποικιλότητας. Συνολικά το φυσικό "μωσαικό" θα απαρτίζουν 152.009 φυτά, από τα οποία περίπου 55.000 θα αντιπροσωπεύουν την μεσόγεια δασική χλωρίδα. Φυσικά θα υπάρχουν και αμπέλια.......

 Το κοινό έχει την δυνατότητα να αγοράσει 8.000 φυτά μέσω της ιστοσελίδας τους (εδώ), με σκοπό να αποτελέσουν και αυτοί χορηγοί της εκδήλωσης αλλά και για να παρατείνουν την ζωή των φυτών πέρα από τις 3 μέρες της εκδήλωσης....

 Μήπως κάτι πρέπει να γίνει και εδώ, ώστε να αναδειχθεί και η εύθραστη ισορροπία μεταξύ ανθρώπου και φυσικού περιβάλλοντος ;