23 Δεκεμβρίου

Το ακατάλυτο είναι ένα· κάθε μεμονωμένος άνθρωπος αυτό είναι και συγχρόνως αυτό είναι κοινό σε όλους, εξ ου η ανεπανάληπτη αδιαχώριστη σύνδεση των ανθρώπων. 

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 23 Δεκεμβρίου 1917

15 Δεκεμβρίου

Εδώ δεν παίρνονται αποφάσεις, αλλά η δύναμη για να παρθούν αποφάσεις μόνο εδώ μπορεί να δοκιμαστεί.

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο,  15 Δεκεμβρίου 1917

14 Δεκεμβρίου

Είναι ένας ελεύθερος και εξασφαλισμένος πολίτης της γης, διότι είναι πιασμένος από μία αλυσίδα, που είναι αρκετά μακριά, για να του δίνει το ελεύθερο σε όλους τους επίγειους χώρους, και όμως μόνο τόσο μακριά, που τίποτα δεν μπορεί να τον πετάξει πέρα απ’ τα σύνορα της γης. Συγχρόνως όμως είναι και ένας ελεύθερος και εξασφαλισμένος πολίτης του ουρανού, διότι είναι πιασμένος και από μία παρομοίως υπολογισμένη ουράνια αλυσίδα. Αν θέλει λοιπόν να πάει στην γη, τον πνίγει το περιλαίμιο του ουρανού, αν θέλει ν’ ανέβει στον ουρανό, εκείνο της γης. Και παρ’ όλ’ αυτά έχει όλες τις δυνατότητες και το νιώθει∙ ναι, αρνείται μάλιστα να καταλογίσει το όλο πράγμα σε ένα σφάλμα κατά το πρώτο δέσιμο. 

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο,  14 Δεκεμβρίου 1917

7 Δεκεμβρίου

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς μία διαρκή εμπιστοσύνη σε κάτι ακατάλυτο μέσα του, αν και τόσο το ακατάλυτο όσο και η εμπιστοσύνη μπορούν να παραμένουν διαρκώς κρυμμένα γι’ αυτόν. Μία από τις δυνατότητες έκφρασης αυτού του να παραμένουν κρυμμένα είναι η πίστη σε έναν προσωπικό θεό.

 Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 7 Δεκεμβρίου 1917

6 Δεκεμβρίου

Το κακό είναι ο έναστρος ουρανός του καλού. 

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 6 Δεκεμβρίου 1917

26 Νοεμβρίου

Απόγευμα. Να σκύβεις το γεμάτο αηδία και μίσος κεφάλι στο στήθος. Σίγουρα, αλλά πώς, όταν κάποιος σε πνίγει απ’ τον λαιμό;

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 26 Νοεμβρίου 1917

24 Νοεμβρίου

Παλιά δεν καταλάβαινα γιατί δεν έπαιρνα απάντηση στην ερώτησή μου, σήμερα δεν καταλαβαίνω πώς μπορούσα να πιστεύω ότι μπορούσα να ρωτάω. Αλλά δεν το πίστευα βέβαια, ρωτούσα μόνο. 

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 24 Νοεμβρίου 1917

21 Νοεμβρίου

Κακό είναι αυτό που περισπά.

Το κακό έχει γνώση του καλού, αλλά το καλό του κακού όχι.

Αυτεπίγνωση έχει μόνο το κακό.

Ένα μέσο του κακού είναι ο διάλογος.

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 21 Νοεμβρίου 1917

18 Νοεμβρίου

Ο θάμνος με τ' αγκάθια είναι το παλιό που κλείνει τον δρόμο. Πρέπει να πιάσει φωτιά, αν θέλεις να προχωρήσεις.

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 18 Νοεμβρίου 1917

12 Νοεμβρίου

Εσύ είσαι η άσκηση. Κανένας μαθητής απ' άκρη σ' άκρη. 

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 12 Νοεμβρίου 1917

7 Νοεμβρίου

Αυτό είναι το θέμα, όταν τον σκίζει τον άλλον ένα ξίφος στην ψυχή: να έχει βλέμμα ήρεμο, να μη χάνει αίμα, το ψύχος του ξίφους να το υποδέχεται με το ψύχος της πέτρας. Από τη λαβωματιά, μετά τη λαβωματιά να γίνεται άτρωτος.

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 7 Νοεμβρίου 1917

18 Οκτωβρίου

Φόβος για την νύχτα. Φόβος για την μη νύχτα.

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 18 Οκτωβρίου 1917

22 Ιανουαρίου

Όμως κάτω απ' όλο τον καπνό είν' η φωτιά κι αυτός που καίγονται τα πόδια του δεν θα μείνει ανέπαφος εκεί, επειδή παντού βλέπει μόνο σκοτεινό καπνό.

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 22 Ιανουαρίου 1918

17 Ιανουαρίου

Ο νόμος της καντρίλιας είναι ξεκάθαρος, όλοι οι χορευτές τον γνωρίζουν, ισχύει για όλες τις εποχές. Αλλά κάποια από τις συμπτώσεις της ζωής, που ποτέ δεν θα έπρεπε να συμβαίνουν, αλλά ολοένα συμβαίνουν, σε φέρνει μόνο ανάμεσα στις γραμμές. Ίσως να μπερδεύονται απ' αυτό και οι γραμμές οι ίδιες, αλλά αυτό εσύ δεν το ξέρεις, εσύ ξέρεις μόνο τη δική σου δυστυχία.

Φραντς Κάφκα, Το τρίτο μπλε τετράδιο, 17 Ιανουαρίου 1918