Ἡ Ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου, ἡμέρα ‘’γιορτῆς τῆς μάνας’’ διὰ τοὺς Ὀρθοδόξους. Βασιλείου Χαραλάμπους

Ἡ Ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου, ἡμέρα ‘’γιορτῆς τῆς μάνας’’ διὰ τοὺς Ὀρθοδόξους

Τοῦ Βασιλείου Χαραλάμπους, θεολόγου

Ἑορτή της Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀπὸ τὸν Ὀρθόδοξο λαὸ καλεῖται καὶ Ἑορτὴ τῆς Παναγίας. Τὰ παλιὰ χρόνια τὴν ἡμέρα της Ὑπαπαντὴς τοῦ Χριστοῦ, στὶς 2 Φεβρουαρίου γιόρταζαν τὴ γιορτὴ τῆς μάνας.
Τοῦτο ἐγίνετο καὶ ἐπίσημα στὰ σχολεῖα. Μάλιστα ὁρίσθηκε ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας στὴν Ἑλλάδα τὸ ἔτος 1929 νὰ γιορτάζεται ἡ γιορτὴ τῆς μάνας στὶς 2 Φεβρουαρίου, τὴν ἑορτή της Ὑπαπαντής.
Δυστυχῶς κατὰ τὴ δεκαετία τοῦ 1960 ἄρχισε νὰ γιορτάζεται ἡ γιορτὴ τῆς μάνας, τὴ δεύτερη Κυριακή του Μαΐου,

Ἡ Ὑπαπαντή Τοῦ Χριστοῦ. Μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Ἡ Ὑπαπαντή Τοῦ Χριστοῦ

Μακαριστοῦ (†) γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Πραγματοποιήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κομνηνείου Λαρίσης στὶς 2-2-2002

Πηγή ἀρχείου arnion.gr

Εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου. Λάμπρου Κ. Σκόντζου

«Εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου»

Θεολογικὸ σχόλιο στὴν ἑορτή της Ὑπαπαντής. (Λουκ.2,31)

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Ἡ μεγάλη θεομητορικὴ καὶ συνάμα δεσποτικὴ ἑορτή της Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου εἶναι ἕνας ἀκόμη σημαντικὸς ἑορτολογικὸς σταθμὸς τοῦ ἐνιαυτοῦ στὴν Ἐκκλησία μας.
Κατ’ αὐτὴν ἑορτάζεται τὸ γεγονὸς τῆς εἰσόδου τοῦ Χριστοῦ στὸν ἰουδαϊκὸ Ναὸ τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τῆς εὐλογίας Του ἀπὸ τὸν ἅγιο Συμεῶν καὶ τὴν σεβάσμια γερόντισσα καὶ προφήτιδα Ἄννα.

Τὸ μήνυμα τῆς Κυριακῆς τῆς Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου τοῦ Μητροπολίτου Κυθήρων Σεραφείμ (02-02-2025)

Μητρόπολη Κυθήρων

Ὁμιλία ἱεροῦ Χρυσοστόμου γιὰ τὴν Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου

Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως

Δὲν φορεῖ μόνο σάρκα ὁ Κύριος μᾶς Ἰησοῦς Χριστός, ἀλλὰ καὶ περιτέμνεται σύμφωνα μὲ τὸν μωσαϊκὸ νόμο, γιὰ νὰ μὴν ἔχει πρόφαση ἡ ἀπιστία τῶν Ἰουδαίων· γιατί ἔρχεται πρὸς τὸν νόμο γιὰ χάρη τοῦ ἴδιου τοῦ νόμου, γιὰ νὰ ἐλευθερώσει τοὺς μαθητὲς Του μὲσῳ τῆς πίστεως ποὺ βασιζόταν στὸν νόμο.

Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου. Μακαριστοῦ Ἀρχ. Αθανασίου Μυτιληναίου

Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου

Ἑρμηνεία στὸ Κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιο, κεφ. Β΄ ἐδάφια 22-26

(†) Μακαριστοῦ γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

«Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ».
«Ὅταν ἐπληρώθησαν –δεύτερη πρᾶξις τώρα- τὸ πρῶτο ἐπλήσθησαν ἀναφέρεται εἰς τὶς ὀκτὼ ἡμέρες.

Ἁγία Ὑπαπαντή. Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ

Ἁγία Ὑπαπαντή

Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ

Ἡ Χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος, φανερώνει στόν Ἅγιο Συμεών σήμερα, τό Θεανδρικό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἀποκάλυψις αὐτή  εἶναι ἡ χαρισματική ἀπόδειξις στήν ποτέ ἀμφισβήτηση καί ἀμφιβολία, πού εἶχε φανεῖ σέ παρελθόντα χρόνο στήν καρδιά τοῦ Πρεσβύτου.
Τώρα βιώνει στήν ψυχή του κοσμογονικά γεγονότα,

Ὁ Σαραντισμὸς τοῦ Χριστοῦ. π. Δημητρίου Μπόκου

Ὁ Σαραντισμὸς τοῦ Χριστοῦ
Ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς

π. Δημητρίου Μπόκου

Σαράντα μέρες μετὰ τὴ Γέννησή του ὁ Χριστὸς παρουσιάστηκε ἀπὸ τὴν Παναγία Μητέρα του στὸν Ναὸ τοῦ Σολομῶντος. Αὐτὸ ἔγινε, «ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωυσέως».
Ὁ νόμος αὐτὸς προέβλεπε τὴν καθιερωμένη τάξη γιὰ τὸν καθαρισμὸ τῆς λεχοῦς ἀπὸ τὰ

Ἐρμηνεία τῆς Ευαγγελικῆς περικοπῆς τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου ἀπὸ τὸν Ἅγιο Κύριλλο Ἀλεξανδρείας

Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου
(Λουκ. 2,22-40)

Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας

«Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν τὸ παιδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλία.καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, καθὼς γέγραπται ἐν νὸμῳ Κυρίου

Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς τῆς Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου ἀπὸ τὸν Ἱερὸ Χρυσόστομο

Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου (Ἐβρ. 7,7-17)

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως

«Ὁ δὲ μὴ γενεαλογούμενος ἐξ αὐτῶν δεδεκάτωκε τὸν Ἀβραάμ (Ὁ Μελχισεδὲκ ὅμως, ὁ ὁποῖος δὲν γενεαλογεῖται καὶ δὲν κατάγεται ἀπὸ τὴ γενεά του Λευί, ἔχει πάρει τὸ ἕνα δέκατο ἀπὸ τὸν Ἀβραάμ)» (Ἐβρ.7,6).

Ἡ εὐαγγελικὴ περικοπή της Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου

Κατὰ Λουκᾶν, κέφ. Β΄, ἐδάφια 22-40

     22 Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, 23 καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου ὅτι πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται, 24 καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν νόμῳ Κυρίου, ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν.
    25 Καὶ ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἱεροσολύμοις ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ Πνεῦμα ἦν Ἅγιον ἐπ᾿ αὐτόν· 26 καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος

Ἡ ἀποστολικὴ περικοπή τῆς Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου

Πρὸς Ἑβραίους, κεφάλαιο Ζ΄, ἐδάφια 7-17

    7 Χωρὶς δὲ πάσης ἀντιλογίας τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται. 8 Καὶ ὧδε μὲν δεκάτας ἀποθνήσκοντες ἄνθρωποι λαμβάνουσιν, ἐκεῖ δὲ μαρτυρούμενος ὅτι ζῇ.
9 Καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν, διὰ Ἀβραὰμ καὶ Λευῒ ὁ δεκάτας λαμβάνων δεδεκάτωται· 10 ἔτι γὰρ ἐν τῇ ὀσφύϊ τοῦ πατρὸς ἦν ὅτε συνήντησεν αὐτῷ

Σχόλια στὴν Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου. Ἀρχ. Ἀρσένιος Κατερέλος

Ἀρχ. Ἀρσένιος Κατερέλος

Τὸ ἠχητικὸ μέρος τῆς ὁμιλίας μπορεῖτε νὰ τὸ ἀκούσετε πατώντας. Σχόλια στὴν Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου. Ἀρχ. Ἀρσένιος Κατερέλος

 Σαράντα ἡμέρες μετά τήν Γέννησι τοῦ Ἰησοῦ, τό Παιδίον προσεφέρθη στόν Ναό κατά τόν τότε Νόμο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ὁ ἴδιος ὁ Θεός Λόγος, πρίν σαρκωθῆ, εἶχε δώσει ρητή ἐντολή περί καθαρισμοῦ τῆς λεχοῦς στόν θεόπτη Μωϋσῆ: «Εἶπε δέ Κύριος πρός Μωϋσῆν λέγων ''ἁγίασόν μοι πᾶν πρωτότοκον πρωτογενές διανοῖγον πᾶσαν μήτραν ἐν τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ ἀπό ἀνθρώπου ἕως κτήνους˙ ἐμοί ἐστιν''» (Ἔξοδος ΙΓ´ 1, 2).
Λέγει λοιπόν ὁ μέχρι τότε ἄσαρκος Λόγος τοῦ

Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Χριστοῦ

Σχόλια στὴν Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου. Ἀρχ. Ἀρσένιος Κατερέλος

Στην Υπαπαντή του Κυρίου. Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Ομιλία π. Αθανάσιου Μυτιληναίου στην Υπαπαντή του Χριστού

Λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στην Υπαπαντή του Ιησού Χριστού

Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Χριστοῦ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ἱεροθέου

Καταβασίες Ὑπαπαντῆς χορωδία Στανίτσας

Σχόλια στὴν Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου. Ἀρχ. Ἀρσένιος Κατερέλος

Σχόλια στὴν Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου

Ἐσπερινή ὁμιλία Ἀρχιμανδρίτου Ἀρσενίου Κατερέλου   καθηγουμένου τῆς Ι. Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος.
Πραγματοποιήθηκε στήν Μονή στίς 04-02-2007

- Πῶς συνδέεται ἡ Παλαιά Διαθήκη μὲ τὴν Ὑπαπαντή τοῦ Κυρίου.
- Προφητεῖες τοῦ Προφήτου Ἠσαΐα, τοῦ Πατριάρχου Ἰακώβ, τοῦ Δαυΐδ, τῶν Ἁγίων Συμεῶν καὶ Ἄννης, κ.λ.π.
- Ἡ Παναγία δὲν εἶχε ἀνάγκη καθαρισμοῦ.
- Γιατί δὲν ἔδειξε τὴν Σοφία Του ἐξ ἀρχῆς τὸ παιδίον Ἰησοῦς.


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

Ἀρχείο aktiston.blogspot.gr

Στην Υπαπαντή του Κυρίου. Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

 Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Η Αγία µας Ορθόδοξος Εκκλησία γιορτάζει την Υπαπαντή του Κυρίου µας Ιησού Χριστού. Υπαπαντή σηµαίνει την προσαγωγή Του στο Ναό του Θεού. Αυτό όριζε ο νόµος του Θεού, να προσάγεται 40 µέρες µετά τη γέννηση κάθε πρωτότοκο, σαν αφιέρωµα στο Θεό.
Επειδή όµως δεν ήταν δυνατό να µένουν τα παιδιά µέσα στο ναό, έπρεπε οι γονείς να προσφέρουν θυσία, κατά τη δύναµή τους προκειµένου να εξαγοράσουν το παιδί τους και να το πάρουν πίσω στο σπίτι τους, για να το αναθρέψουν. Αυτός ο νόµος ορίστηκε σε ανάµνηση και αντιστάθµισµα της σωτηρίας που έδωσε ο Θεός στα πρωτότοκα  παιδιά των Εβραίων, όταν κατά την έξοδό τους από την Αίγυπτο θανάτωσε τα πρωτότοκα των Αιγυπτίων.
Ο Θεός έσωσε τότε τα παιδιά των Εβραίων από το θάνατο. Έπρεπε τώρα να τα αφιερώνουν στο Θεό, αφού µε την επέµβαση Εκείνου είναι σωσµένα.

Ομιλία π. Αθανάσιου Μυτιληναίου στην Υπαπαντή του Χριστού

Ομιλία π. Αθανάσιου Μυτιληναίου στην εορτή της Υπαπαντής του Χριστού. (2002)


Αρχείο mp3 - Διάρκεια 00:27:08- Μέγεθος 7,76 MB


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

«Νυν απολύεις τον δούλον σου Δέσποτα» Εορτή της Υπαπαντής. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης

Οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι πνευματοκίνητοι άγιοι Πατέρες μας, όρισαν, μέσα στον λειτουργικό της κύκλο, η Εκκλησία μας να εορτάζει την 2α Φεβρουαρίου την εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Αυτό συμβαίνει διότι η ευλογημένη αυτή ημέρα είναι η τεσσαρακοστή από την 25η Δεκεμβρίου, που εορτάζεται η κατά σάρκα Γέννηση του Κυρίου. Και όπως ο Ιησούς εκπλήρωσε στη ζωή του όλα τα του Νόμου της Παλαιάς Διαθήκης, έτσι και τώρα, σαράντα μέρες από την Γέννησή Του, προσφέρθηκε στο Ναό, σύμφωνα με τα καθιερωμένα, βάσει των διατάξεων του Λευιτικού (ΙΒ' κεφ.).
Επειδή στον Ναό τού έγινε υποδοχή από ανθρώπους του Θεού, και μάλιστα λόγω του ότι ο Συμεών τον πήρε στην γεροντική του αγκαλιά, γι' αυτό και η εορτή αυτή ονομάζεται Υπαπαντή.
Η λέξη προέρχεται από το ρήμα «υπαντάω», το οποίο σημαίνει ότι έρχομαι σε συνάντηση κάποιου.

Λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στην Υπαπαντή του Ιησού Χριστού

Λόγος εις την Υπαπαντήν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και εις την Θεοτόκον και εις τον Συμεών

Δεν φορεί μόνο σάρκα ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, αλλά και περιτέμνεται σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο, για να μην έχη πρόφασι η απιστία των Ιουδαίων. Γιατί έρχεται προς τον νόμο για χάρι του ίδιου του νόμου, για να ελευθερώση τους μαθητές του μέσω της πίστεως που βασιζόταν στον νόμο.
Και παίρνει σάρκα και περιτέμνεται κι αυτός μαζί με τους Ιουδαίους. Πήρε το ίδιο με αυτούς σώμα, πήρε και την ίδια περιτομή. Έκανε α­ναντίρρητη την συγγένειά Του με αυτούς, ώστε να μη τον αρνη­θούν, Αυτόν, ο οποίος ήταν ο Χριστός που έρχεται από την γενιά του Δαυίδ, και που αυτοί προσδοκούσαν.
Έδειξε το γνώρισμα της συγγενείας Του με αυτούς. Γιατί, αν ακόμη και μετά την περιτομή Του έλεγαν «δεν ξέρουμε από πού είναι»[1], εάν δεν είχε περιτμηθή κατά σάρκα, η άρνησίς τους θα είχε κάποια εύλογη πρόφασι.

Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς. Κυριακή Β΄ Λουκᾶ. Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου

 Κυριακή Β΄ Λουκᾶ

 Τό Εὐαγγέλιο τῆς  Κυριακῆς.

 καί ἡ ἀπόδοσή του  στήν νεοελληνική.

Κατά  Λουκᾶν Εὐαγγέλιο Κεφ. Β, χωρία 22 ἕως 40

Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου

22 Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, 23 καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου ὅτι πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται, 24 καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου, ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν. 25 Καὶ ἰδοὺ ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἰερουσολύμοις ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ Πνεῦμα ἦν ἅγιον ἐπ’ αὐτόν· 26 καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου.
27 καὶ ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ 28 καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸν εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν καὶ εἶπε· 29 Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ, 30 ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, 31 ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν.
32 φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ. 33 καὶ ἦν Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ.