Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνική Διεθνής Γλώσσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνική Διεθνής Γλώσσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

15 Ιανουαρίου 2010

Akropolis world news


I have found that some readers open AKWN directly through this page of "Latest News", not through the usual index main page (you can get it just by clicking on the big red letters "AKROPOLIS" in the logotype). I just wanted to say that, if I should be away for some days or I wish to communicate any incidence affecting AKWN (as the content of next news about to be published, for instance), I use to put it on the index main page, so it would be convenient to open AKWN through that page.


Israel to build more settlements / Strange theft in Auschwitz / Iranian soldiers occupy an oil well
         (19/12/09. J. Coderch)

Corpse of Tassos Papadopoulos stolen / Inhabitants of Hiroshima and Nagasaki criticise Obama's speech / Island of Turvalu does not want to disappear
         (13/12/09. J. Coderch)

109 die by a fire in a restaurant / New film about the spy "Garbo" / High Council
         (06/12/09. J. Coderch)

Temples on sale / Australia to kill 6,000 camels / Terrorist attack in Russia
         (29/11/09. J. Coderch)

Venice inhabitants leave / Spain pays ranson to pirates / Two fingers and a tooth of Galileo found
         (22/11/09. J. Coderch)

 

οι ειδήσεις στα αρχαία Ελληνικά !!!

 

(Please, feel free to contribute)

 

Heinrich Mann: Geist und Staat (1931)
         Translation made by leonidas Canterakis. I include the German original side by side.

Ode to Beijing
         On the occasion of the Olympic Games in Beijing and on the initiative of shipowner Evangelos Angelakos, the Mayor of the Oinousses Islands, –which lie between Chios and Turkey-, the well known classisist, historian and author Sarantos Kargakos composed an “Ode to Beijing” in ancient Greek.

"The Procession", by Giovanni Guareschi (from the book Don Camillo) (PDF)
         I have translated one of the tales of the famous Italian writer. Again, don camillo and peppone confront each other and amuse us with their different points of view. with this translation i pay my personal tribute to this author, one of my favourites. My gratitude to richard ashdowne for having passed it into pdf format.

Gaisford Prize for Greek Verse Composition 2003, University of Oxford
         Wolfgang de melo, d.phil. student, has won this year's prize with an excellent translation from shakespeare into iambic trimetres. it corresponds to the play "measure for measure", act 3, scene 1, from "Doest you think, claudio" to "to what we fear of death", in the dialogue between claudio and isabella (the composition includes a series of footnotes about some forms used, but i haven't been able to reproduce them here for image-system reasons). any comments can be sent to me and i will pass them to him immediately.

Socrates describes football as played in USA
         Wonderful recreation of Plato's Dialogues. Disfortunately, I don't know who the author is, but the original English passage seems to be from D. woodruff "Plato's american republic". If you recognize the author, please tell me.

Timarchos Kyrenaeus Illoustrios
         a short epigram composed by massimo scorsone (università di torino, italia). As the author says, composed on reading a passage in Petronius' Satyricon, and ascribed to a fictitious Timarchos Illoustrios.

The snake-killer girl
         ekphrasis from a picture, composed by Andrea Cipolla (Italia), who moreover is the author of the picture also. click here if you want to see the picture.

Poem "Permanencia" from Vicente Aleixandre
         Poem translated into Theocritus' style by Massimo Scorsone (Università di Torino, Italia).

Fragment from Descartes
         Composed by J. D. Denniston (oxford). taken from the book "some oxford compositions". in this fragment, descartes explains how he decides to abandon books and prefers to learn by reasoning and experience.

Werthers Leiden, Brief vom 13. Mai (Goethe)
         Fragment from Goethe translated by helmut quack (deutschland).

"To be or not to be, that is the question..."
         Translation of hamlet's famous soliloquy on self-murder. i don't know who translated it, but i had it among other compositions i brought from sheffield. they were part of a book about greek composition. unfortunately, translators are not mentioned in the few papers i have from that book. I will offer you more of these wonderful compositions further ahead. (If anybody by chance recognizes the author, please inform me).

Vietnam War 1
         This Composition was written a lot of years ago by prof. josep alsina, my ph.d. tutor, and prof. manuel fernández-galiano, imitating Thucydides' dialect and style, with speeches included. i split it in several parts, as it is too long to include it in just one image. i offer their composition here in akwn to pay homage to their memory.

Vietnam War 2
         prof. josep alsina and prof. manuel fernández-galiano

Vietnam War 3
         prof. josep alsina and prof. manuel fernández-galiano

Vietnam War 4
         prof. josep alsina and prof. manuel fernández-galiano

Vietnam War 5
         prof. josep alsina and prof. manuel fernández-galiano

 


11 Νοεμβρίου 2009

Η ελληνική γλώσσα μητέρα όλων των γλωσσών / Απόστολου Κ. Γάτσια

+ Ιερέως Αποστόλου Κ. Γάτσια, Εκπαιδευτικού, Δ.Σ. Ενώσεως Συγγραφέων Ευρώπης

1ο μέρος: Tί συμβαίνει στόν Κόσμο καί τήν Ελλάδα μέχρι σήμερα.

2ο μέρος: Οι ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ για τό 1ο μέρος
  3ο μέρος Δείγματα καταστροφής τής ελληνίδος φωνής



 Διαβάστε το κείμενο του Απόστολου Κ. Γάτσια για την αρχαία ελληνική γλώσσα, τα θεωρήματά του και τα παραδείγματά του.



Θεώρημα Πρώτο. «Η καταστροφή τής Πρωτογλώσσας ταυτίζεται μέ τήν καταστροφή τής πρωθελληνικής. Τήν καταστροφή τού πρώτου ελληνικού λόγου ως επίσης καί τήν καταστροφή τών μορφών πού έλαβεν ούτος στήν πορεία τής ιστορίας, μετασχηματιζόμενος διαχωροχρονικώς σέ διάφορες σταθερές μορφές πού αποτελούν τήν ελληνική Γλώσσα τής εκάστοτε εποχής, μπορούμε, λέγω, τήν καταστροφή αυτή, νά τήν παρατηρήσουμε καί νά τήν μελετήσουμε επιστημονικά σήμερα μέσα σ’ οποιαδήποτε γλώσσα ή διάλεκτο τού πλανήτη μας, εφ’ όσον οποιαδήποτε γλώσσα δέν είναι τίποτε άλλο παρά μιά υποδιάλεκτος τής ελληνικής».

Θεώρημα Δεύτερο. «Οποιαδήποτε ελληνική υποδιάλεκτος, (λέγε: οποιαδήποτε γλώσσα τού κόσμου), αποτελείται από παρεφθαρμένες ελληνικές λέξεις, οι οποίες δύνανται νά ετυμολογηθούν μέσω τού καταγραμμένου λεξιλογίου τής ελληνικής γλώσσας, αφού πρώτα αποκαταστήσουμε τίς παραφθορές πού οι διάφοροι λαοί επέφεραν στίς ελληνικές λέξεις καθιστώντας τες τίς περισσότερες φορές αγνώριστες».


 Τα συμπεράσματά του


Γιά τά εβραϊκά: ότι είναι ελληνικά!


Οι κάτοικοι τού Ειρηνικού Ωκεανού μιλάνε Ελληνικά


Καί τά ψευτο-μακεδονικά δέν είναι παρά μιά χοντροκομένη ελληνική διάλεκτος


Καί τά Ετρουσκικά είναι Ελληνικά.


Καί τά Λατινικά, είναι Ελληνικά


Καί τά τούρκικα είναι εκβαρβαρισμένα ελληνικά


Καί τά αλβανικά είναι πρωτόγονα ελληνικά


Καί τά Ουγγρικά, ελληνογενή είναι


Σανσκριτικά: Μιά ψεύτικη γλώσσα.


Ο Χριστός μίλησε στά Ελληνικά


Καί τά ψευτο-Νοστρατικά τους δέν είναι παρά τά Ελληνικά μας!



και τα παραδείγματά του.


Τυχαίο δείγμα έρευνας, η λέξη ποτήρι. Οι λέξεις πού σημαίνουν ποτήρι σ' όλες τίς γλώσσες τού κόσμου σχεδόν, σχηματίστηκαν από διάφορες ελληνικές λέξεις, αφού προηγουμένως έγινε σέ μικρό ή μεγάλο βαθμό η σχετική κακοποίησή τους. Επίτηδες αρχίζω τήν έρευνα από τήν γνωστή αγγλ. λ. glass πού σημαίνει ποτήρι. Ο λόγος είναι προφανής: από τά γνωστά βαδίζει κανείς πρός τά άγνωστα. Καί σήμερα τούτη η κακο-ποιημένη υποδιάλεκτος τής ελληνικής πού λέγεται αγγλικά, τό παίζει «διεθνής» γλώσσα. Υποστηρίζω ότι η αγγλ. λ. glass προήλθε διά κακο-ποιήσεως τής ελλ. λ. `Υαλος. Πήραν λοιπόν οι εγγλέζοι τήν ελλ. λ. ‘ύα-λος (μέ δασεία), τρέψαν τήν δασύτητά της σέ γ, *γύαλος, πρβλ. νεοελληνικό γυαλί καί αντιστρέφοντας τό ύα σέ αύ, έγινε *γαύλος. Στήν θέση αυτή όμως τό ύ συμφωνοποιήθηκε, δηλ. έχουμε τόν σχηματισμό *γάβλος. Κατόπιν άλλαξε θέση τό β μέ τό λ, κι έχουμε: *γάλβος. Μετά άλλαξαν μεταξύ τους τά άλ σέ λά, κι έχουμε: *γλάβος. Υστερα έφυγε τό ο τής καταλήξεως κι έχουμε: *γλάβς. Τό β αφομοιώθηκε στό τελικό -ς, κι έχουμε: *γλάςς. Γι’ αυτό βλέπουμε δύο σσ στήν αντιστοιχεία τής λατ. μεταγραφής: glass μέ προφορά γκλάς.


 Στά γερμανικά τό διπλό ςς ήταν περιττό καί γι’ αυτό φαίνεται ότι έμεινε η λ. μέ ένα: Glas. Τό ίδιο, μέ ένα ς, γράφεται η λ. αυτή στά δανέ-ζικα, σουηδικά καί ολλανδικά. Στά νορβηγικά γράφεται μέ δύο ςς όπως στά αγγλικά: glass. Στά εβραϊκά [γίντις], βλέπουμε ότι τό ποτήρι είναι: Glos. Βάλαν δηλαδή οι εβραίοι ο στήν θέση τού α, ή άν τό προτιμάτε ακολούθησαν κάποια δική τους κακοποίηση στήν ελλ. λ. `ύαλος. Η πιθανή κακοποίηση τών εβραίων είναι προφανώς: `ύαλος > μέ τήν υποστασιο-ποίηση τής δασείας ως γ, *γύαλος > κι αφού πέταξαν τό α, *γύλος > κι αφού πέταξαν τό ύ, *γλός > ώστε η σημερινή εβραϊκή λ. glos χρησιμο-ποιείται γιά τό ποτήρι. Είτε γκλάς όμως είτε γκλός είναι κακοποιήσεις τού ελλ. `ύαλος. Αλλοι λαοί ωστόσο προχώρησαν περισσότερο στήν κα-κοποίηση τών ήδη κακοποιημένων γκλάς καί γκλός. Πήραν π.χ. τό *γκλός, έτρεψαν τό γ σέ σ καί τό ‘καναν *σκλός κ.ο.κ. Δές, τσεχικά sklo, πολωνικά szklo, σερβοκροατικά staklo, ρωσσικά στεκλό. Είτε τό σ-κλό, είτε τό σζ-κλό, είτε τό στακλό, είτε τό στεκλό κλπ, έχουν μέσα τους τό -κλό πού προέρχεται απ' τό glo(s), πού είναι η ελληνική `ύαλός μας.


Απ' τό ήδη κακοποιημένο *γκλάς επίσης διάφοροι άλλοι μακρυνοί λαοί, π.χ. οι γιαπωνέζοι φκιάξαν τήν δικιά τους λέξη γιά τό ποτήρι! Οι γιαπωνέζοι πήραν τό *γκλάς, έτρεψαν τό λ σέ ρ καί διά τής εξελίξεως *γκλάς  *γκράς *γκαράς,*γκαράσου, έκαναν τό ποτήρι τους: μέ λατ. στοιχεία: garasu. Οι φιλλανδοί -όπως καί μείς, στήν λ. ύαλος- δέν υποστασιοποίησαν τήν δασύτητα, αλλά τήν εξαφάνισαν. Ετσι, δέν έγινε σ' αυτούς τό ποτήρι γκλάς αλλά λάσι. Μέ λατ. γραφή: lasi. Kι άν φαί-νεται παράξενο τό γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκε απ' όλους τούς λαούς αυτούς η ελλ. λ. `ύαλος γιά νά σημάνη τό ποτήρι, δέστε τήν ίδια περίπτωση στούς τούρκους πού χρησιμοποιούν τήν λ. τζάμι γιά νά δηλώσουν τό ποτήρι, στά τουρκικά: CAM, προφ. τζάμ.


Ωστόσο καί η ελλ. λ. ΠΟΤΗΡΙ, χρησιμοποιήθηκε αυτούσια από πολλούς λαούς. Οι Ούγγροι π.χ. πήραν τήν ελλ. λ. ποτήρι κι αφού πέταξαν τό καταληκτικό -ι, έμεινε *ποτήρ. Μετά έβαλαν α στήν θέση τού η, έγινε: *ποτάρ. Κατόπιν, τρέψαν τό τ σέ λεπτό χ κι έτσι κατάντησε η λέξη: *ποχάρ, ώστε μέ λατ. γραφή η σημερινή ουγγρική λέξη γιά τό ποτήρι είναι pohar. Οι ισπανοί πήραν τό ποτήριον κι αφού πέταξαν τό τελικό ν, όπως κι εμείς, έμεινε: *ποτήριο. Μετά, πέταξαν τό ή, κι έμεινε: *ποτριο. Εν συνεχεία, βλέπουμε ότι τό τ βάρυνε μπροστά στό ρ, κι έγινε δ, *ποδριο, εν συνεχεία: *πιδριο κι αφού τό π μαλάκωσε σέ μέσο β, σχηματίστηκε η λέξη: *βιδριο απ’ όπου καταγράφηκε η σημερινή ισπανική λέξη, μέ λατ. γραφή: vidrio. Oι ιταλοί όμως διατήρησαν τό τ καί κάναν έτσι μιά μικρότερη, παραπλήσια κακοποίηση: vetro. Oι πορτογάλλοι, vidro. Oι γάλλοι αφού αφομοίωσαν τό τ μέ τό ακολουθούν ρ, κακοσχη-μάτισαν τό δικό τους: verre.


Στήν τεχνητή γλώσσα Εσπεράντο τού εβραίου Ζάμενχωφ, έχουμε τόν σχηματισμό vitro. Ολα τούτα αναμφίβολα, vidrio, vetro, vidro, verre, vitro κλπ, προέρχονται από τό ελλ. ποτήρι! Δίχως αμφιβολία, ψά-χνοντας σέ διάφορες άλλες γλώσσες, συναντούμε κι άλλες «ρίζες» στόν σχηματισμό τής έννοιας ποτήρι, όπως: ρουμανικά στικλά, ινδονησιακά κάτγια, αραβικά ζουπάγκ, εβραϊκά σεχιουχίτ, σουαχίλικα κιόο κτλ. Πε-δίο έρευνας ανοίγεται κι εδώ νά δούμε ποιές ελληνικές ρίζες κακοποιούνται.



18439137--.pdf (943.59 KB)






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...