Τα σταφύλια χαρίζουν υγεία και ομορφιά - Στην Κορινθία ασχολείται κανείς για την προβολή τους;

Πριν 6.000 χρόνια, οι λαοί της Mεσοποταμίας και οι αρχαίοι Aιγύπτιοι γνώριζαν το σταφύλι και το καλλιεργούσαν για επιτραπέζια χρήση. Eδώ και 4.000 χρόνια, οι λαοί στη λεκάνη της Mεσογείου το αξιοποιούν όχι μόνο ως θρεπτικό φρούτο ή για την παραγωγή κρασιού, αλλά και για τις πολύτιμες θεραπευτικές του ιδιότητες. O καρπός που τραγουδήθηκε και εξυμνήθηκε ίσως περισσότερο από κάθε άλλον από τους αρχαίους Έλληνες και Pωμαίους φιλόσοφους και ποιητές, σήμερα καλλιεργείται συστηματικά στην Eυρώπη, στην Kεντρική Aσία, στη Δυτική Aκτή της Βόρειας Aμερικής και σε διάφορες περιοχές της Aυστραλίας και της Aφρικής. 

Iδιότητες

Eκτός φυσικά από βασικό συστατικό της διατροφής, το σταφύλι χρησιμοποιείται και για εξωτερική χρήση με ποικίλες ευεργετικές ιδιότητες. Aνατρέχοντας στην ιστορία του, παρατηρούμε ότι αρκετοί ευρωπαϊκοί λαοί χρησιμοποιούσαν τη ρίζα του κλήματος για να γιατρέψουν διάφορες δερματοπάθειες και παθήσεις στα μάτια. Eπιπλέον, οι ρίζες του χρησιμοποιούνταν ως αιμοστατικό σε περιπτώσεις εξωτερικών αιμορραγιών, αλλά και για να ανακουφίσουν τοπικούς πόνους από εγκαύματα. Σήμερα ο καρπός και τα κουκούτσια του χρησιμοποιούνται ευρέως σε πολλές αντιγηραντικές θεραπείες και φροντίδες προσώπου, σώματος και μαλλιών. Aρκετά είναι τα Spa, μάλιστα, που προσφέρουν σταφυλοθεραπείες για το πρόσωπο και το σώμα.

Δραστικά συστατικά

Tο σταφύλι είναι σημαντική πηγή ασβεστίου και σιδήρου, βιταμινών B και A. Περιέχει επίσης πολυφαινόλες, οι οποίες έχουν πολύτιμη αντιοξειδωτική δράση, εμποδίζοντας τη δημιουργία ελευθέρων ριζών. H επιδερμίδα αντιδρά πολύ θετικά στα ευεργετικά συστατικά του σταφυλιού, όπως τα μεταλλικά άλατα και τα ιχνοστοιχεία, τα οποία βοηθούν στην αποτοξίνωση του δέρματος. Oι πολυφαινόλες προστατεύουν το κολλαγόνο και την ελαστίνη των ιστών, που είναι βασικά δομικά στοιχεία της επιδερμίδας, προσφέροντάς της σύσφιγξη και λάμψη. Στον οργανισμό, τα λιπαρά οξέα από το σταφύλι βοηθούν στην πρόληψη της χοληστερίνης και, κατά συνέπεια, των καρδιαγγειακών παθήσεων.

Πώς να το χρησιμοποιήσετε

Kαθαρισμός προσώπου

O χυμός σταφυλιού είναι άριστη καθαριστική λοσιόν για το πρόσωπο. Αφαιρέστε τις φλούδες από 1 μεγάλο τσαμπί σταφύλι, λιώστε το και τρίψτε τον πολτό στο πρόσωπό σας. Ξεπλύντε με άφθονο χλιαρό νερό.

Για το πρόσωπο, μετά την έκθεση στον ήλιο

•1 κούπα ρώγες σταφυλιού n 1 κουταλιά της σούπας μέλι 

•1 κρόκο αυγού 

Λιώστε τα σταφύλια και ανακατέψτε τα με το μέλι και τον κρόκο αυγού. Απλώστε το μείγμα σε καθαρό πρόσωπο για 15 λεπτά. Μετά, ξεπλύντε με άφθονο χλιαρό νερό.

Για τις ρυτίδες

Στις περιοχές του προσώπου όπου έχετε πιο έντονο πρόβλημα ρυτίδων έκφρασης, ιδιαίτερα γύρω από το στόμα,λιώστε ξεφλουδισμένες ρώγες σταφυλιού και αφήστε τον πολτό για 20 λεπτά τοπικά πάνω στο δέρμα. Ξεπλύντε με άφθονο χλιαρό νερό. Eπαναλαμβάνετε τη διαδικασία αυτή όσο πιο συχνά μπορείτε, χωρίς να ξεχνάτε παράλληλα να πίνετε άφθονο νερό, να τρώτε πολλά λαχανικά και να κοιμάστε τουλάχιστον 8 ώρες την ημέρα. Tο πρόσωπό σας θα αναζωογονηθεί.

Περιοδικό VITA 1.07.2006

Όσοι καταναλώνουν άφθονα σταφύλια, σταφίδες ή χυμό σταφυλιών τείνουν να έχουν πιο υγιεινές συνήθειες διατροφής, σύμφωνα με πρόσφατη αμερικανική έρευνα. Οι ερευνητές ανέλυσαν τα στοιχεία από τη διατροφή περισσότερων από 21.800 παιδιών και ενηλίκων και διαπίστωσαν ότι οι καταναλωτές σταφυλιών έτρωγαν επίσης άφθονα φρούτα και λαχανικά, ενώ στη διατροφή τους αφθονούσαν οι ίνες, το ασβέστιο, το μαγνήσιο, το κάλιο και οι βιταμίνες A, C και Β6. 

Επίσης, οι ενήλικοι καταναλωτές σταφυλιών παρατηρήθηκε ότι είχαν αυξημένη πρόσληψη λαχανικών, καθώς και δημητριακών ολικής άλεσης, ενώ η πρόσληψη συνολικού λίπους, κορεσμένου λίπους και χοληστερίνης ήταν πιο χαμηλή συγκριτικά με όσους δεν κατανάλωναν σταφύλια. 

«Είναι ενδιαφέρον ότι οι καταναλωτές σταφυλιών δεν έχουν μόνο αυξημένα ποσοστά όσον αφορά την κατανάλωση υγιεινών τροφών, σημαντικών μετάλλων και βιταμινών, αλλά επίσης καταναλώνουν λιγότερα ανθυγιεινά τρόφιμα, ιδιαίτερα λίπη και πρόσθετα σάκχαρα», επισημαίνει η δρ. Carla McGill που παρουσίασε την έρευνα στο πλαίσιο του Academy of Nutrition and Dietetics Food and Nutrition Conference and Exposition στο Σακραμέντο των Η.Π.Α.

Περιοδικό VITA 11.10.2012

Η Παραγωγή Τροφίμων να αναδειχτεί σε στρατηγικής σημασίας κλάδο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

Από την http://lesvos.wordpress.com "δανειζόμαστε" το άρθρο του Δημήτρη Χαμπίδη, γεωπόνου μελετητή. Το συνυπογράφουμε ανεπιφύλακτα και θα μπορούσαμε να προσθέσουμε στα προϊόντα που αναφέρει, και τα "δικά" μας κορινθιακά, όπως σταφύλια, βερύκοκα, κ.άλ.

Ακολουθεί το άρθρο:

Σήμερα ο κλάδος των τροφίμων είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα, αποτελεί βασικό κλάδο της οικονομίας μας, χωρίς μέχρι σήμερα να υπάρχει μια στρατηγική πολιτική. Όλα έχουν εναποτεθεί στον αυτόματο πιλότο.
Τα στοιχεία είναι κάτι περισσότερο από αποκαλυπτικά:
Το 2008 η εγχώρια βιομηχανία τροφίμων συνεισέφερε το 2,8% του ΑΕΠ, παρήγαγε το 25,2% της συνολικής προστιθέμενης αξίας και έδωσε εργασία στο 22,2% των απασχολουμένων στη μεταποίηση. Παράλληλα, για άλλη μια χρονιά αναδείχτηκε πρωταθλητής στην εξωστρέφεια, συνεισφέροντας συνολικά το 17,9% των ελληνικών εξαγωγών.

Επιπλέον, σε ένα χρονικό διάστημα που το σύνολο της εγχώριας μεταποιητικής παραγωγής μειώθηκε κατά 4,2%, συνεπεία της χρηματοοικονομικής κρίσης, η βιομηχανία τροφίμων είδε την παραγωγή της να αυξάνεται το 2008 κατά 1,2%. Ταυτόχρονα, οι τιμές της συνέχισαν την ανοδική τους πορεία, «τσιμπώντας» ένα επιπλέον 6,9%, τιμή χαμηλότερη μεν του +11,4% που κατέγραψε το σύνολο της εγχώριας μεταποίησης, επηρεασμένη ωστόσο από το αυξημένο κόστος των πρώτων υλών το περασμένο έτος.

Ταυτόχρονα, η παραγωγή τροφίμων είναι και κλάδος που μπορεί να στηριχτεί σε ήπιες μορφές μικρών φιλικών προς το περιβάλλον μονάδων . Η Ελλάδα σαν μια κατ εξοχήν αγροτική χώρα που έχει ιδανικές συνθήκες παραγωγής τροφίμων υψηλής ποιότητας και θρεπτικής άξιας λόγω του κλίματος (ηλιοφάνεια, μικροκλίματα , παράδοση στην οικογενειακή προσωπική μορφή παραγωγής), θα μπορούσε να έχει δυναμική παρουσία στον κλάδο αυτό. Αντί αυτού, οι εφαρμοζόμενες πολιτικές χρόνια τώρα έχουν απαξιώσει σε εξευτελιστικό επίπεδο ακόμα και παραδοσιακά ποιοτικά αγροτικά προϊόντα.

Αναφέρω ενδεικτικά παραδείγματα: Το λάδι μοναδικής ποιότητας ελληνικό προϊόν, και όμως το πουλάμε ακόμη σε βυτία και οι αγοραστές αφού το νοθεύσουν το πουλάνε σαν φάρμακο η έδεσμα. Τα δημητριακά μας που έπρεπε να είναι σήμερα μόνο για παιδικές τροφές και προϊόντα επώνυμα, πωλούνται μαζί με της βόρειας Ευρώπης τα οποία είναι μόνο για ζωοτροφές και αυτές χαμηλής ποιότητας και περιέχουν και μεταλλαγμένα. Τα φρούτα και λαχανικά μας δεν είναι αναγνωρίσιμα στις εγχώριες και διεθνείς αγορές. Στην κομπόστα ροδάκινο, ενώ είχαμε την πρώτη θέση στην παγκόσμια αγορά, οι καταναλωτές βλέπουν στην ετικέτα την αλυσίδα διανομής και πουθενά την ένδειξη ελληνικό ροδάκινο. Τα κρέατα μας, με τον τρόπο εκτροφής και τις ελληνικές ζωοτροφές άντεξαν σε όλα τα σκάνδαλα των τελευταίων χρονών. Και όμως εισάγουμε το 75% του μοσχαρίσιου κρέατος και 70% του χοιρινού.
Το πιο χαρακτηριστικό όμως παράδειγμα είναι ο τομέας των γαλακτοκομικών προϊόντων. Η χώρα μας, σαν εισαγωγέας τροφίμων μόνο για γαλακτοκομικά πληρώνει σε συνάλλαγμα τόσο, όσο και για πετρέλαιο. Παρά την κατοχύρωση της φέτας μας αποκλειστικά σε Ελληνικό προϊόν και ενώ εκτιμάται ότι η παγκόσμια αγορά της φέτας μπορεί να απορροφήσει 500.000 τονους, η Ελλάδα παράγει σήμερα 120.000 από τους οποίους οι 80.000 καταναλώνονται στην εσωτερική αγορά. Μια σοβαρή πολιτική στρατηγικής σημασίας, θα βάλει σαν στόχο την παραγωγή των 500.000 τόνων φέτας, που σημαίνει 30.000 χιλιάδες νέες κτηνοτροφικές μονάδες οικογενειακής μορφής με παραγωγή 50.000 κιλά γάλα ετησίως/ μονάδα και θα έχει τα παρακάτω αποτελέσματα:

Α) Την δημιουργία 100.000 χιλιάδων θέσεων εργασίας άμεσα και 50.000 έμμεσα (στην παραγωγή ζωοτρφών, στις κατασκευές, στην μεταποίηση του γάλακτος και σε υπηρεσίες στήριξης κ.λ.π.) .
Β ) Αναστροφή της διατροφικής εξάρτησης της χώρας. Οι εισαγωγές κρέατος αποτελούν το 21% και οι εισαγωγές γάλακτος -γαλακτικομικών το 16% των συνολικών γεωργικών μας εισαγωγών. Αποτέλεσμα περίπου 1,5 δισεκατ. Ευρώ να δαπανώνται κάθε χρόνο για εισαγωγές κρεάτων και γαλακτοκομικών Για αυτό απαιτείται .ανατροπή της σχέσης φυτικής-ζωικης παράγωγης 70/30.
Γ) Εξοικονόμηση πολύτιμου συναλλάγματος (να πως θα βρεθούν τα λεφτά για κοινωνικές παροχές και βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων ).
Γ) Διατήρηση του πληθυσμού στην ύπαιθρο, και την περιβαλλοντική στήριξη των ορεινών περιοχών.
Δ)Το λάδι και η φέτα μπορούν και πρέπει να γίνουν οι κράχτες, τα «γκεσέμια», στις εξαγωγές των ελληνικών προϊόντων και να απευθύνονται στην ελίτ της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας αγοράς σαν προϊόντα ποιότητας –πιστοποιημένα και διαφοροποιημένα από τα αντίστοιχα φθηνά, μεταλλαγμένα, χαμηλής ποιότητας και επικίνδυνα των τρίτων χωρών η ακόμη και της βόρειας Ευρώπης .
Ε) Οι έλληνες της διασποράς και οι τουρίστες που επισκέπτονται την χώρα μας αλλά και η μοναδική μας Ιστορία είναι μοναδικά –αποκλειστικά πλεονεκτήματα για την προώθηση των προϊόντων μας στην παγκόσμια αγορά.

Αυτό που χρειάζεται είναι πολιτική επιλογή και ισχυρή πολιτική βούληση για σύγκρουση με τα συμφέροντα των εισαγωγέων και των μεγαλεμπόρων. Σύγκρουση και ριζική αλλαγή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής που στηρίζει τα βιομηχανοποιημένα αγροτικά προϊόντα του Βορά.
Και φυσικά απαιτείται η συγκρότηση νέων συλλογικών φορέων διαχείρισης των αγροτικών προϊόντων με νέου τύπου σύγχρονες, ισχυρές, διαφανείς, αποδοτικές και δημοκρατικές συλλογικές μορφές (συνεταιρισμοί, ομάδες παραγωγών), σε όλη την αλυσίδα παραγωγής, διακίνησης, μεταποίησης και εμπορίας αγροτικών προϊόντων, που θα τα προωθούν μέχρι τον καταναλωτή.

(http://lesvos.wordpress.com/2009/11/24/22-11/#more-11332)

Κοτόπουλο αλά κάρτ

Από email του φίλου Βασίλη, αντί ευχών.........

Αφιερώστε 6 λεπτά από τον πολύτιμο χρόνο σας για να δείτε τη συγκινητική και σοκαριστική ταινία μικρού μήκους η οποία απλά απεικονίζει την ωμή και συγκλονιστική πραγματικότητα της κοινωνίας του 21ου αιώνα.
Βασισμένη σε πραγματικό γεγονός και βραβευμένη στο 56ο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Βερολίνου (2006) ως η καλύτερη μικρού μήκους ταινία μεταξύ 3600 υποψηφιοτήτων στη θεαματική ενότητα «Φαγητό, Γεύση και Πείνα" (Food, Taste and Hunger)».

Αξίζουν τα 6 λεπτά. Δείτε την!!

Εδώ ο κόσμος καίγεται και εμείς.....

Από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία που θα κυκλοφορήσει σε λίγες ώρες αντιγράψαμε το άρθρο :

Αγροτική νεοαποικιοκρατία του IGNACIO RAMONET.

Μία από τις μεγαλύτερες μάχες του 21ου αιώνα θα είναι εκείνη της διατροφής. Πολλές χώρες εισαγωγείς διατροφικών αγαθών χτυπήθηκαν τον τελευταίο καιρό από την κρίση και την άνοδο των τιμών. Οι πλούσιες άντεξαν καλύτερα, αλλά ανησύχησαν από τον προστατευτισμό των παραγωγών χωρών, οι οποίες, από την άνοιξη του 2008, πήραν μέτρα περιορισμού των εξαγωγών τους. Από τότε, οι χώρες που δεν έχουν αρκετές γεωργικές πηγές και νερό, αλλά διαθέτουν χρήματα, αποφάσισαν να ελέγξουν τις σοδειές, αγοράζοντας μεγάλες αγροτικές εκτάσεις στο εξωτερικό.

Την ίδια ώρα, οι επενδυτές ξεκίνησαν ν' αγοράζουν σε ολόκληρο τον κόσμο αγροτικές εκτάσεις για κερδοσκοπία, πεπεισμένοι ότι η διατροφή θα είναι ο μαύρος χρυσός του μέλλοντος. Υπολογίζουν δε ότι μέχρι το 2050 η παραγωγή των διατροφικών ειδών πρέπει να διπλασιαστεί για να ικανοποιήσει την παγκόσμια ζήτηση.

Ο σουηδικός όμιλος Black Earth Farming απέκτησε 330.000 εκτάρια στη Ρωσία, ενώ το ρωσικό hedge fund, Renaissance Capital επένδυσε σε έκταση στην Ουκρανία, όπου ο βρετανικός όμιλος Landkom αγόρασε 100.000 εκτάρια σιτοβολώνα. Η αμερικανική τράπεζα Morgan Stanley αγόρασε χιλιάδες εκτάρια στη Βραζιλία, μια χώρα όπου βρίσκεται ήδη εγκατεστημένος ο γαλλικός αγροδιατροφικός όμιλος Louis Dreyfus, με στόχο την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου και την κατασκευή διυλιστηρίων παραγωγής αιθανόλης.

Σ' αυτόν τον αγώνα δρόμου ανάμεσα σε κράτη και κερδοσκόπους για την αγορά γόνιμων εδαφών κερδίζουν τα κράτη, αφού διαθέτουν το κίνητρο της γεωπολιτικής. Ιδίως τα έθνη που κατέχουν τα μεγαλύτερα αποθέματα συναλλάγματος ή πετροδολαρίων. Ετσι, συνολικά 8 εκατ. εκτάρια αγοράστηκαν ή ενοικιάστηκαν πρόσφατα. Ολόκληρες περιοχές με χαμηλή δημογραφική πυκνότητα, των οποίων οι κυβερνήτες δέχτηκαν να παραχωρήσουν ένα μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας, πέρασαν υπό τον έλεγχο ξένων δυνάμεων.

Σχεδόν χωρίς καλλιεργήσιμη γη και γλυκό νερό, οι χώρες του Κόλπου ήταν οι πρώτες που μπήκαν στην κούρσα. Το Κουβέιτ, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαουδ. Αραβία ψάχνουν αγροτικές ιδιοκτησίες παντού στον κόσμο. «Έχουμε τα χρήματα, έχουν τη γη», εξηγούν οι αρχές τους.

Ωστόσο, ο πιο φανατικός αγοραστής είναι η Κίνα, η οποία πρέπει να θρέψει 1,4 δισ. κατοίκους, δηλαδή το 22% του παγκόσμιου πληθυσμού, και διαθέτει μόνο το 7% των γόνιμων εδαφών του πλανήτη. Μία κατάσταση που γίνεται ακόμα πιο δύσκολη αφού η βίαιη βιομηχανοποίηση και αστικοποίηση των τελευταίων δεκαετιών έχουν ήδη καταστρέψει περίπου 8 εκατ. εκτάρια χωραφιών, ενώ η κλιματική αλλαγή έχει προκαλέσει σημαντική ερημοποίηση. Η Κίνα έχει υπογράψει τριάντα συμφωνίες με κυβερνήσεις που της παραχώρησαν γη.

Η Νότια Κορέα ελέγχει στο εξωτερικό καλλιεργήσιμη γη έκτασης μεγαλύτερης από τη δική της. Το Νοέμβριο του 2008, ο κορεατικός όμιλος Daewoo υπέγραψε σκανδαλώδη συμφωνία με την κυβέρνηση του Μαρκ Ραβαλομανάνα - πρώην διευθυντή της Tiko, κολοσσού στον αγροδιατροφικό τομέα, ο οποίος έγινε πρόεδρος της Μαδαγασκάρης - για την ενοικίαση 1,3 εκατ. εκταρίων, δηλαδή της μισής γόνιμης γης του νησιού.Οι νοτιοκορεατικές αρχές αγόρασαν και 21.000 εκτάρια στην Αργεντινή.

Περίπου 10% της έκτασης της Αργεντινής-όσο είναι η Ιταλία- ανήκει σε ξένους επενδυτές. Ο μεγαλύτερος είναι ο ιταλικός όμιλος Benetton, που κατέχει 900.000 εκτάρια, τα οποία τον ανέδειξαν στο μεγαλύτερο ιδιώτη παραγωγό μαλλιού στον κόσμο.

Η παραχώρηση γης σε ξένες χώρες μεταφράζεται από την εκδίωξη των μικροκαλλιεργητών και την άνοδο της τιμής, γεγονός που επηρεάζει τους ακτήμονες αγρότες. Χωρίς να ξεχνάμε την αποδάσωση, αφού ένα εκτάριο δάσους αντιστοιχεί σε κέρδος 4.000-5.000 ευρώ το χρόνο εάν φυτέψουμε φοίνικες που παράγουν λάδι, 10-15 φορές περισσότερα απ' ό,τι η εκμετάλλευση του ξύλου (1) . Είναι ένας από τους λόγους που εξηγούν την εξαφάνιση των δασών της Αμαζονίας, του Κονγκό και του Βόρνεο.

Οι πρακτικές της «ληστείας» των γόνιμων γαιών αποτελεί μία απεχθή επιστροφή στις αποικιοκρατικές πρακτικές, και μια βραδυφλεγή βόμβα (2). Γιατί ο πειρασμός των κρατών-αγοραστών είναι να καταληστέψουν τους φυσικούς πόρους με βραχυπρόθεσμη οπτική...

Ωστόσο η αντίσταση οργανώνεται. Τον περασμένο Ιανουάριο στη Μαδαγασκάρη, ο πρόεδρος Μαρκ Ραβαλομανάνα κατηγορήθηκε ότι ξεπουλάει τη χώρα και το σχέδιο ενοικίασης γαιών στην κορεατική Daewoo καταγγέλθηκε. «Για τους Μαλγκάς, στους οποίους ανήκει "η γη των προγόνων τους", η παραχώρηση στους Κορεάτες είναι υπέρτατη προδοσία των θείων κι ακόμα χειρότερα αφού ο Ραβαλομανάνα έκρυψε την υπόθεση από τον πληθυσμό» (3). Το νησί ξεσηκώθηκε και ο απολογισμός είναι 68 νεκροί.

Στο Πακιστάν, οι χωρικοί κινητοποιούνται ενάντια στην υποχρεωτική μετακίνηση χωριών στο Παντζάμπ, εξαιτίας της αγοράς της γης από το Κατάρ. Η Παραγουάη ψήφισε νόμο που απαγορεύει την πώληση εκτάσεων σε ξένους. Η Ουρουγουάη και η Βραζιλία σκέφτονται να κάνουν το ίδιο.

Η αγροτική νεοαποικιοκρατία πολλαπλασιάζει τους κινδύνους της εξαθλίωσης των χωρικών, των ακραίων κοινωνικών εντάσεων και της αστικής βίας. Η γη είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα, και το να αγγίξεις ένα τέτοιο σύμβολο μπορεί να έχει άσχημη κατάληξη.

1. «Le Nouvel Observateur», Παρίσι, 23-12-2008.

2. «Le Monde,» Παρίσι, 23-11-2008.

3. Jean-Luc Raharimanana, «Les raisons de la colere contre le president malgache », Rue 89 (www.rue89.com), Παρίσι.