ΈΚΤΑΚΤΟ: Το ΚΚΕ μόλις ανακοίνωσε οτι ΔΕ θέλει να κυβερνήσει.

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ για τις φθηνές πατάτες

Με πρωταγωνιστές τα ΜΜΕ των μεγαλοεπιχειρηματιών και την ενθάρρυνση της συγκυβέρνησης εξελίσσεται μία νέα ανήθικη εκστρατεία προπαγάνδας για την εξαπάτηση του λαού με τον κωδικό «κίνημα της πατάτας». Παίζουν και αξιοποιούν τον πόνο των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που καθημερινά αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης.

 

Το λεγόμενο κίνημα της φθηνής πατάτας που προβάλλεται ως λύση ή ανακούφιση είναι σαν αυτά τα κόλπα που χρησιμοποιούν τα Super Market στο παιχνίδι των προσφορών. Είναι η συνέχεια του άθλιου κυβερνητικού εμπαιγμού ότι η ακρίβεια θα χτυπηθεί με τα «παρατηρητήρια τιμών» και τη διαφάνεια ή με τις επιτροπές ανταγωνισμού.

Η ακρίβεια που πνίγει τη λαϊκή οικογένεια οφείλεται πρώτα και κύρια στην κατακρεούργηση των μισθών, στην ανεργία, στα εξοντωτικά χαράτσια και τη βαριά έμμεση και άμεση φορολογία. Οφείλεται στα μονοπώλια και τα καρτέλ που δεσπόζουν σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Η αισχρή ληστεία που κάνουν στη λαϊκή οικογένεια μαζί, κυβέρνηση μέσω φόρων και  μονοπώλια εισαγωγής και επεξεργασίας του πετρελαίου, επαναλαμβάνεται στον ένα ή τον άλλο βαθμό σε όλους τους τομείς.

Η αλήθεια είναι ότι τα μονοπώλια όσο θα υπάρχουν θα επιβάλλουν ληστρικές τιμές και θα καθορίζουν την ποιότητα των τροφίμων, των αγροτικών προϊόντων, των φαρμάκων, της ενέργειας, και όλων όσα είναι απαραίτητα για τη διαβίωση της λαϊκής οικογένειας. Ακόμα και εκεί που βγάζουν τις επιχειρήσεις που λειτουργούν ως μεσάζοντες, το όφελος είναι γι αυτούς και όχι για το λαό που καταναλώνει.

 

Ο στόχος προβολής του «κινήματος της φθηνής πατάτας» είναι ίδιος με εκείνον της προβολής του λεγόμενου κινήματος των πλατειών. Αποπροσανατολισμός των μικρών φτωχών αγροτών παραγωγών, απομάκρυνσή τους από το αγροτικό κίνημα με προσανατολισμό ρήξης με τα μονοπώλια και την ΕΕ. Να μη συνειδητοποιήσουν και αγωνιστούν ενάντια στους πραγματικούς υπεύθυνους για το ξεκλήρισμά τους, τα μονοπώλια, τις μεγάλες βιομηχανίες και τις αλυσίδες Super Market που εμπορεύονται τα προϊόντα τους, ελέγχουν τις εισαγωγές. Αυτά τα μονοπώλια αξιοποιούν τα όπλα που τους παρέχει η ΕΕ με την ΚΑΠ σε βάρος και της φτωχής αγροτιάς και των εργαζομένων – καταναλωτών.

 

Αυτή η κατάσταση αναδεικνύει την ανάγκη άλλου δρόμου ανάπτυξης. Η χώρα έχει όλες τις προϋποθέσεις να καλύψει με επάρκεια, ασφάλεια και φθηνά, τις διατροφικές ανάγκες του λαού σε αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα καθώς και τις ανάγκες της βιομηχανίας. Ότι αυτό δεν γίνεται καταδεικνύει πόσο είναι ώριμη και επιτακτική ανάγκη να υπάρξει κεντρικός πανεθνικός σχεδιασμός. Αυτό απαιτεί να γίνουν κοινωνική λαϊκή περιουσία όλες οι επιχειρήσεις, ο φυσικός και ορυκτός πλούτος  και να δημιουργηθούν παραγωγικοί συνεταιρισμοί της μικρής και μεσαίας αγροτιάς. Το μεγαλοεμπόριο και οι εισαγωγές να είναι αποκλειστική υπόθεση του κράτους. Αυτό σημαίνει αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία. Η συσπείρωση με το ΚΚΕ είναι μονόδρομος για να γίνει ο λαός κυρίαρχος στον τόπο του και να απολαμβάνει τον πλούτο που ο ίδιος παράγει.

πήγη:kke.gr 

Με τέτοιες ενέργειες έχουμε ελπίδα...

Ομάδα Εθελοντικής Δράσης νομού Πιερίας (www.otoposmou.gr)

Μια πρωτοβουλία, που αποδεικνύει ότι με φαντασία και αλληλεγγύη, πολλά μπορούν να αλλάξουν, ανέλαβε η Ομάδα Εθελοντικής Δράσης του Ν. Πιερίας.
Μέσω του διαδικτύου και της ιστοσελίδας Ο τόπος μου, κατάφεραν να διαθέσουν μέσα σε μόλις 10 ώρες 24 τόνους πατάτας, χωρίς τη μεσολάβηση μεσαζόντων και λοιπών αρπακτικών, με αποτέλεσμα οι τιμές να είναι πολύ χαμηλές (25 λεπτά το κιλό).

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα, η παράδοση θα γίνει το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου από τις 09:00 το πρωί στην Κατερίνη και η ποιότητα της πατάτας θα είναι άριστη.

Η “πρωτοβουλία 2,5€ το δεκάκιλο”, αγκαλιάστηκε από τους πολίτες με στόχο να χτυπήσουν τα σούπερ μάρκετ και τους μεσάζοντες. Τις επόμενες ημέρες το ίδιο αναμένεται να γίνει και με άλλα προϊόντα, όπως ρύζι και όσπρια.

 Μάλιστα, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα, ήδη αλυσίδα σούπερ μάρκετ στη Β. Ελλάδα…θορυβήθηκε από τις ενέργειες τις ομάδας και έβγαλε σε προσφορά, πατάτες Νευροκοπίου προς 0,34 ευρώ το κιλό, δηλαδή από 7 ευρώ το δεκάκιλο, κατέβηκε ξαφνικά στα 3,4 ευρώ το δεκάκιλο, κάτι που καταδεικνύει και το μέγεθος της αισχροκέρδειας.


Ο Ηλίας Τσολακίδης, μέλος της Ομάδας Εθελοντικής Δράσης του νομού Πιερίας εξήγησε πως η ιδέα γεννήθηκε από μια ανάλογη πρωτοβουλία στη Θεσσαλονίκη, όταν παραγωγοί της Δράμας μοίρασαν στους περαστικούς πάνω από 10 τόνους πατάτες Νευροκοπίου, με στόχο να διαμαρτυρηθούν για την χαμηλή τιμή, με την οποία αγοράζουν οι έμποροι.

“Σκεφτήκαμε λοιπόν ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε κι εμείς κάτι ανάλογο στην περιοχή μας,

Πήραμε τηλέφωνο στον αγροτικό συνεταιρισμό στο Νευροκόπι και τους ζητήσαμε ονόματα παραγωγών τους οποίους παρακαλέσαμε να έρθουν στην Κατερίνη για να μας πουλήσουν πατάτες. Ρωτήσαμε πόσο θα κόστιζε το κιλό αν μας έφερναν ένα φορτηγό με 24 τόνους. Μας απάντησαν ότι θα μπορούσαν να μας φέρουν αυτή την ποσότητα αντί 23 λεπτών το κιλό. Τους είπαμε όχι, θα σας δώσουμε 25 λεπτά το κιλό”, αναφέρει ο κ. Τσολακίδης.

Στη συνέχεια τα μέλη της ομάδας, μέσω της παραπάνω διαδικτυακής εφαρμογής, όπου ο καθένας μπορούσε να παραγγείλει πατάτες, κατάφεραν να τις διαθέσουν. Η εφαρμογή άρχισε να λειτουργεί την Τετάρτη και μέσα σε 10 ώρες είχαν πουληθεί όλες !
Από UDemand

Σχέδιο Α…

Για να πετύχουμε αλλαγή της καταστροφικής πορείας της χώρας πρέπει να καταστρώσουμε ένα  Βασικό σχέδιο. Μόλις αυτό γίνει θα το βάλουμε κάτω και θα δούμε ποιος περισσεύει (κόμμα, πολιτικό, πρόσωπο, φορείς).

 

Για όσο οι υπουργοί σχεδιάσουν το πολιτικό τους μέλλον και την επανεκλογή τους,  μέχρι ο Βοριδής να καταλήξει αν θα πάει στην ΝΔ και ο Σκανδαλίδης να τελειώσει το προξενιό Λοβέρδου Βενιζέλου, μέχρι να αποσαφηνίσει τι θα κάνουν οι διαγραμμένοι βουλευτές  και ποιος θα γίνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και μέχρι να τελειώσει ο καυγάς για το ποιος και πως θα “πρωτοσώσει” την χώρα …

Ας ξεκινήσουμε  να φτιάχνουμε το σχέδιο μας ξεκινώντας από τα βασικά και  αναζητώντας δωρεάν μέσα με τα οποία θα μπορούσαμε να δώσουμε ώθηση στην πραγματική οικονομία.

Θα ξεκινήσουμε απο το πρωτογενή τομέα που είναι εκείνος ο τομέας που μπορεί να παράξει σχεδόν άμεσα ΑΕΠ και εξαγώγιμα προϊόντα. Αυτές τις μέρες ξεκινά η καλλιεργητική περίοδος στην χώρα μας και όμως  όλοι οι αγρότες βρίσκονται στα τυφλά. Φυσικά δεν υπάρχει ούτε φέτος ένα στοιχειώδες σχέδιο,  που να καλυπτει το βασικό πρόβλημα  το μέσου  αγρότη που περιγράφεται  πολύ απλά με την φράση

“Δεν ξέρει τι του ξημερώνει” τι να παράξει που, πως και πόσο θα πουλήσει.

Και όμως υπάρχουν δυο τρία πράγματα που θα μπορούσαν να έχουν γίνει χωρίς ούτε ένα ευρώ.

Θα μπορούμε για παράδειγμα να έχει δημοσιευτεί μια λίστα με τις περσινές τιμές στις οποίες διακινήθηκαν προϊόντα και την εξέλιξη τους διαχρονικά. Συνδυαζόμενη με μια ενδεικτική μελέτη για το που θα κινηθούν τα ίδια προϊόντα φέτος, θα οδηγούσε του παραγωγούς:

• Να αναζητήσουν τρόπους καλλιέργειας που θα μειώνουν το κόστος παραγωγής αυτών των προϊόντων.

•  Θα οδηγούσε άμεσα σε καλλιέργειες ανταγωνιστικές διεθνώς πάνω στις οποίες θα μπορούσαν να στηρίξουν το εισόδημα τους.

Μια ακόμη  δημοσιευμένη λίστα με τα προϊόντα που εισάγουν χώρες της ΕΕ και ενδεικτικές τιμές αυτών θα δημιουργούσε ανάλογα αποτελέσματα και θα προσανατόλιζε του αγρότες σε αυτές τις καλλιέργειες. Επιπλέον θα δημιουργούσε ένα παραγωγικό ανταγωνισμό που θα έδινε εύκολο και σχεδόν άμεσο εισόδημα στις αγροτικές περιοχές της χώρας.

Δευτερευόντως αυτό θα έδινε  μικρές λύσεις  σε θέματα όπως:

• Ανεργία
• ποιοτική γεωργία
• ανάπτυξη Πρωτογένη τομέα οικονομίας με οφέλη στις τοπικές κοινωνίες
• μικρότερα οφέλη για τους άλλους τομείς της αγοράς
•  αυτάρκεια τροφίμων
•  προσανατολισμός αγροτών
•  ενημερωμένοι αγρότες που επιχειρούν.

Αν υπήρχαν ακόμη:

α.Μια τρίτη λίστα στην όποια θα αναγράφονταν οι ποσότητες πέραν των οποίων δημιουργείται σε ένα προϊών πλεόνασμα το οποίο μειώνει τις τιμές και

β.Μια ηλεκτρονική καταγραφή των καλλιεργούμενων στρεμμάτων ανά καλλιέργεια και πως αυτό καθορίζει τις προσδόκιμες ποσότητες/τρέχουσες τιμές.

Είναι αυτονόητο ότι με όλα αυτά τα σχεδόν τσάμπα εργαλεία ο αγρότης θα μπορούσε να ψαχτεί, να σχεδιάσει, να καλλιεργήσει να αναπροσαρμόσει, να παράξει και να παραδώσει παραγωγή  -δηλαδή ΑΕΠ- γνωρίζοντας  σχεδόν σε κάθε του βήμα το που βαδίζει και το πόσα μπορεί να ξοδέψει για αυτό το πρωιόν.

Και αυτός ο αγρότης είναι η βάση στην οποία μπορούμε να κτίσουμε και για το μέλλον.

‘Ένα μέλλον με εξειδίκευση καλλιεργειών ανά μικρόκλιμα.

Με τεχνολογική και γνωσιολογική εξειδίκευση ανά καλλιέργεια ή παραγωγή για κάθε νέο αγρότη.

Με πιστοποιημένους παραγωγούς για ποιοτικό προϊών.

Με επιδότηση στην εξαγωγή -και όχι στην παραγωγή- που επέτυχε ο αγρότης και μόνο ο αγρότης, και όχι ο έμπορος.

Με αγρότες που αντιλαμβάνονται την έννοια του επιχειρηματικού ρίσκου.

Με προϊόντα ανταγωνιστικά πάνω στα οποία μπορεί να στηθεί μεταποιητικός τομέας ακόμη και απο τους ίδιους τους παραγωγούς.

Τελικά αν είναι να υπάρξει ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης της οικονομίας θα πρέπει μαζί με τις περικοπές και τις μεταρρυθμίσεις να υπάρξει παραγωγή. Φθηνή και καλή παράγωγη ανταγωνιστική στο εξωτερικό και στο εσωτερικο σε σχέση με τα εισαγώμενα. Η πρωτογενής παράγωγη είναι η βάση πάνω στην οποία θα στηθούν οι υπόλοιποι παραγωγικοι τομείς.

Μπορείτε να προσθέσετε ότι θέλετε έχοντας κατά νου ότι όσα περισσότερα ολοκληρωμένα σχέδια καταρτίζονται από πολίτες, τόσο περισσότεροι παρόντες πολιτικοί της χρεοκοπίας ξηλώνονται  γιατι περισεύουν απο το ίδιο σχέδιο. Όσο θα συμβαίνει αυτό τόσο  θα αυξανεται  το ΑΕΠ της χώρας και  θα  γλυτωνουμε αυτά που τρώνε.

Δουλέψτε το!  Περάστε απο την “οργή” στο “μετά” και ίσως την σώσουμε την πατρίδα… Μιλήστε.

ΠΗΓΗ

Ντομάτες από το Βέλγιο, “Βουλγάρικα παντοπωλεία” και αραχτά κεφάλαια.

Σήμερα στην Β. Ελλάδα -κυρίως στις ακριτικές περιοχές πλησίον της Βουλγαρίας- λειτουργούν τα λεγόμενα Βουλγάρικα παντοπωλεία. Ο ιδιοκτήτης τους αγοράζει τα προϊόντα του από την Βουλγαρία που είναι εκτός Ευρωζώνης,  τα μεταφέρει στην Ελλάδα  και τα  πουλά σε τιμές πολύ χαμηλότερες των ελληνικών που φτιάχνονται και εμπορεύονται με τιμές ευρωζώνης plus ελληνική φορομπηχτική πολιτική. 

Η πίεση αυτή  καταλήγει στον αγρότη που αναγκάζεται να συμπιέσει τις τιμές  του ενώ το κράτος του αυξάνει, την φορολογία, τη ΔΕΗ, το πετρέλαιο, τιμωρώντας την εργασία  και την παραγωγή και όχι τα αραχτά (στο τόκο π.χ.) κεφάλαια.

• Γιατί λοιπόν να μπει στον κόπο παράξει όταν εξ ορισμού θα μπει μέσα;
• Πώς θα προχωρήσει σε επενδύσεις όταν για να πάρει χρήμα από τράπεζα θα πρέπει να  πάει στο γκισέ με καλάσνικωφ και κουκούλα;
• Πως μπορεί να ανταγωνιστεί τον Βούλγαρο αν δεν ρίξει το βιοτικό του επίπεδο;
•  Γιατί να μην στείλει το παιδί του  σε μια αλλη δουλειά αντί  να του μάθει  την τέχνη του αγρότη;

Ας δούμε το εξαιρετικό άρθρο του καθηγητή Κώστα Χρυσόγονου από το aixmi.gr

 Το νέο έτος ξεκίνησε με μια νέα επικοινωνιακή προσπάθεια να πεισθεί ο ελληνικός λαός για την αναγκαιότητα της συμμόρφωσης στις επιταγές των ξένων δανειστών. Άξια σχολιασμού είναι, ιδίως, όσα είπε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και προβλήθηκαν δεόντως από τα ΜΜΕ. Αυτός διαμήνυσε ότι η επιστροφή στην δραχμή, πέρα από τις αναμφισβήτητες τεχνικές της δυσχέρειες, θα είναι καταστροφική επειδή η χώρα είναι εξαρτημένη από τις εισαγωγές, τις οποίες δεν θα μπορεί να χρηματοδοτήσει αν δεν διαθέτει ένα ισχυρό νόμισμα, όπως το ευρώ. «Ακόμα και τις ντομάτες τις εισάγουμε από το Βέλγιο», είπε σε μια αποστροφή της συνέντευξής του.

Ανακύπτουν τρία απλά ερωτήματα σε σχέση με τα παραπάνω. Πρώτο: Από πότε εισάγουμε τις ντομάτες από το Βέλγιο; Η απάντηση είναι ότι αυτό συνέβη μετά την είσοδο της χώρας στην ευρωζώνη. Ως τα μέσα της δεκαετίας του 1990 το ισοζύγιο τρεχουσών (εξωτερικών) συναλλαγών ήταν σχεδόν ισορροπημένο, με πλεονάσματα ή ελλείμματα που δεν ξεπερνούσαν το 2% του ΑΕΠ ετησίως. Τη δεκαετία του 2000, όμως, η ισορροπία ανατράπηκε πλήρως, με σταθερά διψήφια ποσοστά του ΑΕΠ έλλειμμα κάθε χρόνο. Δεύτερο: Είναι βιώσιμο να εισάγει η Ελλάδα ντομάτες από το Βέλγιο; Προφανώς όχι, είναι η απάντηση. Μια χώρα με περιορισμένη βιομηχανική υποδομή δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα καταφέρει να επιβιώσει στον στίβο του παγκόσμιου ανταγωνισμού, εισάγοντας όχι μόνο τα βιομηχανικά, αλλά ακόμη και τα αγροτικά προϊόντα που καταναλώνει. Τρίτο και κρισιμότερο: Πώς θα σταματήσουμε να εισάγουμε ντομάτες από το Βέλγιο; Μια απάντηση θα ήταν με το να αυξηθούν οι τιμές της βελγικής ντομάτας για τον καταναλωτή και έτσι να στραφεί προς την ελληνική, δίνοντας παράλληλα κίνητρο στους αγρότες μας να αυξήσουν την παραγωγή τους. Για να συμβεί αυτό, όμως, ο μόνος γρήγορος και αποτελεσματικός τρόπος είναι μάλλον η υποτίμηση και αυτή προϋποθέτει, δυστυχώς, την ύπαρξη εθνικού νομίσματος.

Η επιχειρούμενη, τα τελευταία δύο περίπου χρόνια, «εσωτερική υποτίμηση» δεν αποδίδει (το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών το 2011 θα είναι λίγο κάτω από το 10% του ΑΕΠ) μεταξύ άλλων επειδή μειώνει την αγοραστική ικανότητα των καταναλωτών σύμμετρα για ελληνικά και ξένα προϊόντα και υπηρεσίες, ενώ το ζητούμενο θα ήταν να μείνει κατά το δυνατόν ανέπαφη για τα ελληνικά.

Η Ελλάδα έχει υποστεί συντριπτική ήττα στον στίβο της παγκοσμιοποίησης την τελευταία δεκαετία, με αποτέλεσμα να σωρεύσει ένα εξωτερικό χρέος που είναι αδύνατο όχι μόνο να αποπληρωθεί, αλλά ακόμη και να διατηρηθεί στα ίδια επίπεδα. Διαφαίνεται ότι θα αναγκασθεί να αποσυρθεί προσωρινά, προκειμένου να ανασυγκροτήσει την οικονομία της σε πιο ρεαλιστικές και στέρεες βάσεις. Με άλλες λέξεις, εάν δεν υπάρξουν δομικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της Ευρωζώνης, η Ελλάδα θα αναγκασθεί να αποχωρήσει από αυτή και να επιβάλει περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Το ότι τούτο θα έχει δραματικές βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της είναι αναμενόμενο αλλά -από ό,τι φαίνεται- αναγκαίο, εφόσον θέλουμε να ανακτήσουμε μια μεσοπρόθεσμη προοπτική ανάκαμψης. Η συνέχιση της εφαρμογής των αποτυχημένων συνταγών του Μνημονίου ισοδυναμεί με μια επιταχυνόμενη πλαγιολίσθηση προς την οικονομική καταστροφή και προς την κοινωνική έκρηξη. Η ελπίδα ότι θα μας σώσουν το ΔΝΤ και τα άλλα κράτη της Ευρωζώνης είναι όχι μόνο φρούδα αλλά και επικίνδυνη, διότι -αντίθετα με τα χρέη προς ιδιώτες- τα χρέη προς κράτη και διεθνείς οργανισμούς δεν επιδέχονται ούτε επαναδιαπραγμάτευση ούτε δραχμοποίηση. Η κατάληξη θα είναι να εκποιήσουμε όλη τη δημόσια περιουσία και να μετατραπούμε σε εξαθλιωμένη νεοαποικία. Είναι μάλλον προτιμότερο να περάσουμε δύο ή τρία πολύ δύσκολα χρόνια και, στη συνέχεια, να επανέλθουμε σε ένα βιώσιμο για τα δεδομένα της οικονομίας μας και, πάντως, ανεκτό επίπεδο κατανάλωσης, όπως αυτό που υπήρχε ως τα μέσα της δεκαετίας του 1990, παρά να κατεδαφίσουμε την κυρίαρχη κρατική υπόσταση του ελληνισμού.

*Ο Κώστας Χρυσόγονος είναι Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο τμήμα Νομικής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω.

ΠΗΓΗ

Συνεταιρισμός "Αλληλέγγυο": Αγροτικά προϊόντα σε τιμές «χωραφιού» στο κέντρο της Αθήνας.

Πολύ σημαντική είδηση απο το Tsantiri  

 

Ένας ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στο κέντρο της Αθήνας [Διαδώστε]

«Με τιμές «χωραφιού» από τα χέρια των αγροτών απευθείας στους καταναλωτές!»

Αύτό είναι το σύνθημα του πρώτου Προμηθευτικού Καταναλωτικού Συνεταιρισμού «Αλληλέγγυον», που πρόκειται να λειτουργήσει στην Αθήνα, πουλώντας ελληνικά αγροτικά προϊόντα και ελληνικά είδη διατροφής. Ο συνεταιρισμός δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Στόχος του είναι να δημιουργήσει ένα ανθρώπινο δίκτυο, που θα αναδεικνύει την ανθρώπινη εργασία μέσα από τη συνεργασία, την ισοτιμία, απαλλαγμένο από κάθε είδους εκμετάλλευση.

Προϊόντα όπως φασόλια, ρύζι, πατάτες, λεμόνια, πορτοκάλια, τραχανάς, χυλοπίτες, τσίπουρα, κρασιά, βιολογικά τρόφιμα, θα μπαίνουν στο καλάθι της νοικοκυράς απευθείας σε τιμές που θυμίζουν χωριό. Και όχι μόνο. Οι καταναλωτές θα μπορούν να φέρνουν και να ανταλλάσσουν χωρίς χρήματα τις δικές τους παραγωγές με προϊόντα από το «Αλληλέγγυον».

Η ιδέα δεν είναι καινούρια, έχει εφαρμοσθεί σε αρκετές χώρες, που βίωσαν την άγρια κερδοσκοπία των πολυεθνικών, την εκμετάλλευση του αγρότη και την καταστροφή της εγχώριας παραγωγής.

Οι άνθρωποι του συνεταιρισμού επέλεξαν ένα κομβικό σημείο για να εξυπηρετεί τόσο τους κατοίκους της Αττικής όσο και τους αγρότες της περιφέρειας. Βρίσκεται στη περιοχή του Κολωνού στο σταθμό Λαρίσης και του μετρό στην οδό Αγίας Σοφίας 50 και Διδυμοτείχου.

«Τέρμα οι μεσάζοντες και η κερδοσκοπία, η κρίση χρειάζεται συλλογικότητα» τόνισε ο Γ. Γαλανόπουλος, υπεύθυνος λειτουργίας του εγχειρήματος.

«Σκοπός μας είναι αυτές τις σκοτεινές ημέρες να μην πεινάσει κανείς. Τα νοικοκυριά των αστικών κέντρων θα γνωρίσουν τους απλούς καθημερινούς έλληνες αγρότες και τη σοδειά τους. Θα κοπεί ο δρόμος στους «μαυραγορίτες», που «ακονίζουν τα μαχαίρια τους» στην περίπτωση που η χώρα μπει στον εκβιασμό του διατροφικού εφιάλτη».

Οι διαδικασίες άρχισαν τον Σεπτέμβριο από έλληνες αγρότες και πέρασαν μέσα από συμπληγάδες μέχρι να ετοιμαστεί το πρωτόγνωρο για την Ελλάδα καταστατικό, καθώς σκόνταφτε στον αθέμιτο ανταγωνισμό: «Σκοπός είναι να καταργηθεί ο μεσάζοντας χονδρέμπορας που κερδοσκοπεί τετραπλασιάζοντας την τιμή, με αποτέλεσμα η τιμή στα προϊόντα να ανεβαίνει κατακόρυφα. Τα φασόλια Πρεσπών πουλιούνται 8 ευρώ στα σουπερμάρκετ, στη Βαρβάκειο το χύμα κοστίζει 7 ευρώ, εμείς θα τα πουλάμε τρία. Οι επιχειρηματίες για να πετύχουν καλύτερες τιμές εισάγουν λεμόνια που στοιχίζουν 1,30 ευρώ το κιλό, εμείς έχουμε βρει λεμόνια που θα πουλάμε με 30 λεπτά. Το κέρδος μας αντιστοιχεί στην κάλυψη των λειτουργικών μας εξόδων και μόνο».

Παραγωγοί από Μυτιλήνη, Κρήτη, Κοζάνη, Ξάνθη είναι έτοιμοι να συμμετέχουν με τα προϊόντα τους. Επίσης πολλοί είναι αυτοί που θέλουν να ανοίξουν στη περιοχή τους «Αλληλέγγυο».

Η Ευρυδίκη έχει έρθει να γραφεί στη λίστα με τους εθελοντές και ανυπομονεί να πιάσει δουλειά: «Θα δουλεύω και Κυριακή εθελοντικά. Τα ελληνικά προϊόντα πρέπει να ξαναμπούν στα σπίτια μας. Ο αγρότης που πετούσε την παραγωγή του στη χωματερή πρέπει να γλιτώσει από την αφαίμαξη του χονδρέμπορα».

ΠΗΓΗ: enet.gr

Η επιστροφή των νέων στην ελληνική γή είναι γεγονός...

Διαβάστε αυτή την είδηση:

Ξανα-οργώνουν τα χωράφια για «ξεχασμένους θησαυρούς»

Την τελευταία τριετία 38.000 πολίτες προστέθηκαν στον αγροτικό πληθυσμό. Ανακτήθηκε η απώλεια θέσεων εργασίας της περιόδου 2005-2008. Εντυπωσιακή η αύξηση της απασχόλησης στις νεότερες ηλικιακές ομάδες

Της Μαρίας Γιουρουκέλη

Ρεύμα επιστροφής στα... χωράφια δημιουργεί η οικονομική κρίση, αφού την τελευταία τριετία 38.000 πολίτες επέλεξαν λόγω συνθηκών το επάγγελμα του αγρότη. Μάλιστα, την ώρα που οι δείκτες της ανεργίας κτυπούν κόκκινο στην αγορά εργασίας του πρωτογενούς τομέα, παρατηρείται αύξηση 7% αποδεικνύοντας ότι μπορεί υπό προϋποθέσεις να αποτελέσει «βαριά» βιομηχανία και... ατμομηχανή ανάπτυξης.

Ο αγροτικός τομέας απασχολεί το 2010, αμέσως μετά το εμπόριο, το μεγαλύτερο αριθμό εργαζομένων, που εκτιμώνται σε 551,3 χιλιάδες καλύπτοντας ποσοστό της τάξεως του 12,5% στο σύνολο του οικονομικά ενεργού πληθυσμού της χώρας. Το 2010 σε σύγκριση με το 2008 οι νέες θέσεις εργασίας στον πρωτογενή τομέα είναι της τάξεως των 38.000 και πλέον, από τις οποίες το 95% αναλογεί στη γεωργία και το υπόλοιπο στην αλιεία.

Στο διάστημα αυτό, συγκριτικά, ανακτήθηκε σχεδόν στο σύνολό της η απώλεια των θέσεων εργασίας της περιόδου 2005-2008. Η «δημοφηλία» του αγροτικού επαγγέλματος, σύμφωνα με έρευνα της ΠΑΣΕΓΕΣ, συνδέεται με τον αυξημένο αριθμό των νεοεισερχομένων στην αγορά εργασίας, αλλά και με τη μετακίνηση εργαζομένων από άλλους τομείς της οικονομίας που πλήττονται ιδιαίτερα από την κρίση. Ιδιαίτερα, εντυπωσιακή είναι η αύξηση της απασχόλησης στη νεότερη ηλικιακή ομάδα 15-44 σε περιοχές όπως το Νότιο Αιγαίο (+55%) και η Κρήτη (+31%), όπου υφίσταται σημαντική μείωση της απασχόλησης στον τομέα του τουρισμού και των συναφών υπηρεσιών.

Κλάδοι

Σύμφωνα με την έρευνα της ΠΑΣΕΓΕΣ, ο κλάδος των δενδρωδών καλλιεργειών, περιλαμβανομένων και των αμπελώνων, απορρόφησε στο διάστημα της αναφερόμενης τριετίας περισσότερες από 27.000 επιπλέον θέσεις εργασίας. Εξάλλου, ιδιαίτερα σημαντική αύξηση, με υπερδιπλασιασμό της απασχόλησης, καταγράφεται στον κλάδο των υποστηρικτικών υπηρεσιών προς τη γεωργία, ενώ αισθητή αύξηση παρουσιάζουν και άλλοι επιμέρους τομείς, όπως η αλιεία (+17%) οι μεικτές γεωργοκτηνοτροφικές δραστηριότητες (12%) και η κτηνοτροφία (9%).

Εξέλιξη της απασχόλησης

Η απασχόληση στον πρωτογενή τομέα της οικονομίας την τελευταία δεκαετία παρουσιάζει καθοδική πορεία μέχρι και το έτος 2008, με ιδιαίτερα έντονη τη μείωση του αριθμού των απασχολουμένων στο διάστημα της πρώτης πενταετίας (2000-2004) κατά το οποίο καταγράφεται απώλεια 167 χιλιάδων θέσεων εργασίας. Το επόμενο διάστημα (2005-2008) επιβραδύνεται αισθητά η πτώση της απασχόλησης, με απώλεια 37 χιλ. θέσεων εργασίας, ανερχόμενη το 2008 σε περίπου 502 χιλ. απασχολούμενους, ποσοστό που αντιστοιχεί στο 11,33% του συνόλου των απασχολουμένων της χώρας.

ΑΥΞΗΣΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

Από εκεί και έπειτα και ειδικότερα από το γ΄ τρίμηνο του 2008 διαπιστώνεται συνεχής αύξηση της απασχόλησης, η οποία κατά το 2010 (μέσος όρος τριών τριμήνων) αναφέρεται σε 555 χιλ. απασχολούμενους, καλύπτοντας ποσοστό της τάξεως του 12,56%. Στην τριετία αυτή, θεωρώντας ως πλήρες το έτος 2010, αναλογούν 38.000 νέες θέσεις εργασίας, εκ των οποίων το 95% περίπου αναφέρεται στη γεωργία και το υπόλοιπο (2,16 χιλ.) στην αλιεία.


Κίνητρο η παρατεταμένη ανεργία

Σε επίπεδο χώρας προκύπτει σημαντικότερη αύξηση της απασχόλησης στη μεσαία κατηγορία ηλικιών (45-64 ετών), αναφερόμενη κυρίως στη Δυτική Μακεδονία, στη Δυτική Ελλάδα και στη Θεσσαλία, αφορούν στη μεσαία κλάση ηλικίας, με ποσοστά που κυμαίνονται από 32% έως και 22% αντίστοιχα. Στοιχείο που συνδέει την είσοδο στην αγροτική δραστηριότητα με την αδυναμία ένταξης σε θέση εργασίας όσο επιμηκύνεται η διάρκεια της ανεργίας σε ορισμένους κλάδους του δευτερογενούς κυρίως τομέα.

Εντυπωσιακή, ωστόσο, είναι η ποσοστιαία αύξηση της απασχόλησης στη νεότερη ηλικιακή ομάδα (15-44 ετών) που σημειώνεται στις περιφέρειες του Νοτίου Αιγαίου (+55,1%), στην Κρήτη (+31%) και στα Ιόνια Νησιά (+20%).

Ταυτόχρονα, παραμένουν οι διαρθρωτικές αδυναμίες στη δομή της απασχόλησης της Ηπείρου, με μικρή αύξησή της, προερχόμενη κυρίως από τις μεγαλύτερες κλάσεις ηλικίας (65 και άνω).

Γεωγραφική κατανομή

Με εξαίρεση την Πελοπόννησο και τα Ιόνια Νησιά, καταγράφεται σημαντική αύξηση της απασχόλησης στον αγροτικό τομέα, με μεγαλύτερα ποσοστά, κατά σειρά, στην Κρήτη (ποσοστό αύξησης 24,1%), στο Νότιο Αιγαίο (21,8%), στη Θεσσαλία (17,5%), στην Αττική (14,2%), στη Δυτική Ελλάδα (12,4%) και στην Ηπειρο (10,7%).

Μικρότερα ποσοστά αύξησης καταγράφονται στη Στερεά Ελλάδα (8,7%), στο Βόρειο Αιγαίο (7,5%), στην Κεντρική Μακεδονία (5,5%) και στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (3%), ενώ σημαντική μείωση της απασχόλησης στον αγροτικό τομέα παρουσιάζεται στην Πελοπόννησο (-9,1%) και μικρότερη στα Ιόνια (-5,2%).

Σε απόλυτο μέγεθος, ο μεγαλύτερος αριθμός νέων θέσεων εργασίας στο αντίστοιχο διάστημα καταγράφεται στην περιφέρεια της Θεσσαλίας, όπου η αύξηση της απασχόλησης στον πρωτογενή τομέα αντιστοιχεί σε 10.562 νέες θέσεις.

Η μικρότερη μεταβολή αναφέρεται στις περιφέρειες Δυτικής Μακεδονίας και Βορείου Αιγαίου (972 και 716 νέες θέσεις αντίστοιχα), ενώ στα Ιόνια Νησιά και στην Πελοπόννησο σημειώνεται απώλεια 810 και 7.029 θέσεων απασχόλησης αντίστοιχα.
7% αύξηση στην αγορά εργασίας του πρωτογενούς τομέα
551,3 χιλιάδες εργαζόμενοι απασχολούνται στον αγροτικό τομέα
95% των νέων θέσεων εργασίας στον πρωτογενή τομέα αναλογεί στη γεωργία και το υπόλοιπο στην αλιεία
27 χιλιάδες επιπλέον θέσεις εργασίας απορρόφησε την τελευταία τριετία ο κλάδος των δενδρωδών καλλιεργειών και αμπελώνων
167 χιλιάδες θέσεις εργασίας χάθηκαν την πενταετία 2000-2004 στον πρωτογενή τομέα της οικονομίας
απο την Ημερησία
 

Ίσως έτσι να ΄ρθει ένα τέλος στο παραμύθι του μανατζμεντ και των λοιπών επαγγελμάτων που τάχα μου σε οδηγούν στην επαγγελματική αποκατάσταση και μια ζωή βγαλμένη απο τη φαντασία των διαφημιστών και των σεναριογράφων του Χολυγουντ...

Σπούδες χρόνων και χρόνων, πτυχία με το τσουβάλι, master, PhD, κλπ κλπ με αντάλλαγμα ΤΙ?

Ένα γραφειάκι σε μια εταιρεία οπού κάνεις το χαμαλίκι, αλλά η θέση είναι ...manager...

To American Dream αλα ελληνικά πεθαίνει, όπως πεθαίνει και το σαπισμένο πολιτικό σύστημα που το εξέθρεψε γιατί ζούσε απο αυτό...

Στο καλό...

Μάνα γη ερχόμαστε ξανά...

"Τροφή Α.Ε." (Food, Inc.) Nτοκιμαντέρ

Το ντοκιμαντέρ «Τροφή, Α.Ε.» (Food, Inc. - 2008) από τον βραβευμένο με Emmy σκηνοθέτη Ρόμπερτ Κένερ αποτελεί μια καταγραφή της νομικής και οικονομικής ισχύος που έχουν στην οικονομία της Αμερικής οι μεγαλύτερες εταιρείες τροφίμων, καθώς και μια μαρτυρία για την επιβλαβή επίδρασή τους στην υγεία όσων εργάζονται στο στάδιο παραγωγής κι όσων τρέφονται από τα προϊόντα τους.

Η ποικιλία στα σούπερ μάρκετ είναι απατηλή καθώς όλα σχεδόν τα τρόφιμα ελέγχονται, παράγονται και διακινούνται από πολύ λίγες πολυεθνικές. 

Πολύ περισσότερο απατηλή, αποδεικνύεται η εικόνα της φάρμας στην εξοχή όπου σε συνθήκες υγιεινής καλλιεργούνται και παράγονται τα γεωργικά, γαλακτοκομικά και κτηνοτροφικά προϊόντα.

Στο ντοκιμαντέρ καταγράφεται επίσης το βαθύ πλέγμα της διαπλοκής: μια μητέρα χάνει το τριών ετών υγιέστατο παιδί της μετά από μόλυνση από το μεταλλαγμένο βακτηρίδιο e-coli, μέσα σε 12 μέρες, αλλά παρά τους αγώνες της μέχρι σήμερα δεν έχει δημιουργηθεί νόμος που να επιτρέπει στο αρμόδιο υπουργείο το κλείσιμο μονάδων όπου εμφανίζονται επανειλημμένα κρούσματα μολυσμένων ζώων. Αποδεικνύεται όμως ότι στις διευθυντικές θέσεις των ελεγκτικών υπηρεσιών της κυβέρνησης βρίσκονται πρώην στελέχη των ίδιων, προς έλεγχο, πολυεθνικών.

Παράλληλα, σε μια επίσης ανησυχητική εξέλιξη, ο νόμος Veggie Libel απαγορεύει μέχρι και λεκτικές διατυπώσεις που μπορεί να θεωρηθούν δυσφημιστικές για την βιομηχανία τροφίμων. 

Ενδεικτικό της πιστής εφαρμογής της νομοθεσίας το γεγονός ότι η γνωστή παρουσιάστρια της αμερικανικής τηλεόρασης Όπρα Γουίνφρεϊ ανέφερε σε μια εκπομπή της τη φράση «δε θα ξαναφάω χάμπουργκερ μετά από αυτά που άκουσα» για να μπει σε μια δικαστική περιπέτεια που κράτησε 6 χρόνια.

Όπως ήταν αναμενόμενο, το ντοκιμαντέρ δέχθηκε τα πυρά των μεγάλων πολυεθνικών στον τομέα τροφίμων, καμία από οποίες δε δέχθηκε να παραχωρήσει συνέντευξη στους δημιουργούς του.

«Τροφή, Α.Ε.» (Food, Inc. - 2008)

Διάρκεια 1.29΄.59΄΄

tvxs.gr | Τρόφιμα Α.Ε. by tvxorissinora

ΠΗΓΗ: http://edo-provokatoras.blogspot.com/2011/01/food-inc-n.html#ixzz1GTe14FcG

Ανταλλακτήριο Αγροτικών Προϊόντων στην Αθήνα. Στηρίξτε την προσπάθεια να φύγουν οι μεσάζοντες και τα Καρτελ των σουπερ μαρκετ που τόσα χρόνια τους άφηναν να αισχροκερδούν στην πλάτη μας

Στην τελική ευθεία το Ανταλλακτήριο Αγροτικών Προϊόντων στο κέντρο της Αθήνας. Αγρότες: Δηλώστε συμμετοχή. Ελεύθεροι bloggers: Διαδώστε την προσπάθεια την καλή. ΜΜΕ της περιφέρειας: Γνωστοποιείστε το στους αγρότες. Εμπρός να τους δείξουμε ότι μπορούμε να διαχειριστούμε το σπίτι μας, την Ελλάδα μας, στις δύσκολες εποχές που βιώνουμε. 

απο το Olympia

Πατριωτικό Μέτωπο

Νίκης 33, 10557, Σύνταγμα, Αθήνα

Τηλ. 2103311642, Φαξ: 2103311652

Τηλ. Εκπροσώπου: 6980292626

www.pamet.gr, pametopo@gmail.com

Στην τελική φάση της οργάνωσής του βρίσκεται το Ανταλλακτήριο Αγροτικών Προϊόντων, που εδώ και καιρό προετοιμάζει το Πατριωτικό Μέτωπο, με στόχο να φέρει σε άμεση επαφή, χωρίς μεσάζοντες και «προστάτες», τους Έλληνες αγρότες με τους Έλληνες καταναλωτές, σε τιμές χωραφιού.

Έχει ήδη βρεθεί ο χώρος στο κέντρο της Αθήνας, ενώ αυτές τις μέρες θα τοποθετηθούν τα ράφια και τα άλλα υποστηρικτικά της οργάνωσής του συστήματα, για την άμεση επαφή του Έλληνα αγρότη, με τον Αθηναίο καταναλωτή και την όσο καλύτερη γίνεται εξυπηρέτησή του.

Βρισκόμαστε σε μια πάρα πολύ λεπτή φάση όπου η συνεργασία όλων των Ελλήνων Πατριωτών, είναι απαραίτητη. Για τον λόγο αυτό, το Κίνημα ξεκαθαρίζει:

1.    Η διαχείριση του χώρου, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜ. Θα βασίζεται στην αυτοοργάνωση, έτσι όπως εξ’ άλλου θα έπρεπε, για ένα Κίνημα βαθύτατα δημοκρατικό, όπως το Πατριωτικό Μέτωπο. Η Επιτροπή Διαχείρισης του Ανταλλακτηρίου, θα είναι μικτή, από τους ίδιους τους αγρότες και από την ομάδα εθελοντών που ήδη διαμορφώνεται και η οποία είναι ανοιχτή σε όποιον επιθυμεί να βοηθήσει.

2.    Ο χώρος διατίθεται τουλάχιστον για την πιλοτική του φάση ΔΩΡΕΑΝ, ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΑΝΤΙΤΙΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ. Η μοναδική υποχρέωση που έχουν οι αγρότες, είναι να μεταφέρουν τα προϊόντα τους, να τα τοποθετούν στα ράφια του ανταλλακτηρίου και να τα διαθέτουν στο κοινό.

3.    Στο ανταλλακτήριο, μπορούν να συμμετέχουν ΜΟΝΟ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΑΓΡΟΤΕΣ όπου θα πωλούν ΜΟΝΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΙΟΝΤΑ. Αποκλείονται όσοι διακινούν προϊόντα άλλων αγροτών όπως και «παραγωγοί λαϊκών αγορών».

4.    Στην πρώτη αυτή φάση, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΤΕΧΝΙΚΟΥΣ ΝΑ ΔΙΑΚΙΝΗΘΟΥΝ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΨΥΓΕΙΑ. (Νωπά, γαλακτοκομικά κλπ). Θα διακινηθούν (μέχρι την επόμενη φάση κατά την οποία το ανταλλακτήριο θα εξοπλισθεί με τους προβλεπόμενους υγειονομικούς χώρους), μόνο προϊόντα που δεν χρειάζονται συντήρηση, όπως φασόλια, λάδια, ελιές, ρύζια, κρασιά, τσίπουρα κλπ.

Το Πατριωτικό Μέτωπο σε αυτήν την φάση:

1.    Καλεί τους Έλληνες αγρότες να δηλώσουν συμμετοχή στο Ανταλλακτήριο, υποβάλλοντας τα στοιχεία και τα προϊόντα τους στο  Πατριωτικό Μέτωπο στην σελίδα  http://www.pamet.gr/ContactForm.html ή στέλνοντας email στο pametopo@gmail.com, φάξ στο 2103311652 ή ακόμη επικοινωνώντας με τα τηλέφωνα 2103311642 και 6980292626.

2.    Παρακαλεί τους ανεξάρτητους Έλληνες bloggers, να διαδώσουν το μήνυμα, δεδομένου ότι τα φερέφωνα του ΔΝΤ μεγάλα ΜΜΕ, θα συνεχίσουν την ομερτά που έχουν επιβάλλει στο ΠΑΜ. Το διαδίκτυο και οι ανεξάρτητες Πατριωτικές φωνές του, μπορούν να συμβάλλουν τα μέγιστα, στο σπάσιμο του αποκλεισμού των πατριωτικών κινήσεων που έχουν επιβάλλει τα μεγαλοκάναλα των μεγαλοεργολάβων.

3.    Θερμοπαρακαλεί τα τοπικά και περιφερειακά ΜΜΕ και τον Τύπο, που λειτουργούν και απευθύνονται σε αγροτικές κυρίως περιοχές της χώρας, να προωθήσουν την υπόθεση του Ανταλλακτηρίου. Θα βοηθήσουν έτσι τους αγρότες μας να καταλάβουν πως κάποια στιγμή, θα πρέπει και αυτοί να συμμετέχουν στον αγώνα για να ξεπεραστούν τα εμπόδια των μεσαζόντων που κατακλέβουν σε τιμές εξευτελιστικές τα προϊόντα τους.

4.    Τέλος, καλεί όλον τον ελληνικό λαό να καταλάβει, πως ή προσπάθεια αυτή του Ανταλλακτηρίου, είναι ότι πιο φρόνιμο μπορεί να πράξουμε όλοι μαζί, για να προετοιμαστούμε για την καταιγίδα που μας ετοιμάζουν οι νεοταξίτες και οι τοκογλύφοι που κυβερνούν τη χώρα. Αν το πιλοτικό αυτό σχέδιο πετύχει, τότε μπορούμε να προχωρήσουμε στο επόμενο στάδιο της πλήρους ανάπτυξης Ανταλλακτηρίων σε όλη τη χώρα και σε πολλαπλά πεδία διάθεσης της πρωτογενούς παραγωγής αλλά και της μεταποίησης, κατευθείαν από την πρωτογενή παραγωγή και χωρίς αισχροκέρδεια, στον Έλληνα καταναλωτή. Παράλληλα, θα αποδείξουμε πως δεν χρειαζόμαστε διεθνείς «προστάτες», που με τα πολυκαταστήματά τους, ελέγχουν την τσέπη μας και φυσικά κατευθύνουν και τις καταναλωτικές μας επιλογές σε εισαγόμενα προϊόντα, αμφιβόλου ποιότητας και σε απαράδεκτες τιμές.

Κεντρικός μας στόχος, να μην πεινάσει κανείς, στις δύσκολες εποχές που έρχονται. Παράλληλα, να προχωρήσουμε επιτέλους σε αυτό που από το 1957 για παράδειγμα δρομολόγησαν οι Ολλανδοί, με το κεντρικό σύστημα διαχείρισης των αγροτικών τους προϊόντων. Με συνέπεια, να ελέγχουν με τα χαμηλής ποιότητας προϊόντα τους, τις αγορές της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης.

Κανείς μας δεν πείθεται από τα παραμύθια του Σκανδαλίδη, για «δημοπρατήρια» και άλλα «πράσινα άλογα» του νεοταξικού, ακροδεξιού ΠΑΣΟΚ. Η «συμβολαιακή γεωργία» που ετοιμάζουν οι εκφραστές της παγκόσμιας διακυβέρνησης του ΓΑΠ, θα είναι το τελειωτικό χτύπημα στον ήδη εξαθλιωμένο Έλληνα αγρότη και στον έλεγχο της εθνικής, πρωτογενούς παραγωγής. Απαντάμε τώρα, απαντάμε σήμερα στους νεοταξίτες. Με επιστροφή στην κοινωνία της αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας.

Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά: Πατριωτικά.

Τα πάντα όλα ελληνικά!

ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Το σχέδιο να ξεκληριστεί η αγροτιά ολοκληρώνεται το 2013

Πως είμαστε, που φτάσαμε και που θα καταντήσουμε

Αναρωτήθηκε ποτέ κανένας πώς γίνεται στο χωριό μας με τις απέραντες αγροτικές και κτηνοτροφικές εκτάσεις να τρώμε κρέας από αγελάδες Βουλγαρίας, τα ντόπια μαγαζιά να χρησιμοποιούν σπορέλαιο και ηλιέλαιο για τις ανάγκες τους;
Σκέφτηκε άραγε κανένας πώς έφτασε το χωριό μας που μέχρι μερικά χρόνια είχε πρωτοφανή οικοδομική δραστηριότητα, που γνώριζε μια οικονομική άνεση ικανή να εξασφαλίσει στους κατοίκους του μια ικανοποιητική διαβίωση, σήμερα καταντήσαμε ώστε η ανέχεια, η έλλειψη χρημάτων και προοπτικής να έχει ξεκληρίσουν αγροτικό και κτηνοτροφικό κόσμο;

Μπήκε σε προβληματισμό κάποιος να αναρωτηθεί γιατί μια βραδινή περατζάδα από έναν καφενέ στοιχίζει δυο δοχεία γάλα; Ότι έναν καφέ στο Rokcy πρέπει να τον πληρώσεις με δυο κιλά λάδι άσσο;

Οι απαντήσεις στα παραπάνω είναι απλές. Διαχρονικά οι κυβερνήσεις μας, υπακούοντας στις εντολές της Ε.Ε., και εφαρμόζοντας την ΚΑΠ (Κοινή Αγροτική Πολιτική) έχουν θέση σε εφαρμογή το σχέδιο να ξεκληριστούν οι ξωμάχοι της γης, να συγκεντρωθεί η παραγωγή αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων σε ελάχιστα χέρια ντόπιων και ξένων καπιταλιστών που θα συγκεντρώνουν αμύθητα κέρδη.

Και οι εφαρμογή αυτού του σχεδίου έχει προχωρήσει εδώ και χρόνια με καταλυτική ημερομηνία το 2013, τότε που κόβονται με το μαχαίρι όλες οι Κοινοτικές επιδοτήσεις.

Τα αποτελέσματα αυτού του σχεδίου είναι ήδη ορατά στην χώρα μας.
Κατά 171.300 μειώθηκε ο αριθμός των αγροτών στο διάστημα 2000 - 2009. Δηλαδή, μέσα σε εννέα χρόνια έφυγε από τη μέση το ένα τέταρτο των αγροτών! Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, ο αριθμός των αγροτών το 2000 ήταν 700.900 και το 2009 έπεσε στους 526.600. Πρόκειται για μια μεγάλη μείωση της τάξης του 24,5%! Με άλλα λόγια, η μείωση αυτή σημαίνει 19.000 αγρότες το χρόνο λιγότεροι!

Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι στο νησί μας όπως άλλωστε σε όλη την Ελλάδα είναι ότι δεν υπάρχει αγροτικό και κτηνοτροφικό κίνημα ικανό να αντιδράσει και να αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη.

ΠΗΓΗ: http://sgiakalis.blogspot.com/2011/01/blog-post_11.html (το βρήκα εδώ)

Διευρύνεται συνεχώς η ψαλίδα τιμών παραγωγού - καταναλωτή. Μεγάλοι κερδισμένοι οι «νονοί» και οι πάσης φύσεως μεσάζοντες, ενώ χαμένοι είναι αγρότες και καταναλωτές

Ληστρικές τιμές επικρατούν στην αγορά, καθώς οι καταναλωτές πληρώνουν τα τρόφιμα ακριβότερα έως και 1.550% (!) σε σχέση με τις τιμές που εισπράττουν οι αγρότες. «Νονοί» και πάσης φύσεως μεσάζοντες οι μεγάλοι κερδισμένοι, ενώ και οι ίδιοι οι αγρότες, παρ’ όλη την ακρίβεια που επικρατεί στην αγορά, βλέπουν το εισόδημά τους να... καταρρέει: Το πραγματικό εισόδημα των Ελλήνων αγροτών μειώθηκε φέτος κατά 4,3% σε σχέση με το 2009, ενώ στις άλλες χώρες της ΕΕ-27 αυξήθηκε έως και 12,3%.

Ανησυχητικό είναι, όπως επισημαίνει με δηλώσεις του στο «Εθνος» ο γενικός διευθυντής της ΠΑΣΕΓΕΣ Γιάννης Τσιρώνης, πως διευρύνεται συνεχώς η ψαλίδα τιμών παραγωγού - καταναλωτή σε μια σειρά βασικών προϊόντων διατροφής, όπως προέκυψε από πρόσφατη έρευνα της ΠΑΣΕΓΕΣ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του πίνακα που ακολουθεί προκύπτει εξαιρετικά μεγάλη διαφορά τιμών στα δημητριακά (από 500% έως 1.550%), στα ζυμαρικά (760%), στο κρασί (750%), στο ρύζι (660%) και ακολουθεί μια σειρά προϊόντων με άνοιγμα ψαλίδας από 170% έως 530%. Είναι χαρακτηριστικό ότι τον Δεκέμβριο του 2010, σε σχέση με αντίστοιχη έρευνα τον Νοέμβριο του 2008, η ψαλίδα τιμών διευρύνθηκε στα περισσότερα από τα 28 είδη διατροφής που παρακολουθεί συστηματικά η ΠΑΣΕΓΕΣ, με εξαίρεση ορισμένα οπωροκηπευτικά.

Τα ρεκόρ ακρίβειας
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι οι Ελληνες καταναλωτές να πληρώνουν ακριβότερα σε σχέση με τις τιμές που... απολαμβάνουν οι παραγωγοί:

Το ψωμί κατά 652%, το κρασί (χύμα) κατά 375%, τα μαρούλια 270%, τις ελιές Καλαμών 144%, το μέλι 114%, το χοιρινό κρέας 109%, το τυρί φέτα 67%, το κοτόπουλο 50% κ.λπ.

Η ΠΑΣΕΓΕΣ διευκρινίζει τα εξής αναφορικά με την έρευνά της:

Οι τιμές καταναλωτή προέκυψαν μεσοσταθμικά από τον δικτυακό τόπο (e-prices.gr) της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου και από καταστήματα λιανικής πώλησης.

Οι τιμές παραγωγού προήλθαν μεσοσταθμικά από αντιπροσωπευτικές παραγωγικές περιοχές στα αντίστοιχα προϊόντα.

Για ορισμένα προϊόντα λήφθηκε υπόψη η αναλογία πρώτης ύλης που απαιτείται ανά κιλό προϊόντος, ως εξής: Ενα κιλό φέτας απαιτεί 4 κιλά πρόβειου γάλακτος, ένα κιλό γραβιέρας απαιτεί 9 κιλά αγελαδινού γάλακτος, ένα κιλό ζάχαρης απαιτεί 6,5 κιλά τεύτλων εσοδείας 2010 ή 7,5 κιλά τεύτλων εσοδείας 2008, ένα κιλό κρασιού απαιτεί 1,43 κιλά κρασοστάφυλων, ένα κιλό μακαρονιών απαιτεί 1,54 κιλά σκληρού σίτου, ένα κιλό λευκασμένου ρυζιού απαιτεί 1,75 κιλά αναποφλοίωτου ρυζιού, ένα κιλό ψωμιού απαιτεί 1,06 κιλά μαλακού σίτου και ένα κιλό αλευριού απαιτεί 1,43 κιλά μαλακού σίτου.

Οσον αφορά το αγροτικό εισόδημα στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία της Γιουροστάτ που μετέδωσε το ΑΠΕ - ΜΠΕ: Το αγροτικό εισόδημα στην Ελλάδα το 2010 είναι στο 85,8% του μέσου κοινοτικού σε σχέση με το 2005 και στους «27» είναι στο 110%.

Οι σημαντικότερες μειώσεις του αγροτικού εισοδήματος σημειώθηκαν σε Ρουμανία και Μ. Βρετανία (από -8,2%), Ελλάδα (-4,3%) και Ιταλία (-3,3%). Οι σημαντικότερες αυξήσεις σημειώθηκαν σε Δανία (+54,8%), Εσθονία (+48,8%) και Ιρλανδία (+39,1%).

Χαρ. Αναγνωστόπουλος - Χρ. Κολώνας
απο το Έθνος

Την ίδια ώρα:


Μια απλή αλήθεια έµαθε πρόσφατα η δηµοσιογράφος Φράνσις Μουρ Λαπέ σε έναταξίδι της στη Βραζιλία: πως η πείνα δεν προκαλείται από την έλλειψητροφίµων, αλλά από την έλλειψη δηµοκρατίας.

Στο Μπέλο Οριζόντε µια πόλη 2,5 εκατ. κατοίκων, ένας στους δέκα ζούσε κάποτε µέσα στην απόλυτη φτώχεια και ένα στα πέντε παιδιά έπεφταν στο κρεβάτι πεινασµένα. Ωσπου ένας δήµαρχος αποφάσισε να κηρύξει τα τρόφιµα δικαίωµα του πολίτη. Με την ιδέα πως η τροφή είναι δικαίωµα και µε σύνθηµα «Οποιος είναι πολύ φτωχός για να αγοράσει τρόφιµα, δεν σηµαίνει πως είναι παρακατιανός πολίτης», ο δήµαρχος Πέτρους Ανανίας ξεκίνησε πριν από µερικά χρόνια τον πόλεµό του ενάντια στην πείνα. Καθάρισε την αγορά από τους µεσάζοντες και τους µεταπράτες και έφερε σε άµεση επαφή τους αγρότες και τους παραγωγούς µε τους καταναλωτές. Τους υποχρέωσε µάλιστα να πηγαίνουν κάθεΣαββατοκύριακο µε τα φορτηγά τους στις φτωχογειτονιές κι έτσι όλοι οι φτωχοί της πόλης του απέκτησαν πρόσβαση σε φθηνά και υγιεινά τρόφιµα. Ο δήµαρχος όµως δεν αρκέστηκε µόνο σε αυτό.

Ανοιξε τρία µεγάλα λαϊκά εστιατόρια που σήµερα εξυπηρ ετούν 12.000 άτοµα την ηµέρα και σερβίρουν κυρίως τοπικά προϊόντα έναντι 50σεντ το γεύµα.Ανάµεσα στους πελάτες τους µπορεί κανείς να διακρίνειπαππούδες και εγγονούς, νεαρά ζευγάρια, µαµάδες µε τα µωρά τους, υπαλλήλους και εργάτες. Αλλοι τους είναι ντυµένοι µε κοστούµια κι άλλοι φτωχικά. Κανείς τους δεν χρειάζεται να αποδείξει πως είναι φτωχός για να φάει εκεί, αν και το 85%των πελατών είναιπράγµατι φτωχοί. Το «στίγµα» όµως σβήνεται από την ανάµεικτη ταξική προέλευση της πελατείας. Και σαννα µην έφταναν όλα αυτά, η δηµοτική αρχή παρέχειµε δικά της έξοδα συσσίτια για τα σχολεία της πόλης.

Τι βλέπουµε ύστερα από αυτές τις δηµοτικές πρωτοβουλίες; Μέσα σε µόλις µία δεκαετία, η βρεφική θνησιµότητα στο Μπέλο Οριζόντε, που οφειλόταν κυρίως στην πείνα, περιορίστηκε στο µισό. Και σήµερα, το 40% του πληθυσµού της πόλης ωφελείται από αυτά τα µέτρα. Πόσο κοστίζουν; ∆έκα εκατοµµύρια δολάρια ετησίως, µόλις το 2% του δηµοτικού προϋπολογισµού, δηλαδή 1 σεντ την ηµέρα για κάθε δηµότη της πόλης. Πίσω από αυτήν την προσπάθεια, η Αντριάνα Αράνια, συνεργάτιδα του δηµάρχου, βλέπει µια «νέα κοινωνική νοοτροπία», µια επίγνωση πως «όταν όλοι έχουν τροφή, όλοι οι δηµότες ωφελούνται, στην υγεία, στην παιδεία και σε πολλά άλλα».

«Ηξερα πως υπήρχε πολλή πείνα», εξοµολογείται η Αράνια στην Φράνσις Μουρ Λαπέ. «Αυτό που µε στεναχωρεί, είναι πως δεν ήξερα πόσο εύκολο ήταν να τη νικήσουµε». Στην πόλη που νίκησε την πείνα, δεν θα βρει σήµερα κανείς ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια.

Από "Τα Νέα"


ΠΗΓΗ: Ciaoant1

Μερικές ιδέες για να σώσουμε την Ελληνική Γη (και οικονομία). Το Πελίτι, το Slow Food και οι Ιταλοί

"Αντί να στενοχωριέσαι για το σκοτάδι άναψε ένα φως"

Αυτό είναι το moto της Εναλλακτικής κοινότητας ΠΕΛΙΤΙ, της σημαντικότερης οργάνωσης στην Ελλάδα, στο θέμα της συλλογής, διάδοσης και διάσωσης των ντόπιων ποικιλιών. Επίσης ασχολείται και με την καταγραφή των αυτόχθονων αγροτικών ζώων, τη διοργάνωση εξερευνητικών αποστολών, τη δωρεάν διανομή σπόρων σε καλλιεργητές, την ανταλλαγή Αγαθών και Υπηρεσιών Χωρίς Χρήματα, και γενικότερα την προώθηση της ιδέας της κοινότητας, και της αρμονικής συνύπαρξης ανθρώπου και φύσης,. Όπως λένε και οι ίδιοι στην ιστοσελίδα τους:

Ξεκινάμε από την άποψη ότι όλοι μας φέρουμε ευθύνη γι' αυτά που γίνονται σε προσωπικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Εμείς οι ίδιοι οδηγούμε τα γεγονότα με τη στάση και τη σκέψη μας. Κατά συνέπεια ο καθένας μας κρατάει ένα μέρος από τη λύση των προβλημάτων σε προσωπικό και σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν είμαστε θύματα καταστάσεων ούτε φταίνε οι άλλοι γιa αυτά που ζούμε εμείς. Εστιάζουμε την προσοχή μας στα θετικά πράγματα που γίνονται και αυτά ως δια μαγείας αυξάνουν.

Δε γνωρίζουμε τι είναι το καλό και τι το κακό. Δε γνωρίζουμε γιατί γίνονται κάποια γεγονότα. Αν δούμε τα πράγματα μέσα στην πορεία του χρόνου, αυτό που σήμερα είναι πόνος αύριο θα είναι χαρά και μετά μπορεί να είναι πάλι πόνος και ούτω καθεξής. Δεν έχει σημασία η κοινωνική ή η οικονομική μας θέση. Η σκέψη μας είναι πολύ δυνατή και αρκετή για να κατευθύνει τα πράγματα. Όλοι μαζί έχουμε ακόμη πιο μεγάλη δύναμη. Το σημαντικό δεν είναι να βλέπουμε τι κάνουν οι άλλοι αλλά τι κάνουμε εμείς. Το πρόβλημα δεν είναι αν θα βγει στην αγορά ένα καινούριο προϊόν. Το ζήτημα είναι αν θα το στηρίξουμε ή όχι. Οι πολυεθνικές κάνουν τη δουλειά τους κι εμείς τη δική μας. Δεν καταναλώνουμε και δεν στηρίζουμε τα προϊόντα που καταστρέφουν το περιβάλλον. Δεν πολεμάμε με κανέναν έξω από μας, αυξάνουμε τη συνειδητότητά μας και αυτό είναι αρκετό για να φέρει τεράστιες αλλαγές.

Το παρακάτω βίντεο, μεταξύ άλλων, παρουσιάζει τη δουλειά που γίνεται στην Εναλλακτική κοινότητα ΠΕΛΙΤΙ.....

Η Terra Madre είναι η παγκόσμια συνάντηση της γαστρονομικής κοινότητας που ξεκίνησε από το κίνημα Slow Food στο Τορίνο της Ιταλίας το 2004. Δίνει την ευκαιρία σε μικρής κλίμακας αγρότες και παραγωγούς τροφίμων να συναντηθούν με μάγειρες, ακαδημαϊκούς και νέους ανθρώπους για να συζητήσουν πώς θα βελτιώσουν συνεργατικά τις διατροφικές συνήθειες και πώς θα παράγουν τρόφιμα με βιώσιμο, υγιεινό, καθαρό και δίκαιο τρόπο. Μετά την πρώτη εκείνη συνάντηση, πολλές άλλες εκδηλώσεις έχουν πραγματοποιηθεί σε διεθνές και εθνικό επίπεδο, με αποτέλεσμα τη δημιουργία δράσεων που προωθούν την ανταλλαγή γνώσεων στον κόσμο.

Μια εκδήλωση "ομπρέλα" του κινήματος είναι η Terra Madre Day που φέτος γιοράζεται στις 10 Δεκεμβρίου σε όλο τον κόσμο.

Μέχρι τώρα έχουν ανακοινωθεί 919 εκδηλώσεις παγκοσμιώς και απο αυτές οι 310 αφορούν τη Νότια Ευρώπη. Δείτε τη Λίστα των εκδηλώσεων

Όπως θα δείτε σην Ελλάδα διοργανώνεται μόνο ...ΜΙΑ εκδήλωση (στο ΠΕΛΙΤΙ).


Είναι μάλλον γιατί δεν έχουμε αρκετά καλά προϊόντα....

(Πηγή)

Αντίθετα οι Ιταλοί που είναι μανούλες στο marketing των τοπικών τους προϊόντων, της Ιταλικής κουζίνας και του γαστρονομικού τουρισμού έχουν πέσει με τα μούτρα στη δουλειά...

Τα αποτελέσματα που φέρνουν είναι ορατά παντού. Ιταλικά εστιατόρια σε καθε γωνία, παρμεζάνα, προσιούτο, επσρεσσο, μαρτινι, μοτσαρελα, σαμπουκα, το τοπίο της Τοσκάνης κλπ κλπ έχουν κατορθώσει να είναι συνώνυμα της ποιότητας, της ιταλικής φινέτσας  του καλού - ποιοτικού φαγητού, της καλοπέρασης, της Dolce Vita κλπ κλπ.

Μέχρι και Μποτρίνι ήρθε για να μας διδάξει εστιατοριακή τέχνη στην τελική...

Απλά οι άνθρωποι καταλαβαν το αυτονόητο. Όταν έχεις μια χώρα με ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ ΦΥΣΗ που μπορεί να συνδυάσει τον πλούσιο πολιτισμό της, με τα ποιοτικά της αγροτικά προϊόντα, τότε τα κάνεις όλα ένα ΠΑΚΕΤΟ και τα προωθείς στις παγκόσμιες αγορές με την ταμπέλα ITALY ή HELLAS κοκ...

Δεν και πολλές οι χώρες που μπορούν να το κάνουν αυτό στην Ευρώπη.... Μόνο οι Μεσογειακές χώρες είναι σε αυτή τη θέση.

Και ειδικά εμείς εδω στην Ελλάδα έχουμε περισσότερους λόγους να το κάνουμε, μιας και οι πρώτες ύλες, τα προϊόντα και η ελληνική φύση είναι, πως να το κάνουμε, ποιοτικότερα των άλλων χωρών της Μεσογείου.


Άσχετα αν οι Ιταλοί πχ το λάδι που προβάλλουν ως Ιταλικό, το αγοράζουν απο έλληνες παραγωγούς και το αναμειγνύουν με δικό τους προκειμένου να ρίξουν τη οξύτητα του (το ίδιο κάνουν και οι Ισπανοί.....).

Ρωτήστε οποιονδήποτε ελαιοπαραγωγό στην Ελλάδα να σας πει ποιοί είναι οι χονδέμποροι που αγοράζουν τις ελληνικές ελιές...

Τα ελληνικά τρόφιμα όλο και πιο δύσκολα βρίσκουν θέση στα ράφια των σούπερ μάρκετ, που έχουν περάσει σε ξένες πολυεθνικές (οι πέντε μεγαλύτερες ελέγχουν το 50% της κατανάλωσης). Τα ελληνικά κοτόπουλα, για παράδειγμα, που είναι ακριβότερα και -συνήθως- καλύτερης ποιότητας από τα εισαγόμενα (μεγαλώνουν μέσα σε 60 ημέρες σε αντίθεση με τα ευρωπαϊκά που μεγαλώνουν σε 40 μέρες) δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τα εισαγόμενα στην τιμή. Ακόμη και φασόλια και φακές, εν γένει όσπρια, έχουμε πάψει να καλλιεργούμε. Εισάγουμε πλέον τα πάντα. Ακόμη και αυτά που παράγουμε σε αφθονία. Πατάτες, κρεμμύδια, πορτοκάλια, φιστίκια, λάδι (δεκάδες χιλιάδες τόνους κάθε χρόνο). Εξάγουμε χύμα λάδι σε πολύ χαμηλή τιμή και το εισάγουμε ξανά, σε μίγματα, σε ιταλική ή ισπανική συκευασία, σε πολλαπλάσια τιμή. Η αγορά είναι ανοιχτή, δεν υπάρχει εξαγωγική στρατηγική, σχέδιο προώθησης των ελληνικών προϊόντων και κυριαρχεί αυτός που πουλάει φθηνότερα. (ΠΗΓΗ)

Για το τέλος ένα μάλλον θετικό νέο απο τη χώρα μας:
Ξανάρχονται τα συνεταιριστικά σούπερ μάρκετ 

Να δούμε.

Θα κατορθώσουμε ΜΙΑ ΦΟΡΑ να δουλέψουμε συνεργατικά και να βάλουμε το συλλογικό συμφέρον πάνω απο το ατομικό (ή κομματικό);

Υπάρχουν και στην Ελλάδα φωτεινά παραδείγματα. (Βλέπε πχ τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Ζαγοράς Πηλίου που παράγει τα μήλα ΖΑΓΟΡΙΝ).

(Επίσκεψη στον Συνεταιρισμό είχε κάνει και ο ο Δ Ν Τσίμας: Δείτε ΕΔΩ και την εκπομπή Αγρότες πέρα από τα μπλόκα)

Ή θα αφήσουμε την Ελληνική Γη, τους αγρότες και το μέλλον της ελληνικής οικονομίας στο έλεος των "αγορών".

Την Αγροτική Τράπεζα ήδη τη βλέπουν σα λουκούμι.... 

Τι θα γίνει αν επιστρέψουμε στη Δραχμή;

...Υπάρχει περίπτωση να βγούμε απο το Ευρώ; 

...Θα επιστρέψουμε στη Δραχμή;

...Ποιές θα είναι οι επιπτώσεις για τη χώρα μας και εμάς;

Σε ενα παγκόσμιο τοπίο που κυριαρχείται απο αβεβαιότητα, αστάθεια, φόβο για το μέλλον, και πάνω απ' όλα απο τους ανταγωνισμούς των ισχυρών για την παγκόσμια οικονομική κυριαρχία, οι προβλέψεις για το μέλλον γίνονται ολοένα πιο δύσκολες και αμφίβολες.

Ένα απο τα πιθανά (και αισιόδοξα) σενάρια περιγράφεται στο κείμενο:

ΔΡΑΧΜΗ... Η μεγάλη τρομοκράτισσα

Η κεντρική του ιδέα στο παρακάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα: 

Αυτό, το οποίο φοβούνται όλοι αυτοί, είναι η ΔΡΑΧΜΗ. Γιατί τους φοβίζει η Δραχμή και όχι το Λέβ, το Φιορίνι το Ζλότι ή η Κορώνα; Γιατί η Δραχμή "ακουμπάει" στη Μεσόγειο. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημά τους. Ό,τι "ακουμπάει" στη Μεσόγειο, γίνεται "καταλύτης" οικονομικών εξελίξεων. Μια Δραχμή της Μεσογείου απειλεί το Ευρώ, το οποίο ακουμπάει κατά κύριο λόγο στη βιομηχανία της Βορείου Ευρώπης. Η Μεσόγειος αποδίδει χρυσάφι, είτε λειτουργεί η οικονομία είτε όχι, ενώ το Ευρώ, για να είναι ισχυρό, πρέπει να υπάρχει παραγωγή. Η Μεσόγειος δίνει μεροκάματο σε κάποιον, ακόμα κι αν αυτός κάθεται σταυροπόδι σε κάποια αμμουδιά, ενώ η βιομηχανία δίνει μεροκάματο μόνον σε κάποιον που ιδρώνει πάνω σε έναν τόρνο.

Η Κρήτη, η Κέρκυρα, η Ρόδος ή η Μύκονος μπορεί στη φαντασία του κόσμου να είναι παραμυθένια νησιά, αλλά στην οικονομία της αριθμητικής είναι μορφές κεφαλαίου. Κεφαλαίου μεγάλης οικονομικής απόδοσης, η οποία είναι μετρήσιμη. Όμως, όταν κάτι είναι μετρήσιμο, είναι ταυτόχρονα και συγκρίσιμο. Άρα η Κρήτη, η Κέρκυρα και τα άλλα τα νησιά στον "Πλανήτη" της οικονομίας εκτός από όμορφοι τουριστικοί προορισμοί είναι και γίγαντες του κεφαλαίου, όπως είναι η Siemens, η Coca-Cola ή η Heinz. Όποιος κατέχει αυτό το κεφάλαιο, δεν κινδυνεύει στον αγώνα της επιβίωσης. Αυτό είναι το πρόβλημα κάποιων. Το κεφάλαιο της Μεσογείου. Το καλύτερο και πιο αποδοτικό κεφάλαιο δίπλα στην πλουσιότερη αγορά του Πλανήτη. Αυτή είναι η δύναμη της Μεσογείου. Η Μεσόγειος εισπράττει ό,τι υπάρχει —είτε πολύ είτε λίγο— στις τσέπες του κόσμου, ενώ η παραγωγή εισπράττει μόνον όταν υπάρχει οικονομική λειτουργία.

Όλο το κείμενο στο ΕΑΜ Β  

Η σταδιακή καταστροφή της αγροτικής παραγωγής, με επιδότηση της ΕΕ

Τραγωδία: δεν πιάσαμε ούτε την ποσόστωση, στο γάλα!

 

Εν πρώτοις, φαίνεται για μια είδηση, που δεν της δίνει κανείς σημασία.

Κι όμως! Είναι από τις σημαντικότερες ειδήσεις, που ακούσαμε τον τελευταίο καιρό. Είδηση με ουσία για ένα θέμα, που πρέπει να μας προβληματίσει όλους.

 

Η Ελλάδα έχει όριο παραγωγής (ποσόστωση) από την Ε.Ε. περίπου 850.000 τόνους. Η Ε.Ε. υποστηρίζει το ελληνικό γάλα, μέχρι. αυτό τον όγκο παραγωγής.

 

Η λέξη ποσόστωση, μπήκε στη ζωή μας, τη δεκαετία του '90, όταν η ΕΟΚ άρχισε να βάζει περιορισμούς στην επιδοτούμενη αγροτική παραγωγή, με την αναθεώρηση της ΚΑΠ, ώστε να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα και οι διεθνείς οικονομικές σχέσεις των κρατών-μελών με τα υπόλοιπα κράτη της γης.

 

Έτσι, ενώ η Ελλάδα, παρήγαγε (και ζούσε πολύς κόσμος από αυτό) εξαιρετικά καπνά, αυτά λόγω των ποσοστώσεων, έφτασαν να αποτελούν "είδος προς εξαφάνιση".

 

Στις αρχές της δεκαετίας του ΄80, η Ελλάδα παρήγαγε πάνω από 500.000 τόνους καπνά ετησίως και στην παραγωγή απασχολούνταν πάνω από 100.000 οικογένειες.

Το 1999 η εθνική ποσόστωση ήταν  126.459 τόνοι.

Το 2004 η παραγωγή ήταν 112.000 τόνοι και οι οικογένειες μειώθηκαν σε 50.600.

Φέτος, δεν ζουν από τον καπνό, παραπάνω από 10.000 οικογένειες.

Μέσα σε 20 χρόνια, το 90% και πλέον των αγροτών, εγκατέλειψε την παραγωγή καπνού, που κάποτε χαρακτήριζε ολόκληρη σχεδόν τη Μακεδονία και τη Θράκη. Πολλοί από εσάς που διαβάζετε αυτό το άρθρο, θα θυμηθείτε ίσως, ότι κάαααααποτε, κάνατε καπνά. Μακρινή ανάμνηση, έτσι;

Αλλά, ας ξαναγυρίσουμε στο γάλα:

Το 2009, η ποσόστωση ήταν 850.000 τόνοι και δεν καλύψαμε ούτε αυτόν τον όγκο.

Επιπλέον, αντί να εξάγουμε, εισάγουμε το 35% του φρέσκου γάλακτος, που καταναλώνουμε !

Δεν έχουμε ούτε γεωργία, ούτε κτηνοτροφία, ούτε ελαφριά βιομηχανία, ούτε βαριά βιομηχανία, ούτε παραγωγή, ούτε εργοστάσια, ούτε υπηρεσίες, ούτε κατασκευές, ούτε παρών, ούτε μέλλον.,

Το μόνο που μας έμεινε, είναι κάτι θλιβερά κομματόσκυλα, που περνούν τη μέρα τους, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν την αχρηστίλα των κομμάτων στα οποία "ανήκουν". Με αυτούς θα πορευτούμε το υπόλοιπο του βίου μας στην Ελλάδα. Με τους κομματικούς στρατούς των φανατισμένων, αλλά πάντα χρήσιμων ηλιθίων, που νοιώθουν την ανάγκη να συμμετέχουν στα κοινά, μόνο όταν βλέπουν ότι ο "αρχηγός" ρετάρει....Εθελουσίως, βλάκες!

 

ΠΗΓΗ: TAXALIA

Τα σαλόνια αποφασίζουν για τ' αλώνια.

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΑΥΛΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΑΛΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΘΕΡΜΑΙΝΟΜΕΝΕΣ ΠΙΣΙΝΕΣ, ΤΑ ΕΠΙΠΛΑ ΜΠΑΡΟΚ, ΤΑ ΓΚΑΡΑΖ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΕΡΑΡΙ, ΤΙΣ ΝΤΟΥΛΑΠΕΣ ΦΟΡΤΩΜΕΝΕΣ ΜΕ ΜΑΝΤΗΛΙΑ ΕΡΜΕΣ ΚΑΙ ΔΟΝΗΤΕΣ, ΟΙ "ΕΛΙΤ" ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ. 

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΑ ΚΑΠΗ, ΟΠΟΥ Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΓΡΑΦΕΙ ΤΑ ΕΞΗΣ: 

...."πολλοί φορείς που χρηματοδοτούνται από τους δήμους, όπως π.χ. τα ΚΑΠΗ, θα πρέπει να αναστείλουν ορισμένες δραστηριότητες, όπως π.χ. εκδρομές στο εξωτερικό ή δωρεάν διακοπές, για μία πενταετία, έως ότου αποκατασταθεί η δημοσιονομική σταθερότητα στη χώρα."

ΒΓΑΙΝΕΙ Ο ΜΠΟΥΧΕΣΑΣ Ο ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΛΕΕΙ:

 “το κράτος ξοδεύει πολλά για τη μεταφορά των μαθητών των απομακρυσμένων περιοχών και ότι καλό θα είναι να γίνουν περικοπές.”
Και τι να κάνουμε; Να μαζευτούμε 10 εκατομμύρια στην Αθήνα για να γλυτώσουμε, κάποια ευρώ;

Στέκει καλά ο άνθρωπος;

Ερήμωσε η ύπαιθρος, έμειναν κάποιοι λίγοι ΖΩΝΤΑΝΟΙ πίσω, να τους μεταφέρουμε και αυτούς στις μεγαλουπόλεις – τέρατα; Γιατί ήδη τους παππούδες της υπαίθρου, με το κόψιμο των συντάξεων και των φαρμάκων!!! με το ένα πόδι στον τάφο τους έχουμε.

Αντί λοιπόν ο αγρότης που μένει έστω 20χλμ, από την κωμόπολη στην οποία πηγαίνουν τα παιδιά του σχολείο και μέχρι τώρα πήγαιναν είτε με ναυλωμένο ταξί, είτε με λεωφορείο, να πάει το πρωί στο χωράφι του, ή ο κτηνοτρόφος στα ζωντανά του, θα αναγκάζεται να πηγαίνει τα παιδιά στο σχολείο. Λες και ο αγρότης ή ο κτηνοτρόφος έχουν ωράριο. Χαράματα σηκώνονται, απόγευμα γυρίζουν. Όχι αυτοί που έμαθαν να ζουν με επιδοτήσεις, και από τα έτοιμα, αλλά οι ΖΩΝΤΑΝΟΙ αγρότες, αυτοί οι τίμιοι άνθρωποι που έστω και λίγοι, υπάρχουν ΚΑΙ σήμερα.

Και το μεσημέρι κατάκοπος, ΑΝ προλαβαίνει, θα πηγαίνει να τα πάρει. Είναι λογική αυτή; Υπάρχει ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΠΟΥ ΣΩΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΨΕΙ ΑΥΤΗΝ ΠΡΟΝΟΙΑ ; Αν μας βρείτε ΕΝΑ, εμείς τα παίρνουμε πίσω.

Εμείς υποστηρίζoυμε ότι.

Αν θέλουμε να βγει η Ελλάδα από την κρίση, θα πρέπει να υπάρξει ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ του κόσμου στην ύπαιθρο. Από εκεί θα έρθει η πρώτη και σοβαρή ανάπτυξη. Από την καλλιέργεια της γης μας! Από την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας. Είναι δυνατόν η Ελλάδα να εισάγει πορτοκάλια, μήλα και λεμόνια (και όχι μόνον!!!);;; Αυτή η ευλογημένη γη να είναι εδώ και πολλά χρόνια τόσο παρατημένη;

Όλα τα άλλα που λένε, θα έρθει ανάπτυξη το 2012, το 2013 κλπ, είναι κουραφέξαλα.
Μηδέν από μηδέν = μηδέν εις το πηλίκιον. Με ευχές δεν υπάρχει ανάπτυξη. Μόνο παροχή υπηρεσιών θα πουλάς και αυτό το μοντέλο έχει πεθάνει.

Το ποιος είναι ο σκοπός, όλων αυτών των “μέτρων” μέρα με τη μέρα, γίνεται ολοένα και πιο κατανοητός από τη μεγαλύτερη μερίδα των Ελλήνων. Για αυτό να έχετε το νου σας.
Εκτός και αν θέλετε να γίνει αυτό που είπε ο κ. Πρωθυπουργός. Θέλετε να το θυμίσουμε; Κάτι για … πέτρες έλεγε…

ΠΗΓΗ: http://ypotheto.blogspot.com/2010/10/blog-post_6968.html

απο το Olympia

Οι Μηχανές του Πολέμου: Blackwater, Monsanto και Bill Gates

Machines of War: Blackwater, Monsanto, and Bill Gates
14.10.2010
Silvia Ribeiro, La Jornada

A report by Jeremy Scahill in The Nation (Blackwater's Black Ops, 9/15/2010) revealed that the largest mercenary army in the world, Blackwater (now called Xe Services) clandestine intelligence services was sold to the multinational Monsanto. Blackwater was renamed in 2009 after becoming famous in the world with numerous reports of abuses in Iraq, including massacres of civilians. It remains the largest private contractor of the U.S. Department of State "security services," that practices state terrorism by giving the government the opportunity to deny it.

Many military and former CIA officers work for Blackwater or related companies created to divert attention from their bad reputation and make more profit selling their nefarious services-ranging from information and intelligence to infiltration, political lobbying and paramilitary training - for other governments, banks and multinational corporations. According to Scahill, business with multinationals, like Monsanto, Chevron, and financial giants such as Barclays and Deutsche Bank, are channeled through two companies owned by Erik Prince, owner of Blackwater: Total Intelligence Solutions and Terrorism Research Center. These officers and directors share Blackwater.

One of them, Cofer Black, known for his brutality as one of the directors of the CIA, was the one who made contact with Monsanto in 2008 as director of Total Intelligence, entering into the contract with the company to spy on and infiltrate organizations of animal rights activists, anti-GM and other dirty activities of the biotech giant.

Contacted by Scahill, the Monsanto executive Kevin Wilson declined to comment, but later confirmed to The Nation that they had hired Total Intelligence in 2008 and 2009, according to Monsanto only to keep track of "public disclosure" of its opponents. He also said that Total Intelligence was a "totally separate entity from Blackwater."

However, Scahill has copies of emails from Cofer Black after the meeting with Wilson for Monsanto, where he explains to other former CIA agents, using their Blackwater e-mails, that the discussion with Wilson was that Total Intelligence had become "Monsanto's intelligence arm," spying on activists and other actions, including "our people to legally integrate these groups." Total Intelligence Monsanto paid $ 127,000 in 2008 and $ 105,000 in 2009.

No wonder that a company engaged in the "science of death" as Monsanto, which has been dedicated from the outset to produce toxic poisons spilling from Agent Orange to PCBs (polychlorinated biphenyls), pesticides, hormones and genetically modified seeds, is associated with another company of thugs.

Almost simultaneously with the publication of this article in The Nation, the Via Campesina reported the purchase of 500,000 shares of Monsanto, for more than $23 million by the Bill and Melinda Gates Foundation, which with this action completed the outing of the mask of "philanthropy." Another association that is not surprising.

It is a marriage between the two most brutal monopolies in the history of industrialism: Bill Gates controls more than 90 percent of the market share of proprietary computing and Monsanto about 90 percent of the global transgenic seed market and most global commercial seed. There does not exist in any other industrial sector monopolies so vast, whose very existence is a negation of the vaunted principle of "market competition" of capitalism. Both Gates and Monsanto are very aggressive in defending their ill-gotten monopolies.

Although Bill Gates might try to say that the Foundation is not linked to his business, all it proves is the opposite: most of their donations end up favoring the commercial investments of the tycoon, not really "donating" anything, but instead of paying taxes to the state coffers, he invests his profits in where it is favorable to him economically, including propaganda from their supposed good intentions. On the contrary, their "donations" finance projects as destructive as geoengineering or replacement of natural community medicines for high-tech patented medicines in the poorest areas of the world. What a coincidence, former Secretary of Health Julio Frenk and Ernesto Zedillo are advisers of the Foundation.

Like Monsanto, Gates is also engaged in trying to destroy rural farming worldwide, mainly through the "Alliance for a Green Revolution in Africa" (AGRA). It works as a Trojan horse to deprive poor African farmers of their traditional seeds, replacing them with the seeds of their companies first, finally by genetically modified (GM). To this end, the Foundation hired Robert Horsch in 2006, the director of Monsanto. Now Gates, airing major profits, went straight to the source.

Blackwater, Monsanto and Gates are three sides of the same figure: the war machine on the planet and most people who inhabit it, are peasants, indigenous communities, people who want to share information and knowledge or any other who does not want to be in the aegis of profit and the destructiveness of capitalism.

* The author is a researcher at ETC Group

Translated from the Spanish version by:  Lisa Karpova 

ΠΗΓΗ: Pravda

Παράνομη η χρήση θεραπευτικών φυτών με απόφαση της Ε.Ε.

Μια νέα επίθεση των  κερδοσκοπικών φαρμακοβιομηχανιών κατά της υγείας.

Η οδηγία T.H.M.P.D. της Ε.Ε. (Traditional Herbal Medical Product Directive), της οποίας οι κανονισμοί τίθενται σε ισχύ από τον Απρίλιο του 2011, θα σημάνει το τέλος για πολλά συμπληρώματα διατροφής καθώς και για τα θεραπευτικά βότανα.  

Η οδηγία αυτή της ΕΕ, θα αποτελέσει πλήγμα και για τις θεραπείες της εναλλακτικής ιατρικής οι οποίες βασίζονται κυρίως στη χρήση αυτού του είδους θεραπευτικών μέσων, τα οποία έχουν εξάλλου πανάρχαια παράδοση στην αποκατάσταση και διατήρηση της υγείας.

Τα φάρμακα από τη φύση ήταν ανέκαθεν ένα αγκάθι για τις  φαρμακοβιομηχανίες. Είναι τοις πάσι γνωστό εντούτοις πως τα θεραπευτικά φυτά χαρίζουν υγεία. Όταν γίνεται σωστή χρήση δεν έχουν καμία ή μόνο ελαφρές, ακίνδυνες παρενέργειες, και κάθε άτομο μπορεί να τις χρησιμοποιήσει ελεύθερα, μιας και δεν υπόκεινται σε κανόνες …copyright.

Το «πρόβλημα» βρίσκεται μόνο στο ότι δεν μπορούν να γίνουν «κερδοφόρα προϊόντα» για τις φαρμακοβιομηχανίες και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θέλουν να εμποδίσουν την χρησιμοποίησή τους. Ήταν θέμα χρόνου το να δρομολογηθεί η απαγόρευσή τους και να τιμωρείται μάλιστα η ιατρική τους χρήση.

Το απολυταρχικό καθεστώς της διεθνούς κερδοσκοπίας σε όλο του το «μεγαλείο»!

Αυτή είναι η Νέα Ηθική της Νέας Τάξης Πραγμάτων:

«Υπεράνω όλων …ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ»!


ΠΗΓΗ: http://alkimosarchive.wordpress.com/