Οικογένεια και Οικογενειακές σχέσεις Ψυχολογία - Συμβουλευτική - Ψυχοθεραπεία

Στην κοινωνιολογία υπάρχουν δύο σχολές, δύο τάσεις προσέγγισης της κοινωνικοποίησης. Αυτή της « υγιούς κοινωνικοποίησης» και αυτή της « μη υγιούς». Η «υγιής κοινωνικοποίησης θεωρεί ότι υποκείμενο και κοινωνία αλληλεπιδρούν έτσι ώστε η κοινωνικοποίηση »  ν’ αποτελεί προϊόν μιας συνεχούς διαπραγμάτευσης ανάμεσα στους δύο. Αυτή η διαπραγμάτευση καταστεί το υποκείμενο βασικό πρωταγωνιστή στην κοινωνικοποίηση του. Θεωρείται ενεργός παράγοντας ο οποίος προσπαθεί από την μια, την κοινωνική του ενσωμάτωση, και από την άλλη την διατήρηση της ιδιαιτερότητας του. Η ελευθερία της συμμετοχής αναδύεται σαν κάτι ξεχωριστό εμπλουτίζοντας την με την διαφορετικότητα του. Αυτό σημαίνει ότι το υποκείμενο αν και αποτελεί μέρος ενός συνόλου εντούτοις παραμένει κύριος των καταστάσεων και αποφασίζει, διατηρώντας την δυνατότητα της διαφοροποίηση του, που σημαίνει την αυτονομία του. Η κοινωνικοποίηση στην περίπτωση αυτή, συνκατασκευάζεται από την αλληλεπίδραση του με την συλλογικότητα που τ...

Ονομάζουμε οικογενειακά γεγονότα τα γεγονότα αυτά που έχουν διαδραματιστεί και επηρεάσει την εξέλιξη τις οικογένειας καθώς και των μελών της. Ξεκινώντας από την γνωριμία, τον έρωτα, την σχέση, συνεχίζοντας με το γάμο, την γέννηση κάθε παιδιού, τις αρρώστιες, τον θάνατο των παππούδων, ξετυλίγεται μέσα στο χρόνο, η ιστορία της οικογένειας με την μεγαλοπρέπεια που της αρμόζει. Τα συμβάντα αυτά θεωρούνται γεγονότα που συγκροτούν την ιστορία της οικογένειας και διακοσμούν την ανάπτυξη και την κατεύθυνση του κάθε μέλους της.  Επίσης είναι γεγονότα ζωής που μπορεί να στιγματίζουν την πορεία την δικιά της και των μελών της, δίνοντας ώθηση στην εξέλιξη του οικογενειακού σεναρίου, καθορίζοντας το χωρίς τις περισσότερες φορές, να γίνεται συνειδητό.  Έτσι όταν η οικογένεια αρχίζει να ξετυλίγει το κουβάρι της  ιστορίας της, η μια περίοδος διαδέχεται κάποια άλλη και αυτή η άλλη, από κάποια άλλη, οι οποίες προσδιορίζονται από την σημαντικότητα των συμβάντων ανάμεσα στ...

Η πειθαρχία αποτελεί μια έννοια, η οποία συναντάται από την αρχαία φιλοσοφία, γραμματεία και τον τρόπο ζωής ως και τη σημερινή εποχή. Υφίσταται, γιατί υφίσταται κοινωνική οργάνωση οποιασδήποτε μορφής ,σύμφωνα με τον Κυρίδη,(Κυρίδης,1999:19) και υπάρχει όσο υπάρχουν κοινωνικά υποκείμενα τα οποία αλληλεπιδρούν. Δε νοείται η πειθαρχία έξω από τα όρια της κοινωνίας ή της κοινωνικής ομάδας που θέτει κοινούς σκοπούς ενώ η κοινωνική μας πράξη , η συμπεριφορά μας δεν είναι αυθόρμητη, πρωτογενής, ελεύθερη αλλά πειθαρχεί σε ορισμένες αρχές και πρότυπα (Μυλωνάς,1983:58-59). Σύμφωνα με τον Λύτρα (Λύτρας,1983:42) η έννοια της πειθαρχίας είναι τόσο γνωστή και εκλαϊκευμένη, ώστε είναι εύκολο καθένας να της αποδώσει κάποιο πρόχειρο ορισμό και παράλληλα δύσκολο, αφού η μέχρι σήμερα ενασχόληση στο χώρο των Κοινωνικών ή Ανθρωπιστικών Επιστημών δεν έχει καταφέρει να οριοθετήσει με ακρίβεια τον όρο πειθαρχία και συνεπώς τον συγχέει με άλλους εννοιολογικά συγγενείς. Ωστόσο είναι σαφές πως σε αυ...

Θα μου επιτρέψετε να επιμείνω στο θέμα της άμβλωσης, διότι ξαναβρισκόμαστε μπροστά σε μια πραγματικότητα που είχαμε αφήσει πίσω μας. Πριν περίπου σαράντα χρόνια την αντιμετωπίζαμε σαν μια παράνομη πράξη η οποία στερούσε την ζωή από το έμβρυο. Σύσσωμη η συντηρητική κοινωνία με αρχηγό την εκκλησία μαζί με το πιο συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας διαδήλωναν υπέρ του σεβασμού της ανυπαρξίας ενάντια στο σεβασμό της ύπαρξης. Χωρίς να εξετάζουν τις συνθήκες, τους παράγοντες, την πραγματικότητα και το μέλλον που κατασκευάζει η παρουσία ενός τέτοιου ανεπιθύμητου συμβάντος, όπως η κύηση, υπερασπίζονταν και υπερασπίζονται ακόμα την άμβλωση σαν μια φανταστική εκτέλεση, ενώ έχουν να κάνουν με μια πραγματικότητα διάσωσης. Διάσωσης τόσο της εγκύου, όσο και του εμβρύου από ένα μέλλον βασισμένο και κατασκευασμένο εξαναγκαστικά, εκβιαστικά, ένα μέλλον βουτηγμένο στο φόβο της αποπομπής και την αποδοχή τη υποταγής για την αποφυγή της. Με αυτό τον τρόπο οι υποστηριχτές της προσπαθούν επιβάλλον ...

Στο facebook, πραγματοποιείται η συνάντηση του ιδιωτικού χώρου/χρόνου με το δημόσιο. Είναι ένας χώρος/χρόνος επανακοινωνικοποίησης του υποκειμένου σαν χρήστη. Το facebook λοιπόν είναι ο δημόσιος χώρος και χρόνος μέσα στον οποίο χρήστης κατασκευάζεται το προφίλ του δηλαδή τον ιδιωτικό χωρόχρονο. Είναι το “έξω”από το “μέσα”. Όταν ο χρήστης μπαίνει “μέσα”, είναι σαν να βγαίνει “έξω”. Σαν να κυκλοφορεί στο “δρόμο” να “συναντάει” φίλους, να χαιρετάει, να στέκεται σε μια “γωνία” για να συνομιλήσει μαζί τους. Όταν βγαίνει “έξω” συναντά ολοκληρωμένο καμβά των ανθρωπίνων συμπεριφορών. Από την μια χρήστες ανεβασμένους σε εξέδρες που βγάζουν πολιτικούς λόγους, έχοντας από κάτω οπαδούς που τους χειροκροτούν με like και από την άλλη χρήστες κρυμμένους, δειλούς που δεν θέλουν να φανερώσουν την παρουσία τους. Το υποκείμενο λοιπόν σαν χρήστης κυκλοφορεί ανάμεσά τους αισθανόμενο την ύπαρξή του, που επιθυμεί, όπως στην πραγματικότητα, να τραβήξει την προσοχή των άλλων, τα βλέμματα, να α...

* Είστε ο συγγραφέας ενός αξιοσημείωτου σε όγκο έργου, που χαίρει αναγνώρισης σε ολόκληρο τον κόσμο. Εκείνοι που γνωρίζουν το όνομά σας είναι πολύ περισσότεροι από εκείνους που είναι εξοικειωμένοι με τη δουλειά σας. Έτσι, εκ μέρους του μεγάλου σας διεθνούς κοινού, θα θέλαμε να σας υποβάλουμε μερικά βασικά ερωτήματα, για τα κομβικότερα στοιχεία της σκέψης σας. Πείτε μας, καταρχάς, ορισμένα πράγματα για τη σταδιοδρομία σας, τα πρώτα χρόνια. Ως συγγραφέας, η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα κάπως αργά. Η σταδιοδρομία μου είχε τις διακυμάνσεις της. Εκκινώντας από τη μελέτη του νόμου στράφηκα στη φιλοσοφία και στη συνέχεια προχώρησα πρώτα στην κοινωνιολογία –πήγα στο Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο, στη Βραζιλία για να διδάξω κοινωνιολογία– και έπειτα στην εθνογραφία. Ξεκίνησα να γράφω μόλις κατά τη διάρκεια του πολέμου, όταν βρήκα καταφύγιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Χρησιμοποίησα, αφενός, κάποιες από τις επιτόπιες έρευνες που είχα κάνει για τους Ινδιάνους Ναμπικουάρα και, αφετέρου, άρχισα τη θεωρη...