27 Δεκεμβρίου

Η δύναμή μου δεν επαρκεί για καμία πρόταση πλέον. Ναι, μακάρι να επρόκειτο για λέξεις, να αρκούσε να προσθέσει μία λέξη ο άλλος και να μπορούσε να γυρίσει απ’ την άλλη με ήσυχη την συνείδηση ότι γέμισε αυτή την λέξη εξ ολοκλήρου με τον εαυτό του. 

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 27 Δεκεμβρίου 1910

26 Δεκεμβρίου

Πάλι άσχημα κοιμήθηκα, ήδη η 3η νύχτα. Έτσι τις 4 ημέρες αργίας, στις οποίες ήλπιζα να γράψω πράγματα που θα με βοηθούσαν όλο τον χρόνο τις πέρασα σε μια κατάσταση που χρήζει βοηθείας. 

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 26 Δεκεμβρίου 1911

24 Δεκεμβρίου

Ο Λαίβυ, που σχεδόν κάθε βράδυ τον έχω να με περιμένει ½ ώρα, μου είπε εχθές: Εδώ και μερικές ημέρες κοιτάζω ενώ περιμένω πάντοτε ψηλά στο παράθυρό σας. Στην αρχή βλέπω εκεί φως, όταν ως συνήθως έχω έρθει πριν από την καθορισμένη ώρα, τότε υποθέτω λοιπόν ότι εργάζεστε ακόμη. Ύστερα σβήνει, στο διπλανό δωμάτιο έχει φως, άρα δειπνείτε· ύστερα ανάβει πάλι το φως στο δωμάτιό σας, άρα πλένετε τα δόντια σας· ύστερα σβήνει, άρα είστε ήδη στη σκάλα, αλλά ύστερα ανάβει πάλι – 

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 24 Δεκεμβρίου 1911

22 Δεκεμβρίου

Σήμερα δεν τολμώ καν να μου απευθύνω κατηγορίες. Ξεφωνημένες σ’ αυτή την κενή ημέρα θα είχαν έναν αηδιαστικό αντίλαλο.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 22 Δεκεμβρίου 1910

20 Δεκεμβρίου

Με τι να δικαιολογήσω το ότι σήμερα δεν έχω γράψει τίποτα ακόμη; Με τίποτα.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 20 Δεκεμβρίου 1910

19 Δεκεμβρίου

Η αρχή κάθε νουβέλας αρχικά γελοία. Φαίνεται να μην υπάρχει ελπίδα να μπορέσει αυτός ο νέος ανολοκλήρωτος ακόμη απανταχού ευαίσθητος οργανισμός να κρατηθεί στην ολοκληρωμένη οργάνωση του κόσμου, η οποία όπως κάθε ολοκληρωμένη οργάνωση πασχίζει να αποκλειστεί. Βέβαια ξεχνά εδώ κανείς ότι η νουβέλα, εφόσον είναι δικαιολογημένη, φέρει εντός της την ολοκληρωμένη οργάνωσή της, έστω και αν δεν έχει αναπτυχθεί ακόμη εντελώς.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 19 Δεκεμβρίου 1914

17 Δεκεμβρίου

Είχα οκτώ ολόκληρες ημέρες άδεια. Το γραφείο άρχισα μόλις εχθές το βράδυ να το φοβάμαι,  άρχισα όμως να το φοβάμαι τόσο, που πολύ θα ήθελα να κρυφτώ κάτω απ’ το τραπέζι.

Φραντς Κάφκα, επιστολή στον Μαξ Μπροντ, 17 Δεκεμβρίου 1910

16 Δεκεμβρίου

Πολύ θα ήθελα να εξηγήσω το συναίσθημα της ευτυχίας που νιώθω μέσα μου από καιρό σε καιρό όπως ακριβώς τώρα.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 16 Δεκεμβρίου 1910

13 Δεκεμβρίου

Ξέχασα να προσθέσω και αργότερα σκοπίμως το παρέλειψα ότι τα καλύτερα που έχω γράψει έχουν την αιτία τους σε αυτή την ικανότητα να μπορώ να πεθάνω ικανοποιημένος.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο,  13 Δεκεμβρίου 1914

11 Δεκεμβρίου

Στην αίθουσα Τόυνμπη διάβασα την αρχή του Μίχαελ Κώλχάας. Παντελής αποτυχία. Κακή επιλογή, κακή ανάγνωση, τελικά πλατσούριζα χωρίς νόημα στο κείμενο.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο,  11 Δεκεμβρίου 1913

8 Δεκεμβρίου

Δευτέρα αργία στον βοτανικό κήπο, στο εστιατόριο, στην γκαλερί. Πόνος και χαρά, ενοχή και αθωότητα σαν δυο άλυτα σταυρωμένα χέρια μεταξύ τους, θα ’πρεπε να τα κόψει ο άλλος περνώντας σάρκα αίμα και κόκαλα.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 8 Δεκεμβρίου 1919

3 Δεκεμβρίου

Πριν με πάρει ο ύπνος ένιωθα το βάρος των γροθιών στα ελαφρά χέρια πάνω στην κοιλιά μου.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 3 Δεκεμβρίου 1911

2 Δεκεμβρίου

Γράφω επιστολές στο δωμάτιο των γονιών μου. Οι μορφές της ήττας είναι αδιανόητες. - Τελευταία η φαντασίωση ότι ως μικρό παιδί νικήθηκα από τον π. και τώρα από φιλοδοξία δεν μπορώ να εγκαταλείψω τον χώρο του αγώνα όλα αυτά τα χρόνια, αν και πάντοτε νικιέμαι πάλι. - Πάντοτε η Μ., ή όχι η Μ. αλλά μία αρχή, ένα φως μες στο σκοτάδι.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 2 Δεκεμβρίου 1921

30 Νοεμβρίου

Δεν μπορώ πλέον να συνεχίσω να γράφω. Είμαι στο οριστικό όριο, μπροστά στο οποίο ίσως θα κάθομαι πάλι για χρόνια, για να αρχίσω ύστερα ίσως πάλι μία νέα ιστορία που θα μείνει πάλι ανολοκλήρωτη. Αυτός ο προορισμός με κυνηγάει.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 30 Νοεμβρίου 1914

28 Νοεμβρίου

3 ημέρες τίποτα δεν έγραψα. 

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 28 Νοεμβρίου 1911

27 Νοεμβρίου

Η σταθερότητα, όμως, που μου προκαλεί και το ελάχιστο γράψιμο είναι αναμφίβολη και θαυμάσια. 

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 27 Νοεμβρίου 1913

10 Νοεμβρίου

Το αποφασιστικό δεν το έχω γράψει μέχρι τώρα, ρέω ακόμη σε δύο βραχίονες. Η δουλειά που περιμένει είναι τεράστια. 

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 10 Νοεμβρίου 1917

8 Νοεμβρίου

Όταν ο δόκτωρ κατά την ανάγνωση του συμβολαίου έφθασε σε ένα χωρίο, το οποίο αφορούσε την πιθανή μέλλουσα σύζυγό μου και τα πιθανά παιδιά μου, παρατήρησα απέναντί μου ένα τραπέζι με δυο μεγάλες και μία μικρότερη καρέκλα γύρω του. Με τη σκέψη ότι εγώ ουδέποτε θα είμαι σε θέση να καταλάβω εκείνες ή 3 οποιεσδήποτε άλλες καρέκλες με το άτομό μου, τη γυναίκα μου και το παιδί μου, μ’ έπιασε μια λαχτάρα για ’κείνη την ευτυχία, ευθύς εξ αρχής τόσο απεγνωσμένη, που από ’κείνη την ερεθισμένη ενεργητικότητα έθεσα στον δόκτορα τη μία και μοναδική ερώτηση που μου είχε μείνει κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης ανάγνωσης, η οποία αποκάλυψε αμέσως ότι είχα παρανοήσει πλήρως ένα κάπως μεγάλο μέρος του συμβολαίου που μου είχε μόλις διαβάσει.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 8 Νοεμβρίου 1911

6 Νοεμβρίου

Από πού κι ως πού η ξαφνική αισιοδοξία; Να έμενε έστω! Να μπορούσα να μπαίνω και να βγαίνω έτσι απ' όλες τις πόρτες ως ένας κάπως ευθυτενής άνθρωπος. Μόνο που δεν ξέρω αν το θέλω αυτό.

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 6 Νοεμβρίου 1913

5 Νοεμβρίου

Θέλω να γράφω μ' ένα διαρκές τρέμουλο στο μέτωπο. 

Φραντς Κάφκα, Ημερολόγιο, 5 Νοεμβρίου 1911