Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

Η ευχή του Αγίου Εφραίμ του Σύρου

Ανάμεσα σ’ όλες τις προσευχές και τους ύμνους της

Μεγάλης Τεσσαρακοστής

 μπορεί να ονομαστεί

 η προσευχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. 

Η Παράδοση την αποδίδει σε έναν από τους μεγάλους

 δασκάλους της πνευματικής ζωής,

 τον Άγιο Εφραίμ το Σύρο.

 Εδώ  είναι  το κείμενο της προσευχής:

«Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου,

πνεύμα αργίας, περιεργίας, φιλαρχίας,

και αργολογίας μη μοι δως.

Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης,

υπομονής και αγάπης

χάρισαί μοι τω σω δούλω.

Ναι, Κύριε Βασιλεύ,

δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα,

και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου,

ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».

Σε κάθε αγώνα , χρειαζόμαστε δύναμη και πίστη ότι θα τα καταφέρουμε.

Το μεγαλύτερο όπλο μας, η προσευχή στο Θεό.

Καλή πορεία προς το Πάσχα!

Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ

Στην πρώτη κιόλας εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής  βρισκόμαστε κι απόψε το βράδυ θα παρακολουθήσουμε την ακολουθία των χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο, την α στάση του Ακάθιστου Ύμνου .Ας θυμηθούμε την ιστορία του κι ας απολαύσουμε ένα δείγμα υπέροχης Βυζαντινής Μουσικής στην παρουσίαση που ακολουθεί.

  

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΖΩΝΤΑΝΟ ΤΟ ΟΡΑΜΑ

Αυτόν τον τίτλο έχει το άρθρο του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ.κ.Ιγνάτιου, το οποίο μπορείτε εσείς αλλά και οι γονείς σας να διαβάσετε κάνοντας κλικ στο σύνδεσμο:
http://www.imd.gr/site/uploads/eggrafa/pliroforisi/pliroforisi_ian2012.pdf
Αφού
"οι καιροί πλημμύρισαν από μεταπτυχιακούς τίτλους και διδακτορικά διπλώματα, στέρεψαν όμως από συμπόνια και νόημα ζωής"
ας  δούμε την παρουσίαση που ακολουθεί κι ας κρατήσουμε ζωντανό "το όραμα ενός κόσμου του οποίου η σπουδή και η μόρφωση δεν  ξεραίνει τις καρδιές αλλά αλλά μετατρέπεται από εργαλείο εξουσίας σε μέσο συμπαράστασης κι αλληλεγγύης."


 Οι τρεις ιεραρχες.pps (425,5 kB)




ΧΡΟΝΙΑ  ΜΑΣ  ΠΟΛΛΑ, ΠΑΙΔΙΑ

ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΣΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ, ΤΟΣΟ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ, ΤΟΣΟ ΩΦΕΛΙΜΗ!

Πήγαμε στο φιλόξενο χώρο του Ιερού Ναού Αγίων Αναργύρων Πειραιώς

Ακούσαμε τα τόσο ενδιαφέροντα που ο πατέρας Σπυρίδωνας Τσιμούρης μας είπε για την ζωή των πρώτων χριστιανών, για τους ναούς τους, για τις δυσκολίες τους αλλά και για αυτό που τους κρατούσε ενωμένους: τη Θεία Ευχαριστία.

Είδαμε  το σύγχρονο ναό, το χώρο του Ιερού, την Αγία Τράπεζα, το Ευαγγέλιο, το Δισκοπότηρο,...

Γνωρίσαμε την κυρία Κατερίνα Διαμαντοπούλου- Τσιμούρη,  τη συγγραφέα του βιβλίου " Μια μικρή... μεγάλη καρδιά, ο Άγιος Ταρσίζιος"  αλλά και τον εικονογράφο του βιβλίου πατέρα Αναστάσιο Βασιλόπουλο.

Μάθαμε τα μικρά μυστικά της κυρίας Κατερίνας.

Σκεφτήκαμε-   πως το χαρτί και το μολύβι μας κάνει πιο δημιουργικούς και απελευθερώνει τη φαντασία μας και πως ακόμα και οι αληθινές ιστορίες μπορούν να μεταμορφωθούν σε όμορφα παραμύθια.


Φανταστήκαμε  τα διάφορα  βιβλία σαν λαχταριστά παγωτά με διαφορετικές γεύσεις και αποφασίσαμε  να δοκιμάσουμε μέχρι να βρούμε  αυτό που μας αρέσει.

 Κατεβήκαμε τα σκαλιά για την κατακόμβη του Αγίου Ταρσιζίου και νιώσαμε μέσα στο ημίφως, με το φως των κεριών, διπλά τυχεροί: α) γιατί εμείς μπορούμε να λατρεύουμε ελεύθερα το Θεό μας και β)επειδή  αξιωθήκαμε να βρεθούμε εκεί, ανάμεσα σε μεγάλους μικρούς, σε ενήλικες που μας πλησίασαν σαν παιδιά. Με απλότητα, ειλικρίνεια, αγάπη.

 

Περιηγηθήκαμε στη γειτονιά των Αγίων Αναργύρων, με τα παλιά προσφυγικά σπίτια, όπου κάποτε οι ξεριζωμένοι Μικρασιάτες βρήκαν στέγη και που σήμερα φιλοξενούν τους οικονομικούς μετανάστες από άλλες χώρες.

Φτάσαμε στον Παλαιό Ναό, το μικρό εκκλησάκι  που οι πρόσφυγες με τα  άξια επιδέξια  χέρια τους κατασκεύασαν για να στεγάσουν την πίστη τους, φέρνοντας άγνωστο από πού, ένα σταυρό μεγάλο , χωρισμένο σε τρία μέρη και μια εικόνα των Αγίων Αναργύρων.

Θαυμάσαμε το πόσο όμορφα σήμερα μια παρέα ανθρώπων  διαφορετικής εθνικότητας ένωσαν  τις δημιουργικές τους ικανότητες  και φρόντισαν ο παλαιός ναός να φιλοτεχνηθεί, να αγιογραφηθεί, να αποκτήσει ένα σταυροειδές βαπτιστήριο... και να ανοίγει τις πύλες του για βραδινές ακολουθίες.
                                     
  Ε   Υ   Χ   Α   Ρ   Ι   Σ   Τ      Ο  Υ    Μ    Ε!!!

Πρόγραμμα των βραδινών ακολουθιών μπορείτε να βρείτε στο ιστολόγιο του μικρού ναού.

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ... ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ

Η ιστορία του Αγίου Ταρσιζίου μέσα από την υπέροχη γραφή της  κ. Κατερίνας Διαμαντοπούλου ζωντανεύει για τα παιδιά και για εμάς τους μεγάλους. Χωρίς διδακτισμό, μόνο με έγνοια . Χωρίς προσπάθεια να πείσει, μόνο με διάθεση να μοιραστεί την αλήθεια που έκανε το μικρό Ταρσίζιο να......

Τα υπόλοιπα στο βιβλίο φίλοι μου. Υπομονή μέχρι μεθαύριο που έχουμε Θρησκευτικά!

ΚΑΛΑΝΤΑ ... ΟΠΩΣ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

Άναρχος Θεός καταβέβηκεν 
και εν τη Παρθένω κατώκησεν. 
Ερουρεμ, έρουρεμ, 
έρου,έρου, έρουρεμ, Χαίρε Άχραντε!. 
Βασιλεύς των όλων και Κύριος, 
ήρθε τον Αδάμ αναπλάσασθε. 
Εριρεμ, τέριρεμ, 
έριρεμ και τέμενα, Χαίρε Δέσποινα!. 
Γηγενείς σκιρτάτε και χαίρεσθε, 
τάξεις των Αγγέλων ευφραίνεσθε. 
Ερουρεμ...Χαίρε Άχραντε!. 
Δέξαι βηθλεέμ τον Δεσπότην σου, 
Βασιλέα πάντων και Κύριον. 
Εριρεμ...Χαίρε Δέσποινα!. 
Εξ Ανατολών Μάγοι έρχονται, 
δώρα προσκομίζοντες άξια. 
Ερουρεμ...Χαίρε Δέσποινα!. 
Σήμερον η κτίσις αγάλλεται 
και πανηγυρίζει κι ευφραίνεται. 
Ερουρεμ...Χαίρε Άχραντε!. 

http://christmas.pathfinder.gr/lyrical/kalantachristmas/573585.html

ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΙ ΕΠΙΜΟΝΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

Στο μάθημα των Θρησκευτικών αναφερθήκαμε στις δυσκολίες της ζωής και στην ανάγκη του διαρκούς αγώνα για να τις υπερνικήσουμε.

Φωτεινό παράδειγμα αγωνιστικότητας με επιμονή και υπομονή η Έλεν Κέλερ, η τυφλοκωφή Αμερικανίδα , η ζωή της οποίας, τα επιτεύγματα και η προσφορά της, υπερέβησαν κατά πολύ το οτιδήποτε στις μέρες της θεωρείτο δυνατόν, για έναν άνθρωπο που συνδύαζε απώλεια όρασης και ακοής συνάμα.


Ας παρακολουθήσουμε την ιστορία της σε κινούμενα σχέδια . ..

Ο ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

  ΑΣ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΕΝΑ

 ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ . . .

ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΤΙΜΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ  ΚΑΘΕ ΕΤΟΥΣ.

Στην τάξη μας έχουν την τιμητική τους η Δήμητρα και ο Δημήτρης !
Χρόνια Πολλά και στους δυο!

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΘΡΗΝΟΣ

Αι γενεαί πάσαι, ύμνον τη Ταφή Σου, προσφέρουσι Χριστέ μου.

Καθελών του ξύλου, ο Αριμαθείας, εν τάφω Σε κηδεύει.
Μυροφόροι ήλθον, μύρα σοι, Χριστέ μου, κομίζουσαι προφρόνως.
Δεύρο πάσα κτίσις, ύμνους εξοδίους, προσοίωμεν τω Κτίστη.
Ούς έθρεψε το μάννα, εκίνησαν την πτέρναν, κατά του ευεργέτου.
Ιωσήφ κηδεύει, συν τω Νικοδήμω, νεκροπρεπώς τον Κτίστην.

Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;
Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.

ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ

Η Μεγάλη Εβδομάδα..

Η Μεγάλη Εβδομάδα ξεκινά από την Κυριακή των Βαΐων και τελειώνει με την Ανάσταση του Χριστού. Κατά τη διαρκειά της θυμόμαστε αρκετά γεγονότα. Ποια είναι αυτά;

Πατήστε εδώ και διαβάστε το κείμενο για να τα μάθετε ή να τα θυμηθείτε!!! 

Πασχαλινά έθιμα της Ελλάδας

(της Κ. Παπαθανάση - Μουσιοπούλου)

1)Σαντορίνη
Το Σάββατο του Λαζάρου κάνουν ένα μεγάλο σταυρό, τον ντύνουν με δεντρολίβανο γύρω γύρω, και τον βάζουν στην πλατεία του χωριού. Το σταυρό το λένε «Λάζαρο» και σημαίνει την Ανάσταση του Λαζάρου. Το Μ. Σάββατο το πρωί, τον κατεβάζουν και με τα ξυλάκια του δεντρολίβανου φτιάχνουν τα γαρδουμπάκια για την Ανάσταση.

2)Κύθνος
Το πιο εντυπωσιακό έθιμο του νησιού είναι αυτό της "Κούνιας". Την Κυριακή του Πάσχα, στην πλατεία του νησιού, στήνεται μία κούνια, στην οποία κουνιούνται αγόρια και κορίτσια ντυμένα με παραδοσιακές στολές. Αυτός ή αυτή που θα κουνήσει κάποιον, δεσμεύεται ενώπιον Θεού και ανθρώπων για γάμο. Το βράδυ του Μ. Σαββάτου επικρατεί το έθιμο του "συχώριου", δηλαδή όλοι όσοι έχουν πεθαμένους συγγενείς φέρνουν στην εκκλησία ψητά, κρασί και ψωμί, τα οποία έχει "διαβάσει" ο παπάς, τα προσφέρουν στους επισκέπτες και στους κατοίκους του νησιού.

3)Σκιάθος
Αξίζει να τονιστεί ότι η Σκιάθος είναι από τις ελάχιστες περιοχές της Ελλάδας όπου τηρείται το Αγιορείτικο Τυπικό, όσον αφορά στις ώρες που γίνονται οι ακολουθίες των Εκκλησιών. Έτσι η βραδινή ακολουθία του Επιταφίου, ξεκινά τα ξημερώματα του Μ. Σαββάτου. Γύρω στις 4 το πρωί βγαίνουν οι Επιτάφιοι για περιφορά. Ένας τελάλης, ο "προεξάρχοντας" απαγγέλλει δυνατά τους θρηνητικούς ψαλμούς και πίσω με τους ψαλτάδες ψάλλει κι ο κόσμος όλος μαζί. Ο Επιτάφιος κατεβαίνει μέσα από τα γραφικά στενάκια και τα καλντερίμια του νησιού. Όλα τα σπίτια είναι φωταγωγημένα, ενώ στις αυλές τα αναμμένα κεριά και το λιβάνι που καίει, μοσχοβολάει, δημιουργώντας μία ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Φτάνοντας στην εκκλησία των τριών Ιεραρχών, ενώνονται οι πιστοί των δύο εκκλησιών και όλοι μαζί συνεχίζουν την περιφορά σε ολόκληρο το νησί κι επιστρέφουν στις εκκλησίες γύρω από στις 5.30 το πρωί. Εκεί γίνεται από τους ιερείς η αναπαράσταση της "εις Άδου Καθόδου" του Χριστού και ενώ ψάλλετε το "άρατε πύλες", ο ιερέας ανοίγει χτυπώντας δυνατά το πόδι του, την εξώθυρα του Ιερού Ναού.

4)Ρεντίνα (Θεσσαλονίκη)
Κάθε Δευτέρα του Πάσχα αναβιώνει στη Ρεντίνα το τοπικό έθιμο τα "Μπαϊράκια". Κατά την αναβίωση του εθίμου, οι κάτοικοι βγάζουν σε λιτανεία τα λάβαρα και οι πιστοί πλειοδοτούν σε χρήματα για να έχουν την τιμή να τα κρατήσουν. Την Κυριακή των Βαΐων τα κορίτσια στη Σωσάνδρα καλοντυμένα κρατούν καλάθια και γυρνούν στα σπίτια. Επειδή η Εκκλησία τη μέρα αυτή επιτρέπει το ψάρι, τραγουδούν τα παρακάτω κάλαντα:

"Βάγια, βάγια των βαγιών,
τρώνε ψάρι και κολιό,
και την άλλη Κυριακή
τρώνε το ψημένο αρνί".

Στη Σωσάνδρα τα κορίτσια μαζεύουν στα καλάθια αλεύρι, ψάρια και κρεμμύδια, τα οποία πηγαίνουν σε μια χήρα να τα μαγειρέψει. Επειδή το σπίτι της χήρας είναι καθαρό, της ψέλνουν ευχές. Γυρίζουν μετά στο χωριό και μαζεύουν, τώρα πια, αυγά για το Πάσχα. Στο μεταξύ η χήρα ζυμώνει το ψωμί και τηγανίζει τα ψάρια που θα φάνε το μεσημέρι οι κοπέλες. Αξιοσημείωτο είναι ότι το αυγό στα χριστιανικά χρόνια συμβολίζει την "ανανέωση της ζωής", ενώ το κόκκινο χρώμα τους, χαρούμενο και ξορκιστικό συγχρόνως, στο αίμα του Χριστού. Οι οικογένειες που πενθούν δεν βάφουν αυγά. Κάποιες γιαγιάδες Προμαχιώτισσες θυμούνται ότι πολλοί παντρεμένοι φορούσαν τα ρούχα του γάμου τους και οι ελεύθεροι ρούχα με κυρίαρχο το άσπρο χρώμα, επειδή όλα ήταν γιορτινά. Το βράδυ χόρευαν στην πλατεία των χωριών.

5)Πετροκέρασα (Χαλκιδική)
Στην Μακεδονία από το μοναστήρι του Ξηροπόταμου του Αγίου Όρους, όπου φυλάσσεται ο Τίμιος Σταυρός, μεταφέρεται στο χωριό Πετροκέρασα (Δήμος Καλυβίων). Το χωριό έχει το "ιερό δικαίωμα" μοναδικό στον κόσμο, να φιλοξενεί τον Τίμιο Σταυρό από την Κυριακή των Βαΐων μέχρι την Μ. Δευτέρα το πρωί. Αυτό γίνεται σε ανάμνηση της σωτηρίας του χωριού από αφανισμό, εξαιτίας θανατηφόρου ασθένειας (πανώλης), στα μέσα του 18ου αιώνα

6)Τρίπολη
Το πρωί της Μ. Τετάρτης οι γυναίκες βγαίνουν στα μαγαζιά ν' αγοράσουν αβγά, τσουρέκια, αρνί. Τη Μ. Πέμπτη τα βάφουν κόκκινα. Το πρώτο αβγό είναι για την Παναγία και το δεύτερο για το Χριστό. Ακόμα, πηγαίνουν κόκκινα αβγά στους φτωχούς, κι ασπρίζουν τα σπίτια τους.

7)Λεωνίδιο
Η νύχτα της ανάστασης στο Λεωνίδιο είναι η νύχτα των αερόστατων. Η όμορφη πρωτεύουσα της Τσακωνιάς μετατρέπεται σε ένα φαντασμαγορικό σκηνικό θεάματος, ήχου και φωτός. Με το πρώτο "Χριστός Ανέστη" από τις 5 ενορίες της πολιτείας εκατοντάδες αερόστατα πυροδοτούνται και ελευθερώνονται για να ανεβούνε με ορμή στην αρχή και νωχελικά στη συνέχεια στον ουρανό. Παράλληλα πυροτεχνήματα, βαρελότα, δυναμιτάκια και καρούλια συμπληρώνουν την φαντασμαγορική ατμόσφαιρα. Η παράδοση λέει πως όποιες καιρικές συνθήκες και να επικρατούν, ξαφνικά τη στιγμή της Ανάστασης επικρατεί σχετική νηνεμία, με ελαφρό δυτικό αεράκι. Κάθε σχεδόν σπίτι ετοιμάζει το δικό του αερόστατο. Τα αερόστατα ετοιμάζονται εβδομάδες πριν. Για την πυροδότησή τους χρησιμοποιείται η "καλυμμάρα", που είναι πανί εμποτισμένο με λάδι και πετρέλαιο. Από κάθε ενορία αφήνονται περισσότερα από 100 αερόστατα. Στην ακολουθία της Αγάπης, στην κεντρική πλατεία το Ευαγγέλιο διαβάζεται και στην Τσακώνικη διάλεκτο. Επίσης προσφέρονται σε όλους δίπλες και κόκκινα αβγά και νέοι και νέες με τοπικές ενδυμασίες ανοίγουν τον παραδοσιακό Τσακώνικο χορό με μουσική που παίζεται από λαϊκούς ντόπιους οργανοπαίκτες.

8)Το Πάσχα στη Κρήτη
Πριν την ανάσταση, στο χωριό Γκαγκάλων, όλα τα παιδιά του χωριού μαζεύουν ξύλα και οτιδήποτε άλλο μπορεί να καεί και τα αφήνουν στο προαύλιο της εκκλησίας. Την παραμονή της Ανάστασης σχηματίζουν ένα βουνό από τα ξύλα και στην κορυφή έχουν ένα σκιάχτρο με ένα παλιό κουστούμι που υποτίθεται ότι είναι ο Ιούδας και την ώρα που ο παπάς λέει το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ βάζουν φωτιά και τον καίνε. Η νύχτα γίνεται μέρα από τα πυροτεχνήματα, η καμπάνα του χωριού χτυπά συνεχώς και μάλιστα οι παλιότεροι λένε ότι όταν αυτοί ήταν μικροί δεν άφηναν 3 μερόνυχτα την καμπάνα να σταματήσει γιατί το θεωρούσαν για καλό. Ξυπνούσαν ακόμα και τη νύχτα να πάνε να την χτυπήσουν. Ο Άγιος Νικόλαος είναι γεμάτος ενδιαφέροντα όλο το χρόνο. Κάθε ¶άνοιξη, η δαφνοστόλιστη Κυριακή των Βαΐων, η αναπαράσταση της Σταύρωσης και η Ανάσταση με το περίφημο "Κάψιμο του Ιούδα" στη Λίμνη, μέσα σε μοναδική σε ένταση ατμόσφαιρα, κάνουν το Πάσχα πόλο έλξης για χιλιάδες επισκέπτες.

9)Πάρος
Η περιφορά του Επιταφίου της Μάρπησσας, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς κατά την διάρκειά της, γίνονται δεκαπέντε περίπου στάσεις. Σε κάθε στάση φωτίζεται και ένα σημείο του βουνού, όπου τα παιδιά ντυμένα Ρωμαίοι στρατιώτες ή μαθητές του Χριστού, αναπαριστούν σκηνές από την είσοδο στα Ιεροσόλυμα, την προσευχή στο Όρος των Ελαιών, το Μαρτύριο της Σταύρωσης και την Ανάσταση. Τα μεσάνυκτα του Μ. Σαββάτου, το νησί γεμίζει από φώτα και τον θόρυβο των αμέτρητων πυροτεχνημάτων.

10)Κέρκυρα
Όταν σφάζουν τ' αρνί, πριν το ψήσουν, κόβουν μια τούφα μαλλιού απ' το αρνί, τη βουτάνε μέσα στο αίμα του αρνιού και κάνουν ένα σταυρό σ' αυτού τη πόρτα, που ανήκε το αρνί. Στις 11 η ώρα το πρωί του Μ. Σαββάτου γίνεται η πρώτη Ανάσταση. Τότε έχουν μαζί τους στάμνες και τις σπάνε.

---

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

η προσευχή αυτή λέγεται καθημερινά από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι την παραμονή της Ανάληψης του Κυρίου (για 40 μέρες)

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας
και εν τοις μνήσασιν, ζωήν χαρισάμενος. (3 φορές)

Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι
προσκυνήσωμεν Άγιον, Κύριον, Ιησούν
τον μόνον αναμάρτητον.
Τον Σταυρόν Σου, Χριστέ, προσκυνήσωμεν
και την Αγίάν Σου Ανάστασιν
υμνούμεν και δοξάζομεν.
Συ γαρ ει ο Θεός ημών,
εκτός Σου άλλον ουκ οίδαμεν,
το όνομά σου ονομάζομεν.
Δεύτε, πάντες οι πιστοί, προσκυνήσωμεν
την του Χριστού Αγίαν Ανάστασιν.
Ιδού γαρ ήλθεν δια του Σταυρού
χαρά εν όλω τω κόσμω.
Δια παντός ευλογούντες τον Κύριον,
υμνούμεν την Ανάστασιν Αυτού.
Σταυρόν γαρ υπομείνας δι' ημάς,
θανάτω, θάνατον ώλεσεν.

Αναστάς ο Ιησούς από του τάφου, καθώς προείπεν,
έδωκεν ημίν την αιώνιον ζωήν και το μέγα έλεος.

 

---

Ευχαριστούμε τον εκλεκτό συνάδελφο Κ. Τσαμουρά που μοιράζεται μαζί μας τα όμορφα της εκπαιδευτικής διαδρομής και δράσης του, μέσα από την ιστοσελίδα του.

Καλή Ανάσταση!!!

 

Αυτή η ιστοσελίδα κατασκευάστηκε με Webnode
Αποκτήστε μια εντυπωσιακή ιστοσελίδα δωρεάν!Δοκιμάστε το

 

ΚΑΛΑΝΤΑ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ

Θα έρθουν τα  Χριστούγεννα;
Μα τι ερώτηση είναι αυτή; Και βέβαια θα έρθουν. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία . Και το μικρό παιδί ξέρει ότι στις 25 Δεκεμβρίου κάθε χρόνο έχουμε Χριστούγεννα. Θα στολίσουμε το σπίτι! Θα μας φέρουν δώρα φίλοι και συγγενείς! Και οι μαθητές ξέρουν ότι έρχονται Χριστούγεννα, και κλείνουν τα σχολεία. Μα, κι οι νοικοκυρές το ξέρουν. Τόσες δουλειές τις περιμένουν! Και οι εργαζόμενοι το ίδιο. Μιλούν για τα Χριστούγεννα και το κουτσουρεμένο τους δώρο, την άδεια που θα τους δώσει μια ανάσα.
Αλήθεια, πολύ τρέξιμο έχουν πια αυτά τα Χριστούγεννα! Μέσα σε όλα τα γέλια και τις χαρές μέσα στο μελωδικό θόρυβο των καλάντων, πίσω από τα κουρασμένα βήματα για να τα προλάβουμε  όλα , ας είμαστε λίγο προσεχτικοί! Ίσως καταφέρουμε να ακούσουμε μια απαλή φωνή. Κι εκείνη την ώρα ας σκεφτούμε ...
ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ!
Είναι η θεϊκή και τόσο ασύλληπτη στιγμή της ενανθρώπισης. Αν νιώσεις αυτήν την αλήθεια, θα μοιάζουν όλα τα άλλα δεύτερα!
Είναι η στιγμή που το έδαφος χάνεται από τα πόδια σου. Ούτε κάλαντα ακούς, ούτε βήματα, ούτε φωνές. Μια άλλου είδους "τρέλα" σε συνεπαίρνει.Κι όλα αυτά χάρη σε μια λέξη που στάθηκες για λίγο να συλλογιστείς... "ΕΝΑΝΘΡΩΠΙΣΗ"


Κι όλα τώρα άλλαξαν! Βλέπεις αλλιώς τους γύρω σου, το ίδιο σου το σώμα. Δες! Τα χέρια σου είναι ίδια με εκείνα τα χέρια που ευλόγησαν, που θεράπευσαν, που μοίρασαν απλόχερα αγάπη. Κοιτάς τα πόδια σου κι απορείς!Είναι ίδια μ' εκείνα τα πόδια που περπάτησαν το δρόμο του μαρτυρίου.Βλέπεις στον καθρέφτη τα μάτια σου. Είναι ίδια με τα μάτια που χάρισαν απλόχερα την αγάπη σε κάθε ύπαρξη. 
Μα είναι δυνατό; Ο Θεός μπορεί να έρθει τόσο κοντά μου; Να γίνει τόσο δικός μου; Ναι, είναι δυνατό! Κι είναι τα Χριστούγεννα που σου θυμίζουν ότι ο Χριστός είναι στο πρόσωπο κάθε πονεμένου, κάθε άνεργου, κάθε άστεγου, κάθε περαστικού διαβάτη!
Χριστούγεννα είναι το "ευχαριστώ" που ακόμη δεν είπες. Το "συγγνώμη" που δεν κατάφερες να ψελλίσεις. Η "καλημέρα" που δεν ανταπέδωσες, αλλά κι η "πέτρινη καρδιά" που ακόμα δεν έσπασες.Το χαμόγελο που στέρησες απ' όσους το είχαν ανάγκη. Χριστούγεννα είναι  η χαρά να μοιράζεσαι ό,τι έχεις αλλά και ό,τι είσαι.
Τούτη τη φορά ας αναγνωρίσουμε Αυτόν που πρώτος μας αγάπησε  και ας κάνουμε το πρώτο βήμα, εκείνο του ερωτευμένου, που δίνει ένα δώρο στο πρόσωπο που αγαπά, τ η ν  κ α ρ δ ι ά  τ ο υ.

Η ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

Καιρός να ξεκινήσουμε  να οργανώνουμε το ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ. Βρίσκουμε πληροφορίες για τον προστάτη μας άγιο του οποίου το όνομα φέρουμε.Πρώτα  η Σταυρούλα, μετά
ο Δημήτρης και σε λίγες μέρες ,στις 25 Νοέμβρη, η Κατερινούλα μας. Χρήσιμη θα σου φανεί η ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx.

η αγία αικατερίνη

View more presentations from atavar

Ηπαρουσίαση μεταφορτώθηκε από το ιστολόγιο " ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ , ΥΔΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΟΥ"