ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΜΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Ας μοιραστούμε μελωδίες αγαπημένες, μια που στο μάθημα της Γλώσσας βρισκόμαστε στο κεφ. 7.Κάνω την αρχή και από αύριο θα αναρτούμε τα  δικά σας αγαπημένα τραγούδια. 

Σας το έχω εξομολογηθεί πως ο αγαπημένος μου καλλιτέχνης είναι ο Αλκίνοος Ιωαννίδης. 
Ίσως επειδή στα τραγούδια του είναι μια ιστορία για την ψυχή με τον ίδιο τρόπο που ένα βιβλίο είναι μια ιστορία για το μυαλό. 
  

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ Δ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ 18ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ

Σήμερα , παγκόσμια ημέρα ποίησης , θα φιλοξενήσουμε στο ιστολόγιό μας τους φίλους μας από το συναυλιζόμενο σχολείο με τους υπέροχους στίχους του τραγουδιού τους. Άντε, παιδιά , όταν το ηχογραφήσετε να σας ακούσουμε κιόλας!
 Πάντα στη διάθεσή σας, τα φιλαράκια σας από το Ε2 του 13ου Δ.Σ.ΝΙΚΑΙΑΣ

                                                              Μια ημέρα η δασκάλα μας

                              μας είπε για τη βία

                                      και πως ο φόβος κατοικεί

                                                           σε όλα τα σχολεία .

                      Εμείς τότε σκεφτήκαμε

                                    πως κάπου λέει αλήθεια

                                         και ίσως ο καθένας μας

                                                     χρειάζεται βοήθεια  .

 

           Έπειτα κουβεντιάσαμε αρκετά

                       και  ψάξαμε και βρήκαμε μετά

                                 και μάθαμε πως όλα τα παιδιά

                                         έχουν κάποιους φόβους στην καρδιά .

       Είμαστε όλοι τόσο ίδιοι

                       και τόσο διαφορετικοί

                                όλοι μας θέλουμε αγάπη

                                              και την καλή την κριτική .

                              




     Θέλουμε κάποιον να κρατάει

                                       το χέρι μας στη δυσκολία

                                          να μας στηρίζει , να μας δίνει

                                                           ενθάρρυνση , πρωτοβουλία .

                                      Αποφασίσαμε λοιπόν

                με  φρόνηση και σκέψη

                       να γίνει η βία παρελθόν

                                 και μια απούσα λέξη .

 Τότε οι καρδιές μας έγιναν                                                                                                       μια  φλόγα αναμμένη                                                                                                               και δώσαμε υπόσχεση

                                                                    να μείνουμε ενωμένοι .