Είμαι ότι δεν είμαι (και βίντεο) και δικαίωμα

Είμαι ότι δεν είμαι

Μουσικοί Ιχνηλάτες Μουσική/Στίχοι: Μεργιαλής Νίκος

Αποστολέας: Νικολας Στάλθηκε: 17-01-2009 (14 ψήφοι)

Εισαγωγή:

Bm/A/Bm/G

Όλο το τραγούδι παίζεται πάνω στον ίδιο κύκλο ακόρντων της εισαγωγής

Είμαι ένας σταθμός εγκαταλειμμένος

που περνούν τα τρένα και κοιτώ θλιμμένος

είδα σ’ ένα τζάμι χθες το είδωλο σου

τα μακριά μαλιά σου το χαμόγελό σου

Είμαι ότι δεν είμαι κι αν χαμογελάω

για να σας την σπάω δείχνω ότι δεν είμαι

Είμαι ένα νησί που δεν το χει ο χάρτης

όαση ερήμου μιας οφθαλμαπάτης

πως περνούν τα χρόνια πως μας προσπερνάνε

ξέρω θα γυρίσεις... μόνο που δεν θα μαι

Είμαι ότι δεν είμαι κι αν χαμογελάω

για να σας την σπάω δείχνω ότι δεν είμαι

και στιγμές μου!

και ΔΙΚΑΙΩΜΑ

Ψάχνω (και βίντεο) και δικαίωμα

Ψάχνω

Μουσικοί Ιχνηλάτες
Άλμπουμ - Άρχισε να φυσά
Στίχοι  μουσική - Νίκος Μεργιαλής
Ερμηνεύει ο Νίκος Μεργιαλής

Τίτλος τραγουδιού
Ψάχνω
Έπαιξαν οι μουσικοί:
Νίκος Παπαναστασίου: ακορντεόν
Δημήτρης Δημητρίου : τύμπανα
Νίκος Βαίου : Μπάσο
Δημήτρης Νάσσιος : Κιθάρα ηλεκτρική και ακουστική

ΣΤΙΧΟΙ
Ψάχνω στα δάση και στα έρημα βουνά
μήπως και βρω αυτά που έχω προσπεράσει
μα δεν αντάμωσα κανέναν, πουθενά
κι ό,τι αγάπησα το έχω πια ξεχάσει

Ψάχνω σε θάλασσες και σ' έρημα νησιά
να βρω ελπίδα που το κύμα έχει ξεβράσει
Ψάχνω τους έρωτες που βγάλανε φτερά
και μακριά, πολύ μακριά έχουν πετάξει

Κι όλα τα χρόνια που πέταξαν σαν πουλιά
οι έρωτες μου τραγουδούσαν σαν σειρήνες
στις Συμπληγάδες τους τη γλίτωσα φθηνά
σε ποια Ιθάκη είπες μάτια μου πως μ' είδες;

Ψάχνω τον τρόπο απ' το λαβύρινθο να βγω
ψάχνω τον τρόπο που στην έξοδο θα φτάσω
μα της ζωής μου το κουβάρι είναι λειψό
μαύρο πανί μου ξέχασα να σε αλλάξω

Ψάχνω αυτά που μου 'χανε υποσχεθεί
και τα κρατήσανε για πάντα στο συρτάρι
όνειρα σίγουρα που γίνανε ... μπορεί
όμως ο διάολος μια μέρα θα τους πάρει!

Έχω ανεβεί πολλές φορές τον Γολγοθά
και τα όνειρά μου ένα-ένα έχω σταυρώσει
ξέρω ποιοι φτιάξαν το σταυρό και τα καρφιά
μα ξέρω μάτια μου και ποιος θα με λυτρώσει!

Δεν έχω στην ιδιοκτησία μου τα δικαιώματα του τραγουδιού ή των εικόνων/βίντεο.
Είναι μόνο για ψυχαγωγία - Όλα τα δικαιώματα ανήκουν στους παραγωγούς.
I do not own the rights of the song or the images/video clips. No copyright intended.
It's only for entertainment - All rights belong to the producers!!

Κατηγορία:

Μουσική

και δικαίωμα!

Η σκιά (βίντεο - στιγμές)

Η σκιά

Μουσικοί Ιχνηλάτες Μουσική/Στίχοι: Μεργιαλής Νίκος

Αποστολέας: mousikoi ixnilates Στάλθηκε: 29-03-2009 (11 ψήφοι)

F#m    E       D             C#

Έχεις μέρες να φανείς από το στέκι

F#m     E           D      C#

κι έχω μέρες να σε δω από κοντά

F#m    E            D             C#

το σκαμπό δίπλα στο μπαρ μόνο του στέκει

F#m      E          D    C#m   F#m

κι εγώ μόνος μου διπλά πίνω ποτά

Bm     E           A   E        F#m

Μια σκιά σου έχει μείνει, μια σκιά

Bm      E            A   E       F#m

που τα βράδια στα όνειρά μου με πλακώνει

Bm   E          A  E     F#m

προσπαθώ να σε αγγίξω μα μετά

Bm  E         A    E        F#m

ο αέρας της σκιάς σου με παγώνει

Έχεις μέρες να φανείς και μια ελπίδα

που είχα κρύψει κάπου μέσα μου βαθιά

η φυγή σου, μία κοφτερή λεπίδα

δε μου αφήνει περιθώρια πολλά

Μια σκιά σου έχει μείνει ...

---

Αξιολογήστε την παραπάνω καταγραφή του τραγουδιού:    Ακριβής     Λανθασμένη

Βρήκατε κάποιο λάθος; Δηλώστε το παρακάτω.

Υγ. ΛΑΘΟΣ; Τι λέτε, καλέ;

Υγ. 2. Άφησα και την Α, Β, μπας και φοβηθεί η σκιά!

Πικρός καφές - (βίντεο - στιγμές)

Πικρός καφές

Μουσικοί Ιχνηλάτες Μουσική/Στίχοι: Μεργιαλής Νίκος

Αποστολέας: Ιχνηλάτης Στάλθηκε: 18-04-2009 (9 ψήφοι)

Πόσες φορές οι άνθρωποι

αλλάζουν χαρακτήρα

τι έχω δώσει στη ζωή

κι απ’ τη ζωή τι πήρα

Πόσες φορές μας πούλησαν

το ίδιο παραμύθι

αυτοί που κάνουν κήρυγμα

κι ακολουθούν τα πλήθη

Μα τι τα θες, μα τι τα θες

είναι η ζωή πικρός καφές

μα τι τα θες, μα τι τα θες

και θα τον πιούμε θες δε θες

Πόσες φορές γινόμαστε

σκιά του εαυτού μας

και ύστερα σκεφτόμαστε

και χάνουμε το νου μας

Πόσες φορές πληγώνουμε

ανθρώπους που δε φταίνε

είναι βαρύ το αντάλλαγμα

και ‘δε βαριέσαι’ λέμε

Μα τι τα θες...

Αυτή η νύχτα - βίντεο

ΔΙΚΑΙΩΜΑ

Αυτή η νύχτα - Νίκος Μεργιαλής - Ιχνηλάτες, Μουσικός Κήπος - Λυχνάρι, Αγριά Βόλου

Summertime - Chet Baker - Ανάληψη και Θαλασσοσπηλιές Βένετο

Sometimes... "κλέβω" και λιγάκι! Μέχρι να φάω ξύλο! Δώρο στους φίλους μου! Καλημέρα! Καλή βδομάδα! Ας είναι καλοτάξιδη!

Summertime - Chet Baker - Ανάληψη Πουρίου Ζαγοράς Πηλίου και Θαλασσοσπηλιές Βένετο 2012. Καπετάνιος Αντώνιος Σαμαράς
Σμίξη εικόνων φίλων και στιγμών!

Του γάμου... ξενύχτια!

Με μένα, πώς έγινε και πάω για ύπνο, ενώ εσείς ξυπνάτε, είναι γιατί είμαστε της δουλειάς μας οι σκλάβοι... (Να υπάρχει, να λες!)

Το τραγούδι λέει για της μοναξιάς τους σκλάβους. Κοντά είναι. Μεγάλη η νύχτα, δεν περνάει, ειδικά αν δεν τα πας καλά με τον ύπνο.

Να μην λέω πολλά, αντιγράφω τα βιντεάκια και τις περιγραφές.

Να ζήσουν τα παιδιά!

Της μοναξιάς οι σκλάβοι - Δημήτρης Μητροπάνος, Ζαγορά, γάμος κοντά μας, πανηγύρι στα αυτιά μας! Να ζήσουν τα παιδιά! Αρχοντικό Κωνσταντινίδη - Γκαγιάννη

Του γάμου τα ακούσματα... Ζαγορά Πηλίου.

Κι εσύ καρδιά να ψάχνεις μες την έρημο με ποιο φεγγάρι έχουμε πανσέληνο...

Απόψε έχουμε μπλε πανσέληνο!

Την είδα! Πήγε έξι! Όπου νά 'ναι αλλάζουν βάρδια με τον ήλιο!

Καλημέρα!

Κράτησα - Ανατολή Ζαγοράς Πηλίου

Κράτησα - Ανατολή Ζαγοράς Πηλίου

Κράτησα - Χορευτό Πηλίου

Τις θάλασσες σταμάτα - Ελένη Τσαλιγοπούλου

Η στιγμή - Σταμάτης Κραουνάκης - Ζαγορά Πηλίου

Ψάχνοντας το χρυσό γοβάκι

Οι διακοπές του 2012 ανήκουν πια στις αναμνήσεις.
Ξημέρωσε ήδη η 31η Αυγούστου. Βρισκόμαστε στο παρά πέντε του μελαγχολικού φθινοπώρου που έρχεται τόσο βιαστικό, λες και δεν μπορεί να κάνει λίγο σκόντο κι αυτό, στις ήδη προβληματικές υποχρεώσεις μας!
Ας είναι! Με το καλό να 'ρθει! Το φθινόπωρο όση μελαγχολία κι αν φέρνει είναι μια πολύ όμορφη εποχή. Άλλωστε, κουτσά στραβά, όσο μπορέσαμε ο καθένας μας, με τον τρόπο του, γεμίσαμε λίγο τις μπαταρίες μας, μαζέψαμε λίγο αλμύρα και ήλιο!

Για να μην τα πολυλογώ όμως, δεν έχω καμιά διάθεση να γράψω, ούτε να κουράσω, θα σας εμπιστευτώ ότι εγώ φέτος μάζεψα και παπούτσια!

... Όλα ξεκίνησαν με το χρυσό γοβάκι που το είδα την πρώτη μέρα στο Χορευτό, το φωτογράφησα, φύγαμε και μετά το σκεφτόμουνα συνέχεια. Απ' την άλλη μέρα το έψαχνα απεγνωσμένα, τόσο που με λυπήθηκε ο άντρας μου και έψαχνε κι αυτός!

Τελικά, δεν το βρήκαμε! Πολλές οι εκδοχές. Να μην τις αναπτύξω. Βρήκα πολλά μονά σανδάλια, παντόφλες και παπούτσια, μα για την συλλογή μου κράτησα μόνο αυτά τα δύο.

Θα ήθελα να μάθω τι απέγινε το χρυσό γοβάκι! Επιστρέφω αυτά που βρήκα, ευχαρίστως στους κατόχους τους, αρκεί να μου δείξουν το ταίρι τους!

 Όλα τα πήρε το καλοκαίρι!

Δεν είναι μελαγχολία...

... Μάζεψα τις στεγνές μπουγάδες, κι ενώ άπλωνα τη νέα βρεγμένη, είδα τον μπάρμπα - Α, να κρατάει ένα θαλασσί λεκανάκι με δυο τρεία φρεσκοπλημένα, καλά στιμένα ρουχαλάκια....
Μετά τον είδα να τα απλώνει, όχι στα σχοινιά, αλλά στις καρέκλες. Ήταν ένα ζευγάρι κάλτσες, ένα σορτς, ένα σόβρακο, κι ένα καπέλο.
Τέσσερα ήταν, τελικά.
Με μπέρδεψαν τα "νερά" τους που μ' έβρεξαν, κι ας ήμουνα ψηλότερα, κι ας ήταν τόσο καλά στιμένα.
"Μα έχει νύφη!" σκέφτηκα, κι έφυγα βρεγμένη απ' το μπαλκόνι.

Όχι, δεν είναι μελαγχολία.
"Άλλη ματιά" ζωής είναι.

Ξέρω τι με πιάνει...

Της αυτοψυχαναλύσεως...

Δε ξέρω τι με πιάνει κάθε φορά που φεύγω απ' το ένα σπίτι, για να πάω στο άλλο...

Πάντα το παθαίνω. Μια (δικαιολογημένη για μένα) μελαγχολία, ώσπου να φτάσω στον προορισμό μου.
Μετά, την ίδια μελαγχολία νοιώθω πάλι φεύγοντας από κει, για ότι αφήνω πίσω μου εκεί.
Άβυσσος η ψυχή μου, ναι. Ίσως γιατί η ψυχή μου ήταν μοιρασμένη σε 4 (και λίγα λέω) κομμάτια.
Τα 3 όμως, μόνιμο σπίτι Βόλου, πατρίδας σπίτι Ζαγοράς και το ενοικιαζόμενο σπίτι του παιδιού μου, Αθήνα, πολύ πονάνε!
Όχι, δεν μιλάω για τα ντουβάρια....
Ποιος νοιάζεται γι' αυτά;
Για άλλα μιλάω.

Θα μου περάσει. Ώσπου να φτάσω.
Και μετά, άλλη μια δόση από κει, παραμονή πριν φύγω.

Και μετά, νοσταλγία.

Και μετά, ότι νοιώθουμε, καλό είναι!

Το να το γράφουμε, μόνο, δεν ξέρω αν είναι καλό!

Πάντως, ένα ξαλάφρωμα, το νοιώθεις!

Υγ. Αρκεί να είμαστε ζωντανοί... να μετακινούμαστε... να λες!

Περιμένοντας τη βροχή

Δυο μέρες τώρα, κοιτάζω τον κήπο απ' το μπαλκόνι.
"Κήπε μου, αγαπημένε και παραμελημένε" του λέω, "Η ΕΜΥ είπε θα σε ποτίσει εκείνη! Κάνε λίγο υπομονή, να κάνω κι εγώ κάτι άλλο! Ναι;" τον ρώτησα, μα εκείνος δεν απάντησε.
Μια άσπρη πεταλούδα με μαύρες βούλες πετούσε στη γύρα, ένα κλωνάρι ροδακινιάς κόντευε να φτάσει τη βρύση, στα χαμηλά στα χαμηλά, σερνάμενο, ένα πράσινο αλογάκι άλλαξε φύλλο στην ορτανσία, χθες βράδυ πέταξε στο μπαλκόνι μας και το "έπαιξε" μέχρι θανάτου η γατούλα η Ελπίδα μας, δεν πρόλαβα να της δώσω το τόπι, αυτά!

Νωρίτερα είπα να πάω για πότισμα, μα άκουσα στον τσίγκο της γειτόνισσας ότι ανέλαβε ένα σύννεφο να με εξυπηρετήσει. Έτσι θρονιάστηκα πάλι στον υπολογιστή, γιατί τα βιβλία είναι πολλά, κι οι συγγραφείς κι οι ποιητές, ακόμα περισσότεροι!
Εύκολο το' χεις το να εκδώσεις βιβλίο, θαρρείς; Για ρώτα! 

(21: 07 Έχουμε και δουλειές!)

Όταν κατάλαβα τελικά ότι το σύννεφο με κορόιδεψε, κατέβηκα κάτω λίγο νευριασμένη.

"Τι θα γίνει, μπάρμπα Αντώνη; Θα βρέξει ή δε θα βρέξει, τελικά;" ρώτησα τον γείτονά μου που τον αγαπάω μόνο και μόνο επειδή όταν ήταν παιδί είχε γνωρίσει τον πατέρα μου! (Τώρα και λίγο παραπάνω, γιατί μου ποτίζει τα πρωινά τις πιπεριές! Γι' αυτό έβγαλαν πιπέρια, αλλιώς θα μάζευα σπετζοφάι!)

"Ξέρω, γω, μαρί Κατιρίνα! Μπουρεί να βρεξ' το βράδ'!" μου απάντησε.

Αφού είπε "μπουρεί" ο μπάρμπα Αντώνης, πρέπει να ποτίσω οπωσδήποτε, σκέφτηκα.

Προχώρησα.
Κοίταξα τον ουρανό.
"Τι θα γίνει με σένα; Βροντάς κι αστράφτεις, χαζοψιχαλίζεις. Αποφάσισε τέλος πάντων! Θα εκτονωθείς; Θα ποτίσεις ή θα ποτίσω;" τον ρώτησα από μέσα μου.

Κοίταξα τις καλά βρεγμένες πιπεριές απ' τον μπάρμπα - Αντώνη, κοίταξα και την στέγνα της ζούγκλας μου και έτρεξα ν' ανοίξω την βρύση.

Εκεί που πότιζα, χοντρές σταγόνες της βροχής, άλλοτε αραιές κι άλλοτε πυκνές, έπεφταν στο σώμα μου, στα λουλούδια μου και στο τσιμέντο.
"Ότι και να κάνεις, μυξοκλαίς. Δε σε πιστεύω. Δεν σταματάω το πότισμα." ξαναμουρμούρησα.

Τελικά, όταν τελείωσα και έπρεπε να ανέβω πάνω, είδα πως η σιγανοπαπαδιά η βροχή με είχε βρέξει για τα καλά και έπρεπε ν' αλλάξω!

Ανεβαίνοντας, χαιρέτησα τον μπάρμπα - Αντώνη που έπινε το κρασάκι του κι εκείνος μου είπε:
"Να! Έπιασε δυνατότερη!"
'Τώρα, ας κάνει ότι θέλει, μπάρμπα - Αντώνη! Βρέξει δε βρέξει, δε διψάνε πια! Καληνύχτα!"

ΛΙΝΤΑ ΧΙΩΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΜΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙΣ.wmv

Εκτάκτως αφιερωμένο στην Αστοριανή μου!

Στίχοι: Νίκος Δαλέζιος
Μουσική: Μανώλης Χιώτης
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Αγγελόπουλος     Φωνητικά - Β φωνές: Αννούλα Βασιλείου

Άλλες ερμηνείες:
Μαίρη Λίντα


Γράμματα μου στέλνεις
και φωτογραφίες
και φωτογραφίες για παρηγοριά
Μα εγώ εσένα νά 'ρθεις περιμένω
νά 'ρθεις περιμένω απ' την ξενιτιά

Δεν γιατρεύεται ο πόνος
της καρδιάς τα κλάματα
με φωτογραφίες και με γράμματα
Δεν γιατρεύεται ο πόνος
της καρδιάς τα κλάματα
με φωτογραφίες και με γράμματα

Και αν ζούμε χώρια
πάντα με θυμάσαι
πάντα με θυμάσαι και δε με ξεχνάς
μα από τα ξένα γύρνα πια κοντά μου
γύρνα πια κοντά μου αν με αγαπάς

Δεν γιατρεύεται ο πόνος
της καρδιάς τα κλάματα
με φωτογραφίες και με γράμματα
Δεν γιατρεύεται ο πόνος
της καρδιάς τα κλάματα
με φωτογραφίες και με γράμματα
 

Όλοι μας είμαστε ρολόγια

Κι ύστερα... η φίλη μου χάρισε μία απ' τις χειροτεχνίες της.
 Έψαχνε για συγκεκριμένο μήνυμα.
Με καθυστερούσε. Οι άλλοι με περίμεναν.
Το είδα μετά και συγκινήθηκα.
Το μήνυμα στο μπουκάλι της για μένα, έγραφε:
"Όλοι μας είμαστε ρολόγια, ας μην σπαταλάμε τον χρόνο μας άδικα..."


Δεν έχω χρόνο μάτια μου, ούτε καν, για μένα!

Κι όλο εγώ περίμενα

κι άπλωνα τα χέρια στο "σκοτάδι" μου.

Περιμένοντας, κι όλο εγώ περίμενα, μια ζωή, δυο ζωές.

Κυνηγητό

Ενώ δεν πρόλαβα καλά καλά να δω την ανάρτηση για τ' αδέλφια, γιατί έπρεπε να φύγω γρήγορα πριν, βλέπω κι ότι ο χρόνος τρέχει γρήγορα και δεν προλαβαίνω να πω όσα θέλω ή προκύπτουν στη ζωή μου.
Να μη σας ζαλίσω κιόλας!
Όλα θέλουν τον χρόνο τους και την στιγμή τους.
Συνηθίζει σε μένα η ζωή να τα φέρνει μαζεμένα και να μπερδεύονται μερικές φορές.
"Κάθε εμπόδιο για καλό" που λένε, κι ότι είναι να το πω, θα το πω στην ώρα του.
Καλοκαίριασε... δύσκολα κάθεται ο άνθρωπος μέσα.