Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ελευθερία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ελευθερία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

7 Δεκεμβρίου 2014

Άλλα για τα παιδιά μας, άλλα για τα παιδιά τους

Όταν οι αστοί επιμένουν παραδοσιακά για τα δικά τους παιδιά μας, επιβάλλουν "άλλα" για τα παιδιά των υπηκόων. 
"Ελευθερία" / ασυδοσία, σεξουαλική επιλογή, ελευθεριότητα, πρότυπα διάλυσης της οικογένειας.
Τα παιδιά των άλλων να ασκούν το "δημοκρατικό" δικαίωμα να κλείνουν και καταστρέφουν το σχολείο τους, με στόχο την ελάσσονα προσπάθεια, ενώ τα δικά τους σε αυστηρή επιτήρηση να διδάσκονται παραδοσιακές αξίες και να ασκούνται στην μείζονα προσπάθεια.
*Το βιβλίο του Αλντό Ναουρί, «Εκπαιδεύοντας τα παιδιά – Όρια στην παιδική παντοδυναμία», εκδόσεις Κέλευθος, σελ. 46-47
Είναι σαφές:
«Εδώ και αρκετές γενιές οι εύπορες τάξεις δεν φαίνεται να ανησυχούν ιδιαίτερα για την εκπαίδευση των παιδιών τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα παιδιά ή οι έφηβοι αυτών των κοινωνικών στρωμάτων δεν έχουν προβλήματα. Απλώς, τα προβλήματα είναι διαφορετικής φύσης,. [...] Θα ‘λεγε κανείς πως οι λεγόμενες ‘αστικές’ αξίες εξακολουθούν να διαπλάθουν αυτά τα παιδιά σύμφωνα με το πρότυπο μιας οικογενειακής παράδοσης άρρηκτα συνδεδεμένης με την προγονική κληρονομιά και με την τήρηση μιας μορφής πειθαρχίας που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση και που αποσκοπεί στη διατήρηση της συγκεκριμένης κληρονομιάς. [...] Πρόκειται για μια κληρονομιά η οποία τους ανήκει, υπό την προϋπόθεση ότι θα κάνουν ό,τι χρειάζεται
για να φανούν αντάξιά της».

14 Νοεμβρίου 2014

Η κόλαση και ο Παράδεισος δεν είναι αλλού, είναι αλλιώς ...

Οι ίδιες φωτογραφίες μετά από 70 χρόνια.
Με πατημένο το αριστερό κλικ του ποντικιού σύρετε αργά από αριστερά προς τα δεξιά και θα σας αποκαλυφθεί η ίδια φωτογραφία σήμερα.
Εδώ

11 Νοεμβρίου 2014

Ο Γκάντι και ο καθηγητής του

Ο Γκάντι και ο καθηγητής του
-         Ο Γκάντι ήταν σε δυσμένεια από έναν καθηγητή του.  
Βρέθηκαν σε εστιατόριο να τρώνε στο ίδιο τραπέζι.
Καθηγητής: Δεν είναι δυνατόν να τρώνε μαζί γουρούνια με περιστέρια.
Γκάντι: Μην ανησυχείτε σε λίγο θα πετάξω.
-         Ο καθηγητής ρωτά τον Γκάντι:
Αν έβρισκες μια τσάντα γεμάτη σοφία και μια γεμάτη με λεφτά ποια θα έπαιρνες;
Γκάντι: Αυτήν με τα λεφτά.
Καθηγητής: Είδες λοιπόν ότι δίνεις μεγαλύτερη αξία στα λεφτά παρά στην σοφία;
Γκάντι: Κύριε καθηγητά ο καθένας παίρνει ότι του λείπει.
-         Ο καθηγητής διορθώνει τα διαγωνίσματα και γράφει στο τέλος του διαγωνίσματος του Γκάντι «ηλίθιος».
Γκάντι: Κύριε καθηγητά στο διαγώνισμα βάλατε την υπογραφή σας, αλλά ξεχάσατε να βάλετε βαθμό. 

29 Αυγούστου 2014

Περί ελευθερίας - Ντοστογιέφσκι

Ντοστογιέφσκι: «Αδελφοί Καραμαζώφ»
Στάρετς Ζωσιμάς: “Περὶ ελευθερίας”

"Κοιτάξτε τους κοσμικούς, όλον αυτό τον κό­σμο που υψώνεται αλαζονικά πάνω απ' το λαό του Θεού. Δε διαστρέβλωσαν τάχα την μορφή του Θεού και την αλήθεια Του; Έχουν την επιστήμη τους. Μα η επιστήμη μπορεί να εξετάσει μονάχα εκείνα που γίνονται αντιληπτά με τις αισθήσεις. Ο ψυχικός κόσμος, δηλαδή το ανώτερο μισό της ανθρώπινης ύπαρξης, έχει τέλεια εξο­στρακιστεί, αποδιώχτηκε με αλαλαγμούς θριάμβου, ακόμα και με μίσος. Ο κόσμος διακήρυξε την ελευθερία, τον τελευταίο καιρό ι­διαίτερα, και τι έγινε λοιπόν με τούτη την ελευθερία τους; Σκλαβιά μονάχα και αυτοκτονία! Γιατί οι κοσμικοί λένε:

– Έχεις ανάγκες και πρέπει να τις ικανοποιήσεις. Γιατί έχεις τα ίδια δικαιώματα που έχουν και οι πιο εξέχοντες και οι πιο πλού­σιοι. Μη φοβάσαι να τις ικανοποιείς, απεναντίας πρέπει να πολλα­πλασιάσεις τις ανάγκες σου. Αυτό είναι το σημερινό δόγμα του κόσμου. 

Νομίζουν πως αυτό θα πει ελευθερία. Μα τι προκύπτει απ' αυτό το δικαίωμα της αύξη­σης των αναγκών; Στους πλούσιους η απομόνωση και η πνευματική αυτοκτονία, στους φτωχούς ο φθόνος κι ο φόνος γιατί δικαιώματα βέβαια τους δώσανε μα δεν τους δείξανε ακόμα τον τρόπο να ικανο­ποιήσουν τις ανάγκες τους. Λένε πως ο κόσμος συνενώνεται όλο και πιο πολύ, συγχωνεύεται σε μιαν αδελφότητα, γιατί συντομεύονται οι αποστάσεις, και οι σκέψεις μεταφέρονται με τον αέρα. Αλλοίμο­νο.
Μην πιστεύετε σε μια τέτοια συνένωση των ανθρώπων. Έχο­ντας την αντίληψη πως ελευθερία είναι η αύξηση και η γρήγορη ικανοποίηση των αναγκών, διαστρεβλώνουν τη φύση τους, γιατί α­ποχτούν πολλές άσκοπες κι ανόητες επιθυμίες και συνήθειες. Ζούνε για να ζηλεύουν ο ένας τον άλλον, για τις σωματικές απολαύσεις και τις επιδείξεις. Θεωρούν τα γεύματα, τ' αμάξια, τους βαθμούς, τους δούλους-υπηρέτες, τόσο απαραίτητα που είναι έτοιμοι να θυσιάσουν γι' αυτά τη ζωή τους, την τιμή τους και την αγάπη προς τον πλησίον τους. Κι όταν δεν μπορούν να κορέσουν αυτές τις επιθυ­μίες τους, αυτοκτονούν. Όσοι δεν είναι πολύ πλούσιοι, κάνουν τα ίδια. Οι φτωχοί ξεχνούν το ανικανοποίητο και τη ζήλια τους με το κρασί. Μα σύντομα αντί για κρασί θα μεθύσουν με αίμα.

Ἐκεῖ τοὺς ὁδηγοῦν. Καὶ σᾶς ρωτάω λοιπόν: Εἶναι ἐλεύθερος ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος;

Γνώρισα έναν «αγωνιστή της ιδέας» που μου διηγόταν ο ίδιος πως όταν του στέρησαν στη φυλακή τον καπνό, τόσο τον βασά­νισε τούτη η στέρηση που λίγο έλειψε να πάει και να προδώσει την «ιδέα» του, μόνο και μόνο για λίγο καπνό. Κι ένας τέτοιος άνθρω­πος να σου λέει:

– Ἀγωνίζομαι γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα.
Μα πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος σαν κι αυτόν; Και γιατί είναι ικανός; Για μια σύντομη προσπάθεια ίσως, μα για πολύ και­ρό δε θ' αντέξει. Και δεν είναι καθόλου παράξενο που, αντί να κατακτήσουν την ελευθερία, πέσανε στη σκλαβιά κι αντί να εξυπηρετήσουν την αδερφική αγάπη και τη συνένωση των ανθρώπων, πέσανε απε­ναντίας στην ανθένωση και στην απομόνωση, όπως μου 'λεγε στα νιάτα μου ο μυστηριώδης επισκέπτης και δάσκαλός μου. Γι' αυτό και σβήνει όλο και περισσότερο στον κόσμο η ιδέα για την εξυπηρέτηση της ανθρωπότητας, για την αδελφοσύνη και την ακεραιότητα των ανθρώπων. Όποιος ακούει αυτή την ιδέα, την κοροϊδεύει, για­τί πώς μπορεί ο άνθρωπος να απαρνηθεί τις συνήθειές του, πού θα τραβήξει αυτός ο σκλάβος που 'χει τόσο συνηθίσει να ικανοποιεί τις αναρίθμητες ανάγκες του, που αυτός μονάχος του τις έχει εφεύρει; Αυτός έχει απομονωθεί και δεν τον νοιάζει καθόλου για το σύνολο.

Και τι καταφέρανε; Μάζεψαν περισσότερα πλούτη, μα η χαρά τους λιγόστεψε.."

~ Ἀπὸ τὸ βιβλίο Ἀδελφοὶ Καραμαζώφ, τόμος Β΄, τοῦ Φιοντὸρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι

ἐκδ. Γκοβόστη. Μτφρ. Ἄρης Ἀλεξάνδρου.

5 Φεβρουαρίου 2014

Σήκω Έλληνα ...


Όποιοι έχουν πρόβλημα με το τραγούδι, μπορούν -πολύ απλά - να σκύψουν το κεφάλι για να είναι συνεπείς και σε αρμονία με τον εαυτό τους.

13 Απριλίου 2013

Ελεύθερη διακίνηση ιδεών

Αέρας δημοκρατίας στα Ελληνικά Πανεπιστήμια.

5 Απριλίου 2013

Απόδρασεων μενού - ποιος μας φυλάει από τους φύλακες;


Ελικόπτερο με εκκωφαντικό θόρυβο πετάει επί ώρα πάνω από προαύλιο φυλακών. Οι μόνοι που δεν ακούν τον θόρυβο είναι οι φύλακες.
Γιατί δεν το πυροβολούν; Γιατί δεν συλλαμβάνουν αυτόν που προσπαθεί να ανέβει στην ανεμόσκαλα;
Υπάρχουν τελικά φύλακες ή είναι δημόσιου υπάλληλοι γραφείου;
Ποιος θα μας φυλάξει από τους φύλακες;
ΠΗΓΗ

14 Μαρτίου 2013

Ντοκουμέντο 1944


Που να φαντάζονταν αυτοί που πέθαιναν για την Ελληνική σημαία τότε, ότι θα βρίσκονταν σήμερα Ελληνόφωνοι που θα την έκαιγαν με υπερηφάνεια!

12 Μαρτίου 2013

Τα επερχόμενα

Τίποτε δεν έχει τελειώσει. Υπάρχει αναβρασμός. Και εν βρασμώ ψυχής πολλά μπορούν να γίνουν. Ακόμη και εποικοδομητικές καταστροφές. Ας μην διαφεύγει της προσοχής μας ότι άνεργος δεν σημαίνει ανενεργός. Αντίθετα, σημαίνει συσσώρευση δυναμικής ενέργειας, που δεν μπορεί να βρει τον δρόμο της στο κοινωνικό γίγνεσθαι ως όφειλε, και που όταν φθάσει στο κρίσιμο σημείο πίεσης θα προκαλέσει την εκρηκτική διάλυση της χύτρας ταχύτητος η οποία εδώ και κάποια χρόνια τώρα προσπαθεί να μεταποιήσει τις ανθρώπινες ψυχές αυτής της χώρας που τις θεωρεί φυτικά προϊόντα (ίσως επειδή τους άναγκάζει να φυτοζωούν) σε μέλανα ζωμό. Όμως μ' αυτόν τρέφονταν οι Σπαρτιάτες που είχαν το σθένος του μολών λαβέ, του τάν ή επί τάς και γενικότερα της αίσθησης του οριακού του πράγματος και του «ως εδώ και μην παρέκει». Ενδεχόμενο αποτέλεσμα; Να πέσει το οικοδόμημα (και για να πέσει θα πρέπει να δυναμιτισθεί), να φύγουν τα μπάζα και να αρχίσει η ανοικοδόμηση.
Το ετοιμόρροπο μεταπολιτευτικό οικοδόμημα δεν είναι διατηρητέο γιατί είναι εξαμβλωματικό: κακοποίησε την γλώσσα μας, διέφθειρε τα ήθη μας και συνεχίζει να προσβάλλει την αισθητική μας. Οι τελευταίοι έγιναν πρώτοι και οι πρώτοι έσχατοι. Και οι τελευταίοι αντί να αμείβονται με αυτό που πραγματικά τους αναλογεί σε μία πραγματική οικονομία (με μισθό ανειδίκευτου εργάτη) αμείβονται πλουσιοπάροχα ως εκπρόσωποί μας στο κοινοβούλιο (τρομάρα τους και τρομάρα του), εγκαθιδρύοντας έναν οικονομικό παράδεισο δι' εαυτούς και παρατρεχάμενους, έναν καφκικό απρόσιτο «πύργο» περιβαλλόμενο από πτωχοποιημένους ιθαγενείς υπηκόους που ζουν στις καλύβες (του μπαρμπα-Θωμά) μιας αναβράζουσας κοινωνικής κόλασης. Αυτήν την αναστροφή των αξιών ούτε ο Νίτσε δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί όταν ζητούσε επαναξιολόγηση των αξιών.

Ποιών αξιών; Οι άρχοντες του πύργου είναι κυνόμορφοι, κυνόφωνοι και κυνοκέφαλοι. Και συνακόλουθα κυνικοί. Δεν ομιλούν και δεν σκέπτονται. Απλά γαβγίζουν και κάποιοι εξ' αυτών δαγκώνουν λυσσαλέα τον εθνικό και λαϊκό πλούτο που θεωρούν ιδιοκτησία τους, ιδιοποιώντας την περιουσία των υπηκόων τους με την επιβολή επαχθούς και απεχθούς υπερφορολόγησης που ούτε οι Οθωμανοί δεν είχαν ποτέ διανοηθεί να επιβάλουν. Πιο Τούρκοι κι από τους Τούρκους, κατά τα λεγόμενα του Οδυσσέα Ανδρούτσου, όταν το αργυρώνητο φαναριώτικο και εθελόδουλο πολιτικό σύστημα προσπαθούσε να τον εξοντώσει. Οι κύνες βουλεύονται στο Κυνοβούλιο. Τα μεταλλαγμένα πρόβατα, η κάθε Ντόλλυ που τους υφίσταται και υποτάσσεται στις επιταγές τους (πάντα ακάλυπτες φυσικά), βελάζουν ως πρόβατα επί σφαγήν, ως αμνοί του Θεού οι αίροντες την αμαρτίαν του κόσμου (των ακρίδων και τοκογλύφων). Οι λύκοι γύρω τους παραμονεύουν.

Ζούμε το λυκόφως των Θεών (Götterdämmerung), αλλά και των Eιδώλων, που εκ των πραγμάτων (de rerum natura) συμπαρομαρτεί το λυκαυγές μιας αυγής που δεν γνωρίζουμε το χρώμα της. Θα είναι ρόδινη (ροδαυγή, morgenröte) χρυσή ή απλά μαύρη; Τί θα ανατείλει μετά την δύση του Πράσινου Ήλιου; Ένας οξυβελής Ήλιος ή μήπως ο Μαύρος Ήλιος (die Schwarze Sonne) του μεσονυκτίου; Το παιχνίδι βρίσκεται σε εξέλιξη.

Τίποτε δεν έχει τελειώσει. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να ασπασθεί το δαντικό «εγκαταλείψατε κάθε ελπίδα» (lasciate ogni speranza). Πάντα υπάρχει στον ορίζοντα το Απόλυτο Γαλάζιο για την Ελλάδα. Γρηγορείτε και προσεύχεσθε. Ο Θεός υπήρξε πάντα φιλέλλην. Κινήστε όμως κι εσείς την χείρα σας, όχι εργαλειακά, δίκην μιας εξαναγκασμένης ταλαντώσεως που χαρακτηρίζει την κατά Βησσαρίωνα «συνήθη του γένους ημών μαλακίαν» («το έθνος ημών βλακίεται και μαλακίεται»), αλλά εποικοδομητικά, με σκοπό και στόχο, πελταστές, τοξοβόλοι και ακοντιστές ως Δωριείς και όχι ως δορυφόροι και δορυάλωτοι.

Τίποτε δεν έχει τελειώσει. Στην Ελλάδα, ακόμη κι αν οι πολλοί υποκύψουν, υπάρχει πάντα η εξαίρεση, το «πλην Λακεδαιμονίων». Πάντα υπάρχει η προσδοκία για την Νέα Σπάρτη. Η θυσία του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες δεν πήγε χαμένη. Άνοιξε τον δρόμο της νίκης. Για τον θαλασσομάχο Ευρυβιάδη στην Σαλαμίνα (αυτός ο Σπαρτιάτης ναύαρχος ηγείτο του ελληνικού στόλου, γεγονός που δεν σεβάστηκε και επιμελώς και διαχρονικά το αποκρύπτει η «δημοκρατική» αθηναϊκή προπαγάνδα) και για τον Παυσανία στις Πλαταιές. Η Λυκωνία (Λακωνία) έδωσε τότε την απάντηση που ποιητική αδεία υϊοθέτησε ο Σαίξπηρ στο έργο του: cry havoc and let slip the dogs of war. Όταν χρειάσθηκε φώναξε «όλεθρος» κι αμόλυσε τα λυκόσκυλα να διώξουν τα κοπρόσκυλα από την πατρίδα μας. Έτσι έγιναν τα πράγματα. Κι ό,τι συνέβη στο παρελθόν μπορεί να συμβεί ξανά στο μέλλον. Στο εγγύς ή στο απώτερον, δεν έχει σημασία. Μπορεί πάντως να συμβεί.

Τίποτε δεν έχει ακόμη τελειώσει. «Ήλθον αι ειδοί του Μαρτίου» είπε ο Καίσαρ ανεβαίνοντας τις σκάλες του Καπιτωλίου, ειρωνευόμενος τον μάντη που είχε προβλέψει την δολοφονία του εκείνη την ημέρα. «Ήλθον αλλά δεν παρήλθον», του απήντησε αυτός, καθώς ο Καίσαρ έπεφτε μετά από λίγο νεκρός, μαχαιρωμένος από εκείνους που εξέφραζαν την λαϊκή οργή. Γιατί δεν επρόκειτο περί προφητείας αλλά περί νομοτελειακής πρόβλεψης του τέλους του παιχνιδιού.

Τίποτε δεν έχει τελειώσει. Η Ελλάδα ποτέ δεν τελειώνει. Πάντα αναγεννάται από τις τέφρες της. Θαρσείν χρη. Αύριο όλα θα πάνε καλύτερα.

Χρίστος Γούδης

Ο δρόμος του αγώνα για την ελευθερία!

Διαμαρτυρία με λόγο την εξαθλίωση;
από Σ.Λυγερό
"Να χτυπηθούν στη φωλιά τους!"
Το κάλεσμα είναι σαν να το οργάνωσαν οι προδότες ή οι σκυτάλες τους (όσους ετοιμάζουν να αναλάβουν σε περίπτωση έκτακτου μπραφ), δουλεύει απόλυτα γι’ αυτούς!!

1. Πουλάνε τα νησιά μας και θα βγω να διαμαρτυρηθώ επειδή φτώχυνα;
Οι αντάρτες όταν πολέμαγαν στα βουνά για να ελευθερώσουν τα εδάφη που σήμερα ξεπουλάνε οι προδότες σαν να είναι τσιφλίκι τους χωρίς να ρωτήσουν κανέναν, έτρωγαν ρίζες!! Δεν τους πτόησε ούτε η έλλειψη φαγητού, ούτε οι κακουχίες, εγκατέλειπαν την οικογένειά τους, γιατί πάνω απ’ όλα είχαν την πατρίδα. Γι’ αυτό νικούσαν κάθε εχθρό!! Αν θες να ελευθερώσεις τη χώρα σου δεν μπορείς να αγωνίζεσαι για άλλον λόγο.

Πέραν του ηθικού του πράγματος, δες.. Αυτοί και τα τσιράκια τους (δημοσιογράφοι) αναδεικνύουν την φτώχεια ως το μόνο μας πρόβλημα!!! Τους συμφέρει να φαίνεται ότι αντιδράμε από ανέχεια, διότι γι’ αυτόν τον λόγο άνετα σε γράφουν!! Σου έχουν απάντηση «τι να σου κάνω, κρίση, όλοι οι λαοί τα ίδια περνάνε, υπομονή».
Αν όμως πολεμάς επειδή πουλάνε Ελληνική γη, ποια συγκυρία θα χρησιμοποιήσουν ως δικαιολογία για να βγουν λάδι;
2. Εκτός της ανέχειας, το κάλεσμα χρησιμοποιεί κι άλλο όπλο -κόλπο- τους: «Εμπρός στον δρόμο που χάραξε η Πορτογαλία».
(Μάλιστα, κι ενώ από εμάς άρχισε το πατιρντί, η Πορτογαλία θα μας δείξει τον δρόμο.)
Τους συμφέρει να κοιτάμε τι κάνουν οι άλλοι, για την ακρίβεια τους συμφέρει να περιμένουμε να μας σώσουν οι άλλοι. Γιατί αν περιμένεις από τους άλλους, δεν αγωνίζεσαι εσύ. Σε έχουν σε καταστολή να ελπίζεις, στηρίζοντας σε εξωγενείς παράγοντες την σωτηρία σου.
Να κάτσει να δει ο καθένας πώς θα λευτερώσει την χώρα του!!
Δεν θα σωθείς από κάποιο θαύμα, το σύμπαν στο λέει πεντακάθαρα «κούνα τα χεράκια σου». Αν δεν την αξίζεις την ελευθερία σου δεν θα την έχεις. Τελεία.
(Δεν έχει διακρίσεις, αφορά όλους, τον καθένας μας ξεχωριστά.)
3. Τέλος, σε στέλνουν να μαντρωθείς στο Σύνταγμα, εκεί που αυτοί έχουν όλη την δύναμη, κι άρα την υπεροχή. Δες το βίντεο να δεις πόσο γελοίο είναι (αφορά καταστολή διαμαρτυριών) http://www.youtube.com/watch?v=uREJILOby-c, διαγωνισμός ηλιθιότητας!!
Ο Κολοκοτρώνης όταν έμαθε πώς πολεμούν οι Γάλλοι, Ιταλοί κλπ. πέθανε στα γέλια. Θα πάω λέει τι, κατά μέτωπο; Να είναι ο εχθρός 2000 και να στηθώ απέναντί του με τους 100 δικούς μου; Χα! (Γέλασε..) Μια χούφτα ήμασταν πάντα!! Στήνανε ενέδρες οι άνθρωποι, εκεί που δεν το περίμενε ο εχθρός, έτσι νικούσαν.
Και νομίζεις ότι τους ενοχλείς αν διαμαρτύρεσαι έξω από τη βουλή; Δεν σε ακούνε καν, δεν σου δίνουν σημασία, δεν τους φέρνεις κανένα πλήγμα, έχουν όλο τον έλεγχο, με μία εντολή έχουν καθαρίσει τον χώρο. Και πετυχαίνουν και τον βασικότερό τους σκοπό, σε κάνουν να πιστέψεις ότι αυτοί έχουν όλη τη δύναμη, να πιστέψεις ότι δεν μπορείς να τους κάνεις κάτι, μετανιώνεις την ώρα που κατέβηκες να αγωνιστείς, καταφέρνουν να σε κάνουν να πιστέψεις ότι αναζητάς «χίμαιρες» (την Ελευθερία σου δηλαδή).
Γιατί έχεις κολλήσει στη διαμαρτυρία στο Σύνταγμα σαν να είναι η μόνη λύση; Σαν την μύγα πας και πέφτεις πάνω στο τζάμι ξανά και ξανά, ενώ δίπλα σου το παράθυρο είναι ανοιχτό!!
Πήγαινε να τους βρεις!!! Στα σπίτια τους, στα πολιτικά τους γραφεία, εκεί που τρώνε αμέριμνοι!!! Αναγκαστικά θα σε ακούσουν αλλά/και θα τους φέρεις πλήγμα (παίζει και το ενδεχόμενο να καταφέρεις να ρίξεις και καμιά κουτουλιά -εν δυνάμει, δεν το αποκλείεις).
Το σημαντικότερο όμως είναι άλλο.. Αν τους βρεις όταν δεν το περιμένουν ΘΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ!! Ακόμα κι αν είσαι γυναίκα, ακόμα κι αν είσαι μια χαψιά, ακόμα κι αν είστε μία χούφτα, θα δεις πόσο σε τρέμουν!!!
Εκεί καταλαβαίνεις ποιος πραγματικά είναι ο ισχυρός, ποιος είναι αυτός που έχει όλη τη δύναμη!!!
πηγή

25 Φεβρουαρίου 2013

17 Φεβρουαρίου 2013

Η Ευτυχία δεν γράφεται με “€” αλλά με “E”


«Ζήτησα δύναμη...
Και ο Θεός μου έδωσε δυσκολίες για να με κάνει δυνατό.
Ζήτησα σοφία...
Και ο Θεός μου έδωσε προβλήματα για να λύσω.
Ζήτησα ευημερία...
Και ο Θεός μου έδωσε μυαλό και υγεία για να δουλέψω.
Ζήτησα κουράγιο...
Και ο Θεός μου έδωσε εμπόδια για να τα ξεπεράσω.
Ζήτησα αγάπη...
Και ο Θεός μου έδωσε πονεμένους ανθρώπους για να τους βοηθήσω.
Ζήτησα χάρες...
και ο Θεός μου έδωσε ευκαιρίες.

Δεν έλαβα τίποτε από ότι ζήτησα...
Όμως έλαβα όλα όσα χρειαζόμουν...!!!
»
περισσότερα

10 Φεβρουαρίου 2013

Αφιέρωμα στον Κολοκοτρώνη

Μικρό αφιέρωμα σ’ αυτούς που οφείλουμε την ύπαρξή μας ως έθνος. Ο Πατρών Χρυσόστομος μίλησε στην ψυχή του έθνους των Ελλήνων.
"Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος"

1 Φεβρουαρίου 2013

Ο Όμηρος μας δείχνει τον εχθρό


Η επιστροφή του Οδυσσέα
Αντί – νοος = Μέσα Μαζικής Προπαγάνδας
Είναι πολύ σημαντικό, αυτές τις κρίσιμες ώρες, να ρίξουμε μια ματιά στην Βίβλο των Ελλήνων, δηλαδή στα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ και να διδαχτούμε, έστω και την τελευταία στιγμή, από το πνεύμα του Οδυσσέα.

ΔΗΛΑΔΗ: Να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, να ελέγξουμε την παρόρμηση να έχουμε τις αισθήσεις μας και τις κεραίες μας ΑΝΟΙΧΤΕΣ και να μην παρασυρθούμε από την οργή και το μένος που μας διακατέχει, ώστε να γίνουμε βορρά, στους σύγχρονους "μνηστήρες".
Όταν ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη, η μεγίστη επιθυμία του είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ, τον κόσμο που του έκλεψαν. Παρά την μεγάλη του λαχτάρα, διατηρεί την ανωνυμία του και μεταμορφωμένος σε ζητιάνο από την ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ, πηγαίνει στο παλάτι ώστε να ελέγξει την κατάσταση και να πάρει τις πληροφορίες που θέλει, υπομένοντας καρτερικά τις προσβολές και την χλεύη των μνηστήρων. ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ.
Γι αυτό τον λόγο και είναι ο αγαπημένος της Θεάς ΑΘΗΝΑΣ, της Θεάς που αντιπροσωπεύει την ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, την ΣΟΦΙΑ, την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. Της Θεάς που μελετά τον εχθρό και τον πολεμά με τα ίδια του τα όπλα.

Όταν όμως έρχεται η ώρα, όταν τους έχει στριμώξει όλους άοπλους σε ένα δωμάτιο, όταν φανερώνεται πάνοπλος, ΤΟΤΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.
Ο ισχυρότερος αντίπαλός του είναι ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ.
Η λέξη μιλά απο μόνη της. Είναι η ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΗ, είναι αυτό που μας κάνουν ΤΩΡΑ, είναι ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τις καταστάσεις και την πραγματικότητα ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ. Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την καθυπόταξη και δουλεία του ανθρώπου.
Ο επόμενος είναι ο ΕΥΡΥ-ΜΑΧΟΣ. Αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο, με εύρος, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟΝ, ο δεινός και αδίστακτος μαχητής.
Ο ΑΜΦΙ-ΝΟΜΟΣ! Αυτός που διαστρεβλώνει τον ΝΟΜΟ και την τάξη των πραγμάτων, ο επικίνδυνος γιατί είναι ΕΤΣΙ και ΑΛΛΙΩΣ!
Ο ΑΓΕ-ΛΑΟΣ! Αυτός που άγει τον λαό, που τον παρασύρει με την βοήθεια του ΑΝΤΙ-ΝΟΟΥ. Που τον μετατρέπει σε ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΑΓΕΛΗ!
Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη! Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε. Οι πρόγονοί μας μιλούν, ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λένε πως να τινάξουμε τον ζυγό. ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!
Και ο Αντίνοος, ο στόχος της πρώτης φονικής βολής του Οδυσσέα. Είναι αυτός ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ να πεθάνει πρώτος.
Γι' αυτό, μακριά από την προπαγάνδα των ΜΜΕ.
Και τον σκοτώνει ρίχνοντας του το βέλος στον ΛΑΙΜΟ, το ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ δηλαδή της επικοινωνίας που την χρησιμοποιεί ενάντια στην νόηση των ανθρώπων!