Το έσχατο έρμα

Αντιγραφω απο το συλλογη

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ
Μου είπες: "μύρισε τη νύχτα για μένα"
κι εγώ πνίγηκα από την απουσία τόσων φίλων
μάτωσα, από χιλιάδες αγκάθια κομμένης απότομα αγάπης
ανάμεσα σε νέες πατρίδες και παλιές

χρόνια μετά
θα αναρωτιόμαστε ποιοι είμαστε πραγματικά
και τι από τις ρίζες μας απέμεινε

μόνο αναγνωριστικό
ετούτη η μυρωδιά της νύχτας
που ποτέ δε μπορέσαμε να μοιραστούμε
αλλά, κατάσαρκα φυλάττουμε ως Θερμοπύλες
καθένας μόνος του
σε τόπους ξένους, ξένοι κι εμείς
ακατανόητοι, άμαθοι και αφελείς
πνιγμένοι, μόνοι

για τη στιγμή εκείνη
της συνάντησης
που ούτε καν προβλέπεται
προς το παρόν πως
θα υπάρξει

λιγα λογια για τον Τελλο Ανατολικα της εδεμ η λασκαρη ασπρομαυρη φευγει να βρει τον αντρα της ζωης της Η Amy winehouse σιγοτραγουδα για την αγαπη που ειναι ενα παιχνιδι απο χερι χαμενο και εγω κλεινω τα application της συμφορας και του ατελιωτου loop κοιταω το κινητο το πεταω στη θαλασσα και κρατω το βιβλιαρακι του Τελλου Η αγαπη και η ποιηση θα σωσει το κοσμο Α και Τελλο υπαρχει το Για παντα και θα το ζησω αυτα!

τα χριστουγεννα ....που δεν εζησα

σου αρεσουν τα χριστουγεννα  με ρωτησες?
ειπα ναι , μαρεσουν
αλλα δε τα εχω ζησει
δε θυμάμαι Χριστούγεννα οικογενειακά όμορφα

μόνο κείνα τα τελευταία Χριστούγεννα 

στο μεγάλο σαλόνι

με τη καινούργια τηλεόραση

και τις θείες 

του θείους

τα ξαδέρφια 

τις μυρουδιές των φαγητών

η μάνα αγχωμένη να είναι όλα τέλεια

το γλυκό Κοπεγχάγη

ναι έφτιαχνε ένα γλυκό που το έλεγε κοπεγχαγη

μη με ρωτησεις πως και τι

άπλα ήταν όνειρο...

στο καινούργιο τεράστιο σαλόνι

στο καινούργιο σπίτι

και τραγούδια λαϊκά 

χόρεψες ζειμπεκικο

το μερτικό σου από τη χαρά

στο είχαν πάρει άλλοι

τελικά τα τραγούδια λένε πάντα την αλήθεια  πάτερα

εκεί σταμάτησαν τα χριστουγεννα για μένα

όλα τα άλλα Χριστούγεννα

ήταν των άλλων  τα χριστουγεννα

και άπλα εγώ έμπαινα έτρωγα τα μελομακάρονα

χαμογελούσα  έτσι για να με ξεγελασω

και έφευγα

επέστρεφα πάντα στο πατρικό

και κοιμόμουν 

να περάσει η χρονιάρα μέρα

και περάσαν τα χρονια και  έγινα μεγάλος

και θελω σα παιδι

 να στολισω το δεντρο 

δίπλα στο μπαλκονοπορτα

δίπλα στο τζακι

να το στολισουμε μαζι

καλα      χριστουγεννα

αγαπημενο μου blog

Επιστροφή στη πόλη

Ηταν κακό καλοκαίρι

και  μένα δε αρέσει η λέξη κακός

αλλά αυτό το καλοκαίρι  ήταν κακό

και ο καιρός τρελοκαιρος

και ο χειμώνας που μου υποσχέθηκες δίπλα 

στο τζάκι αγκαλιά δεν ήρθε ακόμη

Μάλλον  την πάτησα και κρύωσα

Ίωση ίσως

πυρετοί δέκατα τσάγια χάπια 

Ξέρω δε γράφω συχνά πια όπως πριν

αλλά κάνω μια γύρα στα αγαπημένα μπλογκ κι ας μη σχολιάζω

δε ξέρω τι έχω πάθει

Είμαι σαν να έχει κολλήσει

το pause σε παλιά βιντεοκασέτα

και τρεμοπαίζει η εικόνα της ταινίας 

Αν με καταλαβαίνεις

Το τελευταίο καιρό συμβαίνουν κάτι περίεργες  "επιστροφές"

Μηνύματα από ανθρώπους που έχεις  να δεις απο το προηγουμενο αιωνα

 ίσως "οφειλές"

Και εγώ όπως με πάει το ποτάμι, κάνω κουπί αλλά αφήνομαι και λίγο

Αγαπημένο μου ημερολόγιο

γιατί αυτό πάντα ήσουν  , αγαπημένο μου μπλογκακι

ένα ημερολόγιο, καποιες φόρες και αγιολόγιο , 

δε λέω

σου υπόσχομαι να  αρχισω να γράφω ξανά

να πατήσω το πλέη

και να συνεχίσω

γιατί πιστεύω ακόμη στην αγάπη

και θέλω να τη ζήσω

μια απ αυτές τις μέρες θα γίνω ο εαυτό μου

το τραγούδι που αγαπάω αυτες τις

του αγιου βαλεντινου ραντεβου με μενα

  

έχω ένα φίλο τον τζερυ

ο τζερυ  είναι κάτι σαν φύλακας άγγελος 

αλλά δεν είναι φύλακας 

μηδέ  άγγελος

είναι  απλά  ένας άνθρωπος...

ενας ανθρωπος που μπορεί να τσακίσει 

μια σπανακόπιτα σε μισή ώρα

και να πιει 13 ουσκια σ ενα βράδυ 

μέχρι τις 6 το πρωί

και την άλλη μέρα

να είναι πιο σοφός

όσο πιο πολλή σπανακόπιτα και ουίσκι

τόσο πιο πολλή σοφία

Φυσικά και δε θα πάρει ποτέ τηλέφωνο 

θα την φάει όλη μόνος του

Σε αυτό του βγάζω το καπέλο

έτσι πρέπει

Κάθε μέρα έχω και ένα σοφό καλό λόγο 

απο το γεματο σπανακοπιτα 

σπιτικη σπανακοπιτα,

στομα του,

 το αφιλητο ( και καλα)

Σήμερα καθώς ήμουν χωμένος σ αυτό που καναπέ 

που έχει υποφέρει φέτος  πιο πολυ απο καθε αλλη χρονια

ξερει αυτος

(οχι ο τζερυ

ο καναπες βρε)μου είπε το εξής

(οχι βρε ο καναπες

ο τζερυ)

σταματα να ψάχνεις την αγάπη

η αγάπη έρχεται όταν δεν τη ψάχνεις

εχει σου λεει navigator

και παει εκει που δεν την ψαχνουν

τώρα αυτό είναι καλό?

ειναι νορμαλ αυτο για την αγαπη?

ε?

καλό η κακό

ένα ξέρω

όταν την ψάχνεις όντως δεν έρχεται

εξακριβωμενο

η μπορεί να συμβαίνει και το άλλο

μπορεί η αγάπη να σου έρχεται στη ζωή, σε ποσότητα

και γω να τη ξόδεψα

να τη σπαταλησα

μεσα στα χρονια 

στα  καινουργια τα σεντονια 

και  τα λοιπα

να ξεπέρασα  που λες

 το όριο των απεριορίστων διαδρομών αγάπης

αγάπη μου

 σου λεει η αγαπη

έλεος πια

όσο αγάπησες

20 χρόνια τώρα αγάπες

δεσμοί χωρισμοί 

της ζωής πειρασμοί

ε  νισάφι

κουλαρε

σατ νταουν δε απλικεησον

ειναι ολες μεσα στη τρελλα

κοιτά και λίγο τον εαυτό σου

αγάπησε τον

φτιαξε μια σπανακοπιτα 

με σπανακι απο τη λαικη

και φατην ολη μονος σου

σταματα αυτήν την ανελέητη αναζήτηση

Και δε ξέρεις τι είναι να ψάχνεις

αχ αγαπημένε μου αναγνώστη  

το ομολογώ 

έχω κάνει πολύ κακό στον εαυτό μου

καιρό να αγαπήσω ξανά εμένα

σαν έτοιμος από καιρό

πάω για σπανακόπιτα 

τζερυ χελπ

πως τη φτιαχνεις???

 α σου χω και τραγουδι'

 σαυτη την εκτελεση

μ αρεσει

χειμώνας
ο ουρανός εχθρικός τεράστιος
ενα σπίτι φτωχικό
ενα παιδί πίσω απο τη πορτα
περιμένει ισως τον πάτερα απ τη δουλειά
η τηλεόραση ανοιχτή τέρμα

στα τζάμια των παράθυρων
ζωγραφιές παιδικές
φτιαγμένες απο αγάπη και αθωότητα
δυο τετράγωνα πιο κατω
στην ανίερη οδο
λιμουζίνες
χαρούμενα αγόρια
με γενια
  χαμένα στο διαδίκτυο
και στη ζωή
και τραγουδιστριες
με ψεύτικα μαλλια  και βλέμμα

το κοριτσάκι στη πόρτα περιμένει
μια εικόνα μια στιγμή
που διαλύει ολες τις ανόητες φοβίες
και εμμονές
η ζωη ειναι ωραια
φτανει να χεις ενα σπιτι
και παράθυρα  γεμάτα ζωγραφιές

έρχονται χριστουγεννα
το λενε οι διαφημίσεις στη τιβι
τα στολίδια στους δρόμους και στις βιτρίνες
οι περαστικοί με τα ψώνια


δυο γυναίκες
αγκαλιαζονται στο μετρο
περιμένουν το τραίνο...
μια τριτη τις φωτογραφιζει
μια δυνατή εικόνα
που κανει θρύψαλα
όλες τις ανόητες selfie  μας

μια βδομάδα που την ελεγαν Μεγάλη

δεν έχω τι να γράψω
απλα κοιτάω το απεραντο γαλάζιο
και ψαχνω τη γαλήνη
μεγαλώνοντας
καταλαβα
οτι
υγεια
αγαπη
και γαληνη ψυχης
αυτα τα μονα σημαντικα
νηστεία?
δε ξερω
μετάληψη
ισως ετσι για το εθιμο
ετσι κι αλλιως
ο θεός ξέρει καλά
αν υπαρχει
εντός σου
τι νιωθεις

κι αν μετανοησες η οχι
ξέρει και πάντα κατανοει.


και μια μικρη πλεηλιστ ν ακους τα βραδια να ηρεμεις

https://www.youtube.com/watch?v=wy6X0K_VIcc
https://www.youtube.com/watch?v=C-wrfdE3AKc
https://www.youtube.com/watch?v=QuoIPPxboiU
https://www.youtube.com/watch?v=GmN0btvrUIY
https://www.youtube.com/watch?v=3CTuWbhnnSE&index=16&list=PL31317790E6254159

eat pray love

φάε
οτι θες 
γιορτές είναι
χαλάρωσε ρε μωρό μου και φάε
κουραμπιεδες χιονισμένους σε άχνη 
μυρωδάτους  
και να λερώνονται τα χείλη 
γυρω γυρω απο την άχνη
και να στα γλυφω τρυφερα
και μελομακάρονα 
απο αγάπη και μέλι
στην πιατέλα κει στη γνωστή θέση 
πανω απο το πράσινο σεμεδακι της μαμάς
ειναι δυνατόν ενα γλυκό
 που λεγεται μελομακαρονο
να μην ειναι καβλα?





προσευχήσου
σε οποιον θεό θες
και στο θεό της διπλανής πόρτας
η προσευχη πάντα βοηθάει
σκέψεις που στέλνουμε στο αχανες συμπαν
σκεψεις απο αγαπη και ελπιδα
σ ενα ουρανο απο δισεκατομμύρια αστερια
καθε αστερι και ευχη 
ειμαστε οι σκεψεις μας τωρα το κατεχω σωστα


 αγάπα
καντο σαν ασκηση για τη νέα χρονιά
ασκήσεις αγάπης
αγάπα και τη βλακεία των άλλων
δε γραφω για κακια
γιατι η κακια ειναι βλακεια κατ εμε
η αγάπη θα σε βρει 
η αγαπη παντα ξέρει 
ειναι σα το σημα του κινητου
χανεται ισως για λιγο
αλλα σε βρισκει
σου κανει κληση
κει που δε το περίμενεις

κι εσυ μικρε 
παρε το ποδήλατο
βαλε τ ακουστικα 
και τρεξε 
τρεξε αμέριμνος
μακρια απο τις εφαρμογές
κάθε τυπου
δεν εφαρμόζουν  σε σενα
δε χωράς εσυ
εισαι απο αλλη ρατσα
κι ας μη το καταλαβε κανείς
κει εξω σιγουρα υπαρχει
καποιος που θα το καταλαβει

αγγελοι στη πολη

Ο παιδικός  μου φίλος Γιάννης απο κει ψηλα

  εντος μου κλαίει

και  θέλει να μου πιάσει το χέρι να πάμε μια βόλτα

Μέσα απο   τη πορτοκαλί κορνιζα του ξέρει αυτός 

τα πιο πολλά απο το καθένα

Γιάννη μου 

Ειλικρινά  οτι φοβία είχα ζώντας μέχρι τώρα

 δεν εχω παράπονο την έκανε η ζωή  πραγματικότητα σχεδόν

Θα μου πεις φταίω και εγώ που είχα φοβίες πιο πολλές απο όνειρα

Ε τι να κάνουμε ρε  φιλε, έτσι είμαστε μείς 

Ολα ειναι μια τεράστια αλυσίδα, το ένα φέρνει το άλλο 

και ολα μαζι έρχεται μια στιγμη

και στήνουν χορό

κι  εγω θεατής 

Αλλά τυχερός μέσα σε καθε ατυχία

Γιατί μπορεί να είχα φοβίες αλλά είχα και αγγέλους βοηθούς 

Και ξέρεις αγαπημένε μου αναγνώστη εκεί στην αλλη του υπολογιστή σου

άκουσε με 

Οι άγγελοι που μας βοηθούν ,

δεν έχουν πάντα φτερά και  φως τριγύρω να  και συννεφα

Οι άγγελοι ειναι κι αυτοί που τη κατάλληλη στιγμη σου δείχνουν πόσο σαγαπανε

Που πάνε πιο νωρίς στη δουλεια για να σε βοηθήσουν 

Θελουν  ν ακυρωσουν

τη πτήση τους για να μείνουν να σε βοηθήσουν

Που σε παίρνουν τηλέφωνο και δε μπορείς να εξηγήσεις τι σου συμβαίνει

και παραμένουν  υπομονετικοί στην αλλη άκρη της γραμμής, καθε φορά!

Που σου στέλνουν στις μια ώρα το βραδυ

 μήνυμα αν είσαι καλά

και φωτίζει το κινητό στο σκοτάδι του δωμάτιο σου και εντος σου

Που σε παίρνουν απο το χεράκι πρωί και κάνουν τα πάντα που μπορούν

Που βλέπεις στο βλεμα τους στοργή και αγάπη και νιάσιμο

και τρυφεράδα

Κι ας ειναι κουρασμενοι, αποκαμωμενοι απο τη καθημερινοτητα τους

Χωρίς να περιμένουν τίποτα 

ολα θα πάνε καλά , σου λένε

Μακαρι να γινω και εγω καποτε τοσο φωτεινος
 και τοσο αγγελος για σας

κι εσύ αγαπημένη μου σερενάτα μην ανησυχείς

 που δεν απαντάω στα σχόλια σου

η γενικά στα σχόλια ,

 η που δεν αφήνω σχόλια

Ειναι που δεν εχω χρόνο

Ειναι πολλά

μην ανησυχείς

βαλε  δυνατα τον φοιβο 

αυτος ξερει...

 αυτη αναρτηση γραφτηκ για  τον Νικ, τον Νεκ και τον Ηλ.

απολαμβάνω

απολαμβάνω, παρατ.: απολάμβανα, στιγμ. μέλλ.: θα απολαύσω, αόρ.: απόλαυσα

1. αντλώ ιδιαίτερη ευχαρίστηση - απόλαυση από κάτι

   απολαμβάνω τον καφέ μου / την ανοιξιάτικη λιακάδα / τη ζωή μου

   πηγη Wikiλεξικο.

   
   

   χειμωνιάζει.

   το βλέπεις 

   το νιώθεις

   στα συννεφα και στις ψιχάλες

   στο  ζεστό καπουτσίνο

    στο χέρι του βιαστικού περαστικού το πρωί

   
   

   κι εσύ οφείλεις να κάνεις ένα δώρο στον εαυτό σου

   να μάθεις να απολαμβάνεις χωρίς ένοχη

   γιατί το αξίζεις ρε φιλέ...

   
   

   να το μάθεις καλά

   να χαραχτεί στο δέρμα σα tatoo

   για να στο θυμίζει.. 

   καθε λεπτό

   
   

   απολαμβάνω μια βόλτα

   με θέα τα πιο όμορφα συννεφα του κόσμου

   
   

   
   

   
   

   το ζεστό δέρμα

   τη φροντίδα

   τη τρυφεράδα που εκπέμπει το βλέμμα

   τα αεροπλάνα  και τα ταξίδια

   τις σιωπές και τις λέξεις

   και που ξέρεις

   μπορεί 

   τα σπασμενα κομματια γυαλιά

   να γινουν καρδια αγαπη και ...μηλοπιτα

   
   

   
   

   
   

   
   

   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   

   
   

   

   
   

   

   
   

   
   

   
   

   καλό καινούργιο χειμώνα να χουμε

   κι ο χειμώνας δεν ειναι πάντα κρύος και ατέλειωτος

   ειναι και ζεστός

   σαν ένα φιλί παθιασμένο στο τραίνο μέσα έτσι ξαφνικά

   
   

καλό αποκαλόκαιρο.

Στο μυαλο  διαφορα καλωδια
 εχουν βραχυκυκλωσει απο σκεψεις
ενος καλοκαιριου που δε θελω να ρθει ξανα 

πρεπει να σβηνω σιγα σιγα το παρελθον
 οσο το μελλον μικραινει

 τραγουδια και ποιητες
 εχουν πει ηδη για οσα ενιωσα 

και απομεινα  να κοιταζω τις μπλε αποχρωσεις του δειλινου του αυγουστου

Το καλοκαιρι φευγει,
οπου να ναι

δε το πηρε καμια βροχη 

ουτε πηρε μαζι του τις αγαπες τις καλοκαιρινες

το ξερεις οτι δε τα εχω καλα με τους απολογισμους

τους διαλογισμους και τους υπολογισμους

Οποτε αφηνω πισω αυτο το καλοκαιρι

οτι εγινε καλως εγινε 

μαθημα και παθημα

λεξεις, 
και σκέψεις

τυχαιες συναντήσεις
η τίποτα δεν ειναι τυχαίο?

αφίξεις κι αναχωρήσεις
συγγενεις
και φιλοι
σαραντα κυματα και εξήντα συννεφα πιο περα
ο σεπτέμβρης επίτελους

αντίο καλοκαίρι  μου του 2015
βιαζομαι να  σ αποχαιρετισω 

θα πάρω το πρώτο αεροπλάνο της γραμμής

και θα πετάξω

κι απο τα παράθυρο θα αγναντεύω

θα ειναι ολα τόσο μικρά

τόσο μικρά όμως...

σπιτια δρομοι ακτογραμμες

και  ξερεις  κατι?

δε θα κρατήσω τίποτα 

απο σένα, καλοκαίρι

ψέματα...

θα κρατήσω

πάντα κράταω..
σιωπές
βλεματα 
βόλτες
βουτιες
το τσιτωμα στο προσωπο
απο τη αλμυρα
την ωρα της επιστροφης

partitura per spugne di mare 

που λεει και ο ποιητης

θα κρατήσω τις στιγμές τις ήμερες

λίγες πολύ λίγες
 αλλά δυνατές

 και κατι ανατολές..
με υγρασία
και τα κουλουρακια τα πρωινα της φιλης
και τα γελια μας τα βραδυνά
που εχουν κατι απο τα εφηβικα μας καλοκαιρια

κι ένα φεγγάρι  κει στα τέλη του
Iουλη...
το μονο που με καταλαβε


Θα κρατησω τα λογια σου , 
φιλαρακι μου
σα φυλακτό
γιατι εσυ με ξερεις πιο πολυ
και οι φίλοι μας τελικα ειμαστε μεις

καλο αποκαλοκαιρο

καλοκαιρινο πω_στ

το καλοκαίρι συνεχίζει ακάθεκτο την τρελή του πορεία προς το φθινόπωρο

 και  γω ανακαλύπτω για πολλοστή φορά
 πως η ομορφιά ειναι αήττητη

ερωτευμένα ζευγάρια νικημένα απο την κάψα της αγάπης και του ήλιου

κορμιά μέσα στη θάλασσα γεμάτα θάρρος και θράσος

με η χωρίς μάσκα βυθού, 

δίνουν το σινιάλο για την μεγάλο καλοκαιρινό πάρτι

Ναι ειναι καλοκαίρι και ειναι στο ζενίθ του

σε λίγο ο καυτός μήνας Αύγουστος τα κοκκινα γλυκα σταφυλια

 και καρπουζια στις καροτσες των μαζντα

 Οι πανάγιες του κόσμου

τα θαύματα  και τα τραύματα εντος μας,

καθώς κατηφορίζω μέσα απο το μικρό δασάκ
 για το μυστικό μου γιαλό

νιώθω σα τον Βόγλη που κυνηγά την ξανθιά Ανν

να της δώσει μύγδαλα κι ενα αθωο φιλι

θέλω να την φιλήσω  και εγω

απαλά στα χείλη  

με μια υποψία γλωσσας

και να της  πω μείνε εδω

στο πλανητη μου

θα αγαπήσω 

κι ας μη μιλάμε την ίδια γλωσσα

θα βρούμε γλωσσα να συνεννοηθούμε

το ορκίζομαι στο ολόλευκο μαγιό και στο ασπρόμαυρο καλοκαιρινό σου σώμα

και στο αμπέχονο που κρέμεται απο τον ωμο σου

είχα πει να κάνω διακοπή και να μη γράψω καλοκαιριάτικο

αλλά αφού ξέρεις

αυτό το μπλοκ πια με κάνει οτι θέλει

 ειναι που το αγαπησα
ιουλη ησουν αυστηρος μαζι  μου ,
και ιουνη μου δεν εφερες αυτα που ηθελα
αλλα αυγουστε στην εφερα , δε περιμενω τιποτα.