Ορφικοί ύμνοι Δήμητρος και Περσεφόνης

'Υμνος Περσεφόνης

Φερσεφόνη, θύγατερ μεγάλου Διός, ελθέ, μάκαιρα,
μουνογένεια θεά, κεχαρισμένα δ' ιερά δέξαι,
Πλούτωνος πολύτιμε δάμαρ, κεδνή, βιοδώτι,
ή κατέχεις 'Αίδαο πύλας υπό κεύθεα γαίης,
Πραξιδίκη, ερατοπλόκαμε, Δηούς θάλος αγνόν,
Ευμενίδων γενέτειρα, υποχθονίων βασίλεια,
ήν Ζεύς αρρήτοισι γοναίς τεκνώσατο κούρην,
μήτερ εριβρεμέτου πολυμόρφου Ευβουλήος,
`Ωρών συμπαίκτειρα, φαεσφόρε, αγλαόμορφε,
σεμνή, παντοκράτειρα, κόρη καρποίσι βρύουσα,
ευφεγγής, κερόεσσα, μόνη θνητοίσι ποθεινή,
ειαρινή, λειμωνιάσιν χαίρουσα πνοήισιν,
ιερόν εκφαίνουσα δέμας βλαστοίς χλοοκάρποις,
αρπαγιμαία λέχη μετοπωρινά νυμφευθείσα,
ζωή καί θάνατος μούνη θνητοίς πολυμόχθοις,
Φερσεφόνη: φέρβεις γάρ αεί καί πάντα φονεύεις.
κλύθι, μάκαιρα θεά, καρπούς δ' ανάπεμπ' από γαίης
ειρήνηι θάλλουσα καί ηπιοχείρωι υγείαι
καί βίωι ευόλβωι λιπαρόν γήρας κατάγοντι
πρός σόν χώρον, άνασσα, καί ευδύνατον Πλούτωνα

(29) XXIX. Ύμνος ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ (μετάφραση)

Ώ Περσεφόνη, θυγατέρα τού μεγάλου Διός, έλα, ώ μακαρία,

σύ ή μονογενής θεά, κα'ι δέξου τήν θυσίαν τήν εύάρεστη-

πολύτιμε σύζυγε τού Πλούτωνος, ένδοξε, πού δίδεις ζωήν

 πού κατέχεις τάς πύλας τοϋ "Αδου εις τά κατάβαθα (τις κρύπτες) τής γής,

 Πραξιδίκη μέ τά έπέραστα πλοκάμια, τής Δηοϋς άγνό βλαστάρι (τέκνον),

μητέρα τών Ευμενίδων, βασίλισσα τών καταχθόνιων (τών νεκρών),

τήν κόρην πού έγέννησε ό Ζεύς μέ ανέκφραστο τοκετό,

 ώ μητέρα τού πολύβροντου και πολύμορφου Εύβουλέως,

πού παίζεις μαζί μέ τις εποχές και φέρεις τό φως,

εσύ μέ τήν ωραίαν  μορφήν σεμνή, παντοδύναμος,

 κόρη πού είσαι γεμάτη από καρπούς, και φέγγεις λαμπρά,

 έχεις κέρατα, και εσύ μόνον είσαι περιπόθητη εις τούς ανθρώπους, διότι είσαι

εαρινή καί χαίρεσαι μέ τις πνοές τών λιβαδιών,

 καί φανερώνεις τό ιερόν σώμα σου στους βλαστούς, πού παράγουν χλωρούς καρπούς-

ένυμφεύθης τό φθινοπωρινόν κατόπιν αρπαγής·

μόνη εσύ είσαι ή ζωή και ό θάνατος εις τούς ανθρώπους τούς

πολυβασανισμένους,

διότι σύ ή Φερσεφόνη (ή Περσεφόνη) φέρεις πάντοτε τήν ζωήν

 (τήν άνοιξιν) κα'ι τά πάντα φονεύεις (τόν χειμώνα).

"Ακουσε με μακαρία θεά και φέρνε καρπούς εις την γήν,

δίδε ειρήνη και ευχάριστον υγείαν καί βίον ευτυχή,

πού οδηγεί, ώ βασίλισσα, τά ήσυχα γηρατειά

κάτω πρός τόν ίδικόν σου χώρον και πρός τόν δυνατόν Πλούτωνα.

Δήμητρος 'Ελευσινίας>, θυμίαμα στύρακα.

Δηώ, παμμήτειρα θεά, πολυώνυμε δαίμον,
σεμνή Δήμητερ, κουροτρόφε, ολβιοδώτι,
πλουτοδότειρα θεά, σταχυοτρόφε, παντοδότειρα,
ειρήνηι χαίρουσα καί εργασίαις πολυμόχθοις,
σπερμεία, σωρίτι, αλωαία, χλοόκαρπε,
ή ναίεις αγνοίσιν 'Ελευσίνος γυάλοισιν,
ιμερόεσσ', ερατή, θνητών θρέπτειρα προπάντων,
η πρώτη ζεύξασα βοών αροτήρα τένοντα
καί βίον ιμερόεντα βροτοίς πολύολβον ανείσα,
αυξιθαλής, Βρομίοιο συνέστιος, αγλαότιμος,
λαμπαδόεσσ', αγνή, δρεπάνοις χαίρουσα θερείοις:
σύ χθονία, σύ δέ φαινομένη, σύ δε πάσι προσηνής:
εύτεκνε, παιδοφίλη, σεμνή, κουροτρόφε κούρα,
άρμα δρακοντείοισιν υποζεύξασα χαλινοίς
εγκυκλίοις δίναις περί σόν θρόνον ευάζουσα,
μουνογενής, πολύτεκνε θεά, πολυπότνια θνητοίς,
ής πολλαί μορφαί, πολυάνθεμοι, ιεροθαλείς.
ελθέ, μάκαιρ', αγνή, καρποίς βρίθουσα θερείοις,
ειρήνην κατάγουσα καί ευνομίην ερατεινήν
καί πλούτον πολύολβον, ομού δ' υγίειαν άνασσαν.

(40) XL. ΔΗΜΗΤΡΟΣ Ελευσίνιας Θυμίαμα στύρακα (μετάφραση) 

Ώ Δηώ μητέρα τών πάντων, θεά, δαιμόνια μέ τά πολλά ονόματα,

σεβαστή Δήμητρα, πού τρέφεις τά παιδιά και δίδεις τήν εύτυχίαν,

ώ θεά πού δίδεις τόν πλούτον, τρέφεις τά στάχυα,

παρέχεις τά πάντα και χαίρεσαι εις την ειρήνην και εις τάς εργασίας, πού απαιτούν πολύν μόχθον

σύ είσαι ή προστάτις τών σπερμάτων, σύ δίδεις σωρούς από σιτάρι,

ή συχνάζουσα εις τά αλώνια, εσύ παράγεις χλωρούς καρπούς,

 και κατοικείς στις Ιερές κοιλάδες τής Ελευσίνος-

είσαι περιπόθητη, αγαπητή, τροφός όλων των θνητών,

και πρώτη εσύ έζευξες τόν αυχένα τών βοδιών πρός καλλιέργειαν,

 (κατ' αλλην έκδοχήν πρώτος ό Διόνυσος έζευξε τά βόδια)

και έφερες εις τούς ανθρώπους βίον περιπόθητον πολυευτυχισμένο-

 βοηθείς εις την αύξησην των καρπών, είσαι σύνοικος τού Βρόμιου, τιμάσαι μέ λαμπρότητα,

κρατείς λαμπάδα, είσαι αγνή, και χαίρεσαι με τά θερινά δρέπανα-

σύ είσαι κάτω άπό τήν γήν, άλλά φαίνεσαι, και είσαι προς όλους μαλακή·

ώ σύ ή φιλόστοργος, πού αγαπάς τά παιδιά, ή σεβαστή, πού είσαι κόρη και τρέφεις παιδιά,

πού έζευξες εις άρμα μέ δρακόντεια χαλινάρια οπαδούς του Διονύσου πού έκραύγαζον περιδινούμενοι (περιστρεφόμενοι) κυκλικώς γύρω άπό τόν θρόνο σου,

θεά μονογενής και πολύτεκνος και πολυσέβαστη εις τους ανθρώ­πους,

 πού έχεις πολλές μορφές, γεμάτες από πολλά άνθη, πού θάλλουν από ιερότητα-

έλα ώ μακαρία, αγνή, πού είσαι γεμάτη από καλοκαιριάτικους καρπούς,

 και φέρε μας κάτω είρήνην και εύνομίαν περιπόθητη και πλούτον πολυευτυχισμένον,

 μαζί δέ μέ αυτά και τήν βασίλισσαν ύγείαν.

Μητρός 'Ανταίας>, θυμίαμα αρώματα.

'Ανταία βασίλεια, θεά, πολυώνυμε μήτερ
αθανάτων τε θεών ηδέ θνητών ανθρώπων,
ή ποτε μαστεύουσα πολυπλάγκτωι εν ανίηι
νηστείαν κατέπαυσας 'Ελευσίνος {εν} γυάλοισιν
ήλθές τ' εις 'Αίδην πρός αγαυήν Περσεφόνειαν
αγνόν παίδα Δυσαύλου οδηγητήρα λαβούσα,
μηνυτήρ' αγίων λέκτρων χθονίου Διός αγνού,
Εύβουλον τεύξασα θεόν θνητής απ' ανάγκης.
αλλά, θεά, λίτομαί σε, πολυλλίστη βασίλεια,
ελθείν ευάντητον επ' ευιέρωι σέο μύστηι. 

(41)XLI. ΜΗΤΡΟΣ ΑΝΤΑΙΑΣ θυμίαμα, αρώματα (μετάφραση)

Άνταία βασίλισσα, θεά,

ονομαστή μητέρα τών αθανάτων θεών και τών θνητών ανθρώπων,

σύ πού κάποτε έρευνώσα μέσα σέ μιά πολυπλάνητη θλίψιν κατέπαυσες τήν νηστείαν 

τήν πεΐναν) εις τάς κοιλάδας τής Έλευσίνος, 

και κατέβης εις τόν "Αδην πρός τήν ένδοξον Περσεφόνην,

αφού σού έτυχε νά έχεις ως οδηγόν τό άγνό παιδί του Δυσαύλου,

πού απεκάλυψε (έφανέρωσε τό άγνό παιδί) τά ιερά κρεββάτια του αγνού υποχθονίου Διός,

και έγέννησες τόν Εϋβουλον, πού ήτο θεός, ύποκύψασα εις ανάγκην θνητής.

Άλλά, ώ θεά, παρακαλώ εσένα τήν βασίλισσα, πού δέχεσαι πολλές ικεσίες,

νά έλθης καταδεκτική εις τόν ίερόν μύστην σου.


Συνεχίζετε 


Αρχική σελίδα

Λεξικό Bailly (αρχαία Ελληνικά / Γαλλικά)

Λεξικό Bailly (Αρχαία Ελληνικά /Γαλλικά) – μετά από το Liddell Scott, είναι ένα από τα καλύτερα λεξικά της αρχαίας ελληνικής γλώσσας –

https://archive.org/details/BaillyDictionnaireGrecFrancais

Akropolis world news

I have found that some readers open AKWN directly through this page of "Latest News", not through the usual index main page (you can get it just by clicking on the big red letters "AKROPOLIS" in the logotype). I just wanted to say that, if I should be away for some days or I wish to communicate any incidence affecting AKWN (as the content of next news about to be published, for instance), I use to put it on the index main page, so it would be convenient to open AKWN through that page.

Israel to build more settlements / Strange theft in Auschwitz / Iranian soldiers occupy an oil well
         (19/12/09. J. Coderch)

Corpse of Tassos Papadopoulos stolen / Inhabitants of Hiroshima and Nagasaki criticise Obama's speech / Island of Turvalu does not want to disappear
         (13/12/09. J. Coderch)

109 die by a fire in a restaurant / New film about the spy "Garbo" / High Council
         (06/12/09. J. Coderch)

Temples on sale / Australia to kill 6,000 camels / Terrorist attack in Russia
         (29/11/09. J. Coderch)

Venice inhabitants leave / Spain pays ranson to pirates / Two fingers and a tooth of Galileo found
         (22/11/09. J. Coderch)

 

οι ειδήσεις στα αρχαία Ελληνικά !!!

 

(Please, feel free to contribute)

 

Heinrich Mann: Geist und Staat (1931)
         Translation made by leonidas Canterakis. I include the German original side by side.

Ode to Beijing
         On the occasion of the Olympic Games in Beijing and on the initiative of shipowner Evangelos Angelakos, the Mayor of the Oinousses Islands, –which lie between Chios and Turkey-, the well known classisist, historian and author Sarantos Kargakos composed an “Ode to Beijing” in ancient Greek.

"The Procession", by Giovanni Guareschi (from the book Don Camillo) (PDF)
         I have translated one of the tales of the famous Italian writer. Again, don camillo and peppone confront each other and amuse us with their different points of view. with this translation i pay my personal tribute to this author, one of my favourites. My gratitude to richard ashdowne for having passed it into pdf format.

Gaisford Prize for Greek Verse Composition 2003, University of Oxford
         Wolfgang de melo, d.phil. student, has won this year's prize with an excellent translation from shakespeare into iambic trimetres. it corresponds to the play "measure for measure", act 3, scene 1, from "Doest you think, claudio" to "to what we fear of death", in the dialogue between claudio and isabella (the composition includes a series of footnotes about some forms used, but i haven't been able to reproduce them here for image-system reasons). any comments can be sent to me and i will pass them to him immediately.

Socrates describes football as played in USA
         Wonderful recreation of Plato's Dialogues. Disfortunately, I don't know who the author is, but the original English passage seems to be from D. woodruff "Plato's american republic". If you recognize the author, please tell me.

Timarchos Kyrenaeus Illoustrios
         a short epigram composed by massimo scorsone (università di torino, italia). As the author says, composed on reading a passage in Petronius' Satyricon, and ascribed to a fictitious Timarchos Illoustrios.

The snake-killer girl
         ekphrasis from a picture, composed by Andrea Cipolla (Italia), who moreover is the author of the picture also. click here if you want to see the picture.

Poem "Permanencia" from Vicente Aleixandre
         Poem translated into Theocritus' style by Massimo Scorsone (Università di Torino, Italia).

Fragment from Descartes
         Composed by J. D. Denniston (oxford). taken from the book "some oxford compositions". in this fragment, descartes explains how he decides to abandon books and prefers to learn by reasoning and experience.

Werthers Leiden, Brief vom 13. Mai (Goethe)
         Fragment from Goethe translated by helmut quack (deutschland).

"To be or not to be, that is the question..."
         Translation of hamlet's famous soliloquy on self-murder. i don't know who translated it, but i had it among other compositions i brought from sheffield. they were part of a book about greek composition. unfortunately, translators are not mentioned in the few papers i have from that book. I will offer you more of these wonderful compositions further ahead. (If anybody by chance recognizes the author, please inform me).

Vietnam War 1
         This Composition was written a lot of years ago by prof. josep alsina, my ph.d. tutor, and prof. manuel fernández-galiano, imitating Thucydides' dialect and style, with speeches included. i split it in several parts, as it is too long to include it in just one image. i offer their composition here in akwn to pay homage to their memory.

Vietnam War 2
         prof. josep alsina and prof. manuel fernández-galiano

Vietnam War 3
         prof. josep alsina and prof. manuel fernández-galiano

Vietnam War 4
         prof. josep alsina and prof. manuel fernández-galiano

Vietnam War 5
         prof. josep alsina and prof. manuel fernández-galiano

 

Η ελληνική γλώσσα μητέρα όλων των γλωσσών / Απόστολου Κ. Γάτσια

+ Ιερέως Αποστόλου Κ. Γάτσια, Εκπαιδευτικού, Δ.Σ. Ενώσεως Συγγραφέων Ευρώπης

1ο μέρος: Tί συμβαίνει στόν Κόσμο καί τήν Ελλάδα μέχρι σήμερα.

2ο μέρος: Οι ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ για τό 1ο μέρος

  3ο μέρος Δείγματα καταστροφής τής ελληνίδος φωνής

 Διαβάστε το κείμενο του Απόστολου Κ. Γάτσια για την αρχαία ελληνική γλώσσα, τα θεωρήματά του και τα παραδείγματά του.

Θεώρημα Πρώτο. «Η καταστροφή τής Πρωτογλώσσας ταυτίζεται μέ τήν καταστροφή τής πρωθελληνικής. Τήν καταστροφή τού πρώτου ελληνικού λόγου ως επίσης καί τήν καταστροφή τών μορφών πού έλαβεν ούτος στήν πορεία τής ιστορίας, μετασχηματιζόμενος διαχωροχρονικώς σέ διάφορες σταθερές μορφές πού αποτελούν τήν ελληνική Γλώσσα τής εκάστοτε εποχής, μπορούμε, λέγω, τήν καταστροφή αυτή, νά τήν παρατηρήσουμε καί νά τήν μελετήσουμε επιστημονικά σήμερα μέσα σ’ οποιαδήποτε γλώσσα ή διάλεκτο τού πλανήτη μας, εφ’ όσον οποιαδήποτε γλώσσα δέν είναι τίποτε άλλο παρά μιά υποδιάλεκτος τής ελληνικής».

Θεώρημα Δεύτερο. «Οποιαδήποτε ελληνική υποδιάλεκτος, (λέγε: οποιαδήποτε γλώσσα τού κόσμου), αποτελείται από παρεφθαρμένες ελληνικές λέξεις, οι οποίες δύνανται νά ετυμολογηθούν μέσω τού καταγραμμένου λεξιλογίου τής ελληνικής γλώσσας, αφού πρώτα αποκαταστήσουμε τίς παραφθορές πού οι διάφοροι λαοί επέφεραν στίς ελληνικές λέξεις καθιστώντας τες τίς περισσότερες φορές αγνώριστες».

 Τα συμπεράσματά του

Γιά τά εβραϊκά: ότι είναι ελληνικά!

Οι κάτοικοι τού Ειρηνικού Ωκεανού μιλάνε Ελληνικά

Καί τά ψευτο-μακεδονικά δέν είναι παρά μιά χοντροκομένη ελληνική διάλεκτος

Καί τά Ετρουσκικά είναι Ελληνικά.

Καί τά Λατινικά, είναι Ελληνικά

Καί τά τούρκικα είναι εκβαρβαρισμένα ελληνικά

Καί τά αλβανικά είναι πρωτόγονα ελληνικά

Καί τά Ουγγρικά, ελληνογενή είναι

Σανσκριτικά: Μιά ψεύτικη γλώσσα.

Ο Χριστός μίλησε στά Ελληνικά

Καί τά ψευτο-Νοστρατικά τους δέν είναι παρά τά Ελληνικά μας!

και τα παραδείγματά του.

Τυχαίο δείγμα έρευνας, η λέξη ποτήρι. Οι λέξεις πού σημαίνουν ποτήρι σ' όλες τίς γλώσσες τού κόσμου σχεδόν, σχηματίστηκαν από διάφορες ελληνικές λέξεις, αφού προηγουμένως έγινε σέ μικρό ή μεγάλο βαθμό η σχετική κακοποίησή τους. Επίτηδες αρχίζω τήν έρευνα από τήν γνωστή αγγλ. λ. glass πού σημαίνει ποτήρι. Ο λόγος είναι προφανής: από τά γνωστά βαδίζει κανείς πρός τά άγνωστα. Καί σήμερα τούτη η κακο-ποιημένη υποδιάλεκτος τής ελληνικής πού λέγεται αγγλικά, τό παίζει «διεθνής» γλώσσα. Υποστηρίζω ότι η αγγλ. λ. glass προήλθε διά κακο-ποιήσεως τής ελλ. λ. `Υαλος. Πήραν λοιπόν οι εγγλέζοι τήν ελλ. λ. ‘ύα-λος (μέ δασεία), τρέψαν τήν δασύτητά της σέ γ, *γύαλος, πρβλ. νεοελληνικό γυαλί καί αντιστρέφοντας τό ύα σέ αύ, έγινε *γαύλος. Στήν θέση αυτή όμως τό ύ συμφωνοποιήθηκε, δηλ. έχουμε τόν σχηματισμό *γάβλος. Κατόπιν άλλαξε θέση τό β μέ τό λ, κι έχουμε: *γάλβος. Μετά άλλαξαν μεταξύ τους τά άλ σέ λά, κι έχουμε: *γλάβος. Υστερα έφυγε τό ο τής καταλήξεως κι έχουμε: *γλάβς. Τό β αφομοιώθηκε στό τελικό -ς, κι έχουμε: *γλάςς. Γι’ αυτό βλέπουμε δύο σσ στήν αντιστοιχεία τής λατ. μεταγραφής: glass μέ προφορά γκλάς.

 Στά γερμανικά τό διπλό ςς ήταν περιττό καί γι’ αυτό φαίνεται ότι έμεινε η λ. μέ ένα: Glas. Τό ίδιο, μέ ένα ς, γράφεται η λ. αυτή στά δανέ-ζικα, σουηδικά καί ολλανδικά. Στά νορβηγικά γράφεται μέ δύο ςς όπως στά αγγλικά: glass. Στά εβραϊκά [γίντις], βλέπουμε ότι τό ποτήρι είναι: Glos. Βάλαν δηλαδή οι εβραίοι ο στήν θέση τού α, ή άν τό προτιμάτε ακολούθησαν κάποια δική τους κακοποίηση στήν ελλ. λ. `ύαλος. Η πιθανή κακοποίηση τών εβραίων είναι προφανώς: `ύαλος > μέ τήν υποστασιο-ποίηση τής δασείας ως γ, *γύαλος > κι αφού πέταξαν τό α, *γύλος > κι αφού πέταξαν τό ύ, *γλός > ώστε η σημερινή εβραϊκή λ. glos χρησιμο-ποιείται γιά τό ποτήρι. Είτε γκλάς όμως είτε γκλός είναι κακοποιήσεις τού ελλ. `ύαλος. Αλλοι λαοί ωστόσο προχώρησαν περισσότερο στήν κα-κοποίηση τών ήδη κακοποιημένων γκλάς καί γκλός. Πήραν π.χ. τό *γκλός, έτρεψαν τό γ σέ σ καί τό ‘καναν *σκλός κ.ο.κ. Δές, τσεχικά sklo, πολωνικά szklo, σερβοκροατικά staklo, ρωσσικά στεκλό. Είτε τό σ-κλό, είτε τό σζ-κλό, είτε τό στακλό, είτε τό στεκλό κλπ, έχουν μέσα τους τό -κλό πού προέρχεται απ' τό glo(s), πού είναι η ελληνική `ύαλός μας.

Απ' τό ήδη κακοποιημένο *γκλάς επίσης διάφοροι άλλοι μακρυνοί λαοί, π.χ. οι γιαπωνέζοι φκιάξαν τήν δικιά τους λέξη γιά τό ποτήρι! Οι γιαπωνέζοι πήραν τό *γκλάς, έτρεψαν τό λ σέ ρ καί διά τής εξελίξεως *γκλάς  *γκράς *γκαράς,*γκαράσου, έκαναν τό ποτήρι τους: μέ λατ. στοιχεία: garasu. Οι φιλλανδοί -όπως καί μείς, στήν λ. ύαλος- δέν υποστασιοποίησαν τήν δασύτητα, αλλά τήν εξαφάνισαν. Ετσι, δέν έγινε σ' αυτούς τό ποτήρι γκλάς αλλά λάσι. Μέ λατ. γραφή: lasi. Kι άν φαί-νεται παράξενο τό γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκε απ' όλους τούς λαούς αυτούς η ελλ. λ. `ύαλος γιά νά σημάνη τό ποτήρι, δέστε τήν ίδια περίπτωση στούς τούρκους πού χρησιμοποιούν τήν λ. τζάμι γιά νά δηλώσουν τό ποτήρι, στά τουρκικά: CAM, προφ. τζάμ.

Ωστόσο καί η ελλ. λ. ΠΟΤΗΡΙ, χρησιμοποιήθηκε αυτούσια από πολλούς λαούς. Οι Ούγγροι π.χ. πήραν τήν ελλ. λ. ποτήρι κι αφού πέταξαν τό καταληκτικό -ι, έμεινε *ποτήρ. Μετά έβαλαν α στήν θέση τού η, έγινε: *ποτάρ. Κατόπιν, τρέψαν τό τ σέ λεπτό χ κι έτσι κατάντησε η λέξη: *ποχάρ, ώστε μέ λατ. γραφή η σημερινή ουγγρική λέξη γιά τό ποτήρι είναι pohar. Οι ισπανοί πήραν τό ποτήριον κι αφού πέταξαν τό τελικό ν, όπως κι εμείς, έμεινε: *ποτήριο. Μετά, πέταξαν τό ή, κι έμεινε: *ποτριο. Εν συνεχεία, βλέπουμε ότι τό τ βάρυνε μπροστά στό ρ, κι έγινε δ, *ποδριο, εν συνεχεία: *πιδριο κι αφού τό π μαλάκωσε σέ μέσο β, σχηματίστηκε η λέξη: *βιδριο απ’ όπου καταγράφηκε η σημερινή ισπανική λέξη, μέ λατ. γραφή: vidrio. Oι ιταλοί όμως διατήρησαν τό τ καί κάναν έτσι μιά μικρότερη, παραπλήσια κακοποίηση: vetro. Oι πορτογάλλοι, vidro. Oι γάλλοι αφού αφομοίωσαν τό τ μέ τό ακολουθούν ρ, κακοσχη-μάτισαν τό δικό τους: verre.

Στήν τεχνητή γλώσσα Εσπεράντο τού εβραίου Ζάμενχωφ, έχουμε τόν σχηματισμό vitro. Ολα τούτα αναμφίβολα, vidrio, vetro, vidro, verre, vitro κλπ, προέρχονται από τό ελλ. ποτήρι! Δίχως αμφιβολία, ψά-χνοντας σέ διάφορες άλλες γλώσσες, συναντούμε κι άλλες «ρίζες» στόν σχηματισμό τής έννοιας ποτήρι, όπως: ρουμανικά στικλά, ινδονησιακά κάτγια, αραβικά ζουπάγκ, εβραϊκά σεχιουχίτ, σουαχίλικα κιόο κτλ. Πε-δίο έρευνας ανοίγεται κι εδώ νά δούμε ποιές ελληνικές ρίζες κακοποιούνται.

18439137--.pdf (943.59 KB)

http://www.easy-share.com/1908404256/18439137--.pdf

Συνοπτικό συντακτικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας

Συνοπτικό Συντακτικό της Αρχαίας Ελληνικής για το Λύκειο

με Ερωτήσεις και Απαντήσεις

με 2500 μεταφρασμένα παραδείγματα

Εκδ. Βολονάκη pdf, 404 σελίδες

(έχω προσθέσει σελιδοδείκτες για εύκολη πλοήγηση στις ενότητες)