ΕΡΕΥΝΑ : Με ή χωρίς αγάπη

Τι προκαλεί η αγάπη στον ανθρώπινο εγκέφαλο; Και τι η έλλειψή της; Η έρευνα μάς το δείχνει ξεκάθαρα και σε φωτογραφίες.

ΜΑΡΙΑΝΙΝΑ ΠΑΤΣΑ

08.10.2013

Αυτοί οι δύο εγκέφαλοι ανήκουν σε δύο τρίχρονα πιτσιρίκια. Ο αριστερός εγκέφαλος είναι σαφώς πιο ανεπτυγμένος από τον δεξί. Ο δεξιός έχει επίσης πολλά «σκοτεινά σημεία», σε σχέση με τον άλλο.

Αφού ανήκουν και οι δυο σε τρίχρονα παιδιά, γιατί διαφέρουν τόσο μεταξύ τους; Σύμφωνα με τον καθηγητή Allan Score του πανεπιστήμιου UCLA, ο οποίος διεξάγει την έρευνα, η κύρια αιτία της διαφοράς μεταξύ αυτών των δύο εγκεφάλων, είναι ο τρόπος με τον οποίο μεγαλώνουν και αντιμετωπίζονται μέσα στην οικογένεια. Διότι ο αριστερός εγκέφαλος ανήκει σε ένα παιδί που μεγαλώνει μέσα στην αγάπη, ενώ ο δεξιός ανήκει σε ένα παιδί παραμελημένο και κακοποιημένο.

Οι διαφορές είναι αξιοσημείωτες και σοκαριστικές: Ο παραμελημένος εγκέφαλος στερείται ορισμένες από τις πιο θεμελιώδεις περιοχές. Τα ελλείμματα αυτά καθιστούν αδύνατο για το παιδί να αναπτύξει ικανότητες ανάλογες με αυτές που θα έχει το παιδί που αγαπιέται.«Το παραμελημένο παιδί στα δεξιά θα εξελιχθεί σε έναν ενήλικο που θα είναι λιγότερο έξυπνος, λιγότερο ικανός να συμπάσχει και να αναπτύσσει ενσυναίσθηση, πιο πιθανό να εθιστεί στα ναρκωτικά και να συμμετάσχει σε κάποιο βίαιο έγκλημα. Αυτό το παιδί επίσης είναι πολύ πιο πιθανό να είναι άνεργο και να αναπτύξει διανοητικά και άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας».

Η διαφορετική μεταχείριση εξηγεί γιατί ο εγκέφαλος του ενός παιδιού αναπτύσσεται πλήρως, ενώ του άλλου, όχι. Παρακαλούμε, αγαπάτε.


  ΠΗΓΗ: http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG5077#.UlLbsvHCGvc.twitter

ΦΩΤΟΔΕΝΤΡΟ

Τι είναι το Φωτόδεντρο;

Το Φωτόδεντρο είναι το Πανελλήνιο Ψηφιακό Αποθετήριο Μαθησιακών Αντικειμένων για την Πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Σχεδιάστηκε και αναπτύσσεται από το ΙΤΥΕ – ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ στο πλαίσιο του «Ψηφιακού Σχολείου» για να αποτελέσει το κεντρικό σημείο πρόσβασης στο ψηφιακό εκπαιδευτικό περιεχόμενο και είναι ανοιχτό σε όλους, μαθητές, δασκάλους, γονείς αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο.

Αχ και να είχαμε ένα διαδραστικό πίνακα στην τάξη ή έστω ένα καλό προβολικό...! Φαίνεται πως, προς το παρόν τουλάχιστον, το φωτόδεντρο θα μας "φωτίζει" στο σπίτι μόνο ή στις ώρες της πληροφοριικής. . .

ΚΟΣΜΟΔΡΟΜΙΟ: λογοτεχνικό βιβλίο για μεγάλα παιδιά

Το βιβλίο της Ελένης Κατσαμά Κοσμοδρόμιο τιμήθηκε προχθές βράδυ με το Βραβείο  του λογοτεχνικού περιοδικού «Διαβάζω» στην κατηγορία Λογοτεχνικό Βιβλίο για  Μεγάλα Παιδιά.  Η συγγραφέας, μετά και τα χθεσινά γεγονότα, σχολίασε το εξής:  «Ο νεοφασισμός δεν είναι επανάσταση, οι νεοφασίστες είναι οι πιστότεροι υπηρέτες του συστήματος». Διαβάστε το διήγημα «Νικολάι», που περιλαμβάνεται στο βιβλίο και αναφέρεται στον νεοφασισμό. Κοσμοδρόμιο Ελένη Κατσαμά Πρόκειται για μια προκλητική συλλογή διηγημάτων που βασίζεται σε αληθινά περιστατικά και υπαρκτά πρόσωπα τα οποία ισορροπούν ανάμεσα στη βία και την ευαισθησία, την απόγνωση και το χιούμορ, τη ζωή και τον θάνατο, την αδικία, τη φτώχεια αλλά και την αισιοδοξία. Είναι ένα βιβλίο δυνατό, επίκαιρο και ποιητικό που δίνει το στίγμα μιας εποχής σφοδρών αλλαγών στον κόσμο μας. Ηλικία: 14+ Κατηγορία: Κοινωνικό, Ντοκουμέντο πηγή: εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ

ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ

Ένα άρθρο για τους μαθητές που δίνουν εξετάσεις! Καλή επιτυχία!

Έχεις άγχος; Είναι φυσιολογικό. Λίγο άγχος είναι ωφέλιμο, γιατί βοηθάει το άτομο να
συγκεντρωθεί πολύ καλά και να είναι σε εγρήγορση.
·Μια καλή αρχή είναι λίγο καιρό πριν τις εξετάσεις να οργανώσεις το γραφείο και το χώρο της μελέτης. Πρέπει να είναι έτσι φτιαγμένος ώστε να βοηθάει στη συγκέντρωση και στη μελέτη.
Φτιάξε ένα Πρόγραμμα μελέτης.
·Είναι σημαντικό να διαβάζεις με προγραμματισμό και οργάνωση, ώστε να έχεις τον απαραίτητο χρόνο.
·Όσο περισσότερες λεπτομέρειες περιέχει η ύλη, τόσο πιο πολλές επαναλήψεις είναι απαραίτητες.
·Να κάνεις μια κατανομή εργασίας δηλαδή να χωρίσεις την ύλη σε μικρότερες ενότητες ώστε να μπορείς να τη χειριστείς καλύτερα.
·Να προετοιμάζεσαι για τις εξετάσεις πολύ πριν με ένα μακροπρόθεσμο πλάνο και να μη στριμώχνεσαι στο τέλος.
·Να σημειώνεις με μολύβι ή μαρκαδόρο υπογραμμίσεως τα πιο σημαντικά ή τα πιο δύσκολα στην απομνημόνευση κομμάτια.
·Κατά τη διάρκεια των εξετάσεων δε μπορείς να μάθεις καινούρια πράγματα αλλά απλώς να κάνεις μια σύντομη ανασκόπηση των βασικών σημείων.


Λίγο πριν τις εξετάσεις

Να δώσεις βαρύτητα στα σημεία των μαθημάτων που έχεις αδυναμίες. Ένα λάθος που συχνά κάνουν οι μαθητές, είναι να ξαναδιαβάζουν αυτά που ήδη γνωρίζουν επειδή τους προσφέρουν επιβεβαίωση και ασφάλεια


πηγή:.     http://paidagwgos.blogspot.com/                                                           

ΠΩΣ ΦΤΙΑΧΤΗΚΑΝ ΟΙ ΜΑΝΑΔΕΣ

Μια ιστορία τουΠάολο Κοέλιο για τη "δημιουργία" της μητέρας από το Θεό. Το βρήκαμε στο Blog των φίλων μας από το "Πέμπτη... και καλύτεροι" και το αναδημοσιεύουμε:

Ο Θεός κάλεσε τον πιο αγαπημένο Του άγγελο και του παρουσίασε ένα πρότυπο μητέρας. Στον άγγελο δεν άρεσε αυτό που είδε.
- Εργαστήκατε πολύ, Κύριε, δεν ξέρετε πλέον τι κάνετε, είπε ο άγγελος. Κοιτάξτε! Φιλί ειδικό, που θεραπεύει όλες τις αρρώστιες, έξι ζευγάρια χέρια για να μαγειρεύει, να πλένει, να σιδερώνει, να φροντίζει, να ελέγχει, να καθαρίζει. Δε θα δουλέψει!
- Το πρόβλημα δεν είναι τα χέρια, αντέτεινε ο Θεός. Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που χρειάστηκε να βάλω: ένα, για να βλέπει το παιδί της πίσω από κλειστές πόρτες και να το προστατεύει από ανοιχτά παράθυρα, ένα άλλο, για να το κοιτάζει με αυστηρότητα, όταν πρέπει να του μάθει κάτι ουσιώδες και το τρίτο, για να του δείχνει διαρκώς τρυφερότητα και αγάπη, όση δουλειά κι αν έχει εκείνη!
Ο άγγελος εξέτασε το πρότυπο της μητέρας πιο προσεκτικά.
- Κι αυτό τι είναι;
- Ένας μηχανισμός αυτοθεραπείας. Δε θα έχει χρόνο να αρρωσταίνει, θα πρέπει να ασχολείται με το σύζυγό της, με τα παιδιά, με το σπίτι.
- Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο, Κύριε, είπε ο άγγελος. Και να επιστρέψετε στο κλασικό πρότυπο με τα δύο χέρια, τα δύο μάτια, κ.λπ.
Ο Θεός συμφώνησε με τον άγγελο. Αφού ξεκουράστηκε, μεταμόρφωσε τη μητέρα σε κανονική γυναίκα. Εξομολογήθηκε όμως στον άγγελο:
- Χρειάστηκε να της δώσω μια τόσο δυνατή θέληση, ώστε να νομίζει ότι θα έχει έξι χέρια, τρία ζευγάρια μάτια και ικανότητα αυτοθεραπείας. Αλλιώς, δε θα καταφέρει να εκπληρώσει το καθήκον της.
Ο άγγελος την εξέτασε από κοντά. Κατά τη γνώμη του, αυτή τη φορά ο Θεός είχε επιτύχει. Ξαφνικά όμως πρόσεξε ένα λάθος:
- Αδειάζει. Αναρωτιέμαι, Κύριε, μήπως βάλατε ξανά υπερβολικά πολλά πράγματα σε αυτό το πρότυπο μητέρας.
- Δεν αδειάζει. Αυτό ονομάζεται δάκρυ.
- Και σε τι χρησιμεύει;
- Για να δείχνει χαρά, λύπη, απογοήτευση, πόνο, θυμό, ενθουσιασμό.
- Κύριε, είστε μεγαλοφυΐα! αναφώνησε ο άγγελος. Ακριβώς αυτό ήταν που έλειπε, για να συμπληρωθεί το πρότυπο.
Ο Θεός πρόσθεσε με ύφος μελαγχολικό:
- Δεν το έβαλα εγώ. Όταν συναρμολόγησα όλα τα μέρη, το δάκρυ εμφανίστηκε από μόνο του.
Ο άγγελος συγχάρηκε πάλι τον Παντοδύναμο κι έτσι δημιουργήθηκαν οι μητέρες.

ΠΟΤΕ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΟΙ ΜΑΝΕΣ;

Ρωτώ στους δρόμους 

τους ανίδεους διαβάτες:

-Παρακαλώ . . για πείτε μου,

πότε γιορτάζουν οι  μάνες;

Μου δείχνουν τους τοίχους,που γεμίσανε αφίσες:

"Μια Κυριακή του Μάη. . .η γιορτή της μάνας . . ."

Και τότες,

περνούν από μπροστά μου 

   μαντηλοδεμένα

-αναρίθμητο πλήθος-

τα σφιγμένα πρόσωπα 

των μανάδων. . .

Ε. . .σεις ..., για πείτε μου,
ξαναρωτώ με απελπισία,  
πότε και πώς γιορτάζουν οι μάνες;
Μ'  ένα πανέρι, τάχα, μοσχομπίζελα
ή μια ορχιδέα σε  διάφανο κουτί;




Και κάποιος πλάι μου
 κουνάει το κεφάλι 
με περίσκεψη.


- Σαν βγάλουνε φτερούγες τα αετόπουλα,
κυρά μου,
π' ολοένα μακραίνουν και δυναμώνουν...
Κάποια στιγμή τις απλώνουν..
 ζυγιάζονται...
κι ορμούν για τον Ήλιο...


Τότε μόνο γιορτάζουν οι μάνες!
Έτσι μόνο γιορτάζουν οι μάνες!


ποίημα της Ν. ΙΕΣΣΑΙ- ΚΑΣΙΜΑΤΗ από το βιβλίο της "Με λένε μάνα" 

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Οργάνωση παιδιού με μαθησιακές δυσκολίες στο σχολείο

Πόσες φορές αλήθεια ένας εκπαιδευτικός έχει ακούσει μαθητή του να λέει:"ξέχασα το βιβλίο, το τετράδιο, νόμιζα πως δεν το είχαμε για σήμερα,....."Κι όμως όλα τα προβλήματα έχουν τη λύση τους και δεν είναι μαγική. 

Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες/δυσλεξία και

 διάσπαση προσοχής/υπερκινητικότητα 

αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα οργάνωσης 

του χώρου και του χρόνου τους. Ένας

 τρόπος που μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς τα

 παιδιά τους είναι να καταφέρουν να 

αυτοματοποιήσουν την καθημερινή τους ρουτίνα.
Να θυμάστε ότι είναι πολύ βοηθητικό να

 υπάρχουν τελετουργίες που γίνονται με συνέπεια για να μπορούν αυτά τα

 παιδιά να καθιερώσουν έναν τρόπο οργάνωσης της σκέψης τους.

10 συνήθειες που μπορούν να μειώσουν την “απροσεξία” του παιδιού: 
1. Βοηθήστε το να μαζέψει τα πράγματα του απο το προηγούμενο βράδυ πχ. τσάντα
2. Διδάξτε του πως διαβάζουμε το σχολικό πρόγραμμα της επόμενης μέρας και

 σημειώστε τι έχει να κάνει.
3. Αναρτήστε το σχολικό του πρόγραμμα στο δωμάτιο του σε φανερό σημείο, στο

 ύψος του παιδιού για να μπορεί να το διαβάζει καθώς και στο ψυγείο της κουζίνας.
4. Επίσης βάλτε ένα ρολόι τοίχου στο δωμάτιο του για να μπορεί να ελέγχει την

 διάρκεια της μελέτης, του διαλείμματος που πρέπει να κάνει ανάμεσα κτλ.

5. Είναι καίριας σημασίας το παιδί να μπορεί να επαληθεύει μόνο του τις διαδικασίες 

που πρέπει να κάνει πχ. να κοιτάξω το αυριανό προγραμμα για να δω τι πρεπει

 να πάρω στη τσάντα μου κτλ
6. Αποφασίστε τα ρούχα που θα φορέσει απο το προηγούμενο βράδυ και καλό

είναι να γίνει και αυτο ανάλογα με το σχολικό πρόγραμμα του και τον καιρό όπως προβλέπεται. Θα γλιτώσετε πολύ χρόνο το επόμενο πρωί.
7. Συναποφασίστε απο το βράδυ τι θα φάει το επόμενο πρωί για πρωινό και την

 επόμενη ώρα αυτο θα είναι και δεν θα αλλάξει εκείνη την στιγμή. Αν τελικά θα

ήθελε να φάει κάτι άλλο θα πρέπει να το σκεφτεί το βράδυ για το επόμενο πρωί.
8. Φτιάξτε μια μικρή, απλή λίστα με όχι πάνω απο 3 πράγματα που πρέπει να 

προσέξει πριν φύγει απο το σχολείο πχ. 1. κασετίνα – βιβλία, 2. να σημειώσω 

τις εργασίες, 3. να πάρω όλα τα ρούχα μου. Αυτή η λίστα μπορεί να προσαρμοστεί

 κάποιες μέρες που

 χρειάζεται να προστεθεί κάτι διαφορετικό πχ. ομπρέλα.
9. Κάντε μια μικρή λίστα με 3 πράγματα για τα πιο σημαντικά που πρέπει να έχει κάνει πριν κοιμηθεί, πχ. 1. ετοιμάζω τσάντα, 2. πλένω δόντια, 3. ετοιμάζω ρούχα για αύριο.
10. Το ίδιο μπορεί να γίνει και όταν πάει σε ένα πάρτυ, φίλο κτλ. και δεν θέλετε 

να ξεχάσει κάτι εκεί.
Όλοι οι τρόποι που συμβάλλουν στο να μπορεί το παιδί με μαθησιακές

δυσκολίες να ελέγχει την καθημερινότητα του είναι πολύτιμοι στην οργάνωση

 της σκέψης του και της αυτονομίας του. Επίσης είναι καθοριστικής σημασίας στην

 μείωση των κρίσεων και των διαφωνιών μεταξύ των γονιών και του παιδιού.

Επειδή το διαδίκτυο κρύβει πολλούς κινδύνους και οι γονείς ανησυχούν όταν τα παιδιά περιηγούνται σε αυτό , προτείνουμε σε  όλους να δουν την παρουσίαση που  βρήκαμε στο  πάντα ενημερωμένο ιστολόγιο "ΠΕΡΊ ΑΝΈΜΩΝ, ΥΔΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΊΟΥ".Υπάρχουν τρόποι με τους οποίους  μπορούν οι γονείς να ελέγξουν τις ιστοσελίδες τις οποίες επισκέπτονται τα παιδιά τους.

Read more: Περί ανέμων, υδάτων και σχολείου... 
Περί ανέμων υδάτων και σχολείου 

ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Καθώς στο μάθημα της Αγωγής μιλάμε για τα δικαιώματά μας και το Συνήγορο του Παιδιού, σκεφτήκαμε να δούμε το σχετικό με την σωματική τιμωρία των παιδιών βιντεάκι."ΣΗΚΩΣΤΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ" είναι ο τίτλος του και τα λέει όλα.


Και μια πολύ ωραία  δουλειά από μαθητές Γυμνασίου στην Κρήτη ακολουθεί.

Αν δεν πειστήκατε ακόμη, ίσως πρέπει να ακούσετε το  τραγούδι από την παιδική χορωδία του Δ.Τυπάλδου . (Μουσική Μ.Θεοδωράκης-Στίχοι Λ.Παπαδόπουλος)

ME ENA ΒΙΒΛΙΟ.... ΜΕΓΑΛΩΝΩ

Εκτός από το φαγητό, τον ύπνο και το παιχνίδι, τα βιβλία μεγαλώνουν τα παιδιά. Ιστορίες που δεν είναι παιδιάστικες, δεν προσφέρουν έτοιμα σχήματα σκέψης αλλά αντίθετα δίνουν τα κλειδιά για ν’ ανοίξουν οι πόρτες της φαντασίας των παιδιών, γίνονται μια μοναδική εμπειρία που συνεισφέρει σημαντικά στην ανάπτυξη και ωρίμανση της σκέψης και των συναισθημάτων τους. Στο σχολείο και στο σπίτι πολύ συχνά κυριαρχούν απόψεις που μπορούν να οδηγήσουν τα παιδιά μακριά από τα βιβλία, που σημαίνει μακριά από έναν κόσμο εσωτερικών εξερευνήσεων: «Τώρα ξέρεις να διαβάζεις μόνος σου!», στην αρχή του Δημοτικού ή «Διάβασε και κανένα βιβλίο» στο Γυμνάσιο ή «Μη διαβάζεις, έχεις να μελετήσεις τα μαθήματά σου». Αυτές οι μικρές προτάσεις που τις λέμε χωρίς να τις σκεφτούμε οδηγούν στην επόμενη που πολλοί γονείς αλλά και εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν: «Τα παιδιά δεν διαβάζουν». Χωρίς να υποστηρίζουμε πως καλύπτουμε σε όλη την έκτασή του το θέμα, δίνουμε μια αφετηρία για σκέψη. Το βιβλίο στο Νηπιαγωγείο: Το βιβλίο πριν την ανάγνωση. Στο νηπιαγωγείο µαζί µε τις δραστηριότητες που στόχο έχουν την ολοκληρωµένη κατανόηση και αφοµοίωση του µηχανισµού της προφορικής οµιλίας, αρχίζει ταυτόχρονα και η εισαγωγή στη γραπτή γλώσσα µέσα από τις αναγνώσεις βιβλίων. Το βιβλίο είναι ένα πλούσιο αντικείµενο: κουβαλάει ιστορίες, παραµένει αµετάβλητο, µε τους τυπογραφικούς χαρακτήρες του που τρέχουν στις σελίδες του, και µε τα χαρακτηριστικά του (το εξώφυλλο, την εικονογράφηση) που σου επιτρέπουν να το βρίσκεις και να το ξαναβρίσκεις. Τι ανακούφιση µέσα σ’ έναν κόσµο σε συνεχή αλλαγή που τρέχει πολύ γρήγορα. Στο νηπιαγωγείο το παιδί κάνει την πρώτη γνωριµία του µε την κοινότητα των αναγνωστών µέσα από τα βιβλία. Τα βιβλία σαν αντικείµενα απαιτούν την κατάκτηση κάποιων δεξιοτήτων όπως το γύρισµα των σελίδων ή την ικανότητα να συνδυάζεις τις εικόνες τους µε το κείµενο που ακούς. Οι ιστορίες τους προσφέρουν τη δυνατότητα στα μικρά παιδιά να επικοινωνήσουν με τις λέξεις, να μπουν στη θέση των ηρωών και να προσέξουν κάθε μικρή λεπτομέρεια στην εικονογράφησή τους. Σ’ αυτή την ηλικία τα παιδιά αναπτύσσουν τις προτιμήσεις τους και ξεχωρίζουν αγαπημένους ήρωες και εικονογραφήσεις. Οι αναγνώσεις ιστοριών δίνουν τη δυνατότητα στα παιδιά να εµπλουτίζουν το λεξιλόγιο που διαθέτουν κι έτσι να εκφράζουν ακριβέστερα τα συναισθήµατα, τις διαθέσεις, τις ανάγκες, τις επιθυµίες τους, τις ανακαλύψεις τους και τις εµπειρίες τους. Οι ιστορίες δημιουργούν τέλος ένα εξαιρετικό συναισθηματικό και πνευματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ένα παιδί μπορεί να εντάξει τις δικές του εμπειρίες –τη μετάβαση από το χώρο του σπιτιού στο χώρο του σχολείου, τους καινούριους φίλους, τις καινούριες καθημερινές συνήθειες- μ’ έναν πιο ομαλό τρόπο. Τα εικονογραφημένα βιβλία που απευθύνονται στα παιδιά προσχολικής ηλικίας πρακτικά απευθύνονται σ’ ένα πολύ ευρύτερο ηλικιακά ακροατήριο: πρώτα στα ίδια τα μικρά παιδιά, μετά στους γονείς τους ή σε κάποιον άλλον ενήλικο που τους τα διαβάζει και τέλος στα παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας, που το επίπεδο της αναγνωστικής τους ικανότητας τα στέλνει πάλι πίσω στα παλιά τους εικονογραφημένα βιβλία που με το σύντομο κείμενό τους και την εικονογράφησή τους προσφέρονται για τις πρώτες απόπειρες ανάγνωσης. Έτσι, τα παιδιά του νηπιαγωγείου μπορούν να κάνουν μαζί με τους ενήλικες που τους τα διαβάζουν τα πρώτα τους βήματα σε αναγνώσεις μεγαλύτερων βιβλίων που χωρίζονται σε κεφάλαια και δεν εξαντλούνται με την πρώτη, ενώ τα παιδιά των πρώτων τάξεων του Δημοτικού πρέπει να τα αφήνουμε, αν θέλουν, να επιστρέφουν στα εικονογραφημένα βιβλία για να αποκρυπτογραφήσουν μόνα τους το κείμενό τους. Το βιβλίο στο Δηµοτικό: η κατάκτηση της αυτονοµίας. Ο πρωταρχικός στόχος της βασικής εκπαίδευσης είναι η εκµάθηση της ανάγνωσης σε όλους τους µαθητές. Από την πρώτη µέρα το σχολείο πρέπει να οργανώνει τη συνάντηση των παιδιών µε τα βιβλία. Στόχος είναι να ενσωµατωθεί η ανάγνωση µέσα σ’ όλους τους τοµείς της γνώσης, αλλά και να γίνει µια εµπειρία κατάκτησης, ατοµικής απόλαυσης. Το βιβλίο στο δηµοτικό σχολείο προσφέρεται σαν ένας φίλος που µας βοηθάει να συλλάβουµε και να κατανοήσουµε τον κόσµο, να καταλάβουµε τον εαυτό µας κι έτσι να µεγαλώσουµε. Από τη χαρά να βρίσκουν ένα βιβλίο που τα ενθουσιάζει το εξώφυλλό του ή το σχήµα του και να το δίνουν σ’ ένα µεγάλο να τους το διαβάσει, τα παιδιά περνούν σιγά σιγά στην ανακάλυψη της µοναχικής, σιωπηλής ανάγνωσης. Οι γονείς και οι δάσκαλοι πρέπει να µοιράζονται µαζί τους τον ενθουσιασµό τους γι’ αυτό το µεγάλο βήµα που κάνουν σ’ ένα µαγευτικό, ανεξερεύνητο για το καθένα τους κόσµο. Είναι η στιγμή που οι ενήλικες συχνά κάνουν το λάθος να δίνουν στην ανάγνωση ένα σοβαρό χαρακτήρα, στερώντας από τα παιδιά την απόλαυση της προσχολικής ηλικίας. Είναι το πρώτο βήμα για να μισήσουν τα παιδιά το διάβασμα μεγαλώνοντας. Στις πρώτες τάξεις είναι σημαντικό να συνεχίζουμε να διαβάζουμε ιστορίες στα παιδιά, μεγαλύτερα βιβλία με πυκνότερα νοήματα που είναι ικανά να παρακολουθήσουν αλλά όχι ακόμα να διαβάσουν μόνα τους. Κάθε παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς για να αρχίσει να διαβάζει μόνο του κι είναι απαραίτητο να μην το φορτώνουμε με το δικό μας άγχος του «πρέπει να μάθεις να διαβάζεις μόνος σου». Η διδασκαλία της ανάγνωσης συχνά μας κάνει να ξεχνάμε τους ευτυχισμένους αναγνώστες, τα βιβλία με τις συναρπαστικές ιστορίες και εικόνες. Τώρα που ο κόσμος των βιβλίων πραγματικά ανοίγεται μπροστά τους κι είναι έτοιμα να τον εξερευνήσουν μόνα τους, οι ενήλικες και το σχολείο συχνά δεν τα υποστηρίζουν στο πρώτο τους βήμα. Σ’ αυτό το πρώτο βήμα πρέπει να τους προσφέρουμε τόσο την υπομονή και υποστήριξή μας όσο και κείμενα συναρπαστικά που θα τα πείσουν πως αξίζει να επενδύσουν συναισθηματικά στην ανάγνωση. Σιγά σιγά και καθώς η αναγνωστική ικανότητα των παιδιών γίνεται μεγαλύτερη αρχίζουν αυτά να διαβάζουν στους γονείς τους κι έτσι μπορεί να αναπτυχθεί μεταξύ παιδιών και ενηλίκων ένας τρόπος θαυμαστής επικοινωνίας γιατί η ανάγνωση είναι πάντα σχέση και επικοινωνία: Σχέση µε τον ενήλικο που µας διαβάζει, σχέση µε τους ήρωες της ιστορίας. Και πάντα µέσα από την ιστορία ενός άλλου βρίσκεται η ανακάλυψη της δικής µας ταυτότητας. Στο Δημοτικό πρέπει να ανοίγεται ο δρόμος στα παιδιά όχι μόνο να μαθαίνουν «να διαβάζουν» αλλά κυρίως ότι η ανάγνωση είναι ένας τρόπος να ανακαλύψουν το νόημα των πραγμάτων και να τα βοηθήσει να ωριμάσουν. Το βιβλίο στο Γυμνάσιο: Ο κόσμος των βιβλίων ανοιχτός μπροστά τους. Φτάνοντας στο Γυμνάσιο κάθε παιδί, άλλο περισσότερο άλλο λιγότερο, είναι εξοικειωμένο με την ανάγνωση αλλά και ικανό να διαβάζει τα πάντα. Είναι η στιγμή να μοιραστούν οι ενήλικες με τα παιδιά, τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο κοινά αναγνώσματα, να συζητήσουν γι’ αυτά πιο ανοιχτά και ελεύθερα, απαλλαγμένοι ίσως από τις φοβίες τους σχετικά με το τι πρέπει να λέμε και μέχρι ποιο βαθμό στα παιδιά. Είναι η ηλικία που τα παιδιά που γίνονται έφηβοι έχουν ανάγκη τη συναισθηματική κάλυψη και τη διέξοδο που μπορεί να τους προσφέρει η λογοτεχνία και η ποίηση. Γράφουν οι ίδιοι, έχουν ανάγκη τις ιδέες, τις λέξεις που φτάνουν κατευθείαν στην καρδιά. Πολλοί ανακαλύπτουν ξανά τα βιβλία ως αντικείμενα και αποκωδικοποιούν τις τυπογραφικές λεπτομέρειες τους, τα εξώφυλλα τους, και μέσα από τα κόμικς κυρίως την εικονογράφησή τους. Μαθαίνουν επίσης να χρησιμοποιούν τα βιβλία ως εργαλεία γνώσεων. Μέσα από όλα αυτά οι έφηβοι μεταμορφώνονται σε επαρκείς αναγνώστες με σύνθετη σκέψη που είναι εξοικειωμένοι με τα βιβλία, διαβάζουν κριτικά κάθε κείμενο, ικανοί να βυθιστούν σε κάθε λογοτεχνικό είδος και να το απολαύσουν, να το αποκωδικοποιήσουν. Παιδιά που έχουν εξοικειωθεί με τα βιβλία στις μικρότερες ηλικίες δεν σταματούν στο Γυμνάσιο να διαβάζουν. Πάντα ξέρουν να επιστρέφουν στη μυστική τους επικοινωνία με το συγγραφέα και τους χαρακτήρες. Πρέπει να σεβόμαστε τους ρυθμούς τους, την αγρανάπαυση που κάνουν χωρίς κανένα βιβλίο, αλλά και την ανάγκη τους για λίγη ώρα με τον εαυτό τους χωρίς μαθήματα, χωρίς άγχος, σε ένα ήσυχο μέρος διαβάζοντας. Και χωρίς επικριτικά σχόλια για τις αναγνωστικές επιλογές τους. Άλλωστε τώρα, αν δεν έχει ξεκινήσει ήδη από μικρότερες ηλικίες, πρέπει να ενθαρρύνονται να επιλέγουν τα βιβλία τους μόνοι τους Βιβλιογραφία Ντανιέλ Πενάκ, Σαν ένα μυθιστόρημα, Καστανιώτης Αγγελική Γιαννικοπούλου, Το σύγχρονο εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο, Παπαδόπουλος Μπρούνο Μπετελχάιμ-Κάρεν Ζέλαν, Μαθαίνοντας ανάγνωση, Καστανιώτης The ultimate first book guide , A&C Black, London Joelle Turin, Ces livres qui font grandir les enfants, Didier Jeunesse

 πηγή:  http://www.bookbook.gr

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ... ΜΕ ΑΓΑΠΗ

  Αγαπητοί γονείς ,                        
καλή χρονιά με υγεία και χαρά!
Από σήμερα στο ιστολόγιό μας θα περιλαμβάνουμε και κείμενα που μπορεί να φανούν χρήσιμα σε εσάς τους γονείς και σε όσους αγαπούν κι ασχολούνται με παιδιά.

"Είμαι δυσλεκτικός. Τι με δυσκολεύει περισσότερο και σε τι είμαι καλύτερος;"

Με δυσκολεύει:

•  Η γραπτή γλώσσα (γραφή - ανάγνωση-ορθογραφία).
•  Η μνήμη εργασίας πχ.ονόματα, ημερομηνίες.
•  Η οργάνωση του χρόνου πχ. ημερήσιος προγραμματισμός.
•  Η γραμμική επεξεργασία πχ. να θυμάμαι μήνες με την σειρά, αλφαβήτα

Είμαι καλύτερος:

•  Να βλέπω όλη την εικόνα και να δίνω δημιουργικές λύσεις.
•  Επειδή σκέφτομαι με εικόνες σκέφτομαι γρήγορα.
•  Αυξημένες δεξιότητες σε άλλους τομείς πχ. υπολογιστές, τέχνες
•  Ιδιαίτερα δημιουργικός και ικανός σε ότι χρειάζεται πρακτικές δεξιότητες πχ. μαγειρική,αθλήματα
•  Κοινωνικός και όταν νιώθω άνετα και καλός ομιλητής.

Δείτε και το σχετικό σχεδιάγραμμα:

Άρθρο της ειδικής παιδαγωγού Άσπας Μητρακάκη (από τη σελίδα  «Έλληνες Δάσκαλοι και Νηπιαγωγοί» )

---

παιχνίδι μνήμης: "Πρόσεξε, δες και θυμήσου".

"Πρόσεξε, δες και θυμήσου". Τα παιχνίδια μνήμης είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη των παιδιών. Η βραχύχρονη μνήμη που ονομάζεται και μνήμη εργασίας είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο της μαθησιακής διαδικασίας. Τα παιδιά ως μαθητές θα χρειαστούν μια δυνατή και εξασκημένη μνήμη. Θα κληθούν να απομνημονεύουν πληροφορίες και να τις ανακαλούν όποτε είναι χρήσιμο. Στα παιδιά με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες/δυσλεξία ενώ η μακροπρόθεσμη μνήμη παραμένει ανεπηρέαστη η βραχυπρόθεσμη μνήμη είναι αδύνατη και αυτό σαμποτάρει όλη την επίδοση του παιδιού.

Το παιχνίδι "Πρόσεξε, δες και θυμήσου" είναι πολύ διασκεδαστικό. Γίνεται μέσα στο αυτοκίνητο ή όταν είστε στο δρόμο και περπατάτε. Οι οδηγίες είναι: "Θέλω μέχρι το επόμενο φανάρι να μου πεις πόσα και ποια πχ. κόκκινα πράγματα είδες, μεγάλα αυτοκίνητα είδες, άντρες, γυναίκες κτλ". "Θέλω να δεις τον άνθρωπο που προχωράει δίπλα μας, να τον προσέξεις και μετά θα σε ρωτήσω". Χωρίς να του έχετε πει απο πριν τι θα ρωτήσετε πχ. τι φορούσε ακριβώς, πως ήταν τα μαλλιά του, κρατούσε τσάντα κτλ. Γενικά αναφερόμαστε σε όλα τα στοιχεία που μπορεί το παιδί να δει και να προσπαθήσει να θυμηθεί όλο και πιο πολλά.

Υλικά: Καλή διάθεση γιατί είναι γνωστό ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος τείνει να θυμάται περισσότερο τα ερεθίσματα που έχουν "ντυθεί" με κάτι ευχάριστο.

Σκοπός: Εξάσκηση στην αποθήκευση μικρής ποσότητας πληροφοριών, πρόσφατα επεξεργασμένων και στην ανάκληση αυτών όταν ζητηθεί. Επίσης βοηθά στην συγκέντρωση και την οπτική διάκριση.

Απευθύνεται: Σε όλα τα παιδιά απο 3 ετών και πάνω και ιδιαίτερα σε παιδιά που έχει παρατηρηθεί δυσκολία ή σύγχυση στην μνήμη τους ενώ θα πρέπει να αποτελεί συνήθεια για παιδιά που έχουν ειδικές μαθησιακές δυσκολίες/δυσλεξία.

Άρθρο της ειδικής παιδαγωγού Άσπας Μητρακάκη (από τη σελίδα  «Έλληνες Δάσκαλοι και Νηπιαγωγοί» )

---

Ονυχοφαγία... όταν το παιδί τρώει τα νύχια του...

"Τρώει μέχρι και τα νύχια των ποδιών του" είπε η μαμά. Ο Ρ. είναι 11 χρονών αντιμετωπίζει ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και πλέον εμφανίζει έντονα στοιχεία ψυχικής έντασης απο το στρες που βιώνει. Δεν έχει δεχτεί παρέμβαση στο παρελθόν και έχει έντονη άρνηση για το σχολείο. Η Ονυχοφαγία είναι μια συχνή ψυχοσωματική εκδήλωση συναισθηματικής έντασης στα παιδιά και μπορεί να είναι ένα σημάδι ύπαρξης κάποιου στρεσογόνου παράγοντα που μπορεί να επηρρεάζει την ζωή του. Η έγκαιρη αντιμετώπιση των αγχωδών καταστάσεων οδηγεί σε ένα ήρεμο, ασφαλές και ισορροπημένο παιδί.

 Άρθρο της ειδικής παιδαγωγού Άσπας Μητρακάκη (από τη σελίδα  «Έλληνες Δάσκαλοι και Νηπιαγωγοί» )

---

Μια αληθινή ιστορία με θέμα τον αυτισμό.

(Θέμα: Ειδική παιδαγωγική - αυτισμός)

Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς από όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα.

Έκανε μια ερώτηση στους παρευρισκόμενους:
"Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται από εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια. Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;"

Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία. Ο πατέρας συνέχισε.
"Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανώριμο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' αυτό το παιδί."
Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία:
Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω από ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ. Ο Shay με ρώτησε, "μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;"
Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.
Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, πα! ρά την αναπηρία του.
Πλησίασα λοιπόν ένα από τα παιδιά, και το ρώτη σα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.
Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, "χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.
Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους.

Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλά ήταν ακόμη πίσω τρεις πόντους για να κερδίσουν τον γύρο. Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο.
Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του.
Το χαμόγελό του ήταν από το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα από την εξέδρα.

Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους. Με δύο παίκτες έξω, και τρεις έξω από την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές. Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι. Για μεγάλη μου έκπληξη, τον άφησαν!

Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα. Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση. Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay.

Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε. Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο.

Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει.
Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω από το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω από το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακριά κι από τους άλλους συμπαίκτες του.

Όλοι στις εξέδρες, και από τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, "Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε..." Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακριά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα από χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει... Η εξέδρα συνέχισε τότε, "Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε...τρέξε..." Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα. Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του. Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, προς τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης.

Ο Shay έτρεξε προς την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση. Όλοι φωνάζαμε, "Shay, Shay, Shay!!!" Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του "από 'δώ,! από 'δώ Shay.."

Καθώς ο Shay πέρασε από την τρίτη, τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας "Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα.." Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα. Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και από τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ' αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη.

Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο "ήρωας" που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.

Και τώρα, αγαπητοί γονείς ο επίλογος:

Όλοι έχουμε χιλιάδες ευκαιρίες στην καθημερινή μας ζωή, να καταλάβουμε την φυσική τάξη των πραγμάτων. Τόσες πολλές, φαινομενικά τετριμμένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ δύο ανθρώπων, μας δίνουν μια επιλογή: Περνάμε κατά μήκος ενός μικρού σπινθήρα αγάπης και ανθρωπιάς;
ή παραβλέπουμε κάθε ευκαιρία, αφήνοντας αυτόν τον κόσμο ακόμη πιο κρύο;

Ένας σοφός είπε κάποτε, "κάθε κοινωνία κρίνεται, από το πώς μεταχειρίζεται τους πιο αδύναμους ανάμεσά της".
Δώσε μια ακόμη μικρή ελπίδα στο να καλυτερέψει ο κόσμος μας, να γίνει πιο ανθρώπινος, πιο συμπονετικός, πιο αγνός..
...και, χαμογέλα!!!

γιατί τα παιδιά αξίζουν το χαμόγελο!!!

---

 

ΠΗΓΗ: http://atedakt.webnode.gr/%ce%b3%ce%bf%ce%bd%ce%b5%ce%af%cf%82%20%ce%bc%ce%bf%cf%85-/