Οικογένεια και Οικογενειακές σχέσεις Ψυχολογία - Συμβουλευτική - Ψυχοθεραπεία

  Το συναίσθημα της ενοχής έχει σχέση με την ευχαρίστηση. Έχει σχέση με την την σεξουαλικότητα, την ηδονή. Πυγή της ηδονής είναι το σώμα. Η ενοχή αποτρέπει με πολλούς τρόπους την επαφή μαζί του, με τον φόβο της απόρριψης από τους άλλους. Σαν στοιχείο της συνείδησης του ανθρώπου, υιοθετείται από την οποιαδήποτε εξουσία, αποτελώντας την βάση οικοδόμησης κοινωνικών συστημάτων στέρησης και υποταγής. Δηλαδή αποτελώντας μια φυσική λειτουργία με στόχο την προστασία της ακεραιότητας του ατόμου και της επιθυμίας του από τον εξωτερικό κόσμο, μέσω της εκπαίδευσης γίνεται μέσο προστασίας του από τον ίδιο του τον εαυτό!! Ενοχή είναι η μορφή που παίρνει το κοινωνικό “απαγορεύεται” μέσα μας. Μετατρέπεται σε εσωτερική δύναμη αποτροπής και τιμωρίας που δεν επιτρέπει την ικανοποίηση. Την θεωρεί προδοσία. Όταν η επιθυμία μας ζητά να υπερκεράσει τα εμπόδια για την επίτευξη της ηδονής, η ενοχή αποτελεί μια εσωτερικευμένη φωνή των άλλων για να αντισταθούμε στην παραλογικότητα της. Έτσι η παρ...

....Η ανακάλυψη του ΚΟΣΜΟΥ δεν είναι παρά μια αποκάλυψη. Μια δυνατότητα που η φύση των πραγμάτων προσφέρεται σαν “κόσμος” μπροστά στο παιδί και περιμένει να φανερώσει τον πλούτο της. Ο πλούτος της αποκαλύπτεται μόνο από την ενεργητική του στάση. Δηλαδή από τον τρόπο προσέγγισης και την πράξη του. Η πράξη του “βγάζει” στην επιφάνεια αυτό που φαίνεται κρυμμένο, αποκαλύπτοντας συγχρόνως και τις δυνατότητες του, οι οποίες μέχρις εκείνη την στιγμή φαίνονταν και αυτές άγνωστες. Άρα η αποκάλυψη γίνεται προς δυο διαφορετικές κατευθύνσεις. Μια προς τα “έξω”, προς τον κόσμο, και η άλλη προς τα “μέσα”, προς τον εαυτό. Έτσι αντιλαμβανόμαστε ότι ο κόσμος και ο εαυτός είναι πάντα συνδεδεμένοι, διότι η αποκάλυψη του ενός αποκαλύπτει τον άλλον και το αντίθετο. Το ρήμα κοσμέω - κοσμώ προέρχεται από το ουσιαστικό ΚΟΣΜΟΣ. Σημαίνει “τακτοποίηση”, “διευθέτηση”, αλλά και “στόλισμα”. Σύμφωνα με τα παράγωγα της λέξης, η αποκάλυψη του κόσμου για το παιδί δεν είναι μόνο μια απλή διε...

Η αυτοχειρία, είναι ότι  ότι χειρότερο μπορεί να στείλει  σαν μήνυμα, ένας 14χρονος «καταδιωκόμενος» από συνομηλίκους του, οι οποίοι επάνω του ασκούσαν την βία που η κοινωνία τους διδάσκει καθημερινά και με εξαίρετη φροντίδα. Η αυτοχειρία, είναι ένα μήνυμα προς την κοινωνία, προς την εκπαίδευση, προς την οικογένεια, προς τους πάντες. Δηλώνει ότι ο αυτόχειρας ήταν θεσμικά απροστάτευτος. Ότι ούτε η κοινωνία, ούτε το σχολείο, αλλά ούτε και η οικογένεια μπόρεσε να τον προστατεύσει. Η αυτοχειρία έρχεται να ξεδιαλύνει τους μύθους που η κοινωνία έχει φτιάξει για τον εαυτό της. Έρχεται να δηλώσει με το πιο χειρότερο τρόπο, την ύπαρξη της μοναξιάς, του φόβου, της καταπίεσης της παιδικής και εφηβικής ηλικίας. Μια καταπίεση που υφίσταται όχι μόνο από τους ενήλικες, αλλά και από τους συνομήλικες τους. Η αυτοχειρία ενός 14χρονου έρχεται να δηλώσει την ύπαρξη σωματικής και ψυχολογικής βίας, την ύπαρξη βασανιστηρίων που μπορεί να υποστεί ένα «παιδί» από τα άλλα. Έρχεται να δηλώσ...

Όταν η κολλητή σου ανακοινώνει την πρώτη της εγκυμοσύνη και μαζί με το χαρμόσυνο γεγονός ανακοινώνει τα μελλοντικά της σχέδια για εκείνη και το παιδί του τύπου: Το δικό μου το παιδί δεν θα βλέπει τηλεόραση, μόνο εκπαιδευτικά προγράμματα , θα τρώει μόνο υγιεινά, δεν θα κοιμάται ποτέ ανάμεσά μας στο κρεβάτι, δεν θα του φωνάζω ΠΟΤΕ, μόνο διάλογο, θα συνεχίζω να βγαίνω με τις φίλες μου Παρασκευή βράδυ χωρίς να τις ζαλίζω για το παιδί, δεν θα κάνω εκπτώσεις στην καριέρα μου κτλ... Εεε, μην της χαλάσετε το όνειρο!!! Αφήστε την να ανακαλύψει μόνη της αυτόν τον κόσμο των μαμάδων όπου η πραγματικότητα ξεπερνάει την φαντασία και το να κάνεις για παράδειγμα ένα 5λεπτο μπάνιο με κλειστή την πόρτα του μπάνιου είναι να σαν έχεις κερδίσει δεκαήμερο σε Spa 5 αστέρων… Τότε απλά πείτε της τα καλά νέα. ΌΤΙ ΔΕΝ ΕIΝΑΙ ΜOΝΗ ΤΗΣ, O ΤΙ ΕIΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛEΣ ΕΚΕ I E ΞΩ ΝΑ ΠΑΛΕYΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙ ΕΝΟΧEΣ ΜΑΣ, ΤΑ ΘEΛΩ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΣΤ A ΚΑΙ ΛAΘΟΣ. ... Παλεύουμε με τον χρόνο και τις απατήσεις, με τους ...

Η ανάπτυξη της τεχνολογίας και η γοητεία που ασκεί στα παιδιά καθιστούν τις συνθήκες ιδανικές για να δημιουργηθούν περιβάλλοντα πολυμεσικής μάθησης, με κυρίαρχη τη χρήση των παιδικών ταινιών . Κατά τον Berk (2009), τα κινούμενα σχέδια και οι παιδικές ταινίες χρησιμοποιούνται στη διαδικασία της διδασκαλίας για τους εξής λόγους:   προσελκύει την προσοχή των παιδιών  εστιάζει την προσοχή  δημιουργεί ενδιαφέρον στην τάξη  δημιουργεί μια αίσθηση προσδοκίας  ενεργοποιεί ή ξεκουράζει τους μαθητές  αξιοποιεί τη φαντασία των μαθητών  βελτιώνει τη στάση ως προς το περιεχόμενο και τη μάθηση  οικοδομεί μια σύνδεση με τους άλλους μαθητές και με το διδάσκοντα  βελτιώνει τη συγκράτηση του περιεχομένου στη μνήμη  βελτιώνει την κατανόηση  ενισχύει τη δημιουργικότητα  τονώνει τη ροή των ιδεών  ενισχύει τη βαθύτερη μάθηση, ερμηνεύει τα γεγονότα  παρέχει ευκαιρίες ελεύθερης έκφρασης  λειτουργεί ως μέσο συνεργασίας  εμπνέει και...

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ένας προβληµατισµός γύρω από την αξιοποίηση της αφήγησης στη διδακτική πράξη. Ο προβληµατισµός αυτός συνδέεται µε την υιοθέτηση απόψεων που αφορούν στην εγκατάλειψη της ακαδηµαϊκής παράδοσης στη διδασκαλία, τόσο στο πλαίσιο των φυσικών επιστηµών, όσο και των µαθηµατικών. Σύµφωνα µε την άποψη της Davies (2005), η αφήγηση είναι ένα αναπόσπαστο κοµµάτι της ανθρώπινης επικοινωνίας. Η ίδια υποστηρίζει ότι οι ιστορίες αποτελούν ένα υπέροχο εργαλείο για µάθηση, τις οποίες χρησιµοποιούµε καθηµερινά για να µεταδώσουµε πληροφορίες ο ένας στον άλλον και µέσα από αυτή τη διαδικασία καθορίζουµε το ποιοί είµαστε. Η αφήγηση είναι ένας αντικειµενικός τρόπος αντιµετώπισης ενός προβλήµατος, ο οποίος επιτρέπει στους µαθητές να µεταφέρουν τις καταστάσεις έξω από το περιοριστικό περιβάλλον της τάξης και να τις τοποθετούν σε ένα περιπετειώδες περιβάλλον όπου µπορούν να χρησιµοποιήσουν τη φαντασία τους για να επιλύσουν το πρόβληµα. Ενισχύοντας την άποψή της...

Κ άθε κοινωνία για να μπορέσει να λειτουργήσει και να αναπαραχθεί, κατασκευάζει τις αξίες και τους κανόνες πάνω στους οποίους στηρίζει την διαιώνιση της, με στόχο την προβολή και αντίστοιχα αποδοχή τους, από τα υποκείμενα και τις ομάδες που την απαρτίζουν. Την λειτουργία αυτή την ονομάζουμε κοινωνικοποίηση. Η κοινωνικοποίηση λοιπόν είναι ένας μηχανισμός μετάδοσης των αξιών και των κανόνων της κοινωνίας στο νέο υποκείμενο έτσι ώστε να γίνει αποδεχτό από αυτή. Συγχρόνως η ικανότητα αυτής της λειτουργίας επιτρέπει τη κοινωνική της συνοχή και την αναπαραγωγή της. Έτσι η κοινωνικοποίηση φαίνεται ότι είναι ο μηχανισμός που εκδηλώνεται τόσο από την ανάγκη της κοινωνίας να ενσωματώσει το νέο υποκείμενο στους κόλπους της, όσο και από την ανάγκη του υποκειμένου να αποτελέσει μέλος ενός ευρύτερου κοινωνικού συνόλου. Άρα σ’ ένα πρώτο βαθμό θα πρέπει να δούμε στην κοινωνικοποίηση δυο δυνάμεις που επενεργούν από την μια της κοινωνικής ομάδας που ανήκει το υποκείμενο και από την άλλη...

 «Δεν μπορώ να πάρω καμιά απόφαση αν δεν συμβουλευτώ την μητέρα μου», έλεγε μια πελάτισσά μου, η  Γεωργία στα 23 χρόνια της. Αυτή η δήλωση κατά την γνώμη μου εκφράζει την δύσκολη πραγματικότητα που αντιμετωπίζει η ελληνική οικογένεια και τα μέλη της, την οποία αδυνατεί να συνειδητοποιήσει.  Δείχνει την εξάρτηση και την στασιμότητα που δημιουργεί σαν στοιχείο που εξελίσσει, αναπτύσσει και τελικά κατασκευάζει υποκείμενα που δεν μπορούν να σταθούν αυτόνομα στο κοινωνικό στίβο. Επίσης αναπαράγει την παρουσία των γονέων σαν απαραίτητη συνθήκη της επιβίωσής τους.    Έτσι η έκφραση «Δεν μπορώ να πάρω καμιά απόφαση αν δεν συμβουλευτώ την μητέρα μου», παρουσιάζει  την Γεωργία σαν ένα εξαρτώμενο υποκείμενο. Η σχέση με την μητέρας της διαμορφώνεται σύμφωνα με την παλιά συνταγή της εξάρτησης των παιδιών από τους γονείς τους. Δηλαδή η  Γεωργία θα παραμένει παιδί, όσο υπάρχει η μητέρα ανεξαρτήτως της ηλικίας της. Έτσι ακόμα και μετά την ενηλικίωση η ...