πολλά της θείας κατοκωχής είδη και πολλαχώς η θεία επίπνοια

 Για την ένθεον μαντική, η ευαίσθητη γυναικεία ψυχή φαινόταν πιο επιδεκτική θείας επιρροής.
Άλλωστε η αληθινή μαντική επιτυγχάνεται με τον "ενθουσιασμό" όπως είπαμε σε προηγούμενο κείμενο, από την παρουσία δηλαδή του Θεού μέσα στην ψυχή της προφήτιδος- ιέρειας που δέχεται κάποια θεότητα της αποκάλυψης. Ας μην ξεχνούμε ότι  γύρω από την θεά Μεγάλη Μητέρα -Παμμήτειρα Γαία περιστρέφονται όλοι οι μύθοι για ιερά Μαντεία, όμοια με αυτά των παλαιότερων Σπηλαίων.

Η μαντική, δηλαδή η προαίσθηση και η γνώση της βουλήσεως των Θεών. Η μαντική υιοθετεί συχνά την μέθοδο των εξιλασμών και των καθαρμών, των εξορκισμών, που οι Έλληνες ονόμασαν "Κάθαρσιν" και που λειτουργούσε πρωτίστως στα αρχαία Μυστήρια.

Ο Ιάμβλιχος στο κείμενο του «Περί Αιγυπτίων μυστηρίων» γράφει για την μαντική τέχνη:  

ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ, Περί αιγυπτίων μυστηρίων 3.4-6 

Iσχυρίζεσαι πως υπάρχουν πολλοί που αντιλαμβάνονται το μέλλον μέσω της έκστασης και της θεϊκής κατοχής και πως είναι ξύπνιοι, όσον αφορά την ικανότητά τους να ενεργούν σύμφωνα με τις αισθήσεις τους, από την άλλη όμως, χάνουν τη συνείδηση του εαυτού τους ή δεν την έχουν όσο και πριν. Θέλω και σ’ αυτήν την περίπτωση να εκθέσω τα χαρακτηριστικά όσων κατέχονται πραγματικά από το θεό- γιατί εάν θέτουν όλη τη ζωή τους εν είδει οχήματος ή οργάνου στη διάθεση των θεών που τους εμπνέουν, εάν αλλάζουν την ανθρώπινη ζωή τους για τη θεϊκή ή ακόμη διαμορφώνουν τη ζωή τους σύμφωνα με τις απαιτήσεις του θεού, τότε ούτε ενεργούν σύμφωνα με τις αισθήσεις τους, ούτε γρηγορούν στον ίδιο βαθμό με όσους έχουν τις αισθήσεις τους σε διέγερση, ούτε προσλαμβάνουν οι ίδιοι το μέλλον, ούτε κινούνται όπως εκείνοι που ενεργούν εξαιτίας μιας ορισμένης ορμής• αλλά δεν έχουν πια συνείδηση του εαυτού τους, ούτε όπως πριν, ούτε με κανέναν άλλο τρόπο, ούτε στρέφουν καθόλου τη φυσική τους διάνοια προς τον εαυτό τους, ούτε και προβάλλουν κάποια ιδιαίτερη γνώση.

Η μεγαλύτερη απόδειξη γι’ αυτά είναι το εξής: πολλοί [οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση καταληψίας], ακόμη και όταν τους πλησιάζει φωτιά, δεν καίγονται, γιατί η φωτιά δεν τους αγγίζει εξαιτίας της έμπνευσης του θεού- και πολλοί, μολονότι καίγονται, δεν αντιδρούν, γιατί εκείνη τη στιγμή δεν ζουν τη ζωή ενός [φυσιολογικού] έμψυχου όντος. Ορισμένοι που τρυπιούνται με σουβλιά, δεν νιώθουν τον πόνο- άλλοι χτυπιούνται με τσεκούρια στην πλάτη, άλλοι κατακόβουν τα χέρια τους με μαχαίρια, κι όμως δεν αισθάνονται τίποτα. Οι ενέργειες τους δεν είναι με κανένα τρόπο ανθρώπινες• Τα απρόσιτα γίνονται προσιτά γι’ αυτούς που τους έχει εμπνεύσει ο θεός• και στη φωτιά ρίχνονται και μέσα από τη φωτιά διαβαίνουν και ποταμούς διασχίζουν, όπως η ιέρεια στα Καστάβαλλα. Απ’ όλα αυτά γίνεται φανερό πως δεν αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους, όταν κατέχονται από το θεό, και πως δεν ζουν ζωή ανθρώπινη ή γενικά έμψυχου όντος, σύμφωνα με τις αισθήσεις ή τις ορμές, αλλά παίρνουν για αντάλλαγμα μια άλλη, πιο θεϊκή υπόσταση, απ’ την οποία εμπνέονται και κατέχονται ολοκληρωτικά.

μέσον τῆς γῆς κεῖται, ἐν ᾗ οἱ Δελφοί

Η σύνδεση της Κρήτης με τους Δελφούς δεν σταματά μόνο στον ναό που έχει κατασκευαστεί από τον Πτερά, και μας δίνει την σύνδεση με τα Άπτερα της Κρήτης, ούτε διαμέσου των πρώτων Κρητών ιερέων και των Μελισσών ιερειών- Πυθίων.

Από τον Παυσανία είδαμε ότι ο δεύτερος ναός των Δελφών έγινε από μέλισσες και κερί μελισσών και πτερά. Αυτόν ο Απόλλωνας, λέγετε ότι, τον έστειλε στους υπερβόρειους… την υπόθεση ότι ο ναός δημιουργήθηκε από την φτέρη που φυτρώνει στα γύρω βουνά ο Παυσανίας δεν την δέχεται καθόλου…

Θ’ αναφερθώ σε μια ακόμα σύνδεση που ναι μεν είναι εμφανέστατη αλλά όχι και τόσο γνωστή …

 Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι η μαντική υπήρξε προνόμιο των θηλυκών θεοτήτων, έστω κι αν αυτές αντικαταστάθηκαν αργότερα από αρσενικές θεότητες. Η πρώτη κυρία του Μαντείου των Δελφών υπήρξε η Γαία, η κοινή μητέρα των ανθρώπων και της ζωής πάνω στη γη. Ήταν επόμενο λοιπόν το γεγονός ότι το επίκεντρο της λατρείας του μαντείου ήταν  ο ομφαλός που συνδέεται φυσιολογικά με την μητρότητα της Γης.

Εδώ λοιπόν στους Δελφούς βρίσκουμε την λατρεία του ομφαλού εκφρασμένου στην οριστική του μορφή.  Η λατρεία του Ομφαλού εμφανίζεται στην Κρήτη, ενώ οι Κουρήτες παίρνουν τον νεογέννητο Δια, που μόλις γεννήθηκε από την Ρέα, ο ομφαλός του παιδιού ρίχτηκε από την μητέρα του κοντά στον ποταμός Τρίτωνα, και απ΄ αυτόν η τοποθεσία ονομάστηκε Ομφαλός ή κοντά στην Θεναϊδα κοντά την Κνωσσό. Οι Κρήτες θα ονομάσουν την πεδιάδα «Ομφάλιον». Έτσι ο χώρος που σκεπάζει το ιερό λείψανο, θα γίνει ένας χώρος ιερός που θα δοξάζει την μητρότητα της Γής, και θ΄αποκτήσει μια μαγικο-θρησκευτική αξία. Εκεί θ΄ ακτινοβολεί το ευεργέτημα της γονιμότητας. Έτσι εκτός από τους ιερείς που θα πρωτοστατήσουν στην δημιουργία του ιερού και μαντείου των Δελφών μπορούμε να ισχυριστούμε και την είσοδο και την διάδοση της θρησκείας του Ομφαλού καθώς αυτή φαίνεται να είναι αλληλένδετη και αδιαχώριστη με την λατρεία της Μεγάλης Μητέρας Θεάς Γαίας. Αυτή η θρησκεία και η λατρεία φτάνει και στους Δελφούς και εξακολουθεί ν΄ανθίζει ακόμη κι όταν ο Απόλλων αντικαθιστά την πρωταρχική θεότητα του Μαντείου την Γαία. Ταυτόχρονα όμως έχουμε στην Κρήτη και την εμφάνιση της Πανακρίδος Μέλισσας.

Aelius Herodianus et Pseudo-Herodianus Gramm., Rhet., De prosodia catholica

Part+volume 3,1, page 362, line 18

 <Ὀμφάλιον> τόπος Κρήτης πλησίον Θενῶν καὶ Κνωσσοῦ. ἔστι καὶ Θετταλίας.

Εκρίνετο τι θεός και τι άνθρωπος εν τη Μηκώνη.

Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Ιωάννη «ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ», ενώ είναι και Κυριακή αποστολική εντολή «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος»

Κατά την «ογδόην» όμως ημέρα μετά την γέννηση εκτός από το βάφτισμα  λάμβανε μέρος το «ιατρικό» γεγονός της «Περιτομής» στα νεογέννητα αγόρια. Το πέος αποτελεί όργανο για τη συνέχεια της ζωής και εκεί πρέπει να οφείλεται και ο συσχετισμός του με την «ογδόη ημέρα». Η ογδόη ημέρα θεωρείται και πρώτη ημέρα.

«Ἔστι μέν οὖν καί αὖθις ἑβδόμη καί Σάββατον ἡ τήν κατ᾿ ἀρετήν διαδεχομένη πρακτικήν φιλοσοφίαν ἀπάθεια. Ὀγδόη δέ καί πρώτη ἐστίν, ὡς μία καί ἀκατάλυτος, ἡ μετά τήν γνωστικήν θεωρίαν ἐπιγινομένη σοφία.» «Περί διαφόρων αποριών», PG 1392-1393.

Ο Ιησούς αποδεχόμενος ολόκληρη την ανθρώπινη φύση κατά την ενσάρκωσή του, εννοείται ότι αποδέχτηκε και όλες τις διαστάσεις της κοινωνικής ζωής. Ανάμεσα σε όλες αυτές και επομένως και την περιτομή.

εκ της καλουμένης φιάλης - αρακίδος

Μπορούμε να περάσουμε στο θαύμα πλέον του πολλαπλασιασμού των άρτων και των ιχθύων στην έρημο. Ένα θαύμα που αναφέρετε και στα τέσσερα ευαγγέλια με διαφορετικές εκδοχές.

Είδαμε τις ερμηνείες των ονομάτων στις τοποθεσίες όπου διαδραματίζετε ο πολλαπλασιασμός των ιχθύων και των άρτων

Ανακεφαλαιώνοντας : πόλη Βηθσαιδά (Βηθ-Σαιδα (Bethsaida) σημαίνει «Οίκος του Κυνηγού ή του Ψαρά  ή Οίκος του Ελέους για την Βηθεσδά – Βηθσαϊδά. Έτσι ερμηνεύεται ως μια δεξαμενή, ένα κολυμβητήριο, κάτι αντίστοιχο της Κολυμβήθρας του Σιλωάμ. Γίνεται ταύτιση του με την λεγόμενη Κρήνη της Παν-Αγίας, στην κοιλάδα των Κέδρων.

Άλλη ερμηνεία βάση άλλου λεξικού «Οίκος του ελέους» ή «του ρέοντος ύδατος», ή «πισίνα της Παναγίας», ή «πηγή της Παρθένου» κλπ. Μάλιστα στα λεξικά αναφέρετε ως η μόνη πηγή του «ζώντος» ύδατος κοντά στην Ιερουσαλήμ ..

Έτσι όμως Βέθ/Βηθ (το πρώτο συνθετικό ) δηλώνει τον Οίκο ή  Σπίτι, το ναό και Σαίς ή Σαίδος( δεύτερο συνθετικό) δηλώνει την Ίσιδα ή της Ελληνίδα θεά Αθηνά, την Παρθένο Κόρη- βλέπετε και την Κόρη ως Παρθένο Κόρη της Δήμητρος

Η Γαλιλαία όμως είναι το εξελληνισμένο όνομα του Γαλείλ (=κύκλος, περιοχή, αλλά και αιγιαλός] είναι η βορειότερη περιοχή της σημερινής Παλαιστίνης. Είναι πολύ γνωστή τοποθεσία με  χαρακτηριστική ονομασία της "Γαλιλαία των Εθνών".

<Γελγέλ:> ὁ τροχὸς ὀνομάζεται και ἀνακυκλησμὸς καὶ ἀνάκαμψις.

καὶ Γαλιλαία κατακυλιστὴ λέγεται  αλλά και <Γαλέα> ὄνομα ἰχθύος.

Περι ιχθύων λεξάριθμοι

Ο μέγας ιχθύς που αλιεύεται και δίδεται ως παράδειγμα προς μίμηση, ν΄αφήνουμε τα μικρά ψάρια και να διαλέγουμε χωρίς σκέψη τον έναν και μόνο μέγα ιχθύ.Ο Κάλλιχθυς – ο μέγας και καλός ιχθύς που ταυτίζεται με το ένα και μοναδικό μαργαριτάρι – μαργαρίτη, που ξεχωρίζει όπως ο ένας, ο μέγας και καλός ιχθύς ανάμεσα στους πολλούς ιχθύες.

Ο ιχθύς με την έννοια του  κινούμενου προς θυσία, ή αυτού που φτάνει μαινόμενος, φουσκωμένος, ή αυτός που φθάνει συρίζοντας, ή φυσώντας δυνατά, ή κλαίγοντας με οδυρμό, θρήνο και γοώντας κλπ

Ο Ιχθύς  ως σύμβολο του Βάκχο ή τον βούκερω 'Ιακχο (κατα τον  Στράβων στα Γεωγραφικά του) με τον Ιχθύ, που ταυτίζεται όχι μονο με τον ίδιο τον Διόνυσο-Βάκχο αλλά και  τον ιερέα του Διονύσου αλλά και  τον Κλάδο του –γνωστό στις τελετές,  τον θύρσο -το Κωνάριο, κουκουνάρι στην κορυφή.

Βάκχος ή κλαυθμός, εκτός από την ονομασία του Ίακχου και του Ιχθύος φέρει συγχρόνως και την ονομασία του Φανού, Φάνη. Κατ΄άλλη ονομασία τον ταυτίζουν με τον Όνο ή τον Ονίσκο το ψάρι που είναι γνωστό ως γάδος ή  βακαλάος ή Gadus

O Διόνυσος ως Ίακχος αλλα και ως <βάκχος>· ὁ ἱερεὺς τοῦ Διονύσου. καὶ κλάδος ὁ ἐν ταῖς τελεταῖς,οἱ δὲ φανὸν λέγουσιν· οἱ δὲ ἰχθύν

Ο ιχθύς ως σύμβολο του αιώνος μας και ως σύμβολο της εκκλησίας και ως σύμβολο του Ιησού Χριστού Θεού Υιός Σωτήρ.. 

Heka, Heqet και Εκάτη φώσφορος

Heka

Στην αιγυπτιακή μυθολογία  Heka ή  Hike θεωρήθηκε ότι  ήταν η θεοποίηση της μαγείας, το όνομά αυτό δηλώνει την αιγυπτιακή λέξη για τη μαγεία. Ο όρος «Heka» χρησιμοποιήθηκε επίσης για την πρακτική της μαγικής τελετουργίας. Η Κοπτική λέξη "hik" προέρχεται από την αρχαία αιγυπτιακή.

Η ίδια η λέξη ήρθε σε μας μέσω της Κοπτικής HIK λέξης κατά τη διάρκεια της χριστιανικής περιόδου, τα οποία διαμορφώθηκαν σε Mageia στην ελληνική και στη λατινική Μάγια, με την οποία είχε σκοπό την παράνομη μαγεία - εκεί έχουμε τη ρίζα του προβλήματος. Η Κοπτική HIK αναπτύχθηκε από την προ-Χριστιανική, φαραωνικού φορές και hq3, δηλαδή Heka, είχε σε καμία περίπτωση οποιαδήποτε παράνομη ή κακή χροιά. Αντιθέτως, ήταν μια θεία δύναμη που χρειάζεται ακόμη και για τους θεούς να αντλεί ενέργεια από. Και τώρα μπορούμε να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά.

Heka σημαίνει κυριολεκτικά την ενεργοποίηση του Ka, η πτυχή της ψυχής η οποία ενσωματώνεται  στην προσωπικότητα. Αιγύπτιοι νόμιζαν  ότι μπορούσαν ενεργοποιώντας τη δύναμη της ψυχής εργαζόμενοι με την μαγεία. "Heka" η σιωπηρή, μεγάλη δύναμη και επιρροή, ιδίως στην περίπτωση της αντλώντας από την Ka των θεών. Η Heka ενεργούσαν από κοινού με τον Hu, την αρχή της θείας φράση, η έννοια της θείας παντογνωσία, να δημιουργήσει τη βάση της δημιουργικής δύναμης, τόσο στο θνητό κόσμο και τον κόσμο των θεών.

Όπως αυτός που ενεργοποιεί το Ka(ψυχή), Heka ήταν επίσης λέγεται ότι είναι ο γιος του Atum , ο δημιουργός των πραγμάτων γενικά, ή μερικές φορές ο γιος του Chnum , που δημιούργησε ειδική ατομική Ba (μια άλλη πτυχή της ψυχής). Δεδομένου ότι ο γιος του Chnum, η μητέρα του λέγεται ότι είναι Menhit .

Το ιερογλυφικό για το όνομά του εμφανίζεται μια συστροφή του λιναριού μέσα σε ένα ζευγάρι υψωμένα χέρια. ωστόσο, επίσης αόριστα μοιάζει με ένα ζευγάρι από τα φίδια που περιπλέκονται σε χέρια κάποιου ή σαν τα χέρια να κρατούν το κηρύκειο (του Ερμή)  στους Έλληνες ή ως ο Ηeka ειπώθηκε  ότι χρειάστηκε να πολεμήσει και να κατακτήσει τα δύο φίδια, και συνήθως απεικονίζεται ως ένας άνθρωπος που πνιγεί  τα δύο φίδια  που περιπλέκονται. Όπως στους μύθους του Ηρακλή ως μικρού παιδιού.

 Οι γνώσεις της Ιατρικής και οι γιατροί θεωρούνταν ότι κατείχαν μια μορφή μαγείας, και έτσι το ιερατείο του Heka  πραγματοποιούσε κι  αυτές τις δραστηριότητες. Όπως και σε γνωστά Ασκληπιεία  και χώρους λατρείας εντός της μεσογείου και των ελληνικών χώρων και αποικιων.

Ομοια θυμόμαστε και την θεά των Oφεων στην Κρήτη, την Ορεία μήτηρ την Πότνια των θηρών και των θηρίων και την Αρτέμιδα με τα αγρίμια τη, την Ρέα/Κυβέλη κλπ.

 Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι με τη βοήθεια του  Heka, την ενεργοποίηση του Ka , μια πτυχή της ψυχής και των δύο θεών και των ανθρώπων, και τη  θεϊκή προσωποποίηση της μαγείας, θα μπορούσαν να επηρεάσουν τους θεούς και να κερδίσουν την προστασία, θεραπεία και το μετασχηματισμό της ψυχής και της ενέργειας. Η Υγεία και η πληρότητα της ύπαρξης ήταν ιερή για Heka. Δεν υπάρχει λέξη για τη θρησκεία στην αρχαία αιγυπτιακή γλώσσα, κοσμική και θρησκευτικές πεποιθήσεις δεν ήταν διακριτές.  Έτσι  στην λατρεία της Heka δεν υπήρχε κάποια κοσμική πρακτική, αλλά εδειχναν ένα θρησκευτικό σεβασμό. Κάθε πτυχή της ζωής, κάθε λέξη, ακόμα και τα ονόματα των φυτών, των ζώων και η τελετουργία τους ήταν συνδεδεμένο με την δύναμη και την εξουσία των θεών.

Στην αρχαία Αίγυπτο , την ιατρική αποτελείται από τέσσερις συνιστώσες:

Heka - την αρχέγονη δύναμη που έχει αρμοδιότητα ο δημιουργός-θεός στις αρχές του χρόνου.
RW - ιερά κείμενα.
Seshaw - μαγικές τελετουργίες ή θεραπείες.

Pekhret - φαρμακευτικές συνταγές.

Την αρχέγονη δύναμη που έχει αρμοδιότητα ο δημιουργός-θεός που ταυτίστηκε με Heka, ο οποίος συνοδευόταν από μαγικές τελετές  ή θεραπείες γνωστές ως Seshaw και μπορούσε να  πραγματοποιηθεί εντός ιερών  κείμενων που ονομάζονται Rw.

Επιπλέον Pekhret ήταν  τα φάρμακα των κρυφών συνταγών, δίδονταν  στους ασθενείς  για να φέρουν ανακούφιση.

Αυτή η μαγεία  χρησιμοποιούνταν  σε ιεροτελεστίες ναού καθώς και άτυπες καταστάσεις από ιερείς. Αυτά τα τελετουργικά, σε συνδυασμό με ιατρικές πρακτικές, που σχηματίζεται μια ολοκληρωμένη θεραπεία για την σωματική και πνευματική υγεία. Η μαγεία χρησιμοποιήθηκε επίσης για την προστασία από  οργισμένες θεότητες, ζηλιάρικα  φαντάσματα, τους δαίμονες και ξένους μάγους οι οποίοι πιστεύεται ότι προκαλούν ασθένειες, τα ατυχήματα, τη φτώχεια και την υπογονιμότητα.

Heka

Εδώ είναι μια ενδιαφέρουσα λέξη  δοσμένη μέσω ιερογλυφικών συμβόλων, που είναι συχνά αρκετά παρανοημένη. Όπως η λέξη ma'at, αντιπροσωπεύει και μια άυλη έννοια και μια θεότητα, ένας Θεός σε αυτήν την περίπτωση.

Προφορά: heh-Κα

Ορισμοί της λέξης συμβόλων είναι οι παρακάτω:

1. μαγικές περίοδοι

2. ο  μάγος (ένα πρόσωπο που εκτελεί το heka)

3. ο Θεός των μαγικών  περιόδων

Το Heka είναι ακριβέστερα μεταφρασμένο από τη ρίζα του, hek, σημαίνοντας να κυβερνήσει ή να είναι στην αρχή, και από καθοριστικό του σχετικό με την ομιλία. Κατά συνέπεια, κάποιος αιγυπτιολόγος που αναφέρεται στο heka μιλά για την «επιτακτική έκφραση» ή «την ομιλία με τη σημασία ή την πρόθεση.» 

Στα ιερογλυφικά του είναι μια ένωση δύο ιερογλυφικών ενός  φυτίλιου  που σημαίνει το φωνητικό μαλακό ήχο χ, και τα όπλα σημαίνοντας τον ήχο Κα. Με έναν εσωτερικό τρόπο, κάποιος θα μπορούσε να διαβάσει αυτόν τον συνδυασμό ιερογλυφικών χρησιμοποιώντας την έννοια του Κα - λέξης της προσωπικότητας ή του απαρατήρητου «διπλασίου» ενός ανθρώπου, και να πει ότι το heka είναι «η πυρκαγιά που έρχεται από μέσα από το Κα,» ή, αναφορικά με η χρήση των χειρονομιών χεριών μαζί με τις πρόσθετες λέξεις στο σύστημα του heka, «την πυρκαγιά/το φως που προέρχεται από τα χέρια.» 
Ενέργεια θα έλεγα που διοχετεύετε μέσω της δύναμης των χεριών και των λόγων του μάγου-ιερέα. Ο ειδικός κεκρυμμένος λόγος, οι λέξεις με τη μεγάλη δύναμη θεραπείας και η σύνδεσή τους με την εσωτερική ή την εξωτερίκευση της Δύναμης. Για μας ο Ιερός Λόγος ... και το " Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος. 2 Ούτος ην εν αρχή προς τον Θεόν. 3 πάντα δι' αυτού εγένετο, και χωρίς αυτού εγένετο ουδέ εν ό γέγονεν." στο Κατα Ιωάννη ευαγγέλιο.

Ένα προσώπο που  επεκτείνεται σε ένα σκόπιμο σύστημα «μαγικού» όπου ένας «μάγος,» ένα hekau, λαμβάνει τις λέξεις και τα αντικείμενα και με κατάλληλο τρόπο  προσπαθεί να δημιουργήσει, να αλλάξει ή να χειριστεί τη ζωή του/της για  θετικό ή αρνητικό αποτέλεσμα. Το Heka μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επηρεάσει τα πάντα στη ζωή, από την αγάπη στην επιτυχία, από τα χρήματα στο ασφαλές ταξίδι. Ένας από τους τρόπους να επικοινωνήσει και να επιτευχθεί η θεία παρουσία μέσα στη ζωή σας.

«πριν η δυαδικότητα είχε ακόμη τεθεί σε λειτουργία".
 
Heka ενεργούσαν από κοινού με Hu , την αρχή του Θείου Λόγου, και της θεία παντογνωσία-Γνώσης, τα οποία τα τρία ήταν απαραίτητες για δημιουργικές δυνάμεις του βασιλιά κατά τη διάρκεια του Παλαιού Βασιλείου. Αποκαλούν το Heka  ως «η έκφραση της θείας δημιουργικότητα μέσω της σκέψης και του λόγου». Αυτό έγινε ορατό στην εικόνα της κόμπρα στο μέτωπό του βασιλιά, η οποία θα μπορούσε να ονομαστεί Weret-Hekau, «η θεά με τη μεγάλη σε Heka(μαγική)-εξουσία/δύναμη».
Αν και στον σύγχρονο κόσμο διαφέρουν πολύ τα σύνορα μεταξύ του σώματος και της ψυχής, καθώς και οι προσευχές με τις επωδούς της μαγείας και την κλασική ιατρική, στους αρχαίους Αιγύπτιους αλλά και σε άλλους λεγόμενους «πρωτόγονους» πολιτισμούς που  υπάρχουν ακόμη και σήμερα, όλα αυτά ήταν άρρηκτα δεμένα μεταξύ τους. Θεωρούσαν ότι ήταν αναγκαίο για όλα αυτά τα συστατικά να είναι παρόντες και εργάζονται από κοινού, αν το «μαγικό» ήταν να συμβεί.
Heka ήταν και η αρχαία αιγυπτιακή θεότητα της ζωής σε δράση. Η ζωοποιός δύναμη. Η λέξη ήταν ουδέτερη από μόνη της και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τον εαυτό του απευθείας στην καρδιά της λατρείας και της δημιουργίας, με σκοπό την επανάκτηση της κοσμικής τάξης και ισοζυγίου όταν κάτι είχε πάει στραβά. Έτσι, όταν χρησιμοποιούνται από τον άνθρωπο, δεν ήταν τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο τελετουργική μορφή προσευχής. Πολλές θεότητες που συνδέονται με αυτή την έννοια: Weret-Hekau , η Μεγάλη της Μαγείας  ήταν ένας από τους τίτλους των Aset , και τον ίδιο τίτλο χρησιμοποιήθηκε επίσης για τη Sekhmet . 

Οι λέξεις από μόνες τους θεωρήθηκαν ως θείες, γραπτές ή προφορικες και επρέπε να αντιμετωπίζονται με μεγάλο σεβασμό. Για να γνωρίζεις το αληθινό όνομα σήμαινε ότι  είχες και  εξουσία πάνω του. Αυτό θα μπορούσε επίσης να σημαίνει κατάχρηση της εξουσίας του Heka για ιδιοτελείς ή καταστροφικούς σκοπούς ή κίνητρα. Η απομίμηση των ονομάτων σήμαινε και λεκτική απάτη, όπως οι μεταφορές και τα λογοπαίγνια και οι ακροστιχίδες θεωρήθηκαν ως ισχυρά εργαλεία για πολλούς άλλους πολιτισμούς και με τη μέθοδο εφαρμογής βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στις απομιμήσεις, για καθαρά και μονο πρακτικούς και λόγους προστασίας της θρησκείας και των τελετουργιών τους. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι η αναπαραγωγή αληθινού-μυστικού ονόματος ενός  γεγονότος, το όνομα, η εικόνα ή το μυθικό όνομα θα μπορούσε να επιφέρει και το επιθυμητό αποτέλεσμα και στον πραγματικό κόσμο.

Heka από μόνο του ήταν ως εκ τούτου ουδέτερη, δηλαδή ούτε καλό ούτε κακό. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ποτέ δεν χωρίζεται Heka σε «μαύρη μαγεία» ή λευκή μαγεία », όπως έκαναν οι Χριστιανοί ή κάποιοι άλλοι  πολιτισμοί. Ούτε  η χρήση του Heka πολιτιστικά περιορίζεται μόνο στους Αιγυπτίους. Επίσης και άλλοι ανθρώποι και ξένοι εχθροί θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσουν, αν και ο καθένας  με τον τρόπο  του.
Ως εκ τούτου σε θεραπείες όλων των ειδών και των ασθενειών ήταν εξαρτημένοι από όλα τα παραπάνω στοιχεία για  να είναι παρόντες και για να είναι αποτελεσματικές. Σε αιγυπτιακά κείμενα καταλαβαίνουμε ότι αιγυπτιακές θρησκευτικές πεποιθήσεις και πρακτικές λατρείας ήταν στενά συνυφασμένη με την ιατρική πρακτική. Οι πρακτικές αυτές αδιαίρετα σε συνδυασμό με θρησκευτικές τελετές στην αρχαία Αίγυπτο, που επιφέρει μια εντελώς ολοκληρωμένη θεραπεία / θεραπεία. 

Heqet

Για τους Αιγυπτίους, ο βάτραχος ήταν ένα σύμβολο της ζωής και της γονιμότητας, καθώς εκατομμύρια από αυτούς έχουν γεννηθεί μετά την ετήσια πλημμύρα του Νείλου , το οποίο έφερε τη γονιμότητα στην κατά τ’ άλλα άγονη γη. Κατά συνέπεια, στην αιγυπτιακή μυθολογία , άρχισε να υπάρχει μια βάτραχο- θεά , ο οποίος εκπροσώπησε τη γονιμότητα, που αναφέρεται από τους αιγυπτιολόγους ως Heqet (επίσης Heqat, Hekit, Heket κλπ, σπανιότερα Hegit, Heget κλπ. ) », που γράφτηκε και θεωρείτε ως βάτραχος και το ονομά της σημαίνει αυτό ακριβώς.

 Το όνομά της ήταν μάλλον έντονη περισσότερο σαν  Ḥaqātat στη Μέση Αίγυπτο , ως εκ τούτου της αργότερα έγινε η  Ελληνική ομόλογός της Ἑκάτης Η Heqet συνήθως απεικονίζεται ως ένα βάτραχος, ή μια γυναίκα με το κεφάλι ενός βατράχου, ή σπανιότερα ως ένα βάτραχος στο τέλος ενός φαλλού και έτσι να αναφέρεται ρητώς η ένωση της με τη γονιμότητα. Συχνά δε αναφέρεται ως η σύζυγος του Κνουμ . –Βλέπε προηγούμενα κείμενα.

Η αρχή της λατρείας της χρονολογείται στην προ-δυναστική περίοδο. Το όνομά της ήταν μέρος των ονόματα υψηλά ιστάμενων γυναικών της Δεύτερης δυναστείας, άτομα θαμμένα σε Helwan και αναφέρθηκε και σε μια επιτύμβια στήλη του Wepemnofret και στα κείμενα της Πυραμίδας . Τα αγαλματίδια με βάτραχους που αναβρίσκονται συχνά πιστεύεται ότι είναι απεικονίσεις της.
Λατρευόταν στις περιοχές όπου η πίστευαν στην κοσμογονία της Ογδοάδας και έτσι, όπως και οι περισσότερες θεότητες που ανήκουν σ΄ αυτήν θεωρείται παιδί του Ra . Μετά κατά την αλλαγή του  Ra σε  Atum -Ra, καθώς πίστευαν ότι ήταν αυτός που φέρνει την ζωή στο νεογέννητο, έπρεπε να είναι η σύζυγος του Shu , ο οποίος είχε πατέρας Nut και Geb , και η πρώτη σύζυγός του ήταν Tefnut

 
Αργότερα, ως θεά της γονιμότητας, συνδέονται ρητά με τα τελευταία στάδια της, τις πλημμύρες του Νείλου, και έτσι με τη βλαστική ικανότητα του καλαμποκιού, που συνδέθηκε με τα τελικά στάδια του τοκετού. Η εν λόγω ένωση, η οποία φαίνεται να έχουν προκύψει κατά τη διάρκεια της Μέσης Βασίλειο , κέρδισε τον τίτλο της. Αυτή που επισπεύδει τη γέννηση.  Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι - ακόμα κι αν δεν υπήρχε στ΄ αρχαία αιγυπτιακά ο  όρος για τη "μαία" είναι γνωστή με βεβαιότητα- οι μαίες συχνά αποκαλούσαν τους εαυτούς τους  «Υπηρέτες του Heqet» και ότι ιέρειες της ήταν εκπαιδευμένες στον τομέα της μαιευτικής.  Οι γυναίκες φορούσαν συχνά φυλαχτά της κατά τη διάρκεια του τοκετού, η οποία απεικονίζεται Heqet ως ένα βάτραχο, κάθεται σε ένα λωτό.

Ως θεά της που λατρεύονταν στα τελευταία στάδια του τοκετού, αυτή θεωρήθηκε η σύζυγος του Κνουμ , ο οποίος διαμορφώθηκε τα σώματα των νέων παιδιών στον τροχό αγγειοπλαστικής του. – βλέπε προηγούμενα κείμενα
Όταν ο μύθος του Όσιρι και της Ίσιδας αναπτυχθεί, ειπώθηκε ότι ήταν η Heqet που εμφύσησε ζωή στο νέο σώμα του Horus κατά τη γέννηση, όπως ήταν η θεά που βρίσκονταν κοντά του κατά τις τελευταίες  στιγμές της γέννησης. Όπως τη γέννηση του Ώρου έγινε πιο στενά συνδεδεμένες με την ανάσταση του Όσιρη, οπότε ο ρόλος Heqet έγινε ένα ακόμα στενά συνδεδεμένη με την ανάσταση. Τελικά, η συσχέτιση αυτή οδήγησε σε φυλαχτά της, κερδίζοντας την φράση «Εγώ είμαι η ανάσταση» κατά συνέπεια, τα  φυλαχτά χρησιμοποιήθηκαν από τους πρώτους Χριστιανούς. 
Ακόμα και  το «Εγώ ειμί η ανάστασης και η ζωή. Ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται και πας ο ζών και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνει εις τον αιώνα» (στίχ. 25, 26). Τα λόγια του Ιησού στην Μάρθα πριν από την ανάσταση του Λαζάρου…

 Τέλος, όπως  υπερίσχυσε ο μύθος της ανάστασης του Όσιρη μεγάλωσε και η φήμη της Heqet κι έγινε  όλο και πιο ισχυρή, έγινε όλο και πιο ευθυγραμμισμένη για να ταυτισθεί τελικά με την Ίσιδα και να γίνει τελικά μια πτυχή της. 

Πίστευα ότι το όνομα του Ηeka ήταν αυτό που θα έδινε το όνομα και την αρχική ιδέα για την Εκά-τη, στην θηλυκή του εκδοχή,  καθώς ταυτίζει πολλές φορές με την σκοτεινή πλευρά της Αρτέμιδας. Ενώ άλλοι συγγραφείς τη αναφέρουν ως αδερφή της Λητούς. Τὴν Ἑκάτην τὴν φωσφόρον. Όμως ο βάτραχος ένα πλάσμα που μπορεί να διασχίσει και να ζήσει ανάμεσα σε δύο στοιχεία, είναι επίσης ιερό στην Εκάτη έτσι τελικά η Heqet  που συνλατρεύετε στο ιερό της Εσνα με τις παραπάνω θεότητες ειναι η Εκάτη η κόρη της Κρυμμένης μητέρας Θεάς...


Στις τρικέφαλες παραστάσεις της που αναφέρθηκαν παραπάνω, η Εκάτη έχει συχνά ένα ή περισσότερα κεφάλια των ζώων, συμπεριλαμβανομένων αγελάδα, σκύλος, αγριογούρουνο, φίδι και άλογο. Στα αγάλματα των αιγυπτίων όμως και ο Ηeka απεικονίζετε ως τρικεφαλος και με πολλαπλά χέρια και μορφές.

Η φωτεινή θεά και μάγισσα των οποίων η προέλευση ίσως αρχίσει από τους Κάρες.

                                                   William Blake. Εκάτη. 1795.

Εκάτη ήταν η πρώτη σκέψη και είναι πανταχού παρούσα καθώς είναι και φυλακας των οδών και των δρόμων, αλλά αργότερα, μετά τον 5ο αιώνα, της αποδόθηκαν πιο σκοτεινα κίνητρα και ιδιότητες. Ο Ησίοδος περιγράφεται Εκάτη ως εκείνη που  ήταν κάποτε ή Ιφιγένεια, η κόρη του Βασιλιά Αγαμέμνονα:

 Pausanias Perieg., Graeciae descriptio
Book 1, chapter 43, section 1, line 6

οἶδα δὲ Ἡσίοδον ποιήσαντα ἐν καταλόγῳ γυναικῶν

Ἰφιγένειαν οὐκ ἀποθανεῖν, γνώμῃ δὲ Ἀρτέμιδος Ἑκά-

την εἶναι· τούτοις δὲ Ἡρόδοτος ὁμολογοῦντα ἔγραψε

Ταύρους τοὺς πρὸς τῇ Σκυθικῇ θύειν παρθένῳ τοὺς

ναυαγούς, φάναι δὲ αὐτοὺς τὴν παρθένον Ἰφιγένειαν

εἶναι τὴν Ἀγαμέμνονος

Όμως η σύνδεση της Εκάτης και της Λητούς/Βουτούς καθώς και οι λατρείες της Κρυμμένης/ Μυστικής Μητέρας Θεάς δίνεται ξεκάθαρα με την τριάδα που λατρεύεται στην Εσνα. Η λατρεία της πρώτης θεϊκής ιδέας που δίνει ζωή και πνοή, οι πρώτοι δημιουργοί του ανθρώπου και της ανθρώπινης ένωσης μεταξύ γυναικός και ανδρός και η δημιουργία παιδιών, πάνω στον τροχό των πρωτοπλαστων, με πρώτη ύλη τον πηλό του Νείλου… Η πρώτη πνοή και οι θεοί που την δίνουν. Η έννοια της μαγικής επωδού και των μαγικών κειμένων, οι θεραπευτικές συνταγές των ιερέων και η θεραπεία μέσω των ιερών στην ψυχή και το σώμα που θεωρείτε ενιαία ολότητα.

Οι πρώτες αιγυπτιακές θεότητες, οι μύθοι της δημιουργίας, οι αφορμές για τους μύθους και σκηνές ακόμα και για τα επεισόδια της βίβλου αλλά  και των παραμυθιών ακόμα.

Ακόμα και ο μύθος του μεταμορφωμένου βάτραχου και της πριγκίπισσας έλκει τις ρίζες του από την μυθολογία της Αιγύπτου. 

Ακόμα και τα πρόσφατα επιστημονικά  δημοσιεύματα παραδέχονται ανοικτά ότι οι προγονοί μας ήταν ένα ερωτευμένο ψάρι που γονιμοποιήθηκε εσωτερικά και συνέχισε την δημιουργία. Τα ψάρια που αναπαράγονται με εσωτερική γονιμοποίηση. Ενδεχομένως, η τάση αυτή να ήταν πιο ισχυρή κατά τη διάρκεια του Δεβονίου. Τα ψάρια που μέσω της συνουσίας παρείχαν μεγαλύτερες εγγυήσεις στους απογόνους τους ως προς τις πιθανότητες επιβίωσης, διασφάλιζαν παράλληλα μεγαλύτερη ποικιλομορφία στους απογόνους τους που επιβίωναν και αναπαράγονταν. 

Συνεχίζετε